غار اسپهبد خورشید که دارای بزرگترین طاق طبیعی جهان است، همچون گوهری درخشان برسینه ی کوهی عظیم جلوه گری می نماید. این غار در جاده ی تهران به سواد کوه و در ناحیه ای به نام دوآب (در شهرستان سواد کوه)، در استان مازندران واقع شده است. غار اسپهبدان که وقایع سال های بسیار دور این سرزمین را زنده نگه داشته، روزگاری از پایگاه های مهم استراتژیک و نیز مراکز دفاعی اسپهبدان طبرستان به شمار می رفته است. اسپهبد خورشید، نوه ی اسپهبد فرخان از خاندان گاوبارگان بود که در سال 761 م. بر منطقه ی طبرستان یا مازندران کنونی حکمرانی می نمود. وی این غار را در زمان حمله ی مهدی پسر منصور عباسی به این منطقه، بعنوان مامنی برای همسر، فرزندان و ثروتش برگزید که در نهایت همگی مسموم و اموال نیز مورد غارت قرار گرفتند. غار مذکور یک غار تالاری شکلِ ساده ی دایره ای است، و فضای داخلی آن را اتاق های متعددی در بر گرفته است. قدمت ساخت این اتاقها به دوران ساسانیان نسبت داده شده اند. سنگ های استامیکِ قندیل گونه ی فضای داخلی که عاشقانه کف غار را می نگرد، از جاذبه های طبیعی غار اسپهبد خورشید به شمار می روند. جاذبه های تاریخی و طبیعی غار اسپهبد منجر شده تا این محل همواره در کانون توجه گردشگران واقع شود. لذا با رزرو متل جوارم سواد کوه، از جاذبه های تاریخی و طبیعی این غار دیدن نموده و خاطراتی به یاد ماندنی را ثبت نمایید.

غار اسپهبد خورشید در ناحیه ی دوآب، در شهرستان سواد کوهِ مازندران واقع شده است. در واقع این غار در ارتفاعات البرز کوه و تنگه ی تلاقی رود دوآب و در فاصله ای حدود 5/1 کیلومتری از جاده ی سواد کوه به تهران، قرار گرفته است. غار اسپهبد در ارتفاعی نزدیک به 1800 متر از جاده ی دوآب – خطیر کوه و در دل کوهی به نام لامپ کمر، خود را به نمایش گذاشته است. مسیر دسترسی به این غار از سمت تهران به این صورت است که ابتدا وارد جاده ی دماوند می شوید و از آنجا به سوی فیروز کوه حرکت می نمائید. پس از عبور از فیروز کوه در ادامه ی مسیر از ورسک و کلیسایی به نام اوریم رودبار گذر می کنید، سپس در جهت راست، یک خروجی قرار دارد که به طور مستقیم شما را به خطیر کوه می رساند. اینجا دقیقا همان جایی است که غار اسپهبد خورشید در آن واقع شده است. قابل ذکر است که برای رسیدن به این محل حدود سه ساعت رانندگی، زمان نیاز است.

غار اسپهبد خورشید که روزگاری از مراکز امنیتی مهمِ اسپهبدان طبرستان به شمار می آمد، در دامنه های سرسبز و زیبای سواد کوه در سکوتی عمیق، پیشینه ی تاریخی خود را فریاد می زند. اسپهبد خورشید که با نام های سلسله های تاریخی کمتر شناخته شده ای نظیر « پادوسبانیان» و « دابویگان » نیز خوانده می شود، فراتر از یک غار طبیعی محسوب می شود. فضای منحصر به فرد غار منجر شده تا در اینجا آمیزه ای از طبیعت گردی و نیز گردشگری تاریخی را تجربه نماییم.
همچنین این غار که در دل یکی از کوه های آهکی منطقه به وجود آمده است، با نام های «کرکیل دژ» یا « کیجا کچال » نیز خوانده می شود. غار مذکور در سال 1335 توسط غارشناسان ایرانی مورد کشف قرار گرفت. متون تاریخی غار اسپهبدان را با نام « طاق عایشه کرکیلی دژ » معرفی نموده اند. این وجه تسمیه به آن جهت است که در ادوار اسلامی زنی به نام عایشه از این غار استفاده نموده و دزدان و راهزنان را در این دژ به دور هم جمع نموده و به غارت گری پرداخته است. از جهتی نیز واژه ی « کرکیل » به معنای غارت است و از این جهت عایشه کرکیل دژ خوانده می شده است. در گویش محلی غار اسپهبد را با نام لاپ کمر نیز می خوانند. لاپ به معنای بریدگی است. از آنجا که طاق غار در دل کوه همچون شکاف و بریدگی به چشم می آید، مردمان محل این نام را برای آن انتخاب نموده اند. ساکنین روستاهای اطراف هم غار اسپهبد خورشید را به نام « دیو کالی » که به معنی لانه ی دیو می باشد، می شناسند. دهانه ی غار دارای قوسی عظیم است که شاید بتوان آن را یکی از عظیم ترین دهانه های غار طبیعی در جهان دانست. طول قوس این طاق طبیعی و عظیم را حدود 40 متر برآورد نموده اند. فضای داخلی غار نیز به صورت تالاری دایره ای شکل، دارای درازایی حدود 75 و عرض 25 و نیز ارتفاع 15 متر است. دیواره های مقابل غار از مصالح سنگ و ساروج و متعلق به دوران ساسانیان می باشد.

البته قابل ذکر است که برخی منابع نیز عنوان نموده اند که پهنا و نیز بلندی طاق غار اسپهبد خورشید حدود 80 متر می باشد. همچنین دسترسی به آب آشامیدنی در داخل غار، امکان مقاومت طولانی مدت را برای گذشتگان فراهم می نموده است. گفتنی است که در فضای داخلی غار اتاق هایی وجود دارد که آنها را متعلق به دوران ساسانی می دانند. جایگاه حائز اهمیت غار اسپهبد خورشید منجر شده تا این غار در فهرست آثار ملی ایران قرار گیرد و جهت ثبت جهانی آن نیز پرونده ای تشکیل شده است. غار اسپهبدان یک دژ طبیعی شکوهمند به شمار می آید، که در صدر اسلام نیز این غار محلی امن در مناقشات منطقه ای برای « ونداد هرمز » محسوب می شده است.

