ماچوپیچو که یکی از باشکوه ترین سایت های باستان شناسی دنیاست، قربانی همین محبوبیتش شده است؛ به گونه ای که در سال 2017 دولت پرو – تحت فشار سازمان یونسکو- سیستم بلیط فروشی زمانبندی شده را به اجرا گذاشته است تا از این محل محافظت کند. البته این سیستم، تنها یکی از نوآوری های دولت پرو در زمینه محافظت از ماچوپیچو است. با وجود این فعالیتهای دولتی، بازدیدکنندگان نیز می توانند برای حفاظت از این خرابه های نمادین و تحویل آن به آیندگان، کارهای زیادی انجام دهند.

از مسیرهای جایگزین جاده اینکایی استفاده کنید
در طی این سالها، جاده ی معروف اینکاها، مانند خود ماچوپیچو، به خاطر افزایش تعداد گردشگران آسیب دیده است. بطور مثال، در حال حاضر، اجازه سفرهای چهار روزه به500سفر در روز کاهش یافته است (که شامل راهنمایان و باربران نیز میشود) تا خسارت های وارده به این جاده و اکوسیستم شکننده اطراف این جاده، کاهش یابد. اگر مشکلی ندارید از یکی از مسیرهای جایگزین جاده اینکایی که مقاومتر و خلوت تر هستند، استفاده کنید که بیشتر این مسیرهای جایگزین شامل بخش هایی از مسیرهای اینکایی اصلی نیز هستند. دو تا از بهترین گزینه ها، مسیر سالکانتای و لارس هستند. سالکانتای مسیری در ارتفاع بالاست که از 5 تا 8 روز طول میکشد تا با پیاده روی در کوههای اطراف ماچوپیچو به مقصد برسید. در مسیر لارس که خواهان کمتری دارد ولی از لحاظ فرهنگی دارای غنای بیشتری است، سفری چند روزه در پیش خواهید داشت. شما میتوانید از طریق کوهستانهای دره لارس که در پشت دره مقدس قرار دارند، به این مسیر دسترسی داشته باشید.

در انتخاب راهنما، تور و امکانات رفاهی دقت بخرج دهید
این روزها، از تمام بازدیدکنندگان ماچوپیچو درخواست می شود تا با راهنمایان حرفه ای واجد شرایط و دارای مجوز وارد این سایت باستانی شوند. اما همیشه هم گردانندگان تورهای مسیر اینکاها و تورهای پیاده روی آن چنان که باید واجد شرایط نیستند. پس بهتر است، از قبل درمورد گردانندگان تورها تحقیق کنید تا درباره سوابق این تورها درمورد رعایت اصول گردشگری نظیر حفاظت از محیط زیست، تعاملات فرهنگی و پرداخت عادلانه دستمزد کارکنان (بخصوص باربران) اطمینان حاصل کنید. در حال حاضر، باربران پرویی حقوق شناخته شده ای دارند ولی بسیاری از گردانندگان تور با اضافه باری که بر پشت این باربران میگذارند (بیش از حداکثر میزان بار اجازه داده شد که 20 کیلوگرم است) یا با دادن حقوق کمتر، این قوانین را زیرپا میگذارند. دستمزد روزانه استاندارد 45 سول است اما گردانندگان توری که احساس مسئولیت بیشتری دارند، دوبرابر این مبلغ را میپردازند.
تور کلبه های کوهستانی پرو گرداننده ی چندین تور دوستدار محیط زیست و با احساس مسئولیت اجتماعی در دره مقدس است.

