سانتا کترینا به این شکل است، یک محله با جهان کوچک و آن را خانه می نامند. با بودن مکان های مشهوری مثل موزه ی پیکاسو و محل های عمده بین مرکز شهر و ساحل، در سال های اخیر، ال بورن در برابر تعداد زیاد توریست ها در امان نیست. با این وجود، محله توانست یک تعادل دلچسبی برای نرخ ساکنین به توریست ها ایجاد کند که این کار با مهمان نوازی از بازدیدکنندگان جدید و همچنین تمرکز بر روی چیزهای که این جا را خاص می کند، انجام می شود.
در حالی که شهر برای دور نگه داشتن توریست ها و ممنوعیت باز کردن هتل های جدید در مراکز شهر خبر رسانی کرده بود، شراگر جرأت کرد تا آخرین هتل بازتاب کننده ی اروپا و عجیب غریب خود را در مرکز محله افتتحاح کند و اگرچه یک هتل لوکس جدید همیشه با آغوش باز از طرف محله هایی مانند ال بورن- که به خاطر هنرمندان فروتن مقیم آن، خیابان های باریک پیچ در پیچ آن، پیشه وران و طراحان بوتیک آن شناخته می شود- مورد استقبال قرار نمی گیرد. در هفته ی افتتاحیه رستوران ها و بارهای آن از قبل پر از رهگذران کنجکاو می شود.

بارسلونا ادیشن دارای تمام ویژگی های یک هتل لوکس است. از جمله رخت خواب های مجلل و سقف شیک و مبلمان طراحی شده توسط سالوادور دالی ولی کلید موفقیت ادامه دار آن، احتمالا در چگونه پذیرا بودن محیط اطراف خود است مه با سانتا کترینا شروع می شود.
شراگر می گوید: ما از ایده ی بازار الهام گرفتیم. بازار بهترین غذاها در بارسلونا را ارائه می دهد و ما اینجا در ادیشن آن را تولید می کنیم. این یک موقعیت استثنایی برای بخشی از این منطقه بوده است.
بخش بزرگی از نمای درخشان هتل از شیشه های رفلکس ساخته شده تا معماری گاتیک شهر را نشان دهد و اشاره ی ظریفی به محلی است که در آن واقع شده است. در اینجا آثار هنری آنتونی گائودی وجود دارد. کثل: تنقلات اسپانیایی در بارکوچک، لباس کارکنان در سبک های الهام گرفته از پیکاسو و ورموت محلی تولید شده در بار لابی می باشد. شراگر می گوید: ایده این است که احساسی را در مردم بوجود بیاورید که وقتی به هتل وارد می شوند، انگار به یک خانه ی شخصی وارد شده اند و حس کنند که در بارسلونا هستند.

پارک: پارک دلا کیوتادیا

موزه ی پیکاسوی بارسلونا بیش از ۴۰۰۰ اثر هنرمند را در مجموعه ای از پنج کاخ قرون وسطایی در اختیار دارد. اگرچه در سراسر دنیا تعدادی موزه به پیکاسو اختصاص داده شده است، موزه ی بارسلونا تنها موزه ای بود که در طول حیات وی مشغول به فعالیت بود. این موزه میزبان یکی از کامل ترین مجموعه کارهای اوست.

سرگرمی: پالائو دلا موزیکا

نمای بیرونی نمایشگاه آرت نوویائوی کاتالان یک میراث جهانی یونسکو به شمار می رود و تزئیینات موزاییک ها و شیشه های رنگ آمیزی شده آن را به یک سالن کنسرت نفس گیر تبدیل کرده است. برنامه هایی مانند فلامنکو، اپرا، گروه های گیتار، ارکسترها، کارگاه های هنرمندان، شعر خوانی و غیره در این سالن برگزار می شود.

کلیسا: باسیلیکا سانتا ماریا دل مار

شما بایستی از قبل بلیط رزرو کنید و برای وارد شدن به ساگرادا فامیلیای گائودی صبر کنید ولی باسیلیکا سانتا ماریا دل مار یک مثال تأثیرگذار و قابل توجه از معماری داخلی و خارجی گاتیک کاتالان است. قدمت شیشه های رنگ آمیزی شده ی خیره کننده به قرن ۱۵ میلادی بر می گردد. مجسمه ی گاتیک مریم مقدس و یک گودل ساخته شده در یک کلیسای رومی به شدت مورد توجه قرار می گیرد.

بازار: مرکات سانتا کترینا

رنگ های سقف سانتا کترینا نمایانگر رنگ های میوه ها و سبزیجات بازار و فراوانی آن هاست. شما بازار مرکبات درسنت ژوزف دلا بوکریا ( که به لا بوکریا معروف است) را پیدا نخواهید کرد ولی می توانید با محلی ها به خرید خواربار و یا رستوران های مد روزی که غذاهای تازه ی کاتلانی، آسیایی و مدیترانه ای ارائه می دهند بروید.

گردشگاه: پسیگ دل بورن

خرید کردن: زونا آرتسنال

خانه:
هتل برسلونا ادیشن ۱۰۰ اتاق و سوئیت تزئین شده با سنگ مرمر، چوب و برنج دارد. آقای شراگر می گوید: دوتا از بهترین قسمت های سفر به بارسلونا غذا و سرگرمی می باشد. در پشت بام استخر، محل استراحت و نمای دریا وجود دارد و نرخ ورودی از ۳۷۵ یورو در هر شب به همراه صبحانه آغاز می شود.

هتل آونیدا پالاس در ناحیه ی تاریخی شهر لیسبون واقع شده است و بخشی از میراث تاریخی شهر نیز به شمار می رود. این هتل در ساختمانی نئو کلاسیک که قدمت آن به قرن 19 میلادی باز می گردد، بنا شده است و دارای جذابیت های دنیای قدیم می باشد. طراحی و دکوراسیون به سبک دوران قدیمی بر جذابیت و زیبایی هتل افزوده است. آونیدا پالاس، هتل لوکس و پنج ستاره مشهوری می باشد و مسافران وجود امکانات مناسب و برخورد خوب کارکنان را تمجید می کنند. دکوراسیون اتاق های هتل از طراحی های قدیمی الهام گرفته است. تزئینات دیوار ها، تخت خواب ها و پارچه های بکار رفته همگی ویژگی های خاصی دارند. همه ی اتاق های هتل دارای حمام هایی از جنس مرمر می باشند.

کلبه برای زوج ها در وست کورک دقیقا همان کاری را انجام می دهد که در مورد قلع انجام می دهد، و یک انتخاب عجیب در نزدیکی Skibberee. ساختمان ها شامل سه خانه درختی می باشند که به شکل کابین های ساخته شده در جنگل هستند ( همانند هیچ کدام یک از خانه های بازی بچه های شما نیستند، در اینجا درختان کاج و صنوبر از میان طبقات و سقف عبور می کنند). به علاوه، یک عرشه خصوصی با گلدان های گرم مشرف به حومه شهر وجود دارد.

شرکت Irish Landmark Trust دارای چندین فانوس دریایی است که در آنجا می توانید در کلبه های نگهبانان پیشین در آن محل اقامت کنید (به عنوان مثال گالی هد یا لوپ هد) و یا در خود سازه (فانوس دریایی هد ویکلو، تصویر بالا). دومی شش طبقه هشت ضلعی دارد، دیوراهای ضخیم و توسط دریا در سه طرف احاطه شده است. با این وجود انتظار هیچ آسانسوری مدرنی را در اینجا نداشته باشید. ۱۰۹ پله برای رسیدن به آشپزخانه وجود دارد.

هیچ نوع بار کاری ( یا الکلی) در کار نیست. اما با این حال، این میخانه روستایی تغییر یافته که در آگلیش در نزدیکی تری گلس واقع شده، یک احساس واقعی را به شما منتقل می کند – با بار قدیمی و پمپ بنزین در محل، یک آتش باز، کف سنگی باز و یک اتاق خواب در اتاق نشیمن قدیمی. همچنین یک باغ جن و پری هم در این محل وجود دارد … و میخانه واقعی فقط به فاصله کوتاهی قرار دارد.

پارک ملی میراث ایرلندی در وکسفورد، فرصت منحصر به فردی را برای تجربه زندگی در ایرلند قرون وسطی فراهم کرده است… در رینگفورت. در یک ساختمانی با سقف گالی پوش و دیوار های سنگی درون قلعه، یک آتش باز برای آشپزی. (نگران نباشید، یک یخچال نیز وجود دارد) و به شما لباس های آن دوره داده خواهد شد. شما می توانید از غیر معمول ترین مکان های اقامت در ایرلند را از ساعت ۲ بعد از ظهر به بعد بررسی کنید و حتی در صورت تمایل نمایشی برای بازدیدکنندگان داشته باشند.

همانند تصویر بالا؟ شما می توانید یک برج دیگر را که در کاسل باون (در جزیره ای در (Lough Derg یا قلعه Ballyportray در شرکت کلر را پیدا کنید.

این اردوگاه جزیره ای دوردست، یورت ها، خیمه های افراشته و چادر هایی که از کیپ تاون مشرف به اقیانوس اطلس هستند را ارائه می دهد. یورت ها، چادرهای مغولی دایره ای شکلی هستند با کوسن ها پراکنده، اجاق، تخت های واقعی و کف چوبی – در این خانه ها، شما می توانید ستاره ها را از میان دایره ای شفاف در سقف ببینید و همچنین یک اجاق گاز چوبی نیز وجود دارد.

گنبد های حبابی Finn Lough دارای دیوار های شفافی می باشد که به این معنی است که می توانید از روی تخت خواب خود به جنگل، دریاچه و ستاره ها نگاه کنید. دکوراسیون داخلی این خانه ها بسیار شیک است، چهار پوستر بزرگ، صندلی های راحتی و در برخی از آن ها یک وان حمام نیز وجود دارد. از قبل برای این اقامتگاه رزرو کنید.

غلاف چوبی مانند قارچ در اطراف کشور ظاهر می شوند. این غلاف ها دارای ارتفاعی در حدود ۲/۲ متر هستند و چهار نفر می توانند بر روی تخت های واقعی بخوابند، همچنین دارای میز بزرگ غذاخوری، کمد و یخچال نیز هستند. گفته می شود که طراحی این غلاف Gallarus Oratoryدر شبه جزیره Dingle الهام گرفته شده است.

این کابین های چوبی در خانه دانبرودی کوین و کاترین در چنگل افتتاح شده اند به همراه یک اتاق دو خوابه و دو اتاق تک خوابه با هزینه هر شب اقامت 150- 195 یورو.

آیا می دانستید که شما می توانید این قایق ها را برای سفر به سرزمین های آبی ایرلند اجاره کنید؟ شرکت Riversdale Holidays این قایق ها را برای دو روز بر روی اجاره می دهد مانند Sub (در تصویر بالا). گزینه دیگر این است که Scéal Eile است که یک قایق عریض در Dublin’s Grand Canal Dock با شومینه های مخصوص خود، آشپزخانه و حمام/ وان مجهز است. هزینه این قایق ها برای هر شب ۱۸۵ یورو می باشد که در وبسایت Airbnb لیست شده اند.

خانواده کلیسمن این کاروان های رنگارنگ را در مزرعه شان در نزدیک آشفورد ارائه می کند. شما همچنین می توانید با اسبی که این کاروان های می کشد تعطیلات خود را به جاده ها ببرید… این کاروان ها برای پنج نفر ظرفیت دارد (هزینه 940 یورو برای یک هفته). هایکرها ممکن است دوست داشته باشند بدانند که آن ها در در تعطیلات الاغ سواری نیر می کنند، جایی که می توانید راه بروید و الاغ های داشته باشید که تا وزن ۱۵ کیلوگرم چمدان های شان را از B & B به B & B در بیابان ویکلو حمل می کنند. برای کسب اطلاعات بیشتر به وبسایت visitwicklow.com مراجعه کنید.

خانه های جان و فرانسیس برنان مشرف به خلیج کنمار است، با چادرهای تجملی که از ۱۵۰ یورو برای هر شب شروع می شود. این خانه ها دارای تخت خواب های دو نفره، پنبه های لوکس، میز لوازم آرایش و صبحانه هستند که به اتاق شما که در یک محل جالب با رواق های خصوصی مشرف به دریا می باشد، تحویل داده می شوند. ولخرجی واقعی را تصور کنید؟ هزینه یک خانه (مانند تصویر بالا)۳۵۰ یورو می باشد… ممکن است گران ترین چادر در ایرلند باشد.
جزئیات: هزینه اقامت برای هر شب 150 یورو می باشد و برای رزرواسیون می توانید به وبسایت dromquinnamanor.com مراجعه کنید.

