آشنایی با استان مازندران

دسترسی به درياچه فراخين

اگر از شهر نوشهر به سوی جنگل های انبوه راهی شوید و حدود 20 كیلومتری را در جنگل های سرسبز طی كنید، به دریاچه ای كوچک ولی بزرگ از لحاظ زیبایی می رسیم. البته از سمت روستای ویسر در ارتفاعات البرز نیز به این دریاچه راه های فرعی و بكری وجود دارد اما راه دسترسی از سمت شهر نوشهر راحت ترین راه برای دیدن این بهشت كوچک در دل جنگل می باشد. سفر به مناطق شمالی كشور به ویژه استان مازندران و شهر نوشهر در همه فصل ها زیبایی خاص خود را دارد. برای بازدید و لذت بردن از دریاچه فراخین نوشهر نیز نیاز به فصلی خاص و برنامه ریزی از پیش تعیین شده ای نیست. البته توصیه ما برای لذت بردن بیشتر از همه جاذبه های این خطه سفر در فصل بهار، تابستان و اوایل پاییز می باشد. زمستان های این منطقه به دلیل مرتفع بودن دریاچه از سطح دریا بسیار برف گیر و مسیر دسترسی به آن دشوار می باشد.

محصور شدن دریاچه در میان درختان و جنگل های سرسبز این منطقه و همچنین كم تردد بودن این خطه، به زیبایی های درياچه فراخين نوشهر افزوده است. گاهی حتی با ورود به حاشیه دریاچه مذکور كسی را جز خودتان نمی بینید؛ تمیزی و سرزنده بودن این جنگل و آبگیر زیبا از بی نظیرترین جاذبه های آن می باشد. با قدم زدن در اطراف درياچه فراخين و در میان جنگل های پهن برگ، گویی انسان در میان جزیره ای در دل دریایی ناشناخته قدم می زند و ناخودآگاه فراموش می كنیم كه این همه زیبایی در كوتاه ترین فاصله به شهر قرار گرفته است. همانطور كه می دانید یكی از دغدغه های سفر مخصوصا سفرهای طبیعت گردی، اقامت و محل مناسب برای استراحت در مقصد مورد نظر می باشد.

گردش و تفریح در اطراف دریاچه

سخن پایانی

بهترین هتل های شمال رو به دریا

هتل پنج‌ستاره پارسیان آزادی خزر (هایت) چالوس

هتل چهارستاره نارنجستان نور؛ هتلی در چند قدمی دریا

هتل سه ستاره کیمیا رامسر

هتل‌ آپارتمان سه ستاره کوثر رامسر

هتل‌ آپارتمان دوریکا عباس‌آباد

هتل سه ستاره آریان نور

هتل دوستاره نارین چالوس

هتل سه ستاره صحرا نوشهر

هتل ساحلی میزبان بابلسر

هتل سه ستاره لیدو رامسر

بهترین هتل های جنگلی شمال

هتل پنج ‌ستاره ونوس پلاس چالوس

هتل چهارستاره بام سبز رامسر، هتلی مجهز در قلب جنگل‌های شمال

هتل چهارستاره سالار دره ساری

هتل چهارستاره کاخ امیران چالوس

هتل چهارستاره پارسیان آزادی رامسر

مجتمع اقامتی هالیدی پارک رامسر

ملاقات تنگ دار
هنگام بستن کوله بار سفر به یاد صحبت های راهنمای تور افتاده و سعی می کنم یک کفش خوب برای پیاده روی و حرکت در مسیر آبی به همراه داشته باشم. قرار است وسایل همراهمان را طوری عایق بندی کنیم که در برابر نفوذ آب مقاوم بوده و یک دست لباس هم برای تعویض به همراه داشته باشیم. همین نکته های کوچک سبب شدت تا برای دیدن تنگ دار هیجان زده شوم. صبح قبل از طلوع آفتاب به جاده می زنیم تا به هنگام رخ نمودن خورشید بانو چشم مان به جمال جاده چالوس روشن شود.
مقصدمان هشت کیلومتری نوشهر و روستای کشک سراست. تنها چیزی که می بینم جاده ساحلی شماره 22 سیاهکلرود است که بعد از کمربندی سرو کله اش پیدا می شود. تابلوی روستای کشک سرا را می بینم و این که وارد جاده خاکی روستا می شویم. روستا را پشت سر گذاشته و در مسیر خاکی ادامه راه می دهیم. کمی جلوتر شیب جاده کاملا مشهود است. کم کم برای پیاده شدن آماده می شویم. کوله هایمان را برداشته و پاهایمان را به زمین می رسانیم. اولین نمایی که به چشم می بینید درختانی است که دیوانه وار از هر سو که دلشان بخواهد سر برآورده اند و در کنار هم جنگل های انبوه و وسیع را شکل داده اند.

یکپارچه سرسبزی و زیبایی، که تا چشم کار می کند ادامه دارد و در نهایت به آغوش آسمان نیلی می رسد. تابش آفتاب پوستتان را قلقلک می دهد و با اندک نسیمی که می وزد مسیر آغاز می شود. کمی که جاده شیب دار را ادامه می دهیم به یک دوراهی می رسم. یکی از این دوراهی ها قرار است به جنگل خانیکان بپیوندد و دیگری به تنگ دار. مسیرمان تنگ دار است،گرچه سرک می کشیم تا شاید نمایی از خانیکان را هم ببینیم. راهنما که حس کنجکاوی مان را می بیند می گوید که اگر انرژی برایتان باقی ماند حتما سری هم به خانیکان خواهیم زد. کمی که جلوتر می رویم نرم نرمک صدای رودخانه جان را به جنگل پیش رو باز می گرداند.

رودی که اینچنین پاورچین پاورچین از روی سنگ های کوچک و بزرگ سر میخورد و پایین می آید کرکرود است که از همان اول دلمان را می برد و پاهایمان در آغوش می کشد. درخت ها سرخوش و سرسبز سرهایشان را به هم نزدیک کرده و انگار برای گیر انداختن تابش خورشید بانو مسابقه گذاشته اند. کم کم سر و کله شاخ و برگ ها هم پیدا می شود که توی ضورت تان سرک می کشند. خنکی هوا کمی محسوس تر شده است و هرچه جلوتر می رویم کرکرود بی تاب تر می شود.صدای آب و درختانی که انگار در شیب سر خورده اند و از سر و کول هم بالا رفته اند تا به کرکرود برسند جدا زیباست. افرا، ممرز، توسکا…عطر جنگل های هیرکانی مست کننده است.

