کشور چین مقصدی پر از تضادهاست. از یک سو، بیجینگ با ساختمان های امپراتوری هزار ساله اش؛ از طرف دیگر، شانگهای با مدرن ترین آسمانخراش ها در جهان و از سویی دیگر، شهرهایی همچون گولین با آن مناظر کوهستانی نفسگیر. هر جای چین که هستید، یک موضوع مثل روز روشن است؛ شما هیچ زبانی غیر از زبان چینی نخواهید شنید. انگلیسی به ندرت استفاده می شود و حتی کارکنان هتل و فرودگاه دانش زبانی کمی از انگلیسی دارند. این مطلب 5 نکته را برای داشتن سفری راحت تر به چین ارائه می دهد.
1. مدارکتان را فراموش نکنید

اگر به زبان چینی صحبت می کنید، سفر به چین مثل آب خوردن است. اما کسانی که زبان محلی را نمی دانند ممکن است برای به خاطر سپردن حروف و عبارت های ساده به دردسر بیفتند. با در نظر داشتن این موضوع، تمامی اطلاعات مهم سفرتان را به زبان چینی با خود همراه داشته باشید: نام ها، آدرس ها و نقاط مرجع. تقریبا غیر ممکن است که بطور مثال بتوانید تاکسی بگیرید، بدون اینکه آدرس دقیق مقصد را نوشته شده به حروف چینی همراه نداشته باشید. این یادداشت ها هنگامی که در مورد مقصد ها در خیابان بخواهید سوال بپرسید بسیار مفید خواهند بود.
2. سقف کارت اعتباری خود را برای اقامت در هتل افزایش دهید

ویژگی مثبت مجموعه هتل های چینی این است که گزینه های اقامت زیادی در شهرهای بزرگ از ارزان تا گران قیمت وجود دارد – که بطور کلی ارزان تر از اقامتگاه های با همان سطح در برزیل یا اروپا هستند. حقیقت این است که تصمیم برای کمی بیشتر اقامت داشتن در هتل های خوب فواید متعددی دارد، از ساختار خود مکان گرفته (ساختمان های گران قیمت اتاق های بزرگ تری نسبت به ساختمان های ارزان تر ارائه می دهند، مدل چینی استاندارد بعلاوه¬ی بار، منظره، استخر و …) تا کارکنان، که مهارت بیشتری در زبان انگلیسی دارند.
اگرچه، برای جلوگیری از به درد سر افتادن در هنگام رزرو هتل، بهترین گزینه افزایش دادن سقف کارت اعتباری پیش از تصمیم برای سفر است. اغلب اوقات، هتل از شما می خواهد مبلغی را تقریبا به اندازه¬ی هزینه¬ی خود اتاق بعنوان سپرده¬ی تضمینی به هتل تحویل دهید. مبلغی که فقط پس از گذشت چند روز یا هفته می توانید تحویل بگیرید. این معمولا در شهرها و هتل های بزرگ یک استاندارد است.
3. نرم افزارهای گوشی خود را بررسی کنید

اینترنت چین توسط فایروال کنترل می شود که دسترسی به سایت های متعددی را که در زندگی روزمره بسیار معمول (و حتی لازم) هستند قطع می کند. گوگل و شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام و فیسبوک فقط در هنگ کنگ و ماکائو یا برای هر کسی که از وی پی ان استفاده می کند (که البته در آنجا غیر قانونی است) در دسترس هستند. کسانی که وی پی ان ندارند لازم است تنظیماتی در نرم افزارهایشان انجام دهند و تعدادی دیکشنری آنلاین و نرم افزار های ترجمه اضافه کنند.

4. هر چه سریعتر برنامه ی سفر خود را آماده کنید

این مسئله بسیار معمول است که بسیاری از افراد جزئیات سفر مثل مسیرهای حرکت را در آخرین لحظه برنامه ریزی می کنند. متاسفانه، سفر به چین اجازه¬ی چنین کاری را نمی دهد. اولا، به این خاطر که برای گرفتن ویزا، کنسولگری چین از شما درخواست یک برنامه¬ی سفر از قبل سازمان يافته، با آدرس هر یک از محل های اقامت را می کند. و ثانیا به این دلیل که مسافت بین شهرها بسیار زیاد است، بلیط های هواپیما گران است و بلیط های قطار مخصوصا در تعطیلات ممکن است از قبل بطور کامل بفروش رسیده باشد. از این الزام کنسولگری سود ببرید و برنامه ی سفر خود را از پیش طرح ریزی کنید، از جمله حمل و نقلی که باید داشته باشید، تاریخ های هر برنامه، بهترین مکان اقامت (نزدیک به یک ایستگاه مترو یا یک جاذبه¬ی توریستی مهم، برای ساده کردن زندگی روزانه تان در شهر) و محافظت از رزروهایتان.
5. تاریخ محلی را در ذهن داشته باشید

این مورد هم برای تمامی فصول سال و هم فصول شلوغی و خلوتی در هنگام سفر به چین صدق می کند. بطور مثال، اگر می خواهید در زمستان سفر کنید بهتر است بدانید که بسیار انرژی بر خواهد بود، مخصوصا در شمال، و اینکه بعضی از جاذبه های مهم توریستی مثل پارک های طبیعی، کوهستان ها، رودخانه ها و دریاچه ها، ممکن است باز نباشند یا آن وفوری را که از آنها انتظار دارید ارائه ندهند.
با در نظر گرفتن فصول شلوغی و خلوتی، مراقب باشید سهواً سفرتان را برای زمان های پر ازدحام رزرو نکنید. بطور مثال، مقطع سال نوی چینی زمانی مشترک برای رفتن به تعطیلات است که منجر به بزرگترین میزان مهاجرت برای افراد می شود – آن زمانی است که بیشترین تعداد از چینی ها تصمیم می گیرند در زمانی یکسان به سفر بروند. افرادی که در تاریخ های نزدیک به این تعطیلات از چین بازدید می کنند باید انتظار ترافیک های کیلومتری و قیمت های بالاتر را بکشند.

غار بسیار مشهور «شوانگهی» (Shuanghe Cave) که از قبل نیز یکی از جاذبه های گردشگری محبوب استان گویژو بوده در منطقه «سویانگ کانتی» (Suiyang County) واقع شده و بنظر می رسد که در سال های آینده گردشگران بیشتری را به خود جلب کند. بعد از دهه ها اکتشاف، ماجراجویان و کاشفان چینی در ماه مارس گذشته اعلام کردند که غار شوانگهی به طول 148 مایل (238 کیلومتر) عنوان طولانی ترین غار آسیا را به خود اختصاص داده است، عنوانی که تا قبل از این به غار «کلیرواتر» (Clearwater Cave) در منطقه ساراواک مالزی تعلق داشت.