زوبلر اکنون شش پروژه ی اعلام نشده در دست دارد. اینها همه تنها یک سال پس از افتتاح هتل The Ned، که وی در در همکاری با نیک جونز به انجام رساند اتفاق خواهد افتاد، هتلی که خیلی سریع به مکانی با ارزش برای بازدید در لندن تبدیل شد. تنها در یک سال اخیر، دارایی های گروه Sydell از 1993 اتاق هتل به 5986 اتاق رسید. وی در حال نوشیدن قهوه در کافه ی هتل Freehand در نیویورک در مصاحبه می گوید: “اگر به آنچه انجام داده ایم نگاه کنید، از نظر تعداد مضامینی که مستقل هستند کاملا غیر معمول بنظر می آید که توانستیم همه ی اینها را در زمانی نسبتا کوتاه خلق کنیم.”
هتل The Ned اولین ملک با ریشه ای از نیویورک در خارج از آمریکا بود، اما اینکه چطور به سرانجام رسید خلاقیت زوبلر بود. این خلاقیت با یک مکان قدیمی و تاریخی و اغلب بزرگ اتفاق می افتد که معمولا دور از دید است. بطور مثال، هتل NoMad در نیویورک، یک ساختمان هنرهای زیبا مربوط به سال 1903 در ناحیه ای است که سابقا برای داشتن مغازه هایی که همه چیز از جواهرات ارزان قیمت تا کلاه گیس می فروخته اند، شناخته می شده است. یک بانک قدیمی طراحی شده توسط سِر ادوین لوتینز که به سال 1924 بر میگردد، اکنون محل هتل The Ned در لندن است. The Line در واشینگتون دی سی در محل یک کلیسای نئو کلاسیک قرن بیستم قرار گرفته است. وی می گوید:” ما به دنبال اجتماعاتی هستیم که چیز جالبی برای انجام دادن در آنها وجود دارد، بنابراین این پروژه تنها برای سوار شدن بر موج ساخت و ساز و ساختن هتلی دیگر نیست.”

در آینده، زوبلر و شرکتش قصد دارند تیمی از طراحان داخلی تا صاحبان رستوران را بکار گیرند. او از خیلی ها کمک خواسته، از ژاک گارسیا طراح و معمار فرانسوی گرفته تا تیم نیرومند رابین استندفر و استفان آلِش از شرکت رومَن و ویلیامز که قبول کردند طراحی هتلی مدرن در میامی را به عهده بگیرند. همینطور شان نیب ، طراح و مشاور ساخت و ساز که پیش از کار برای ساخت هتل The Line در لس آنجلس و آستین، روی پروژه ی هیچ هتل دیگری کار نکرده بوده است. زوبلر می گوید:” ما بسیاری از افراد مستعد را گردهم آورده ایم و صحنه ای جهانی را پیش روی آنها قرار داده ایم.”
زوبلر 56 ساله که در Rockaway محله ی Queens نیویورک به دنیا آمده، پسر بزرگ از سه فرزند پدری وکیل مالیاتی و مادری معلم است. وی نام شرکت را از روی اسم مادر بزرگش، سیدِل وِیل، عتیقه فروشی که آندروی جوان را در مغازه اش به کار گرفته بود و اغلب در سفرهای اروپا برای خرید با خود می برد نامگذاری کرده است. زوبلر از وی به بخاطر کمک به گشودن چشمش بر روی طراحی و اشتیاق برای سفر ستایش می کند. در اوایل دهه ی بیست عمرش، وی در حراجی ها کار می کرد و سپس به عنوان دستیار مدیر در شرکت طراحی مد فرانسوی چارلز جوردن در میدان مدیسون مشغول بکار شد. در دهه ی 80، تقاضا برای کفش های پاشنه بلند این طراح فرانسوی بسیار بالا بود. او با محصولی مناسب در مکانی مناسب و زمانی مناسب قرار داشت. او به یاد می آورد که:” آن بهترین سال زندگی من بود، خیلی لذت بردم.” در 1984 به مدرسه ی حقوق رفت. وی می گوید:” همیشه می خواستم وارد کاری شوم و مدرک حقوقم را به این خاطر گرفتم که با کلمات بهتر از اعداد بودم.”

پس از فارغ التحصیلی از مدرسه حقوق بروکلین، زوبلر در شرکت های Cravath, Swaine ، Moore and Paul، Weiss Rifkindو Wharton & Garrison سر کار رفت، پیش از آنکه وارد شرکت حقوقی Greenberg Traurig شود. در حالی که در آنجا مشارکت داشت، وی با بَری استِرن لیخت آشنا شد و در نهایت رفت تا برای شرکت Starwood Hotels به عنوان نایب رئیس بخش مالکیت و توسعه در اولین روزهای گشایش هتل های زنجیره ای W فعالیت کند. زوبلر با نگاهی به گذشته، از استرن لیخت به عنوان “بزرگترین تاثیر، به عنوان یک معامله گر که دست نیافتنی و نابغه بود” یاد می کند. یکی از معامله هایی که زوبلر و استرن لیخت در نظر داشتند، خرید هتل های Standard آندره بالزاس بود. این هدف اجرا نشد اما زوبلر با بالزاس در تماس ماند و تبدیل به شریکی در این کمپانی شد. در طول سه سال آنها با یکدیگر فعالیت داشتند و شرکت دست به گسترش املاک متعددی از جمله هتل های The Raleigh و Standard، هر دو در میامی زد و موفق به ساخت هتل استاندارد در نیویورک نیز شد. زوبلر می گوید:” آندره در مورد فرهنگ رایج و طراحی و ساخت یک چشم انداز و پرورش آن بی نظیر بود. وی شدیدا مشتاق و با انگیزه و متمرکز بود و از طرف دیگر بسیار خجالتی و فروتن می نمود.”

در حالی که زوبلر تایید می کند که در ساختن “هتل های جذاب” تخصص دارد، اما خود را ” بدون اشتیاق به جذاب بودن” عنوان می کند. او ترجیح می دهد آخر هفته ها را در منزلش در هادسون وَلی در کنار همسرش و چهار سگ و سه گربه اش بگذراند. او لباسی ساده به تن می کند و به شوخی می گوید تنها وقتی به ملاقات مالکان املاک می رود، کت و شلوار می پوشد. تنها نشانه ی ثروت در پوشش او، ساعت عتیقه ی رولکس است.
جیم مورن، مدیر عامل و رئیس شرکت اقامتگاه های بین المللی MGM می گوید:” من با بسیاری از نوابغ طراحی ملاقات کرده ام، که توسعه یا مدیریت هتل را دست داشته اند. با خیلی از حقوق دانان و بانک داران و سرمایه داران خلاق آشنا شدم. اما پیش از آشنایی با آندرو زوبلر نمی دانستم که فرد مناسبی برای این کار هستم.” زوبلر موفق به مدیریت ساخت هتل هایی شد که جذابند اما برای همه ی طیف های سلیقه ای خیلی جذاب نیستند. اگر زمان اندکی را در لابی هتل های NoMad و Freehand بگذرانید، هیپی هایی با سبیل های دهه هفتادی می بینید و یا تجاری با کت و شلوار دوخته شده و کفش های گران قیمت و یا محلی هایی که پشت لپتاپشان در حال استفاده از وای فای رایگان قوز کرده اند. زوبلر در مورد بازار رقابتی می گوید:” بسیاری از افراد در تلاشند محصولشان را به عنوان چیزی که همه ی مردم خوششان بیاید تعریف کنند، و کسی از آن بدش نیاید. آنها تلاش می کنند و چیزی جهانی به وجود می آورند. ما سعی می کنیم چیزهایی خلق کنیم که دیدگاه خاصی ارائه دهند، با اینکه می دانیم بعضی افراد خوششان نخواهد آمد، اما کسانی که خوششان بیاید عاشقش می شوند و به نحوی تبلیغ کننده ی آن نیز می شوند.”

برای درک بهتر این معمار که یک قرن پیش در همین سال به دنیا آمده است، بهترین راه این است که به خانه ی دوران کودکی او در شهر بندری صنعتی آلبورگ، برویم. به عنوان یک نوزاد، پدر و مادرش، او و برادر بزرگش لیف را به این شهر واقع در شمال دانمارک منتقل کردند. جایی که پدرش آژ در یک کارخانه ی کشتی به عنوان مهندس دریایی مشغول به کار بود. اینجا بر روی لیمفیورد، آبراهه ای شهر دوران کودکی او را به دو نیم تقسیم می کند، که علاقه ی معمار دانمارکی به قایق های بادبانی و ساختن چیزهای زیبا از اینجا آغاز شد. هر مسافری که برای دیدن زادگاه برنده ی جایزه ی پریتزکر می رود باید در نظر داشته باشد که این شهر در ۴۰۰ کیلومتری شمال کپنهاگ است. مدتها پیش لیمفورد بزرگراهی برای قایق های دراز وایکینگ ها بود که با مارماهی ها به پیش رانده می شد. وقتی اوتزن ها در سال ۱۹۱۸ وارد شدند، اینجا یک مرکز صنعتی بود که بندر عمیق آن توسط کشتی های نیروی دریایی، صنعت ماهیگیری شاه ماهی، کارخانه ی دنکس اسپریت و کارخانه ی تنباکوی اوبل فعالیت می کرد.
کارخانه های کشتی رانی، کارخانه های تنباکو و آکووییت کخ این شهر را مشهور کرده بودند، مدت هاست که تعطیل شده اند. الان یورن اوتزن پسر محبوب دانمارکی باعث شهرت این شهر شده است؛ اینجا را به مقصد طراحی دانمارک بدل کرده است. اسکله ی تازه بازسازی شده ی که برادران اوتزن به عنوان اطوره های دریایی در آن قایقرانی می کردند، اکنون خانه ای برای میزبانی از نمونه های برجسته ی معماری مدرن است. اینجا یک خانه ی موسیقی (موزیکنس هوس) وجود دارد که به عنوان فانوس معماری جدید آلبورگ شناخته می شود و خانه ی سمفونی شهر، آکادمی موسیقی جوتلاندیک و مرکز تاریخ جز دانمارک است و نوردکرفت، نیروگاه سابق زغال سنگ شهر که در حال حاضر نوعی کاملا متفاوت از انرژی را به عنوان یک مرکز فعالیت های فرهنگی تولید می کند.

اما این مرکز اوتزن هست که برای اولین بار این شهر را بر روی نقشه ی بین المللی “ طراحان گردشگر” برده است. این آخرین ساختمانی است که اوتزن آن را با کمک پسرش کیم طراحی کرده است. این مرکز در ۹ آوریل ۲۰۰۸ و در تولد ۹۰ سالگی اوتزن بازگشایی شد و یک سال بعد در ۲۹ نوامبر اوتزن فوت کرد. ارتفاع ساختمان، انحناهای چشمگیر سازه های سقفی وکمی شبیه به بدنه ی کشتی بودن، یک کار برجسته بر روی اسکله ی احیا شده است. اینجا خانه ای برای نمایشگاه ها می باشد ( جایی که در اوایل سال جاری، پرنس فردریک تاج گذاری کرد، یک نگاه به گذشته ی معماری اوتزن است و حالا در سیدنی تا ۲۸ اکتبر در معرض نمایش خواهد بود). یک سالن غذاخوری ( رستوران یورن)، یک تالار کنفرانس و سالن قایق ها نیز در این مرکز وجود دارد. پیش از تولد یورن، پدرش آژ، یک سازنده ی قایق معروف بود ولی در سال ۱۹۲۹ وقتی یورن ۱۱ سالش بود، پدرش “قایق تفریحی آلبورگ” را طراحی کرد که تبدیل به قایقی استاندارد برای دریانوردان سراسر اسکاندیناوی شد. او بخاطر ساختن قابق تفریحی آلبورگ، شهرت جهانی پیدا کرد و به سرعت درخواست هایی برای مسابقات قایقرانی در سراسر اروپا و ایالات متحده برای او فرستاده شد.

