بر اساس مطالعات جدیدی که اولین تلاش برای محاسبه ی میزان کلی ردپای کربن ایجاد شده توسط صنعت جهانگردی در هوا به شمار می رود، این صنعت به عنوان عامل انتشار حدود 8 درصد گازهای گلخانه ای جهانی شناخته شد.
در مقاله ای بلندپروازانه که در ژورنال علمی Nature Climate Change به چاپ رسید، تیمی جهانی از دانشمندان، تاثیرات زیست محیطی همه ی عوامل؛ از پروازهای اقیانوس اطلس گرفته تا سوغاتی های ارزان را مورد مطالعه قرار دادند.

شاید دانستن این مسئله تعجب انگیز نباشد که کشورهایی که موجب بیشترین خطر در این زمینه می شوند در میان بزرگترین کشورها از لحاظ وسعت و ثروت بودند که در آنها ایالات متحده آمریکا، چین و آلمان در صدر لیست رتبه بندی قرار داشتند.
سفرهای هوایی مجرم اصلی این مسئله بود، از این رو پژوهشگران اظهار داشتند که این صنعت شدیدا آلوده کننده با ثروتمندتر شدن دنیا و افزایش تقاضای سفرهای تجملاتی و رزرو هتل بصورت روز افزون مشکل ساز خواهد شد.
صنعت جهانگردی جهانی بطور کلی با افزایش نرخ سالانه حدودا 5 درصدی مواجه بوده است که از میزان رشد تجارت بین المللی پیشی گرفته است.

سفرهای جهانی عامل 23 درصد کربنی است که در اثر صنعت توریسم در سال 2013 به وجود آمده است و این تصویر نشاندهنده ی جریان انتشار کربن از منابع آن در سرتاسر دنیاست. پیکان های این تصویر برعکس حمل و نقل مردم است، و رنگ های قرمز تا آبی نشاندهنده ی صدر تا ذیل لیست منابع انتشار گازهای گلخانه ای است. ( دانشگاه سیدنی)
مطالعات آنها در 189 کشور به اندازه گیری ردپای کربن در فعالیتهای توریستی می پردازد؛ فعالیتهایی همچون حمل و نقل، فستیوال ها، هتل ها، غذاها، خرید و زنجیره تامین بالادستی این کالاها و خدمات.
بر اساس گفته دکتر مالیک، این مطالعه یک سال و نیم به طول انجامید و در بردارنده ی تخمین تاثیرات آب و هوایی یک میلیارد زنجیره ی تامین بوده است.
مطالعات قبلی انجام شده تنها مربوط به مناطقی خاص بوده است و یا طیف محدودتری از فعالیتهای توریستی را مدنظر داشته است. این مطالعات منجر به تخمین های مربوط به انتشار کربن بوده که یک چهارم ارقام جدیدی است که توسط دکتر مالیک و همکاران او ارائه شده است.
در شرایط فعلی، حداقل 15 درصد انتشار گازهایی که مربوط به توریسم است با اهداف الزامی روبرو نیست، از آنجایی که گازهایی که از هوانوردی بین المللی و سوخت گیری کشتیرانی متصاعد می شوند از معاهده ی آب و هوای پاریس استثنا شده اند.
از آن بدتر آنکه رئیس جمهور ایالات متحده دانلد ترامپ – رهبر بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به توریسم در دنیا – از معاهده ی پاریس حمایت نمی کند و حتی در مورد وجود تغییرات آب و هوایی اظهار شک کرده است.
دکتر یا ین سون، نویسنده و از دانشگاه کوئین لند، اظهار داشت که حرکت به سوی توریسمِ کم اثر بسیار سخت خواهد بود، از آنجایی که انتظار می رود این صنعت در سالهای بعد قوی و قوی تر بشود. او همچنین گفت: « با درنظر گرفتن اینکه توریسم قاعدتا رشد بیشتری از بخش های اقتصادی دیگر خواهد داشت، احتمال دارد جامعه جهانی با محدود کردن پروازهای جهانی به کشورهای خاص، توریسم را در معاهده های بین المللی آینده همچون معاهده ی پاریس بگنجاند.برای مهارکردن رشد بی رویه انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به فعالیتهای توریستی، شاید مالیات کربن یا طرح های تجاری کربن – مخصوصا مربوط به هوانوردی- مورد نیاز باشد.»

