در این سفرنامه گردشگری در مورد یكی از جزایر بسیار زیبا و كهن یونان، یعنی جزیره “كرت” برای شما گردشگران و طبیعت دوستان صحبت خواهیم كرد. جزیره كرت در دل دریای مدیترانه و پنجمین جزیره بزرگ این دریا به شمار می آید. این جزیره باستانی كه كهن ترین مهد تمدن در اروپاست، توانسته است سالانه میلیون ها گردشگر را به خود جذب كند. مركز این جزیره زیبا شهر “هراكلیون” می باشد. برای سفر به این جزیره می توان پس از سفر به یونان و شهر “آتن” به راحتی به این جزیره رسید. از شهر آتن می توان با استفاده از هواپیما و رفتن به فرودگاه “هراكلیون”، و قایق های تند رو وتفریحی به این جزیره سفر كرد.

“كانیا” از قدیمی ترین شهر های جزیره كرت
یكی از شهرهای بسیار زیبا و توریستی در جزیره كرت، شهر “كانیا” می باشد. این شهر رویایی و زیبا با توجه به قدیمی و باستانی بودن، زیبایی و جلوه فوق العاده خود را حفظ كرده است. این جزیره زیبا كه تمدن آن به 4 تا 5 هزار سال پیش برمی گردد، توانسته است با بافت زیبا و كوچه های دیدنی و سنتی خود محلی برای شب گردی های مسافران باشد. معماری اصیل و تاریخی این شهر زیبا در كنار ساحل تفریحی و جذاب خود محلی برای گذراندن لحظات خوش برای توریست ها و گردشگران می باشد.

كلیسای “سنت تیتوس” شهر “هراكلیون”
بازدید از مساجد، كلیساها و معابد همیشه از خاطره انگیزترین لحظات هر سفری به حساب می آید. در یونان به ویژه جزیره كرت، می توان بسیاری از كلیساها كه از دوران باستان همچنان پا برجا هستند را نظاره كرد. یكی از این كلیساهای زیبا “كلیسای سنت تیتوس” شهر هراكلیون است. این كلیسای زیبا به جای مانده از سال 961 میلادی می باشد كه از نماد های شهر هراكلیون در جزیره زیبای كرت است. در نزدیكی این كلیسای زیبا میدان منحصر به فرد و دیدنی به نام “ایگوتوس” قرار دارد. اطراف كلیسا و میدان ایگوتوس بازار های بسیار زیبا و رستوران های محلی خاطره انگیزی كه محل مناسبی برای خوردن یك وعده غذا یا میان وعده ای لذیذ در دل محیطی تاریخی می باشد وجود دارد.

موزه تاریخی جزیره “كرت”
این موزه زیبا در دل شهر “هراكلیون” محیطی زیبا و آرام برای آشنایی با تمدن اروپا و گذشته آن می باشد. این موزه كه در ساختمانی دو طبقه و قدیمی كه متعلق به خانواده “كالوكرینوس” در سال 1900 ساخته شده است قطب تاریخ و فرهنگ اروپا به ویژه جزیره تاریخی كرت است.

دره “ساماریا”
دره “ساماریا” از رویایی ترین طبیعت های كشور یونان و حتی اروپا به شمار می آید. این دره زیبا در منطقه “ساماریا” در جزیره كرت واقع شده است. سفر به جزیره كرت بدون طبیعت گردی در دل این دره و دیدن زیبایی های آن بی معناست. مسیری پر پیچ و خم كه انسان را به بلندای طبیعت و زیبایی و گل های زیبا می برد. روستاهای متروكه و كلیساهایی كه در میان صخره ها و در دل طبیعت به چشم می خورد نشان از وجود تمدنی در قرن ها پیش در این دیار بوده است. در این پارك ملی و طبیعی بزهای وحشی زیادی به چشم می خورد كه به جذابیت این مسیر افزوده است.

كاخ های باستانی “كنوسوس”

غذاهای یونانی، از خوشمزه ترین دیدنی های جزیره كرت
در هر سفری به ویژه در خارج از كشور و برخورد با فرهنگ های مختلف، خوراكی ها و غذاهای متفاوتی به چشم می خورد. شناخت این غذا ها و آداب رسوم پخت و مصرف آنها خود از جاذبه های دیدنی هر سفری می باشد. كشور یونان و به ویژه جزیره كرت از نظر انواع غذا كم نظیر می باشد. غذا ها، دسر ها، شیرینی ها و سالاد های یونانی طعمی به یاد ماندنی را برای همگان به ارمغان می آورد. غذاهای این كشور از لحاظ ارزش غذایی بسیار مقوی و طبیعی می باشد. به دلیل استفاده از گیاهان در اغلب غذاها طعمی طبیعی در انواع غذاهای این منطقه حس می شود. انواع دسر و غذاهایی از جمله: یمیستا، تیزاتسیكی، سوولاكی، پاستیتسیو و انواع غذاهای محلی لذیذ دیگر كه البته پیشنهاد می شود این غذاها را در رستوران ها و كافه های سنتی دهكده ها و در طبیعت استفاده كرد.