موزه ی هنرهای معاصر شهر، کونستن که در سال ۱۹۷۲ توسط معمار معروف فندلاندی آلوار آلتو طراحی شده است تا مدت ها یکی از جاذبه های شهر بوده است. اینجا یک شهر کوچک قدیمی باشکوه سنگی دوست داشتنی وجود دارد ولی جاذبه ی اصلی آن، اسکله ی احیا شده ی آن است. هنرمندان توسط شهرداری دعوت شده اند تا سیلوها را با کار بزرگی نقاشی کنند که با افتخار صنعت شهر آغاز به فعالیت کند. حتی در زمستان ولی به طور خاص در شب های بهار و تابستان اینجا با افرادی که قدم می زنند و پیاده روی می کنند، موزیسین ها و بسکتبالیست ها پر از جمعیت می شود. خیلی راحت است که ببینید چرا در سال ۲۰۱۶ شهروندان آلبورگ توسط کمیسیون اروپا “خوشحال ترین مردم اروپا” نام گرفته اند.

اوتزن در سن ۱۹ سالگی و در سال ۱۹۳۷ وقتی که در دمدرسه ی آکادمی سلطنتی کپنهاگ ثبت نام کرد، آلبورگ را ترک کرد و پدرش به مارخانه ی کشتیرانی هلسینگور انتقالی گرفت. حدود ۳۰ کیلومتری شمال کپنهاگ است. در اینجا شما می توانید طرح مسکونی اوتزن، که به عنوان پروژه ی کینگو شناخته می شود را پیدا کنید: ۶۳ خانه ی ارزان قیمت در چهار هکتار زمین در حومه ی شهر. او برای ساخت خانه های ارزان قیمت به سوئد وارد شده بود و مسابقه را برنده شد. ولی بودجه ی پروژه از بین رفت. در عوض او برنامه هایش که جایزه برده بودند را پیش شهردار محلی خود در هلسینگور که آن ها را سفارش داده بود، برد.

در طول ۶ ماهی که بر روی آن کار می کرد، برای تصور کردن شکل زمین در بنلانگ پوینت سیدنی او باید از خانه اش به فاصله ی چند کیلومتر به قلعه ی کرانبورگ هلسینگور می رفت. قلعه ی قرن ۱۵ ام به عنوان السینور در هملت نوشته ی ویلیام شکسپیر، واقع بر روی دماغه و احاطه شده توسط دریا، جاودانه شده است. در حالیکه در اطراف دیوارهای باستانی خود راه می رفت ٬متوجه شد که خانه ی اپرای سیدنی، شبیه کرونبورگ است : از همه ی جوانب مشاهده کرد. او اغلب در اطراف شبه جزیره ی کرونبورگ قایقرانی می کرد و قلعه را از همه ی جوانب مشاهده می کرد. او متوجه شد که خانه ی اپرای سیدنی نمی تواند ضلع زشتی داشته باشد؛ باید از همه جوانب زیبا باشد. برای دوست داران اوتزن، این نوشته ای است که حتما باید بخوانند تا متوجه شوند که او چگونه توانسته است بدنه های مرمری خود را در سیدنی تصور کند.
در اولین دیدارش از سیدنی در جولای/آگوست ۱۹۵۷ ، اوتزن، مدیزیت شرکت آبجوسازیٍ توث را نا امید کرد. دولت کیهیل NSW خواستار بازپرداخت عمومی برای تامین بودجه ی این ساختمان شد و اوتزن پیشنهاد داد تا شاید آبجوساز استرالیایی بتواند هزینه ی ساخت و ساز را بر عهده بگیرد. همانطور که کارخانه ی آبجوسازی کارلسبرگ دانمارک قسمتی از درآمدشان را از طریق بنیاد کارلسرگ، به علم و هنر اختصاص داده اند. از سال ۱۸۴۷، بنیانگذراران کارلسبرگ، یاکوبسن ها نقش بزگی در کارهای هنری خیرخواهانه ایفا کرده اند. علامت تجاری کپنهاگ، پری دریایی کوچک، در لنجلینی که توسط ادوارد اریکسن ساخته شده بود، توسط کارل یاکوبسن به شهر کپنهاگ در سال ۱۹۱۳ اهدا شد. یک نسخه ی المثنی از آن در کارخانه و گلیپتوتکت، موزه ی هنر کپنهاگ وجود دارد. این موزه در اطراف مجموعه ی شخصی کارل یاکوبسن پسر بنیانگذار کارلسبرگ، ساخته شده است و یکی از محبوبترین جاذبه های شهر است. هنگامی که پیشنهاد اوتزن مدیریت و سهامداران توث را ناراحت کرده بود، زمان زیادی نگذشته بود که قرعه کشی های ایالتی هزینه ی ساخت خانه ی اپرای سیدنی را تامین کردند و در همان سال نوامبر ۱۹۵۷ ساخته شد.

وقتی که اوتزن بعد از خروجی دراماتیک از استرالیا و قبل از به اتمام رساندن خانه ی اپرای سیدنی، به دانمارک برگشت، بحث و اختلافی که او را مقصر می دانست، کار کردن در کشورش را سخت کرد. انجمن معماران دانمارک به او اعلام کردند که او هیچوقت نمی تواند کاری رسمی در رابطه با دولت دانمارک داشته باشد چون به نظر می رسد که او از انجام وظایف خود در سیدنی فرار کرده است. بدون هیچ کار دولتی او به کمیسیون های خارجی و خصوصی متکی شد.
به همین دلیل است که شما تعداد انگشت شماری از کارهای اوتزن را در دانمارک مشاهده می کنید. آثار کمتر شناخته شده ی او عبارتند از: ( مانند پیشنهاد او برای موزه ی هنر سیلکنبرگ که هیچوقت ساخته نشد) ، توسعه ی موزه ی هنر لوئیزیانا در شمال کپنهاگ، فروشگاه مبلمان که اکنون رستوران پائوستیان در نوردهاون است و بندرگاه شمالی کپنهاگ. اما کلیسای باگسوارد، در حومه ی شمالی کپنهاگ، که توسط یک قبیله ی لوتری تهیه شده، یک قطعه برای نمایش مقاومت او است. گفته می شود که بیشتر برنامه های مجموعه ای او برای طراحی داخلی، شبیه خانه ی اپرای سیدنی است. وجه بیرونی آن بی نظیر و فریبنده است؛ طراحی داخلی سفبد با سقف منحنی آن، بلوک های بسر سفید و چراغ های صحنه ای که وقتی جمعیت می ایستند یک پیروزی برای مدرنیسم است. برای تحسین کنندگان اوتزن، این یک مکان مقدس است. یک دیدار از اینجا شما را درگیر یک سوال ابدی داخلی می کند: طراحی داخلی خانه ی اپرای سیدنی به چه شکل می توانست باشد اگر او شاهکار خود را به اتمام می رساند.

10. قلعه Pernstejn

9. قلعه Kokorin

8. قلعه Bouzov

7. قلعه Kost

6. قلعه Trosky

5. قلعه Zvikov

4. قلعه Krivoklat

3. قلعه Hluboka

2. قلعه Prague

1.قلعه Karlstejn
فقط با 30 دقیقه فاصله از قلعه Prague این قلعه قرار دارد. دور این قلعه با جنگلی از درختان سبز پرپشت احاطه شده است و تصور می شود قلعه از درون یک داستان تخیلی پدیدار می شود. در حالیکه نمای خارجی این قلعه متعلق به قرن 14 ام زیبا است و طرح و چیدمان پله ای آن خیلی جلوتر از زمان ساختش بوده است، درون آن واقعا محشر و زیباتر است. مجموعه ای بسیار بزرگ از جواهرات امپراطوری رومی مقدس را در خود دارد. بعلاوه شما می توانید نسخه دوم جواهرات سلطنتی چک را در آن ببینید و در برخی موارد حتی می توانید آن ها را لمس کنید.

گشت و گذار در کنسرت هال هارپا
هارپا نام سالن اجرای کنسرت ها و کنفرانس ها است که در جزیره ریکیاویک قرار گرفته و در ماه آگوست سال 2011 افتتاح شد. این سالن به سفارش گروه طراحی هنینگ لارسن، توسط هنرمندی دورگه به نام الافور الیاسون طراحی شده است. نام این سالن در روز ملی ایسلند، هارپا نهاده شد. قبل از آن به نام سالن کنفرانس و کنسرت ریکیاویک شناخته می شد. امروزه ارکستر سمفونی و اپرای ایسلند در این سالن برگزار می شود.

ارکستر سمفونیک ایسلند در سال 1950 تأسیس شد. محل استقرار آنها سالن کنسرت هارپا است. در هر فصل حدود 100 کنسرت شامل کنسرت های اشتراکی با رهبران معروف، تک نوازان، کنسرت های خانوادگی، کنسرت های مدرسه اجرا می شود. کنسرت های فصلی به صورت زنده در تلوزیون ملی ایسلند پخش می شوند. تورهایی ویژه برای تماشای ارکستر از انگلیس، ایالات متحده آمریکا، آلمان و فرانسه به سالن هارپا مراجعه کرده اند.
هارپا تاکنون جوایز متعددی برای امکانات برجسته ای که ارائه می دهد دریافت کرده است. همچنین جایزه اتحادیه اروپا برای معماری معاصر را نیز از آن خود کرده است. هارپا چندین سالن چند منظور و مجهز به بالاترین استاندارهای صوتی و تکنولوژی را داراست. رخدادهای مختلفی همچون نمایشگاه های تجاری، کنفرانس ها، جلسات، کنسرت ها و سایر رویدادهای فرهنگی با امکانات بی نظیر در این سالن انجام می شود.

این کنسرت هال مجلل و زیبا و درخشان در مرز بین زمین و دریا ساخته شده است. به هارپا که می روید آبی زلال دریا و عظمت کوه های اطراف شهر ریکیاویک را یک جا مشاهده می کنید. این سالن بزرگ مساحتی در حدود 28 هزار مترمکعب دارد. ورودی هارپا در قسمت جلوی ساختمان قرار دارد. قسمت های اجرایی، سالن تمرین و اتاق پرو در محوطه پشتی قرار دارند. برای کارمندان و کسانی که اجرا دارند ورودی اختصاصی در شمال ساختمان تعبیه شده است. سایر بازدید کنندگان از ورودی اصلی تردد می کنند. ساختمان دارای اسکلتی فولادی و نمای شیشه ای است. در تمامی پنل های شیشه ای چراغانی انجام شده و در شب منظره ای خیره کننده به چشمان انسان هدیه می کند.
هارپا ساختمانی با هشت طبقه است که برای هر سالن و تالار آن اسم های جداگانه انتخاب شده و کاربری های مختلفی تعیین شده است. بسته به نوع رویداد و تعداد مهمان ها می توان از سالن های مجهز آن استفاده کرد. در ادامه چند تالار آن را معرفی می کنیم.

الدبرگ (Eldborg) به عنوان بزرگترین تالار هارپا طیف خیره کننده ای از کنسرت ها و رویدادها را شامل می شود. برخی از بزرگترین افراد نامدار عرصه موسیقی جهان در آن اجرا داشته اند. این سالن به عنوان یک سالن کنسرت در سطح جهانی طراحی شده است و دارای تکنولوژی پیشرفته اکوستیک است که می توان در آن نمایش ها، کنفرانس ها و سخنرانی های مختلف را ترتیب دارد. این مکان مدرن می تواند تا 1800 مهمان را در خود جای دهد.

فلو (Flói) یک فضای 1000 متری است که برای نمایشگاه ها و پذیرایی های بزرگ بسیار مناسب است. این بخش در طبقه اول قرار دارد و دارای منظره ای خیره کننده از بندر و چشم اندازهای اطراف می باشد. این فضا می تواند رویدادی با 800 نفر نشسته و یا بیشتر را پذیرایی کند.

سولفوربرگ (Silfurberg)نیز یک سالن کنفرانس بزرگ در طبقه دوم با امکان برگزاری رویدادی تا 840 نفر مهمان است. این سالن امکان تقسیم شدن به دو فضا را نیز دارا است که در هر بخش 325 مهمان نشسته جای می گیرند. بسیار حیرت انگیز است که جدا کردن آن با یک پارتیشن ضد صدا صورت می گیرد و هر بخش سیستم صوتی مجزایی نیز داراست.

