اقیانوس هند به صورت مطلوبی گرم و دارای سایه های رنگارنگ و متنوع آبی و سبز است. صخره های مرجانی که بیشتر آن ها در داخل پارک های ملی دریایی محافظت شده است قسمت بزرگی از ساحل را محافظت می کند و زیستگاهی را برای میزان کثیری از زندگی دریایی فراهم می کند.
برای ورزش های بادی و موج سواری نسیم به اندازه کافی وجود دارد اما آنقدرها شدید نیست که خطری ایجاد کند و شما را با خود ببرد. در گذشته ها موانع زیادی بر سر کسب و کار هتل های ساحلی دورتر از مامباسا و مالیندی وجود نداشت، اما امروزه اقامتگاه هایی با سطوح گوناگون وجود دارد؛ از هتل های ارزان گرفته تا املاک شیک رده ی بالا.

جزیره ی «دیانی»

ساحل بکر، زندگی شبانه ی پرهیجان و فعالیت های ساحلی بی شمار جزیره ی دیانی را تبدیل به جزیره ای دیدنی کرده است.

جزیره ی دیانی همچنین امکان ترکیب سفر ماجراجویی در آفریقا و موج سواری را فراهم می کند؛ این امکان در زیستگاه ملی «شیمبا هیلز» یا «ولیوگنج اِلِفنت» که کمی بیش از یک ساعت با این جزیره فاصله دارند فراهم شده است. دیانی همچنین به عنوان قطب ورزش های ماجراجویانه شناخته می شود که ورزش های موج سواری با کایپ، آسمان بازی (skydiving) و ماهیگیری در عمق آبِ آن زبانزد است.

جزیره ی «چیل»

اگر گشت و گزار بر روی ساحل کافی نبود، اقامتگاه « the Sands at Chale Island» فعالیت هایی همچون کایک سواری در بین درختان مانگرو را برای شما فراهم خواهد ساخت.

منطقه ی «گازی»
این منطقه که در امتداد جاده ی ساحلی بین دیانی و مرز تانزانیا گسترده شده است یک ساحل شنی خصوصی است. تنها علاقه مندان شیفته ی سواحل کنیا از وجود چنین منطقه ای باخبر هستند. آب های این منطقه که توسط جزیره ی چیل محافظت می شود آرام هستند و در نزدیکی شن و ماسه ی آن درختان نارگیل قرار دارند که برای آنان که به نظرشان خورشید استوایی خیلی گرم است سایه ی دلپذیری فراهم می کند.

منطقه ی «کیکامبالا»

اقامتگاه «ویپینگو ریج» که بر روی بلندای تپه واقع شده است نماهای خیره کننده ای از اقیانوس و زمین گلفی درجه یک دارد.
این گستره ی زیبا از ساحل که در بین مامباسا و مالیندی واقع شده است در مقابل سایر سواحل کنیا حرفی برای گفتن دارد. تا چند سال پیش، این خط ساحلی بیشتر به جهت داشتن مزارع درخت آگاو زبانزد بوده است تا به جهت تفریحاتش در زیر نور آفتاب.
اما اکنون چندین اقامتگاه باشکوه این منطقه ی ساحلی را بیشتر شبیه سواحل کارائیب کرده است. پر جلوه ترین آنها اقامتگاه «ویپینگو ریج» است که بر بلندای تپه گسترده شده است و نماهای خیره کننده ای از اقیانوس هند و یکی ازبهترین زمین های گلف کنیا را گرد هم آورده است. هم چنین به تازگی خطوط هوایی «سافرالینیک» که کیکامبالا را به نایروبی و ساحل دیانی متصل می کند تاسیس شده است.
با وجود گسترش سریع کیکامبالا، هنوز می توان به شن زارهای مطبوع دست نخورده و اقامتگاه های ساده تری در امتداد سواحل جنوبی یا پیرامون رود «کلیفی ریک» دست پیدا کرد.

ساحل «لامو»

لامو- که شهر قدیمی اقوام سواحیلی است- موزه ای زنده از فرهنگ ترکیبیِ آفریقائی اسلامی است که برای صدها سال بر ساحل آفریقای شرقی حکفرما بود.
ساحل «شِلا» که بر روی سمتِ رو به باد این جزیره واقع شده طویل و نرم است و سرتاسر توسعه پیدا نکرده است. و از آن رو که هیچ سد مرجانی در اینجا وجود ندارد، ساحل شلا تبدیل به یکی از مکان های معدود در امتداد خط ساحلی کنیا شده است که می توانید در حال جلو بودن 10 انگشت پا بر روی تخته موج سواری، بر روی موج های نسبتاً آرام آن به موج سواری بپردازید.
هنگام غروب، شب را در اقامتگاه «کیزینگو» به سر کنید و در حالی که بر روی تراس خنک «پپونی» ایستاده اید و از نوشیدنی ها بهره می برید از نمای رو به آب لذت ببرید.

با ماشین بر روی جاده ی ساحلی به سمت شمال شهر «مالیندی» رانندگی کنید و پس از طی مدت کوتاهی به یک اقامتگاه مخفی برسید که از دیدها مخفی مانده است و فقط کسانی که ساحل را خوب می شناسند از آن با خبرند. بادهای ثابتِ دور از ساحل این منطقه را تبدیل به بهشتی دیگر برای موج سواری با کایت کرده است. اما مامبروی برای ماهیگیری در عمق دریا، غواصی در پارک دریایی مالیندی، پیاده روی طولانی در سواحل واقعاً بکر و گشت و گذار سریع به سمت پارک ملی «Tsavo East» نیز مناسب و ایده آل است.
تعداد معدوی هتل کوچک و محقر در شهر وجود دارد، اما اقامت در هتل « Che Shale» در دماغه ی کنیا چیز دیگری است. این هتل ساحلی شیک که در دهه ی هفتاد میلادی ساخته شده است و هنوز توسط خانواده ی « Aniere» اداره می شود، ایده آل برای زوج ها، موج سواران سرسخت و آنهایی است که می خواهند از هرگونه شلوغی و ازدحام به دور باشند.

شهر «واتامو»

صرف نظر از سواحل بی نظیر واتامو، این شهر، مهد خرابه های «گِدی» است که توسط میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است؛ گدی خرابه های سنگی شهر اقوام سواحیلی در زمان قرون وسطاست.

منطقه ی ساحلی که دقیقا در ده مایلی جنوب مالیندی واقع شده است اقامتگاه های شیکی مثل «لانو لاج» را در خود جای داده است. در اینجا تعدادی از بهترین رستوران های ساحل کنیا به چشم می خورد و فرصت های فراوانی برای ورزش های آبی همچون غواصی، موج سواری با کایت، موج سواری با تخته و بادبان ، کشتیرانی و ماهیگیری در عمق آب فراهم است.

نیالی بزرگترین ساحل شهری کنیا است و آنطرف رودخانه نسبتِ به مامباسا قرار دارد. اگرچه خوشبتانه کمبود هتل های بلند و ترافیک شهری باعث شده این شهر آنقدرها هم بزرگ به چشم نیاید.
در پشت نوار طولانی شن های سفید، خانه ها و اقامتگاه های رده بالایی مثل «وایت سندز» و «سِرِنا» به چشم می خورد. صخره های مرجانی و علفزارهای دریاییِ پارک ملی دریایی مامباسا مقصد خوبی برای غواصان کاشف هستند.
جاذبه های شهری فراوانی نیز در اینجا وجود دارد: بازارها و سوپرمارکت ها، مزارع پروانه و کروکدیل، معبد های هندو و حتی یک زمین گلف.

چیزهایی که قبل از سفر به جزیره کیلوا کیسیوانی باید بدانید
پس از رزرو هتل و سفر به آفریقا در اداره میراث فرهنگی محلی باید برای دیدن این جزیره زیبا ثبت نام کنید و این کار به تشریفات خاصی نیاز ندارد زیرا جهانگردان زیادی به این جزیره سفر نمی کنند. برای سفر به این جزیره باید یک قایق بادبانی محلی کرایه کنید.

شگفتی های طبیعی

چون این سرزمین توسط جوامعی اداره می شوند که آنجا زندگی می کنند، تنتو با موافقت روستاهای اطراف اداره می شود و این جوامع محلی سهمی از عایدات این اقامتگاه دریافت می کنند.

در این عکس، آبشارهای کاتبی در حالت جزر دریا نشان داده شده اند. این آبشارها یکی از چندین آبشار شگفت انگیز این منطقه هستند.
در زمستان های نیمه جنوبی که معمولا در اواخر ژوئن یا جولای شروع می شوند، دسته عظیم ماهی-های ساردین از این ساحل عبور می کنند (بله، مهاجرت پرشور دریایی ماهی های ساردین است ولی در عین حال، شاهد نهنگ ها، کوسه ها، دلفین ها و پرندگانی که از این ماهی ها تغذیه می کنند نیز هستیم).
عبور این دسته عظیم ساردین ها غیر قابل پیش بینی است، به خصوص در سال های اخیر که اقیاتوس گرم شده و جریان های آب تغییر کرده اند. در بهترین و مناسب ترین سال ها، خلیج سرشار از زندگی دریایی می شود که این شور زندگی، ساحل را نیز تحت تاثیر خودش قرار می دهد و رودخانه نیز با رنگ آبی فیروزه ایش در جریان است.

