بزرگترین كلانشهر در قاره افریقا در كشوری قرار دارد كه بدترین كیفیت هوا را در جهان داراست. لاگوس در نیجریه از نظر ترافیك شهری بدنام بوده و میزبانی نامطمئن برای سیستم برق رسانی موسوم به تورین برقی است كه نتیجه آن اتكای بخش زیادی از مردم به سیستم تولید برق دیزلی است. نور خورشید شدید نزدیك به ناحیه استوایی فقط شاخص كیفیت هوا را بدتر كرده و منجر به تشكیل دود غلیظ و مشكلات سلامتی برای بسیاری از ساكنان می گردد. جزیره پررفت و آمد ویكتوریا هم از این مقوله مستثنی نیست.

مقامات برلین، میزان نیتروژن دی اکسید موجود در هوای شهر را به عنوان یک ” مشکل بسیار جدی” بیان می کنند. میزان آلودگی هوا در این شهر تقریبا دو برابر استاندارد های انتشار اروپا است. تخمین زده شده است که سالانه 10000 نفر به دلیل آلودگی هوا در پایتخت آلمان جان خود را از دست می دهند. بیماران آسمی و مبتلایان به بیماری های قلبی و عروقی بیشترین صدمه را از این وضعیت می بینند.

مقامات اروپا گزارش کردند که سالانه در حدود 12000 مرگ در بلژیک در نتیجه کیفیت پایین هوا رخ می دهد و بروکسل پایتخت بلژیک، یکی از آسیب پذیر ترین ناحیه از سه ناحیه این کشور است. منطقه بروکسل محدودیت های سختی را در خصوص استفاده از وسایل نقلیه با آلایندگی بالا طرح ریزی کرده است. در مورد ماشین های دیزلی، در ابتدای امسال، استفاده از وسایلی با استاندارد یورو 1 ممنوع شده است و هر ساله روش های جدیدی اعمال خواهد شد که هدف آنها، ممنوعیت استفاده از کلیه وسایل نقلیه ای است که موفق دریافت حداقل استانداردهای یورو 6 تا سال 2025 نشده اند و به این معنی است که تنها به اتومبیل هایی با کمترین میزان انتشار نیتروژن دی اکسید اجاره تردد داده می شود. برای اتومبیل های بنزینی، این برنامه تا حدودی کمتر بلند پروازانه است: در سال 2025، تنها تردد وسایل نقلیه پایین تر از استاندارد یورو 3 ممنوع خواهند شد.

از سال 2010، آلودگی هوا در لندن بالاتر از حدود مجازی بوده که اتحادیه اروپا تصویب کرده است. در سال 2018، همانند هر سال دیگری در این یک دهه اخیر، آستانه مجاز در کل سال تا پیش از به پایان رسیدن ماه ژانویه از حدود مجاز تجاوز کرده بود. هر ساله مرگ بیش از 9000 لندنی بر اثر ترکیبات سمی موجود در هوا گزارش می شود. 50% آلودگی هوا در نتیجه استفاده از وسایل نقلیه موتوری به ویژه موتورهای دیزلی است.
در سال 2003 ، شهر لندن برای کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی قانونی را تحت عنوان ” هزینه تردد” اعمال کرده بود، به این معنی که هر وسیله نقلیه شخصی که در “منطقه هزینه تردد” شهر قرار دارد مجبور به پرداخت هزینه ای در حدود 11.5 پوند (یا 13 یورو) بوده است. علاوه بر این، لندن سال گذشته قانون ” هزینه سمیت” را نیز برای وسایل نقلیه قدیمی اعمال کرده است که شامل یک هزینه اضافی 10 پوندی ( در حدود 11 یورو) است و به عنوان “هزینه T ” شناخته می شود. این وسایل نقلیه، شامل اتومبیل هایی هستند که موفق به دریافت استاندارد های یورو 4 را نشده اند و به طور کل وسایلی که پیش از سال 2006 ثبت شده اند.
شورای شهر لندن در حال مطالعه برای بررسی احتمال داشتن ” روزهایی بدون اتومبیل” است. این قانون ترافیک جاده ای را در نواحی خاصی از پایتخت و در روزهای متفاوتی از سال کاهش می دهد. هدف این برنامه گسترش روش های دوستدار محیط زیست تا سال 2019 است.