با مساحتی به اندازه 30 زمین فوتبال آمریکایی، تلسکوپ رادیویی فضایی روزنه ای 500 متری چین (Five-hundred-meter Aperture Spherical Radio Telescope (FAST)) که با نام مستعار «چشم بهشت» (Eye of Heaven) نیز شناخته می شود بزرگ ترین تلسکوپ رادیویی تک بشقابی جهان است. در حالی که این تلسکوپ با هدف جستجوی زندگی فرازمینی ساخته شده، حساسیت بالا و اندازه بسیار بزرگ آن بدین معناست که این تلکسوپ می تواند اولین مکان برقراری تماس بین زمین و موجودات فضایی باشد. در واقع، خیلی وقت است که چینی ها دست به جستجوی موجودات فضایی و ارتباط برقرار کردن با آن ها زده اند.

6- 700.000 درخت گیلاس شکوفه زده

در سال های اخیر، گویژو نام خود را به عنوان مرکز ابر داده (big data) چین مطرح کرده است. مدت ها قبل از آن، شرکت های بزرگی مانند علی بابا و آمازون در کنار هزاران شرکت کوچک و بزرگ دیگر، مراکز داده خود را در این استان ساخته و مستقر کرده بودند. جذابیت استان گویژو در این مورد چیست؟ از سال 2014، این استان زیرساخت های متعددی در زمینه ابر داده ساخته است. در همین اثنا هوای ملایم منطقه، باعث شده که هوایی بسیار خنک در اختیار سرورهای پایگاه های داده این شرکت ها قرار گرفته و انرژی مصرفی آن ها به شدت کاهش یابد. اما اگر چه گردشگران نمی توانند به طور مستقیم از این ابر داده ها منتفع شوند اما خواهند توانست از دیدن اولین پارک سرگرمی واقعیت مجازی چین که در اواخر ماه آوریل سال 2018 افتتاح شده نهایت لذت را ببرند. این پارک با نام «دره علمی تخیلی شرقی» (Oriental Science Fiction Valley) دارای بیش از 35 جاذبه واقعیت مجازی از چرخ و فلک گرفته تا شبیه سازهای علمی تخیلی و پلتفرم های تیراندازی تعاملی است. همچنین یک مجسمه رباتیک 53 متری نیز در داخل این پارک قرار دارد که برای انجام بانجی جامپینگ یا پرش از ارتفاع با طناب مورد استفاده قرار می گیرد.

چین کشوری وسیع و مملو از تنوع بوده و یکی از بزرگ ترین مقصد های گردشگری جهان محسوب می شود. چین بیش از هر کشور دیگری در جهان دارای شهر های بزرگ بوده و یکی از پرجمعیت ترین کشور های دنیا می باشد. سفر به این سرزمین بزرگ آسیایی با جذابیت و هیجان خاصی همراه بوده و ترکیبی از فرهنگ های سنتی جذاب در کنار مدرنیته را مشاهده خواهید کرد. بیش از 53 گروه قومی متفاوت و بیش از 292 زبان گفتاری در این سرزمین وجود دارد که موجب تفاوت و تنوع در هر یک از مقصد ها و شهر های چینی می شود.

شهر پکن پایتخت فعلی کشور چین بوده و یکی از محبوب ‌ترین و مهم ترین جاذبه های گردشگری کشور چین به شمار می رود. قدمت این شهر تاریخی به 3 هزار سال قبل باز می گردد و با وجود گذشت زمان هنوز هم بخش زیادی از این تاریخ در درون مرز های این شهر زنده بوده و به چشم می خورد. واژه ی پکن به معنای پایتخت شمالی می باشد، و در حقیقت در طول تاریخ طولانی چین، پکن این نقش را نیز بر عهده داشته است. میدان تیان ‌آنمن بزرگ ترین میدان جهان می باشد و بنا های مهم تاریخی همچون شهر ممنوعه (Forbidden City)، موزه‌ ملی چین، و مجموعه کاخ‌ های تابستانی کهن و نو، در اطراف این میدان قرار دارند. باغ های چینی، معماری باستانی و فرهنگ چینی باقیمانده از دوره های مختلف تاریخی از دیگر جاذبه های مهم و محبوب شهر پکن به شمار می آیند که بهتر است فرصت بازدید از این آثار را از دست ندهید. با سفر به این سرزمین تاریخی، لحظات به یاد ماندنی را سپری خواهید کرد.

ساخت این آسمان خراش یا پروژه Raffles City شهر چونگین که اعجازی در مهندسی محسوب می شود، رو به اتمام است.
طراح این اثر معمار مشهور جهان یعنی Moshe Safdie است، این آسمان خراش مقیاسی بزرگ یعنی 1.12 متر مربع دارد و متشکل از مجموعه ای از هشت برج و یک پل اتصال دهنده بسیار بزرگ است که آسمان خراش افقی نام گرفته است.
گفته می شود پل برج یا پل اتصال دهنده با طول 250 متر که کریستال نام گرفته شده است، یکی از بلندترین پل ها در جهان است.

علاوه بر این، این آسمان خراش این قابلیت را دارد که تبدیل به یک نورافکن غول پیکر شود و آسمان را با نمایش هیجان انگیزی از نورها روشن کند.
مجموعه Raffles City شهر چونگین همچنین شامل یک مرکز خرید با مقیاس 230000 متر مربع، 1400 آپارتمان مسکونی، یک هتل لوکس و 160000 متر مربع فضای اداری است، مسلما برای رزرو هتل باید ماهها قبل اقدام کرد.
یک حرکت آینده نگرانه در شهر چونگین
هشتمین و آخرین آسمان خراش 3.8 میلیارد دلاری یعنی Raffles City در شهر چونگین که اخیرا رو به اتمام است، امسال افتتاح می شود. طرح این مجموعه از کشتی های بادبانی سنتی چینی الهام گرفته شده است، در واقع از طرح قدیم این شهر که زمانی مرکز تجاری بود در طراحی استفاده شده است.

این مجموعه در مرکزجنوب غربی شهر چونگین قرار دارد و در محل تقاطع رودخانه های Yangtze و Jialing قرار دارد.
یکی از بزرگترین شرکت های املاک و مستغلات موجود در آسیا به نام Developer CapitaLand اعلام کرده است که هم اکنون روی طراحی فضای داخلی این مجموعه تمرکز دارد تا در سه ماهه دوم سال 2019 آن را به پایان برساند.
یک مقصد گردشگری که نباید دیدن آن را از دست داد

Loh در بیانیه ای گفت: بعد از شش سال ساخت با استفاده از فناوری های مهندسی، افتخار می کنیم تا در شهر چونگین یک اثر معماری نمادین را به نمایش بگذاریم که شبیه یک کشتی بادبانی قدرتمند است و روی پل تاریخی Chaotianmen پیش می رود.
نظر مشتریان ما نسبت به این مجموعه به عنوان یک مقصد گردشگری برای بازدیدکنندگان محلی و همچنین مسافران داخلی و خارجی در شهر چونگین، بیسار قدرتمند و مثبت بوده است.
این مجموعه در مقیاس 9.2 هکتار در شهر چونگین، هشتمین پروژه عظیم شرکت CapitaLand در توسعه شهر چین به شمار می آید. دیگر پروژه ها در پکن، چنگدو، هانگ ژو، نینگ بو، شنژن و دو پروژه هم در شانگهای است.