پیاده روی های خارق العاده

رودخانه در مسیرش به سمت دریا، چندین آبشار ایجاد می کند. تنها 50 متر بالاتر از آبشارهای کامباتی، آبشارهای استرندلوپر واقع شده اند که نه متر ارتفاع دارند و در پشت آنها غاری قرار دارد که خانه میمون های دم کوتاه است.
شجاع ترین کوهنوردان به بالای ان آبشار می روند و در حالی که از فراز مخفی گاه میمون ها پرواز می-کنند به داخل رودخانه می پرند.

آبشارهای هورس شو در حدود 2.5 مایل بالاتر به نحو مهیج تری پایین می ریزند، در حالی که آبشارهای سوالو تیل در عمق این ذخیره گاه فقط مخصوص جسورترین افراد است.
حتی قایق های باریک کانو هم نمی توانند به آنجا برسند. بعد از دو مایل پارو زدن، قایق ها را در نیم مایل مانده به آبشار پارک می کنند.در این نیم مایل باقی مانده برای رسیدن به این آبشار باید یک ساعت با تخته سنگ های بزرگ دست و پنجه نرم کنید، در تالاب ها شنا کنید، و از آبشاری صدمتری که در یک گلوگاه نفس گیر پنهان شده، بالا بروید. هارتشورن می گوید: شما در یک روز بین 6 تا 10 کیلومتر پیاده روی می کنید و سه آبشار واقعا زیبا را مشاهده خواهید کرد.

در طول راه، حیات وحش خشکی نسبت به حیات وحش دریایی چشمگیری کمتری دارد (حداقل طبق استانداردهای آفریقای جنوبی). گاوهای کوهی آفریقایی، گورخرها و گوزن های یالدار در سنگهای خاکستری و علف های سبز پدیدار می شوند ولی میمون های دم کوتاه گهگاهی خودشان را نشان می دهند. گله حیوانات آزادانه در این ذخیره گاه، از جمله در سواحل، پرسه می زنند.

برنامه های سفر

ذخیره گاه طبیعی کامباتی، اقیانوس هند را در آغوش گرفته است.
نزدیک ترین فرودگاه اصلی در دوربان قرار دارد و بسته به محل اقامتگاه در منطقه، بین دو تا چهار ساعت فاصله است.
برای رسیدن به محلی مانند اقامتگاه تنتو، بهتر است در پورت ادوارد توقف کنید و سپس برای رسیدن به پارک، در طول ساحل، پیاده روی، دوچرخه سواری یا اسب سواری کنید. جاده های که به این پارک می رسند، در حقیقت، بسیار پر پیچ و خم هستند و بهتر است با ماشین های 4*4 به این مناطق بروید تا بتوانید در خارج از جاده نیز سفر کنید.
اینجا یکی از آن مناطقی در دنیاست که گوگل مپز ارجحیتی ندارد و بهتر است تا نقشه به همراه داشته باشید و مسیرهای این نقشه کاغذی را دنبال کنید.

در دوران رزیم آپارتاید و به عنوان بخشی از برنامه نژادپرستانه ی پیشرفت جداگانه، بیشتر این سزمین در ایسترن کیپ به عنوان “زادبوم” کنار گذاشته شده بود و این بدان معنی بود که زادبوم به هیچ عنوان پیشرفت نمی کند.
کاتابی در ناحیه ای قرار دارد که پاندولند نام داشت و بخشی از ترانسکی سابق بود. امروزه این ناحیه به طور کامل با آفریقای جنوبی ادغام شده است ولی سرزمینی که در طول ساحل قرار دارد، منطقه حفاظت شده اعلام شده است.
بونگانی لوتیوا در این منطقه بزرگ شده است و حالا برنامه های پیمایش حداکثر 5 روزه ای برگزار می کند که از پوندولند عبور می کنند و شامل اقامت در خانه های روستایی است که هنوز از چاه آب می کشند و به توالت، برای بهگویی و حسن تعبیر، دستشویی گودالی گفته می شود. شرکت او با نام Absolute Wild Coast تورهای پیاده روی یا اسب سواری برگزار می کند و اگر لازم باشد، باربر هم دارند.
با رزرو انلاین هتل در مناطق دیدنی دنیا می توانید به راحتی به مکان مورد علاقه تان سفر کنید.
اقامتگاه های نظیر تنتو کاملا بدون امکانات شهری مثل برق هستند و به جایش از روش های دوستدار محیط زیستی نظیر استفاه از دوش های خورشیدی برای اتاقکهای چوبی و چادرهای سافاری با قاب فلزی استفاده می کنند..

1- پاپ ن ولیس و شیشا نیاما، آفریقای جنوبی
گوشت باربکیو شده و شوربای ذرت ترکیبی غذایی است که در جنوب قاره آفریقا و بخصوص آفریقای جنوبی از غذاهای محبوب به شمار می آید، جایی که درست کردن کباب مخصوص آفریقایی یک گنج فرهنگی و حتی یک ورزش ملی به شمار می آید. Pap en vleis (در لغت به معنای شوربای ذرت و گوشت) یک واژه غذایی کلی رنگارنگ است که تقریباً هر ترکیبی از مواد غذایی نشاسته دار و گوشت کباب شده را در بر می گیرد و در کنار آن نیز یک ترشی تند و آبدار به نام چاکالاکا سرو می شود.

2- کباب جوجه پیری پیری، موزامبیک
غذاهای موزامبیک ترکیبی از فرهنگ های غذایی آفریقا، پرتغال، کشورهای شرقی و عربی هستند که مملو از انواع فلفل ها و ادویه جات، پیری پیری تند، سس خامه ای نارگیل در کنار کاشو و گردو هستند. میگو و دیگر غذاهای کبابی فلفلی اغلب اولین انتخاب گردشگران در ماپوتو، موزامبیک است اما نباید غذای نمادین کشور موزامبیک یعنی Galinha à Zambeziana را فراموش کرد که غذایی آبدار تشکیل شده از جوجه پخته شده با لیمو، فلفل، سیر، شیر نارگیل و سس پیری پیری است.

3- برنج جولوف و سوپ اگوسی، نیجریه

4- غذای خرگوش خپل، آفریقای جنوبی

5- ماهی ساردین کاپنتا با شوربای ذرت، زیمبابوه

6- ماهی چامبو و نسیما، مالاوی

7- گوشت گوزن نامیبیایی، نامیبیا

8- موامبا دِ گالینها، آنگولا

9- کیپ بریانی، آفریقای جنوبی

10- بریانی و پلو زنزیباری، زنزیبار
بریانی و پلوی زنزیباری هر دو بر پایه برنج و رشته ای متفاوت از انواع فلفل ها که مختص زنزیبار هستند پخته می شوند. انواع مختلفی از بریانی وجود دارد که از ترکیب محدود سبزیجات تا ترکیب هایی پیچیده از گوشت و غذای دریایی متفاوت است. پلو یک غذای دیگی است که با هل، زیره و فلفل طعم دار می شود. هر دوی این غذاها در ترکیب با سالاد کاچومباری که از ترکیب پیاز و گوجه فرنگی تازه تشکیل می شود بسیار خوشمزه تر خواهند شد. یکی دیگر از غذاهای خوشمزه زنزیبار، اوروجو است که یک آبگوشت زرد رنگ است و از فروشندگان خیابانی و با ترکیبی از انواع گوشت، فلفل، زنجبیل، تمبر هندی، انبه و لیمو خریداری می شود.

مدیر عامل (AHRIM) افزود که برای پیشرفت پایدار این تجارت، نیاز به عناصر کلیدی خاصی وجود دارد. عناصر ویژه ای مانند: ظرفیت اقامتی مقصدی خاص، دسترسی هوایی به آنجا، رقابت پذیری موریس و همچنین بازگشت سرمایه سهامداران.
موریس به دلیل سیاست ویزای بازش، گردشگران و سرمایه¬گذاران را از سراسر آفریقا جذب می کند. موریس جز ده کشور اول از 36 کشور مورد مطالعه ی در بخش تجارت و پیشرفت کنفرانس سازمان ملل متحد است. افزایش پیوسته تعداد بازدیدکنندگانی که از انجمن پیشرفت آفریقای جنوبی و از بازار مشترک آفریقای شرقی و جنوبی می آیند، گواه این واقعیت است.

انجمن حمل و نقل هوایی جهانی، به نوبه خود، رشد سالانه 5.7درصدی در ترافیک هوایی مناطق آفریقایی تا سال 2035 را پیش¬بینی کرده است. این امر میتواند در سالهای آتی، زمینه¬ساز افزایش تعداد شغل ها در بخشهای هوانوردی و گردشگری باشد.
توریستهای آفریقایی در طی اقامتشان، علاقه خاصی به گردشگری فرهنگی و اکتشاف دارند. آنها ترجیح میدهند خرید کنند و در فرصت مناسب به کشف مقاصد گردشگری فراوان موجود بپرازند. تاجران و نمایندگان سازمانهای بسیاری نیز در میان این مشتریان وجود دارند که ممکن است به سرویسهای خاصی نظیر برپایی سمینارها، نیاز داشته باشند.
در خصوص غذا و نوشیدنی، گروه هتلها و اقامتگاههای بیچ کامبر با ارائه منویی متنوع در حال تطبیق با نیازهای مشتریانش است. بطور مثال این منو ممکن است شامل گوشت حلال نیز باشد که موردتقاضای گردشگرانی است که از آفریقای شمالی می آیند. رامش موود خاطرنشان می کند که خانواده های اندکی در میان مشتریانشان وجود دارد که دلیل اصلی این مسئله “قیمت قابل توجه” بلیط های شرکتهای هواپیمایی است. این مسئله هم جز مواردی است که نیاز به خدمات چهار و پنج ستاره را محدود میکند.