یافته های تکان دهنده در روز جهانی اقیانوس ها یعنی 8 ژوئن در سراسر جهان و بیشتر در محبوب ترین مکان یعنی در سراسر اروپا منتشر شد که در حال افزایش در فصل تابستان هستند .

پلاستیک ها در اقیانوس تا سال 2025 هم وزن ماهی ها خواهند شد . نسبت پلاستیک ها به ماهی ها در اقیانوس از لحاظ وزنی …
دریای مدیترانه یک مقصد زیبا برای تعطیلات است که هر تابستان میلیون ها بریتانیایی از آن لذت می برند اما به گفته ی تانیا استیل مدیر کل صندوق جهانی طبیعت ، ما با خاطرات خوب به خانه باز می گردیم در حالیکه میراثی سمی از ضایعات پلاستیکی از خود به جای گذاشته ایم .

از زمان اعلام خبر سیاره ی آبی دو در پائیز 2017 ، آگاهی و اطلاع جهانی از مقیاس آلودگی پلاستیکی در اقیانوس های جهان بیشتر شد .

اکنون اروپا بعد از چین با پانصد هزار تن یعنی معادل شصت و شش هزار کامیون حمل آشغال ، دومین و بزرگترین تولید کننده پلاستیک است که بر طبق گزارشات سالانه در رودخانه ها و اقیانوس های سراسر این قاره ریخته می شوند .

نکات صندوق جهانی طبیعت در مورد تابستان بدون پلاستیک
یک کیسه مادام العمر با خود بیاورید
یک کیسه قابل استفاده مجدد به همراه داشته باشید تا از استفاده از کیسه های پلاستیکی در زمان خرید مواد غذایی یا خرید سوغات اجتناب کنید .
در زمان خرید پلاستیک های قابل باد کردن دوبار فکر کنید
اسباب بازی های استخر ، سطل ها و بیلچه های پلاستیکی قابل بازیافت نیستند . دنبال خرید اقلام با کیفیتی باشید که در تعطیلات بعدی قابل استفاده مجدد باشند .
قاشق و چنگال به همراه داشته باشید
از قاشق های کوچک پلاستیکی برای خوردن بستنی در ساحل گرفته تا کارد و چنگالی که زمان ناهار در پیکنیک استفاده می شود ، تاثیر منفی شما روی سیاره ی زمین با استفاده از کارد و چنگال قابل استفاده مجدد کمتر می شود .

بطری آب قابل استفاده مجدد بیاورید
به عنوان یک ملت ، ما هر رزو سی و هشت و نیم میلیون بطری پلاستیکی می خریم و فقط نیمی از این ها بازیافت می شوند ، بقیه به عنوان آشغال دفن می شوند . در کشورهایی که آب شیر برای نوشیدن امن است ، آوردن بطری پلاستیکی قابل استفاده مجدد یا درخواست آب شیر در رستوران ها ، باعث ذخیره پول و کاهش ضایعات پلاستیکی در طول تعطیلات می شود . اگر در مورد سالم بودن آب شیر در مکانی که هستید مطمئن نیستید ، به شیوه ی صحیح بطری ها را دور بیندازید .
به نی نه بگویید
زمان انتخاب هر نوع نوشیدنی در طول روز و در تعطیلات ، به یاد داشته باشید که از نی ها و همزن های پلاستیکی استفاده نکنید . این اقلاک به طور مداوم در سواحل ، در شکم پرندگان دریایی و پستانداران دریایی یافت می شوند و همچنین بعد ها با تجزیه تبدیل به میکروپلاست های مضر می شوند که اقیانوس ها را آلوده می کنند .
فنجان قهوه شخصی بیاورید