جزیره كرت یونان و جزایر بسیاری در اطراف آن و همچنین شهرهای مهم یونان مانند “آتن” از مناطقی هستند كه قدم به قدم، گوشه وكنار آنها طبیعت زیبا و آثار تاریخی چشم نوازی را دارند. این موضوع باعث می شود كه در سفر به این مناطق لزوما از روی برنامه ریزی از پیش تعیین شده نباید سفر كرد. گاه با قدم زدن در طبیعت زیبای این جزیره مناظری را می توان دید كه كمتر در دیگر نقاط دنیا دیده می شود. گاهی اجاره كردن یك كلبه كوچك در دل طبیعت لذتی بیشتر از هتلی چند ستاره را به انسان می دهد. گاهی گردشگران قبل از سفر اقدام به رزرو انلاین هتل می كنند ولی پس از ورود به هتل، تفاوت بسیاری از آنچه توقع داشته اند با آنچه روبرو می شوند به چشم می خورد. البته این تفاوت در هتل های ایران بسیار كم دیده شده وهتل ها به صورت شفاف امكانات خود را به سایت ایران هتل آنلاین معرفی می كنند. ولی در این جزیره زیبا به راحتی هتل هایی با هر سلیقه ای پیدا می شود.

این نکته را هم متذکر شده اند که به طور مشخص به دنبال کسی هستند که بتواند کارهای روزانه ی این پناهگاه گربه ی یونانی را در غیاب سرپرست قبلی برعهده بگیرد.
“55 گربه را تحت نظارت خواهید داشت و باید توانایی مراقبت از آن ها، غذا دادن به آن ها و معالجه و درمانشان را داشته باشید.”
برای دامپزشکان آموزش داده شده افزایش حقوقی در نظر گرفته شده است.
با داشتن این کار، نه تنها عشق و علاقه ی گربه های بسیاری را به دست می آورید، بلکه خانه ی مدرن کوچکی که تمام هزینه هایش پرداخت شده و باغچه ی مخصوص خودش را دارد، منظره ی حیرت انگیزی از دریای اژه و هم چنین حقوق اندکی به دست می آورید.

کسانی که می خواهند برای گرفتن پذیرش اقدام کنند باید گواهینامه داشته باشند، زیرا تنها وسیله ی نقلیه ی در اختیار گذاشته شده یک ماشین سواری معمولی است. متقاضیان هم چنین باید با بازدید های مکرّر توریست ها و گردشگران تابستانی مشکلی نداشته باشند.

بر اساس یک نکته ی ذکر شده در این آگهی، این سمت شغلی برای افراد بالای 45 سال و کسانی که مسئولیت پذیر، قابل اتّکا، صادق، متمایل و علاقه مند به کار و دارای قلب رئوف ، مناسب تر است.
اگر که از نظر شما، این یک شغل رؤیایی به حساب می آید، فقط کافی است رزومه کاری خود را به همراه یک عکس به ایمیلشان ارسال کنید و وقتی که پذیرفته شدید و به آن جا رسیدید، ما را هم در صورت امکان دعوت کنید، تا بتوانیم با گربه ها بازی کنیم!

1. 4 بعدازظهر: آگورای جدید
ساخت مرکز فرهنگی اِستاوروس نیارکاس با طراحی رنزو پیانو در سال 2016 به اتمام رسید. در این مرکز، کتابخانه ملی و سالن اپرا به زیبایی ساخته شده‌اند و نهال‌های زیتون زینت‌بخش آن هستند. حتی اگر تور معماری به زبان انگلیسی در ساعت 10صبح را از دست دادید، می‌توانید در فضاهای مختلف آنجا تجاربی مانند کلاس رایگان تای‌چی در فضای باز و یا رفتن به سالن اپرا را کسب کنید. شما همچنین می‌توانید زیر سقفی با پنل یکپارچه خورشیدی بایستید و از چشم‌انداز 360درجه‌ای شهر آتن و دریا لذت ببرید.
2. 6 بعدازظهر: جایی که رسوم خانوادگی را حفظ کرده‌اند
از مرکز فرهنگی استاوروس نیارکاس با ترنی مجانی در ایستگاه مترو سیگرو-فیکس به محله کوکاکی بروید. پیاده‌روهایی با درختان پرتقال تلخ که در گذشته جنب و جوشی نداشتند اکنون با بوتیک‌ها و کافه‌هایی که در آنجا ساخته شده جوانان آتنی و گردشگران اروپایی را به سمت خود جذب می‌کنند. برای لمس گذشته واقعی کوکاکی به نانوایی تاکی بروید. از سال 1962 نان‌های حلقه‌ای کنجدی، پای پنیرهای چرب و نرم و شیرینی‌های کیلویی این نانوایی محبوب اهالی محل بوده است. درست در آن طرف کوچه باریکی که نانوایی در آن قرار دارد، فرزندان نانوا با بار شراب کوچکی به نام دروپس‌ودریپس که می‌توانید در آن اسپرسوی فردو(یک شات کافئین با یخ) نیز سفارش دهید(1.90 یورو یا در حدود 2.20 یورو) سنت خانواده پاپادوپولوس را در حرفه خوراکی حفظ کرده‌اند.
3. 9:30 بعدازظهر: اودیسه آشپزی

شنبه
4. 8 صبح: آتن سیکلادی

5. 9 صبح: شهر بلندپایه
هر گردشگری اگر به آکروپولیس نرود افسوس خواهد خورد. این بنای تاریخی شامل سایت‌های باستان‌شناسی از جمله معبد پارتِنون است که در بازی بی‌پایان تِتریس نیز از آن استفاده شده است.

