اگر حساسیت غذایی دارید، قبل از سفر یک زبان جدید یاد بگیرید
سفر به مناطق دور دستی که شما زبان مردم آنجا را بلد نیستید، می تواند تبدیل به جالب ترین سفری شود که تاکنون رفته اید. اما در عین حال، به دلیل اینکه نمی توانید درباره حساسیت غذاییتان صحبت کنید، می تواند تبدیل به کابوسی وحشتناک شود.

عقاید خود را با صدای بلند بیان کنید
مردم اگر ندانند که شما در خطر هستید نمی توانند در شرایط دشوار به راحتی به کمک شما بیایند. شرکت های هواپیمایی بیش از پیش، خدمات بهتری به مسافران با حساسیت غذایی ارائه می دهند. قبل از سفر به شرکت هواپیماییتان سری بزنید و به آنها درباره حساسیتتان ، شدت حساسیت و نیازمندی هایتان بگویید. بعضی از شرکت ها همه موارد خطرناک را از سرویس غذایی شان حذف می کنند؛ سایر شرکت ها به شما اجازه می دهند تا قبل از سوار شدن سایر مسافران، محیط اطرافتان را پاکسازی کنید.

تنقلات خودتان را به همراه داشته باشید
اگر تنقلات به همراه داشته باشید می توانید کاملا مطمئن باشید که در هر شرایطی غذای مطمئن و سالمی برای خوردن خواهید داشت. کسانی که حساسیت غذایی ندارند در اغلب موارد، مواد تشکیل دهنده غذایی که می خورند یا به آنها پیشنهاد می شود ، برایشان اهمیتی ندارد.

افرادی مثل خودتان پیدا کنید
بهترین چیزی که درباره سفر با حساسیت غذایی در دنیای مدرن وجود دارد این است که احتمالا شما تنها کسی نیستید که می خواهید به این شیوه سفر کنید. اپلیکیشن هایی وجود دارند که به شما کمک میکنند تا مواد سالم و مطمئنی برای خوردن پیدا کنید.

کودکانتان را توانمند سازید
بعضی اوقات ترسناکترین قسمت سفر با حساسیت غذایی مربوط به خود شما نیست بلکه نگرانی شما بابت همسفر کوچکتان است. مسافرت با کودکانی که حساسیت غذایی دارند، می توانند نگرانی شما برای طبق برنامه پیش نرفتن سفر را دو برابر کنند.
اما شما با انجام دادن کارهایی که حتی در خانه خودتان هم در حال اجرایشان هستید، می توانید کمی آسوده خاطر شوید: آگاهی دادن درباره نیازهای کودکتان به افرادی که در اطراف او هستند و آموزش کودک درباره تشخیص مخاطرات پنهانی و احتمالی. همچنین، روش هایی هم وجود دارد تا افراد دیگر نیز بتوانند به کودکتان کمک کنند.
لیبل ها، دستبندها و برچسب های نشان دهنده نوع حساسیت می توانند بیانگر حساسیت کودک شما باشند حتی زمانیکه خود کودک قادر به بیان این مسئله نباشد. برچسب های برند میبل (Mable’s labels) دارای برچسب ها، لیبل ها و .. در رنگهای روشن و سرزنده ای است که کودکان دوست خواهند داشت. این لیبل ها حاوی تمام اطلاعات کلیدی است که به اشتراک گذاریشان لازم و ضروری است. این مورد جزء اولین کارهایی است که باید برای توانمند سازی کودکتان جهت حفاظت ازخود انجام دهید، چه در خانه و چه در حال اکتشاف و جستجوی دنیا.

کنترل حساسیت غذایی وقتی که در مسافرت هستید کار دشواری است، اما رعایت این قدم های احتیاط آمیز کمک می کند تا با فرهنگ غذایی آن مکان آشنا شوید و در عین حال سلامتی خود را حفظ کنید.
اگر شدیدا به گلوتن حساسیت دارید و یا نسبت به لبنیات آلرژی دارید و مرتبا نیز به مسافرت می روید، تشخیص اینکه چه غذاهایی را هنگامی که در مکانی جدید هستید و در حال خوردن غذاهای نا آشنا می باشید انتخاب کنید ممکن است آسان نباشد.
دکتر آلیسون پیدیچ، متخصص حساسیت غذایی که خود به صدف حساسیت دارد، می گوید حتی غذاهایی که مطمئن بنظر می رسند می توانند آثاری از مواد آلرژی زا در خود داشته باشند که شما را مریض کنند. پس یک مسافر بین المللی با حساسیت غذایی چه باید بکند؟ نکات ذیل، مواردی است که باید در هنگام مسافرت حتما بخاطر داشته باشید تا با رعایت آنها بتوانید با وبسایت رزرو هتل ایران هتل آنلاین هوشمندانه سفر کنید.

