مسافرت به ۱۰ کشور خطرناک برای زنان بدون همراه
۱. آفریقایی جنوبی/ ۷۷۱.۸۲
۲. برزیل/ ۶۲۴.۲۸
۳. روسیه/ ۵۹۲.۷۱
۴. مکزیک/ ۵۷۶.۰۵
۵. ایران /۵۵۳.۱۱
۶. جمهوری دومینکن/ ۵۵۱.۳۲
۷. مصر/۵۴۶.۹۱
۸.مراکش/ ۵۴۲.۷۵
۹. هند/۵۴۱.۲۵
۱۰. تایلند/۵۳۳.۲۲
آفریقای جنوبی بدترین نمره را در گروه” امنیت پیاده روی کردن به تنهایی در شب” و همچنین به قتل رساندن عمدی زنان و خشونت جنسی بدون همراه، را دریافت کرد، درحالی که اسپانیا را در خشونت شریک زندگی صمیمی و اختلاف جنسیتی جهانی بهترین در این طبقه بندی را داشته است.

1- دوره ی زمانی مناسبی را برگزینید.
از آن جایی که بسیاری از موقعیت های اورژانسی زنان باردار در دوره های اول و سوم پیش می آیند، طبق گزارش های کنگره ی پزشکان متخصص مامایی و زنان و زایمان آمریکا، بهترین زمان برای سفر کردن از هفته ی 14 تا 28 ام می باشند. این دوره از چند نظر دیگر هم بسیار مناسب می باشد. بیماری های صبحگاهی کاهش پیدا می کند و وزن مادر هنوز آن قدر بالا نرفته است که محدودیتی برای حرکت او ایجاد کند.

2- به میزان کافی آب و غذا به همراه خود ببرید.
کابین های هواپیما معمولاً میزان رطوبت بسیار پایینی دارند، که در پرواز های طولانی مدت می تواند باعث به وجود آمدن مشکل کم آبی شود. برای بیشتر مسافران این نکته مشکل خاصی را ایجاد نمی کند اما برای خانم های باردار کم آبی می تواند علائم بیماری هایی مانند؛ حالت تهوع، کوفتگی، درد، یبوست و حتی مشکلات جدی تری مانند زایمان زود هنگام را تشدید کند. پس حتماً از وجود چند بطری آب آشامیدنی در کیف و ساک های خود اطمینان حاصل فرمائید و هر چند دقیقه یک بار، حتی اگر احساس تشنگی نمی کنید از آن ها بنوشید.

3- تا می توانید به سرویس های بهداشتی مراجعه کنید.

4- در زمان رزرو بلیط هواپیما، صندلی های کناری را انتخاب کنید.

5- از جوراب های فشرده ساز استفاده کنید.

6- تا می توانید چمدان های خود را سبک کنید.
با اینکه در زمان بارداری، نرمش های ملایم توصیه می شوند، اما بلند کردن وسایل سنگین اصلاً شامل این موضوع نمی شود! از حمل کردن کیف و چمدان هایی که بیش از حد پر شده اند پرهیز کنید تا در مواقعی که لازم است آن ها را بلند کنید و روی وزنه ی فرودگاه بگذارید، به کمر خود فشار نیاورید. انتخاب لباس هایی که بتوان به راحتی و به صورت های مختلف با هم پوشید و برگزیدن فقط یک یا دو جفت کفش، روش خوبی برای کم کردن وسایلی است که لازم است با خود ببرید. حمل کردن وسایلی که استفاده ی چند منظوره دارند نیز توصیه می شود. مثلاً می توانید از یک ژاکت نرم به عنوان پتو و یا بالشت هم استفاده کنید. بسته به جایی که سفر می کنید، بسیاری از لوازم مانند شامپو و خمیر دندان را هم می توانید در کشور مقصد تهیه کنید. پس لازم نیست چنین اقلامی را با خود همراه کنید.