نام این ناحیه ی کوهستانی ارتباطی با رنگ زرد ندارد، در سال 747 پس از میلاد مسیح به خاطر امپراطور زرد افسانه ‌ای کشور چین به نام هوانگ دی، این ناحیه کوهستان زرد نامیده شد. پس از این نامگذاری هوانگ شان شهرت فراوانی به دست آورد. بودائی ها معابد بیشماری را در این منطقه بنا کردند و به خاطر وجود طبیعت بکر و بی نظیر در این کوهستان، هوانگ شان به محبوب ترین جاذبه ی توریستی چین تبدیل شد. گفته می شود که امپراطور زرد، نیاکان افسانه ای چینی ها در کوهستان زرد زندگی می کرده است و با تهیه دارویی با ارزش و ناب به موجودی فرازمینی تبدیل شد.

ویژگی های مهم کوهستان – چهار جاذبه ی شگفت انگیز

گفتنی است که تعدادی از کاج های افسانه ای در این ناحیه ی کوهستانی بطور مستقیم از دل صخره ها بیرون آمده اند و بسیاری از این درختان کاج بر اساس شکل ظاهری شان و طبق افسانه های قدیمی نامگذاری شده اند. درختان کاج این کوهستان در شکل های عجیبی از گوشه و کنار، ارتفاعات و دره ها بیرون آمده اند. ارتفاع این درختان 800 تا 1800 متر بالاتر از سطح دریا می باشد. رشد بسیاری از این درختان در زمین هموار ممکن نبوده و تنها در دل صخره هایی با شیب تند، دره هایی عمیق و در ارتفاعات بالای کوه رشد می کنند. نام معروف ترین کاج های کوه زرد عبارتند از: کاج خوشامد گو، کاج ببر سیاه، کاج اژدهای دوقلو، کاج ققنوس.

گفتنی است که صخره های کوهستان زرد اشکال عجیبی داشته و نه تنها نام خود را از شکل ظاهری گرفته اند بلکه برخی از این صخره ها نیز بر اساس افسانه ها نامگذاری شده اند. هر نام نشان دهنده ی داستانی منحصر به فرد و متفاوت می باشد. صخره ی پرنده یکی از معروف ترین صخره ها می باشد که 12 متر ارتفاع دارد و از گوشه ی یک صخره ی بزرگ دیگر آویزان شده است.
دریایی از ابر
دریای ابر بر فراز آسمان و در ارتفاعات کوهستان قرار دارد که موجب شده قله ی کوه مانند جزیره ای در میان ابر ها به چشم بخورد. بهترین زمان بازدید و تماشای این پدیده ی شگفت انگیز در بین ماه های نوامبر تا ماه مه می باشد، به ویژه پس از روز های بارانی یا برفی می توانید تصاویر زیبایی را در لحظات غروب و طلوع آفتاب، نظاره کنید.

با آب تنی در چشمه های آب گرم نه تنها به آرامش می رسید و خستگی سفر از بدن تان دور می شود بلکه این چشمه ها خاصیت درمانی نیز دارند. قدمت این چشمه های آب گرم به بیش از هزار سال می رسد. طبق افسانه ها، هوانگ دی، امپراطور افسانه ‌ای کشور چین در این چشمه ها حمام کرده و جوان تر شده است، به همین خاطر به این چشمه ها، چشمه ی جوانی نیز می گویند. گردشگران با استفاده از تله کابین می توانند به ارتفاعات کوهستان رفته و از خدمات حمام هایی که در کنار چشمه های آب گرم قرار دارند، بهره ببرند.
هاله و نور بودا – یکی دیگر از جاذبه های کوه زرد است

تماشای طلوع آفتاب بر فراز کوه هوانگ شان یکی از فعالیت های محبوب و پرطرفدار می باشد و توصیه می کنیم چنین فرصتی را از دست ندهید. تابش و درخشش زیبای آفتاب در لحظات طلوع و غروب گردشگران زیادی را به این منطقه می کشاند.
آبشار ها و چشمه های آبگرم

تله کابین های موجود در کوهستان صعود و پایین روی از کوهستان را آسان کرده اند. با گذر از دو مسیر تله کابین یونگو و یوپینگ می توانید در هتل های معروف کوهستان اقامت کنید. مسافران می توانند از شهر هوانگ شان سوار بر قطار یا اتوبوس شده و در طول یک ساعت به ناحیه ی کوهستان زرد حرکت کنند. همچنین گردشگران می توانند از بندر هانگ ژو طی 4 ساعت به این کوهستان سفر کنند. توریست ها برای رسیدن به ارتفاعات کوه زرد می توانند از 60 هزار پله ی سنگ فرش شده نیز عبور کنند.
برای راحتی در عبور و مرور در محیط کوهستان بهتر است که کوله ای سبک به همراه داشته باشید و بیشتر لوازم خود را در هتل یا در دامنه ی کوه نگه دارید. در قسمت هایی از این کوهستان نیاز به پیاده روی خواهید داشت و تاکسی یا اتوبوس ها نمی توانند در بخش هایی در خدمت مسافران باشند.

جاذبه های توریستی زیادی در اطراف این کوهستان معروف وجود دارد که برای نمونه می توان به ناحیه ی باستانی تونکی، هونگ تسون روستایی فوق العاده شگفت انگیز و مناسب عکاسی، آرک های یادبود تانگیو و روستای تاچوآن اشاره کرد. بدون شک با بازدید از این مناطق سفری پر از خاطره را رقم خواهید زد و در کنار مردم بومی با فرهنگ های محلی بیشتر آشنا خواهید شد. مسافرانی که دیر وقت به شهر هوانگ شان برسند می توانند در شهر یا در ناحیه ی باستانی تونکی هتل های مناسبی بیابند. تونکی یک شهر کوچک باستانی می باشد که در جنوب هوانگ شان قرار دارد. خیابان های باستانی و تاریخی تونکی در تولید جوهر شهرت زیادی دارند. توریست ها می توانند از کارخانه ی تاریخی و قدیمی شهر که مهر و جوهر تولید می کرد، بازدید کنند. با گذر از خیابان های قدیمی می توانید سبک معماری باستانی شهر را تماشا کنید و محصولات محلی مانند چای را تهیه کنید.