پروفسور منفرد لنزن، سرپژوهشگر از دانشگاه سیدنی، گفت: « مسافران می توانند گام هایی بردارند برای آنکه اطمینان حاصل کنند که سفرشان سالم تر است و خطرات کمتری برای سیاره زمین در پی دارد. برای آنکه نسل های آینده امکان مسافرت داشته باشند، من در طرح کاهش خطرات زیست محیطی سرمایه گذاری میکنم به اندازه ای که تا اندازه ی مطلوبی این خطرات کاهش یابد، از این رو به جای انتخاب گزینه های سهل الوصول مثل افزایش راندمان برق شهری بر روی مواردی مثل جنگل کاری سرمایه گذاری میکنم.» او همچنین افزود: « البته این گونه اقدامات هزینه بر است. اگر من از ملبورن به بریتانیای کبیر یک سفر رفت و برگشت داشته باشم، حداقل 425 دلار ( برابر 237 پوند) برای خنثی کردن گازهای متصاعد از سفرم پرداخت خواهم کرد، و اگر بخواهم همین سفر را از سیدنی به بریزبین داشته باشم بایستی 45 دلار (برابر با 25 پوند) بصورت مازاد بپردازم.»
به عقیده ی نویسندگان این مقاله، ملت های زیادی به توریسم به چشم یک توسعه نسبتا کم اثر نگاه کرده اند که باعث شده است که آنها بطور گسترده ای برای جذب توریست بر روی زیرساخت های خود سرمایه گذاری کنند.
این ذهنیت در مللی همچون ژاپن، نپال و مجارستان شایع بوده است که آن ها را بدان واداشته که در عرض زمان کوتاهی تعداد توریست های خود را دوبرابر کنند. با این حال، پژوهشگران هشدار دادند که این نگرش اشتباه هست زیرا تحلیل های آنها نشان می دهد که توریسم در مقایسه با اَشکال دیگر توسعه ی اقتصادی به طور قابل توجهی میزان کربن را شدت می بخشد.
صنعت جهانگردی، در معرض آب و هوای متغیر، در شرف تنزل قابل توجهی است. با افزایش دمای هوا، کمتر می توان بر روی برف و یخ در مناطقی که برای جذب توریست بر روی آنها حساب باز می شود اعتماد کرد؛ مناطقی همچون پیست اسکی و مناطقی موسوم به « سرزمین عجائب زمستانی » مانند Lapland در کشور فنلاند.
در این حین، بالارفتن سطوح آب دریا زیرساخت های ساحلی که مشخصه ی بارز اقامت گاه های گرمسیری و جزیره ای است را در معرض تهدید قرار می دهد و در اثر گرمایش جهانی عجایب طبیعی جهان همچون صخره ی مرجانی بزرگ (Great Barrier Reef) در غرب اقیانوس آرام جذابیت خود را از دست می دهند و توریست های کمتری جذب خواهند کرد.
سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل متحد پیشتر اقداماتی را برای مبارزه با انتشار کربن مربوط به توریسم پیشنهاد کرده بود که در آنها مسافران را برای اجتناب از پروازهای بلند مدت ترغیب می کرد و برای گردانندگان توریسم جهت بهبود انرژی و بهره وری کربن انگیزه سازی می کرد.

در کشورهای جزیره ای مثل مالدیو و موریس، بعلت جمعیت کم، توریسم عامل 80 درصد انتشار گازهای گلخانه ای است.
نویسندگان این مقاله همچنین بیان داشتند که انتقال کمک مالی و فنی از کشورهای ثروتمندتر می تواند راهی برای برداشتن باری از دوش این کشورها باشد و به آنها اجازه خواهد داد که برای آینده آمادگی کسب کنند.