از جویدن آدامس بپرهیزید
حس تازگی با نعنا به جای آدامس که حاوی پلاستیک است ، بعد از پرواز عالی است . آدامس تجزیه پذیر نیست و پیاده رو ها و سواحل را کثیف می کند .
استفاده از دستمال مرطوب صورت را ترک کنید
پارچه های قابل شستشو را به جای دستمال مرطوب که حاوی پلاستیک و غیر قابل تجزیه است ، انتخاب کنید . تنها در خود بریتانیا سالانه بیش از 3.4 بیلیون دستمال مرطوب استفاده می شود که تقریبا یک سوم این مقدار در توالت ریخته شده و وارد اقیانوس ها می شود .
تنها جای پایتان را باقی بگذارید

اگر ملکی اجاره می کنید ، بازیافت محلی آن را بررسی کنید
در مورد نزدیکترین انبار بطری ها و سطل های زباله در منطقه سکونت خود تحقیق کنید . این کار به کاهش تاثیر منفی ضایعات پلاستیکی در زمان تعطیلات شما کمک می کند .
بازارهای غذای محلی را پیدا کنید
وقتی در سفر خارجی هستید به خود زحمت دیدن بازارهای غذاهای محلی را بدهید که می توانید تولیدات تازه را مزه کنید ، در مورد فرهنگ غذاهای محلی یاد بگیرید و مواد خوشمزه ای برای پخت و پز در تعطیلات انتخاب کنید . با اینکه در تعطیلات غذا خودن در رستوران عالی است ، خودتان با پخت برخی غذاهای محلی می توانید تغییر نیرو بخشی را تجربه کنید .

پلاستیک به دلیل ماندگاری و ارزان بودن یکی از مواد پر کاربرد در سراسر جهان می باشد. اگرچه همین ویژگی ماندگاری بالا، موجب شده که این ماده یک منبع بسیار خطرناک نیز به شمار رود. اطلاعات موجود درباره مشکلات بازیافت پلاستیک زنگ خطر را به صدا درآورده است. طبق آمار سازمان ها می توان گفت که دریا ها در خطر آلودگی قرار دارند، و تخمین زده شده است که تقریبا هر ساله 100 هزار تن پلاستیک از کشور های ساحلی اتحادیه اروپا روانه دریا می شوند. امروزه دریای مدیترانه در میان دیگر دریا های جهان، بیشترین سهم آلودگی پلاستیک در جهان را دارد.
گفتنی است که نتیجه ی اصلی افزایش این آمار منجر به آلودگی بیشتر دریا ها و اقیانوس ها خواهد شد که مقاصد گردشگری را نیز در بر دارد. طبق برآورد ها می توان گفت که هم اکنون حدود 150 میلیون تن پلاستیک در اقیانوس ها رها شده اند و در صورتی که جلوی این روند گرفته نشود، این آمار هر ساله رو به افزایش خواهد بود. محققین پیش بینی کرده اند که تا سال 2050 پلاستیک های موجود در اقیانوس ها از تعداد ماهی ها بیشتر می شود.

آسیب های این آلودگی تنها به طبیعت و زندگی حیوانات ختم نمی شود و همچنان در سطح های دیگر زندگی بشر ادامه دارد. می توان گفت که در شهر های ساحلی آلودگی دریایی از لحاظ اقتصادی نیز مشکلاتی به وجود می آورد و در دو بخش اصلی ماهیگیری و گردشگری تاثیر بسیار زیادی دارد. طبق اطلاعات و آمار های موجود، و نگرانی جوامع از کیفیت غذا های دریایی موجب شده است که تقاضای خرید محصولات دریایی کاهش بیابد و همچنین به علت کاهش رشد تعداد ماهی ها، حدود 61.7 میلیون یورو ضرر به صنعت ماهیگیری وارد می شود.

اسپانیا تقریبا دو برابر ایتالیا از مواد پلاستیکی استفاده می کند و سالانه 3.84 میلیون تن پلاستیک در این کشور مصرف می شود، تنها 38 درصد از این میزان مورد بازیافت قرار می گیرد. جمعیت اسپانیا تقریبا 10 درصد از کل پلاستیک تولید شده در جهان را مصرف می کنند. بیشترین موارد آلوده کننده محیط زیست توسط اسپانیایی ها، بطری های پلاستیکی و ته مانده ی سیگار می باشد.