این فشار تنها از سوی دولت نیست، بلکه ناشی از وجود شرکت های سیاحتی نیز هست که به دلیل منافع گردشگری در کشور کار می کنند. این گزارش از تاثیر ویرانگر دو عامل مهم بر روی جان و سبک زندگی ماسایی ها خبر می دهد. این گزارش اختصاصا به دو شرکت حفاظت محدود تانزانیا (TCL) و شرکت تجاری اورتلو اشاره دارد. اولین شرکت که مالک آن تامسن سافاری یک آمریکایی برگزار کننده تور است، به طور اختصاصی درباره اکوسیستم فعالیت می کند. بر اساس صحبت های ماسایی ها، این شرکت با پلیس محلی همکاری می کند تا از دسترسی روستاییان به آب و زمین جلوگیری کنند. این گزارش همچنین تاکید می کند که افراد بومی توسط پلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بازداشت شده اند.

آنورادها میتال، مدیر انستیتوی اوکلند اظهار کرد” از آنجایی که گردشگری به یکی از بخش های پویای اقتصاد تانزانیا تبدیل شده، بازی های سافاری و پارک های بازی در حال ویران کردن زندگی و معیشت ماسایی ها هستند. اما این تنها اختصاص به یک منطقه ندارد، این واقعیتی است که برای جوامع بومی سراسر دنیا بسیار آشنا است. در بسیاری از مکان ها، دولت ها، جوامع و حتی گروه های محافظت کننده بزرگ نیز با این قضیه موافق هستند که به نام حفظ محیط زیست نه تنها می توان افراد بومی را از سرزمین های شان بیرون کرد بلکه آنها مجبور کنند که برای همیشه ناپدید شوند.”
در سال 1950 بود که به لطف مجموعه ای از قوانین ” حفظ” زمین ها و حیات وحش شمال تانزانیا، ماسایی ها به تدریج شروع به رانده شدن از سرزمین ها اجدادی شان شدند. و پس از آن، قوانین جدید حق چریدن گله ها و کشت در زمین ها را کاهش داد و منجر به گسترش گرسنگی در این منطقه شد. الیزابت فراسر، تحلیل گر قوانین در انستیتوی اوکلند گفت” دولت تانزانیا اعلام کرده که این قوانین برای حفظ و محافظت از اکوسیستم تعیین شده اند اما این قوانین به شرکت هایی مانند OBC این اجازه را می دهد تا باند فرودگاه خصوصی در همین زمین ها تاسیس کند. اسم این کار محافظت کردن نیست، ویران کردن محض است.”

آبشار ویکتوریا
در نگاه اول این اعجاز الهی بر روی زمین شما را میخکوب خواهد کرد. شاید محو زیبایی دلربایش شده باشید که قبلا نظیرش را درک نکرده اید و شاید عظمت این تابلوی بی نظیر شما را متحیر کرده است. هر احساسی که داشته باشید بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی که بر حیرتتان فائق می آیید، هیجانی غیر قابل وصف تمام وجودتان را فرا می گیرد. صدایی مهیب در آمیزه ای از تصویری بی بدیل که حس هیجان خفته روحتان را بیدار می کند. اینجا آبشار ویکتوریا است، که مردم محلی آن را آبشار موسی اوآتونیا به معنای رودی که می غرد می نامند. بهشتی غیر قابل وصف که بیشتر حضورش در قاره خشک و کم جان آفریقا حیرت انگیز است. ویکتوریا در مرز زیمباوه با زامبیا و بر روی رودخانه زامبزی قرار دارد.

سرعت سقوط قطرات آب به قدری بالاست که وقتی به پایین آبشار می رسد منفجر شده و به هزاران قطره کوچک تر تقسیم می شود و بر اثر برخورد نور خورشید با این قطرات آب چندین رنگین کمان زیبا همزمان شکل می گیرد. وجود مه و ابر بر روی آبشار آن هم تا ارتفاع چهارصد متری بر زیبایی هر چه بیشتر این آبشار حیرت-انگیز می افزاید. گاه شب هنگام هم اگر نور ماه کامل باشد رنگین کمان های شبانه را نیز می توانید در متن آبشار ببینید. اگر سطح آب پایین بیاید می توانید در استخر شیطان آب تنی کنید اما اگر سطح آب بالا باشد در آبشار سقوط خواهید کرد. قایق سواری در رودخانه زامبزی آن هم در جوار کروکودیل ها و اسب های بامزه آبی و مشاهده ابهت ویکتوریا از پایین لذتی آنچنان وصف نشدنی دارد که همه ساله گردشگران زیادی را از تمام نقاط جهان به خود می خواند. زیپ لاین بر فراز ویکتوریا از هیجان انگیزترین تفریحات این منطقه از آفریقای زیباست. بی شک سفر به آفریقا بدون بازدید از ویکتوریا ناتمام است.

دریاچه ناکارو

ماداگاسکار، خیابان بائوباب
ماداسگار در سواحل جنوب شرقی آفریقا، سرزمین شگفتی هاست و در وسعت محدودش آنقدر شگفتی و تنوع جای داده است که برخی آن را قاره هشتم می نامند. جزیره ای که به کتابی قطور و جذاب می ماند و خواننده را حتما تا آخر کتاب پا به پای خود نگاه می دارد. جزیره ای جذاب با مردمی جذاب تر که فرهنگ و تاریخ و پوشش و زندگی روزمرشان همه و همه شما را از این که به ماداگاسکار سفر کرده اید خشنود خواهد کرد. اما در میان زیبایی های بی نهایت این جزیره وانیلی و در میان امپراطوری لمورهای بامزه، ما فقط به یکی از جاذبه های دیدنی ماداگاسکار اسرار آمیز سر می زنیم. خیابان معروف بائوباب که در منابه ماداگاسکار قرار دارد و فکر می کنم بامزه ترین خیابان در نوع خود باشد. در دوطرف این خیابان درختان غول پیکر و به معنای تمام خاص و زیبا قرار دارند که بائوباب نامیده می شوند و این خیابان هم به دلیل حضور این درختان هزار ساله جذاب به این نام خوانده می-شود. بائوباب درخت زیبایی است که به درخت وارونه شهرت دارد چرا که با شروع برگ ریزان ظاهر درخت به شکلی در می آید که انگار ریشه هایش به سمت آسمان است. بازدید از این خیابان استثنایی را در کنار دیگر زیبایی های منحصربفرد جزیره را از دست ندهید.

دریاچه مالاوی
مالاوی سومین دریاچه بزرگ آفریقا و اولین دریاچه آب شیرین جهان با آبی بسیار زلال است. مالاوی در مرز سه کشور آفریقایی و در جنوب شرقی آفریقا قرار دارد و با عمر پنج میلیون ساله اش یکی از قدیمی ترین دریاچه های جهان است.

اما آن چه مالاوی را در لیست جاذبه های این مقاله قرار داده است تنوع بالای ماهی های شناور در آن است. مالاوی در بین جهانیان به عنوان بزرگترین و زیباترین آکواریوم جهان شناخته شده است که دنیایی از رنگ ها را در خود جای داده است. عقاب های ماهی خوار و کروکدیل ها هم از جذابیت های این دریاچه بسیار زیبا هستند.

چشم آبی ساهارا
شهرت ساهارا در کشور موریتانی به سوزان بودن آن است. وسیع ترین بیابان دنیا که شاید اصلا باور نکنید زمانی شاهد بارش برف فراوانی بوده اما به یک باره ورق برگشته و سرزمین آباد آن دوران به بیایان خشک و سوزان این روزها مبدل شده است. آن چه در این بیابان تبدیل به پدیده حیرت انگیز این روزها شده است، جاذبه ای است که بیشتر فضانوردان آن را کامل و بی نقص رؤیت کرده اند. پدیده ای چهل کیلومتری در پهنه قهوه ای رنگ ساهارا در پوششی از شن های زرد و قرمز و رسوبات آبی و سفید نمک که با رنگ دلفریب آبی به نام چشم آبی ساهارا شناخته می شود. وقتی به تصاویر چشم ساهارا می نگرید حسی غریب تمام وجودتان را در برمی گیرد و انگار موجودی وهم آلود با چشمی خیره کننده به شما خیره شده است. این چشم زیبا که محصول تغییرات زمین است از چند خندق با طول و عمق متفاوت تشکیل شده است. اما آن چه در ابتدای امر برای همه کارشناسان حیرت آور بود شباهت عجیب این چشم زیبا به گفته های افلاطون درباره سرزمین اسرار آمیز آتلانتیس است، دو دایره زمینی و سه دایره آبی هم مرکز آن هم در نزدیکی رشته کوه های اطلس هستند. این سرزمین در میان بومیان زیاد خوشنام نیست و برایشان به مانند سرزمینی نفرین شده است و دلیلش بیشتر کوهی با جاذبه آهن ربایی قوی است که تمام مسیریاب ها را از کار می اندازد و سبب سردرگمی می شود و رنگی مایل به آبی دارد. چشم آبی ساهارا در رنگ آمیزی منحصربفردش در صحرای ساهارا، در کنار تپه هایی قرار دارد که چیزی در حدود نودونه میلیون سال قدمت دارند.