نکته ی دیگر در خصوص غار مذکور آن است که اگر بخواهیم از منظر کاربری به آن بنگریم، اسپهبد خورشید تنها یک غار نبوده و از آنجا که اسپهبدان طبرستان از این مکان در جنگهای خود استفاده می نمودند، می توان آن را یک قلعه نیز معرفی نمود. قلعه ای که دارای دیوار و اتاقهای متعدد بوده است.

توصیه ها
معمولا سفر به این نقطه در فصول گرم سال بیشتر توصیه می شود. هر چند منطقه ی مذکور در چهار فصل سال نیز، زیبایی های چشمگیر فراوانی دارد. در هنگام سفر تلاش نمائید تا با کفش کوه پیمایی سبک با دوام و نیز لباس مناسب جهت طبیعت گردی همچون کاپشن بادگیر یا لباس گرم در محل حاضر شوید. اگر تمایل به اقامت بیشتر در محل مذکور را دارید، حتما لباس مناسب و گرم به همراه داشته باشید. موقعیت قرار گیری غار در منطقه منجر شده تا گردشگران و طبیعت گردان دسترسی کمتری به مغازه ها داشته باشند. لذا قمقمه ای از آب، یک وعده ی غذایی کامل و قابل حمل را با خود داشته باشید. کرم ضد آفتاب نیز از دیگر موارد ضروری است که نباید آن را فراموش کنید. طبیعت بسیار زیبای منطقه همراه با چشم انداز های بی نظیرش ، تصاویر هنرمندانه ای را می سازد. بنابراین از آوردن دوربین عکاسی برای ثبت تصاویر و لحظه ها غافل نشوید.

تمام نقاط كشور ایران جاذبه هایی بكر و كم نظیر برای تفریح و گردش دارد. افراد مختلف با سلیقه های مختلف گوشه ای از كشور را انتخاب كرده و روزهای به یاد ماندنی را در آن سپری می كنند. برخی گردشگران با رزرو هتل در تهران به گشت و گذار در پایتخت می پردازند و برخی دیگر با سفر به یكی از مناطق شمالی كشور مانند شهر زیبای رامسر و با رزرو هتل در رامسر به طبیعت گردی در خوش آب و هواترین منطقه “ایران” می پردازند. هر نقطه از “ایران” زیبایی مختص خود را دارد و نمی توان هیچ جاذبه ای را با جاذبه دیگر مقایسه كرد. در این مقاله از بین زیبایی های بی پایان گوشه گوشه كشور، شما را با طبیعتی كم نظیر در دل جنگل های شمال كشور آشنا می كنیم. اغلب طبیعت دوستان و گردشگران نام سد “لفور” را شنیده اند. بیشتر آن ها می دانند كه سد لفور كجاست و چه جاذبه هایی را در دل خود جای داده است. تمام مناطق شمالی كشور زیبا و دل نشین می باشند. ولی مسیر رفتن به سد لفور از میان جنگل ها و چشمه ها و آبشار هایی كم نظیری می گذرد. منطقه ای كه می توان در آن روزها دل به طبیعت سپرد و در آن از زندگی روزمره و هیاهوی اطراف خود كاملا دور شد. در ادامه مقاله شما را از جاده سد لفور به میان طبیعت و دریاچه ای زیبا در جنگل های استان “مازندران” خواهیم برد.

استان “مازندران” از لحاظ آب و هوایی و پوشش گیاهی وهمچنین تجمع گونه های جانوری یكی از بی نظیر ترین مناطق “ایران” در شمال كشور می باشد. در این استان پر جاذبه در كنار تمام زیبایی های آن می توان به سد بزرگ و كم نظیر “لفور” اشاره كرد. سد “لفور” در شهرستان “سوادكوه” در استان “مازندران” واقع شده است. سد “لفور” در دل این جنگل های وسیع نقشی حیاتی را برای مردم و محیط زیست ایفا می كند. به دلیل ساختار طبیعی این سد و استفاده شدن از سنگ ریزه ها در ساخت آن توانسته است با كمترین آلودگی و مشكلات زیست محیطی بیشترین خدمت را به مردم این منطقه كند و یكی از مهم ترین مناطق تامین آب شرب مردم این منطقه و شهر های اطراف باشد.

سد “لفور” كه در دهستانی با همین نام واقع شده است، در منطقه “سواد كوه” در بین رودخانه هایی با نام “آذر رود” و “كارسنگ رود” قرار گرفته است. سدی با ارتفاعی بیش از 70 متر كه از جنس سنگریزه و خاك رس ساخته شده است. وجود این سد در این منطقه با آب و هوای كم نظیر و بارش های فصلی فراوان باعث شده است كه محیطی سر سبز و كم نظیر تشكیل شود. این سد آب آشامیدنی شهرهایی نظیر: بابلسر، خزر شهر، بابل، امیر كلا و تعداد بی شماری از روستاهای این منطقه را تامین می كند.

در اطرف سد “لفور” به ویژه قبل از آبگیری این سد، باستان شناسان در كاوش های خود به دست سازهایی كه تاریخ آن ها به دوران آهن بر می گردد دست یافتند. وجود دست سازهایی هم چون كوزه ها و خمره های مورد استفاده مردم در هزاران سال پیش نشانگر تاریخ و فرهنگ بالای این منطقه می باشد. كشف گورستان هایی در این منطقه كه تاریخ دفن اجساد آن ها به اوایل اسلام بر می گردد نیز نشانگر پیشینه تاریخی این سرزمین می باشد. متاسفانه پس از آب گیری این سد عظیم بسیاری از مناطق و روستا ها و آثار تاریخی این منطقه به زیر آب رفته و از بین رفته اند.