6. 12ظهر: قلب شهر

7. 3بعدازظهر: طلا، نقره، برنز

8. 6 بعدازظهر: ترفیع بام‌ها

9. 8 شب: غذا

10. 10 شب: راپسودی بوهمیان

یکشنبه
11. 8صبح: کمی کنجکاوی
در طول هفته در نزدیکی میدان موناستیراکی تا دلتان بخواهد مغازه‌هایی هستند که شطرنج‌های شبیه به هم و تیشرت‌های تکراری می‌فروشند. ولی تنها صبح روزهای یکشنبه کهنه‌فروش‌های عجیب و غریب به میدان آویسینیاس می‌آیند و باری از اجناسی که کنجکاوی آدم را برمی‌انگیزند را پهن می‌کنند. هرچند تماشای آتنی‌هایی که از هر طبقه‌ای در آن روز آنجا جمع می‌شوند جاذبه واقعی بازار کهنه‌فروش‌هاست.
12. 12ظهر: گردش در جزیره

اجاره اقامتگاه
به دلیل تعداد گیج‌کننده واحدهای Airbnb، کوکاکی دارای تسهیلات فراوانی مانند رختشوی‌خانه سکه‌ای و انبار چمدان برای توریست‌ها می‌باشد. ولی اگر می‌خواهید به آتنی‌ها نزدیک‌تر باشید می‌توانید گزینه پِترالونا را انتخاب کنید، محله‌ای هنری که در آینده ممکن است به کوکاکی دوم تبدیل شود. آمادگی پرداخت 40 تا 60 دلار را برای اقامتی یک‌شبه در اتاقی یک‌تخته را داشته باشید.
هزینه اقامتی یک‌شبه در اتاق‌های دوتخته هتل 21اتاقه آتِنزواز(AthensWas) با فضای داخلی مدرن کلاسیک 220دلار است.
اگر می‌خواهید طراحی‌های داخلی فیلیپ اِستارک و زاها هَدید و همچنین آثار هنرمندان بومی را از نزدیک تماشا کنید رزرو هتل فِرِش با 133اتاق واقع در میان شور شبانه خیابان سیری را به شما پیشنهاد می‌کنیم . هزینه اقامت در اتاق‌های دوتخته این هتل 105دلار است.

كار طراحی رستوران مزبور توسط یك شركت معماری یونانی به نام كی – استودیو انجام گرفته است، مسئولین این شركت می گویند كه این بنا الهام گرفته شده از چشم انداز باورنكردنی اطراف آن است. دیمیتریس كارامپاتاكیس، ‌یكی از دو مالك شركت كی. استودیو به سی. ان. ان. تراول می گوید: “ما می خواستیم نوعی از ویژگی محیط را وارد این ساختمان كنیم، هدف ما این نبود كه صرفاً یك بنای ثابت و بی حركت را در كنار این منظره و چشم انداز پویا داشته باشیم.”

اعجاز معماری
رستوران باربونی بر روی یك پلتفرم چوبی بنا شده و از ستون های چوبی طبیعی تشكیل شده است. ایده ساخت، همین مواد طبیعی هستند – تركیب شده با اثری موج دار – كه تلاش شده تا تركیبی بین دریا و خشكی ایجاد گردد. خود سقف از یك پارچه پرده ای مخصوص فضای باز ساخته شده است.
كارامپاتاكیس اینگونه توضیح می دهد كه: “ما در ابتدا آزمایشات متعددی را با مواد و تركیبات مختلفی انجام دادیم. در نهایت این ماده مخصوص فضای باز را بدست آوردیم و در ادامه همچنان تغییراتی را بر روی آن اعمال نمودیم تا فهمیدیم كه نیازمند نوعی نخ می باشیم كه انتهاها را بهم وصل كند و نهایتاً وقتی باد به آن می خورد، این حركت نرم را از خود به نمایش بگذارد.” این سقف بسته به اینكه شدت وزش باد در یك روز خاص چقدر است، با سرعت های مختلف موج برمی دارد.

كارامپاتاكیس ادامه داد: “دقیقاً منظره اطراف را طنین انداز می كند. بنابراین زمانی كه امواج زیادی شكل می گیرند، این سقف به طور كامل تبدیل به یك سقف متحرك می شود و در زمان های دیگر كاملاً آرام و سرگرم كننده است.” البته این سقف گاه گاه بر اثر وزش باد آسیب می بیند. مالكان این رستوران جایگزین هایی برای آن دارند و در زمان ها و فواصلی كه تعداد گردشگران و مشتریان كم باشد، پایین آورده می شود.

تأثیر اینستاگرام
كاستانتاكوپولو در ادامه صحبت های خود افزود: “باربونی با یك اثر تجربی در ذهن طراحی شد و طرح آن بر این موضوع متمركز است كه نشستن در زیر این سقف پویا و متحرك در فاصله چندمتری از آب، چه احساسی را برای انسان در پی دارد.”
با اینحال این معمار بر این موضوع اصرار و تأكید دارد كه رستوران مورد بحث با پیش زمینه و فكر مشهور شدن در فضای مجازی طراحی نشده است – در سال 2011، اینستاگرام پدید آمده بود (پلتفرم آن در سال 2010 راه اندازی شده بود)، اما در آن زمان هنوز تبلیغات، معرفی و شهرت رستوران ها، هتل ها و كافه ها در اینستاگرام فراگیر نشده بود. پیش از این كه شركت كی. استودیو وارد این پروژه شود، در آلماگو كه یك كافه ساحلی در جزیره میكونوس یونان است، یك سقف متحرك را ساخته بود – آن سقف از معماری سایكلادیك الهام گرفته شده بود و یك عایق سقفی از جنس پوشش دهنده طبیعی داشت.