راه های بسیار زیادی برای پیشگیری و مقابله با آلودگی دریایی وجود دارد و در این میان موسسات دولتی و همچنین شرکت های گردشگری در تلاش اند تا با استفاده از روش های مختلف در کاهش آلودگی کمک کنند. گردشگران و مردم نواحی کمک بسیار زیادی در بهبود شرایط و آینده ی مدیترانه می توانند ایفا کنند. راه حل های بسیار زیادی را می توان مورد بحث و استفاده قرار داد و اهمیت این موضوع به قدری زیاد است که در آینده همچنان ادامه خواهد داشت. بهتر است برای داشتن محیطی سالم تر و طبیعت پاک تلاش کنید و با کاهش میزان مصرف مواد پلاستیکی هوشمندانه سفر کنید.

در این مطلب به 10 گونه نمادین از حیوانات می پردازیم كه به لطف انسان ها، دیگر وجود خارجی ندارند.

این كبوتر كه یك پرنده مهاجر بوده و سرعت پرواز آن به بیش از 60 متر بر ساعت می رسید، زمانی جزء متداول ترین گونه پرندگان در سراسر امریكای شمالی به خصوص دشت بزرگ مركزی تا سواحل اقیانوس اطلس بود. بنا به نظر برخی از محققان، تعداد آنها در دوران حیات به بیش از پنج میلیارد می رسیده كه به نوعی آنها را تبدیل به پرجمعیت ترین گونه پرنده روی زمین نموده بود.
این كثرت جمعیتی تا زمانی بوده كه اروپائی ها قدم در این منطقه وسیع گذاشتند، همان مهاجرانی كه در دوره خاص صنعتی آن دوران، به خاطر قیمت پایین گوشت این كبوتران، آنها را شكار می كردند. هر ساله ده ها میلیون از این گونه سلاخی می شدند؛ به این ترتیب آخرین كبوتر وحشی امریكای شمالی در سال 1901 مشاهده شده و نسل آن منقرض گردید. باغ وحش شهر سین سیناتی، میزبان آخرین پرنده اسیر یعنی مارتا كه در سال 1914 جان داد، بود – پرنده ای كه در حال حاضر نمونه ای از آن خشك شده و در موزه ملی تاریخ طبیعی اسمیتسونیان نگهداری می شود.
طبق اطلاعاتی كه از طریق وب سیات موزه تاریخ طبیعی امریكا در دسترس است، این پرندگان زمانی بر فراز كانادا، ایالات متحده و خلیج مكزیك به صورت دسته ای پرواز می كردند، به طوریكه به هنگام عبور، آسمان را سیاه می كردند. معمولاً یك دسته به صورت “ستونی به طول هشت تا ده مایل” تعریف می شده است، به طوریكه به یك رودخانه عظیم و سحرآمیز شباهت داشته است. جان جیمز آدوبون، یك محقق علوم زیستی با تابعیت امریكایی – فرانسوی توضیح می دهد كه چگونه دسته ای پرنده مهاجر كه از بالای سر او در حال عبور بودند، به مدت 3 روز كامل، آفتاب را پوشانده بودند: “در سال 1808 دسته ای دیگر از كبوتران وحشی امریكای شمالی در كنتاكی به طور تخمینی دارای جمعیتی بالغ بر دو میلیارد بودند.”
مسئله ای كه مورد بحث قرار گرفته این است كه جمعیت پرشمار این نوع كبوتر در قرن هجدهم و نوزدهم میلادی، زود گذر بوده و پایدار نبود، آنها برای جنگل ها مخرب بودند، به طوریكه به هنگام عبور دسته ای، درختان موجود در زیر خود را تخریب و روی زمین را با فضولات خود می پوشاندند – اما فعالیت های انسانی مانند از بین بردن منابع غذایی آنها، توسعه غرب و شكار بیش از حد، باعث شد كه به طور كامل از صحنه طبیعت محو گردند.
محل حضور و پرواز آنها: امریكای شمالی، به سمت شرقی كوه های راكی.
مشابه ترین نسل در حال حیات: نزدیك ترین گونه به گونه مورد بحث، كبوتر سالوین است كه یك پرنده سرده امریكایی است و خود دارای 17 گونه مختلف می باشد.