در نزدیكی این سد زیبا می توان جاذبه های بسیاری را تجربه كرد. از مهم ترین جاذبه های مناطق شمالی كشور، جنگل گردی و اقامت در كمپ های گروهی در كلبه های این منطقه می باشد. وجود گونه های بسیاری از پوشش گیاهی و دنیایی از گل هایی كه در این منطقه روییده اند فضایی دل انگیز را برای گردش و همچنین ثبت تصاویر به یاد ماندنی در این منطقه به وجود آورده است. قدم زدن در جنگل های این منطقه و در اطراف سد پر آب “لفور” شما را با حیات وحش زیبایی روبرو خواهد كرد. در دل این جنگل ها می توان بسیاری از گونه های حیوانات وحشی را از نزدیك دید. اگر اهل ماهی گیری هستید، معروف ترین محل ماهی گیری و تجمع انواع گونه های ماهی ها در این منطقه قرار گرفته است. پشت سد “لفور” شما می توانید دنیایی از ماهی ها را تجربه كنید.

آبشار و امامزاده “گزو” نیز از دیگر جاذبه های این منطقه می باشد. امامزاده “گزو” كه در دل جنگل های “لفور” قرار گرفته است از امامزاده های واجب التعظیم این منطقه به حساب می آید. امامزاده ای عظیم الشان كه محلی ها ارادت ویژه ای به آن دارند. پس از زیارت امامزاده در این منطقه بكر می توان با یك پیاده روی لذت بخش خود را به دره ای كه محل قرار گرفتن آبشار “گزو” می باشد رساند. آبشاری كم نظیر كه با ارتفاعی نزدیك به 50 متر از سطح زمین صحنه كم نظیری را برای انسان به ارمغان می آورد. آبی زلال و خنك كه از ارتفاعات این دره به پایین می ریزد از زیبایی های كم نظیر این منطقه می باشد.

در نزدیكی سد “لفور” می توان جاذبه های بسیاری را تجربه كرد. آبشار ورسك، دریاچه شور مست، غار زنگیان، منطقه جنگلی اوریم، غار كیجاك چال، جنگل هلی دار، ارفه كوه و دیر مناظر طبیعی و تاریخی را می توان در سفر به این منطقه تجربه كرد. در سفر به این استان زیبا از تمام زیبایی ها ومناطق گردشگری آن كه بگذریم نمی توان از دست پخت روستاییان یا سرآشپزی محلی در این منطقه گردشگری و در نقطه نقطه این استان گذشت. آغوز مسما، بورانی بادمجان كبابی، كدوبره، قلیه، دوپتی، باقالا وابیج، ناز خاتون، مالابیج از جمله غذاهایی می باشد كه می توان در سفر به “سد لفور” در یكی از رستوران های شهر “سوادكوه” یا روستاهای اطراف آن نوش جان كرد.

چند هزار سال قبل آن زمانی که اجدادمان هنوز راه و رسم ساختن خانه را نیاموخته بودند این کوه های استوار بودند که با دلرحمی تمام انسان ها را دل دل خود جای می دادند. حفره ها و غارهایی که تا سال های سال محل زندگی و آسایش انسان ها بود و گاه دیواره شان تنها مونس رویاهای یک انسان. حالا که سال ها گذشته، آدم ها بر روی زمین های صاف و هموار در شهرها و روستا انواع و اقسام خانه ها را می سازند اما گاهی هم سری به حفره های قلب یک کوه می زنند اما این بار نه برای پناه گرفتن بلکه برای کشف کردن و دیدن زیبایی هایی که گاه از اعماق میلیون ها سال قبل زمانی که هیچ انسانی بر روی کره خاکی نبود به یادگار مانده اند.

سوادکوه
آهسته قدم بردارید، باور کنید اگر این بار سرعت را چاشنی لحظه هایتان بکنید چیز خاصی را بدست نمی آورید ولی قطعا یک چیز را از دست می دهید، زیبایی محض! اصلا چشم هایتان را ببندید و یک لحظه فقط و فقط به کوه ها و تپه های فکر کنید که گاه کنار هم و گاه آشفته، تا دوردست ها آرمیده اند. یال های سرسبزشان با اندکی سفیدی نزدیک به قله آمیخته شده و در آن میان نسیمی دلپذیر هر از چندگاهی خودش را به سر و صورتتان می کوبد تا حضورش را یاد آوری کند. چمنی سرسبز آهسته روی زمین فرش گسترانده و خرامان خرامان دلبری می کند. یک مسیر از همان دوردست ها پیداست که سینه کوه ها را شکافته و گویی مقصدی مشخص دارد. گاهی قله ها خودشان را به بالای ابرها رسانده اند و با کنجکاوی مشغول سرکشی در کار ابرها هستند. کوه ها اما گاهی دلشان برای کنجکاوی مان سوخته، راه حفره ها و غارها را نشانمان می دهند که سر از کارشان درآوریم و معجزه را به چشم ببینیم. گاهی پای یکی از همین کوه ها و تپه ها آن طرف صخره ها، به دریاچه ای مست می رسد که اصلا به طرز دیوانه واری زیباست با آن آرامش مثال زدنی و آن همه زیبایی و وقار. همین که چشم بچرخانید می رسید به جنگل هایی که بوی افرا، ممرز، توسکا و گاهی عطر زالزالک، ازگیل، تمشک و … سرمستتان می کند.

قد کشیده اند انگار زلف سبزشان به زلف طلایی خورشید گره خورده و نور را به بازی گرفته اند و شما انگار به کوتاهی دست هایتان پی می برید. یک جاده اینجا وسط این جنگل میل به رفتن و گم شدن را زنده می کند. کمی بیشتر که سرک بکشید صدای کوبش آب گوش هایتان را مجذوب می کند و ناگهان چشمتان به جمال آبشاری روشن می شود که از بالا بالاها شیرجه زده روی تن کوه سر میخورد و آنقدر خودش را در دل کوه جا کرده که رد حضورش بر تن کوه پیداست. دوست دارید چه چیز دیگری را در رویایتان تصور کنید؟ رودخانه ای سرکش و زیبا؟ گله اسب های وحشی؟ آفتابی که دلبرانه می تابد؟ کلبه های چوبی که تک و تنها یک گوشه در دل جنگل یا نوک یک کوه آرمیده اند؟ روستاهای خیال انگیز که از پس مه در دل کوه یکدفعه پیدایشان می شود؟ اصلا دوست دارید سر از یک قلعه تاریخی دربیاورید آن هم در افسون یک جنگل پوشیده در مه یا حتی روی یک پل بلند بالا میان زمین و آسمان از یک کوه به سمت دیگری میان بر بزنید؟