بهترین تصاویر و چشم انداز های پاییز را می توانید در روستای تاچوآن که در نزدیکی هوانگ شان قرار دارد، مشاهده کنید. تعداد بیشماری از درختان عظیم الجثه قدیمی را می توانید در این روستا بیابید، که برای نمونه می توان به درختان تالو چینی، درختان افرا و کافور اشاره کرد. در فصل پاییز برگ های درختان چندین رنگ مختلف به خود می گیرند و چشم اندازی فوق العاده زیبا خلق می کنند. این طبیعت بکر توریست ها و عکاسان بیشماری را از سراسر جهان به این سوی جذب می کنند. با سفر به کوهستان باشکوه و افسانه ای هوانگ شان، در کنار آثار و جاذبه های گردشگری این کوهستان، لحظاتی به یاد ماندنی را سپری خواهید کرد.

همه ما با بوی عود آشنا هستیم، بویی معطر و خوشایند که از سوختن تکه ای چوب حاصل می شود اما کمتر کسی است که بداند این تکه چوب معطر از کجا آمده است. باید بدانید که ریشه این گیاه معطر در روستاهای هنگ کنگ است و اگر فرصتی برای سفر به چین پیدا کردید یا از پیش رزرو آنلاین هتل خود را در هنگ کنگ انجام داده اید و بزودی قصد سفر به این منطقه را دارید به شما توصیه می کنیم که حتماً از فروشگاه ها یا مزارع محدود درختان عود در این بندر زیبا دیدن کنید.
بوی معطر هزاران تکه چوب خوشبو از ورودی باریک فروشگاه «Wing Lee Joss Sticks & Sandalwood Company» استشمام می شود، یک کسب و کار تاریخی خانوادگی در محله یاو ما تی در هنگ کنگ. دیوارهای مغازه با دسته های معطر طلایی و قرمز تزیین شده بود اما قیمتی ترین چوب معطر این مغازه روی کابینت های مغازه دیده می شود که آگاروود (agarwood) نام دارد.

در سن 84 سالگی، یون واه اکنون بیش از 70 سال است که در کسب و کار خرید و فروش چوب های معطر کار می کند. پسرش، کنی، که اکنون مدیریت فروشگاه خانوادگی را در اختیار دارد این کسب و کار را توسعه داده و شعبه هایی نیز در سرزمین اصلی چین در شهرهای پکن، شانگهای و هاربین راه اندازی کرده است. اگر چه دیگر بازنشسته شده اما واه هنوز هم از مغازه خود در خیابان شانگهای دیدن می کند.

رزین همان چیزی است که باعث قیمتی شدن و پرطرفدار بودن این چوب معطر شده است. آگاروود که نوعی عود است با لقب «سلطان عودها» یا «سلطان چوب های معطر» شناخته شده و در مقادیر فراوان در خاورمیانه و آسیا خرید و فروش می شود. اسناد بجای مانده از دوران سلسله های تانگ و سونگ در چین نشان می دهد که این چوب معطر در گذشته نیز کالایی بسیار قیمتی بوده است و بوی تند آن ارتباطات تاریخی زیادی در ادیان بودایی، تائو، اسلام و مسیحیت نیز دارد. در سال 2014 بخش های کوچکتری از رزین آگاروود به عنوان تکه چوب های معطر به قیمت حدود 58.000 دلار هنگ کنگ به فروش می رسید. تکه های بزرگ تر این چوب که گاهی طول آن ها به یک متر می رسد نیز پس از حکاکی به فروش می رسد که در یک مورد قیمت 1.2 میلیون دلار هنگ کنگ نیز برای تکه ای از این چوب حکاکی شده به ثبت رسیده است و به گفته واه نوعی کار هنری هستند.

کمپانی Asia Plantation Capital (APC) که یکی از بزرگ ترین تولید کنندگان درخت های آکویلاریا برای مصارف بزرگ صنعتی در آسیا محسوب می شود قصد دارد با ترویج کاشت آگاروودهای مقاوم در هنگ کنگ و سراسر آسیا از انقراض این نوع درخت نادر و باارزش جلوگیری کند. آن ها بر این باورند که تنها چند صد گونه نادر از درختان وحشی آگاروود در هنگ کنگ باقی مانده است اما در مقابل دولت هنگ کنگ ادعا دارد که از سال 2009 تاکنون بیش از 10.000 قطعه نهار این درخت را در زمین های روستایی این کشور کاشته است.

اگر چه تعداد دقیق درختان آگاروود وحشی به دلیل تفاوت برآوردها قابل ارائه نیست اما می توان با اطمینان گفت که استفاده غیرقانونی این درختان را با خطر جدی مواجه کرده است. در نزدیکی روستای کوچک شینگ پینگ، در مجاورت مرز شنژن، کوون وینگ چان که سومین نسل از کشاورزان پرورش دهنده آگاروود در این روستاست، مالکیت مزرعه ای کوچک با حدود 6.000 درخت را در اختیار دارد. او تنها کشاورز در هنگ کنگ است که درخت آگاروود کاشته بوده و در تلاش برای نجات این درخت از خطر انقراض با کمپانی APC همکاری می کند.
برای تاکید کردن بر رنج و مشکل درختان عود وحشی، APC تورهایی را به مزرعه چان و چندین پارک عمومی راه اندازی کرده که خانه درختان آکویلاریا هستند. در نزدیکی مزرعه چان، در پارک پات سین لن کانتی، فضا از بوی تند آگاروود درختانی که تنها تنه آن ها باقی بمانده معطر شده است. فرآیندی که روی این درختان صورت گرفته بسیار خشن و بی رحمانه بوده و به جای از بین بردن کامل درخت هدف آن زخمی کردن آن است.

در طول دو سال گذشته، پرسنل اداره ماهیگیری، کشاورزی و پلیس هنگ کنگ بیش از 35 عملیات ضد سرقت رزین آگاروود را در نقاط عمده این کار در سای کونگ، جزیره لانتاو و بخش های شمالی مناطق جدید هنگ کنگ اجرا کرده اند. اکنون این اداره قصد دارد که به صورت آزمایشی از سیستم های مانتیورینگ از راه دور الکترونیکی و سیستم های دوربین مدار بسته در مرکز حفاظت شده تای پو کاو در ساحل غربی هنگ کنگ استفاده کند و همزمان در صدد کاشت نهال های بیشتر در تای تونگ در نزدیکی یون لانگ است.
به نظر نمی رسد که کاشت نهال های بیشتر در هنگ کنگ باعث کاهش سرقت و قاچاق رزین آگاروود شود اما افزایش سرمایه گذاری ها در زمینه کاشت درختان آگارووود مقاوم می تواند درخت های باقیمانده کنونی در هنگ کنگ را از خطر انقراض نجات دهد. اکنون کمپانی APC در 5 کشور درختان آگاروود می کارد و در تلاش است که توجه جامعه را به سمت محافظت از این درختان و خطری که آن ها را تهدید می کند جلب نماید. همکاری آن ها با چان به توسعه فرصت های دراز مدت تجاری در هنگ کنگ برای افزایش کاشت این درخت کمک کرده و همزمان به چان کمک می کند که به صورت محلی روغن عود تولید نماید.
های کلیدی: بو، طلا، هنگ کنگ، سفر به هنگ کنگ، آگاروود، چوب معطر