هالوفت (Haaloft) یک تالار جدید و زیبا در طبقه هشتم هارپا است که دارای منظره ای باشکوه از غرب و نمایی خیره کننده از بالا بر روی بندر و اقیانوس اطلس و کوه های اطراف شهر است.
هارپا دارای سه ساکن کنفرانس با مجموعاً 3000 نفر ظرفتی است. علاوه بر آن 10 اتاق کنفرانس دیگر نیز دارد که مجهز به پیشرفته ترین تکنولوژی های روز هستند. امکان برپایی چندین رویداد همزمان با بالاترین کیفیت در این سالن وجود دارد.
سیستم کترینگ هارپا نیز نقش مهمی در تکمیل این مجموعه را دارد. این سیستم توانایی ارائه خدمات بر اساس هر نوع رویدادی را دارد. همچنین ارائه سرویس غذا برای مراسم عروسی، جشن های تولد، سالگردها، مراسم خاکسپاری و سایر فعالیت ها از زمره خدمات آنها محسوب می شود.

تم اصلی غذاها، یک غذای جدید ایسلندی است به طوری که غذاهای سنتی ایسلندی را به سبکی نوآورانه ارائه می دهند. منوها نیز فصلی هستند و از تازه ترین مواد غذایی موجود در بازار و با توجه به موقعیت زمانی تولید می شوند. تیم کترینگ هارپا کارکنانی با تجربیات گسترده از کارهای مختلف دارد. این تیم دارای حدود 50 نفر انسان متعهد به ارائه خدمات عالی با تأکید بر کیفیت، کارایی و ارائه ای زیبا هستند. چشیدن طعم غذاهای ایسلندی با چنین منظره خیره کننده ای از اقیانوس گردشگران بیشماری را به سوی این سالن می کشاند. پس از تماشای اجرای زیبای یک کنسرت، چشیدن طعم غذاهای ایسلندی را به شما توصیه می کنیم.

کنسرت هال هارپا با قرار گرفتن در بخش مرکزی شهر، کنار بندر زیبای ریکاویک و دارا بودن منظره ای خیره کننده از اقیانوس اطلس و کوه های اطراف جایگاه بینظیری در گردشگری پایتخت ایسلند دارد. هر چیزی که به آن نیاز داشته باشید به سهولت در دسترس شما قرار دارد مانند هتل ها، رستوران ها، موزه ها، مراکز خرید و طبیعت خیره کننده ایسلند. هارپا بر روی اسکله قرار دارد. شما می توانید به سهولت به تفریحات دریایی بندر دسترسی پیدا کنید. یکی از آن تفریحات ماهیگیری است. حتی اگر تجربه ای در زمینه ماهیگیری در دریا ندارید باز هم نفس کشیدن در هوای تازه، قایق سواری در اقیانوس آزاد و اگر خوش شانس باشید گرفتن اولین ماهی تجربه ای است که هرگز فراموش نخواهید کرد. خود کنسرت هال هارپا در تاریخ های خاص اقدام به برگزاری تورهای ماهیگیری دریایی می نماید. جالب است که اگر شما تمایل داشته باشید ماهی را که گرفته اید برایتان کباب هم می کند.
علاوه بر آن هارپا به سیستم های حمل و نقل عمومی بسیار نزدیک است و خود نیز مجهز به پارکینگی با ظرفیت 550 وسیله نقلیه می باشد.

اگر 130 کیلومتر از دوبلین به سمت جنوبشرق بروید به قلعه کیلکنی خواهید رسید. نرماندی ها این قلعه را در اواخر قرن 12 بر روی زمین بلندی که به خوبی مشرف به رود نور است، ساختند. امروزه، یکی از دلایل اصلی سفر به شهر کوچک کیلکنی، دیدن همین قلعه است. ورود به زمین های قلعه رایگان است و به همین دلیل هم بازدیدکنندگان و هم افراد محلی می توانند در باغ های رز جلوی قلعه و مناطق جنگلی اطراق قلعه به گشت و گذار بپردازند. ولی اگر داخل شهر هستید، مطمئنا می خواهید به داخل قلعه بروید و تالارهای بزرگ شگفت انگیز و برخی از اتاق های مبله شده را ببینید.

اما در طول سال های اخیر، نمای معماری شهر بوداپست شروع به تغییری محسوس کرده است. با بهبود شرایط اقتصادی مجارستان پس از رکود اقتصادی سال 2008، سازه های جدید و مدرنی آرام آرام اثر و نمای خود را نشان دادند بدون این که در فضای شهر تغییر زیادی ایجاد کنند. این روزها سرعت این تغییر و ساخت سازه های مدرن بیشتر شده است و تعدادی پروژه جاه طلبانه در دست ساخت قرار دارد که از آن میان می توان به اولین آسمانخراش شهر اشاره کرد.

5- استادیوم جدید فرانس پوشکاش

6- خط مترو M4

7- مرکز فرهنگی هزاره
در مرکز فرهنگی هزاره (Millennial Cultural Cente) بوداپست، خطوط مستقیم ساختمانMüpa Budapes کنتراست خیره کننده ای را با نمای منحنی دار بیرونی ساختمان تئاتر ملی (National Theater) ایجاد کرده اند. اگر چه این سازه ها از لحاظ معماری خیلی مورد توجه نیستند اما نامشان در تاریخ بوداپست به عنوان اولین ساختمان های مدرنی قرن بیست و یکمی شهر به ثبت رسیده است. ساختمان تئاتر ملی بوداپست که در سال 2002 درهای خود را به روی بازدید کنندگان گشود و Müpa که ساخت آن در سال 2005 به اتمام رسید، راه را برای دیگر سازه های مدرن شهر بوداپست باز کردند.

مالت، جمهوری کوچک اروپایی
حتما شما هم بازی شگفت انگیز راسل کرو را در گلادیاتور به یاد دارید و یا هنرنمایی بردپیت در تروی. خوب علاوه بر هنر بازیگران و عوامل این فیلم های درخشان، سرزمینی که داستان در آن روایت می شود آنقدر استثنایی و تاریخی است که بر جذابیت هر چه بیشتر آن افزوده است. جزیره هایی به غایت زیبا با سواحلی استثنایی و گاه شفاف و درخشان که در میانه آب های دریای مدیترانه، جایی میان تونس، لیبی و ایتالیا، در کنار هم تشکیل یک مجمع الجزایر زیبا را داده اند.

این مجمع الجزایر بسیار زیبا و گاه بکر مالت نامیده می شود. جمهوری کوچکی که جزو اتحادیه کشورهای اروپایی است و معجونی از فرهنگ عربی و ایتالیایی که به سبب مستعره انگلیس بودن زبان اصلی شان علاوه بر زبان تاریخی مالتی، انگلیسی است و البته اغلب مردم به ایتالیایی نیز تسلط دارند. جزایری استراتژیک و تاریخی که از فنیقی ها گرفته تا ناپلئون بناپارت و از مسلمانان عرب گرفته تا مسیحی های فئودال، در آن ردپایی از خود به جای گذاشته اند و سال-های استقلالش از بریتانیای کبیر به یک قرن هم نمی رسد.

والتا پایتخت کوچک و تاریخی مالت است. شهری با کوچه پس کوچه های جذاب و شکل و شمایلی تاریخی که شما در را میان معماری خاصی قرار می دهد که نه تماما عربی است و نه تماما رومی. معجونی از تاریخ که در معماری کلیساهای متعددش فریاد می کشد. موزه ها و مجسمه ها نیز بازگو کننده روزهای گذشته این سرزمین اند. یک موزه وسیع و روباز که شما را با سواحل استثنایی اطرافش حیرت زده خواهد کرد.

در میان شگفتی های بی شمار والتا اما عازم شاهکاری در شهر می شویم که در سراسر اروپا کم-نظیر است و به روزهایی سفر می کنیم که شوالیه های فئودال سنت جان بر جزیره حکمرانی می کردند. شوالیه بزرگ قصد ساختن یک سالن تئاتر می کند تا همه مردم جزیره بتوانند از این تفریح سالم نهایت استفاده را ببرند. تئاتر مانوئل در قلب والتا و در یکی از خیابان های تاریخی شهر چشم انتظار ماست.

تئاتر مانوئل
در خیابان تئاتر شهر والتا، چند در چوبی و زیبا قرار دارند که بر سر در آن عبارت تئاتر مانوئل حک شده است و عبارتی که نشان می دهد تئاتر متعلق به همه است آن هم به عنوان یک تفریح سالم. بنایی با معماری ساده و متمایل به باروک که به نظر آنقدرها هم استثنایی نمی آید اما سفرهای متعدد به ما آموخته است که گاهی متفاوت ترین رویدادها پوسته ای به ظاهر ساده دارند. بنابراین قدم در داخل بنا می گذاریم و از همان اول کار حیرت زده می شویم. همه چیز در یک کلام پرطمطراق است حتی راه پله ورودی! اینجا قلب هنری شهر والتا و تمام مالت است. راه پله های مرمرین، سالنی سرخ فام با پرده های آراسته، اتاقک ها و جایگاه های چوبی آکنده از انواع تزیینات زیبا و سقفی حیرت انگیز با لوسترهای تجملاتی و نقاشی های جذاب، همه مشرف به یک صحنه. صحنه در نهایت زیبایی در میان یک قاب چوبی آراسته جا خوش کرده است.

بیایید کمی در تاریخ قدم بگذاریم. سال ها بود که ناآرامی و قدرت طلبی حکومت ها و اقوام مختلف بر مالت سایه افکنده بود، تا اینکه با به قدرت رسیدن شوالیه های سنت جان آرامش اندکی به جان مردمان ساکن جزیره تزریق شد. حالا که ثباتی نسبی حاکم شده بود وقت پیشرفت بود و والتا به عنوان پایتخت انتخاب شده بود. پایتختی فرهنگی و اداری که قرار بود حالا حالاها یکه تازی کند.

در مهمانسراهایی که به شوالیه های سنت جان تعلق داشت اغلب اوقات در میهمانی ها، تئاترها و یا مراسم خوانش دراماتیک برگزار می شد. تئاترها اغلب در سالن و یا اتاق پذیرایی اصلی مهمانسراها اجرا می شد. تا اینکه در سال 1731 میلادی شوالیه ارشد، Fra António Manoel de Vilhena، دستور ساختن یک سالن تئاتر بزرگ را می دهد تا تمام مردم بتوانند از دیدن تئاترها بهره مند شوند. مکانی برای سرگرمی عمومی و البته تمام هزینه ساخت را هم خود متقبل می شود. برای آغاز ساخت دو خانه مجاور هم که به دو برادر تعلق داشته خریداری می شود و ساخت و ساز آغاز می گردد. نمای خارجی تقریبا ساده البته با نیم نگاهی به اصول تکلف گرایانه و پرطمطراق معماری مالتی و بنایی سه طبقه. یک بالکن هم با نرده های سنگی تراش خورده به بنا ضمیمه می شود. طراحی ساختمان تئاتر بر عهده Romano Carapecchia و ساخت آن بر عهده فرانچسکو زرفا و آنتونیو آزارپاردی بوده است. از آنجا که ساختمان اصلی از الحاق دو خانه مجاور هم ایجاد شده بود ظرف مدت ده ماه ساخت و ساز پایان می گیرد و داخل بنا به سبک روکوکو فرانسه آراسته می شود. به دور از تجملات آنچنانی و پر از ریزه کاری های خوشایند و سرزنده.

آنچه که ساخته می شود یک سالن نیم دایره و یا نعل اسبی بوده که به یک سکوی رقص منهتی می شده است. اما آنچه که می بینیم یک سالن بیضوی است که 623 جایگاه تماشاچی داشته و دورتا دور آن را سه طبقه جایگاه چوبی با اتاقک های مجزا تشکیل داده است. اتاقک ها به زیباترین شیوه ممکن آراسته شده اند با انواع برگ های طلایی و پرده های سرخ رنگ و یک سقف زیبا هم در نهایت کار سالن را رویایی کرده است. بر کف سالن روبروی صحنه نیز صندلی هایی چیده شده است که در مواقعی برای برخی اجراها برداشته می شوند.