می بینید، دست تان باز باز است و می توانید هر چه زیبنده یک رویاست تصور کنید، نفسی عمیق بکشید و عطر زندگی را اینجا درست در سوادکوه مازندران احساس کنید. سوادکوه آنقدر زیباست که باید آهسته آهسته تمام آن را مزه کنید. از دریاچه شور مست گرفته تا سد لفور، از پل ورسک گرفته تا قلعه حسن پور، از آبشار گزو تا جنگل های اوریم، از جنگل های هلی دار تا ارفع کوه، از اسپهبد خورشید گرفته تا غار زنگیان، به هر سمت و سویی که متمایل شوید حاصلش خلق یک روز استثنایی است. مقصدی بی نقص و معجونی خوشگوار از آب وهوای استثنایی، طبیعت بکر و دل انگیز، تنوع و جذابیت و آثار تاریخی فراوان که حالا حالاها شما را اسیر این دیار زیبا و تاریخی خواهد کرد. گوشه گوشه سوادکوه بوی زندگی می دهد و تاریخ. در میان شگفتی های بی شمار سوادکوه، این بهشت استثنایی، این بار هوس شکافتن کوه ها و چالش کشف یک غار ما را به این دیار زیبا کشانده، پس سینه کش کوه را در پیش گرفته و عازم غاری می شویم که به زنگیان شهره است.

غار زنگیان
پیدا کردن یک مقصد متفاوت برای آغاز سفر یک کار کاملا هوشمندانه است و ذوق سفر کردن را چندین برابر می کند. خصوصا اگر این مقصد ناشناخته آمیخته با طعم کشف کردن و گذر از پستی بلندی ها باشد. حالا که عازم غار زنگیان هستیم راه مازنداران را در پیش گرفته خودمان به مرزهای شهرستان سواد کوه می رسانیم.
از هر سمتی که حرکت می کنید باید خودتان را به شهر زیرآب برسانید. روبروی پلیس راه، جاده ای فرعی قرار دارد که با نام جاده آلاشت شناخته می شود و دانشگاه آزاد منطقه در همان ابتدای جاده پیداست. مسیر سرسبز و دلرباست. در طول این مسیر فرعی از روستایی به نام لله بند عبور می کنید، اگر قصد خرید تنقلات را دارید بهتر است در همین روستا کار را تمام کنید. لله بند را هم با اهالی مهربانش ترک می کنیم و مسیر را ادامه می دهیم.

بعد از روستا سر و کله یک دوراهی پیدا می شود که یکی به آلاشت و دیگری به شش رودبار و دراسله می رسد. دوراهی سمت چپ ما را شش رودبار و دراسله می رساند. بهتر است این نکته را از همان ابتدا به خاطر داشته باشید که اگر برای اولین بار و به صورت انفرادی به این منطقه سفر می کنید حتما از یک بلدراه خبره یا یکی از افراد محلی کمک بگیرید. کم کم شکل و شمایل کوهستانی جاده هویداتر می شود و پیچ و خم های جاده واضح تر. یکی دو روستای کوچک و سرسبز را هم پشت سر می گذاریم.

از دوراهی شش رودبار و دراسله بعد از روستای لله بند هفت کیلومتری که پشت سر بگذارید به یک جاده خاکی می رسید. حالا دیگر وقت دل کندن از وسیله نقلیه تان است. ماشین را در محل مناسبی پارک کرده، کوله بارتان را بردارید و حواستان باشد کفش مناسبی را به پا کنید. جاده پیش رو بکر و جذاب به نظر می رسد و شاید اگر خوب به میانه کوه ها و صخره ها نگاه کنید، دهانه ورودی غار را هم ببینید. جاده باریک و خاکی پیش رو را در پیش گرفته و با عبور از یک پل کوچک پیاده رویمان را آغاز می کنیم. تاسیسات آب معدنی این منطقه نشانه ای است که اغلب طبیعت گردان به خوبی می شناسند، بنابراین اگر چشمتان به این تاسیسات افتاد راه را درست رفته اید. مسیر کوهنوردی هم به خودی خود جذاب است. نمیدانم در چه فصلی عازم این غارنوردی شده اید. اگر در فصل تابستان باشد هوای مطبوع و سرسبزی دل انگیز کوهستان دلتان را خواهد برد و اگر زمستان باشد سفیدی یکدست خفته در مه غافلگیرتان خواهد کرد.

پاییز و بهار هم که جادوی طبیعت هستند و کوهستان را رویایی می کنند. مسیر کوهنوردی آنقدرها هم ساده نیست اما با کمی دقت در مسیریابی خودتان را در دهانه غار می بینید. دهانه ای که انگار خودش را در میان انبوه صخره ها با آن ظاهر ساده اش از دید پنهان کرده است. با دیدن ورودی غار حس کنجکاوی هر بیننده ای تحریک می شود تا سر از کار این راز خفته در دل کوه دربیاورد. بخصوص اگر بداند روزگاری این غار کاربرد زندان هم داشته آن هم در زمان حکومت مغول ها!

همین که وارد غار می شوید و چشمتان کمی به تاریکی عادت می کند برگردید و از دهانه غار نگاهی به نمای بیرونی کوهستان بیاندازید، تنها یک کلمه از پس این همه زیبایی برمی آید، شگفت انگیز! به دورن غار که بروید بازهم سر و کله دوراهی پیدا می شود. مسیری که در سمت چپ قرار دارد به یک تالار بن بست منتهی می شود که برای کسانی که قصد پیش روی بیشتر در غار را ندارند انتهای مسیر است، سری به تالار زده و سپس مسیر سمت راست را برای آغاز اکتشافمان در پیش می گیریم. مسیر شیب دار و روبه بالاست. حالا تقریبا غار نوردی مان آغاز می شود و حتما اگر قصد پیمایش مسیر سمت راست را داشتید حتما به همراه یک تیم عازم غار زنگیان شوید.