آب عنصر عجیبی است چرا که از همان اول سفر شیطنت را به جانمان انداخته و سر تا پای همسفرانمان را خیس کرده است. به مدد خورشید بانو هوا گرم است وگرنه قطعا خنکی آب کار دستمان می داد. نیم کیلومتری بیشتر راه نرفته ایم تا اینکه به یک دهانه می رسیم. جایی که به طرز محسوسی در نگاه اول گیراست و همان تنگ و باریک بودنش بعد از فراخی مسیر پیش رو کمی دلهره آور و صد البته هیجان انگیز.
در واقع آنچه که می بینیم یک شکاف بسیار عمیق است که باریک هم هست. آب از میان شکاف بیرون می جهد و خورشید دیگر به سختی خود را به آب می رساند و این یعنی آب به طرز محسوسی خنک تر است. از همان ابتدا که پا در آب می گذاریم خنکی و حجم آب که حالا بالاتر آمده به ما می گوید که امروز چالش دلچسبی را با کرکرود داریم. دیواره های بلند دره در حالی دیگر مثل یک دیوار راست به نظر می رسند پیشانی به پیشانی هم داده اند و انگار زل زده اند به کرکرود!

تخته سنگ ها هم بزرگتر شده اند و گاه وسوسه انگیز برای نشستن و نگاه کردن به جادوی تنگ دار. درختان به طرز وسوسه انگیزی در پیچ و تاب تنگ و کرکرود زیبا به نظر می رسند. روی سنگ ها نرم نرمک چشمتان به جمال خزه ها روشن می شود و البته پرسیاوشان، سرسبزی به جان همه چیز دویده و اینجا حکومت با آب است. مثل حرکت کردن در اعماق جنگل های آمازون و کشف نادیده ها. آب حالا تا زانو بالا آمده و باید مراقب حرکتمان باشیم. اینجا قطعا از جنگل و یا رودخانه زیباتر است. ارتفاع بلند دیواره ها و پیچ و تاب مسیر و سایه سار درختانی که حالا در گیر انداختن زلف های خورشید بانو موفقند از تنگ دار یک بهشت ساخته است. عمق آب متفاوت است و گاه تا یک وجب بالاتر از زانو در آن فرو می رویم.
حالا حسابی خیس شده ایم و با بالارفتن حجم و قدرت آب نیروی ما هم کم کم تحلیل می رود. گاه در مسیر به یک حوضچه برخورد می کنیم و تا کمر در آب فرو می رویم. مناظر بی بدیل تر و بی پرواتر شده اند. پیچک جنگلی هم حالا به سر و جان تنگ دار پیوسته و با قورباغه ها و گاه گداری مارمولک های کنجکاو و ترسو همراهی مان می کند. صدای آب و برخوردش با سنگ ها در تنگ دار پیچیده و با آواز گاه و بی گاه پرندگان و صدای شالاپ و شلوپ آب بازی و فریادهای خفیف ناشی از برخورد آب و حس خنکای دلچسبش در هم پیچیده است. هر چه می گذرد مسیر باریک تر می شود و حجم آب بیشتر. نرم نرمک این حرکت خلاف جهت کرکرود کار دستمان می دهد و ما را به یک پیک نیک در میان درختان کنار کرکرود و روی تخته سنگ ها میهمان می کند.

بعد از کمی تقویت شدن دوباره عازم مسیر می شویم. و این بار قرار است جلیقه نجات و طناب نیز به اعضای گروه اضافه شوند. تنگ باریک تر، پرآب تر و خنک تر می شود و حالا درختان جادویی کمی جلوتر توقف کرده و با حسرت به انتهای تنگ دار زل زده اند. برخی درختان از بالای سرمان از انتهای دیواره های بلند خم شده اند و با دقت نگاهمان می کنند. به یک باره زیر پایمان خالی می شود و تا گردن در آب فرو می رویم. اینجاست که جلیقه ها و طناب به کارمان می آیند. حس خارق العاده ای به سراغمان آمده است.

اگر شناگر ماهری هستید حالا وقت به آب زدن است و با کمی هیجان بیشتر وقت شیرجه زدن در یک استخر طبیعی پرآب! اما حتما اول از عمق آب و وضعیت صخره های کف آب خوب مطمئن شوید تا شیرجه در آب تان حتما بازگشتی هم در پی داشته باشد! صدای شیرجه زدن ها و شناکردن برخی ها و فریاد اعضایی که تازه رسیده و به یک باره داد خفیفی ناشی از فرو رفتن در آب می کشند هیجان را بیشتر می کند. آب ها در سایه سار صخره خنک تر هم می شوند.
جدال بین آب و دیواره های بلند و بازهم پیروزی آب. تخته سنگ های بزرگ و بلند این فرصت را مهیا می کنند تا این پیچ وتاب دلبرانه کرکرود در میان دیواره ها را بیشتر درک کنید.
راهنما حق داشت هرگز به تنهایی به این مکان سفر نکنید حجم آب بیشتر از حد تصور است. گرچه حالا در تابستان حجم آب به کمترین حد ممکن رسیده است ولی احتیاط شرط عقل است. برای امنیت بیشتر اعضا از طناب برای جابجایی کمک می گیرند و جلیقه نجات خیلی ها را نجات می دهد! کسی پای عقب کشیدن ندارد و همه از این بهشت روبرو در حال سیراب شدن هستند. مسیر همچنان ادامه دارد اما کسی نای ادامه دادن ندارد. آنقدر در میان دیواره ها شنا کرده و در آب شیرجه زده ایم که تقریبا انرژی مان تمام شده است.

راهنما می گوید تنگ ادامه دارد تا جایی که با بالا رفتن از صخره ها سر از قلب خانیکان در می-آورید. حتما به خاطر دارید همان دوراهی اول مسیر که به یک جنگل می رسید. خانیکان قطعا باید جای جذابی باشد.یک جنگل، خاص و استثنایی مثل تنگ دار. دل کندن از تنگه و جادوی زیبا و سحرانگیز طبیعتش سخت است اما تقریبا مطمئنم بازهم به ملاقات تنگ دار خواهم آمد. مسیر را برمی گردیم و رفت و برگشتمان چیزی در حدود سه تا چهار کیلومتر بوده است.
برمی گردیم سمت مسیر خاکی و به یاد حرف راهنما می افتم، اگر انرژی داشته باشید، پس مطمئن بود که امروز به خانیکان نمی رویم! به روستا برمی گردیم و در خانه یکی از اهالی، لباسهایمان را تعویض می کنیم. باید به حال روستاییان کشک سرا غبطه خورد. یک روستای زیبا در کنار طبیعتی بکر و اسارت ناپذیر با هوایی دل انگیز.

مرد روستایی تعریف می کند که آب در بهار و پاییز آنقدر بالا می آید که شاید اصلا نتوان در تنگ دار قدم گذاشت، چرا که هرآن کرکرود طغیان گر می شود و یاغی. زمستان هم که اصلا کسی جرات نگاه کردن به تنگ را ندارد مگر آنکه از جانش سیر شده باشد! همین اینکه باران ببارد یا احتمال آمدن طوفان پاشد همه می دانند تنگ دیگر اجازه ورود نمی دهد. اما رسمشان بر این است که در روزهای پایانی شهریور وقتی قارچ ها هوس بیرون آمدن به سرشان می زند همه در کنار هم راهی تنگ دار می شوند و قارچ های زرد رنگی را که به خوبی می شناسند از تنگ دار به غنیمت گرفته و کلی غذای خوشمزه و خوش عطر طبخ می کنند. قارچ را کیجا می نامند و می گویند تشخیص نوع سمی و غیر سمی آن کار هر کسی نیست!