نانکوان تاون، استان هبی، چین: نانکوان شهر کوچکی در استان هبی است که هر سال جدید قمری شاهد برگزاری مراسم آتش-بازی خاص و خارق العاده ای در آن هستیم. قرنهاست که آهنگران در پانزدهمین روز اولین ماه قمری، فلز گداخته را روی سنگ های سرد دیوار شهر می ریزند تا جرقه تولید شود. گفته می شود که این کار اولین بار توسط آهنگرانی در این شهر انجام شد که برای خرید وسایل آتش بازی واقعی پولی نداشتند و بسیار فقیر بودند.

لس گلاسیرز، پاتاگونیا، آرژانتین: سال جدید قمری بهترین زمان برای دیدن زیبایی های پارک ملی لس گلاسیرز است که بخشی از میدان یخی پاتاگونیای جنوبی در آرژانتین است.

استودیو سیتی، ماکائو: این چرخ و فلک که به شکل 8 است، محلی عالی برای شروع سال جدید است. چرا؟ چون در فرهنگ چینی، هشت نماد ثروت است.

دیتان پارک، پکن: در فستیوال بهاره ای که در معبد زمین در دیتان پارک پکن برگزار می شود، بیش از 100 بازیگر به شکل امپراطور چینگ و گارد شاهنشاهی لباس می پوشند تا در نمایشی که بازآفرینی مراسمی باستانی است، شرکت کنند.

هانوی، ویتنام، بازار گل تت: سال جدید قمری مهم ترین عید و تعطیلی در ویتنام است. وقتیکه در سال نو به بازار گل می روید، جا خالی دادن از جلوی موتور سوارهایی که در این بازار ویراژ می دهند، بخشی از جذابیت های جشن سال نو در هانوی است.

مسیر مسابقه شا تین، هنگ کنگ: جشن های سال نو در مسیرمسابقه شا تین، یکی از محبوبترین روزهای مسابقه در هنگ کنگ است. این جشن ها که در سومین روز سال نو قمری برگزار می شوند عبارتند از: نمایش های زنده، گفت و گوهایی درباره فنگ شویی و مسابقات سوارکاری در کل روز.

مرکز لندن: پایتخت بریتانیا میزبان بزرگترین جشن سال نو قمری در خارج از آسیاست. مهم ترین بخش این جشنواره، رژه سال نو است که از محله چینی ها شوره می شود و تا میدان ترافالگار ادامه دارد.

کاخ گایونگ بوک، سئول، کره جنوبی: بسیاری از رستورانها و مغازه ها در طول سال نو قمری تعطیل هستند ولی کاخ گایونگ بوک، کاخ پادشاهی اصلی در سئول، باز است و فعالیت های رایگان مختلفی برای بازدیدکنندگان دارد.

نی هوا، میکی: پارک تفریحی دیزنی لند کالیفرنیا از 25 ژانویه یتا 17 فوریه 2019، میزبان جشن های مخصوص سال نو قمری است.

اطراف شهر، سیدنی: خانه اپرای سیدنی که نماد این شهر نیز هست، به افتخار سال نو قمری به رنگ قرمز درمیاید.

بازار شبانه راوهه، تایپه: اگر چه بازار راوهه بزرگترین بازار شبانه تایپه نیست (بازار شبانه شیلین بزرگترین بازار است) ولی در اینجا جاذبه ای سنتی و صمیمی وجود دارد. این بازار در همسایگی وفنپو ( بازار عمده فروشان که به شکل مارپیچ است و انواع وسایل مد و فشن را می توانید با تخفیف خریداری کنید) قرار دارد.

آلاس سی پول، هلسینکی: آلاس سی پول، مجموعه سونای عمومی هلسینکی، محلی خوبی برای پاکسازی قبل از شروع سال نو قمری است.

محله چینی ها، سن فرانسیسکو: اینجا به عنوان بزرگترین محله چینی های خارج از آسیا، شاید در سایر اوقات سال محلی برای گردشگران به حساب آید ولی برای شروع سال نو قمری، بهترین جاست.

به عبارت دیگر، این جشن، جشنی بزرگ و شبانه است.
اما برخلاف آنچه که بیشتر دنیا در 31 دسامبر سال نو را جشن می گیرند،سال جدید قمری یک تعطیلات طولانیست که با آداب و رسومی خاص ( و داستان های جالب اکثر خانواده هاست) همراه است و فقط هم مختص روز سال نو نیست و بیشتر طول می کشد.

سال خوک اما نه هر خوکی
اگرچه بیشتر شما با تقویم زودیاکی چینی 12 ساله که با 12 حیوان مختلف نامگذاری شده است، آشنا هستید ولی این تقویم پیچیده تر از این حرفهاست.
هر سال فقط با حیوان زودیاکش شناخته نمی شود، بلکه چرخه ای پیچیده و 60 جمله ای (ریشه و شاخه) را شامل می شود (ترکیبی از یکی از 10 ریشه های بهشتی و یکی از 12 شاخه های زمینی).
گیج شدید، نه؟ پس بهتر است بدانید که سال 2019،سال ji hai یا gei hoi در گویش کانتونی است.
Hai نشانه ی شاخه زمینی و به معنی خوک است، و ji نشان دهنده ی ریشه آسمانی و به معنی زمین است. به همین دلیل است که سال 2019، سال خوک زمینی است.
بسیاری از مردم این تقویم 60 ساله را خیلی جدی می گیرند. این تقویم نقش بسیار مهمی در تصمیم گیری-های مهم زندگی دارد، مثلا تصمیم گیری در مورد بچه دار شدن یا ازدواج کردن.
اگرچه گفته می شود که هر کس بسته به سال تولدش به طور متفاوتی تحت تاثیر این تقویم قرار می گیرد ولی سال خوک (آخرین حیوان چرخه زودیاک چینی 12 ساله) اغلب سال خوش یمنی است و به طور کلی به معنی ثروت و شانس است.