سمت راست پر از فراز و فرود است و گاه مسیر پیش رو آنقدر کوتاه و باریک می شود که لذت حرکت پامرغی را حس خواهید کرد، شاید گاهی کارتان به سینه خیز رفتن نیز بکشد اما در نهایت مطمئن باشید این سختی ها ارزشش را دارد. حرکت در مسیر روبه بالا کمی سخت و نفس گیر است اما در همین میان گاهی چشمتان به جمال چند خفاش هم روشن می شود. اینجا محل اقامت خفاش هایی است که همین چند سال قبل تعدادشان چند برابر بود.

همیشه مسیر رو با بالا نیست حواستان باشد که گاهی زیر پایتان به سبب حضور یک چاه خالی می شود در نخستین اکتشاف این غار یک هموطن جان خود را در یکی از همین چاه ها از دست داد. عبور از این موانع حتما با همراهی سایر اعضا تیم و به همراه داشتن ابزار ایمن میسر است. در طی همین مسیر نیمه سنگین چشمتان به جمال چکیده ها و چکنده ها یا همان استلاگتیت ها و استلاگمیت ها روشن می شود که طی میلیون ها سال با حوصله تمام شکل گرفته اند و گاه آنقدر زیبا هستند که چشم ها را مسحور می کنند.

چکه کردن آب مخلوط با آهک آن هم از سقف غار این شگفتی های زیبا را خلق کرده است. در وصف اهمیت این شگفتی ها همین بس که پای دزدها هم به این غار رسیده و گاه در کمال ناباوری برخی از این یادگاری های چند میلیون ساله را برای فروش از غار خارج کرده اند!

دالان ها یکی پس از دیگری در طول مسیر منتظر شما هستند و هر کدام شکل و شمایل خاص خود را دارند با تزئیناتی از انواع کریستال های چشم نواز و خیره کننده و گاه پیدا شدن یک حوضچه آبرفتی. چیزی در حدود یک کیلومتر از این غار کشف و پیمایش شده است اما انتهای غار به علت ریزش مسدود شده و امکان پیش روی بیشتر وجود ندارد. برخی معتقدند این غار چند کیلومتری طول داشته و در انتها به یک غار دیگر منتهی می شود.
اینجا در دل زمین شاید کشف نور بسیار باارزش به نظر می رسد چرا که نور ما را با زیبایی هایی اینچنین شگرف در دل کوه ها جایی در اعماق زمین پیوند می دهد. تماشای زیبایی های غار تمامی ندارد اما حواستان به مسیر بازگشت هم باشد تا سفرتان بدون خطر و با لذت تمام پایان یابد.

جاذبه های نزدیک غار زنگیان
خیالتان از بابت طبیعت زیبای منطقه راحت باشد چرا که یک مقصد ایده آل برای طبیعت گردی است. از یک سو کوه ها به ارات بن روستایی زیبا با دشت هایی چشم نواز منتهی می شود و از سویی دیگر به روستای زنگیان. از همین بالا ارتفاعات چشم نوار ارفه کوه کاملا پیداست. اگر قصد گشت و گذار بیشتر را داشته باشید می توانید سری به آبشار زیبای دراسله زیرآب بزنید و یا حتی به آبشار خاطه انگیز و هیجان انگیز گزو بروید. پارک جنگلی جوارم هم یک مقصد ایده آل دیگر است که با لذت اقامت در کلبه ی جنگلی جوارم آن هم در دل جنگل همراه است. اگر هم قصد دارید چند روزی را در این منطقه سپری کنید که گزینه های بی شماری پیش روی شماست.

اقامت در مازندران
قصد سفر به هر گوشه از این استان زیبا را که داشته باشید حتما برنده اید. مازندران سرزمین شگفتی های بی شمار و متنوعی است که برای هر گردشگری با هر مقصودی جذاب است. قصد اقامت در هر شهر و دیاری را که داشته باشید کافی است سری به ایران هتل آنلاین زده و از لیست هتل ها و متل ها یکی را به دلخواه به صورت آنلاین رزرو کرده و فقط از سفر و اقامتتان لذت ببرید. از هتل های چند ستاره گرفته تا متل هایی خفته در دل جنگل های بکر همانند متل جوارم شیرگاه انتخابهای پیش رو شماست. کافی است کوله بارتان را بردارید و خود را به ناشناخته های مازندران برسانید تا لذت سفر کردن را درک کنید.

نمیدانم دقیقا چند میلیون سال، اما این درخت های دلداه به امید وصال میلیون ها سال است بهار و تابستان و پاییز و زمستان را هر بار پشت سرگذاشته اند و چشم از این دره ی فریبنده برنداشته اند. از آن بالا زل زده اند به اعماق دره و بعضی هایشان هم تاب نیاورده تا آن پایین سر خورده اند. صدای آواز غریب پرندگان در میان صدای شرشر آب و هوهوی باد پیچیده و با رقص برگ ها و حرکت موزون شاخه ها و حضور خورشید با آن نورافشانی بی نظیرش همه چیز وجاهتی مقدس گونه پیدا کرده است. همه چیز به طرز شکوهمندی زیبا و اسرارآمیز است حتی استواری کوه های مخمل پوشی که دره را در آغوش کشیده اند. اینجا حتی با وجود رودخانه ای خروشان و آبشارهایی پرصلابت، حکومت مطلق با سکوتی پرحرف است و صدالبته زیبایی. دره لاکره بهشت گمشده ای است که قلب خیلی ها را شکار کرده است. یادتان باشد این دره زیبا جایی در نزدیکی شیرگاه مازندران جاخوش کرده است. اگر به دنبال هتل های شیرگاه و رزرو هتل در شیرگاه هستید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید.