به همراه داشتن لیست حساسیت غذایی به زبان های مختلف

داشتن کارتی که لیست غذاهای حساسیت زا برای شما را به زبان یا زبان های کشور مقصد نشان دهد کارآمد است. می توانید خودتان این کارت ها را روی کاغذ درست کنید یا از طریق نرم افزار Allergy Translation که 8 دلار هزینه دارد انجام دهید. ( می توانید هر تعداد کپی از هر کارت که می خواهید در هنگام سفارش غذا داشته باشید.)
مطمئن شوید که کارت شما بطور واضح مشخص کرده باشد چه مواد غذایی نمی توانید بخورید، نه اینکه فقط غذای حساسیت زا را بیان کرده باشد. مثلا فقط نگفته باشد که به گلوتن و لبنیات حساسیت دارید، بلکه مشخص کند گندم و محصولات حاوی گندم مانند سس سویا و هر چیزی که حاوی شیر می باشد از جمله ماست، ممنوع است.

با احتیاط فراوان سفارش غذا بدهید

این مسئله می تواند واضح بنظر بیاید اما تنها در وضعیت ایده آل است که کارت های آلرژی خود را به همراه دارید و کسی که غذای شما را سرو می کند کاملا متوجه است که چه چیزی نمی توانید بخورید.
اما فرض کنید کارت های خود را فراموش کرده اید یا با خود می گویید “این غذا که مناسب بنظر می رسد” چون مواد غذایی حساسیت زا را در لیست مواد اولیه اش ندارد. دکتر پیدیچ می گوید باز هم نباید تصور کنید چیزی که می خورید ایمن است. بعضی غذاها و نوشیدنی ها، مخصوصا سس ها، مواد افزودنی به سالاد و سوپ ها مواد آلرژی زای رایجی مثل گندم، آجیل، لبنیات و صدف خوراکی را در خود پنهان دارند.

جیره ی غذایی در سفر به همراه داشته باشید

هیچ چیز بدتر از این نیست که بخاطر پیدا نکردن غذای ایمن در سفر گرسنه بمانید. دکتر پیدیچ اکیدا توصیه می کند اگر می توانید مقادیری خوراکی و چند وعده جایگزین در سفر به همراه داشته باشید.

اتاق هتل یا سوئیت دارای آشپزخانه را در نظر داشته باشید

دسترسی داشتن به آشپزخانه به این معناست که می توانید غذای خود را خود آماده کنید. این موضوع می تواند استرس پیدا کردن غذای غیر آلرژی زا را نیز کاهش دهد.

داروی آلرژی خود را فراموش نکنید

حتی اگر حساسیت غذایی شما شدید نیست، نباید منزل را بدون داروهای آلرژی خود ترک کنید. حتما در صورت واکنش هایی مانند کهیر یا خارش به آنها نیاز خواهید داشت، اما نباید بنا را بر این فرض بگذارید که می توانید هر چه لازم دارید را در مقصد خریداری کنید.
در بیشتر مقاصد مسافرت، شما می توانید خرید مناسب را انجام دهید اما دکتر پیدیچ می گوید بهتر است دارویی را که می شناسید و استفاده می کنید در کیف به همراه داشته باشید. اگر شریک سفر به همراه دارید، از آنها بخواهید یک یا دو دوز از داروها را در صورتی که یکی خود را گم کنید به همراه داشته باشند. در نهایت، مطمئن شوید که خود را با قوانین و مقررات کشور مقصد برای داروهای نسخه ای و غیر نسخه ای آشنا می کنید تا مشکلی از این بابت برای داروهایتان نداشته باشید.

داشتن حساسیت غذایی، چه قابل تحمل چه غیر قابل تحمل باشد شاید بتواند باعث تغییرات عمده ای در شیوه زندگی شود، اما نباید برایتان باعث هزینه هایی در مواقعی که دوست دارید از جمله سفر شود.
من به لاکتوز حساسیت دارم به این معنی که نمیتوانم مقدار زیادی لبنیات را بدون بیمار شدن هضم کنم. قبل از آن مشکوک به عدم تحمل لبنیات و گلوتن بودم که به معنی آن بود که هر چند وقت یک بار از رژیم غذاییم دور می شدم. تجربه رفتن به سفر با محدودیت های رژیم غذایی باعث شد تا متوجه شوم که می توان با کمی برنامه ریزی سفر کرد.