اولین نمایشنامه در سال 1732 به روی صحنه می رود درحالی که طراحی آن با شوالیه ارشدی به نام Knights Francois Mondion بوده است. بعد از آن نمایشنامه های بسیاری از معروف ترین نمایشنامه نویس ها به روی صحنه می رود. اولین مدیر اپرا که در آن به مدیریت اجراها پرداخته Melchiorre Prevost Lanarelli در سال 1736 و آخرین آن ها Le Brun در سال 1866 بوده است. نکته جالب آن که یک زن در فاصله بین سال های 1768 تا 1770 عهده دار رهبری اپرا و سالن بوده است. مدیران اپرا سالن را کرایه کرده و اجراهای متفاواتی را در آن ترتیب می دادند. شوالیه ارشد هزینه های کرایه سالن تئاتر را هم برای مدیران اپرا معین می کرده، به طوری که برای کرایه سالن در بازه هایی همانند کریسمس و عید پاک و فصل های متعدد هزینه های جداگانه ای پرداخت می شده است. علاوه بر هزینه ها سالن تئاتر قوانین دیگری از جمله روشنایی ها نیز داشته و خوابیدن در اتاقک ها ممنوع بوده است، اتفاقی که از قضا در آن دوران مرسوم هم بوده و یک شوالیه نیز مامور نظارت بر اجراها و احتمالا سانسورهای احتمالی بوده است.

کم کم پای کارگردانان بزرگ نیز به سالن تئاتر باز می شود و اغلب نمایش های درام به روی صحنه می رود. حالا مانوئل تبدیل به سومین سالن تئاتر اروپا می شود که تبادلات هنری فراوانی با پالرمو و ناپل ایتالیا داشته و عملا تبدیل به پل ارتباطی بین هنرمندان تئاتر La Scala در ایتالیا و Covent Garden در انگلستان می شود. تبادلی که سطح هنری تئاتر مانوئل و اجراکنندگان را به بالاتربن حد ممکن می رساند.
این تغییرات سبب شد تا سالن تئاتر در سال 1783 یعنی کمی بعد از افتتاح به سرعت بازسازی شود و دکوراسیون آن به طرز قابل توجهی تغییر کند. ماموریت این تغییر نیز به معمار رومی آن روزها یعنی Natale Marini سپرده می شود. طرح ارائه شده و به قدری در جذب نظر موافق شوالیه ها موفق ظاهر می شود که انجمن شوالیه ها جایزه ای برای این معمار خوش ذوق در نظر می گیرند.
اجرای نمایش ها حتی در زمان سقوط شوالیه ها و حمله فرانسوی ها نیز ادامه پیدا می کند و در این بین یکی از کارگردانان تئاتر نیز دستگیر می شود اما این قضایا خللی در برنامه اپراها و اجرای تئاترها وارد نمی کند.

بعد از دو سال که سر و کله انگلیسی ها پیدا میشود یک نجیب زاده انگلیسی از حضور خوانندگان ایتالیایی و سیسیلی در یک سالن کوچک اما بازسازی شده خبر می دهد که هر شب افسران انگلیسی برای تفریح به آن جا مراجعه می کنند و آن را سرگرم کننده توصیف می کند.
با فرا رسیدن قرن نوزدهم در حوالی سال 1812 سالن گسترش یافته و به تعداد طبقات جایگاه ها افزوده شد و یک صحنه به مجموعه افزوده شد تا سالن شکل بیضوی امروز را به خود بگیرد. در سال 1844 بر روی اتاقک های چوبی تزئیناتی قرار داده شد که چهره سالن نمایش را متحول کرد. در سال 1906 ورقه های نقره همه جا از سقف گرفته تا بر روی قاب اتاقک های چوبی به کار گرفته شد تا بر شکوه هر چه بیشتر مانوئل بیافزاید.
حالا دیگر تئاتر مانوئل محل اجرای حرفه ای ها بود و همین امر پای افراد مهم و مشهوری را به این شهر کوچک و سالن تئاتر زیبا و استثنایی آن کشاند. بسیاری از اپراهای مطرح انگلیسی و ایتالیایی قرن نوزدهم در مانوئل به روی صحنه رفت که اتفاقا بسیار هم مورد توجه قرار گرفت به طوری که نه ماه از سال این سالن تئاتر میزبان اپراهای مختلف بود.

با شروع جنگ جهانی دوم مانوئل محل اسکان جنگ زده هایی بود که آواره شده بودند اما خوشبختانه این تئاتر تاریخی آسیب جدی ندید. هنوز هم با گذر سال ها راه پله های مرمرین، لوسترهای آنچنانی وین و طاقچه های تزئینی آن بدون آسیب برجای مانده اند. از دیگر شگفتی-های این سالن تئاتر وجود دو مخزن آب بزرگ در کف سالن اجرا بوده تا در زمانی که خبری از وجود سیستم های صوتی امروزی نبوده صدا با وضوح تمام آکوستیک شده و به گوش تمام حاضرین در سالن برسد. در دهه 60 قرن بیستم یک خانه قرن 18 در مجاورت تئاتر توسط دولت تصاحب شد تا به سالن تئاتر افزوده شود اما در قرن بیست و یکم بر اساس شکایات وراث این قسمت به صاحبین اصلی بازگردانده شده و حالا به عوان رستوران و گالری در کنار تئاتر مانول مورد استفاده قرار می گیرد. خانه خود شبیه به یک کاخ بوده و متعلق به خانواده ای ثروتمند.

در سال 1970 اما بازسازی ها کمی بی رحمانه بود و قسمت هایی از بالکن سنگی معروف حذف شد اما بازسازی اساسی در سال 2003 آغاز شده و بسیاری از نقاشی ها، اتاقک های چوبی و سقف با توجه کامل به تصاویر و اطلاعات گذشته با کمترین میزان دخل و تصرف بازسازی شد. کشف چند نقاشی مربوط به قرن نوزدهم از تئاتر مانوئل در این بازسازی ها بسیار موثر بود.

سال ها تئاتر مانوئل محل نمایش فیلم های سینمایی و برگزاری کارناوال ها متعدد بود اما امروزه به همان کارایی سابق خود بازگشته است. هنوز هم صدای اجراهای اپرا چه به انگلیسی و چه به زبان مالتی از سالن مانوئل به گوش می رسد. امروزه سالن مانوئل محل اجراهای متفاوتی است از کنسرت های روز گرفته تا اجرای تئاترها و اپراهای مختلف و یک کمیته خاص از سال 1960 مسئولیت مدیریت و نگهداری از این مجموعه را تا به امروز برعهده گرفته است. در میان خوانندگان و هنرمندانی که در این سال ها به اجرا در مانوئل پرداخته اند نام های بزرگی به چشم می خورند.

در روزهای دوشنبه تا شنبه هر هفته تئاتر مانوئل میزبان تورهایی است که شما را از درب ساده خیابان تئاتر به مانوئل راهنمایی کرده و سپس شما را در جادوی باروک خیره کننده مانوئل غرق می کنند. با داستان های شنیدنی از روزهایی که این بنا پشت سر گذاشته است. تئاتر مانوئل، تئاتر ملی و خانه ارکستر سمفونیک مالتی هاست که در بین مردم این سرزمین کوچک جایگاه خاصی دارد و قدیمی ترین تئاتر در بین کشورهای مشترک المنافع است که حتما ارزش دیدن دارد. اگر قصد بازدید از این تئاتر را داشتید حتما قبل از مراجعه سری به وب گاه آن زده و اطلاعاتی را در مورد نحوه رزرو تورهای بازدید بدست بیاورید.

این بنا علاوه بر زیبایی و چشم نوازی، بسیار مقاوم و مستحکم ساخته شده به طوری که بعد از گذشت صد سال از عمر خود همچنان پابرجاست و امروزه به موزه ی هنرهای معاصر بارسلونا مبدل گشته است. این بنا در بارسلونا به دو دلیل مشهور شده است. دلیل اول ذوق و خلاقیت فراوانی است که معمار زبردستش در ساخت آن به کار برده، دلیل دوم درخواست آقای بالتو به عنوان اولین خریدار خانه از معمار گائودی مبنی بر ساخت بنایی منحصر به فرد بوده که تا آن زمان نظیری نداشته است و در نهایت همین طور هم شده است.

در هر شهر و دیاری از ایران که زندگی می کنید پیشنهاد می شود برای رفتن به اسپانیا و دیدن از خانه استخوانی آن ابتدا به پایتخت سفر کنید و چند روزی را در یکی از هتل های شیک و دوست داشتنی تهران بگذرانید. برای رزرو هتل در تهران نیز می توانید به سایت ایران هتل آنلاین مراجعه کرده و لیست تمام هتل های تهران را ببینید. این سایت علاوه بر هتل های تهران لیست هتل های ایران را در مقابل چشمان شما نمایش می دهد تا هر یک را که می خواهید بررسی و در صورت تمایل و نیاز رزرو فرمایید و از سفر خود با خیال راحت لذت ببرید.

معرفی کلی
خانه استخوانی بارسلونا ساختمانی چند طبقه با مساحتی در حدود ۵۰۰۰ متر مربع است که در یکی از خیابان های اصلی بارسلونا به نام کاسا بالتو واقع شده است. نمای بیرونی این خانه با کاشی های فیروزه ای رنگ تزئین شده است و تماشای آن به انسان ارامش می دهد. این خانه تعداد زیادی بالکن دارد که گویی هر یک در پشت نقابی که بر چشمانی زده شده است قرار گرفته اند. پشت بام خانه استخوانی بارسلونا شبیه ستون فقرات اژدهایی است که کوژ پشت است. رنگ پشت بام نیز فیروزه ای است و طوری انتخاب شده است که با نمای بیرونی بنا تا حد زیادی همخوانی دارد. اینها تنها گوشه ای از زیبایی های نمای بیرونی بناست و توصیف تمام و کمال آن واقعا در سخن نمی گنجد.

قطعا داخل یک همچین ساختمانی با نمایی به این زیبایی دیدنی است. در ورود به خانه استخوانی اولین چیزی که به چشم می اید شیشه های رنگی به کار رفته در ساخت پنجره هاست که هنگام تابش نور خورشید به آنها نمایشی از نور و رنگ را به عرصه ی اجرا می گذارند. در اینجاست که پیشنهاد می شود سرتان را به سمت بالا بچرخانید و نگاهی به سقف خانه بیندازید تا گچ بری هایی را که در آن آیینه های آبی رنگ در میان بریدگی هایش جای گرفته تمام وجودتان را به وجد بیاورد. بدین ترتیب همین طور که در ساختمان قدم می زنید همواره از دیدن مهارت و خلاقیت بی حد و حساب گائودی معمار این بنای بی نظیر، شگفت زده می شوید که یک انسان تا چه حد می تواند در دنیای خیالات سیر کند و صحنه های ظاهر شده در مقابل چشمان خود را به این زیبایی در قالب یک ساختمان که بتوان به آن وارد شد به نمایش بگذارد!

گائودی یکی از بزرگ ترین معماران بارسلوناست که شهرت او در قرن بیستم به اوج خود رسیده است. این معمار کاربلد علاوه بر خانه استخوانی بناهایی ساخته است که همگی مشهور و بسیار پرطرفدارند. سه مورد از مشخصه های اصلی بناهای ساخته شده توسط او توجه به نور، رنگ و مجسمه سازی است؛ مشخصه هایی که تقریبا در تمام سازه های او به طرز جالبی به کار برده شده است. از جمله بناهای معروف او که در قرن نوزدهم توسط وی ساخته شده است Elcapricho و Casa Viens است که ترکیب زیبای نور و رنگ و توجه به همخوانی و همکاری این دو ویژگی در ظرافت بخشیدن به این بناها کاملا واضح و روشن است. وی در ساخت بناهای خود رنگ ها را به شکلی انتخاب کرده که سازه هایش در هر ساعت از روز چهره ی جدیدی به خود می گیرند چرا که در هر ساعت از روز خورشید از زاویه ای به داخل بنا می تابد و در قسمتهای متقاوتی از بنا سایه ایجاد می کند، به این ترتیب بنا به طرز عجیبی تغییر رنگ می دهد و از بازدیدکنندگان خود دلربایی می کند.