اسبوكو – كاستانتاكوپولو در ادامه مصاحبه عنوان می كند كه: “لحظه های قابل ثبت از این كافه در اینستاگرام هنوز هم خیلی وجود ندارند، اما هرچقدر كه این رستوران مشهورتر می شود، به شكل فراگیرتری تحسین مردم را برمی انگیزد.”
شهرت كافه ساحلی مزبور در فضای مجازی ممكن است تصادفی باشد، اما این مسئله برای تیم كاستاناوارینا چیز خوشحال كننده ای است:
اسبوكو – كاستانتاكوپولو در ادامه افزود: “طراحی باربونی همراه با استفاده از فناوری در عكاسی و فیلم برداری، تأثیری بسیار مثبت در فضای مجازی به جا گذاشت و این چیزی است كه ما را بسیار خوشحال می كند!”
كارامپاتاكیس هم می گوید: “در طی هفت سال گذشته این موضوع كاملاً مستند شده و شما می توانید ببینید كه سیر تكاملی آن چگونه بوده است. بنابراین این كه چگونه این اتفاق افتاده جالب است، این لحظه ای زودگذر نبوده، بلكه بیشتر یك تجربه ماندنی و بادوام بوده است.”
بنا به گفته اسبوكو – كاستانتاكوپولو شهرت این ساختمان در فضای مجازی بخشی از اصطلاحاً “سفر” این سقف است و این امكان را فراهم می آورد كه كیفیتی بی وقفه داشته باشد. طراحی بی وقفه هنوز هم ارزشمند است و داستان های مهم تری از حیث طراحی، هنوز هم می تواند درباره این بنا گفته شود.

10 – شهر کاوالا (Kavala)

9 – جزیره ی ناکسوس (Naxos)

8 – جزیره ی پاتموس (Patmos)

7 –متونی (Methoni)

6 – جزیره خیوس (Chios)

5 – شبه جزیره ی پلیون (Pelion Peninsula)

4 – جزیره سیمی (Symi)

3 – شهر کاستوریا (Kastoria)

2 – جزیره ی فولگاندروس (Folegandros)

1 – جزیره ی سفلونیا (Kefalonia)
در میان 6 هزار جزیره ای که در سرزمین یونان وجود دارد، جزایر آیونی (Ionian Islands) از محبوب ترین و دوست داشتنی ترین جزایر به شمار می روند. گفتنی است که جزیره ی سفلونیا نیز به این دسته ی معروف تعلق دارد اما همچون دیگر جزایر آیونی از جمله جزیره ی کورفو (Corfu)، شناخته شده و معروف نیست. می توان گفت جزیره ی سفلونیا به زیبایی دیگر جزایر مشهور می باشد و دارای چشم انداز های فوق العاده زیبایی است اما این جزیره نسبت به جزایر دیگر کمتر توسعه یافته است و همچنین کم جمعیت نیز می باشد. غار های فوق العاده زیبای دروگاراتی (Drogarati Caves) در این جزیره واقع شده اند و گردشگران می توانند از این جواهر طبیعی سفلونیا دیدن کنند یا به همراه تور قایق سواری به سوی چهار شبه جزیره حرکت کنند. ساحل میرتس در سمت غربی جزیره قرار دارد و طبق نظرسنجی ها یکی از بهترین سواحل جهان انتخاب شده است، از تماشای این بهشت کوچک می توانید لذت ببرید. همچنین می توانید از ساحل معروف سامی نیز دیدن کنید که شن های سفید رنگ ساحلی، آب های شفاف آبی رنگ و کوهستان های سرسبز این سواحل را به رویایی ترین ناحیه تبدیل کرده است.

دیونیسوس، اولین آمفی تئاتر آتن
اگر به دنیای تئاتر و نمایش علاقمند باشد حتما می دانید که ریشه های این هنر تاریخی به یونان می رسد، بنابراین شاید اصلا جای تعجب نباشد اگر نخستین آمفی تئاتر جهان نیز در یونان ساخته شده باشد. دیونیسوس، نخستین آمفی تئاتر یونان و جهان است که بر پایه های آکروپولیس بنا شد. این تئاتر قدیمی اما بزرگترین آمفی تئاتری است که یونان باستان به خود دیده است و هنوز هم بی رقیب است. بنایی زیبا که به رسم آن روزهای یونان به خدا میگساری و نمایش، دیونیسوس، پیشکش شد. تئاتری با گنجایش 17.000 نفر که ویژگی های حیرت انگیز آکوستیکش سبب می شد تا در دنیای به دور از تکنولوژی آن روزها صدایی بی عیب و نقص به تمام بینندگان برسد. این آمفی تئاتر در طول تاریخ محل برگزاری فستیوال مطرح دیونیسیا بود. جشنی باستانی که به احترام خدای می، دیونیسوس، به هنگام برداشت انگور برگزار می شد.

تئاتر درست بر شیب جنوبی آکروپولیس قرار داشت و به عقیده بسیاری از باستان شناسان محل تولد تراژدی های یونانی است. دیونیسوس اما در دوره رومی ها هم مورد دخل و تصرف قرار گرفته و هنوز هم بقایای هنر رومی در آن به چشم می خورد اما به طور کلی هیبتی یونانی دارد که هنوز هم آن را بنایی یونانی معرفی می کند. اغلب توریست ها این تئاتر را با تئاتر اودئون که در شیب جنوب غربی آکروپولیس قرار گرفته و قدمتی کم تر از دیو نیسوس داشته و به مراتب کوچکتر و سالم تر است اشتباه می گیرند. بنای باقیمانده که هم اکنون از تئاتر دیونیسوس می بینیم بی شک در قرن چهارم پیش از میلاد ساخته شده است اما اجرای تئاتر در این محل در قرن ششم پیش از میلاد آغاز شده است. انجمن باستان شناسان یونان یکبار در سال 1476 میلادی به صورت محدود و بار دیگر به صورت کلی تر در تمام طول قرن 19 به حفاری و کند و کاو در این اثر باستان باشکوه مشغول بوده است در حالی که کشف دوباره این اثر شکوهمند تقریبا در سال 1700 میلادی صورت گرفته است.