شیرگاه
همین که می دانیم مقصد سفرمان جایی در قلب مازندران است لبخندی پهن روی صورتمان نقش می بندد چرا که بارها مزه شیرین سفر به سرزمین عجایب سبز را چشیده ایم. سرزمینی در آغوش البرز نجیب و دلربا که انبوه درختان هیرکانی اش حتی با چند میلیون سال قدمت هنوز هم پرانرژی و پرغوغاست. مازندران با همدستی خزر و تابش سخاوتمندانه خورشید آنقدر زیباست که سینه اش مامن چشمه های بازیگوش است و آبشارهایش مثل عروسی پرناز قلب هر رهگذری را شیدای خود می کند. طعم نسیم های مازندران را که چشیده باشید، یک شب را که در دل کلبه های خفته در مه و جنگلش سپری کرده باشید، تنتان را به آب های روان این سرزمین که سپرده باشید حتما شما هم عاشق زیبایی های این سرزمین سبز شده اید. در میان زیبایی های وسوسه برانگیز مازندران، سوادکوه در میان همه دوستداران سفر و زیبایی به زیبایی های وصف ناپذیرش شهره است. سوادکوه دروازه ورود به مازندران است و خیلی ها در بدو ورود به مازندران از جاده ها و پیچ وخم هایش گذشته اند اما اگر دل به دل جاده های گمشده در دل جنگل ها و کوه هایش داده باشید و دل از آسفالت راه ها کنده باشید، سوادکوه سخاوتمندانه شگفتی هایش را برایتان رو می کند. مجموعه ای بی نظیر از زیبایی هایی که گاه تا مرز جنونی شیرین پیش می رود. سوادکوه شمالی بخشی از سوادکوه بزرگ بود که حالا برای خودش یک شهرستان تمام عیار است. شیرگاه مرکز این شهرستان چشم نواز و نقلی است. شیرگاه برای اهالی سفر و عاشقان کوه و جنگل آنقدر آشناست که شاید ده ها بار برای دیدن زیبایی هایش خود را به این شهر رسانده اند. فرقی نمی کند بهار باشد یا پاییز، عشق و هنرمندی اینجا در جنگل های خفته در سکوت شیرگاه و دره های گمشده در میان کوه هایش به اوج می رسد. در میان زیبایی های بی مثال شیرگان عازم منطقه لفور می شویم. جایی که قطعا خاطره سد هیجان انگیزش را در ذهن دارید.

لفور
لفور را به جرات می توان جادویی سبز نامید که در چهار فصل سال هم قدرتی ماورایی در سحر کردن چشم ها و قلب ها دارد و هوایش مستتان می کند. لفور نام دهستانی است که در شهرستان سوادکوه شمالی قرار گرفته و آوازه جنگل ها و دشت هایش در فراز و فرود دره و بلندی هایش، گوش و جان خیلی ها را اسیر کرده است. لفور از شمال خود را به جنگل های شیرگاه رسانده و در این وصال مثل همیشه ی زمین، معجزه هایی رو شده که پاهایتان را روی زمین میخکوب می کند. دره لاکره جایی در میان همین جنگل هاست.

روستای غوزک رودبار
کوله بار سفرتان را محکم ببنید و خودتان را برای یک جنگل نوردی و دره نوردی خارق العاده و هیجان انگیز آماده کنید. کفش هایتان را هم طوری انتخاب کنید که پا به پای شما وجب به وجب این دره ها را با جان و دل بپیمایند و وسط راه تنهایتان نگذارند. از شیرگاه به سمت بابل راهی شده و در طول مسیر حواستان را به تابلوها بدهید. 32 کیلومتری که از شیرگاه فاصله بگیرید به منطقه جنگلی لفور وارد می شوید. برای رسیدن به دره لاکره در اول راه روستای شارقلت را پشت سر می گذاریم. بعد مسیر را تا رسیدن به روستای مرزیدره ادامه داده و بعد هم روستاهای عالم کلا و رئیس کلا را پشت سر می گذاریم. مسیر هنوز ادامه دارد تا اینکه به روستای شاهکلا می رسیم . مسیر آنقدر زیبا و دلفریب است که گاه با بازی و نور و درختان سرگرم می شویم و گاه بازی جاده با درختان همراهمان میشود. تا رسیدن به شاهکلا جاده آسفالته است اما از این به بعد جاده و آسفالتش کمی نیم بند می شود و نرمک نرمک وارد محدوده جنگلی سرسبز و اعجاب انگیز می شویم. شاه کلا را که پشت سر بگذارید و خودتان را به جاده های گمشده در میان جنگل بسپارید در انتهای مسیر خاکی که بیش از چند کیلومتر نیست به روستای زیبای غوزک رودبار خواهید رسید.

غوزک رودبار روستایی کوچک است که شاید حتی روی نقشه هم پیدایش نکنید و تنها ده خانوار در آن ساکن اند. سکوت عجیب روستا، بوی چوب، درختان سرسبز و زیبایی مه که گاه روستا را در آغوش می کشد و خانه هایی که هنوز هم می توان ردپای مصالح سنتی را درآن دید دست و دلتان را می لرزاند که نکند هجوم آدم های به اصطلاح عاشق طبیعت صفا و صمیمیت این روستای زیبای پنهان شده در انبوه درختان را هم قربانی مدرنیته و هیاهوی دنیای آن سوی این جنگل ها بکند. وسیله نقلیتان را باید اینجا در غوزک رودبار ترک کنید و با همان کفش هایتان باقی مسیر را پیاده طی کنید اگرچه احتمالا نامناسب بودن جاده مجبورتان کرده شاه کلا تا غوزک رودبار را پیاده گز کنید. فکر می کنم همینکه پیاده شروع به گز کردن مسیر می کنیم و هوای تازه و دلچسب به سرمان می زند و بوی جنگل های هیرکانی مشام مان را پر می کند تازه لذت سفر زیر دندانمان مزه می کند.

از اینجا به بعد را بهتر است حتما از یک بلد راه کمک بگیرید چرا که قرار است عازم مسیرهای بکری شویم و جنگل شوخی بردار نیست. محلی ها می دانند که جنگل های بکر پیش رویتان خانه پلنگ ها و حیوانات وحشی است و گاهی هم ردپای خرس ها به چشم می خورد، پس اگر تجربه کمپینگ در چنین محیطی را نداشته اید حتما دست به دست بلد راه خودتان را به جنگل بسپارید. می توانید روی کمک گروه های طبیعت گردی هم حساب کنید و با یک گروه حاذق دره لاکره را فتح کنید. خودمان را به رودخانه بابلکرود می رسانیم که جایی در بالادست روستا جریان دارد. مسیرمان درست خلاف جریان حرکت آب رودخانه است.