از ویرانه ها دوری کنید
ماچوپیچو برخلاف بنای کلسیوم رم یا دیوار بزرگ چین، به گونه ای ساخته نشده تا تحمل وزن و قدم های هزاران نفر در روز را داشته باشد. در واقع، باستان شناسان و مورخان تخمین زده اند که این سایت در زمان اوج جمعیتش، میزبان 1000 نفر بوده است. گرچه تعداد گردشگران روزانه ماچوپیچو در حال حاضر به 2500 نفر محدود شده است ولی بسیاری از گردشگران –بخصوص کسانی که عاشق گرفتن سلفی های بی عیب و نقص هستند- همچنان به خرابه ها دست میزنند و وارد مناطق ممنوعه میشوند. این کار هم به خرابه ها صدمه میزند (حتی جابجایی ساده روغنهایی که روی پوست بدن انسان هستند هم میتوانند باعث فرسایش شود.) و هم باعث به خطر افتاددن امنیت جانی گردشگران میشود. در سال 2016، گردشگری آلمانی در حالیکه برای عکاسی به منطقه ممنوعه رفته بود، سقوط کرد و کشته شد.

از استادکاران محلی حمایت کنید
دره مقدس که برای پارچه های دستباف، نقره کاری ها و سایر صنایع دستی اش معروف است، فرصت های زیادی برای خریداران صنایع دستی فراهم کرده است. اما اگر در بازارهای گردشگری دقت کنید، کیفیت اجناس کاملا با یکدیگر متفاوت هستند. به دنبال بنگاه های اجتماعی و غیر انتفاعی باشید که از محصولات اصلی و با کیفیت حمایت می کنند و دستمزد عادلانه ای به استادکاران میپردازند. برای پارچه های با کیفیت در کوزکو (پایتخت این منطقه)، حتما سری به مرکز پارچه های سنتی پرو، شرکت تعاونی صنایع بافندگی اینکاکناپ واوینین و کاسا اکولوجیکا بزنید. هر جا که فرصت شد، مستقیما از خود استادکاران خرید کنید ولی از کالاهایی که به عتیقه بودن آنها شک دارید، اجتناب کنید. همچنین، آن کالاهایی که از منابع طبیعی که به دست آوردنشان سخت است، مانند چوبهای جنگلی اجتناب کنید.
از سایتهای باستانی چیزی به عنوان سوغاتی برندارید
از زمان ورود اسپانیایی ها در حدود 500 سال پیش، مردم پرو در تلاشند تا آثار باستانی شان در کشور خودشان باقی بمانند. دانشگاه یل در سال 2015، هزاران شی باستانی که توسط هیرم بینکام در سالهای 1912 تا 1915 در ماچوپیچو کشف شده بودند را به پرو بازگردانند ولی هنوز هزاران قطعه توسط گردشگران یا قاچاقچیان حرفه ای به خارج از کشور برده می شوند. اگر شما بطور اتفاقی در ماچوپیچو یا هر سایت باستانشناسی دیگری به شی عتیقه ای برخورد کردید، آن مورد را به دولت گزارش دهید. شاید برداشتن یک تکه سفال کوچک که در خاک پیدا کردید، چندان مهم بنظر نرسد ولی فکر کنید که اگر چهار میلیون گردشگر سالانه پرو هم همین کار را کنند، چه اتفاقی خواهد افتاد.

پلاستیک نریزید و آَشغالهای خود را جمع کنید
اگرچه تجزیه دستمال توالت در طبیعت تنها چندماه طول میکشد (در آب و هوای خشک مانند آندز بیشتر طول میکشد) اما کسی دوست ندارد چنین چیزی اطراف سایت باستان شناسی پرو ریخته شده باشد یا حتی نایلونهای غذایی یا بطریها که صدها سال طول میکشد تا تجزیه شوند. پیروی از قانون “هیچ اثری از خودتان در طبیعت بر جای نگذارید” که یکی از قوانین پیاده روی مسئولانه است، برای کمک به حفظ زیبایی های طبیعت پرو نیز لازم است. پس بیایید با داشتن کیت دفع زباله و محدود کردن استفاده از کیسه های زباله برای چنین کاری آماده شویم. اگر در طبیعت احساس رفتن به دستشویی کردید (دستشویی شماره دو!)، مطمئن شوید که کارتان را تا شعاع 200 متری منابع آب انجام ندهید و در نهایت مدفوعتان را در چاله ای به عمق حداقل 6 اینچ دفن کنید.