باز هم انتهای کلامش ختم می شود به خانیکان. می گوید اصلا خانیکان را یا باید در بهار دید یا پاییز. افسونگری است برای خودش، هزار رنگ و زیبا با آب و هوایی دلچسب که دیگر از گرمای تابستانش خبری نیست و درختانش رویا را بی آبرو می کنند. آنقدر از پاییز هزار رنگ و وسوسه-انگیر خانیکان در دلبری ممرز و توسکا و افرا حرف می زند که تقریبا مطمئن هستم که یکبار دیگر فقط و فقط به قصد دیدن پاییز خانیکان راهی کشک سرا خواهم شد. می گوید خانیکان هم عجیب است مثل تنگ دار. شیب زیادی دارد و درختانش انگار سر خورده اند و به اینجا رسیده اند اما چند کیلومتر بعد از آن شیب می رسد به جنگل های صاف که غوغا می کند. پیرمرد یک پا تورلیدر است و با زیرکی دلمان را به خانیکان گره می زند و حسابی هوایی مان می کند.

دلمان به برگشتن رضا نیست اما چه کنیم که برنامه سفرمان یک روزه است. به پیشنهاد مرد روستایی سری هم به موزه روستا می زنیم. یک موزه مردم شناسی آن هم در روستا. شکل و شمایل زندگی این اقوام شریف همیشه خدا جذاب است. لباس های خوش و آب و رنگ مازنی، بیان روزمرگی های زن مازنی و هر چه که فکرش را بکنید در خانه همین نیم قرن پیش یک مازنی پیدا می شده، اینجا در معرض دید است. صدای نوای مازنی هم گوش نواز است و صد البته شادی بخش پررنگی از زندگی مردمان دیار جنگل و دریاست.

اقامت در سفر
ما که برگشتیم تا غروب خورشید را دوباره درپیچ و تاب جاده چالوس نظاره گر باشیم. اما اگر شما قصد اقامت داشته باشید می توانید روی خانه محلی های کشک سرا حساب کنید، یا اگر هوس سیر سفر در نوشهر به سرتان زده سری به ویلاها یا هتل های نوشهر همانند هتل عرش نوشهریا هتل آپادانا نوشهر بزنید. نوشهر تکه ای از بهشت است و اطراف آن پر از زیبایی های بی بدیل. اگر دلتان خواست سری به چالوس بزنید و حالا که تا اینجای مسیر را طی کرده اید سری به ساحل بلوار رادیو دریا چالوس بزنید و سفرتان را به یکباره آبی آبی کنید، هم می توانید در ویلاها و یا هتل های چالوس اقامت کنید. اقامتگاه های بوم گردی هم خالی از لطف نیست. اگر به اطلاعات بیشتری نیاز داشتید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید.
حتما سعی کنید یک روز را به این چالش رودخانه نوردی هیجان انگیز اختصاص دهید، تنگ دار بی نظیر است.

• معرفی بهترین بنادر سواحل شمالی کشور

بندر انزلی از دیر باز به همین نام خوانده می شده است. از جاذبه های گردشگری این بندر می توان به تالاب بین المللی انزلی، موج شکن انزلی، برج ساعت، موزه نظامی ( کاخ میان پشته )، کشتی تفریحی میرزا کوچک خان جنگلی، بنای حافظیه در انزلی، دهکده ساحلی و بلوار ساحلی، منطقه آزاد انزلی و …. اشاره نمود.

بندر نوشهر که نزدیک ترین بندر تفریحی ایران به پایتخت به شمار می آید، دارای سواحل بسیار زیبا و مراکز گردشگری، رستوران و کافه های بسیار است. یکی از دلایل پر تردد بودن این بندر را می توان داشتن فرودگاه و امکان خرید بلیط هواپیما و نیز پرواز به آنجا معرفی نمود. و از آنجا که تنها راه دسترسی مسیر های زمینی نمی باشد، امکان سفر برای افراد دیگر نیز وجود دارد. وجود جنگل های زیبا، روستای مجبوب کندلوس و پارک جنگلی سیسنگان که از جاذبه های پر طرفدار این بندر محسوب می شوند، یکی از دلایل مهم حضور گردشگران بسیار در این منطقه است. البته نزدیکی بندر نوشهر با پایتخت را که حدود 205 کیلومتر می باشد، نمی توان نادیده گرفت. بازار های محلی این بندر که تازه ترین مرکبات، ماهی ها و سبزیجات را عرضه می دارد، از دیگر علایق گردشگران جهت سفر به این نقطه به شمار می آیند. مراکز خرید، موزه گالری دیدی، تنگ دار، سد و دریاچه آویدر، بازار سیسنگان و …. از بهترین جاذبه های بندر نوشهر به شمار می آیند.

بندر ترکمن را از قدیمی ترین بنادر ایران می دانند. این بندر که در حدود سال 1306 در پی سرکوب عشایر در دوره پهلوی و با اهداف نظامی به وجود آمد، توسط مهندسین بلژیکی و ایرانی طراحی و ساخته شد. از ویژگی های بارز بندر ترکمن که منجر به جذب گردشگران بسیار گردیده است، می توان به صنایع دستی مرغوب، آب و هوایی معتدل، اسب ها و روسری ترکمنی اشاره نمود. همچنین گفتنی است که 40 درصد از خاویار کشور در این منطقه به دست می آید. از جاذبه های حیرت انگیز بندر ترکمن می توان به اسکله بندر ترکمن و روستای قره قاشلی اشاره نمود. البته غذاهای محلی نیز به جهت طعم و مزه بی نظیر خود، مهمترین علل جذابیت بندر نوشهر به شمار می آید.

بندر گز
بندر گز که در میانه سواحل دریای کاسپی و مجاورت جلگه های سر سبز البرز قرار دارد، در جهت غربی استان گلستان واقع شده است. بندرگز در گذشته با نام هایی همچون كناره يا قصه كناره به عنوان ساحل شهر استرآباد شناخته می شد. بندر مذکور دارای جاذبه های تفریحی بسیاری می باشد. وجه تسمیه این بندر واسطه نزدیک بودن به روستای گز است که از نام این روستا ریشه گرفته و به صورت پیش بندر روستای گز محسوب می شده است.

• معرفی بهترین بنادر سواحل جنوبی کشور

بندرعباس که یکی از بزرگ‌ترین بنادر کشور ایران محسوب می شود، در جنوب استان هرمزگان واقع شده است. این بندر از سمت شمال به ارتفاعات و کوه‌ها و از سمت جنوب نیز به دریا منتهی می‌شود. بندر عباس به جهت دارا بودن جاذبه های گردشگری بسیار، همواره در کانون توجه گردشگران داخلی و خارجی بوده است. از جمله جزایر این بندر می توان به جزیره قشم، ابوموسی، کیش، لاوان، هندرابی، شتور، لارک، هرمز، هنگام، تنب بزرگ و کوچک، سیری، جزیره فرور بزرگ و کوچک اشاره نمود، که هر کدام از آنها جاذبه های بی نظیری را دارا هستند.