دره لاکره
هر چه جلوتر می رویم مسیرمان بکرتر می شود و بیشتر در اعماق جنگل های هیرکانی فرو می رویم. گاهی در میان مسیر پل های قدیمی دست سازی به چشم می خورد که باید از رویشان گذر کنیم. پل هایی که حس خوب بکر بودن را به رگ و پی مان تزریق می کنند. صدای رودخانه و جنگلی که هی در سکوتی معجزه وار فرو می رود همه و همه هیجان زده مان می کند و ما را هی بیشتر عاشق این زیبایی عجیب و سبز می نماید. علاوه بر پل ها در مسیر که گاه اسیر دست پیچ و خم ها می شود کلبه هایی به چشم می خورد که انگار نزدیک است زیر بار این همه سرسبزی و لطافت دفن شوند. کلبه هایی چوبی و قدیمی که خوشبختانه هنوز از هجوم خانه های مدرن بیرون جنگل در امان مانده اند. کلبه ها متعلق به دامدارانی است که اغلب گوسفندانشان را برای چرا به مراتع سرسبز نزدیک روستا می برند. اگر در فصل بهار بخصوص اردیبهشت و خرداد ماه عازم این مسیر شده باشید گله ها را در دامنه خواهید دید و کلبه با حضور دامدارها صفایی دیگر دارد.

سگ های گله هم هوشیار و پر جنب و جوش هی به این طرف و آن طرف می روند و باید حواستان باشد که حساسشان نکنید و با اجازه صاحبش از مسیر گذر کنید. زمستان و پاییز اما با سرد شدن هوا کلبه خالی از سکنه است و در سکوت جنگل کمی اغواگرتر به نظر می رسد. مسیر را ادامه می دهیم و به قول بومی ها سه تلار را که پشت سر بگذاریم به مقصدمان می رسیم. تلار همان کلبه چوبی است که چند لحظه قبل دیدیم و نوعی روش محاسبه مسیر است هر کلبه نمایانگر یک منزل از راه است. سه منزل را که پشت سر بگذارید کم کم سر و کله دره ها و پرتگاه ها هم پیدا می شود. چند ساعتی از پیاده رویمان که گاه نیمه سنگین است می گذرد که خودمان را در میان دره اعجاب انگیز و بسیار بکر لاکره می بینیم.

باید به احترام این همه زیبایی تنها ایستاد و سکوت کرد و در اعماق این سکوت این همه زیبایی ناگفته را تنها دید و در اعماق دل و جان به خاطر سپرد. مطمئن باشید هیچ لنز یا هیچ کلمه ای نمی تواند شکوه و زیبایی دره لاکره را برایتان بازگو کند. هر کلام یا تصویری ناتوان خواهد بود چرا که محدود کردن این همه شکوه و زیبایی بکر و دست نخورده تقریبا غیر ممکن است. بدون شک دره لاکره یکی از شکوهمندترین دره های ایرانی است.
دره لاکره اما قریب به 30 و اندی کیلومتر طول دارد و در میان کوه های بلند بالا قرار گرفته است. دره نوردهای حرفه ای این دره را جزو فنی ترین دره های ایران می نامند که پیمایش اش کار هر کسی نیست و نیاز به تجهیزات کاملی دارد.

دره لاکره، مامن آبشارها
اگر اهل دره نوردی هستید بهتر است به مسیرمان ادامه داده و حرکت کنیم. راستش را بخواهید همان رودخانه بابلکرود که در روستای غوزک رودبار دیده بودیم و خلاف جهتش حرکت کرده بودیم تا سر از کارش دربیاوریم باعث شده این دره تا به این حد بی نظیر و اعجاب برانگیز باشد. هر چه بیشتر رو به جلو می رویم به سرچشمه این رودخانه پرآب نزدیک تر می شویم. حرکت رودخانه و برخوردش به سنگ ها و تخته سنگ ها سبب شده تا در این دره طولانی و بسیار زیبا حداقل شاهد بیست آبشار بلند بالا و پرآب باشیم که با شکوه تمام دره را آراسته اند. آبشار جلسنگ، آبشار کتو یا آبشارهای چندگانه چلاک هر کدامشان تنها بخشی از آبشارهای این دره استثنایی است که چیزی بین 30 الی 50 متر بلندی دارند. سقوط آبشارها و هجوم قطرات ریز آب که هزاران بار در برخورد با تخته سنگ ها شکسته اند و پروازشان بر فراز آبشار آنقدر ستودنی است که در میان این دره بکر میخکوبتان می کند.

با رسیدن به دره مسیرهای متعددی برای پیمایش پیش رویتان قرار دارد یکی به آبشار جل سنگ می رود دیگری به کتو یکی هم سر از آبشارهای چلاک در می آورد. دره پر از این آبشارهای کوتاه و بلند است. پیمایش دره لاکره به همین راحتی ها نیست و پر از فراز و نشیب است. کف دره را سنگ های ریز و درشت که گاه خزه رویشان دویده پر کرده اند. صخره های اطراف دره هم طوری برش خورده اند که می توانید میلیون ها سال گذر زمان را به راحتی در قامتشان به تماشا بنشینید. حرکت رودخانه در میان دره آن هم با شور و شوق و طراوتی وصف ناپذیر و هجوم درختان و گیاهان سرسبز و گاه حضور شگفت انگیز میوه های جنگلی با سکوتی حیرت انگیز که بر سرتاسر دره مستولی است این دره بکر و زیبا را به یک شگفتی بی بدیل مبدل کرده است.