7- به خودتان استراحت دهید.
اگر تمام تغییرات فیزیکی بدن را هم کنار بگذاریم، حاملگی می تواند برای بعضی از خانم ها عامل به وجود آمدن استرس شدید و هم چنین بی خوابی شود. این دو عارضه می توانند شدیداً بدن را خسته کنند. به احتمال زیاد نمی توانید مانند دوران قبل از حاملگی با این مسئله کنار بیایید، ولی بهتر است بدانید که لازم نیست نگران باشید.

8- برای همه چیز برنامه ریزی داشته باشید.

9- در صورت لزوم درخواست کمک کنید.
زمانی که فکر می کنید به آن نیاز دارید، از کمک خواستن از دیگران سر باز نزنید. در بعضی مواقع، سفر کردن می تواند طاقت فرسا باشد و باردار بودن هم موارد دیگری را به لیست مشکلات احتمالی شما اضافه می کند. آیا فراموش کرده اید که با خود غذا بیاورید و احساس می کنید که ممکن است بیهوش شوید؟ از مهمانداران هواپیما بخواهید که به شما یک لیوان آبمیوه بدهند. مطمئن نیستید که می توانید چمدان خود را بلند کنید یا نه؟ از نزدیکان خود بخواهید در این راستا با شما همکاری کنند. احساس گرمازدگی می کنید و فکر می کنید که بهتر است بنشینید؟ از مردم بخواهید که جای خود را به شما بدهند. حتی اگر از ظاهر شما نمی توان تشخیص داد که باردار هستید، اگر برای آن ها شرایط خود را توضیح دهید، تقریباً همیشه بیشتر مردم با روی خوش به شما کمک می کنند.

1 – باربارا ماکرمن، مدیر ارشد بازاریابی
باربارا با کار در یک کشتی کروز همواره به دور دنیا سفر می کند. ماکرمن با ارائه بهترین خدمات به مسافران به همراه همکارانش سفر می کند و از مناطق گرم در اطراف ویتنام گرفته تا مناطق یخ زده در قطب شمال دیدن می کنند. باربارا از نوامبر سال 2016 میلادی به صورت جدی وارد مجموعه سیلور سی کروز شد، وی قبلا تا سال 2005 نیز با این کروز همکاری داشته و مدتی را به دنبال یافتن علایق خود گذراند که در پایان متوجه عشق و علاقه اش به سفر شد و دوباره به سوی خانه دوم، مجموعه سیلور سی کروز بازگشت. ماکرمن در تلاش است تا برند سیلور سی را به جهان معرفی کند و خدمات سفر را گسترش دهد.
باربارا در سال 1997 وارد صنعت کروز و توریسم شد و همواره تلاش کرده تا توانایی ها و مهارتش را در این زمینه افزایش دهد. ماکرمن عاشق سفر است و تنها شغل او محسوب نمی شود، مسافرت فرهنگ ها و مردمان مختلف را به یکدیگر وصل می کند و این برای باربارا الهام بخش و امید دهنده می باشد. او در سال 2006 تحصیلاتش را ادامه می دهد، در کالج تجارت لندن و در دانشگاه کلمبیا در نیویورک، ام بی ای یا مدیریت ارشد کسب و کار را فرا می گیرد. این تجربه برای باربارا چالش برانگیز و با ارزش بوده است و در کل او را با افراد مهم و پر انرژی آشنا کرده است. از نظر ماکرمن یادگیری ادامه دارد و بهتر است در طول عمر یک مهارت جدید بیاموزیم. این کارشناس در دوران کودکی علاقه ی زیادی به باستان شناسی داشت و با سن و سال کم به همراه پدرش سفر می کرد، با سفر های متعدد به سرزمین مصر او شیفته ی تاریخ، خط هیروگلیف و فرهنگ شده بود. با گذشت زمان متوجه علایق خود شد و انجام دادن کاری را به فکر کردن ترجیح داد، بازدید از مکان های شگفت انگیز و ملاقات با مسافر های جالب برای باربارا مهم است.
ماکرمن یک تجربه ی خوب با کروز را آرام بخش همراه با لاکچری می داند، خدمات لوکس خاطرات سفری ماندگار بر جای می گذارند. غذای خوب، خدمات ویژه و امکانات زیاد تاثیر زیادی بر مسافران دارند؛ در یک کروز لوکس مهمانان می توانند طعم غذا های محلی را بچشند، به موسیقی های بومی گوش داده و با فرهنگ مناطقی که سفر کرده اند بیشتر آشنا شوند.