بندر چابهار که به بندر همیشه بهار شهرت دارد، در چهار فصل سال دارای آب و هوایی بهاری است. دلیل این ویژگیِ آب و هوایی را نزدیکی این بندر به منطقه استوایی دانسته اند. از آنجا که این نقطقه دارای بهترین کرانه اقیانوسی دنیا می باشد، و همچنین جزء پر رونق ترین مناطق آزاد ایران به شمار می آید، می تواند یک منطقه توریستی محسوب شود. بسیاری از ایران گردان معتقدند بندر چابهار همچون بهشتی است که ناشناخته باقی مانده و فقط با بازدید از آن می توان زیبایی های آن را دریافت.

بعد از بندر عباس، بندر امام خمینی را می توان بزرگترین بندر ایران به شمار آورد. فاصله این بندر تا تهران حدود ۹۲۷ کیلومتر است. سال ساخت بندر را سال ۱۳۱۰ عنوان نموده اند. در ابتدا نام آن بندر شاهپور بوده است و بعدها به نام کنونی تغییر یافته است. این بندر در انتهای شمال غربی خلیج فارس در ۷۷ کیلومتری شرق آبادان و خرمشهر و نیز حدود۱۶۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز واقع گردیده است. علاوه بر صادرات و واردات، بندر مذکور دارای مهمترین پالایشگاه ها و مجتمع های پتروشیمی کشور نیز می باشد.

بندر بوشهر دارای یک سری اسکله عمومی و اختصاصی است که در فاصله ی حدود ۱۲۲۸ کیلومتری از تهران قرار گرفته است. از این بندر معمولا برای حمل کالای عمومی بین ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس استفاده می شود. از جاذبه های گردشگری این بندر می توان به سواحل زیبا، نخلستان‌های سرسبز، گنبدهای نمکی، بافت تاریخی بوشهر، موزه رئیس‌علی دلواری، بندر تاریخی سیراف، نیروگاه اتمی بوشهر، کاخ بردک سیاه، بازارهای تجاری، گور دختر، کاروانسرای مشیرالملک، قلعه خورموج و منطقه تاریخی توز اشاره نمود.

اینکه بتوانیم امکانات مناسب تری را برای زندگی مان تامین کنیم قطعا نکته مثبتی است اما اگر کمی هوشمندی به خرج دهیم می توانیم زندگی ساده و بی آلایش روستایی را حفظ کنیم و قبل از آلوده شدن به شهرنشینی امکانات مناسب تری را برای ادامه زندگی در همان روستا مهیا کنیم. شاید تصور روستایی مدرن و امروزی بسیار دلنشین تر از شهری کوچک باشد که حالا حالاها باید توسعه یابد و زیرساخت های مناسب را فراهم کند. کندلوس یکی از همان روستاهای است که مردمان هوشمند و فرهیخته اش گول شهر شدن را نخورده اند و با تمام قوا روستای زیبا و آبا و اجدادی شان را محافظت کرده اند. روستایی با شهرت جهانی و یک دنیا افسانه که ظاهری مدرن و امروزی دارد و تمام شور زندگی را در کوچه پس کوچه هایش حفظ کرده است. این بار به بهانه جشنی پر از سرور عازم این روستای زیبا می شویم و در آغاز سالی نو آن هم درست در میانه تابستان میهمان جشنی پرشکوه می شویم که این روزها با نام جشن دهکده شهرت یافته است.

کندلوس
به سان تمام روستاهای شمال کشورمان اینجا هم خانه ها چوبی است و دیوارها کاهگلی، رودخانه ها خروشان اند و دره ها سرسبز و چشم نواز. چشمه ها می جوشند و زندگی در کندولس جریان می یابد. از خانه هایی که سقف های شیروانی شان به زیبایی تمام میان انبوه درختان قد علم کرده اند که چشم بگیرید کوچه های شیب دار و سنگ فرش شده روستا حتما چشمتان را خواهد گرفت و شما را مجذوب خود خواهد کرد. روستایی به غایت منظم که شیوه زندگی را بعد از هزاران سال اقامت در دامنه پرمهر البرز به خوبی آموخته و نظم و آراستگی را چاشنی زندگی روزمره کرده است. این روستای زیبا که با نام کندلوس شناخته می شود به همین نظم و آراستگی و ظاهر مدرن و زیبای خود شهره است. روستایی که تاریخ گواه قدمت چند هزار ساله اش را می دهد و جایی در کجور نوشهر و در دامان پرمهر و افسانه ای البرز جاخوش کرده است.

کندلوس پر از همان چیزهایی است که از یک زندگی روستایی در ذهن داریم، ییلاقی خوش منظر که آداب و رسوم جذاب و کهنی دارد و خوشبختانه با همه توان این سنت ها را یک به یک حفظ کرده است. روستایی که سال هاست شرایط شهر شدن را کسب کرده اما گول این ردای به ظاهر پر زرق و برق را نخورده و هنوز هم پیشوند پرافتخار و اصیل روستا را یدک می کشد. کندلوس روستایی است که راه ورسم مدرن شدن را آموخته و حالا در وسعت پهناور خودش دو موزه اساسی و پرطرفدار را جای داده است. اگر سری به موزه مردم شناسی کندلوس بزنید، راه و رسم زندگی آبا و اجدادی کندلوسی ها را از نزدیک خواهید دید.

این موزه ماحصل عشق یک کندلوسی فرهیخته به وطن و عنوان دار نخستین موزه روستایی در سرتاسر جهان است. روستا پر از سطل های زباله است که در کوچه پس کوچه های کندلوس مستقر شده اند و خط مقدم مبارزه با پلشتی هستند و ظاهر روستا را متفاوت تر کرده اند. اگر به گیاهان دارویی علاقمند باشید هم حتما باید سری به موزه گیاهان دارویی بزنید. کندلوسی ها علایق جالبی دارند همانند نگارش کتاب ابن سینا به خط نستعلیق که نشان از علاقه شان به هنرهای والای ایرانی و همچینین بزرگان این مرز و بوم است و یا ایجاد صندوق خیریه متوفیات برای کمک رسانی به خانوده های داغدار که نشان از حس نوعدوستی کندولسی ها دارد. کندلوس پر از زیبایی های چشم نواز و سخاوتمند طبیعی نیز است. آبشار زیبایی کندولس، چشمه های طبیعی، چشم اندازهای دلربا و مردمانی شاد، پرانرژی و تلاشگر همه و همه در کنار هم این روستای مدرن و زیبا و صد البته اصیل را به مقصدی تمام عیار مبدل می کند. کندلوسی ها اما سنن و آداب و رسوم بسیار کهن و جذابی دارند که هر کدامشان فلسفه طولانی را یدک می کشد. سال مج، تیرماه سیزدهشو، فردینه ماشو و …. جشن هایی است که هر کدامشان بخش مهمی از تاریخ کندلوس را به تصویر می کشند. در این میان جشن دهکده که چند سالی است به همت جوانان روستا دوباره جان گرفته جشنی با قدمت هزاران ساله است که در تمام ایران بی نظیر است و نشان از اهتمام جوانان کندلوسی به حفظ سنت های گذشتگان است.