کاوش ها باستان شناسی، نشان از یافتن بقایای قدیمی تر تئاتر دیونیسوس در قرن ششم میلادی و در زمان حکومت Peisistratus و جانشینانش حکایت دارد. اما آنطور که به نظر می آید آمفی تئاتر به شکل امروزی نبوده و تا یک قرن بعد نیز بنایی ساخته نشده و تنها چند ستون سنگی معدود از آن دوران باقی مانده است. اما چه شد که یونانی ها به فکر ساختن آمفی تئاتر و پیشرفت آن افتادند؟ به نظر می رسد فستیوال های نمایش های یونان در همان میادین معروف یونانی ها یعنی آگورا اجرا می شده و تماشاگران بر روی صندلی های چوبی و کوتاه مخصوص به نام ikria دور تا دور یک سن گرد، ساده و مسطح می نشستند که ارکسترا نامیده می شد. تا اینکه بر اثر یک حادثه صندلی ها فرو می ریزد و دیگر امکان برگزاری فستیوال در این مکان مقدور نمی شود.

شاید باورش سخت باشد اما بساری از تراژدی های ماندگار و بزرگ قرن 5 پیش از میلاد در چنین محیط ساده و بی تکلفی اجرا شده اند، آن هم بر شیب یک تپه. در انتهای قرن پنجم و آغاز قرن چهارم میلادی تمامی صندلی های چوبی با صندلی های سنگی جایگزین می شوند و کم کم جایگاه تماشاگران سر و شکل مخصوصی می گیرد و شکلی دایره وار دور صحنه اجرا به خود می گیرد که یک دیوار عمودی آن را متوقف می کند. در قرن چهارم پیش از میلاد اما به هنگامی که Lycurgus ناظر برنامه های مالی و ساختمان سازی در آتن بوده است، این بنا به سرعت گسترش می یابد و تبدیل به یک بنای تمام سنگی و ماندگار می شود. یک صحنه اجرای ثابت درست در مقابل ارکسترا ساخته می شود و جایگاه تماشاگران سه طبقه ای به بنا افزوده می شود.
به ساختمان پشت صحنه در هر دو انتهای خود زوائدی اضافه می شود که احتمالا محل اتصال پله ها و یا دکوراسیون متحرک بوده است. بنابر یافته های مارگارت بیبر، ساختمان پشت صحنه تئاتر دیونیسوس احتمالا نخستین ساختمان اسکین یا پشت صحنه ساخته شده در یونان باستان است و طرح اولیه سایر آمفی تئاترهای یونان از این تئاتر برداشته شده است. در دوران هلسینتی اما بر روی سن تغییراتی ایجاد می شود و 67 تخت مرمرین دور تا دور سن قرار می گیرند که متعلق به مقامات عالی رتبه آتن بوده است.

اگر خوب بنگرید تخت های مرمرین را هنوز هم خواهید دید که البته حالا شبیه صندلی های Klosmos ، نوعی صندلی از یونان باستان، است که به نظر می رسد رومی ها آن را از روی نسخه های اولیه کپی برداری کرده اند. در میان تخت های مرمرین یک تخت بزرگتر از بقیه است که به کاهن اعظم دیونیسوس تعلق داشته است. با آغاز حکمرانی رومی ها بر آتن اما این تئاتر نیز مدرنیزه می شود گرچه شکل و شمایل یونانی اش را کاملا حفظ می کند. در قرن اول پس از میلاد یک جایگاه مخصوص برای نرو امپراطور رم و کاهن اعظم دیونیسوس ساخته می شود و کف ارکسترا با سنگ مرمر یکدست پوشانده می شود.
در لبه ارکسترا صندلی هایی برای مقامات عالی رتبه تعبیه می شود. در قرن سوم میلادی هم حجاری های برجسته و هادریانیک در قسمت جلویی ارکسترا انجام می شود. حجاری ها آنقدر خارق العاده و بی نقص به نظر می رسند که انگشت به دهانتان خواهد کرد. هنوز هم این حجاری ها به طور کامل قابل و تمام آثار و بقایای رومی ها در این آمفی تئاتر به چشم می خورد.

اما تئاتر دیونیسوس سال ها محل برگزاری نخستین فستیوال های رقابتی در زمینه نمایش نامه نویسی آثار کلاسیک عصر باستان بوده است.ظهور تراژدی هم به صورت جدی به این تئاتر و برهه زمانی از یونان نسبت داده شده است که ابتدا بیشتر جنبه روحانی داشته و تنها یکبار در سال اجرا می شده است. این فستیوال که رقابتی بین نمایش نامه نویس ها بوده است و هر نمایش نامه شامل 4 بخش بوده که سه نمایشنامه به صورت تراژدی، به صورت سه گانه ای مرتبط به هم، و یک نمایش ساده تر شامل اجرای حرکات موزون بوده است، اجرا می شده است. سه گانه معروف اورستیا اثر آشیلوس که به شاهکار شاهکارها شهره است و هنوز هم با گذر هزاران سال بر سر زبان هاست در این فستیوال اجرا شده است. نمایش که شامل سه گانه الهه گان انتقام، نیازآوران و آگا ممنون بوده و برنده رقابت ماندگار سال 485 قبل از میلاد دیونیسوس است. داستانی که نفرین خاندان آترئوس را به تصویر می کشید و برای ابد در آمفی تئاتر دیونیسوس جاودانه شد. شگفت انگیز است اگر بدانید در زمان اجرای این نمایش نامه مشهور از یک پس زمینه حیرت انگیز و همچنین پشت صحنه های متحرک و جلوه های ویژه در کنار یک بالابر و همچنین یک بدلکار که آن روزها بازیگر سوم نامیده می شد، استفاده شده است.