تاریخچه
خانه استخوانی در ابتدا تنها یک بنای ساده بوده، این خانه در سال ۱۸۷۷ توسط آنتونی گائودی ساخته شده و تا پایان قرن نوزدهم هیچ ویژگی منحصربه فردی نداشته است؛ تا این که آقای بالتو در سال ۱۹۰۰ که در آن زمان در شرف ازدواج بوده خانه را خریداری می کند؛ همسرش از او می خواهد خانه را به قصری زیبا تبدیل کند، وی نیز از گائودی درخواست می کند تا خانه را بازسازی و آن را به شاهکاری از معماری معاصر تبدیل کند. گائودی نیز این کار را در کمال ذوق و سلیقه انجام می دهد. گائودی بازسازی خانه را در سال ۱۹۰۴ شروع کرد. تغییراتی که انجام داد اضافه کردن یک طبقه جدید به بنا و اعمال تزییناتی با استفاده از نور و رنگ در خانه بود. بعد از مرگ اقای بالتو این خانه تا سال ۱۹۴۰ توسط همسر وی و تا سال ۱۹۵۴ توسط فرزندان او نگهداری شد. در سال ۱۹۷۰ اولین تعمیر خانه انجام شد و در سال ۱۹۸۳ بالکن ها به شکل امروزی در آمدند. تا زمانی که خانواده اقای بالتو در این خانه ساکن بودند، آن جا تنها استفاده مسکونی داشت اما بعد از مرگ آقای بالتو بعد از چند بار خرید و فروش خانه در نهایت در سال ۱۹۹۵ به ساختمانی تجاری تبدیل شد چرا که هم در منطقه مرکزی شهر واقع شده بود و هم ظاهری جالب و زیبا داشت.

جادوی رنگ ها در خانه استخوانی
زمانی که ذهن انسان پرواز می کند گاهی متوقف می شود اما در یک چنین بنایی این احساس به آدمی دست می دهد که ذهن معمار گائودی حتی یک لحظه هم متوقف نشده و همواره در دنیای تخیل سیر کرده و نتیجه پرواز ذهن او این بنای بی نظیر بوده است. نمای بیرونی خانه استخوانی الهام گرفته از رنگ آبی سطح دریاست. گائودی با به کار بردن ترکیبی از رنگ های آبی و سبز در این بنا تلاش کرده آرامشی را که با مشاهده ی دریا حاصل می شود به بینندگان بنا منتقل کند و به جرات می توان گفت که موفق هم شده است. وی به قدری به جزئیات کار توجه داشته که در نمای بیرونی بنا امواج ضعیفی از دریا دیده می شود که کار را واقعی تر جلوه می دهد. از طرفی گائودی این مورد را هم مد نظر قرار داده که با برخورد نور خورشید بر روی رنگ ها، نمایی هفت رنگ روی شیشه ها منعکس شود و تصاویر زیبایی را پدید آورد. با اینکه رنگ مدیترانه ای در اکثر رنگ آمیزی های نمای بیرونی غالب است اما تنوع رنگی به کار رفته دل هر بیننده ای را شاد می کند و حسی از شادابی و شور و نشاط را به وی ارزانی می دارد. هر گوشه از این بنا پیغامی را به بینندگان منتقل می کند؛ مثلا رنگ سبز که همواره نماد بهار است حس روییدن مجدد را در ذهن می سازد.

جادوی نور در خانه ی استخوانی
گائودی به قدری در کار خود ماهر و متخصص بوده که نوسازی خانه استخوانی را بدون داشتن الگوی قبلی طراحی کرده است. جالب است بدانید زاوبه تابش نور در تمام این بنا روی ۴۵ درجه تنظیم شده است، زیرا اگر نور افقی یا عمودی می تابید تاثیر منفی بر روی رنگ های دیوارها می گذاشت. علاوه بر این بازی با نور در فضای داخلی ساختمان و سایه روشن هایی که از رنگ های مختلف در ساعات مختلف روز نمایش داده می شود از نکات جالب توجه این بنا می باشد. با تمام اینها می توان استفاده از نور برای بازی با سایه ها و عدم توجه به کاربردی بودن تابش آن را یک نقطه ضعف برای خانه استخوانی مطرح کرد با این حال شاید مطرح کردن این مورد به عنوان یک نقطه ضعف دور از انصاف باشد چرا که هیچ عامل مصنوعی در طول روز در روشنایی خانه دخالت ندارد و این تنها نور تابش خورشید است که فضای داخلی خانه را روشن می کند.

معماری خانه استخوانی
خانه استخوانی نمونه جالبی از به کارگیری هنر روز است. با ورود به این بنا از همان ابتدا متوجه استفاده از خطوط بیضی شکل به جای خطوط صاف و مستقیم در دیوارها و سقف ها می شوید. در این بنا به جای کاشی های صحیح و سالم و یک شکل از کاشی های شکسته برای تزیین دیوار ها استفاد ه شده است که جذابیت بنا را بیشتر می کند. سقف این بنا به صورت قوسی شکل و پشت بام آن مانند یک اژدهای کوژ پشت است. همه اینها دلیلی بر دوری گائودی از به کار بردن خطوط صاف در ساخت خانه استخوانی بارسلوناست.

قسمت های مختلف خانه استخوانی
قسمت اول: انبار
انبار این خانه یکی از غیر معمول ترین فضاهای آن است. در گذشته این انبار محل نگهداری مواد غذایی و مکانی برای شست و شوی رخت های ساکنان خانه بوده است. در اصطلاح معماری ساخت این انبار به صورت مدیترانه ای است زیرا دیوارهای آن ساده و سفید است و تزیینات خاصی در آن به کار برده نشده است.

قسمت دوم: طبقه اصلی
این طبقه توسط دو ستونی که در آن تعبیه شده استوار است. در این طبقه پنجره های باریکی وجود دارد که دارای کریستال های شیشه ای است که به زیبایی هرچه تمام تر رنگ آمیزی شده است. در این طبقه موزه ای با مساحتی بیش از ۷۰۰ متر مربع وجود دارد که بازدید عموم از آن آزاد است. ورودی این طبقه از ورودی کل بنا جداست. در این طبقه یک شومینه که طراحی ویژه ای دارد جلوه نمایی می کند. علاوه بر این اتاق مطالعه آقای بالتو هم در این طبقه وجود دارد که بازدید از آن می تواند جالب باشد.

قسمت سوم: بخش مرکزی
بخشی مرکزی یکی از فضاهای آرامش بخش بناست. این بخش ارامش خود را مدیون کاشی های آبی رنگ به کار رفته در آن است که مانند دریاچه ای زیبا و ارام است. علاوه بر این گچ بری های رنگی و آمیخته با شیشه هم بر زیبایی مکان می افزاید. هنگامی که گائودی و دستیارش در حال باز سازی کلیسای جامع پالما بوده اند این مکان محل اقامت آنها بوده است. این بنا در سال ۲۰۰۲ برای بازدید عموم بازگشایی شده و در سال ۲۰۰۵ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت گردیده است.

قسمت چهارم: پشت بام
پشت بام خانه استخوانی یکی از جالب ترین قسمت های این بناست .از جمله نکات جالب آن دودکش های عجیب و غریب و دندانه هایی است که بر روی لبه های این دودکش ها قرار دارد و بسیار به اژدها می ماند. نمای بیرونی پشت بام با استفاده از یک نوع کاشی خاص تزیین شده است. رنگ این کاشی ها از سمت راست تقریبا سبز است و هر چه به مرکز نزدیک تر می شود به بنفش و آبی می ماند.

نحوه دسترسی
برای بازدید از این خانه می توان سوار بر مترو و یا تاکسی شد. چنانچه بخواهید با مترو بروید بایستی بعد از سوار شدن بر خط ۳ یعنی خط سبز رنگ، در ایستگاه Passeig de Gràcia پیاده شوید، توجه داشته باشید که از خروجی Calle Aragó-Rambla Catalunya بیرون بیایید، بعد از خارج شدن از ایستگاه مترو حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد تا به خانه استخوانی بارسلونا برسید.حال چنانچه مایل باشید می توانید برای رفتن به این خانه زیبا از تاکسی هم استفاده کنید. امکان بازدید از این مکان هر روز از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب فراهم است. هرینه ورودی به ازای هر نفر نیز ۲3 یورو و آدرس دقیق آن اسپانیا، بارسلونا، منطقه پسیج گراسیاست.

۱۵. Reformation Wall

در Parc Des Bastions واقع شده است. Reformation Wall یکی از چیزهایی است که وقتی وارد ژنو می شوید٬ حتما باید از آن دیدن کنید؛ این بنای یادبود٬ لحظه ای را نشان می دهد که تاریخ اروپا برای همیشه عوض شد. این بنا برای ادای احترام به افرادی که در جنبش تاثیرگذار بودند ساخته شد و اسناد مربوط به اصلاحات پروتستان و تفرقه ای که در مسیحیت در قرن ۱۶ اتفاق افتاد را نشان می دهد. زیبا به نظر می رسد٬ مجسمه های متعددی وجود دارد از جمله مجسمه های افراد پرنفوذی مثل John Calvin٬ Oliver Cromwell و William Farel. دیوار کاملا ارزش بازدید کردن را دارد و از دیگر جاذبه های اصلی در ژنو دور نیست.

۱۴. Jardin Anglais

در سال ۱۸۵۵ ساخته شده است. این پارک کوچک فوق العاده در امتداد خط ساحلی قرار دارد و زیاد از Jet d’Eau نمادین فاصله ندارد. اینجا مکتنی دوست داشتنی برای نشتست٬ دراز کشیدن و از آفتاب لذت بردن است. در سبک و ظاهر بسیار انگلیسی است. به سبک خانه باغ های اربابی طراحی شده و چشم انداز بسیار زیبایی است که مسیرهایی با پیچ و تاب دارد که در آن ها مجسمه های ژنوی های برجسته قرار دارد و پر از تخت های گل است. در مرکز پارک٬ یک آتشفشان زیبا قرار دارد٬ اگرچه بدون شک Horloge Fleurie – ساعتی است که کار می کند و عقربه های آن در اطراف صفحه ی پر از گل خود حرکت می کنند. به عنوان یک مدعا برای این است که اینجا خانه ی ساعت سازان دنیاست و مانند گیلاسی بر روی Jardin Anglais است که پیشنهاد می شود از آن دیدن کنید.

۱۳. موزه ی بین المللی Red Cross

در سال ۱۹۸۸ بازگشایی شد. وقتی که به ژنو می روید٬ این موزه ی تحسین برانگیز کاملا ارزش این را دارد که از آن بازدید کنید. سازمان در سال ۱۸۶۳ راه اندازی شد. همانطور که هدف ICRC محافظت از زندگی انسان ها و رفع رنج است٬ نمایشگاه ها نیز بر موضوعات مربوط به نجات زندگی با سه بخش اصلی٬ چگونگی دفاع از کرامت انسانی٬ بازسازی خانواده ها و کاهش خطرات طبیعی تمرکز دارند. نمایشگاه ماجراجویی بشردوستانه برای گشت و گذار بسیار جالب است و هم از لحاظ آموزشی و هم سرگرم کننده بودن٬ مفید هستند.

۱۲. موزه ی هنر و تاریخ

موزه ی خنر و تاریخ پر از آثار و مصنوعات جالب قدیمی است که اینجا را جایی فوق العاده برای بازدید می کند و در گالری ها می توانید ساعت ها سرگرم بازدید باشید. در یک ساختمان دوست داشتنی در مرکز شهر واقع شده است و بزرگترین موزه ی هنری در سوییس می باشد؛ بخش هنرهای زیبا و باستان شناسی٬ از بخش های برجسته ی آن هستند. با طیف گسترده ی از هنرهای نمایشی٬ بازدید از نمایشگاه٬ مسحورکننده است؛ در اینجا همچنین یک مومیایی مصری ۳۰۰۰ ساله وجود دارد که می توانید به آن خیره شوید. کارهای برخی از هنرمندان برجسته ی ژنو نیز در اینجا وجود دارد و نام های مشهوری در بین آن ها مثل Rembrandt و Rodin به چشم می خورد.

۱۱. Parc Des Bastions

دقیقا در کنار Place Neuve قرار دارد. این پارک یک مکان دلپذیر آرام و پر از آرامش است و اگر می خواهید بعد از یک روز گشت و گذار در اطراف شهر استراحت کنید٬ این پارک مکانی دوست داشتنی برای شما خواهد بود. این مکان پر از برگ٬ خانه ی چمنزارها٬ رستوران ها و زمین بازی کودکان است. Parc Des Bastions برای Reformation Wall زیبا٬ مشهور است که درون آن قرار دارد. در طول سال ها٬ اتفاقات مختلف فرهنگی در اینجا برگذار شده است. اینجا یک پارک مشهور با ساکنین محلی است و آن ها برای فرار کردن از شلوغی خیابان های شهر به اینجا می آیند.