فصل ها در دره لاکره
بهار بخصوص با فرارسیدن اردیبهشت ماه تولدی دوباره در دره لاکره است، آبشارهایی به غایت پرآب و چشمه هایی که جا بجا در طی مسیر به جوش و خروشند. درخت ها هم رخت نو بر تن کرده و همه چیز هیجان انگیز است. تابستان که هوای گرم و شرجی امان همه را می برد در دره لاکره بیشتر به یک بهشت خوش آب و رنگ می ماند اگرچه آبشار به قوت بهار نیست اما پاییز…
افسون پاییز در دره شکوهمند لاکره آنقدر گیراست که حالا حالاها از یادتان نخواهد رفت. فرشی هزاررنگ از برگ هایی که زیر پا سمفونی به راه انداخته اند و درختهایی که انگار یک نفر با حوصله و سروقت رنگ به رنگ نقاشی شان کرده است. با هوایی به غایت مطبوع و میوه های جنگلی دلربا و سکوتی وهم انگیز که حتما شما را هم به صف دلداگان این طبیعت زیبا ملحق خواهد کرد. زمستان هم فصل باشکوهی است که گفتن از زیبایی هایش آنقدرها هم ساده نیست اما طبیعت گردهای حرفه ای خوب می دانند که این شکوه لاکره و آبشارهایش زیر لایه ای از برف ستودنی تر است.

حتی اگر پای پیمایش دره را نداشتید بنشینید و از آن بالا این شکوه را به نظاره گر باشید به قول یک دوست گاهی تقدسی در این سکوت و زیبایی بکر هست که با هیچ فکر کردنی نمی توان به آن رسید.
حضور حیوانات وحشی شاید دلیل باشد بر اینکه اقامت در دره آنقدرها هم شدنی نباشد اما اگر قصد شب مانی در این بهشت زیبا را داشتید می توانید روی متل جوارم شیرگاه حساب کنید که نزدیک روستای شاه کلا یا همان نزدیکی شیرگاه یا حتی روستای اسبوک قرار دارد حساب کنید و در یک جنگل بی نظیر شب را به صبح برسانید، بنابراین حساب زمان را داشته باشید تا سروقت به کلبه ها برسید.

یکی از زیباترین و شگفت انگیزترین آبشارهای ایران در منطقه سوادکوه مازندران قرار دارد که بازدید از آن بسیاری را شگفت زده خواهد کرد. آبشار پلنگ دره سوادکوه مازندران، یکی از بهترین مقاصد طبیعت گردی است و در روزهای گرم تابستان بهترین مکان برای گذراندن اوقات فراغت، آب بازی و طبیعت گردی محسوب می شود. برای سفر به این آبشار باید به شیرگاه بروید. بهتر است در ابتدا که یکی از هتل های شیرگاه را رزرو کنید و سپس یک روز را به بازدید از آبشار پلنگ دره اختصاص دهید. شیرگاه شهری سرسبز و بسیار تماشایی است که اقامت در آن می تواند بسیار لذت بخش باشد. در پارک جنگلی جوارم شیرگاه یک متل وجود دارد که دارای 30 باب واحد اقامتی از جمله کلبه های جنگلی است. از متل جوارم شیرگاه تا آبشار راه زیادی وجود ندارد؛ علاوه بر آنکه می توانید از جاذبه های گردشگری دیگر در اطراف شیرگاه نیز لذت ببرید.

دسترسی به آبشار پلنگ دره سوادکوه مازندران

برای رسیدن به این آبشار باید به استان مازندران سفر کنید. از شهر شیرگاه و از محل نگهبانی منابع طبیعی، باید 13 کیلومتر در جاده خاکی رانندگی کنید. معمولاً یک ساعت زمان لازم است تا این جاده خاکی را طی کرده و به یک منطقه بکر برسید که آبشار در آن قرار دارد. از شهر تهران تا این آبشار تنها 3 ساعت فاصله است که البته از جاده فیروزکوه این زمان تقریبا یک ساعت بیشتر می شود.

جاذبه های آبشار پلنگ دره سوادکوه مازندران

اگر اهل طبیعت گردی هستید، مطمئن باشید که از آبشار پلنگ دره سوادکوه بسیار خوشتان خواهد آمد. در این منطقه هم به جنگل، هم به رودخانه و هم به آبشار دسترسی دارید. از ابتدای مسیر دسترسی به آبشار و حتی قبل از آن، زیبایی های مسیر سوادکوه، شما را به خود جذب می کند. باید با خودرو جاده خاکی را طی کنید و سپس ماشین خود را پارک کرده و با پیاده روی در درون جنگل و در مسیر رودخانه خودتان را به آبشار برسانید. در داخل جنگل رودخانه های جاری بر سر راه شما وجود دارند و خبری از حیوانات وحشی نیست، پس با خیال راحت می توانید در آن به پیاده روی بپردازید.

که عبور از جاده خاکی شما را به هیچ عنوان اذیت نخواهد کرد زیرا مناظر اطراف آنقدر زیبا هستند که در طول مسیر محو تماشای آن ها می شوید. فقط باید قبل از رفتن به آبشار آب و هوا را چک کنید و در صورت بارندگی از سفر کردن به آن خودداری نمایید؛ زیرا جاده خاکی است و احتمال گیر کردن اتومبیل شما وجود دارد. اگر در جنگل پیاده روی می کنید، بهتر است یک الی دو دست لباس اضافه به همراه بیاورید زیرا ممکن است در طول مسیر مجبور به عبور از قسمت هایی از رودخانه با عمق نیم متر نیز بشوید. درست است که آب و هوای سوادکوه شرجی است ولی با عبور از مسیر رودخانه و آب تنی در آبشار شرجی بودن هوا شما را آزار نخواهد داد.

آشنایی با آبشار پلنگ دره سوادکوه

منطقه ای که آبشار پلنگ دره سوادکوه در آن قرار دارد یک منطقه بکر و سرسبز است و انبوه درختانی که در جنگل وجود دارند، ریه های شما را سرشار از اکسیژن خالص می کنند. بهتر است در هنگام پیاده روی چندین نفس عمیق بکشید و از این اکسیژن و رایحه گیاهان جنگلی نهایت استفاده را ببرید. آبشار پلنگ دره سوادکوه مازندران، 8 متر ارتفاع دارد و آب آن هنگام سقوط بر روی حوضچه های سنگی می ریزد. اگر اهل دوچرخه سواری هستید می توانید دوچرخه های خود را به همراه بیاورید زیرا مسیر آبشار پلنگ دره جنگلی و بسیار هموار است و به راحتی می توانید دوچرخه سواری کنید.

کلام آخر