استفاده از ماسک های صورت نیز ابتدا در آمفی تئاتر دیونیسوس اتفاق افتاده است. ماسک هایی که در ابتدا بسیار ساده تر و کوچک تر بوده اند تا تماشاگران بتوانند با بازیگران ارتباط برقرار کنند و جای گریم این روزها را بگیرد. کم کم اما این ماسک ها نیز جای خود را به صورتک های پرطمطراق و بزرگتر می دهند که در سده های بعد به چشم می خورد. علاوه بر اجراهای ماندگار گاهی اوقات جلسات شور و رای گیری یونانی های دموکرات در این آمفی تئاتر برگزار می شده است به خصوص از زمانی که بنای Pnyx که محل برگزاری مراسم رسمی و دموکراتیک یونان بود دچار آسیب شد این مراسم مهم در آمفی تئاتر دیونیسوس برگزار می شد که نشان از اهمیت و جایگاه این بنا در یونان باستان داشته است. این بنای زیبا اما در دوران بیزانتین دچار آسیب های فراوان شد و برای سال های طولانی از یاد رفت. حالا اما این آمفی تئاتر باشکوه بیشتر به یک ویرانه می ماند اما دولت یونان در سال 2009 اعلام کرد که قصد دارد بخش هایی از این یادگار باستانی را ترمیم کند.

دیونیسوس در کنار آکروپولیس حالا جزو مشهورترین آثار باستانی آتن است اما اگر از قدمت این بنا چشم بپوشیم دیونیسوس به عنوان اولین آمفی تئاتر جهان، زادگاه نخستین تراژدی ها، محل تولد بنای آمفی تئاترهای یونانی، اولین گریم، اولین پشت صحنه، اولین جلوه های ویژه، نخستین اجراها، نخستین صداگذاری آنقدر در دنیای تئاتر و اجرا مهم است که هیچ بنایی با آن قابل مقایسه نیست. حتی استادیوم های فوتبال امروزی نیز بنایی درست شکل همین آمفی تئاتر یونانی دارند. سفر به آتن همیشه خدا پر از غافلگیری های تاریخی و باستانی است به خصوص اگر چنین پشتوانه پرباری پشت آن بنا پنهان شده باشد.

اگر چه پرواز از شهر آتن تا کارپاتوس تنها یک ساعت طول می کشد اما این جزیره حسی در انتهای دنیا بودن را دارد، به خصوص وقتی که در فصول خلوت سال به کوهستان آرام منطقه شمالی الیمپوس (Olympos) سفر کنید. شهر پیگادیا (Pigadia)، اصلی ترین شهر جزیره، پرطرفداترین قسمت جزیره و جایی است که سل آنجا می ماند اما نمی خواهد وقت زیادی به آن اختصاص دهد.
نشانه هایی از مادرسالاری را می توان در روستای الیمپوس دید، روستایی در بخش شمالی جزیره و این همان ساختار غیرمعمول و ناشناخته ای است که سل می خواهد آن را درک نماید. الیمپوس اگر چه بسیار زیبا و رنگارنگ است اما یک جاذبه گردشگری پرطرفدار در جزیره به شمار نمی آید، دستکم در حال حاضر. با این وجود کارپاتوس از همه طرف سواحل زیبایی دارد و شباهتی با دیگر جزایر شلوغ یونان با امکانات 5 ستاره لاکچری، رستوران های مجلل و کافه هایی با دی جی های شناخته شده و فعال در تمام طول شب نیست.

از نانوایی تا تنور آجری
یکی از اولین توفقگاه های سل در گشت و گذارش در جزیره کارپاتوس، یک مرکز اقامتی و کشاورزی کوچک به نام آولونا (Avlona) در روستای الیمپوس است. مسیر منتهی به این مرکز بسیار طولانی و پرپیچ و خم است و در مناطقی بسیار خطرناک جلوه می کند زیرا صخره هایی از کوه جدا شده و روی جاده افتاده اند. این مسیر برای افراد نازک نارنجی مناسب نیست یا کسانی که تکان های شدید خودرو حال آن ها را خراب می کند. در آولونا اینترنت وجود ندارد و هیچ نانوایی یا فروشگاهی برای خرید مایحتاج روزانه نمی بینید. به جای آن ها تنور آجری دودی آنا لنتاکی را می بینیم که در فضای باز قرار دارد. خانه هایی معمولی مشرف به مزرعه سرسبز و شادابی که تپه بالای خانه لنتاکی را مزین کرده است دیده می شوند و از خانه لنتاکی یک دود با مزه شیرین بلند می شود.
لنتاکی بخش اعظم نان مورد نیاز برای جشن روز استقلال یونان که در راه است و همچنین مراسم کلیسای کاتولیک برای ضیافت روز بشارت در 25 ماه می را تامین خواهد کرد و دست های پینه بسته و چروک شده اش نشان می دهد که مدت زیادی است یا بهتر بگوییم، تمام زندگی اش، این وظیفه بر عهده او بوده است. در حالی که هر دو پاهایشان را باز کرده و کنار تنور آجری داغ ایستاده اند، سل از لنتاکی می پرسد: «چه کسی به تو یاد داد؟». لنتاکی هرگز تمرکزش بر تعداد قرص های نانی که در تنور است را از دست نمی دهد، آن ها را پشت و رو می کند و به خوبی می داند چه موقع باید آن ها را با ابزاری که شبیه یک کفگیر بزرگ است از تنور بیرون بکشد.