شاید دودو كه از مشهورترین جانداران منقرض شده است – بومی جزیره موری تیوس – نیز تنها در طول چند دهه، از صحنه طبیعت ناپدید گشت. اولین گزارش از این پرنده ناتوان برای پرواز در سال 1598 توسط قایقرانان آلمانی گزارش گردید؛ و آخرین نمونه آن در سال 1662 دیده شده بود. این پرنده بخش زیادی از شهرت خود را به خاطر حضورش در داستان های آلیس در سرزمین عجائب به دست آورده است.
اما آثار به جای مانده از این پرنده به طرز شگفت آوری كم است. موزه تاریخ طبیعی در وب سایت خود اشاره می كند كه: “علی رغم وجود تعداد زیادی از پرنده دودو در جزیره موری تیوس در طول قرن هفدهم میلادی، بقایای بسیار كمی از آن به عنوان شواهدی دال بر وجود آن بر جای مانده است.” تعداد كمی از اسكلت این پرنده موجود است، یك جمجمه در كپنهاگ، یك منقار در پراگ، یك پا در موزه تاریخ طبیعی و یك سر و پا در آكسفورد نگهداری می گردند. یك پرنده خشك شده كامل در كلكسیون جان تریدسانت قرار داشت كه آن را به موزه اشمولین در آكسفورد اهدا نمود. در اینجا نمونه آن در معرض پوسیدگی قرار گرفته و در سال 1755 مدیران این موزه آن را به آتش كشیدند. به لطف فداكاری نگهبان موزه اشمولین بود كه سر و پای آن نجات یافته و در حال حاضر در اختیار موزه تاریخ طبیعی آكسفورد قرار گرفته است.
محل حضور و پرواز آنها: جزیره موری تیوس.
مشابه ترین نسل در حال حیات: كبوتر نیكوبار در جزایر آندامان و نیكوبار، هندوستان.

محل زندگی این زیرگونه از كرگدن سیاه، زمانی در صحرای افریقا بود، اما قربانی شكار غیرمجاز شكارچیان گردید. در سال 1980 جمعیت آنها به صدها كرگدن می رسید، و این تعداد در سال 2000 به عدد 10 كاهش یافت و تنها یك سال بعد نیمی از آنها نیز ناپدید گردیدند. این انقراض پس از انقراض دو زیرگونه دیگر از كرگدن سیاه رخ داد: سیاه جنوبی در سال 1850 و سیاه شمال شرقی در اوایل قرن بیستم میلادی.
خبر بدتر در مورد كرگدن های افریقایی در سال جاری جان دادن سودان، آخرین كرگدن مذكر سفید شمالی و باقی ماندن تنها دو كرگدن از آن نوع و از جنس ماده در جهان بود.
محل حضور و زندگی آنها: آخرین بازمانده ها در كامرون یافت شدند.

این حیوان كه زیرگونه ای از بز كوهی اسپانیایی بوده و از سال 2000 میلادی منقرض گردیده است – زمانی در كوهستان های پیرنه (در مرز میان فرانسه و اسپانیا) زندگی می كرده اما جمعیت آن به شدت در قرون نوزدهم و بیستم كاهش یافته است. دلایل پشت پرده این كاهش همچنان مبهم و ناشناخته باقی مانده است. در سال 2003 و با تلاش دانشمندان برای شبیه سازی یك جنس ماده از این بز كوهی، دوباره امیدها برای حیات بخشیدن به این حیوان زنده شد، اما دقایقی پس از به دنیا آمدن، جان خود را از دست داد.
محل حضور و زندگی آنها: كوهستان های پیرنه.