به عادات و فرهنگ محلی احترام بگذارید
تحقیق کردن درباره مقصد سفرتان و یاد گرفتن چند کلمه به زبان محلی، جزء مهمی از سفر مسئولانه به شمار میرود. کیچا زبان اصلی بسیاری از مردم روستایی آند است، از جمله بیشتر باربران مسیر اینکایی. بنابراین یادگیری چند اصطلاح معمول کیچایی مانند وینوس دیاس (صبح بخیر) و سولپایکی (متشکرم)، نشانگر مهارتهای زبانی شماست.
درمورد لباس بهتر است بدانید که پرو کشوری تقریبا محافظه کارانست (معمولا لباسهای روزانه تمیز و مرتب خوب هستند اما تاپ های بالا ناف و تیشرتهای چسبان جز موارد ممنوعه هستند، بخصوص در زمانهایی که از مکانهای مذهبی دیدن میکنید.
ناخواسته از بیگاری کشیدن از کودکان حمایت نکنید
از هر مسیری که به ماچوپیچو بروید، ممکن است با کودکانی روبرو شوید که در حال فروش سیگار و کارت پستال هستند یا مستقیما پیش شما می آیند و تقاضای پول میکنند (از عبارات قشنگتری مانند پروپینیتا یا انعامی مختصر استفاده میکنند). مطالعات بسیاری نشان میدهد که دادن پول به کودکان کار (یا گدا) چرخه فقر را دائمی میکند و اجازه نمیدهد که این کودکان به مدرسه بروند. پس احتمالا بهترین کار برای کمک به این کودکان رد مودبانه پیشنهادشان است، مثلا گفتن: نه، (گراسیا-متشکرم). اگر میخواهید کاری بیشتری برای این کودکان انجام دهید به موسسات مراجعه کنید که به فقر و بیگاری کودکان میپردازند؛ موسساتی نظیر نجات کودکان (Save the Children) و (ChildSafe) تا راه های کمک به آنها را یاد بگیرید.

شکنندگی ماچوپیچو از نمای بالا بهتر دیده میشود

عکاس متواضعی باشید
ماچوپیچو و دره مقدس فرصت های خارق العاده ای برای عکاسی کردن بشمار میروند ولی این دلیل نمی شود که از هرچه که چشمتان را گرفت، عکس بیندازید. برای عکاسی از مردم محلی، محترمانه تر است تا از قبل از آنها اجازه بگیرید و اگر آنها در عوض تقاضای پول کردند، یک یا دو سول در ازای کاری که برای شما می کنند، مبلغ منصفانه ای است. اگر میخواهید از کودکی عکس بگیرید باید از والدینش اجازه بگیرید و هرگونه پولی بابت این عکاسی باید به پدر و مادر آن کودک داده شود.
اگر از کوادکوپتر برای عکاسی استفاده میکنید، قوانین محلی را قبل از به پرواز درآوردنش چک کنید (کوادکوپتر در ماپوپیچو ممنوع است). از به پرواز درآوردنش بر بالای سر مردم و منزل های شخصی خودداری کنید. همچنین توجه کنید که وجود این وسیله ممکن است موجب مزاحمت برای سایر گردشگرانی شود که درحال لذت بردن از آرامش کوههای آند پرو هستند.