سل به وضوح از این که در ناهار را در شهر و در کنار مادران و پدران در بندر پیگادیا (Pigadia) بخورد لذت خواهد برد. پیگادیا محبوب ترین نقطه شهر برای گردشگران در این فصل بسیار خلوت و آرام از سال است. اما سل مصمم است که همین جا بماند. او می خواهد یاد بگیرد و دیدگاهی تازه بدست آورد و خوب می داند که این تجربه از طریق غذا خوردن در یک رستوران محلی یا خرید از یک فروشگاه سوغات آشپزخانه ای بدست نخواهد آمد. سفر پرپیچ و خم و تهوع آور به آولونا و الیمپوس در بخش شمالی جزیره بخشی ضروری از این ماجراجویی است که البته خسته کننده نیز هست.
سل در حالی که در کنار لنتاکی نشسته و کاسه ای پر از ماکارونی تازه پخته شده با مقداری کره، پیاز سرخ شده و ذره های پنیر روی آن در برابر خود می بیند هنوز چیز زیادی در مورد سبک زندگی مادرسالارانه این منطقه نمی داند اما با آنا، مادرسالار یک خانواده محلی آشنا شده است.

شاید بتوان گفت که خستگی سل از سبک زندگی پدرسالاری سل را به الیمپوس کشانده است. سل می گوید: «اینجا جامعه ای است که به خاطر حاکمیت زنان شناخته می شود. نمی دانم که این موضوع امروزه تا چه مقدار می تواند حقیقت داشته باشد». او همچنین می خواهد بداند که نقش و رابطه بین زنان و مردان این منطقه دوردست چه تفاوتی با جامعه مردسالاری که او می شناسد دارد. سل که دانشجوی تاریخ کلاسیک است ماهیت پدرسالاری را به چالش کشیده و در مورد اینکه چرا نقطه مقابل آن را قابل قبول تر می داند توضیح می دهد. آیا این امکان وجود دارد که ساختار پدرسالاری تدبیر و ساخته خود انسان ها بوده باشد؟

در کارپاتوس زنان ریاست را در آشپزخانه در اختیار دارند، نه تنها در خانه بلکه در رستوران های بزرگ و عمومی. آن ها لباس هایی خاص برای جشن ها و مراسمات مذهبی می پوشند در حالی که لباس مردان در این مراسم همان لباس های روزانه همیشگی است و کمتر کسی را با تزیینات و وسایل فردی مدرن امروزی می بینیم. اما از بسیاری از جهات، این مراسمات بیشتر ما را به یاد یک زمان دیگر می اندازند. اما سل متوجه چیزهایی می شود که نشان از تغییر از مردسالاری به سمت زن سالاری در الیمپوس دارد. زنان بیشتر از مردان با او هم صحبت می شوند. زنان نقش های بسیار مهمی در کارپاتوس دارند و از همه مهم تر این که این نقش ها بسیار ارج نهاده می شوند: «در بسیاری از جوامع قدرت زنان یک راز است اما در الیمپوس این راز بسیار آشکار است».

او در این باره چنین می گوید: «هدف داشتن میلیون ها گردشگر نیست اما هدف آمدن گروه های کوچک است» که برای چیزهایی مانند کلاس های آشپزی یا تورهای گردشگری پول خرج کنند که برای مردم محلی منفعت مالی داشته باشد. زنان کارپاتوس نیز مانند همیشه می توانند بیشترین نقش را در این زمینه داشته باشند. اگر آن ها خوش شانس باشند با گردشگرانی مانند سل روبرو خواهند شد، تشنه یادگیری و با بلوغ کافی برای سفر.

جزیره سانتورینی، یکی از اماکن خارق العاده بر روی زمین است که زیبایی چشم نوازی دارد. سبک خاص ساختمان های این جزیره، آن را در میان مردم جهان مشهور ساخته است. هتل های این جزیره نیز مانند هتل های تهران دارای سیستم رزرو آنلاین هستند.
جزیره سانتورینی یونان نقشه جغرافیایی مختص به خود را دارد. همچنین به جزیره سانتورینی یونان تور های مختلفی سفر می کنند که این امر سبب افزایش بازدید گردشگران از این منطقه شده است. برای آشنایی بیشتر با این منطقه بکر و زیبا، ادامه این مطلب را دنبال نمایید.
آشنایی با جزیره سانتورینی:
ثیرا نام قدیمی جزیره سانتورینی بوده است. این جزیره که در دریای اژه واقع گردیده، از جمله جزایر کشور یونان محسوب می گردد. سانتورینی در حقیقت زیر مجموعه جزایر کیکلادس بوده و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرقی یونان قرار دارد.
حدود ۳۶۰۰ سال پیش، آتشفشانی عظیم این جزیره را به وجود آورد. قرن ها پس از به وجود آمدن سانتورینی، یونانیان به آن مهاجرت نمودند و به ساخت روستاهایی بر لبه این آتشفشان بلند مشغول شدند. مناظر زیبای دریایی اطراف جزیره، یکی از خیره کننده ترین مناظر در جهان است.

اغلب مردم جهان، سانتورینی را با خانه های سفید رنگ و گنبدهای آبی رنگش می شناسند. سبک معماری خانه های سانتورینی بسیار متفاوت است. اغلب ساختمان های این جزیره به صورت پلکانی بر روی دامنه کوه ها ساخته شده اند. تراس خانه های این جزیره رو به دریا هستند. اغلب گردشگران در این تراس ها به تماشای غروب آفتاب می نشینند.
شهر فیرا در مرکز جزیره سانتورینی قرار دارد. آب و هوای بسیار مطلوب این جزیره، در کنار مناظر دیدنی آن سبب شده تا سانتورینی به مکانی برای ماه عسل های رمانتیک و سفرهای عاشقانه مبدل گردد. اقامتگاه های لوکس سانتورینی مانند اقامتگاه های سایر نقاط جهان پر هزینه و گران نیستند.
ساعت رسمی این مکان حدود یک ساعت و سی دقیقه عقب تر از ساعت رسمی ایران است. مردم جزیره سانتورینی به زبان یونانی صحبت می کنند.در این جزیره زیبا یک فرودگاه بین المللی وجود دارد تا ورود و خروج گردشگران به این جزیره به سادگی صورت پذیرد.