این حیوان كه یكی از زیرگونه های گورخر صحرائی بوده و تنها بر روی نیمه جلوئی بدن خود دارای راه راه هایی می باشد، در افریقای جنوبی زندگی می كرده است. پس از اینكه مهاجران هلندی قدم بر این منطقه نهاده و همچنین رقابت این گونه ها با برخی از حیوانات اهلی شده منطقه مزبور بر سر یافتن علوفه بالا گرفت، در تعداد زیاد شكار گردیدند. نسل كواگاها تا سال 1878 در حیات وحش منقرض گردید؛ آخرین كواگای اسیر شده در سال 1883 در شهر آمستردام جان خود را از دست داد.
محل حضور و زندگی آنها: افریقای جنوبی

این ببر كه خجالتی و در ظاهر شبیه به سگ است (با این تفاوت كه دارای یك دم سفت و یك كیسه شكمی است) شب هنگام ظاهر شده و پیش از اینكه بریتانیایی ها وارد سرزمین استرالیا شوند، در بخش اصلی این كشور كمیاب و منقرض شده بود، اما در جزیره تاسمانی زندگی می كرد. شكار، بیماری، معرفی سگ ها و نیز خطاهای انسانی، همه و همه باعث افزایش مرگ و میر در میان این ببرها گردیدند. آخرین نمونه از این حیوان در سال 1936 و در باغ وحش هوبارت جان خود را از دست داد.
وب سایت موزه تاریخ طبیعی امریكا در مورد ببر تاسمانی نوشته: “این حیوان به عناوین دیگری مانند گرگ تاسمانی، سگ گورخری، گرگ كیسه دار و سگ كیسه دار معروف بوده است. با نگاهی گذرا به این حیوان می توان علت این سردرگرمی و تنوع نام را دریافت. با جثه ای شبیه به سگ، طرح های راه راه همانند ببر یا گورخر، مرطوب همانند صاریغ و دارای رفتاری همانند گرگ، این حیوان در تصور عموم به انواع حیوانات مختلف شباهت دارد.”
محل حضور و زندگی آنها: جزیره تاسمانی.

این حیوان كه بزرگترین پستاندار پس از وال بوده و در دوره هولوسن می زیسته است، درازایی به اندازه 9 متر داشته است اما نسل آن از زمانی كه توسط اروپایی ها كشف شد، طی 27 سال و بالاخره در سال 1768 پس از شكارهای متعدد، منقرض گردید.
جورج ویلهلم استلر، ناپدید شدن این حیوان را به این صورت توصیف نموده است: “بیشتر شبیه كنده شدن پوست درخت بلوط بوده است تا كنده شدن پوست یك حیوان” و ” در مقابل ضربه یك تبر یا نوك یك قلاب تقریباً مقاوم بوده است”. باله جلویی و قابل مشاهده آن نیز مورد توجه ویژه بوده است. او در ادامه می نویسد: “هیچ اثر انگشت و نیز هیچ ناخن و سُمی وجود ندارد. با این وجود این حیوان با استفاده از باله های شاخه ای خود شنا می كند و حتی در كنار ساحل قدم می زند گویی دارای پا است؛ و با وجود همه این ها هنگام حضور بر روی صخره های لیز از خود مقاومت نشان می دهد و خزه ها و گیاهان دریایی را از زیر سنگ ها بیرون كشیده و می كَند، گویی یك اسب با پاهای جلویی خود این كار را انجام می دهد؛ و در نهایت، او می جنگد.” در موزه تاریخ طبیعی هلسینكی یك اسكلت كامل از این حیوان در معرض دید عموم قرار گرفته است.
محل حضور و زندگی آنها: آخرین جمعیت این گونه حیوانی در اطراف جزیره خالی از سكنه كمندور كه بخشی از جزایر آلوتیان در اقیانوس آرام شمالی است، می زیسته اند.

این ماموت پشم دار كه درازای قد آن به 3 متر و وزنش به 6 تن می رسیده، با انسان های اولیه هم دوره بوده، انسان هایی كه از استخوان ها و عاج های آن برای ساخت ابزارآلات و سكونتگاه استفاده می كرده و برای تهیه غذا، آنها را شكار می نمودنده اند. جمعیت های كوچكی از این حیوان به ترتیب در حدود 5600 و 4000 سال پیش و در جزیره سِنت پائول و دور از سواحل آلاسكا و در جزیره رانگل در اقیانوس قطب شمالی می زیسته اند.
محل حضور و زندگی آنها: نواحی نزدیك به قطب شمال در آسیا و امریكای شمالی. مشابه ترین نسل در حال حیات: فیل آسیایی، كه خود آن هم در معرض خطر و انقراض قرار گرفته است.