کوچ بزرگ
برای عشاق ماجراجویی و برای طالبان هیجان، برای علاقمندان سافاری و حیات وحش، برای کسانی که عاشق طیبعت گردی هستند و برای آدم هایی که افسانه های آفریقا برایشان جذاب است و کوله بارشان را برای سفر به ناشناخته ها بسته اند باید بگوییم بهترین مقصد ممکن تانزانیا و کنیاست. شاید شما هم بارها در مستند حیات وحش کوچ بزرگ و دسته جمعی گورخرها، کرگدن ها، فیل ها و شیرها را دیده باشید.
این کوچ عظیم در محدوده این دو کشور زیبا اتفاق می افتد، واقعه هیجان انگیزی که هر بیننده ای را سر ذوق می آورد هر ساله گردشگران فراوانی را جذب خود می کند. سافاری و گشت و گذار در حیات وحش استثنایی این منطقه تجربه منحصر بفردی است که مشابه آن در جای دیگری اتفاق نمی افتد. اگر سری به تانزانیا زدید قطعا به کلیمانجارو نیز خواهید رفت. کلیمانجارو بلندترین قله ی آفریقاست.

نیرانگونگو
در کشور کنگو یک آتشفشان فعال قرار دارد که بیشتر شهرتش به راه انداختن دریاچه گدازه ای است که در عین ترسنا ک بودنش بی بدیل و زیباست. این دریاچه گدازه بر پهنه کوه با شیب خیلی تند جاری می شود و به همین دلیل سرعت فورانش بالاست. این پدیده زیبا و حیرت انگیز هر چند سال یک بار ظاهر می شود و در طول این زمان دوباره دریاچه شروع به شکل گرفتن می کند.

آبشار در دریا
از قاره آفریقا فاصله گرفته و به دو هزار کیلومتر آن طرف تر درست در اعماق اقیانوس هند می رویم. در جزیره ای دور افتاده که حالا تبدیل به یک قطب گردشگری شده است پدیده ای خارق العاده وجود دارد. آبشاری در زیر آب های اقیانوس، پدیده ای چشم گیر و چشم نواز که حیرت هر بیننده ای را بر می انگیزد. اما آنچه در این گوشه هستی می بینید فقط توهم دیداری است که ناشی از رسوبات لجن و تغییرات زمین است که سبب به وجود آمدن چنین صحنه ای شده است. این پدیده زیبا آن قدر جذاب است که همه ساله گردشگران زیادی برای دیدنش به موریس می آیند. قایق سواری و بسیاری تفریحات دیگر نیز از جذابیت های این جزیره اسرار آمیز است. موریس در قلب اقیانوس هند تداعی گر بهشت موعود است. چشم و ذهنتان این سفر رویایی را تا ابد به یاد خواهند سپرد.

دریاچه رتبا
در کشور سنگال دریاچه ای وجود دارد که بیشتر شبیه یک نوشیدنی خوشمزه با طعم توت فرنگی است دریاچه رتبا در سی و پنج کیلومری داکا پایتخت سنگال قرار دارد.این دریاچه با عمق سه متر در نزدیکی اقیانوس اطلس قرار دارد و فقط چند تپه آن را از اقیانوس جدا کرده است.غلظت نمک در این دریاچه بسیار بالاست و جلبکی که دوست دار شوری است در این دریاچه به وفور یافت می شود. رنگ صورتی خیره کننده این دریاچه به سبب حضور این جلبک هاست.آن چه رتبا را جذاب تر می کند تغییر رنگش از صورتی به بنفش در طول روز است. وجود تپه های نمک سفید در داخل دریاچه صورتی بر زیبایی هر چه بیشتر آن افزوده است.

کازابلانکا عروس آفریقاست؛ نه به خاطر زیبایی های بصری اش، بلکه بخاطر فضای بی آلایش، گرم و صمیمی، مردمانی خونگرم که تک تک سنگ فرش های این شهر را به محلی برای خلق خاطرات شورانگیز تبدیل نموده اند. شاید یکی از جذاب ترین ویژگی های کازابلانکا تحرکی است که در شب های این شهر وجود دارد. فرودگاه مجهز و پر تردد این شهر به خوبی نیازهای رفت و آمد و مسافران را برآورده می نماید و گردشگران می توانند در هر ساعتی از شبانه روز به هر جای دنیا سفر کنند.

حمل و نقل در کازابلانکا
حمل و نقل در شهر کازابلانکا بسیار در دسترس است. شما می توانید از هر نقطه شهر در فاصله ۵ دقیقه به مراکز اصلی شهر بروید از تاکسی، تراموا و اتوبوس برای حمل و نقل استفاده کنید و هزینه حمل و نقل شما بسیار ارزان خواهد بود.
کازابلانکا شهری با تمام ویژگی های اروپایی، با حفظ سنت های آفریقایی خود به عنوان مهمترین و بزرگترین شهر مراکش می باشد که پایتخت این کشور نیز هست و با جمعیت حدود ۵ میلیون نفر، شهری پویا و شاداب و فعال بوده و سرزندگی مردم این شهر آمیخته با جلوه های زیبای طبیعت، سبک طراحی و معماری شهری می‌توانند چیزی فراتر از یک سفر را به شما ارائه دهند.

این شهر از بعد تاریخی دارای پیشینه ای بسیار طولانی می باشد و از شهرهای تاثیرگذار در تاریخ منطقه ی شمال آفریقا و جنوب اروپا می باشد. در واقع ریشه های این شهر به شهر قرون وسطایی “عنفا” می‌رسد که در سیر تکامل این شهر به یکی از حومه های شهر امروزی کازابلانکا تبدیل شده است.
بعد از حمله اعراب که در قرن های هفتم و هشتم میلادی به این شهر صورت گرفت شهر عنفا مرکز حکومت بربرها بود. پس از آنکه بربرها به اسلام گرویدند نتوانستند به این دین پایبند بمانند و دوباره به آیین های خود بازگشتند اما قرآنی به زبان بربری برای خودشان تدوین کردند.
قلمرو این نوکیشان به ظاهر مسلمان “بور‌غواطه” نام داشت، کسانی که در این قبایل، با دولت های مخالف اعراب متحد شدند و بر علیه آنان جنگیدند. در قرن یازدهم میلادی سلسله “مرابطان” بر علیه این قبایل، جنگی مذهبی راه انداختند و نهایتاً شخصی به نام “ابو معین” بر آنها پیروز شد.
در قرن سیزدهم میلادی نیز این شهر تحت حکومت سلسله “مرینیان” قرار گرفت و مردم این شهر در زمان حکومت این سلسله از ضعف موجود استفاده کردند و استقلال خود را به دست آوردند.
پرتغالی ها به دلیل این که از سوی آن ها دزدی های دریایی انجام می شد، در سال 1۴۶۸ این شهر را ویران کردند، آنها برای ویرانی این شهر از ده هزار سرباز جنگی و ۵۰ کشتی استفاده کردند و پس از غارت شهر آن را رها کردند، اما دزدی های دریایی باز هم پس از مدتی ادامه یافت و پرتغالی ها باز هم دوباره این شهر را در سال ۱۵۱۵ ویران کردند.
در سال ۱۵۷۵ پرتغالی هابه بازسازی این شهر پرداختند و استحکامات آن را بنا نهادند و نام آن را “کازا برانکا” نام نهادند. هدف پرتغالی ها از احداث این شهر تسلط بر این ناحیه بود اما پرتغالی ها در نهایت از مسلمانانی که مدام به این شهر حمله می کردند شکست خوردند و بعد از زلزله ای که در سال ۱۷۵۵ در این شهر آمد و آن را به طور کامل تخریب کرد، این شهر را ترک کردند.

مناطق شهری و محل اقامت در کازابلانکا
شهر کازابلانکا از چند منطقه تشکیل شده است. یک ناحیه بالا شهری، یک بافت سنتی و قدیمی و مرکز شهر، نواحی این شهر را تشکیل داده‌اند. هتل Sofitel Casablanca tour blanche، یک هتل زیبا و مجلل در ۲ کیلومتری مسجد حسن دوم می باشد که در نزدیکی شهر قدیمی قرار دارد، و دارای استخرهای سرپوشیده آبگرم معدنی است. کارکنان خوش برخورد و امکانات خوب از جمله اتاق های مجلل موجب شهرت آن هستند.
هتل دیگری که می توانید برای اقامتتان برگزینید، هتل و آبگرم “لودوک” است که سرویس های بسیار خوبی دارد و با معماری خاص “آرت دکو” ساخته شده است. برای کسانی است که می خواهند در کنار ساحل اقامت داشته باشند “هتل چهارفصل کازابلانکا” پیشنهادی عالی است که جلوه های مدرنیته و توسعه مراکش امروزی را به رخ می کشد، شما می توانید از چشمه های آب گرم و استخر جکوزی این هتل استفاده نمایید.
هتل ساحلی “پستانا” که در کنار ساحل دریا قرار دارد برای خانواده ها انتخابی بسیار مناسب است. مخصوصا کسانی که بخواهند رزرو هتل انجام دهند وچند روز در این شهر اقامت داشته باشند.
در فاصله کوتاهی از مرکز شهر و ۳۰ کیلومتری مسجد حسن دوم، “هتل کنزی تاور” قرار دارد که دارای استخر و باشگاه ورزشی می باشد و چشم اندازی از سرتاسر شهر را به شما ارائه می نماید.