۱۰. موزه ی Patek Philippe

سوییس در دنیا به خاطر ساعت هایش مشهور است – و مخصوصا ژنو – خانه ی موزه ی شگفت انگیز Patek Philippe می باشد و شما را با هنر و تاریخ ساعت سازی آشنا می کند. با سابقه ی بالای ۵۰۰ سال٬ این موزه مکانی جذاب برای بازدید کردن و در واقع خانه ی قدیمی ترین ساعت در دنیا با مجموعه ی عتیقه ی آن است که خیره کننده است. با حدود ۲۰۰۰ نمایشگاه در نمایش٬ در اینجا ساعت های بسیار دوست داشتنی ای برای خرید وجود دارد. گالری ها شما را با تمامی فرآیند تکامل ساخت ساعت ها آشنا می کنند و همچنین می تواند ساعت سازهای حرفه ای را در حال کار کردن ملاقات کنید.

در سال ۱۹۳۸ ساخته شده است. Palais des Nations میزبان هزاران هزار جلسه های بین دولتی می باشد که هر ساله برگزار می شود؛ اینجا یکی از تاثیرگذارترین نقاط روی کره ی زمین است. دومین دفتر مهم سازمان ملل بعد از مرکز فرماندهی نیویورک می باشد و تور گشت و گذار وجود دارد که به شما تمام مکان های اصلی را نشان می دهد. چه با سالن گردهمایی خیره کننده یا اتاق شورای خیره کننده٬ Palais des Nations شما را با تمامی چیزهایی که وجود دارد شگفت زده می کند.

۸. Jardin Botanique

در ساحل دریاچه ی غربی واقع شده است. باغ ای گیاهی برای گشت و گذار جذاب هستند و به طرز شگفت انگیزی بیش از ۱۴۰۰۰ گونه ی مختلف از گیاهان سراسر دنیا در آن وجود دارد. با چشم اندازی زیبا٬ عاشقان طبیعت٬ مناظر زیبای آن را ستایش خواهند کرد. مجموعه ای بی نظیر از گل ها٬ حوضچه ها و باغ های رز و همچنین شش میلیون گونه ی متفاوت از خشک و حفاظت شده برای شما وجود دارد که می توانید آن را کاوش کنید. یک باغ وحش نیز در آنجا وجود دارد. Jardin Botanique محلی مناسب برای بازدید کردن و انجام کارهای مختلف است.

۷. Bains des Paquis

در ساحل غربی دریاچه ی ژنو واقع شده است. Bains des Paquis یک نقطه ی محبوب هم برای توریست ها و هم برای ساکنین محلی می باشد؛ فاصله ی بسیار کمی تا Jet d’Eau دارد. حمام های عمومی آن برای استحمام کردن لذت بخش است و بسیاری از مردم برای تمرین کردن یا استراحت در ساحل یا اسکله به اینجا می آیند. در حالی این مکان در تابستان بسیار شلوغ است٬ شناگران جسور می توانند همچنین از حمام ها در زمستان لذت ببرند٬ چون سونا و حمام در دسترس است. در طول تابستان Bains des Paquis زنده می شود و افراد از آفتاب لذت می برند. اتفاق های فرهنگی زیادی – مثل رسیتال های موسیقی کلاسیک و جشنواره های محلی – برای بهتر کردن فضا و احساس مردم برگزار می شود.

۶. موزه ی تاریخ طبیعی

در سال ۱۹۶۶ افتتاح شد. موزه ی تاریخ طبیعی یک مجموعه ی خوب است که همه چیز را پوشش می دهد. از تاکسیدرمی و نمونه ی حشرات گرفته تا سنگ های ماه٬ فسیل ها و تکامل بشر. مکانی عالی برای بازدید خانوادگی است. نمایشگاه ها بسیار خوب هستند و صفحه های نمایش بزرگ به شما کاملا توضیح می دهد که به دنبال چه چیزی هستید؛ افراد جوان با توقف در طبقه ای که به قلمروی حیوانات اختصاص دارد لذت می برند. در مجموع٬ بیش از ۲۰۰ تاکسیدرمی و تعداد بی شماری از سنگ های ماه و فسیل ها برای نمایش وجود دارد. یکی از جالب ترین و تاثیرگذارترین چیزها برای بازدید کردن در موزه٬ یک لاکپشت زنده است که Janus نام دارد و دو سر داردو بیش از ۲۰ سال است که با آن زندگی می کند.

۵. Mont Saleve

در لبه ی شهر واقع شده است. Mont Saleve یک دیوار صخره ای غیر قابل نفوذ است که ارتفاعی حدود ۱۳۷۹ متر دارد. چشم انداز از آن بالا چشمگیر است. ژنو را در پایین خود می بینید و کوه های Jura و Mont Blanc را در دور دست مشاهده می کند. درحالی که می توانید کوهنوردی کنید یا با دوچرخه یا خودرو به بالای قله بروید٬ گزینه ی دیگر ماشین های کابلی هستند که بلافاصله شما را به بالا می برند. با وجود کلی فعالیت های فضای باز٬ Mont Saleve نقطه ای عالی برای صخره نوردی٬ دوچرخه سواری کوهستانی یا پاراگلاید سواری است – شما حتی می توانید در Co de la Corisette بروید اگر حس می کنید دوست دارید. در حالی که در چمنزارهای آلپاین قدم می زنید٬ نکته ی برجسته بدون شک چشم انداز خیره کننده ی آن است؛ این بدون دلیل نیست که به Mont Sleve لقب بالکن ژنو را داده اند.

۴. Cathedrale St-Pierre

در انگلیسی به St Peter’s Cathedral معروف است و ساختمانی دوست داشتنی در مرکز شهر قدیمی است. برج های شمالی و جنوبی بزرگ آن در بالای بقیه ی شهر قرار دارد. در بین سال های ۱۱۶۰ و ۱۲۵۲ ساخته شده است و معماری آن در بخش وسیعی گاتیک است ولی نمادهای نئوکلاسیک جذابی نیز در قرن ۱۸ اضافه شده است. در بالای قصر سلطنتی قرن چهارم ساخته شده است. این کلیسا مهم ترین ساختمان مذهبی در ژنو است و چشم انداز از بالای آن کاملا خیره کننده است: می توانید رشته کوه آلپ را با فاصله ببینید. در مقایسه با بسیاری از کلیساهای دیگر٬ فضای داخلی کلیسا بی نظیر و غیرقابل انکار است. به این ترتیب٬ معماری دوست داشتنی آن باعث شده است تا افراد زیادی برای دیدن آن به این کلیسا بیایند.

۳. Vieille Ville

پر از ساختمان های زیبا است٬ اینجا مرکز تاریخی شهر است و قدم زدن در آن و دیدن میدان های زیبای آن و خیابان های مارپیج و سنگفرش شده ی آن بسیار لذت بخش است. ساختمان های تاریخی در کتار خیابان ها و فضای کافه ای در میان گالری ها٬ موزه ها و غیره٬ جوی دوست داشتنی را بوجود آورده اند. Vieille Ville جایی است که وقتی در ژنو هستید٬ باید حتما از آن دیدن کنید. نقطه های برجسته ی آن٬ St Peter’s Cathedral و میدان Bourg-de-Four می باشند که قبلا بازار رومی ها بوده است.

۲. CERN

۱. Jet d’Eau

این نماد مشهور در سراسر جهان شناخته شده و یکی از جاذبه های اصلی است که افرادی که به ژنو می آیند حتما باید از آن دیدن کنند. به نظر می رسد برج های Jet d’Eau از وسط دریاچه تا ارتفاع ۱۴۰ متری به بالا می رود و از اسکله ی کوچک سنگی در دسترس است. اگر زیاد به آن نزدیک شوید٬ به هرحال خیس خواهید شد٬ چون در هر ثانیه ۵۰۰ لیتر آب از آن فوران می کند. این نماد در دریاچه ی ژنو واقع شده است که به Rhone می پیوندد. اینجا یک فواره ی شگفت انگیز و محبوب هم افراد محلی و هم گردشگران می باشد.

با سفر به سوی سالار دِ اویونی مقصدی متفاوت و خارج از این دنیا را مشاهده خواهید کرد. این کویر نمک در نزدیکی رشته‌ کوه آند در جنوب غربی کشور بولیوی قرار گرفته است. سالاردو ییونی بزرگ ترین فلات نمکی دنیا و یکی از مسطح ترین مکان ها در جهان می باشد. این فلات نمکی با شکوه 4 هزار مایل مربع وسعت دارد و توسط دریاچه های ماقبل تاریخی شکل گرفته است. گردشگران زیادی از سراسر جهان برای تماشای سازه های محلی که به طور کامل از آجر های نمکی ساخته شده اند و قدم زدن در میان زمین و آسمان به این دشت سفر می کنند. فلات نمکی بعد از بارش باران دیدنی تر نیز می شود و آب جمع شده بر روی نمک های سیمانی مانند یک آینه، آسمان بی کران را در نهایت شکوه نشان می دهد. گفتنی است که هتل های این ناحیه نیز برای جذب توریست ها، از لوازم میز و صندلی که از نمک ساخته شده است استفاده می کنند. این سرزمین سپید رنگ و جادویی در جهان نظیر ندارد، با بازدید از این کویر زیبا، سفری خاطره انگیز و فراموش نشدنی را رقم بزنید.

این قلعه از زمان کتاب مقدس پابرجا مانده است؛ داستانهای زیادی در مورد این قلعه وجود دارد؛ از رهبران بربری و محاصره های وحشتناک قلعه گرفته تا افتخار این دژ در داشتن اولین توپخانه مدرن، همگی داستانهای زیادی را با خود به همراه دارد. بازدید از این ویرانه ها برای افراد دچار ضعف قلبی مناسب نیست زیرا چاله های مختلف، پله های شیب دار و خطر سقوط از حصارهای ابتدایی در کمین این افراد است ولی همگی این ویژگی ها، یادآور تاریخچه قلعه و جنگجویان آن است.

بزرگترین تلسکوپ جهان، بجای مانده از قرن نوزدهم بنام لوتام پارسونستو در این قلعه قرار دارد. شهرت این قلعه کمتر مربوط به پادشاهان، ملکه ها و جنگ های تاریخی پیش آمده در آن است؛ اهمیت این قلعه بیشتر در زمینه علمی و نجوم است. برای شناخت بهتر ابزارها و آلات بکار رفته در علم نجوم گذشته بهتر است سری به مرکز علوم این قلعه بزنید. زمانیکه اطلاعات لازم به کودکان انتقال داده شد می توانند از گردش در زمین بازی های پرهیجان و باغ های وسیع لذت ببرند. در این قلعه تجربه کاملا متفاوتی را خواهید داشت.

قلعه وارویک تحت نظارت گروه تفریحاتی مرلین قرار دارد و تنها قلعه باقی مانده در دنیاست که شوهایی نظیر تورنمنت های مبارزاتی، نمایش های شکار با شاهین، گردش در میان زندان پرپیچ و خم تاریخی در آن برگزار می شود. و امکان گردش در طبیعت نیز وجود دارد. و با فرض اینکه قلعه بیش از هزار سال قبل توسط ویلیام فاتح ساخته شده است، تاریخ زیادی برای اکتشاف وجود دارد.

علاوه بر امکانات مهیا شده برای اقامت شبانه در این قلعه ( بخشی از قسمت گارد محافظ به یک خوابگاه تبدیل شده است) و تجربه اقامتی جالب همچون اقامت در هتل های گیلان برای دیدار از قلعه رودخان، دلیل هیجان انگیز بودن این قلعه برای کودکان تاریخچه باورناپذیر آن است. این قلعه در گذشته زندان نظامی آلمان با نام Oflag IVC بوده است. نازی ها، افسرانی را که از کمپ های فرار می کردند به این زندان منتقل می کردند. نبوغی که زندانی ها در طول اسارت خود از خود نشان می دادند، هم کودکان و هم بزرگسالان را به هیجان می آورد.
آنچه که کودکان دوست خواهند داشت: سعی در فرار کردن از زندان به روش خود.