این حیوان كه زمانی جزء جانداران منطقه آتلانتیك شمالی به خصوص سواحل بریتانیا به شمار می رفته است، اگرچه نامربوط، اما توانایی پرواز نداشته و روی زمین هم به نوعی دست و پا چلفتی به نظر می رسیده، اما در شنا بسیار چابك و سریع بوده است. كمبود تقاضا برای آن منجر به ناپدید شدن این حیوان در اروپا گردید، این در حالی است كه كاشفان اولیه از آن به عنوان یك منبع مناسب غذایی استفاده می كردند. حداقل از سال 1852 نسل این گونه از پنگوئن منقرض گردیده است.
موزه تاریخ طبیعی لندن، نمونه ای از جزیره پاپا وستری را در معرض نمایش گذاشته است. طبق اطلاعات این موزه: “پنگوئن عظیم الجثه ناتوان در پرواز تحت عنوان پینگوئینیز ایمپنیز، یكی از نمونه های بارز آسیب های انسانی به حیات وحش و محیط زیست را نشان می دهد. نسل این گونه در قرن نوزدهم میلادی و در نتیجه قرن ها بهره برداری های شدید انسانی منقرض گردید.”
محل حضور و زندگی آنها: آتلانتیك شمالی.

آخرین گونه از این لاك پشت گالاپاگوس به نام لانسم جورج كه انقراض آن به طور وسیعی رخ داده است، در سال 2012 جان خود را از دست داد. به هر حال سفر اخیر محققان دانشگاه یل نشان داد كه جزیره ایزابلا، كه بزرگترین بخش گالاپاگوس است، می تواند همچنان منزلگاهی برای این گونه های حیوانی باشد.
محل حضور و زندگی آنها: جزایر پینتا، گالاپاگوس. مشابه ترین نسل در حال حیات: لاك پشت های غول پیكری كه همچنان در هفت جزیره گالاپاگوس و جزیره مرجانی آلدابرا در اقیانوس هند به چشم می خورند.

با افزایش تقاضای جامعه برای خلق چیزهای جدید و بهبود یافته، کارخانه های تولیدی شروع به پمپ دود بیشتر و سمی تر به جو زمین کردند. مدت زمان طولانی طول کشید تا نتایج بلند مدت بی پروایی ما قابل توجه شود، اما سرانجام این کار انجام شد.

متأسفانه برخی از با شکوه ترین اماکن جهان، در آلوده ترین مناطق، جایی که آسمان آبی یک ناهنجاری است قرار دارند و کفن های دودی همه شهرها را محاصره می کنند، بارها و بارها و در روزهای آخر هفته ای اتفاق رخ داده است. لیست زیر به این معنا نیست که هرکسی را از رفتن به جایی که همیشه می خواستند ببینند منصرف کند، بلکه هدف بیشتر ” بالا بردن اگاهی” است، بنابراین هر کسی خواهد دانست که چه برخوردی می توانند با کره ای که به آن تعلق دارد داشته باشند.

آگرا، هند
شهر آگرای هند، محل واقع شدن تاج محل، یکی از شهرهای بسیار آلوده در تمام جهان است. دود می تواند آنقدر غلیظ باشد که با مه غلیظ متراکمی را که سان فرانسیسکو به آن شهرت دارد، رقابت کند، با تفاوت اینکه مه دریا یک پدیده ی تمیز و طبیعی است.
یکی از مهمترین آلاینده ها شامل، دود، آلودگی هوا و آلودگی بویایی در آگرا، نتیجه ای از دستاورد های اصلی صنایع آن است که برای استخراج مقدار آهن آنها و لاستیک های قدیمی لاستیکی را به دنبال دارد. دولت محدودیت های زیست محیطی برای این عمل را اعمال نمی کند، به این معنی که آنها نگران هیچ چیز دیگری نیستند. روزهایی وجود دارد که کشوری که به خاطر تاج محلش مشهور است، تنها تصویری از آن در پشت غبار دیده می شود و بازدید کنندگان را به زدن ماسک های محافظ صورت تشویق می کنند. به این دلیل که گزینه ای غیر از این وجود ندارد.
به هر حال آگرا در مقایسه با دهلی، بمبئی و کلکته، تمیزتر است. گزارش شده است که این سه شهر هند دارای بدترین کیفیت هوا در زمین هستند. حتی شهرهای کوچکتر هند نیز در اثر آلودگی دودها تحت تأثیر قرار گرفته اند، از جمله جیپور، “شهر آبی رنگارنگ”، که سالانه هزاران بازدید کننده را به خود جلب می کند.