معمولا آماده سازی برای سال جدید قمری، حداقل یک هفته قبل از جشن بهاره شروع می شود.
کیک ها و پودینگ های مربوط به جشن، در 26ام روز ماه آخر قمری آماده هستند.
تمیزکاری اصلی در روز 28ام انجام می شود و بنرهای شانس سال نو قمری در روز 29ام آویزان می شوند.
نمایشگاههای سال جدید قمری در آخرین روزهای سال در اطراف شهرها دائر می شوند و خوراکی های شانس و گل برای سال جدید می فروشند.
سال قدیمی با برگزاری یک شام خانوادگی بزرگ در روز 30ام (که به شب سال نو قمری معروف است) به پایان میرسد. تاریخ این روز در امسال 4 فوریه خواهد بود.
منوی شام شب سال نو بخاطر اینکه شانس و خوش بختی معنا می دهد، به دقت انتخاب می شود و شامل ماهی (معادل چینی کلمه ماهی، آوایی شبیه کلمه surplus دارد)، انواع پودینگ (نماد پیشرفت) و غذاهایی که شبیه شمش طلا هستند (مثل کوفته) می شود.

شروع سال نو به معنی استراحت کردن نیست. اگرچه بیشتر کشورهایی که سال نو قمری دارند تنها سه تا هفت روز تعطیلی رسمی دارند وی مردم تا پانزده روز به جشن وشادی می پردازند که روز پانزدهم به جشن فانوس معروف است (جشن سال نو قمری 2019 از 5 فوریه تا 19 فوریه خواهد بود).
یک لیست از کارهای خرافاتی که باید یا نباید برای سال جدید انجام دهید، وجود دارد اما قانونی به نام قانون انگشت شست وجود دارد که می گوید باید جملات زیادی مانند “kung hei fat choy” یا “gong xi fa cai,” (شادباش می گویم و خوشبخت باشید) بگویید و از به کار بردن کلماتی که ممکن است خوش یمنی کمتری داشته باشند، پرهیز کنید.
مردم در طول این جشن برای دیدن قوم و خویش ها به شهرهای اطراف می روند و میزبانان برایشان انواع اسنک و جعبه شکلات آماده می کنند (البته به جز روز سوم).
مردم اعتقاد دارند که احتمال بروز دعوا در روز سوم بیشتر است (روز سوم امسال 9 فوریه خواهد بود) و این روز را chi kou (یا زبان سرخ) می نامند. در این روز مردم به کارهای دیگری، مانند رفتن به معبد، می پردازند. در هنک کنگ، بیشتر مسابقات اسب سواری جشن بهاره در روز سوم برگزار می شود.

کانگ فو کو روستای عود و عنبر ویتنام نام گرفته است. صدها کارگر قبل از شروع تعطیلات سال نو قمری، در حال رنگرزی، خشک کردن و بریدن پوست بامبو برای درست کردن چوب هایی معطر هستند.
در طول این پانزده روز، زوج هایی که ازدواج کرده اند باید پاکت هایی قرمز و پر از پول را به بچه ها (و همچنین، بزرگسالانی که ازدواج نکرده اند) بدهند تا آنها برایشان شانس و اقبال آرزو کنند.
روز هفتم renri یا جشن تولد مردم است (11 فوریه). یعنی روزی که گفته می شود که Nuwa، الهه مادر چینی ها، انسان را خلق کرد.
روز پایانی یا جشن فانوس، مهم ترین روز است (19 فوریه). در چین باستان، این روز تنها روزی بوده که دختران جوان می توانستند برای دیدن فانوس ها از خانه بیرون بروند و پسرها را ملاقات کنند. به این روز، ولنتاین چینی نیز می گویند.
امروزه نیز شهرهایی در سراسر دنیا در 15ام روز از سال نو قمری، نمایشگاه ها و نمایش های عظیمی از فانوس ها برپا می کنند.
بعضی شهرها بیشتر جلوه نمایی می کنند. مثل شهر کوچک نانکوان در چین که مردم با ریختن فلزات گداخته روی سنگ های سرد دیوار شهر، آتش بازی خارق العاده ای برگزار می کنند.

هنگ کنگ یکی از شگفت انگیزترین شهرهای جهان و البته شاید گرانقیمت ترین آن ها باشد که ساکنان آن برای تامین هزینه های زندگی خود ساعات زیادی را به کار کردن می پردازند. به همین دلیل خانواده های هنگ کنگی به استخدام زنان خانه داری می پردازند که معمولاً از کشورهای فقیر همسایه برای کار به این شهر می آیند. وبسایت ایران هتل آنلاین که یک سامانه بسیار آشنا در عرصه رزرو آنلاین بهترین هتل های ایران است از شما دعوت می کند که با سنت جذابی که این زنان خانه دار را در روزهای یکشنبه دور هم جمع می کند آشنا شوید.
دقایقی از ساعت 11 صبح روز یکشنبه در هنگ کنگ گذشته بود و در سایه دمای هوا به 32 درجه سانتیگراد می رسید. نور خورشید پس از برخورد به نمای بیرونی آسمانخراش های شیشه ای و آلومینیومی منطقه تجاری مرکز شهر منعکس می شد، در حالی که آنطرف تر و در مقابل برج بانک آمریکا راشل در حال باز کردن بند کیسه ای پلاستیکی حاوی مقداری غذای هنگ کنگی «ادوبو» (غذایی هنگ کنگی که از پاچه های مرغ درست می شود) بود. دوستانش، آیدا و گریس، نیز در کنار او بوده و هر سه زن روی یک کارتن مقوایی نشسته بودند.

بر اساس قانون، این زنان تنها یک روز در هفته را می توانند مرخصی بگیرند و اکثر آن ها روز یکشنبه را برای مرخصی خود انتخاب می کنند. برای بسیاری از این زنان، روز یکشنبه تنها فرصتی است که می توانند با دوستانشان همراه شوند، موهای یکدیگر را کوتاه کنند، مراسم مذهبی خود را انجام دهند یا شادی و تفریح کنند. همچنین آن ها از این فرصت کوتاه برای سخن گفتن با کودکان، همسران و خانواده های خود از طریق اسکایپ استفاده می کنند. با تنها هفت روز تعطیل در طول دو سال اول کار و نهایتاً 14 روز در سال پس از 9 سال کار، این زنان به ندرت شانس و فرصتی برای بازگشت به کشور خودشان را دارند.
اما خوردن غذا از کیسه های پلاستیکی و فویل های زیب دار بیش از هر چیز دیگری سمبلیک بودن روز یکشنبه را برای این زنان نشان می دهد. در دیگر روزهای هفته آن ها از غذایی که برای خانواده های صاحب کارشان درست می کنند تغذیه می کنند و به همین دلیل روز یکشنبه آن ها را به یاد کشور خودشان می اندازد؛ مزه غذای کشوری که به ندرت پیش می آید بتوانند زود به زود به آن سر بزنند.