2 – آنجل ویندلین، مدیر مهمانسرای سافاری در پارک ملی سرنگتی
گفتنی است که آنجل ویندلین، اولین مدیر مهمانسرای سافاری در پارک ملی سرنگتی در شمال تانزانیا می باشد که تنها توسط زنان اداره می شود و هیچ مردی در این مجموعه حضور ندارد. همچنین آنجل ویندلین به مدت چهار سال است که مدیریت کمپ دونیا را نیز بر عهده دارد، او تلاش می کند که امکانات، برنامه ها، سرگرمی های موجود و کارکنان با روشی امن، آرام و سازگار اقامت خوبی برای مسافران فراهم کنند. این مدیر جوان در کودکی رویای دکتر شدن را داشت اما با نداشتن امکانات و توان مالی نتوانست به دانشگاه برود. وی با انتخاب این شغل خود را محافظ طبیعت نیز می داند.
در این کمپ سافاری آنجل می خواهد به خوبی از مسافران پذیرایی شود، از مواردی که مورد علاقه ی مهمان ها نبوده مطلع گردد تا شرایط را بهبود بخشد. هنگامی که گردشگران در حال طبیعت گردی باشند او سعی می کند از تمیز و مرتب بودن اتاق های مسافران اطمینان حاصل کند و با بازگشت گردشگران، میزبان شامی خوشمزه باشد. طبق گفته ی آنجل بیشتر کمپ ها توسط مردان اداره می شوند و این سبب شد تا او برای رشد و قدرت بخشیدن به زنان، تمام تیم خود را از میان آنها انتخاب کند و فرصت شغلی خوبی در طبیعت برای زنان فراهم نماید.
وجود گردباد و توفان های شدید در مقابل چادر مسافران، پرسه زدن شبانه حیوانات وحشی در مسیر اطراف، آتش سوزی در اطراف کمپ ها از قبیل مشکلات طبیعی می باشند که کار را برای این زنان دشوار می کند، اما همه این افراد آموزش های لازم برای رویارویی با اتفاق های غیر معمول را دارند و جای هیچ گونه نگرانی نیست. گردشگرانی که در این کمپ اقامت می کنند هر یک از کشور های مختلفی راهی تانزانیا شده اند، و این تنوع فرهنگی و آشنایی با زندگی آنها برای آنجل لذت بخش می باشد.
این مدیر جوان به زنانی که می خواهند وارد نقش ها و شغل های مردسالار شوند، توصیه هایی دارد: می بایستی استقامت و شجاعت داشته، آمادگی رویارویی با چالش ها را در خود ایجاد کنید و اعتماد به نفس داشته باشید. اگر دل به کاری دهید خواهید دید که هیچ چیزی نا ممکن نخواهد بود. گردشگران که به جاهای مختلف زمین سفر کرده اند و تجربه های زیادی به دست آورده اند، داستان ها و لحظات خود را در کمپ تعریف می کنند و آنها همواره برای آنجل الهام بخش بوده اند و انگیزه ی سفر و خدمت به این صنعت را در او ایجاد کرده اند.