پاریس، فرانسه
پاریس سعی دارد خودش را در سبز ترین حالت ممکن نگه دارد، حتی خودروهای ساخته شده پیش از 1997 را نیز ممنوع می کند تا میزان انتشار کربن را کاهش دهد. اما با جمعیت 2.3 میلیون نفری با حمل و نقلی تمام وقت همراه با میلیون ها بازدید کننده سالانه، به نظر نمی رسد که سعیشان جواب دهد، آسمان به طور مداوم مه آلود است و کیفیت هوا به طور مداوم ضعیف است.
سایر تلاش ها شامل تأمین حمل و نقل عمومی رایگان در روزهایی که سطح دود بالاست از طریق سیستم گسترده مترو شهر صورت می گیرد، اما پاریسی ها اتومبیل هایشان را خیلی دوست دارند. برای پذیرش بیشتر شهروندانش از این ایده، قوه مقننه در نظر دارد حمل و نقل عمومی را هر روز رایگان کند.
در این میان، دودکش ها و یک آسمان مبهم هنوز هم این شهر بین المللی عاشقانه را طاعون می کند. حتی از بالای برج ایفل، در نمای چشم پرندگان از پاریس، ممکن است آن چیزی که انتظار می رود نباشد.

لس آنجلس، کالیفرنیا
فقط به دلیل اینکه L.A در ایالات متحده واقع شده است به این معنی نیست که مشکل آلودگی هوا را ندارد. در واقع، ایالت کالیفرنیا محل قرارگیری برخی از بدترین شهرهای متخلف است که در هر جایی می توان یافت. برخی از این آلودگی ها به دلیل دود ناشی از آتش سوزی جنگل های خارج از کشور است که در اثر شرایط جوی شدیدا خشک ایجاد شده است.

ریاض، عربستان سعودی
ریاض مملو از قلعه های تاریخی و آسمان خراش های مدرن است که همه کسانی که از این شهر دیدن می کنند را خیره می کنند، در صورتی که تنها می توانستند از طریق دود سیگار را ببینند و در هنگام تلاش برای انجام این کار راحت نفس بکشند. مانند کالیفرنیا، ریاض از پدیده طبیعیشبه شکل طوفان های عظیم گرد و غبار رنج می برد، اما این به هیچ وجه نتیجه ی عملکرد آنچه را که برای خود انجام داده اند و عدم تمایل آنها به تصحیح موضوع نیست.
این شهر علاوه بر اینکه پایتخت تولیدی با محدودیت های کمی در مورد آلاینده های مضر است، بیش از حد شلوغ و دارای وسایل نقلیه ی زیادی است. این را به معلق بودن ماسه ها اضافه کنید نتیجه یک مه متراکم را ایجاد می کند تنفس به زحمت و سختی انجام می پذیرد و به هر کسی که دارای بیماری های ریوی باشد توصیه می شود در این روزها در خانه بماند.
همچنان که ریاض به رشد خود ادامه می دهد، همانطور که به سرعت در حال آلوده تر کردن هواست، وضعیت فقط بدتر می شود مگر اینکه در حال حاضر تدابیری انجام شود. برخی می گویند برای جبران خسارت خیلی دیر شده است، اما هرگز برای شروع دیر نیست.

با افزایش جمعیت جهان، کیفیت هوا همچنان رو به کاهش است. در بعضی جاها بد نیست، در بعضی شهر های دیگر این ظلم است. اطمینان حاصل کنید که به کجا می روید و در صورت لزوم، اقدامات احتیاطی لازم را انجام دهید. استفاده از ماسک صورت یکی از راه های رهایی است.