آیدا روی گوشی تلفن شکسته اش تصویری از دخترش را نشان می دهد و می گوید او 16 سال دارد و دو سال دیگر به دانشگاه خواهد رفت و حسابداری خواهد آموخت: «فرصتی که من هرگز نداشتم». راشل می گوید که به طور متوسط در طی 6 روز هفته مجبور به 80 ساعت کار است و ناخوشایندترین کارش را نیز شستن ماشین صاحبکارش می داند. او برای ضیافت امروز زنان فیلیپینی غذای «لینگ» آورده است که یک سوپ آبدار غلیظ و تند از ریشه و برگ گیاه تارو، پخته شده در شیر نارگیل با مقداری فلفل لابویو، آلیگو (چربی خرچنگ) و یک ماهی بسیار ریز به نام «دیلیس» است. این غذا که متعلق به یکی از جزایر دوردست فیلیپین است بسیار خوشمزه بوده و در این کشور بسیار پرطرفدار است.
ادویه مورد علاقه او «باگونگ» یا خمیر میگو است اما می گوید که پختن غذای فیلیپینی در خانه صاحبکاران ممکن نیست زیرا ممکن است آن ها از بوی غذا خوششان نیاید. به همین دلیل باید زمان بندی کرده و زمانی که آن ها خانه نیستند غذای فیلیپینی مورد علاقه اش را بپزد.

در سراسر شهر هنگ کنگ، زنانی که از یک منطقه آمده اند معمولاً در کنار یکدیگر می نشینند. گروهی به زبان «کبوانا» از جزیره «کبو» در شرق فیلیپین صحبت می کنند، برخی اعضای یک خانواده هستند و دسته ای دیگر نیز کنار یکدیگر جمع شده و دعا می خوانند. این گروه ها اغلب کوچک هستند اما در صورتی که تعداد دوستان بیشتر باشد جایی را در یکی از مراکز عمومی باربکیو در منطقه تجاری هنگ کنگ اشغال می کنند.
چیزی که در میان تمامی این زنان وجود دارد این است که آن ها از هیچ تلاشی برای پس انداز کردن پول به منظور فرستادن برای خانواده هایشان دریغ نمی کنند. این بدین معناست که روز تعطیلشان را در هوای متغییر هنگ کنگ روی یک کارتن و زیر چترهایی که آن ها را از تابش آفتاب یا بارش باران محافظت می کنند می گذرانند بدون این که بخواهند با رزرو یک مکان بهتر مقداری از دستمزد خود را هدر دهند. تنها چند دقیقه دورتر از این زنان منطقه ای در شهر هنگ کنگ قرار دارد که گران قیمت ترین املاک شهر را در خود جای داده است؛ از هتل های پنج ستاره و رستوران های دارای ستاره میشلین گرفته تا شرکت های چندین میلیارد دلاری و غول های تجاری و حقوقی که برخی از آن ها خالی بوده و نگهبانان از آن ها مراقبت می کنند.

مارجری در حالی که بخشی از یکی از ترانه های جدید و مشهور ریحانا را می خواند و سپس قهقهه می زند، می گوید: «ما همیشه منتظر یکشنبه ها هستیم زیرا می توانیم به عنوان یک خانواده بزرگ کنار یکدیگر باشیم. این یک روز، روز استراحت است زیرا از دوشنبه تا شنبه را فقط کار و کار و کار می کنیم». خنده یکی دیگر از صداهایی است که در گردهمایی زنان خانه دار خارجی در هنگ کنگ به طور مداوم شنیده می شود که هوای مرطوب و سنگین شهر را می شکافد. توریست ها معمولاً با دیدن این صحنه ها دچار تعجب می شوند اما مردم محلی هنگ کنگ به این وضع عادت کرده اند و برایشان طبیعی است. اما این زنان سختکوش، فوق العاده و انعطاف پذیر توانایی های دیگری نیز غیر از سرگرم کردن یکدیگر در بهترین روز هفته خود دارند، به خصوص وقتی که پای سهیم شدن در غذایی در میان باشد که همه را به یاد وطنشان می اندازد.
واژه های کلیدی: چین، زنان چین، سفر به چین، سنت چینی، جاذبه های گردشگری چین، هنگ کنگ

در این رسم غیر عادی محلی، گوش‌پاک‌کن‌های دوره‌گرد با استفاده از وسیله‌های بی‌شمار، گوش‌های مشتریان خود را تمیز می‌کنند.
در پارک‌ها و چای‌خانه‌های پر جنب و جوش چنگدو، مرکز استان سیچوآن واقع در جنوب غربی چین، صدای بلندی نظر شما را به خود جلب خواهد کرد. این صدا در کنار رودخانه‌ها و کانال‌هایی که از میان شهر می‌گذرند، در کوچه‌های باریک با خانه‌های سنگی و بام‌های شیروانی و در راهروهای سالن‌های اپرا که اجراکنندگان هر شب در آنها می‌گردند و آواز می‌خوانند، طنین‌انداز می‌شود. شاید فکر کنید که این صدای بلند متعلق به فروشنده غذاهای خیابانی‌ست. اما با نزدیک‌تر شدن منبع صدا، آن صدا شکل آوازگونه عجیبی به خود می‌گیرد. شاید صدای چاقوتیزکن یا کوک‌کنندگان پیانو باشد.

مشاهده این گوش‌پاک‌کن‌ها در خیابان‌های چنگدو منظره‌ای عادی‌ست و بخشی از یک سنت قدیمی‌ست که گفته می‌شود به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد. به گفته فوشیا دانلوپ، نویسنده کتاب آشپزی که تجربه خود از دوستی با یکی از گوش‌پاک‌کن‌ها را در زمان تحصیل در چنگدو در اواسط دهه 1990 در کتابی گرداوری کرده، این سنت به دوران سلسله سونگ(1279-960) بازمی‌گردد. این مردان-و به‌ندرت زنان- تا به امروز در چای‌خانه‌های پرطرفدار شهر(مانند چای‌خانه‌ای که در پارک پیپل مرکزی قرار دارد) و کوچه‌های عریض و باریک با ساختمان‌های به سبک سلسله چینگ و پر از گردشگر پرسه می‌زنند. اگرچه آنها گاهی اوقات مغازه‌های موقتی یک‌روزه با چند صندلی راه می‌اندازند، اما کار آنها با گردش در شهر ادامه می‌یابد.