فردینه ماه
سال ها قبل از اینکه تقویم جلالی پای ثابت روزشمارهایمان بشود گوشه و کنار ایران را که نگاه می کردید مردمان هر دیاری سال را به سبک و سیاق خودشان پشت سر می گذاشتند. مثلا ساکنان شمال کشورمان که پیش تر با نام طبری ها شناخته می شدند تقویم خاص خود را داشتند. سرزمینی وسیع که بخش هایی از گلستان، گیلان، مازندران، تهران و سمنان را در بر می گرفت و محل اقامت یکی از اصیل ترین اقوام ایرانی به نام تپورها بود که در طول تاریخ با طبری ها تغییر یافت. تقویم مردمان این دیار هم با همان شهرت طبری دارای فصل های متعددی همچون بهار سرد، بهار گرم، تابستان، پاییز سرد و زمستان بود و هر کدام از فصل ها نیز تعداد روزهای مختلفی داشتند. تقویمی که کاملا منطبق بر طبیعت منطقه و شیوه زندگی مردمانی بود که اغلب دامدار و کشاورز بودند و به نظر می رسد همزمان با آغاز حکومت قباد ساسانی و فرزندش بر سرزمین وسیع طبرستان پا گرفته است. طبری ها 5 روز اضافه سال را پتک می نامیدند و سوای تمام ماه ها محاسبه می کردند و وقتی پای روز اضافه سال کبیسه به میان می آمد آن را ششک می نامیدند. نخستین روز از سال نو طبری که درست در دوم مرداد ماه قرار داشت فردینه ماه نامیده می شد. روزی که مردم به برگزاری جشن و پایکوبی می پرداختند و با انواع شیرینی ها کامشان را شیرین می کردند.

کندلوس هم به سان تمام سرزمین های طبرستان همه ساله با فرارسیدن مرداد، فردینه ماه را جشن می گرفت و سال نو را آغاز می کرد. با پررنگ تر شدن نوروز در تقویم ایرانی فردینه ماه کم کم رونق سابق را از دست داد و دیگر آنقدرها هم پررونق نبود تا اینکه در سال 1383 و به همت گروهی از جوانان دهکده کندلوس بار دیگر این جشن تاریخی و اساطیری سر از خاک برآورد و دوباره رونق گفت. جشنی که چند سالی است با نام جشن دهکده شناخته می شود و علاقمندان بسیاری را به سمت و سوی خود کشانده است. حالا بیش از یک دهه است که این جشن در روزهای 4 و 5 مرداد ماه هر سال در دهکده زیبای کندلوس با حضور تمام اهالی جشن گرفته می شود.

جشن دهکده
کندلوسی ها که تجربه مثبت و کارآمدشان در صندوق متوفیات حسابی به کار آمده بود به فکر ایجاد یک حرکت اجتماعی دیگر افتادند که این بار به داد زنده ها برسد و از پیرزن ها و پیرمردهای موی سفید کرده کندلوسی گرفته تا کودکان و نوجوانان امروزی همه و همه در این حرکت اجتماعی زنده و پویا سهیم باشند. در این مرحله بود که جشن پر سرور فردینه ماشو برای آغاز یک حرکت اجتماعی دیگر انتخاب شد تا بار دیگر کندلوسی ها را فارغ از جایگاه اجتماعی شان دور هم جمع کند و فاصله ها را کم کند. مقدمات جشن مهیا شد و با آغاز مرداد ماه صدای ساز دهل و سرنای محبوب کندلوسی ها نیز در هوا پیچید.

همه در میدان اصلی روستا درست روبروی مسجد جامع کندلوس دور هم جمع می شدند و با نواختن دهل و سرنا و پیشگامی نوازندگان کارناوالی بزرگ به راه می افتاد و روستا را کوچه به کوچه پشت سر می گذاشت و نوید امید و روزهای بهتر را به هر خانه و کاشانه ای در مرزهای کندلوس می رساند. مردم پای ثابت و مهم ترین رکن این جشن باستانی و بزرگ اند. زنان با لباس های رنگارنگ و پرچین و مردان با همان کلاه و جلیقه و ساق بندهای چند هزار ساله آبا و اجدادی شان چوبدستی به دست به سبک و سیاق چوپانان طبرستانی به همراه نوازنده ها کارناوالی را به وجود می آورند که سراسر شور و شوق و یکرنگی است.

کارناوال به راه می افتاد و با شنیدن صدای ساز و دهل توجهات بیشتری را به خود جلب می کند. برخی شیرینی به دست و برخی دیگر با تحم مرغ های رنگی ساده و بی پیرایه به سبک و سیاق مازنی به پذیرایی از اهالی و برخی دیگر با نوای هیجان انگیر ساز و دهل و با کمک چوبدستی هایشان به رقص و پایکوبی محلی مشغول می شوند. کم کم کشتی های محلی هم جای خود را در بین جوانان باز کرد و گاهی جوانان دیروز و جوانان امروز در مراسمی سراسر شادی و خنده به زورآزمایی به یکدیگر پرداخته و هیجانی را در بین حضار به وجود می آورند.

در چند سال اخیر اما چند زوج کندلوسی داوطلب شده و مراسم نمادین ازدواج نیز در بین مردم برگزار می شود. مراسمی پر از سنت های قدیمی و بسیار جذاب با صدای سرنا و دهل و شادی مردمانی که با همین بهانه های کوچک لبخند را میهمان لب هایشان می کنند. عروس و داماد با همان پوشش محلی و سنت های قدیمی مراسم حنابندان را اجرا کرده و بعد از یک شبانه روز پایکوبی با برگزاری مراسم عروسی و پذیرایی از خانه پدر راهی شده و مسیر خانه خود را در پیش می گیرند. زن ها با سینی های بزگ پر از هدایا بر سر پیشاپیش و عروس با لباسی زیبا سوار بر اسب کوچه ها را در می نوردند و این سنت های اصیل را به همه یادآوری می کنند.

حضور پررنگ کودکان و نوجوانان کندلوسی نشان از موفقیت این جشن در جلب نظر نسل های جدید است و امید می رود تا همین جوانترها سال ها بعد این رسم کهن و اساطیری را با همین شکوه و سادگی ادامه دهند.