3 – سینتیا دونبار، جهانگرد و راهنمای زنان به سوی سفر
برند ری REI، با تولید موفق لوازم کمپینگ و لوازم سفر شهرت زیادی دارد و سینتیا با تور های ماجراجویانه این شرکت در تلاش است این برند مناسب سفر را به مردم معرفی کند. سینتیا دونبار مدیر اجرایی تور های ماجراجویانه برند ری می باشد و او مسئول سرگرمی و تفریح هزاران گردشگر است. برخی از مسافران برای اولین بار و تعدادی ده ها یا برای صدمین بار از محصولات این شرکت استفاده می کنند. گفتنی است که دونبار مدیریت گروه بسیار بزرگی را بر عهده دارد، که متشکل از 49 طراح و برنامه ریز و متصدی تور، مدیر برنامه ها، خدمات مشتری ها و بخش فروش، بازاریاب ها، و متخصصین کامپیوتر می باشند و در دفاتر کنت، واشنگتن همراه با راهنما ها، مشاور ها و تیمی از سراسر جهان فعالیت می کنند.
25 سال از فعالیت این مدیر جوان می گذرد اما هنوز هم موضوعات، انتقادات و پیشنهاداتی که بر میز ریاست می بیند، رنگ نباخته و موضوع جالبی برای او محسوب می شوند، در حقیقت مردم و فرهنگ های متنوع و سرگرمی های مختلف در فضای باز و در گوشه و کنار جهان یک هدیه می باشند و با کار در چنین شرایطی می توان گفت که خستگی معنا ندارد.
سینتیا دونبار اولین تجربه مرتبط با آژانس های مسافرتی را با کار در شرکت هواپیمایی دلتا در سال 1993 میلادی به دست آورد و علاقه ی زیادی به صنعت گردشگری پیدا کرد. او سعی می کند که سالانه یک بار همراه با تور های گردشگری خود، سفری شخصی را تجربه کند. راه پیمایی در مسیر شگفت انگیز و دوست داشتنی اینکا، کوهنوردی در کوهستان کلیمانجارو، گذر از مناطق اورست، پیاده روی در امتداد 100 مایلی کوه بلانک یا سفر کوتاه در ناحیه ی خشک و علفزار در جنوب امریکای جنوبی به نام پاتا گونیا از بهترین خاطرات و سفر های دونبار به شمار می روند. دونبار در تلاش است تا بتواند پکیج های مسافرتی خوبی به سوی آمریکای شمالی به ویژه به سوی پارک های ملی و همچنین خدمات مناسب و تور هایی مخصوص بانوان را گسترش دهد.

4 – لیز بیدن، هتلدار معروف در آفریقای جنوبی
گردشگرانی که به افریقای جنوبی سفر کنند کمتر پیش می آید که در هتل معروف رویال پورتفولیو اقامت نکنند. این هتلدار دارای تعدادی از بهترین بوتیک هتل ها و اقامتگاه های سافاری در پارک ملی کروگر می باشد. لیز بقدری به کار و حرفه اش علاقه دارد که آنرا کار محسوب نکرده و بخشی از زندگی خود می داند. اداره کردن یک هتل به توجه و دقت شخصی نیاز دارد، و هتلدار می بایستی بیشترین زمان ممکن را در این اقامتگاه سپری کند و هر ماه به دکوراسیون، غذاخوری و سرویس های هتل رسیدگی نماید.
لیز بیدن در سن 50 سالگی بازنشسته شد و پس از دو روز به همسرش پیشنهاد کرد که خانه ی تعطیلات خود را به یک هتل خصوصی تبدیل کنند. آنها در میان بیشه های آفریقا مکان زیبایی داشتند و ترجیح دادند که لحظات خوش و دوست داشتنی در این اقامتگاه را با دیگران شریک شوند، به همین خاطر یک هتل لوکس که هم اکنون رویال مالوان نامیده می شود، را راه اندازی نمودند. با موفقیت در این هتل لیز و همسرش خانه ی ساحلی شان را نیز به هتل تبدیل کردند و آنرا لا رزیدنس نامیدند. با ادامه هتلداری آنها به دنبال اقامتگاه مناسبی در کیپ تاون بودند که توانستند هتل د سیلو را افتتاح کنند و مجموعه دوست داشتنی و آرام خود را در اطراف آفریقای جنوبی کامل کنند.
لیز بیدن به همراه همسر خود در تلاش است که بتواند مهمان دار خوبی در صنعت توریسم محسوب شود. او همواره عاشق سفر و آشنایی با مردم بوده و از طراحی و مد لذت می برده است. می توان گفت که در نتیجه ی عشق و تلاش بی نهایت، کار هتلداری او رشد و گسترش چشمگیری داشته است.