دنیا پر از مکان های تاریخی دست ساز و شگفتی های فراوان است. در طول هزاران سال از تاریخ بشر، ما چیزهای بسیار شگفت انگیزی درست کرده ایم اگرچه متاسفانه همه ی آن ها تا امروز دوام نیاورده اند. به علت زیاد بودن مکان های باورنکردنی و نفس گیر تاریخی که به وسیله ی تمدن باستانی ساخته شده است، گاهی انتخاب کردن بهترین آن ها سخت است. به تمامی لیست های شگفتی های تاریخی و به متفاوت بودن هرکدام فکر کنید. از چه معیارهایی برای قضاوت آن ها استفاده می کنید؟ چه چیزی یک مکان تاریخی خوب را بوجود می آورد؟ چه چیزی آن را بهترین می کند؟
هرکسی معیارهای خود را برای قضاوت کردن درباره ی این که چه مکان های تاریخی ای خوب هستند و چه مکان هایی خوب نیستند، دارد. ما دهه ی قبل را به سفر کردن به دور دنیا اختصاص دادیم و از بیش از ۱۹ کشور دنیا را دیدن کردیم، رزرو آنلاین هتل انجام دادیم و اقامت کردیم و بهترین مکان ها و آثار تاریخی دنیا را دیده ایم.
در زیر مکان های تاریخی مورد علاقه ی ما قرار دارد و ما فکر می کنیم هر مسافری باید از آن ها دیدن کند. داستان این خرابه ها بخشی از داستان بشریت است. آن ها درک عمیقی از تاریخ، قدرت، مشترکات و تجربه های مشترک را به ما نشان می دهند. آنها به ما مشان می دهند که به عنوان گونه ها تکامل یافته ایم. آن ها از دست ندهید.

در جنوب پرو واقع شده است. این شهر خرابه در بالای کوهی قرار دارد که فقط با قطار می توان به آن جا رفت و یا با پیاده روی ۴ روزه. در سال ۱۹۱۱ توسط هیرام بینگام کشف شد که این مکان یک مرکز فرهنگی مهم برای تمدن اینکا بوده اما زمانی که اسپانیا به منطقه حمله کرد، تعطیل شده است. ( این به هنوان “ شهر گمشده ی اینکاها” شناخته می شود و فکر می کنند که درواقع ویلکابامبا است.) این محل در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک مکان میراث جهانی توسط یونسکو ثبت شد و در سال ۲۰۰۷ یکی از عجایب هفتگانه ی جدید جهان نام گرفت. نگرانی در مورد تعداد رو به رشد گردشگران منجر به اعمال محدودیت در ورود به این مکان شد. خوشبختانه، آن ها محدودیت تعداد افراد را بیشتر می کنند و این مکان می تواند تا ۱۰۰ ها سال دیگر عمر کند.
چگونه به آنجا برویم
ماچوپیچو در طول سال باز است. آسان ترین راه برای رفتن از کاسکو به ماچوپیچو این است که قطار آگوآس کالینتس ( شهری که چند مایل با مکان فاصله دارد) را سوار شوید. این یک سفر ۳.۵ ساعته با چشم اندازی زیبا است و قطار در امتداد رودخانه ی اروبامبا در دره ی مقدس حرکت می کند و در دو طرف دیوارهای مهیج دره هم قرار دارد. راه دیگر برای رفتن به ماچو پیچو از کاسکو پیاده روی به عنوان یک تور چند روزه است که خوش منظرتر نیز هست.

۲: تیکال

این شهر یکی از زیباترین و بزرگترین ویرانه های تمدن مایان است و نیروی حکم فرمای دنیای مایان در طول دوره ی کلاسیک بوده است (۹۰۰ـ۲۰۰ میلادی). این مکان در گواتمالا واقع شده است و شما می توانید ایندیانا جونز درونتان را در صبح زود یا آخر شب، هنگامی که توریست ها به خانه هایشان می روند، تجربه کنید. فقط شما هستید و جنگل. بسیار آرام و ساکت است و همین موضوع آن را به یکی از بهترین خاطرات سفری که داریم تبدیل کرد. حتما شب را در پارک بگذرانید تا آنجا را بدون حضور جمعیت ببینید. و به طور ویژه از دیدن طلوع خورشید از بالای معابد لذت ببرید.
چگونه به آنجا برویم