همین که کاروان به راه می افتد زن های هنرمند روستا نیز آستین های همتشان را بالا می زنند و بساط پذیرایی را علم می کنند. دیگ های آش دوغ و زرشک یکی یکی برپا می شود و یک کاسه آش خوشمزه و خوش عطر کندلوسی هر خسته ای را جان دوباره می دهد. شیرینی پرساق مازنی که آوازه اش به هر شهر و دیاری رسیده به همراه نان های محلی نیز در میان مردم پخش می شود تا این شیرینی حالا حالاها به کامشان مزه کند.

کارناوال با ایست های مکرر و رقص ها محلی، بازی های دسته جمعی، نمایش های بامزه و مفرح، پذیرایی اهالی، رقص های آیینی و مراسمات مختلف بالاخره خانه ها و کوچه های کندلوس را در نوردیده و در نهایت در پارک کندلوس به ایستگاه آخر می رسد. در این ایستگاه نیز کندلوسی ها به شعرخوانی پرداخته و هنر و فرهنگشان را با شادی می آمیزند. اما ایستگاه نهایی این جشن دو روزه و باشکوه و ساده برگزاری جشن خرمن آن هم به صورت نمادین است تا شکرانه نعمات الهی نیز به جا آورده شود و سنت قدردانی پابرجا بماند.

اما آوازه جشن فردینه ماشو یا همان جشن دهکده کندلوسی ها به شهرها و روستاهای مجاور هم رسیده و آن ها هم این جشن باستانی و آبا و اجدادی را احیا کرده اند ولی در این میان جشن دهکده کندلوسی ها بسیار پرآوازه تر بوده و طرفداران بسیاری را از گوشه و کنار ایران و گاه جهان به سوی خود می کشاند. برپایی نمایشگاه صنایع دستی چند روز قبل از آغاز جشن و پس از پایان روزهای برگزاری جشن و استقبال خوب گردشگران نشان از علاقه مردم به سنت های کهن و داشته هایمان است. در این نمایشگاه ها لباس ها و پوشش محلی، بازی های بومی، غذاها، نان ها و شیرینی های محلی و نوای موسیقی محلی نیز به چشم می خورد که شور و شوقی وصف ناشدنی را ایجاد کرده است. جشن دهکده هر سال قدرتمندتر و با برنامه تر از سال های قبل در اوایل مرداد ماه در روستای کندلوس برگزار می شود و امید می رود تا این جشن بزرگ تا همیشه خدا پایدار بماند و دل های اهالی این روستای تاریخی را بیشتر به یکدیگر پیوند بزند.

اگر قصد سفر به نوشهر را داشتید حتما سری به ایران هتل انلاین بزنید. رزرو آنلاین هتل های نوشهر از هتل آپادانای نوشهر گرفته تا اقامتگاه های بوم گردی تنها با چند کلیک ساده در ایران هتل آنلاین مهیاست. تضمین کمترین قیمت و بهره مندی از نظرات سایر میهمانان هتل شما را در رزرو آنلاین هتل مصمم تر خواهد کرد.

نوشهر شهری در سواحل دریای مازندران واقع در شمال ایران است. این شهر شمالی پر از جاذبه های گردشگری است. جدای از این جاذبه ها طبیعت آن همواره گردشگران را به سمت این دیار دعوت می کند پس طبیعی است که شهری شمالی مانند نوشهر هتل های فراوانی داشته باشد. برای اقامت در نوشهر و تصمیم گیری در مورد انتخاب هتل مناسب و دوری از سردرگمی تنها کافی است قبل از سفر سری به سایت ایران هتل آنلاین بزنید و با جست و جوی نام نوشهر در این سایت لیست کاملی از بهترین هتل های آن را ببینید. به صفحه ی اول اکتفا نکنید و بر عدد 2 در پایین صفحه کلیک کنید. شاید هتل مورد نظر شما در این صفحه یافت شود. ایران هتل آنلاین مشخصات کلیدی هر هتل و امکان رزرو آنلاین آن را در همین صفحات اولیه در اختیار کاربران قرار می دهد اما چنانچه از آن دسته افرادی هستید که ترجیح می دهید با اطلاعات بیشتری محل اقامت خود در سفر را انتخاب کنید می توانید بر هر هتل که می خواهید کلیک کرده و هر آنچه را که نیاز دارید بدانید مطالعه بفرمایید و با آگاهی کامل اقدام به رزرو هتل کنید. ایران هتل آنلاین یک سامانه ی رزرو انلاین قابل اطمینان است که می تواند بهترین گزینه برای رزرو هتل باشد. از جمله مزایای این وبسایت نسبت به دیگر سامانه های مشابه می توان به این مورد اشاره کرد که بابت کنسل کردن رزرو مشتری هیچ هزینه ای از وی دریافت نمی کند. دیگر اینکه تخفیفات خوبی برای اعضا و کاربران قبلی خود در نظر می گیرد. اینها تنها دو مورد از ویژگی های جالب توجه این سامانه می باشد. با مراجعه به آن می توان اطلاعات کامل تری در موردش به دست آورد.

یکی از بهترین هتل های نوشهر هتل آپارتمان شادی است. این هتل در میان سایر هتل ها و اقامتگاه های نوشهر بیشترین امتیاز را از کاربران ایران هتل آنلاین که تجربه ی اقامت در آن را دارند دریافت کرده است. آدرس دقیق هتل آپارتمان شادی نوشهر استان مازندران – شهرستان نوشهر – میدان لتینگان – رو به روی دانشگاه آزاد اسلامی است. دو موردی که موجب رضایت بالای مسافران قبلی از این هتل آپارتمان شده پاکیزگی اتاق ها و سایر فضاهای هتل و نیز موقعیت دسترسی مناسب آن بوده است. البته عملکرد کارکنان، میزان آرامش و اسایش و امکانات به روز و نیز ارزش هتل نسبت به قیمت آن هم از آن جمله مواردی است که موجب کسب رضایت مسافران قبلی هتل شده است. هتل آپارتمان شادی نوشهر در سال 1392 بنا شده اما فعالیت خود در زمینه ی هتلداری را در سال 1396 آغاز کرده است. ساختمان این هتل آپارتمان دارای 16 آپارتمان یک خوابه، دو خوابه و سه خوابه در قالب 5 طبقه می باشد. موقعیت مکانی خاص این هتل در استان مازندران به دلیل واقع بودن در کنار سواحل زیبای دریای خزر از ویژگی های اصلی و بارز آن به شمار می رود. علاوه بر این فاصله ی کوتاه این هتل تا دانشگاه آزاد اسلامی نوشهر دسترسی آسانی را برای دانشجویان این شهر یا خانواده های آنها فراهم می کند. چشم انداز زیبا به جنگل و دریا در برخی از واحد های هتل آپارتمان شادی، اقامتی به یادماندنی را برای مهمانان فراهم کرده و خاطرات خوشی را در ذهنشان شکل می دهد.