اگر چه پرواز از شهر آتن تا کارپاتوس تنها یک ساعت طول می کشد اما این جزیره حسی در انتهای دنیا بودن را دارد، به خصوص وقتی که در فصول خلوت سال به کوهستان آرام منطقه شمالی الیمپوس (Olympos) سفر کنید. شهر پیگادیا (Pigadia)، اصلی ترین شهر جزیره، پرطرفداترین قسمت جزیره و جایی است که سل آنجا می ماند اما نمی خواهد وقت زیادی به آن اختصاص دهد.
نشانه هایی از مادرسالاری را می توان در روستای الیمپوس دید، روستایی در بخش شمالی جزیره و این همان ساختار غیرمعمول و ناشناخته ای است که سل می خواهد آن را درک نماید. الیمپوس اگر چه بسیار زیبا و رنگارنگ است اما یک جاذبه گردشگری پرطرفدار در جزیره به شمار نمی آید، دستکم در حال حاضر. با این وجود کارپاتوس از همه طرف سواحل زیبایی دارد و شباهتی با دیگر جزایر شلوغ یونان با امکانات 5 ستاره لاکچری، رستوران های مجلل و کافه هایی با دی جی های شناخته شده و فعال در تمام طول شب نیست.

از نانوایی تا تنور آجری
یکی از اولین توفقگاه های سل در گشت و گذارش در جزیره کارپاتوس، یک مرکز اقامتی و کشاورزی کوچک به نام آولونا (Avlona) در روستای الیمپوس است. مسیر منتهی به این مرکز بسیار طولانی و پرپیچ و خم است و در مناطقی بسیار خطرناک جلوه می کند زیرا صخره هایی از کوه جدا شده و روی جاده افتاده اند. این مسیر برای افراد نازک نارنجی مناسب نیست یا کسانی که تکان های شدید خودرو حال آن ها را خراب می کند. در آولونا اینترنت وجود ندارد و هیچ نانوایی یا فروشگاهی برای خرید مایحتاج روزانه نمی بینید. به جای آن ها تنور آجری دودی آنا لنتاکی را می بینیم که در فضای باز قرار دارد. خانه هایی معمولی مشرف به مزرعه سرسبز و شادابی که تپه بالای خانه لنتاکی را مزین کرده است دیده می شوند و از خانه لنتاکی یک دود با مزه شیرین بلند می شود.
لنتاکی بخش اعظم نان مورد نیاز برای جشن روز استقلال یونان که در راه است و همچنین مراسم کلیسای کاتولیک برای ضیافت روز بشارت در 25 ماه می را تامین خواهد کرد و دست های پینه بسته و چروک شده اش نشان می دهد که مدت زیادی است یا بهتر بگوییم، تمام زندگی اش، این وظیفه بر عهده او بوده است. در حالی که هر دو پاهایشان را باز کرده و کنار تنور آجری داغ ایستاده اند، سل از لنتاکی می پرسد: «چه کسی به تو یاد داد؟». لنتاکی هرگز تمرکزش بر تعداد قرص های نانی که در تنور است را از دست نمی دهد، آن ها را پشت و رو می کند و به خوبی می داند چه موقع باید آن ها را با ابزاری که شبیه یک کفگیر بزرگ است از تنور بیرون بکشد.