دیدنی های کازابلانکا
کازابلانکا به عنوان دروازه کشور مراکش، مرکز کسب و کار و صنعت کشور مراکش است و حال و هوای اروپایی دارد، با این حال تاریخ پر فراز و نشیب این شهر فضاها و مکان های بسیار جذاب و دیدنی را برای دید همگان به میراث گذاشته است در ذیل می توان به برخی از آنها اشاره نمود.

مسجد شیخ حسن دوم
یکی از پرطرفدارترین جاذبه‌های گردشگری شهر کازابلانکا “مسجد شیخ حسن دوم” است که همواره در برنامه ریزی هایی که تورهای گردشگری برای مسافران خود انجام می دهند جزوه مقاصد اصلی می باشد.
این مسجد که در بخش قدیمی شهر قرار دارد، نماد حکمرانی مسلمانان بر این شهر و تاریخچه حضور آنها می باشد که تکمیل و ترمیم آن در سال ۱۹۹۳ انجام پذیرفت و به عنوان دومین مسجد بزرگ دنیا لقب گرفت. مساحت این مسجد دو هکتار است و با مناره ۲۰۰ متری اش بلندترین مناره جهان است. ظرفیتی به اندازه ۲۵ هزار نمازگزار را دارد که اگر سقف متحرک آن جابجا شود حیاط نیز به مساحت مسجد اصلی افزوده می‌شود و تا ۸۰ هزار نفر گنجایش دارد.

میدان محمد پنجم

کورنیش

بازار مرکزی شهر
بازار مرکزی شهر کازابلانکا میعادگاه تاریخ و هنر مردمان آن است. منطقه ای برای خلق آثاری بی‌نظیر با تم آفریقایی- اروپایی و رنگ آمیزی سحر آمیز برای جلب نظر هر بیننده می باشد. فضای بازار کازابلانکا به گونه ای است که شما را مجاب خواهد کرد که از پول خود برای خرید زیبایی های بی نظیر این شهر استفاده کنید. زندگی شهری و شلوغی بازار و همهمه کسب و کار، شوق معامله برای خریداران و فروشندگان و فریادهای تبلیغی، جلوه ای از زندگی و شادابی را القا می کنند.
می‌توانید در این بازارها انواع صنایع دستی و سایر محصولات مختص این منطقه از کاسه های سفالی گرفته تا هر آنچه که زیبایی هنر مردمان این شهر را به رخ می کشد خریداری نمایید و با چانه زدن قیمتی مناسب را برای خرید یک اثر هنری ماندگار پرداخت نمایید. محل بازار مرکزی شهر کازابلانکا خیابان “علال بن عبدالله” می باشد.
از جمله جاهای دیگری که می‌توانید از آنها دیدن کنید کلیسای متروکه است. بنای بسیار زیبایی که در سال ۱۹۳۰ ساخته شده است اما به دلایلی متروک مانده است. ساحل محمدیه و ساحل اصیل نیز قسمت‌هایی از سواحل شهر کازابلانکا هستند که خصوصیات بسیار خوبی از بعد آرامش و سکوت کنار دریا را به شما می دهند.

رستوران های کازابلانکا
رستوران های شهر کازابلانکا دارای سبک آشپزی و کیفیتی مثال زدنی هستند. رستوران های فرانسوی طعم غذاهای پاریسی را برای شما فراهم می کنند و یا در رستوران “لوبودگا” موسیقی زنده به همراه غذاهای اسپانیایی را تجربه نمایید. اگر عاشق غذاهای دریایی هستید کازابلانکا شهر مورد علاقه شما خواهد بود چراکه رستوران های این شهر به غذاهای دریایی بسیار اهمیت می‌دهند و منوهای آنها سرشار از تنوع غذاهای دریایی است. انواع اسپاگتی ماهی و خوراک های خوش طعم را میتوانید در آن ها تجربه کنید.

3 – حیات دریایی و موارد دیگر را تماشا کنید

4 – از زمان روشنایی روز تا تاریکی شب می توانید خرید کرده و غذا میل نمایید

7 – با تاریخ این سرزمین آشنا شوید

از کجا غذای خیابانی تهیه کنید

مکان مناسب صرف ناهار و شام
رستوران شف تیبل، همواره در منوی غذایی خود از مواد تازه، محلی و ترکیبات فصلی استفاده می کند. در این مکان که آشپز ها در آشپزخانه ای با فضای باز غذا می پزند، از تماشای تئاتر و نمایش آشپزی لذت خواهید برد. زورکا سوشل لانگ نیز نمونه ی دیگری می باشد که می توانید غذا های آفریقای جنوبی را امتحان کنید. افرادی که گیاه خوار می باشند در کافه کانشیز در نزدیکی قلعه ی ماین می توانند غذاهای گیاهی سفارش دهند.
با بازدید از جاذبه های تماشایی دوربان لحظات خوش و به یاد ماندنی را تجربه خواهید کرد.

میدان جامع الفناء که در بخش قدیمی شهر مراکش واقع شده، مهم ترین میدان شهر و یکی از جاذبه های گردشگری اصلی آن به شمار می آید. در این میدان همچنین بازار بزرگی برپاست که مسافران می توانند در آن با آب پرتقال بخرند یا به تماشای افسون کردن مارها مشغول شوند. با نزدیک شدن به هنگام ظهر، مار بازها جای خود را به رقصنده ها و شعبده بازها می دهند که آن ها نیز در ادامه روز جایشان را به دکه های غذا فروشی خواهند داد. بازاری که مایحتاج روزانه را به فروش می رساند در یک طرف میدان و چند هتل در طرف دیگر آن قرار دارند. این بازار رنگارنگ شاید برای سینماروها بسیار آشنا باشد زیرا این میدان در بخشی از فیلم «مردی که زیاد می دانست» (The Man Who Knew Too Much) اثر آلفرد هیچکاک، به تصویر کشیده شده است.

پارک ملی اتوشا که در اطراف دشت‌ های نمکی اتوشا واقع شده است، پس از پارک ملی نامیب ناکلافت، دومین منطقه ی بزرگ حافظت شده مخصوص حیوانات در کشور نامیبیا به شمار می رود. به طور معمول این دشت خشک بوده و تنها در طول فصل تابستان چاله‌ های متعدد آب در این منطقه به چشم می خورد و این نوع آب هوا مناسب رشد جلبک آبی و سبز رنگی می باشد که هزاران فلامینگو را به این ناحیه جذب می کند. در اطراف چاله های آب می توانید گله ی حیواناتی مانند گورخر ها، حیوانات وحشی و بز های کوهی را تماشا کنید. در پارک ملی اتوشا پنج کمپ و استراحتگاه مناسب برای اقامت گردشگران طراحی شده است و همچنین این کمپ ها ماشین‌ های اجاره ‌ای کوچک برای کاوش و گردش در اختیار گردشگران قرار می دهند. گردشگرانی که به دنبال هیجان و ماجراجویی می باشند بهتر است که فرصت بازدید و تجربه ی حیات وحش را در این پارک ملی از دست ندهند. لحظات خوش و خاطره انگیزی در انتظار ماجراجویان می باشد.

هرم می دوم، تقریبا در 100 کیلومتری جنوب شهر قاهره قرار دارد و این هرم همچون هرم منكورع در مجموعه اهرام جیزه دارای ارتفاع بسیار زیادی می باشد. هرم می دوم در طول سومین سلسله ی مصر ساخته شده است و قدمت بیشتری نسبت به اهرام جیزه دارد. این هرم برای فرعون هونی ساخته شده بود. هونی، واپسین فرعون در سلسله ی سوم مصر باستان به شمار می رفت. با تفاوت هایی که در ساخت اهرام دیده می شود می توان نتیجه گرفت که در آن تاریخ ساخت و طراحی اهرام به یک دانش علمی تبدیل نشده بود، و هرم می دوم در اصل به صورت هرم پلکانی بنا شده بود و در این سازه تراس هایی قرار داشت تا مراحل ساخت هرم را آسان تر نماید. در لایه ی بیرونی به جای سنگ، شن بکار رفته که موجب شده این هرم معروف در طول زمان فرو بپاشد.

هنگامی که از اهرام جیزه بحث می شود اغلب به سه ساختار متفاوت و معروف هرم خوفو، هرم خَفرِع و هرم منکورع اشاره می شود. در میان این سه هرم، هرم منکورع کوچک ترین می باشد با این وجود این هرم جایگاه بسیار مهمی در میان اهرام جیزه دارد و بهتر است که در طول سفر از آن بازدید کنید. هرم منکورع 2510 سال پیش از میلاد مسیح برای سلسله ی فراعنه منکورع ساخته شده است و 65 متر ارتفاع دارد. این هرم تقریبا به اندازه ی نصف دیگر اهرام محوطه ارتفاع دارد. گرانیت قرمز رنگ در ساخت قسمت های پایینی هرم منکورع بکار رفته است و در قسمت های بالای هرم از سنگ آهک استفاده شده است. قسمت هایی از گرانیت بکار رفته در هرم تراشیده نشده است، بر همین اساس باستان شناسان و تاریخ شناس ها معتقدند که ساخت هرم به پایان نرسیده است. امروزه با تماشای هرم منکورع متوجه می شویم که یک ردیف عمودی از سنگ های هرم در گوشه ای برداشته شده اند. برخی بر این باورند که در قرن 12 میلادی پسر صلاح الدین تلاش داشت که این هرم را نابود کند. ویران کردن هرم زمان و هزینه ی زیادی در برداشت به همین خاطر از تصمیم نابودی هرم صرف نظر کردند. این سنگ های نابود شده در یک ردیف هرم نشان دهنده ماندگاری و بقای هرم بوده و تاکید بر اهمیت حفاظت از این نوع ساختار ها دارد.