معرفی کلی

جشن نشا در نوشهر
مراسم آئینی جشن نشا هر ساله تقریبا در اواسط ماه خرداد در یکی از روستاهای شهر نوشهر برگزار می شود. برگزاری این مراسم معمولا با حضور مسئولان کشوری، استانی، شهرستان نوشهر و تعداد زیادی از مردم و گردشگران همراه خواهد بود. نوای زیبا و گوش نواز طبل و سرنا شروع کننده ی جشن نشا در مازندران است. در این مراسم جالب کاروان شادی در محوطه ی بزرگی گرد هم می آیند. در این میان دختران و زنان بومی با لباس های رنگارنگ محلی در حالی که هر کدام یک مجمعه (سینی بزرگ) حاوی شیرینی یا هدایا بر سر دارند به سمت یک قطعه شالیزار که به عنوان نماد زمین های شالیزاری اهالی انتخاب می شود حرکت می کنند تا شروع نشا برنج را به شالیکاران تبریک بگویند و برای آنها آرزوی سالی پر از خیر و برکت و شادی را داشته باشند. در این مراسم نشا برنج در این نقطه از فضای مراسم به صورت نمادین اجرا می شود و شالیکاران نیز به کاروان شادی جشن نشا خوش آمد گفته و از آنها استقبال و پذیرایی می کنند.

این مراسم جشنی است که معمولا در پایان کشت نشا در مناطق ساحلی مازندران توسط مازندرانی ‌ها برگزار می ‌شود. هدف از برگزاری این جشن به جا آوردن شکر و سپاس از خداوند و شادمانی و خرسندی پس از کاشت و خستگی ناشی از کار طاقت ‌فرسای نشا در فصل گرما در منطقه ی سرسبز مازندران است.
این جشن برای اولین بار توسط مجموعه ی فرهنگی هنری پارپیرار طراحی و با همکاری مردم سرزنده مازندران، شورای اسلامی و دهیاری و مردم فرهنگ دوست منطقه ی روستای انارور با کمک و یاری بخشداری مرکزی شهرستان نوشهر و جمعی از علاقمندان به حوزه ی فرهنگ و هنر طبری در روز پنجشنبه 25 خرداد 1391 مصادف با 22 وهمن مای 1523 طبری از ساعت 5 عصر تا 9 شب در روستای تاریخی انارور برگزار شد. این در حالی است که جشن نشا در سال 94 در 16 خرداد در روستای علی ابادمیر با حضور علاقمندان و دوستداران آیین طبری با همکاری شورای اسلامی روستای علی ‌آباد میر، شورای اسلامی و شهرداری انجام شده است. پس جشن نشا هر ساله با توجه به زمان اتمام کار کاشت نشا در یکی از روستاهای نوشهر برگزار می شود.

در این جشن اقدامات مختلفی انجام می شود که هر یک جالب و دیدنی است. از جمله ی این اقدامات می توان به نشا سری، نشا سما، نشا پلا، عروسی نمادین سنتی با لباس های محلی، سرنا نوازی، کشتی محلی، بازی ‌های محلی، بندبازی (ریسمان بازی)، موسیقی محلی، پذیرایی با غذاهای سنتی و محلی و… اشاره کرد که هر یک توسط هنرمندان بومی دیار مازندران به بهترین شکل ممکن اجرا شده و گردشگران و شرکت کنندگان را به خوبی سرگرم می کند.

همچنین بازار محلی (مثلا پنجشنبه بازار) برای تهیه ی صنایع دستی، غذا و ترشیجات محلی، نان محلی، آش ‌های محلی و … نیز در محل برگزاری مراسم نشا برپا می گردد تا گردشگران بتوانند با خوراک های محلی و صنایع دستی مازندران آشنا شوند و از این استان سرسبز از ایران محصولات جالبی را تهیه کنند.
برپایی چنین جشن ‌هایی توسط اقوام ایرانی به بهانه ی شکرگزاری از خداوند یکتا به خاطر نعمت ‌های فراوانی که به ایران اسلامی داده است با ایجاد نشاط اجتماعی و شادمانی، فرصتی دوباره است تا نسل جوان ما با آیین ‌ها و مراسمات مختلف گذشتگان و پیشینیان خود آشنا شوند و بدین ترتیب بیش از پیش شاهد تقویت هویت فرهنگی در چارچوب هویت دینی باشیم. پس این آیین فرصت خوبی است تا ضمن ایجاد نشاط و شادی و شکرگزاری، فضای آشنایی نسل‌ امروزی با آیین‌ های سنتی فراهم شود.

در واقع گرایش مردم به سمت اصالت و فرهنگ بومی و اعتقادی از جمله نتایج برگزاری چنین جشن ‌هایی می باشد پس برگزاری آن از اهمیت بالایی برخوردار است و نباید دست کم گرفته شود. اغلب کسانی که در این گونه مراسمات حضور به عمل می آورند، خاطرات دوری از آیین ‌های سنتی را در حافظه ی تاریخی خود دارند و این عامل آنان را به سمت این مراسمات سوق می ‌دهد. از طرفی می توان گفت برپایی این گونه جشن ها و مراسمات سنتی بسیار ارزشمند است چرا که اتحاد و همدلی و مهرورزی مردم را به عرصه ی نمایش می گذارد.
ورود برای عموم افراد در جشن نشا آزاد است و برگزارکنندگان انتظار دارند همه ی مردم مازندران مخصوصا مسئولان با لباس های محلی در این مراسم زیبا و نمادین که اهداف مهمی را دنبال می کند حضور پیدا کنند تا بتوانند مازندران را به همگان و سایر شرکت کنندگان از دیگر استان های ایران معرفی کنند.

روستای کندلوس در نوشهر که به میخ ساز نیز شهرت دارد به دلیل قدمت بسیاری که دارد شاهد دوره‌های تاریخی گوناگونی در خود بوده است. نقل‌ شده است که روزی ناصرالدین‌شاه به همراه نقاش بزرگ کمال‌الملک از منطقه عبور می‌کند و عده‌ای را از کولیان منطقه می‌بیند که در حال فلزکاری هستند و ازآن‌ پس روستای کندلوس در نوشهر به میخ ساز نیز شهرت می یابد. در این سفر کمال‌الملک با ترسیم یک نقاشی بسیار زیبا اثری را خلق می‌کند که امروزه در کاخ صاحبقرانیِ به نمایش گذاشته‌ شده است.

دهکده کندلوس به دلیل آب‌ وهوا، ویژگی‌های گردشگری و اولین موزه روستایی در جهان نیز شهرت دارد. جمعیت این دهکده زیبا و خوش آب‌ وهوا بالغ‌ بر 3 هزار نفر است که باروحیه مفرحشان با هر نوع آلودگی در دهکده‌شان مخالفت می‌کنند چون معتقدند که روستای زیست پذیر، شهروند مشارکت پذیر می بایست در دنیای فعلی تحقق یابد. دهکده کندلوس که از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر محسوب می‌شود، در جنوب شهرستان نوشهر واقع‌شده است و در ایام سال میزبان گردشگران بی‌شماری در سراسر کشور است.