واحد رسمی پول در این جزیره یورو می باشد. شما می توانید برای تماس با پلیس شماره ۱۰۰ و برای ارتباط با آتشنشانی شماره ۱۹۹ را شماره گیری کنید. البته امنیت این منطقه به دلیل وجود گردشگران زیاد از سراسر جهان، بالا است.
آب و هوای جزیره سانتورینی:
بهار و پاییز بهترین فصول برای سفر به این جزیره زیبا هستند. تعداد کم گردشگران و قیمت ارزان هتل ها در بهار و پاییز یکی از دلایل پیشنهاد ما برای سفر در این فصول است. آب و هوای جزیره سانتورینی در فصل بهار بسیار معتدل است. طبیعت سر سبز جزیره در بهار بسیار دیدنی است.
اما تابستان های این جزیره، آب و هوایی گرم و بسیار خشک دارد. فصل پاییز نیز مانند بهار دارای آب و هوایی معتدل است. دمای آب در این فصل برای شنا مناسب بوده و می توان لحظاتی را به آب تنی در این جزیره پرداخت. زمستان های جزیره سانتورینی، آب و هوای نسبتا مرطوبی دارد.
اغلب هتل های این جزیره از ماه ژوئن تا سپتامبر دارای کمترین قیمت برای رزرو اتاق هستند. اما با شروع ماه جولای، قیمت هتل ها افزایش می یابد. نکته دیگر در مورد هتل های این جزیره، تعطیل بودن آنها از ماه نوامبر تا مارس است.
هزینه های سفر به سانتورینی:
در سفر به جزیره سانتورینی ابتدا باید هزینه های سفر را محاسبه نمود. اقامت در این جزیره بکر و دیدنی به تناسب تعداد ستاره های هتل، دارای نرخ های مختلفی است. برای مثال باید برای اقامت در یک هتل ۳ ستاره در جزیره سانتورینی یونان، بین ۲۰ تا ۴۰۰ یورو بپردازید.

غذا در جزیره سانتورینی ارزان است، از این رو نیاز نیست مبلغ زیادی برای غذا در این منطقه بپردازید. فروشگاه های جایرو در سراسر جزیره، این غذای یونانی را با حداکثر ۷ یورو در اختیار شما قرار می دهند. اما اگر به آشپزی علاقه دارید، تنها با پرداخت حدود ۵۰ یورو می توانید مواد غذایی اولیه را برای یک هفته خود خریداری کنید.
اتوبوس های عمومی در سانتورینی، هزینه زیادی را برای جابجایی افراد دریافت نمی کنند. شما می توانید با پرداخت حدود ۳ یورو از خدمات اتوبوس های عمومی این جزیره بهره مند شوید. اویا یکی از گران ترین مناطق جزیره سانتورینی به شمار می رود. اگر قصد بازدید از این منطقه را دارید، قبل از هر چیز پول زیادی را به همراه داشته باشید.
جاذبه های گردشگری جزیره سانتورینی:
آتشفشان سانتورینی سال ها پیش فوران کرده و فرو رفتگی کوچک و دیگ مانندی را در نزدیکی سانتورینی به وجود آورده است که کالدرا نام دارد. این آتشفشان اکنون نیز فعال است. در داخل کالدرا دو جزیره کوچک با چشمه های آب گرم وجود دارد. آب تنی در این چشمه های آب گرم می تواند برای هر فردی لذت بخش باشد.
سواحل زیبای جنوب شرقی جزیره سانتورینی به سواحل کاماری معروف است. این ساحل بر اساس روستای کاماری نام گذاری شده است. ساحل آرام و زیبای کاماری مقصد خوبی برای یک حمام آفتاب است.

اما اصلی ترین جاذبه گردشگری جزیره سانتورینی شهر کوچک اویا است. در قسمت شمالی جزیره، شهری کوچک با چشم اندازی بسیار دیدنی وجود دارد که اویا نام گذاری شده است. خانه های سفید مشخصه اصلی این شهر است.
مسیرهای زیگزاگی، گنبدهای آبی و معماری منحصر به فرد اویا سبب شده تا مردم این شهر تنها از راه گردشگری کسب درآمد کنند. این شهر به دلیل غروب های عاشقانه اش شهرت زیادی دارد.
سکونتگاه باستانی آکروتیری در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی شهر فیرا قرار دارد. این سکونتگاه از زیر گدازه های آتشفشانی کشف شده است. کاوش های باستان شناسی نشان می دهد که این منطقه در گذشته رونق زیادی داشته است و مردم آن از طریق تجارت و کشتیرانی به امرار معاش می پرداخته اند. این مکان در سال ۲۰۱۲ نخستین بار برای بازدید عموم گشایش یافت.

و در آخر نوبت به پایتخت سانتورینی، یعنی شهر ثیرا و یا فیرا می رسد. تراس های زیبای خانه های سفید مکعبی شکل، میدان های کوچک که به مسیرهای مارپیچ تقسیم می شوند و کلیساهای گنبد آبی این شهر را به نماد زیبایی مبدل ساخته است. اغلب آپارتمان های این شهر کاربردهایی نظیر هتل و رستوران دارند. در این شهر یک موزه ما قبل تاریخ وجود دارد که در آن مجموعه ای از مکشوفات باستانی خرابه های آکروتیری، نگهداری می گردد.