هرم پلکانی جوزر در محوطه هرم های سقاره در 25 کیلومتری جنوب شهر قاهره واقع شده است، در این محوطه مجموعه ی زیادی از اولین اهرام تاریخ مصر باستان، ساخته شده اند. یکی از مهم ترین اهرام این محوطه هرم پلکانی می باشد که جوزر نام دارد، این هرم قدیمی ترین ساختار سنگی جهان به شمار می رود و برای مصرشناسان، باستان شناسان و معماران اهمیت بسیار زیادی دارد. این هرم پلکانی در سلسله ی پادشاهی سوم مصر باستان توسط ایمهوتپ، وزیر فرعون جوزر، ساخته شده است و در حدود 27 قرن قبل از میلاد مسیح بنا شده است. در مقایسه با دیگر اهرام مصری هرم پلکانی جوزر ظاهری متفاوت دارد. گوشه های هرم هموار و صاف نبوده و دارای شیب زیادی است. هر یک از سطوح یا تراس هرم بر فراز دیگری بنا شده است. از لحاظ فنی هرم از شش (آرامگاه) تشکیل شده است که بر روی هم قرار گرفته اند و هر یک نسبت به دیگری اندازه های کوچکتری دارد. کل مجموعه ی هرم جوزر توسط دیواری از جنس سنگ آهک احاطه شده است و 14 درب ورودی در این دیوار ها ساخته شده بود. هرم دارای یک دروازه ورودی است و شاید دیگر درها تنها جنبه ی زیبایی داشته و یا قصد فریب و جلوگیری از ورود افراد به درون محوطه را داشته اند. از دیگر ویژگی های مهم هرم وجود خندقی بزرگ بود که مجموعه هرم را احاطه کرده بود و همچنین پایه های سنگی تزئین شده در ستون های راهرو که برای شبیه سازی به نی حکاکی شده بودند.

هرم سرخ، به نام هرم شمالی نیز شناخته می ‌شود و در محوطه ی هرم های دهشور قرار دارد. به دلیل رنگ قرمز آجر های دیواره بیرونی، این هرم به نام هرم سرخ نامیده شده است. پس از هرم بزرگ خوفو در جیزه، هرم سرخ بزرگ ترین پایه نسبت به دیگر اهرام مصر را دارد. گوشه های هرم دارای سراشیبی، با زاویه ی 43 درجه و کوتاه تر از 104 متر می باشد. امروزه هرم سرخ سومین هرم بزرگ مصر و چهارمین هرم بلند مصر باستان محسوب می شود. این هرم اولین هرمی بود که با گوشه های هموار به طور موفقیت آمیز در مصر ساخته شد و از طرح های اهرام جیزه الهام گرفته بود. هرم سرخ دومین هرم (یا احتمالا سومین هرم) بود که به دستور فرعون سنفرو در 2575- 2551 سال قبل از میلاد مسیح، و تقریبا بین 22 یا 39 سالگی حکومت فرعون بنا شد. بر اساس سنگ نوشته ها و کتیبه هایی بر روی سنگ های سیاه مشخص شده که ساخت این هرم تقریبا 17 سال طول کشیده است. ارتفاع هرم 105 متر بوده و دارای سه تالار می باشد. همانند دیگر اهرام مصر، درب ورودی هرم در قسمت شمالی واقع شده است. در ورودی هرم راهرویی به طول 60 متر وجود دارد. در قسمت زیرین قسمت ورودی راهرو کوچکی قرار دارد که به تالار اول وصل می شود. ارتفاع تالار در حدود 12 متر می باشد. در قسمت جنوبی اولین تالار راهروی دیگری وجود دارد که به تالار دوم وصل می شود، اندازه ی این دو تالار تقریبا یکسان است. بر خلاف دیگر تالار های اهرام مصری، تالار دوم دقیقا در زیر راس و گنبد هرم سرخ واقع شده است. این دو تالار در سطح زمین قرار دارند. در قسمت جنوبی تالار دوم فضایی وجود دارد اما به دیوار ختم می شود. راه ورود به تالار سوم، راه پله های چوبی با سبکی مدرن می باشد. این تالار نسبت به دو تالار دیگر در ارتفاع بالاتری قرار داشته و توسط معماران فریماسونری ساخته شده است. تالار سوم 15 متر ارتفاع دارد و مکان اصلی دفن به شمار می رود. فرعون خوفو پسر فرعون سنفرو، پدرش را در این مکان دفن نمود. اثر باقیمانده ای در هرم وجود ندارد. سنگ کمیاب بالای دیوار کشف و بازسازی شد و امروزه در اختیار بازدید عموم قرار دارد. اینکه این سنگ کاربردی داشته یا نه، مشخص نیست و زاویه ی شیب آن با شیب هرم سرخ تفاوت دارد. بقایایی از معبد مردگان در قسمت شرق هرم به چشم می خورد.

هرم خوفو در بین عجایب هفتگانه جهان باستان تنها اثر قدیمی و بازمانده است. همچنین هرم خوفو بزرگ ترین هرم کشور مصر بوده و در محوطه ی اهرام جیزه واقع شده است. این ساختار عظیم و باشکوه به نام های زیادی شناخته می شود که از جمله می توان به هرم بزرگ جیزه یا هرم خئوپس اشاره کرد. تاریخ شناس ها معتقدند که قدمت این هرم به 2560 سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد و اتمام سازه تقریبا بین 10 تا 20 سال به طول انجامیده است. بر اساس نام فرعون خوفو این هرم نامگذاری شده و هرم خوفو جایگاه مقبره ی فرعون خوفو می باشد، این فرعون از سلسله ی چهارم مصر بوده است. گفته می شود که همیونو، وزیر ارشد دربار خوفو، معمار هرم بزرگ جیزه بوده است. بیش از دو میلیون قطعه سنگ در ساختار هرم بکار رفته است که می بایستی از معادن سنگ محلی جابجا می شد، و مواد اصلی و تشکیل دهنده ی ساختار شامل سنگ آهک، گرانیت و ملات برای پوشاندن می باشد. امروزه هرم بزرگ خوفو 139 متر ارتفاع دارد و شاید این هرم ارتفاع بیشتری داشته که تحت فرسایش قرار گرفته و از ارتفاع آن کاسته شده باشد. گردشگران می توانند هنگام بازدید از هرم خوفو از محوطه ی درونی آن نیز دیدن کنند اما می بایستی توجه کنند که روزانه تنها 300 بلیت برای گردشگران وجود دارد و در صورت خوش شانس بودن و خرید بلیت می توانید به داخل هرم وارد شوید که در قسمت شمالی 15 متر بالاتر از سطح زمین قرار دارد. با حرکت در تونلی که به سمت بالا پیش می رود، می توانید فضای داخلی تعدادی از تالار ها را که هرم از آنها تشکیل شده را تماشا کنید. فرصت بازدید از تالار ملکه، تالار پادشاه و گالری بزرگ را از دست ندهید. در این هرم پنج تالار برجسته ی دیگری نیز وجود دارد که هدف از ساخت آنها محافظت از تالار پادشاه در برابر سقوط یا تغییرات در طول زمان بوده است. با قدم زدن درون هرم به خاطر بسپارید که محتویات درون هرم و بسیاری از آثار و هنرهای دستی تاریخی، پس از مرگ خوفو، قرن ها پیش ربوده شده است و موارد باقیمانده از دوران قدیم همگی به موزه ها انتقال یافته اند تا در محیطی امن از آنها محافظت کنند.

ایالت الی سنت ماری در قسمت ساحل شرقی ماداگاسکار واقع شده است. خلیج های حفاظت شده و نهر های این جزیره در طول قرن 17 و 18 میلادی مسیر ورود دزدان دریایی به سوی الی سنت ماری بوده اند و امروزه گردشگران می توانند کشتی های غرق شده دزدان دریایی را در آب های کم عمق خلیج بایدِس فوربانز تماشا کنند. امروزه جزیره کوچک الی سنت ماری یکی از محبوب ترین و زیبا ترین جاذبه های توریستی کشور ماداگاسکار به شمار می رود. آب های زلال و آرام خلیج های جزیره ناحیه ای مناسب برای فعالیت های مختلفی مانند کایاک سواری و غواصی می باشد. گفتنی است که نهنگ های گوژپشت در طول فصل تابستان و اوایل پاییز به این ناحیه ی بکر مهاجرت می کنند. گردشگران می توانند از تماشای این حیوانات غول پیکر دریایی لذت ببرند و دوستداران طبیعت با کاوش و گردش در طبیعت خاص و بی مانند این جزیره تجربه ای به یاد ماندنی را رقم خواهند زد.