قلعه ای متعلق به زمان رنسانس که دریاچه ای بزرگ و جنگلی انبوه آن را احاطه کرده است. این قلعه توجه علاقه مندان به قلعه های جادویی و پر رمز و راز را بخود جلب می کند. تخیل تنها چیزی است که در طول این بازدید به آن نیاز خواهید داشت. با وجود تمامی داستانها و افسانه های جاری در مورد این قلعه، چیزهای هیجان انگیز بیشتری وجود دارد: بازی جنگلی، چندین پیاده رو درختی و پیچ در پیچ، دخمه دراکولا و کارگاه لگو در تابستانها از جمله تفریحات فراهم شده در این قلعه است.

گرچه قلعه نیجوجو نسبت به هیمچی یا هیکون کمتر شناخته شده است ولی این قلعه یکی از بارزترین نمونه های بجای مانده از قلعه های فئودالی در ژاپن است. در این قلعه از روش جالبی برای معرفی توکوگاوا شوگاتز ، آخرین رهبر نظامی فئودال ژاپن، به کودکان استفاده می شود. لازم بذکر است توکاگاوا نزدیک به 300 سال در ژاپن حکومت کرد. باغ های زیبایی نیز در اطراف وجود دارد که در فصل بهار بسیار بدیع و جذابند. کودکان می توانند انرژی خود را در این باغ ها تخلیه کنند.

گرچه این قلعه، سوتها و زنگهای مخصوص کودکان را ندارد ولی قدیم ترین بنای باقی مانده در آفریقای جنوبی مجموعه داستانهای بسیاری را در خود جای داده است که در موزه ها و نمایشگاههای مختلف در معرض دید قرار گرفته است. این داستانها ذهن جوانتر را چندان مملو و مشوش نمی کند. پس از کسب اطلاعات در مورد تاریخچه قلعه می توان سری به میدان های نبرد زد و به تماشای اطراف پرداخت؛ البته باید به این نکته توجه داشت که این قلعه زمانی در لب ساحل قرار داشت. در این قلعه در طول روزهای هفته توپ نیز شلیک می شود.

تا بحال تصوری از زندگی خانوادگی در قلعه داشته اید؛ دیگر به آن فکر نکنید. قلعه اسکلاس بر بالای تپه ای سرسبز قرار دارد. به شما اجازه داده می شود وارد قلعه شده و به تماشای سبک زندگی ساکنین قلعه بنشینید. این ساکنین از دوره قرون وسطی تا قرن نوزدهم در قلعه سکونت داشتند. می توان به راحتی در جای جای قلعه به گردش پرداخت و البته تماشای جواهرات روی تاج برای والدین علاقه مند جذاب خواهد بود. این جواهرات در موزه کنیدر در طبقه بالای بخش حفاظت به نمایش گذاشته شده است. در این قلعه کودکان می توانند کاردستی هایی با موضوع قلعه تهیه کرده و لباس های محلی بپوشند و به جستجو در گوشه و کنار قلعه نمادین بپردازند . و شجاع ترین آنها می تواند با اژدهای ساکن در قلعه بنام فائوچی ملاقات کند.

گرچه ممکن است این قلعه قدیمی چندان به دژ معروف Red مرتبط نباشد ولی علاقه مندان جوان قلعه ها مجموعه زیادی برای لذت بردن از آن دارند: باروج ها، یک خندق و مهمتر از همه تاریخچه ای جالب در مورد مغولها، انگلیسی ها و مسیر استقلال کشور. فضای زیادی برای بازی و جست و خیز بچه ها بدور از شلوغی شهرها وجود دارد. و نیز شوی صدا و نور عصرها یادآور جادو دیزنی لندیست.
انچه که کودکان دوست خواهند داشت: استفاده از قایق پدالی برای گردش در دریاچه و دیدن زوایای مختلف قلعه.

دوردون پر از قلعه های مختلف و جذاب برای کودکان است ولی کستلنود چیز دیگری است و دلیل آن تنها موقعیت دفاعی قلعه و چشم انداز بی نظیر و کامل از دره زیر بنا نمی باشد. باروج ها، پله های باریک و موزه نظامی در کنار نمایش ها، کارگاهها و رویدادهای روزانه به گذشته قلعه جان می بخشد.

اگر بگوییم که استان کرمانشاه و جاهای دیدنی کرمانشاه بهشت گردشگری ایران است نه تنها اغراق نکرده ایم، بلکه باید در جستجوی واژه ای بهتر برای توصیف اینهمه زیبایی، عظمت، تاریخ، شعر وادب، آداب و رسوم و هنر و صنعت گردآمده در این استان باشیم و هنگامی که واژه ها پاسخگوی اینهمه شگفتی های گردشگری این استان نباشند، تنها راه رزرو هتل و بستن چمدان است تا پا در این شهر شگفت انگیز بگذاریم جایی که تاریخ ایران نه تنها در عصر معاصر، که از ابتدای تمدن آریایی و شکوه تاریخ ساسانیان را در آن به عینه می توان دید که همانا دیدن این آثار جز افتخار و غرور را القا نمی کنند و هر بیننده ای را به تحسین وا می دارد.

گره بان کجاست؟

روستای گره بان مکان مقدسی برای فرقه ای از عرفان و تصوف با عنوان اهل حقی‌ها است که علت آن وجود مکان مقدسی با عنوان “اجاق حضرت آقا بخش” و اجاق دیگر بزرگان این فرقه از جمله اولیا و نزدیکان و مسند نشینان این فرقه است و این روستا محل تجمع پیروان این مسلک و برگزاری مراسمات مخصوص بوده و کسانی که به این محل می روند جزو زائران و مریدان محسوب شده و هر روز به غیر از روز جمعه به صورت نذری از میهمانان پذیرایی می گردد.

تاریخچه ی گره بان

محلی که امروزه در آن کرمانشاه قرار دارد از جنبه مشاهده آثار سکونت پیش از تاریخ یکی از مناطق پربار و دارای اهمیت در خاورمیانه و قاره آسیا است. کهن ترین نشانه های حضور انسان مربوط به پارینه سنگی قدیم توسط یافتن چند تبر سنگی در منطقه هرسین کنونی اثبات شده است که قدمتشان حداقل دویست هزار سال تخمین زده می شود.

اطلاعات جغرافیایی مکان و شرایط اقلیمی

استان کرمانشاه در میان فلات ایران و جلگه بین النهرین قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که در بستر رشته کوه زاگرس و دشت های مرتفع کوهستانی است. این استان در مسیر بادهای مدیترانه ای قرار داشته و بارش و برف و باران در این منطقه امری معمول است .
زمستان معتدل و تابستان گرم و خشک در شهرستان های مرزی مانند سرپل ذهاب و پاوه و قصر شیرین کاملا قابل لمس است و زمستان و تابستان خنک و زمستان سرد در جوانرود و پاوه دیده می شود و شهر هرسین و روستای گره بان هرسین نیمه خشک است.

عرقیات گره بان با شهرت جهانی

این روستا جزو آثار تاریخی و از اماکن مهم مذهبی شاخه ای از مذهب شیعه به نام اهل حق است و بزرگان این مذهب در این روستا دفن هستند که برای پیروان آن دارای تقدس بوده و ساکنان این روستا پذیرای پیروان بوده و در طول سال مراسم خاصی را برگزار نموده و آیین های مخصوص خود را به جا می آورند.
معیشت مردم روستای گره بان هرسین از روش های گوناگون تولید در بخش کشاورزی و دامداری و فرآوری محصولات به صورت صنعتی تامین می شود و همت بلندی در انجام فعالیت های تولیدی به صورت با کیفیت دارند که مبین آن برندهای عرقیات گیاهی با نام همین روستاست که شهرت جهانی دارند و گلاب گل محمدی و عرق نعنای این منطقه به سراسر کشورهای جهان صادر می گردد.
خاک حاصلخیز این منطقه فرصت بینظیری را برای باغداری و پرورش نهال، دامپروری فراهم نموده است که باعث می شود دست هیچ گردشگری برای خرید سوغاتی های با کیفیت و استفاده از غذاهای محلی بینظیر این منطقه خالی نماند و طعم اصالت و کیفیت به عنوان خاطره ای فراموش نشدنی در اذهان گردشگران این منطقه باقی بماند.

چگونه به گره بان برویم؟

مسیر دسترسی

پس از ورود به شهر کرمانشاه برای رفتن به روستای گره بان باید به میدان شهدا و یا میدان امام خمینی (ره) بروید سپس پس از رد شدن از ساختمان پلیس راه تابلوی راهنمای مسیر شهر هرسین قابل مشاهده می باشد، مسیری که در آن قرار دارید بلوار شهید کشوری می باشد که پس از عبور از شهرک صنعتی فرامان، و در چند کیلومتر بعد در دو راهی شهرک بیستون به سمت راست به سمت هرسین رفته و پس از فراش و سلیمانیه یک راه خاکی آغاز می شود که هشت و نیم کیلومتر مسیر خاکی بسیار ناهمواری وجود دارد و خالی از هرگونه آبادانی است و آنقدر طی این مسیر کسل کننده و دشوار خواهد بود که احتمال دارد پشیمان شوید اما هر سختی ای پاداشی دارد و گذشتن از این مسیر بی شک به آنچه در ادامه خواهید یافت می ارزد.
پس از گذشتن از روستاهای شاه ملکی، گرمیانک و پاسار به دو راهی ای خواهید رسید که سمت راست به روستای گره بان می رسد. این مسیر در کل از کرمانشاه تا روستای گره بان حدود شصت و یک کیلومتر است و حدود یک ساعت و بیست دقیقه طول می کشد تا در میان بیابان بدون سکنه به نگینی سبز به نام روستای گره بان برسید . روستایی که در حاشیه رودخانه سیمره با نظمی چشمگیر زمین های کشاورزی پر محصول را به نمایش می گذارند و اندکی که به مرکز روستای گره بان نزدیک می شوید ساختمان های بلند با معماری ای که بیشتر در کشورهای بلوک شرق مانند روسیه و اکراین قابل مشاهده است رخ می نماید که در نوع خود بسیار حیرت انگیز می باشد.

اقامت رایگان و غذای نذری اوج میهمان نوازی اهالی گره بان

اگر نخواستید در هتل های با کیفیت و بینظیری مانند پارسیان یا هتل بین المللی لاله بیستون کرمانشاه شب را سپری کنید ایرادی ندارد، چرا که مردم این روستا بسیار میهمان نواز هستند و گردشگران را به عنوان میهمانان و زائران می پندارند و اگر در روزهایی که پذیرای میهمانان هستند به این روستا سفر کنید علاوه بر بازارچه فروش غذا و محصولات می توانید از پذیرایی اهالی این روستا به صورت نذری توزیع می شود استفاده نمایید و برای گردشگران تا دو روز اقامت رایگان در نظر گرفته شده است که البته همه این شرایط بسته به میزان حضور گردشگران به شیوه های مختلفی اعمال می گردد.

اهل حق چه کسانی هستند؟
پیروان مذهب اهل حق که به آنها “گوران” هم اتلاق می شود از فرقه های وابسته به شیعه 12 تمامی محسوب می شوند که در اصل در آذربایجان سکونت داشته و بعد ها به سمت کرمانشاه کوچ و در آنجا مستقر شده اند و گویشی مرکب از لهجه های اورامانی و لکی و کرمانجی دارند که در نواحی جنوبی و غربی کردستان از آن استفاده می شود. اما مرکز و میعادگاه این جماعت گره بان است که مسند نشین این جماعت در آن قرار دارد و از سوی مریدان و پیروان این فرقه به نحو مناسبی نسبت به توسعه و رسیدگی به امور روستای گره بان هرسین اقدام می شود .
اهل حق، ، نصیری، اهل سر، یارسان، علی اللهی نام هایی است که برای این افراد به کار برده می شود از نشانه های آن ها نزدن ریش و سبیل تا جایی است که لبهای آن ها را می پوشاند و موهای بلندی دارند و این حالت که اصطلاحا “شارب” گفته می شود را نماد حقیقت می دانند و اعتقادشان بر این است که حضرت علی (ع) نیز شارب خود را نمی زده و این کار را گناه می دانند.
كوشش برای «وصول» به حق و خداوند اساس مذهب اهل حق میباشد و «شریعت» یعنی انجام آداب و مراسم ظاهری دین باید بعنوان نخستین مرحله و مرحله «طریقت» یعنی رسوم عرفانی و مرحله معرفت یعنی شناخت خداوند، و مرحله «حقیقت» یعنی وصول به خداوند را به پیمایند.

نظم، معماری متفاوت و زیبایی روستای گره بان