آنچه در این دهکده زیبا خودنمایی می‌کند خانه‌های با سقفی از چوب و دیوارهایی از کاه و گل است که در فضای مدرن ویلاها متقاضی خاص خودش را دارد. عده‌ای از مردمان مهربان دهکده کندلوس با بهره‌گیری از موقعیت ممتاز دهکده به کشت گیاهان دارویی مشغول هستند و با تولیدات موفق خود در این زمینه توانستند اولین موزه گیاهان دارویی را در روستای کندلوس به مساحت 10 هکتار برای خود به ارمغان آورند، عده دیگری از آن‌ها با کشاورزی و دامداری معیشت خانواده خود را تأمین می‌کنند. روستای کندلوس در نوشهر بهترین مکانی است که در آن می‌توانید تفریحات گروهی را تجربه کنید و درواقع اینجا همان‌جایی خواهد بود که به ایده آل‌های ذهنتان در زیر سایه آلاچیق‌های متعدد اش پاسخ می‌دهد. بعید است که هوای روح‌نواز روستای کندلوس در نوشهر اجازه دهد تا ثانیه‌های بودنتان را در این منطقه به نشستن بگذرانید، طبیعت روستای کندلوس در نوشهر به قدری زیباست که ناخودآگاه شما را به قدم زدن در کوچه‌ پس‌ کوچه‌های سنگفرشی که دارد فرامی‌خواند تا در کنار سایر زیبایی‌ها به نظاره دشت‌های کوهستانی آن بنشینید.

جاذبه های روستای کندلوس نوشهر

اگر دنبال داروهای گیاهی کمیاب هستید به بازدید از اولین موزه روستایی جهان در روستای کندلوس نوشهر بروید. این موزه که در میان‌ ساختمانی دوطبقه قرار دارد باهمت دکتر ” علی‌اصغر جهانگیری” باهدف معرفی فرهنگ روستای کندلوس بنا شده است. دکتر علی‌اصغر جهانگیری که برای جمع‌آوری اشیاء موجود از هیچ کوششی دریغ نکردند از همان سنین کودکی با مبادله کالایی آثار ارزشمندی را جمع‌آوری کردند که قدمتی 4 هزارساله دارند. در این ساختمان دوطبقه، آثاری از اسناد تاریخی، زیورآلات، نقاشی‌های سنتی به نمایش گذاشته‌ شده است. به همت دهیاری روستای کندلوس بازدید گردشگران از موزه روستایی کندلوس به همراه اقامت و صرف صبحانه برای گردشگران به‌صورت رایگان صورت می‌پذیرد. اما اینجا پایان جاذبه‌های دیدنی روستای کندلوس نیست، در سفر به این روستای دیدنی هوشمندانه سفر کنید و لذت سیاحت و زیارت را هم‌زمان در روستای کندلوس نوشهر تجربه کنید. برخی از جاذبه‌های دیدنی روستای کندلوس در نوشهر:

آبشار کندلوس

امامزاده فضل و فاضل

دیو چشمه

دیو چشمه که به‌ نوعی یکی از زیباترین چشمه‌های خطه سرسبز شمال محسوب می‌شود هرساله گردشگران زیادی به بازدید از این چشمه با آب گوارا بازدید می‌کنند و از ویژگی‌های آن عمق 50 سانتی‌متری با آب فراوان در یک مساحت 15 مترمربعی با سنگفرش‌های رنگارنگ است.

دریاچه خضر نبی

واقعیت یا تخیل را در مورد دریاچه خضر نبی منطقه کوهستانی کجور که به گفته ساکنین کجور روزی محل گذر حضرت خضر نبی بوده است را نه می‌توان رد کرد نه می‌توان پذیرفت چون ازنظر عقل و منطق دلیلی بر بطلان یا پذیرش آن وجود ندارد اما درهرصورت آنچه به‌خوبی قابل‌ درک است احترام به عقاید ساکنین و فرود آوردن سر تعظیم در مقابل خالق زیبایی این بهشت گمشده در 30 کیلومتری از روستای کندلوس در نوشهر است که در نگاه هر بیننده‌ای مهر تأیید خورده است.

زمان سفر به روستای کندلوس

سفر به این روستای زیبا در هر فصل سال طرفدار خاص خود را دارد اما معمولاً در فصل پائیز و زمستان به دلیل سردی هوا و بارش برف از جمعیت روستا کاسته می‌شود چه بسا چیزی از زیبایی روستای کندلوس در نوشهر کاسته نمی‌شود. بهترین زمان سفر به روستای کندلوس در نوشهر بر اساس آمار بازدید گردشگران از این منطقه در فصل بهار و تابستان بوده است.

سوغات روستا

اما نوبت به بخش هیجانی سفر که می‌رسد، لذت سفر برای طرفدارانش بیشتر می‌شود. سوغاتی هر شهر بخشی از آداب‌ورسوم آن شهر و استان را نشان می‌دهد و به‌ نوعی وسیله انتقال فرهنگ از یک شهر به شهر دیگر به شمار می‌رود. اگر به بازار (روز) یا مراکز خرید تجاری الماس شهر نوشهر سر بزنید از صنایع‌دستی: جاجیم، پارچه پشمی، جوراب، نمدمالی و…مشاهده خواهید کرد که به نوبه خودشان گزینه مناسبی برای سوغات بودن هستند. سایر محصولاتی که می‌توانید به‌ عنوان سوغات روستای کندلوس برای دوستان و آشنایان خریداری کنید: جو، گندم، سیب، چهارمغز، هلو و گیاهان دارویی است.

آداب‌ورسوم روستای کندلوس

مراسم سال مج با فرارسیدن سال نو، همراه با انتخاب نام چند کودک از خانواده و استخاره گرفتن از نام آن‌ها آغاز می شود، هرکدام که خوب آمد به‌ عنوان سال مج انتخاب می‌شود. کودکی که نام او انتخاب‌ شده است سینی را که شامل کلام‌الله مجید به همراه سبزه، شیرینی و ظرف پر از آب است در دستان خود می گیرد و به‌ عنوان نخستین شخص وارد خانه می‌شود. کودک در این مراسم با ظرف آبی که همراه خود دارد در گوشه اتاق‌ها آب می‌ریزد تا سال نو که فرارسیده است سالی پر از خیر و برکت باشد. در روستای کندلوس نوشهر مانند سایر شهرهای دیگر زنان دوشادوش مردان کار می‌کنند، دزدی، جنگ و غارت وجود ندارد و صلح و آرامش در میان مردمان روستای کندلوس در نوشهر واقعا ستودنی است. ساکنین این روستای باصفا به زبان مازندرانی صحبت می‌کنند و نوع پوشش آن‌ها با سایر شهرهای مازندران تفاوت چندانی ندارد، در پوشش بانوان یک دامن پرچین، جلیقه، روسری و پیراهن با تنوع رنگی زیاد دیده می‌شود. بازدید از این منطقه زیبا و توریستی را از دست ندهید.