سل به وضوح از این که در ناهار را در شهر و در کنار مادران و پدران در بندر پیگادیا (Pigadia) بخورد لذت خواهد برد. پیگادیا محبوب ترین نقطه شهر برای گردشگران در این فصل بسیار خلوت و آرام از سال است. اما سل مصمم است که همین جا بماند. او می خواهد یاد بگیرد و دیدگاهی تازه بدست آورد و خوب می داند که این تجربه از طریق غذا خوردن در یک رستوران محلی یا خرید از یک فروشگاه سوغات آشپزخانه ای بدست نخواهد آمد. سفر پرپیچ و خم و تهوع آور به آولونا و الیمپوس در بخش شمالی جزیره بخشی ضروری از این ماجراجویی است که البته خسته کننده نیز هست.
سل در حالی که در کنار لنتاکی نشسته و کاسه ای پر از ماکارونی تازه پخته شده با مقداری کره، پیاز سرخ شده و ذره های پنیر روی آن در برابر خود می بیند هنوز چیز زیادی در مورد سبک زندگی مادرسالارانه این منطقه نمی داند اما با آنا، مادرسالار یک خانواده محلی آشنا شده است.

شاید بتوان گفت که خستگی سل از سبک زندگی پدرسالاری سل را به الیمپوس کشانده است. سل می گوید: «اینجا جامعه ای است که به خاطر حاکمیت زنان شناخته می شود. نمی دانم که این موضوع امروزه تا چه مقدار می تواند حقیقت داشته باشد». او همچنین می خواهد بداند که نقش و رابطه بین زنان و مردان این منطقه دوردست چه تفاوتی با جامعه مردسالاری که او می شناسد دارد. سل که دانشجوی تاریخ کلاسیک است ماهیت پدرسالاری را به چالش کشیده و در مورد اینکه چرا نقطه مقابل آن را قابل قبول تر می داند توضیح می دهد. آیا این امکان وجود دارد که ساختار پدرسالاری تدبیر و ساخته خود انسان ها بوده باشد؟

در کارپاتوس زنان ریاست را در آشپزخانه در اختیار دارند، نه تنها در خانه بلکه در رستوران های بزرگ و عمومی. آن ها لباس هایی خاص برای جشن ها و مراسمات مذهبی می پوشند در حالی که لباس مردان در این مراسم همان لباس های روزانه همیشگی است و کمتر کسی را با تزیینات و وسایل فردی مدرن امروزی می بینیم. اما از بسیاری از جهات، این مراسمات بیشتر ما را به یاد یک زمان دیگر می اندازند. اما سل متوجه چیزهایی می شود که نشان از تغییر از مردسالاری به سمت زن سالاری در الیمپوس دارد. زنان بیشتر از مردان با او هم صحبت می شوند. زنان نقش های بسیار مهمی در کارپاتوس دارند و از همه مهم تر این که این نقش ها بسیار ارج نهاده می شوند: «در بسیاری از جوامع قدرت زنان یک راز است اما در الیمپوس این راز بسیار آشکار است».

او در این باره چنین می گوید: «هدف داشتن میلیون ها گردشگر نیست اما هدف آمدن گروه های کوچک است» که برای چیزهایی مانند کلاس های آشپزی یا تورهای گردشگری پول خرج کنند که برای مردم محلی منفعت مالی داشته باشد. زنان کارپاتوس نیز مانند همیشه می توانند بیشترین نقش را در این زمینه داشته باشند. اگر آن ها خوش شانس باشند با گردشگرانی مانند سل روبرو خواهند شد، تشنه یادگیری و با بلوغ کافی برای سفر.

زنان “مسافران انفرادی” متولد نمی شوند؛ در واقع بسیاری از ما با شنیدن نام سفر انفرادی ابتدا انگشت به دهان مانده ایم اما به هر حال رفتیم. در مورد مزایا و شادی ای که سفر انفرادی به ارمغان می آورد بسیار سخن گفتیم که همه و همه اش خوب است، اما در مورد اولین سفر انفرادی چه؟ چه دلیلی وجود دارد که زنان را به این سفر می کشاند؟ با ایران هتل آنلاین همراه باشید تا در این مقاله بر اساس نظر سنجی بگوییم که چرا زنان به تنهایی سفر می روند!