بزرگترین كلانشهر در قاره افریقا در كشوری قرار دارد كه بدترین كیفیت هوا را در جهان داراست. لاگوس در نیجریه از نظر ترافیك شهری بدنام بوده و میزبانی نامطمئن برای سیستم برق رسانی موسوم به تورین برقی است كه نتیجه آن اتكای بخش زیادی از مردم به سیستم تولید برق دیزلی است. نور خورشید شدید نزدیك به ناحیه استوایی فقط شاخص كیفیت هوا را بدتر كرده و منجر به تشكیل دود غلیظ و مشكلات سلامتی برای بسیاری از ساكنان می گردد. جزیره پررفت و آمد ویكتوریا هم از این مقوله مستثنی نیست.

پایتخت های مهم اروپا در حال تجربه سطوح مختلفی از آلودگی هوا هستند. در تلاش برای تأمین هوای پاک برای مردم بومی و گردشگران، بسیاری از این شهرها از روش های مختلفی برای کاهش آلودگی به واسطه حضور گردشگران و رزرو هتل توسط آنها و عبور و مرور وسایل نقلیه در خیابان های مهم شهرها استفاده می کنند. با وجود این، تمام این روش ها به دلیل میزان بالای آلودگی هوا، برای همه شهرها کافی و مناسب نیست.

مقامات برلین، میزان نیتروژن دی اکسید موجود در هوای شهر را به عنوان یک ” مشکل بسیار جدی” بیان می کنند. میزان آلودگی هوا در این شهر تقریبا دو برابر استاندارد های انتشار اروپا است. تخمین زده شده است که سالانه 10000 نفر به دلیل آلودگی هوا در پایتخت آلمان جان خود را از دست می دهند. بیماران آسمی و مبتلایان به بیماری های قلبی و عروقی بیشترین صدمه را از این وضعیت می بینند.

مقامات اروپا گزارش کردند که سالانه در حدود 12000 مرگ در بلژیک در نتیجه کیفیت پایین هوا رخ می دهد و بروکسل پایتخت بلژیک، یکی از آسیب پذیر ترین ناحیه از سه ناحیه این کشور است. منطقه بروکسل محدودیت های سختی را در خصوص استفاده از وسایل نقلیه با آلایندگی بالا طرح ریزی کرده است. در مورد ماشین های دیزلی، در ابتدای امسال، استفاده از وسایلی با استاندارد یورو 1 ممنوع شده است و هر ساله روش های جدیدی اعمال خواهد شد که هدف آنها، ممنوعیت استفاده از کلیه وسایل نقلیه ای است که موفق دریافت حداقل استانداردهای یورو 6 تا سال 2025 نشده اند و به این معنی است که تنها به اتومبیل هایی با کمترین میزان انتشار نیتروژن دی اکسید اجاره تردد داده می شود. برای اتومبیل های بنزینی، این برنامه تا حدودی کمتر بلند پروازانه است: در سال 2025، تنها تردد وسایل نقلیه پایین تر از استاندارد یورو 3 ممنوع خواهند شد.

از سال 2010، آلودگی هوا در لندن بالاتر از حدود مجازی بوده که اتحادیه اروپا تصویب کرده است. در سال 2018، همانند هر سال دیگری در این یک دهه اخیر، آستانه مجاز در کل سال تا پیش از به پایان رسیدن ماه ژانویه از حدود مجاز تجاوز کرده بود. هر ساله مرگ بیش از 9000 لندنی بر اثر ترکیبات سمی موجود در هوا گزارش می شود. 50% آلودگی هوا در نتیجه استفاده از وسایل نقلیه موتوری به ویژه موتورهای دیزلی است.
در سال 2003 ، شهر لندن برای کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی قانونی را تحت عنوان ” هزینه تردد” اعمال کرده بود، به این معنی که هر وسیله نقلیه شخصی که در “منطقه هزینه تردد” شهر قرار دارد مجبور به پرداخت هزینه ای در حدود 11.5 پوند (یا 13 یورو) بوده است. علاوه بر این، لندن سال گذشته قانون ” هزینه سمیت” را نیز برای وسایل نقلیه قدیمی اعمال کرده است که شامل یک هزینه اضافی 10 پوندی ( در حدود 11 یورو) است و به عنوان “هزینه T ” شناخته می شود. این وسایل نقلیه، شامل اتومبیل هایی هستند که موفق به دریافت استاندارد های یورو 4 را نشده اند و به طور کل وسایلی که پیش از سال 2006 ثبت شده اند.
شورای شهر لندن در حال مطالعه برای بررسی احتمال داشتن ” روزهایی بدون اتومبیل” است. این قانون ترافیک جاده ای را در نواحی خاصی از پایتخت و در روزهای متفاوتی از سال کاهش می دهد. هدف این برنامه گسترش روش های دوستدار محیط زیست تا سال 2019 است.