۳: اهرام ثلاثه در گیزا

آن ها حدود سه هزار سال قدمت دارند و هنوز نمی دانیم که به چه شکل ساخته شده اند و مصری ها چگونه آن ها را با دقت بالا ساخته اند ( آیا کار موجودات فضایی بوده؟ ) سه اهرام با ستارگان و خورشید در یک راستا قرار دارند و شامل تعداد زیادی اتاق هستند که هنوز باز نشده اند ( باز نمی شوند). آن ها چگونه آن اتاق های کوچک را ساخته اند وقتی که کسی حتی نمی تواند درون آن بخزد؟ بزرگترین آن ها، هرم بزرگ نام دارد که توسط فرح خوفو ساخته شده و دسترسی به آن محدود است. هرم ها واقعا شگفتی مهندسی انسان است که برای پادشاهان مهندسی شده است. شما همچنین می توانید ابولهول را در همان نزدیکی پیدا کنید. که یک مکان تاریخی دیگر است و اسرار آمیز بودن آن باعث سرگردانی محققان می شود وموضوع بسیاری از نظریه های توطئه است.
چگونه به آنجا برویم

این شهر قدیمی در کامبوج مرکز امپراطوری خمر بوده است که بر بیشتر آسیای جنوبی حکمرانی می کرده است. این امپراطوری رو به نابودی رفت ولی قبل از آن، معبد ها و ساختمان های شگفت انگیزی ساخته شد که تا صدها سال زیر انبوه جنگل پنهان بود.
اگرچه انکگور وات پر از توریست ها است ولی همچنان جایی فوق العاده برای بازدید است و مناطق معبدهای رو به شمال و جنوب تعداد توریست های کمتری نسبت به معبد اصلی دارند ( هرچند بعضی از آن ها فقط توده های خرابه ای از سنگ ها هستند).
معروف ترین معبدها عبارتند از: انگکور وات، بایون، تافروم و انگکور تام و همیشه پر از جمعیت هستند. برای داشتن یک تجربه ی کامل از معابد شما باید پاسپورت ۳ یا ۵ روزه داشته باشید. صبح زود، قبل از آمدن گروه های تورهای بزرگ، بهترین زمان برای دیدن معابد است و تا دیروقت ماندن بعد از رفتن آن ها نیز زمان مناسبی می تواند باشد.
چگونه به آنجا برویم

۵: پترا

این مکان در عربه ی اردن واقع است. پترا بوسیله ی سومین فیلم ایندیانا جونز وقتی که او به دنبال پیدا کردن گریل مقدس بود معروف شد. اینجا در سال ۱۸۱۲ توسط یک کاوشگر سوئدی وقتی که به دنبال بعضی از قبایل محلی می رفت یافت شد. قبل از پیدایش، اینجا برای جهان غرب مکانی فراموش شده بود. به نظر می رسد که این محل در اوایل قرن ششم قبل از میلاد ساکنینی داشته است. تحت حکومت رومی ها، این مکان رو به انحطاط رفت و در اواخر قرن چهارم متروکه شد. در سال ۱۹۸۵ پترا به میراث جهانی فرهنگی یونسکو تبدیل شد و اخیرا به عنوان یکی از عجایب هفتگانه ی جهان نام گرفت.
چگونه به آنجا برویم
شرکت های گردشگری، تورهای تمام روز برگزار می کنند که شمال هزینه های ورود، اسب سواری و یک راهنمای انگلیسی زبان است. اگر رانندگی می کنید، پترا از عمان ۳ ساعت فاصله دارد. این مکان از ۶ صبح تا ۶ بعد از ظهر باز است و ورودی ۵۰ دینار اردن است.