1. تغییری بزرگ در زندگی مورد نیاز بود
” از آنجا که نیاز به یک تغییر داشتم و در دنیایی راکد بودم و از شغل های یکنواخت و از رفت و آمد روز مره ام خسته شده بودم. می خواستم تغییر کنم و خودم را به چالش بکشم. به همین دلیل اولین بلیط سفر انفرادی ام را رزرو کردم. من واقعا اعتقاد دارم که هیچ یک از لحظات رنگارنگ و مکالمات و ارتباطاتم را اگر به طور انفرادی سفر نکرده بودم نمی توانستم تجربه کنم. “

2. زنانی که الهام بخش هستند
“یک روز وقتی که با یکی از همکارانم صحبت می کردم، درباره ی ماجرا جویی هایش در سفر های کوله گردیش برایم گفت، به فکر فرو رفتم و کنجکاو شدم و وقت ناهار به نقشه جهان نگاهی انداختم و مسیر سفر انفرادی آینده ام را مشخص کردم!

3. با کسی همسفر نشوید تا به درد سر نیفتید.
“برای من تصمیم به انجام سفر کوله گردی به تنهایی از ضرورت آغاز شد، چرا که در آن بازه ی زمانی هیچ یک از دوستانم نمی خواستند سفر کنند و تصمیم گرفتم که اجازه ندهم افراد سفرم را متوقف کنند. پس از مبارزه با ترس فلج کننده ی چند روز اول، به زودی احساس پیروزی مطلق در مانوس شدن با مکانی عجیب و غریب به تنهایی داشتم.
“قبل از آن هیچوقت به صورت انفرادی سفر نکرده بودم و مشکلاتی از قبیل پیدا کردن همسفر در مدت زمان کم داشتم. تصمیم گرفتم که بر ترسم غلبه کنم تا فرصت بازدید از برخی از مکان های شگفت انگیز که در لیست مورد علاقه هایم بود را از دست ندهم. “
“من قصد نداشتم به تنهایی سفر کنم و زمانی که دوستم که برنامه ریزی کرده بودم با او به سفر بروم در آخرین لحظه منصرف شد، کاملا وحشت زده شدم. به هر حال تصمیم گرفتم، که یکی از غریب ترین تجارب، که با چشم باز انتخاب کرده بودم را به پایان برسانم. “

4. رفتن به یک سفر انفرادی منجر به دیگری می شود.
” شش سال پیش تصمیم گرفتم که اولین سفر انفرادی ام را آغاز کنم. پس از سفر به نیوزیلند با دوستانم، به انگلستان برگشتم و تقریبا بلافاصله پروازم را به تنهایی به مقصد استرالیا رزرو کردم. این سفر را آغاز کردم تا به خودم ثابت کنم که می توانم این کار را انجام دهم، که همچنان مانند سفر با دوستانم می توانم خوش بگذرانم. سفر انفرادی برای من نوعی آزادی بود و برای من لحظاتی ایجاد کرد تا بتوانم در مورد آن شخصی که هستم بیشتر بدانم و بر چالش های زندگی ام در آن زمان غلبه کنم “

5. ترک رابطه
” در آن زمان در یک رابطه بلندمدت بودم اما احساس کردم که نیاز دارم که راه خودم را پیش بگیرم. علاوه بر این به شدت نیاز به فضای تنهایی، ماجراجویی و تنوع داشتم. “

6. کمی سکوت نیاز دارید.
“من اولین سفر انفرادی خود را به بالی آغاز کردم و واقعا توانستم به تنهایی به ناشناخته ها سفر کنم و این فرصت باعث شد بفهمم که خارج از محدوده ی امن و راحت خودم چه کسی هستم. هنگامی که شما در محدوده ی امن و راحتتان هستید، حواستان در اکثر مواقع پرت کار، دوستان و زندگیتان می شود و به طور مداوم اتفاقاتی می افتد که شما هرگز لحظه ای برای تنها بودن با خودتان ندارید. به این نتیجه رسیدم که سفر انفرادی من شروعی جدید برایم بود، زیرا نیازی نبود که خودم را در برابر عوامل بیرونی مانع تمرکز و استراحت من می شوند کنترل کنم. من اعتقاد دارم که تنها من نیستم که دلایلی برای سفر انفرادی دارم؛ چرا که بسیاری از زنانی که در مسافرت هایم ملاقات می کنم، قصد سفر انفرادی دارند، اغلب این کار را با هدف یادگیری و رشد فردی انجام می دهند.