طرفداران این سنت آن را به اندازه دفعاتی که به آرایشگاه می‌روند و موهایشان را کوتاه می‌کنند، انجام می‌دهند.
اگرچه این رسم چنگدو از پاک کردن گوش فراتر می‌رود. تمیز کردن گوش یا Tao er به گونه‌ای که در اینجا انجام می‌شود تشریفات ماهرانه 20 تا 30 دقیقه‌ای با استفاده از مجموعه‌ای از ابزارهای تخصصی‌ست. طرفداران این سنت آن را به اندازه دفعاتی که به آرایشگاه می‌روند و موهایشان را کوتاه می‌کنند، انجام می‌دهند. این کار یکی از کارهای پرطرفدار در میان گردشگران نیز به شمار می‌رود. طبق گزارش منتشرشده توسط سرویس خبری چین، این گوش‌پاک‌کن‌ها پیش از اینکه حتی گوشی را لمس کنند، آموزش‌های مفصلی در زمینه بالا بردن دقت و خونسردی دریافت می‌کنند. در یکی از این تمرینات آنها باید با استفاده از موچین نخ‌های ریز فتیله روشن شمع را بدون خاموش کردن شعله بردارند.
دانلوپ در خاطرات دوران زندگی خود در چنگدو در دهه 1990 با نام باله کوسه و فلفل سیچوآن: خاطرات غذایی ترش و شیرین در چین، اولین جلسه تمیز کردن گوش خود را با عنوان «احساس هیجان‌انگیز» و «قلقلکی خوشایند» توصیف می‌کند. با وجود چنین توصیفی چگونه می‌توانستم شانس خود را برای انجام این کار از دست بدهم؟
چند روز بعد از رسیدن به چنگدو، در حال نوشیدن چای گل یاس در چا‌ی‌خانه هِمینگ واقع در پارک پیپِل بودم که دوباره صدای مرد گوش‌پاک‌کنی را شنیدم. سعی کردم بر ترسم غلبه کنم و با اشاره او را به سوی خود فرا خواندم. استاد شو، چنان که روی کارت روی سینه‌اش نوشته شده بود، چراغ بالای سرش را تنظیم کرد و با چنگال فلزی نازکی به گوشم نزدیک شد.
از او پرسیدم: «آیا درد دارد؟». اما دیگر برای فرار دیر شده بود.
او با صدای آرامی گفت«ابداً». دقیقاً همان چیزی که دندان‌پزشکم همیشه قبل از استفاده از همان مته وحشتناک خود می‌گوید.

او گفت: «خیلی کثیف است، خیلی زیاد. باید این کار را زود به زود انجام دهید».
او گفت، به دلیل خشک و دانه دانه بودن جرم گوش آسیایی‌ها، تمیز کردن گوش‌های آنها در مقایسه با غربی‌ها که جرم گوش‌هایشان زرد و چسبناک است، راحت‌تر است. مادر من چینی بود ولی متأسفانه ظاهراً جرم گوشم به پدر ایرلندی-اسکاتلندی‌ام برده بود. او برای اثبات حرفش جرم بزرگی که همان موقع از گوشم بیرون آورده بود را نشانم داد.
استاد شو پس از بیرون آوردن تمام جرم‌ها وسیله‌ای که یک طرف آن پر داشت را برداشت و آن را داخل مجرای گوشم کرد و چند بار آن را به آرامی چرخاند. برای بخش آخر نیز با ژست مخصوصی آن وسیله دیاپازون‌مانند را بیرون آورد، سپس دندانه قابل ارتعاش آن را لمس کرد و به طرز عجیبی آن را درحالی که وز وز می‌کرد به ترتیب کنار عصب‌های گوش‌هایم گرفت و سپس فوراً سراغ مشتری بعدی رفت. اگرچه شنوایی‌ام مانند ابرانسان‌ها نشده بود اما این تجربه به طرز عجیبی رضایت‌بخش بود- مثل خاراندن جایی دور از دسترس.
این تجربه به طرز عجیبی رضایت‌بخش بود- مثل خاراندن جایی دور از دسترس.

در حقیقت بهترین صفت برای توصیف پیامدهای پاک کردن گوش، شوفو یا ترکیبی از رضایت‌بخشی، تعادل، نشاط و آرامش است. همین امر ثابت می‌کند که چرا پاک کردن گوش جزئی از سنت خیابانی چنگدوست، شهری که به‌خاطر سبک زندگی خون‌سردانه و بی‌خیال‌وارانه‌اش در چین بدنام است.

می‌توانیم آن را به باز کردن کمربند در ملاء عام تشبیه کنیم
چنگدو را سال‌ها به‌عنوان شهری با استرس کم و سبک زندگی «سرت به کار خودت باشد» می‌شناسند. مواد غذایی در این شهرِ خوش آب و هوا به وفور یافت می‌شود و در کل مکان ایده‌آلی برای شکوفایی فرهنگ و ادبیات است. یانگ یونگ و سیما یانگرو، دو شاعر برجسته سلسله هان(206 ق.م- 220 ب.م) هستند که هر دوی آنها در چنگدو متولد شدند. دوفو، شاعر مشهور کلاسیک چینی(770-712) که اغلب از او با عنوان «شاعر حکیم» چین یاد می‌شود نیز چگنگدو را برای نوشتن اثر برجسته خود در دهه چهل سالگی‌اش انتخاب کرد. پورتر گفت: «چنگدو همیشه شهری تجاری بوده است. ایده‌هایی که وارد این شهر می‌شد آن را به مکانی پر از خلاقیت و البته آرامش‌بخش تبدیل کرده است. آنها مجبور نبودند برای به‌دست آوردن چیزی سعی کنند، تمام آنچه که لازم بود به سمت آنها می‌آمد».

به گفته آنیتا لای، کسی که در چنگدو متولد و بزرگ شده است، امروزه جوانان علاقه‌ای به سپردن گوش خود به دست گوش‌پاک‌کن‌ها نشان نمی‌دهند. او می‌گوید شکاف نسلی جدی‌ای در میان مشتریان گوش‌پاک‌کن‌ها ایجاد شده که نیمی از آنان را گردشگران بومی و غیر بومی و نیمی از آنان را افراد مسن محلی تشکیل می‌دهند. لای گفت: «بسیاری از جوانان فکر می‌کنند این کار کمی ترسناک است و در مورد بهداشتی بودن آن نیز تردید دارند». اگرچه این کار نقش مهمی را در فرهنگ چنگدو ایفا می‌کند اما او اقرار کرد که تابه‌حال آن را امتحان نکرده است.
اما اگر جوانان به آن علاقه‌ای نداشته باشند آیا این سنت همچنان برای نسل‌های بعدی باقی خواهند ماند؟ سرویس خبری چین گزارشی از گوش‌پا‌کنی به نام چِن کیائو تهیه کرد که نگران آینده شغلی‌اش است. او گفت که لازم است این شغل به رسمیت شناخته و از آن رسماً حمایت شود. «ما می‌خواهیم این سنت را برای نسل‌های بعدی به ارث بگذاریم و از آن به‌عنوان بخشی از فرهنگ چنگدو- که میراث فرهنگی نامشهود این شهر است حفاظت کنیم».
اما تا آن روز چن و همکارانش به انجام کاری که در آن تبحر دارند ادامه خواهند داد: ایجاد حس لذت‌بخش آرامش در مشتریان.
«سنت‌هایی که ما را گرفتار می‌کنند»، مستندی سریالی از بی‌بی‌سی تراول است که با شناسایی فرهنگ‌های متمایز در سراسر دنیا از آنها تجلیل می‌کند.