5. قبل از رفتن تحقیق کنید.
در بعضی از مقاصد امکانات بهتری برای افرادی که آلرژی غذایی بیشتری دارند نسبت به دیگران وجود دارد، بنابراین پیش از رزرو بلیط هواپیما و رزرو هتل، مقصد خود را بررسی کنید. به عنوان مثال، اگر به لاکتوز حساسیت دارید، ممکن است در مکان های دورتر به سختی شیر سویا (یا سایر گزینه های لبنی) را پیدا کنید.
ممکن است در این شرایط، تصمیم بگیرید که به جایی نروید که دسترسی آسان به این گزینه ها را ندارد یا اینکه این نوع غذا را به طور کامل کنار بگذارید، مانند استفاده از قهوه سیاه به جای استفاده از کریمر. در هر صورت، دانستن اطلاعات بیشتری در مورد مقصد به شما کمک خواهد کرد که آماده تصمیم گیری آگاهانه تر باشید.

4. جستجوی هتل ها و رستوران های آلرژی دوستانه
برای اینکه ببینید چه مکان هایی در منطقه غذاهایی را ارائه می دهند که می توانید بخورید در اینترنت جست و جو کنید. گاهی اوقات رستوران های به خصوصی برای افراد دارای آلرژی ها و ترجیحات غذایی خدمات رائه می دهند. یا اگر خوش شانس باشید، منویی در وب وجود خواهد داشت، بنابراین می توانید خودتان نگاه کنید. AllergyEats پایگاه داده ای از وب سایت های مناسب افراد دارای آلرژی در ایالات متحده است. وب سایت Happy Cow website. برای گیاهخوارانی است که در سراسر جهان سفر می کنند.
بر حسب تجربه ی شخصی من، با رستوران مورد نظرتان برای اطمینان از اینکه مواد لازم را در انبار موجود دارند یا نه، تماس بگیرید به دلیل اینکه می تواند کمک بسزایی به شما بکند. همچنین این موضوع را بررسی کنید که آیا لازم است که قبل از اینکه وارد رستوران شوید سفارش دهید؟ زیرا گاهی اوقات نیاز وعده ی غذاییتان باید از پیش آماده شود.

3. به دیگران در مورد آلرژی و یا رژیم غذاییتان بگویید.
هنگامی که میزبانتان با دانستن حساسیت غذاییتان برای سرو غذا از پیش آماده می شود بهتر است. گفتن “من آلرژی دارم به …” به جای “من نمیتوانم بخورم …” بسیار بهتر است. کلمه ی”آلرژی” اغلب جدی تر گرفته می شود و احتمال بیشتری دارد که سرور این پیام را به آشپزخانه انتقال دهد.
این موضوع در مورد سفرهای هوایی نیز صادق است. هنگام رزرو پروازتان فراموش نکنید که شما آلرژی غذایی دارید. به این دلیل که اولین وعده ی غذایی سفرتان در هواپیما خواهد بود.

2. کارت ترجمه آلرژی غذایی مخصوص به خود را درست کنید.
برای کشورهایی که همزبان شما نیستند، می توانید کارت های کوچک (یا حتی تکه ای کاغذ) را با جمله ای در زبان بومی آن جا تهیه کنید که نشان دهد آلرژی شما به چه چیزی است.

1. غذاهای مخصوص به خود را بپزید و تنقلاتتان را به همراه ببرید.
وقتی به حساسیت گلوتن مشکوک شدم، بیش از هر زمان دیگری غذا می پختم. نکته ی مثبت این تغییر این بود که پول بیشتری صرفه جویی می کردم و سالم تر می خوردم.
هر زمانی که امکان داشت، می توانید این را برای سفرهایتان نیز امتحان کنید. یا غذاهایی که از قبل آماده سازی کردید را با خود ببرید و یا هنگامی که به مقصد رسیدید، به سوپرمارکت بروید تا مواد لازم برای پخت و پز را در آشپزخانه هتل یا اقامت گاهتان بخرید. فقط به یاد داشته باشید که مکانی را انتخاب کنید که آشپزخانه داشته باشد، به عنوان مثال هاستل، هتل آپارتمان و…
قبل از ترک محل اقامتتان، چندین نوع تنقلات را در کیفتان بگذارید. به این ترتیب اگر در وضعیتی قرار بگیرید که گزینه های مناسب وجود نداشته باشد، یک غذای پشتیبان خواهید داشت. هیچ چیزی بدتر از انتظار در فرودگاه وجود. بنابراین تنقلات مورد نیازتان را از قبل تهیه کنید.

راس فاینشتاین، سخنگوی هواپیمایی آمریکایی، می گوید که در سال های 2016 و 2017، در مقایسه با سال های پیش، تعداد آمریکایی هایی که جا به جایی یا خدمات پشتیبانی حیوانات را درخواست کرده اند بیش از 40 درصد افزایش یافته است..