پارک ملی بویندی در جنوب غربی اوگاندا و در محل تلاقی دشت‌ ها و جنگل ‌های کوهستانی قرار گرفته است و گونه‌ های بیشمار در معرض انقراض را در خود جای داده است. در صورتی که می خواهید حیات وحش نادر و کمیاب زمین را تماشا کنید، پس بهتر است بازدید از پارک ملی بویندی در کشور اوگاندا را به برنامه ی سفر ماجراجویانه و پرهیجان آفریقایی اضافه کنید. جهت بازدید از این منطقه می بایستی از ماموران حیات وحش اوگاندا مجوز دریافت کنید. گردشگران می توانند در مرکز مناطق بوهوما تا نکورینگو به کوهنوردی بپردازند یا در دریاچه های با عظمت و زیبای این پارک ملی لحظات خوشی را با کایاک سواری سپری کنند. تورهای بازدید از گوریل‌ ها یکی از مهم ‌ترین جاذبه‌ های گردشگری اوگاندا به شمار می رود. پارک بویندی کیلومتر ها داخل کوه های جنگلی واقع شده است و به همین خاطر پارک غیرقابل نفوذ نامیده می شود. پارک ملی غیر قابل نفوذ بویندی یکی از بهترین مکان ها در جهان به شمار می رود که می توانید زندگی گوریل های کوهستانی را در زیستگاه طبیعی آنها مشاهده کنید و شاهد حیات دیگر حیوانات از جمله شامپانزه و میمون کولوبوس باشید. گفتنی است که این طبیعت بکر در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. پارک بویندی به دلیل داشتن گونه های مختلفی از درختان نادر نیز شهرت دارد. در سفر به کشور اوگاندا بازدید از دیگر جاذبه های توریستی و آشنایی با فرهنگ مردمان بومی را فراموش نکنید. بدون شک در قاره ی پهناور آفریقا لحظات خوشی را در دل طبیعت سپری خواهید کرد.

پارک ملی سِرنگِتی یکی از معروف ترین جاذبه های گردشگری تانزانیا می باشد که در مرز کشور کنیا واقع شده است. گفته می شود که این پارک در آن سوی مرز ها، در کشور کنیا به نام ماسای مارا شناخته می شود. این منطقه گسترده و عظیم محافظت شده یکی از محبوب ترین مناطق توریستی جهان می باشد. حیوانات بیشماری به سوی پارک ملی سِرنگِتی مهاجرت می کنند، همچنین بیش از یک میلیون کل یالدار بسته به شرایط آب و هوا در فصل های بارانی به سوی این پارک مهاجرت می کنند. این پارک زیستگاه بیش از 2500 شیر می باشد و بهترین ناحیه در جهان است که می توانید از نزدیک این حیوانات باشکوه را نظاره کنید. گردشگرانی که به طبیعت و حیات وحش علاقه زیادی دارند می توانند در تور های سافاری شرکت کنند و در کلبه ها و کابین ها شبانه اقامت کنند، این بهترین روش برای کاوش و به دست آوردن تجربه در دل این طبیعت بکر و تماشایی می باشد.

معرفی جاذبه های گردشگری روستای لسدی
روستای توریستی لسدی در نزدیکی ژوهانسبورگ و در آفریقای جنوبی واقع شده است. لسدی که در زبان بومی به معنی نور می باشد، در سال 1995 به عنوان جاذبه ی توریستی معرفی شده است. این روستا امروزه دارای پنج قبیله ی سنتی است که همگی به نوعی متفاوت فرهنگ آفریقای جنوبی را منعکس می نمایند. این پنج قبیله به نام های پدی، زولو، خوزه، بسوتو و نیدبلی هستند. نوع معماری خانه ها، سبک لباس، طرز صحبت و حتی صدا و لهجه نیز در این قبایل متفاوت می باشد.

آهنگ ها، جشن ها و پایکوبی های سنتی در این قبایل، زیبا و فراموش نشدنی است و می توان آن را از جاذبه های لسدی معرفی نمود. خانواده های قبایل مذکور به طور دائم در این روستا زندگی می کنند و به بهترین شکل از گردشگران استقبال می نمایند. به طوری که با آواز و پایکوبی سنتی خود به استقبال آنها می روند، و همزمان گروه های موسیقی این دهکده نیز نواختن را آغاز می نمایند. در همچنین در این منطقه مناظر رنگی رویایی که بازتابی از روستاهای آفریقای جنوبی است، و نیز تفاوت چشمگیر پنج قبیله ی موجود در این روستا را می توان از دیگر جاذبه های لسدی معرفی نمود.

غذای اصلی و سنتی این منطقه نیز از دیگر جاذبه های مورد نظر گردشگران می باشد. این غذای خوش طعم از پوره ی ذرت و لوبیای پخته تهیه می شود. این غذا که به خورشت سنتی معروف شده است، «potjekiekos » نام دارد. غذای مذکور را در دیگ های سیاه طبخ می نمایند. از دیگر غذاهای این روستای توریستی می توان به کباب دنده، استیک یا جوجه، سوسیس گوشت، گوشت کروکودیل، گوزن آفریقایی و گراز اشاره نمود.

قابل ذکر است که آنچه در این روستای توریستی نظر گردشگران را به خود معطوف داشته است، نمایش ها و جشن های شبانه که با رقص و آواز سنتی صورت می گیرد، می باشد. جشن های برگزار شده در روستای توریستی لسدی در خصوص سنت های مختلف و جذاب آفریقایی می باشند. از سوغات های منطقه ی مذکور نیز که بسیار مورد توجه گردشگران است، می توان به انواع صنایع دستی نظیر بافتنی ها و دست ساخته های چوبی ، شاخ، عاج حیوانات و پوست اشاره نمود.

برآمدگی هایی صخره ای از جنس ماده معدنی بازالت، كوهستان و بخش های آتشفشانی خالص، در شمال كامرون تركیب شده اند تا یك چشم انداز ماورایی كه گویی نمایی از فیلم جنگ ستارگان است را خلق كنند. هنگام غروب آفتاب و زمانی كه صخره ها و گیاهان به رنگ نارنجی درمی آیند نیز به طور ویژه جزء منظره های تماشایی به شمار می رود. جمعیت متراكم از مردمان روستایی، بُعد خوشایند انسانی این مناظر و بخش های فوق العاده دیگر را تشكیل می دهند. خانه های ساخته شده با سنگ های گِرد با پشت بام هایی كاهگلی، تراس هایی زیبا و دام هایی سرگردان در اطراف آنها، تضادی كوچك را در چشم انداز اطراف دهكده رومسیكی ایجاد كرده، همان منطقه ای كه برای بسیاری از بازدیدكنندگان قابل دسترس است.

كوهستان های ونزوری، اوگاندا
یكی از سه قلة رشته كوه های مرتفع در افریقا به نام كوه های استنلی، ارتفاعی بالغ بر 5109 متر دارد. قله های این رشته كوه ها پوشیده از برف هستند، و از قله ها كه پایین تر می آییم، مه غلیظ همه جا را فرا می گیرد و مسیرهای كوهنوردی به ندرت غیرلغزنده هستند. هنوز هم زمانی كه شرایط برای كوهنوردی مناسب باشند، این رویارویی با یخچال های طبیعی، آبشارها، سرزمین های مرتفع پوشیده از علف و جنگل های استوایی و بامبو، چشم اندازی را در فاصله زیادی از سطح زمین خلق می كنند كه در جهان بی همتا است. دامنه كوهستان پوشیده از مزارع كشت قهوه و مزارعی دیگر است.

دهانه آتشفشانی انگورونگورو، تانزانیا

تنگه رودخانه ماهی، نامبیا

فلات نیكا، مالاوی

سینگی د بماراها، ماداگاسكار

غارهای كانگو، افریقای جنوبی

آبشارهای ویكتوریا، زامبیا / زیمباوه

دریاچه ناكورو، كنیا
این دریاچه كم عمق با خاصیت قلیایی در دره ریفت كه به اندازه سفری حدوداً یك روزه با نایروبی فاصله دارد، با در برداشتن تعداد زیادی جلبك و خزه دریایی، فلامینگوهای زیادی را به سمت سواحل خود جذب می نماید. گاهاً میلیون ها فلامینگو در اینجا جمع می شوند، به نحوی كه موجی از این جانوران صورتی رنگ، تا جایی كه چشم كار می كند، دیده می شوند. مرغ ماهیخوار، حواصیل و ماهی عقابی افریقایی از دیگر گونه های پرندگان این منطقه به شمار می روند. سواحل این دریاچه، منزلگاه كرگدن های سیاه و سفید و پلنگ های در معرض خطر هستند.