7. گشت و گذار های کوچک شروعی برای سفر های انفرادی
“در حالی که من در U.K. زندگی می کردم، در اطراف این جزیره، به چند سفر آخر هفته ای رفتم.

7. از سفر های کوچک شروع کنید
“در حالی که در U.K. زندگی می کردم، به چند سفر آخر هفته ای در اطراف رفتم. پس از چند ماه، من یک سفر یک هفته ای و پیش بینی نشده به کپنهاگ، ونیز و پراگ رفتم. این ماجرا قبل از تلفن های هوشمند بود و سفر بدون مشکلی نبود، اما فکر می کنم برایم یک تجربه حیاتی در توسعه مهارت های شخصیتی بود که تنها در هنگام سفر انفرادی می توانید کسب کنید. “

8. مراقبت از خود، خودخواهی نیست.
“من اولین سفر انفرادی خودم را گرفتم، زیرا به آزادی و انعطاف پذیری که در آن سفر می توانستم داشته باشم نیاز داشتم. در نقطه ای از زندگی ام بودم که در آن می خواستم چیزی را که کاملا در مورد من بود تجربه کنم. ممکن است خودخواهانه تلقی شود – اما من در گردباد مسائل خارجی گرفتار شدم و سفری انفرادی برای مراقبت از خودم در آن زمان مورد نیاز بود. “

9. نیاز به تنوع در نوع سفر
امی به دنبال طعم و مزه جدید برای مسافرت است. مسافرت انفرادی به این معنی است که او می تواند تماما بر روی علاقه مندی هایش تمرکز کند. “به نیویورک، ماساچوست، رود آیلند و فیلادلفیا سفر کردم، به تنهایی در اتاق های خالی خوابیدم و به مکان های ترسناک رفتم در حالی که حتی به پشت سرم نگاه نمی کردم. “

10. جهان باعث می شود که به این سفر بروم

11. برای سفر انفرادی متولد شده ام
حدس می زنم که من همیشه میل شدیدی به تنها بودن داشتم، همانطور که همیشه می خواستم بیرون بروم و خودم را کشف کنم – حتی اگر در شهر دیگری باشد، حتی زمانی که 12 ساله بودم!
چرا زنان بیشتر از قبل انتخاب می کنند که به طور انفرادی سفر کنند؟
کلمه “خودخواهی” در پاسخ ها بسیاری از آدم ها است و من به یاد می آورم که زمانی که برای اولین بار به دنبال سفر انفرادی رفتم این احساس در من بسیار شدید بود. در ابتدا از این که حداقل یکی از نیازهای دیگران را در نظر نگرفتم احساس بسیار بدی داشتم زمانی که به تنهایی سفر می کنید هر روز روز خود شماست، هر تصمیمی که به تنهایی بگیرید به جای اینکه احساس خودخواهی داشته باشید، هر روز به احساس آزادی و استقلال کامل می رسید. جامعه به خوبی به زنان نقش پرورش را تحمیل کرده است و اگر بخواهید کار دیگری انجام دهید احساس خوادخواهی به شما دست خواهد داد که بسیار سخت است. همانطور که زنان در بعضی از کشورها به برابری دست یافته اند و برخی با گذر از محدودیت ها و انتظاراتی که بر آنان تحمیل شده انتخاب کرده اند که از سفر انفرادی و ماجراجویی صرف نظر نکنند. مانند اسطوره های سفر های انفرادی که بر این محدودیت ها غلبه کرده اند. بهر حال این روند سفر در حال افزایش است.