پس تکلیف افرادی که حساسیت یا ترس از سگ دارند چه می شود؟
برای مثال سارا اهل اوهایو فردی است که بسیار به سفر می رود و به شدت به سگ ها حساسیت دارد.
او گفت: “من با نزدیک شدن حیوانات خانگی به من، که باعث علائم آلرژیک می شوند، مشکل دارم.” این آلرژی تا حدودی قابل تحمل است، اما سارا می گوید در سفرهای اخیرش تعداد بیشتری از سگ ها را در مسافرت خود دیده است..
او گفت: “اخیرا من در کنار یک مسافر و سگ سر خودش نشسته بودم.” “زمانی که صاحبش از راهرو عبور می کرد آن را با قلاده بسته بود، سپس نشست و برای دو ساعت پرواز سگش را در دامان خود نشانده بود. گاه گاه که سگش خود را تکان می داد به نظر می رسید صاحبش موذب است.

او گفت: “شاید بهتر باشد قبل از اجازه دادن به مسافر برای حمل حیوان خانگی و نشستن در صندلیشان بپرسند که آیا مسافر کناری در کنار حیوانات راحت است یا خیر .” “به این ترتیب، همه مسافران احساس امنیت و راحتی می کنند. مشابه این قانون که بادام زمینی به عنوان میان وعده در پرواز برای افرادی که آلرژی دارند حذف شده است. “
خطوط هوایی به مسافران با آلرژی شدید می گویند تا قبل از پرواز با آنها تماس بگیرند تا نزدیک کسانی که با خود حیوان خانگی شان را حمل می کنند نشانده نشوند. فاینشتاین، سخنگوی شرکت هواپیمایی آمریکایی، گفت: اگر مسافر آلرژی داشته باشد، خطوط هوایی “مسافرانی که آلرژی دارند را در دورترین محل ممکن از مسافرانی که حیوانات را با خود حمل می کنند قرار می دهد”.”.
او همچنین گفت : “در این صورت برای مثال یک مسافر درقسمت جلوی هواپیما و دیگری در عقب هواپیما نشانده می شود.”

مورگان جانستون، سخنگوی JetBlue، گفت که شرکت هواپیمایی او سیاست مشابهی دارد. گفت: “مانند هر فردی با هر آلرژی دیگری، مسافران با آلرژی های حیوانات بهتر است در مورد نگرانی های خود با هر یک از کارکنان پرواز صحبت کند و موضوع را با او در میان بگذارد. ممکن است خدمه پرواز بتوانند مشتریان را در ناحیه ای از هواپیما دور از هر حیوانی بازنشانی کنند.
الیسا الیاسن، سخنگوی Southwest، گفت که شرکت هواپیمایی تا حداکثر شش حیوان خانگی در یک پرواز مجوز دارد رزرو شود، اما به ندرت به این تعداد حیوان در یک پرواز می رسیم. “
او گفت: “اگر حتی یک مشتری آلرژی داشته باشد، توصیه می کنیم آن را با نماینده خدمات مشتری در هنگام ورود به گیت بگوید تا کارمندانی که این پرواز را انجام می دهند، پاسخگوی نیاز های مسافر در طول پرواز باشند..”

آنها نوشتند “مسافرت هوایی نباید به آسانی شامل خطرات بهداشتی و سلامتی باشد. اما در برخی از خطوط هوایی بزرگ، حداقل برای مسافران با آلرژی به حیوانات خانگی این خطرات وجود دارد. “. “حیوانات خانگی را می توان به راحتی و با خیال راحت در قسمت بار و محموله هواپیما جای داد، جایی که در واقع به آن تعلق دارند.خطوط هوایی باید نیازهای مسافران خود را در اولویت قرار بدهند و یا با تصویب قانون، مجبور به انجام این کار شوند..”

راسل هارتشتاین، یک رفتارشناس و مربی سگ، می گوید که سگ ها قبل از اینکه بتوانند پرواز کنند، باید به درستی آموزش ببینند..
او گفت: “اگر یک سگ ترسو باشد و مقاومت خوبی برای مواجه شده با ترس پرواز نداشته باشد، برای انجام پرواز مناسب نیست.
اما برای سارا، مسافر اوهایو که در کنار یک سگ در یک پرواز نشسته، کافی نیست. او گفت که حتی اگر سگ مودب باشد و رفتار خوبی باشد، ترجیح می دهد که در طول پرواز یک همسایه متفاوت داشته باشد..
او گفت: ” سگش کنجکاو بود و به من تکیه داده بود که مرا بسیار عصبانی کرد.” “با این حال، برای من بسیار ناراحت کننده بود. من تا آنجا که ممکن بود طوری به سمت راهرو تکیه داده بودم که دورترین فاصله را از آن سگ داشته باشم .