یقیناً یکی از بهترین مکان ها برای رفتن به سافاری، کنیا است. اگر مسافری هستید که کشته مرده ی تجربه کردن بهترین زندگی در حیات وحش هستید، بهترین ها را تجربه خواهید کرد و از بهترین جو لذت خواهید برد، کنیا تقریباً بهترین مکان برای داشتن بهترین ماجراجویی Safari است! امروز، ما تعدادی از نکات و ترفندهای مورد علاقه مان را برای کاوش در سافاری کنیا برای شما گرد هم آورده ایم.
زمان سفر را تعیین کنید

فصل خشک از نیمه دسامبر تا مارس ادامه دارد. در این مدت دمای هوا بالا خواهد رفت و باران کم می بارد. این فصل برای دیدن حیوانات وحشی بسیار عالی است، زیرا حیوانات در اطراف آب موجود در منطقه جمع می شوند، اما فصل عالی نیز است – انتظار می رود در این فصل هزینه بیشتری را برای سفر بپردازید و شلوغی را پیش بینی کنید.
فصل”بارانهای طولانی” از مارس تا ماه مه رخ می دهد. این فصل فصل خلوتی کنیا است و مسافران نرخ تخفیف بیشتر و جمعیت کمتری را پیدا می کنند (البته به خاطر داشته باشید که بسیاری از خانه ها و امکانات رفاهی در این فصل تعطیل می شود).
فصل”باران کوتاه” از اکتبر تا دسامبر رخ می دهد. این دوره از سال معمولاً به اندازه ی فصل باران های طولانی پر باران نیست و درجه حرارت شروع به افزایش می کند.

لیدرتان بهترین زمان برای ردیابی حیوانات را می داند!
تصمیم بگیرید که چه می خواهید ببینید؟
بخشی از تعیین اینکه در چه موقعی از سال می خواهید به کنیا سفر کنید، شامل تصمیم گیری در مورد انجام کارهایی می شود که می خواهید به محض ورود به آنجا انجام دهید! همه چیز از انواع حیواناتی که مشاهده خواهید کرد تا فعالیت های موجود و حتی هزینه سفرتان به آنچه که پس از رسیدن به کنیا برنامه ریخته اید انجام دهید بستگی دارد.
اگر دیدن (پنج مورد از حیواناتی که چشمگیر ترین آنها را در سافاری مشاهده می کنید – فیل ها، گاومیشها، پلنگ ها، شیرها و کرگدن ها) برای شما مهم است، پس رفتن به سافاری در فصل خشک ایده ی خوبی است. هنگامی که آب کمیاب است، مانند این مدت، حیوانات بیشتری در گروه های بزرگ یافت می شوند.
کنیا همچنین یکی از خانه های بزرگ حیوانات مهاجر است – هر ساله، از ماه ژوئیه تا اکتبر، میلیون ها حیوان از پارک ملی سرنژتی در تانزانیا به ماسا مارا ذخیره گاه ملی در کنیا مهاجرت می کنند. اگر دیدن این پدیده ی طبیعی باورنکردنی در صدر لیست علاقه مندی هایتان قرار دارد، باید با دقت بیشتری زمان بازدیدتان را تنظیم کنید.
آیا شما عاشق پرندگان هستید؟ پس خوش شانس هستید – کنیا محل زندگی صدها گونه پرنده شگفت انگیز است، و بهترین زمان برای دیدن آنها در واقع فصل های مرطوب است – نه تنها شما قادر خواهید بود گونه های بی شماری را ببینید، بلکه با شلوغی کمتری نیز مواجه خواهید شد.
اپراتورهای تور تحقیقاتی
وقتی به هر جای دیگری سفر می کنید، می خواهید مطمئن شوید که در دستان تور خوبی هستید، درست است؟ مهم است که در هنگام گشت و گذار در یک کشور جدید یک اپراتور با تجربه بیابید، علی الخصوص اینکه در هنگام گشت و گذار در یک کشور جدید، احساس امنیت داشته باشید – دانش راهنمایان محلی بدان معنی است که آنها تمام بهترین نکات و ترفندها ی لازم را می شناسند تا به شما در داشتن بهترین تجربه ی سافاری کمک کنند ممکن است تورهای گروهی راهی عالی برای بهره‌مندی بیشتر از سافاری باشد – از امنیت در حمل و نقل در فرودگاه و اسکان از پیش برنامه ریزی شده تا دانستن اینکه در کجا بهترین غذاها را پیدا کنید تا لذت ملاقات مسافران همفکر در طول سفر، سفر در تور گروهی، به ویژه هنگامی که شما در حال گشت و گذار در کنیا هستید، همیشه ایده خوبی است.

کنیا پناهگاه پرندگان است!
از قبل خوب آماده باشید
برای سفر به کنیا به چه ویزایی نیاز دارید؟ قبل از ترک واکسیناسیون به چه واکسنی نیاز دارید؟ چگونه می توانید از فرودگاه به محل اقامت خود برسید؟ هوا چطور است؟
قبل از عزیمت به کنیا باید پاسخ همه این سؤالات را از بالای سر خود بدانید! جوابها به شخص دیگر بستگی دارد و بسته به جایی که از آن سفر می کنید متفاوت است، اما همیشه ایده خوبی است که از قبل چیزهای خود را به خوبی بشناسید. یکی دیگر از مزایای سفر با یک گروه تور این است که شما مسئولیت این برنامه ریزی را برای هرچه راحت تر داشته باشید – همیشه شخصی را در اختیار دارید تا به سؤالات شما پاسخ دهد و اطمینان حاصل کند که سفر شما بدون هیچ مشکلی انجام می شود.

ممکن است کرگدن های نادر را روی سافاری خود نبینید، اما باز هم شگفت انگیز خواهد بود!
انتظارات خود را مدیریت کنید
سافاری شما در کنیا به دلیل طبیعت باورنکردنی، افراد شگفت انگیز که با آنها سفر خواهید کرد و همچنین فرصت دیدن حیوانات در طبیعت – نه به دلیل یک موفقیت خاص، مانند دیدن هر یک از اعضای Big Five، شگفت انگیز است. هر سافاری متفاوت است! روی چیزهای خارج از کنترل خود، مانند آب و هوا، شلوغی و حیوانات خاص، کمتر تمرکز کنید و در عوض، برداشته شدن از زندگی روزمره و کشف کشور جدید چقدر شگفت انگیز است. به ما اعتماد کنید: اگر در همان لحظه بمانید از سفر خود بسیار لذت خواهید برد!

اگرچه سفر با سافاری در کنیا به نظر می رسد یک کار گسترده است، اما با برنامه ریزی اندک و اپراتور تور مناسب می توان این روند را ساده، آسان و حتی سرگرم کننده انجام داد. با رعایت نکات ما می توانید مسیری طولانی را طی کنید تا اطمینان حاصل کنید که بهترین تجربه ممکن را دارید، اما به یاد داشته باشید همیشه هنگام مسافرت به توصیه های راهنماهای خود گوش فرا دهید – آنها متخصصان هستند!

پارک ملی نامیب ناکلافت توسط آلمانی ها ساخته شد تا سپری در برابر تجاوز انگلیسی ها باشد. این پارک ملی در طول سال ها گسترش پیدا کرد و به بزرگ ترین منطقه ی محافظت شده و پارک ملی کشور نامیبیا تبدیل شد. در میان مرز های تحت حفاظت پارک، چشم انداز ها و مناظر بی نظیری خواهید یافت. مکان های باستان شناسی موجود در این پارک از اهمیت زیادی برخوردار بوده و قدمت این یافته ها به حدود 200 هزار سال قبل باز می گردد. وفور حیات وحش و مناظر بکر نظر هر بازدید کننده ای را جذب و شیفته خود می کند. تنوع موجود در این ناحیه افراد مختلف با هر سلیقه ای را راضی می کند. تپه‌ های شنی که در سراسر سرزمین نامیبیا از شهرت خاصی برخوردار می باشند را می توانید در ناحیه ی معروف سسوس ولی (Sossusvlei) مشاهده کنید. در زیر آسمان آبی رنگ، تپه های شنی زیبا و سرخ رنگ مانند پس زمینه ای تماشایی در کنار درختان سیاه خشکیده و سوخته به چشم می خورند. تصویر کنتراست بین رنگ های موجود در دل طبیعت نظر هر توریستی را به سوی خود جذب می کند. بازدید از این چشم انداز های طبیعی نامیبیا را بهتر است که از دست ندهید.

پارک ملی اتوشا یکی دیگر از جاذبه های توریستی در کشور نامیبیا می باشد و محبوبیت زیادی در بین گردشگران دارد. پارک ملی اتوشا بهترین و برترین پارک ملی نامیبیا نیز محسوب می شود. تنوع زیستی و حیات وحش موجود در این پارک گردشگران را تحت تاثیر قرار می دهد. هنگام بازدید از این حیات وحش فرصت های مناسبی برای تماشای موجودات کمیابی مانند کرگدن های سیاه در حال انقراض و همچنین کرگدن های معمولی و سفید رنگ را خواهید داشت. شب هنگام دسته های انبوهی از حیوانات به سوی حفره های آب موجود در ناحیه ی اوکاکوجو حرکت می کنند و این لحظات صحنه های بی نظیر و تماشایی از حضور حیوانات در کنار هم را رقم می زند. فیل ها و شیر ها برای نوشیدن آب وارد این حفره ها می شوند. اتوشا در زبان بومی به معنای مکان سفید با عظمت می باشد و در گذشته بخشی از دریاچه ی بزرگی بود که مدت ها پیش خشک گردید. امروزه سرزمین اتوشا در دشت‌ های نمکی سفید رنگ گسترده شده است. دسته فیل ها و ایمپالا ها یا آهو های سرخ رنگ آفریقایی در میان گرد و غبار دشت می چرخند و شیر ها در امتداد علفزار های گرمسیری استوایی کمین کرده اند. بازدید از اتوشا همراه با هیجان بوده و این سفر لذت بخش از خاطره ها پاک نمی شود.