۶: استون هنج

نزدیک سالزبری واقع شده است. این سازه بیش از ۳۰۰۰ سال عمر دارد و همه ی سنگ های آن از ولز آورده شده اند. محققین هنوز مطمئن نیستند که سازنده ها چگونه سنگ ها را به آن جا برده اند و سعی کردند تا چیزی مشابه آن بسازند ولی نتایج جالب نبود. علاوه بر این، ما فقط ایده ی مبهمی از هدف این سازه داریم ( ما فقط حدس می زنیم). استون هنج حصارکشی شده است و شما نمی توانید به داخل آن بروید; بازدیدکنندگان فقط می تواند به دور این جاذبه قدم بزنند ولی ارزش آن را دارد که بخاطر رازی که درون آن است، به تماشای آن بروید و یک تور عالی و با جزيئات صوتی داشته باشید.
چگونه به آنجا برویم

۷: کلوسئوم و انجمن

کلوسئوم و انجمن دقیقا در کنار هم در شهر رم قرار دارند. بنا براین ما این دو را باهم در نظر گرفتیم. بقایای یک تمدن است که زمانی دنیا را کنترل می کرد. این مکان ها نه فقط برای زیباییشان بلکه برای تاریخ و دوره یشان بسیار جذاب هستند. شما در مکانی می ایستید که زمانی سزار قدم می زده و به میدان مسابقه ی گلادیاتورهایی که تا سرحد مرگ می جنگیده اند، خیره می شده است. کلوسئوم در طول دوره ها به آرامی فروریخته است و بیشتر آن اکنون در حصار قرار دارد. مخصوصا مف زمین و طبقه ی زیرین آن. جایی که همه چیز سازمان یافته بوده است. قدم زدن دور انجمن عالی است (و البته رایگان)، گرچه برای پالاسیوم نیاز به یک بلیط دارید. توصیه می شود از راهنمای تور استفاده کنید چون اطلاعاتی که توسط مسئولین داده می شود زیاد با جزیئات همراه نیست.
چگونه به آنجا برویم
خط B را در ایستگاه مترو کلوسئو سوار شوید. خطوط اتوبوس ،۵۱ ،۷۵ ،۸۵ ۸۷ و ۱۱۸ به خوبی به کلوسئوم می روند. شما همچنین می توانید واگن برقی شماره ۳ را نیز سوار شوید. کلوسئوم از ساعت ۸:۳۰ صبح در تمامی طول سال باز می شود و بسته به فصل بسته می شود. ورودی ۱۲ یورو است. در اولین یکشنبه ی اول ماه ورودی رایگان است و باید انتظار شلوغ بودن خطوط را داشت.

شهر ماچو پیچو یکی از محبوب ترین و شناخته شده ترین جاذبه های گردشگری پرو می باشد و همچنین این شهر یکی از معروف ترین عجایب باستانی جهان به شمار می رود. ماچو پیچو در فاصله ی 7 هزار فوتی (2100 متری) از سطح دریا قرار دارد و در کوه های مرتفع آند واقع شده است. این ناحیه ی باستانی راز های بیشماری برای گفتن دارد. گفته می شود که این شهر در اواسط قرن 15 به عنوان قلعه ای نظامی ساخته شده است و بعد ها به عنوان شهری برای تمدن اینکا ها بکار رفته است. گردشگران می توانند در گوشه و کنار این شهر کاوش کرده و به تماشای ساختمان ها و بنا های تاریخی باقیمانده بپردازند. بنا هایی مانند خانه ها، معابد، فواره ها و حمام ها به خوبی و بدون ویرانی های زیاد بر جای مانده اند. همچنین تراس ها و زمین های پله مانند کشاورزی و نشانه های وجود سیستم آبیاری را نیز می توانید در این سایت باستانی از نزدیک مشاهده کنید. گفتنی است که سالانه میلیون ها توریست از این شهر باستانی بازدید می کنند. بهتر است که در کنار یکی از عجایب هفتگانه جهان، لحظات تاریخی به یاد ماندنی را ثبت نمایید.