سرفه و سرفه و آه، صدای مسافرین جهانگرد ناآگاه است. این ماسک های چهره ی بد بو تنها برای نمایش مد نیستند. آلودگی هوا هنگام انتخاب مقصد سفرتان بایستی مورد توجه واقع شود، به خصوص اگر از آسم یا سایر مشکلات تنفسی رنج می برید. بسیاری از مسافران هیجان زده و کسانی که رزرو هتل انجام داده اند،، روز های خوب در شهر مقصدشان را با روزی پر از دود و ریه هایشان را مملو از آلودگی در حالی که سعی در تنفس دارند، از بین بردند.
از کشف آتش گرفته تا قرار گرفتن بشر روی ماه، بشر پیوسته در مسیر پیشرفت هایش قدم گذاشته است. انسان اولیه هیچ شناختی از دستگاه های خرد کن و برش، ماشین فراری، جعبه های ایکس یا شبکه جهانی وب نداشت. حتی چرخ را هم باید اختراع می کرده است. اما هرچه باهوش تر و خلاق تر شدیم، ضررهایی که به سیاره ای که د رآن زندگی می کنیم زدیم بیشتر و بیشتر شد.

با افزایش تقاضای جامعه برای خلق چیزهای جدید و بهبود یافته، کارخانه های تولیدی شروع به پمپ دود بیشتر و سمی تر به جو زمین کردند. مدت زمان طولانی طول کشید تا نتایج بلند مدت بی پروایی ما قابل توجه شود، اما سرانجام این کار انجام شد.

متأسفانه برخی از با شکوه ترین اماکن جهان، در آلوده ترین مناطق، جایی که آسمان آبی یک ناهنجاری است قرار دارند و کفن های دودی همه شهرها را محاصره می کنند، بارها و بارها و در روزهای آخر هفته ای اتفاق رخ داده است. لیست زیر به این معنا نیست که هرکسی را از رفتن به جایی که همیشه می خواستند ببینند منصرف کند، بلکه هدف بیشتر ” بالا بردن اگاهی” است، بنابراین هر کسی خواهد دانست که چه برخوردی می توانند با کره ای که به آن تعلق دارد داشته باشند.

آگرا، هند
شهر آگرای هند، محل واقع شدن تاج محل، یکی از شهرهای بسیار آلوده در تمام جهان است. دود می تواند آنقدر غلیظ باشد که با مه غلیظ متراکمی را که سان فرانسیسکو به آن شهرت دارد، رقابت کند، با تفاوت اینکه مه دریا یک پدیده ی تمیز و طبیعی است.
یکی از مهمترین آلاینده ها شامل، دود، آلودگی هوا و آلودگی بویایی در آگرا، نتیجه ای از دستاورد های اصلی صنایع آن است که برای استخراج مقدار آهن آنها و لاستیک های قدیمی لاستیکی را به دنبال دارد. دولت محدودیت های زیست محیطی برای این عمل را اعمال نمی کند، به این معنی که آنها نگران هیچ چیز دیگری نیستند. روزهایی وجود دارد که کشوری که به خاطر تاج محلش مشهور است، تنها تصویری از آن در پشت غبار دیده می شود و بازدید کنندگان را به زدن ماسک های محافظ صورت تشویق می کنند. به این دلیل که گزینه ای غیر از این وجود ندارد.
به هر حال آگرا در مقایسه با دهلی، بمبئی و کلکته، تمیزتر است. گزارش شده است که این سه شهر هند دارای بدترین کیفیت هوا در زمین هستند. حتی شهرهای کوچکتر هند نیز در اثر آلودگی دودها تحت تأثیر قرار گرفته اند، از جمله جیپور، “شهر آبی رنگارنگ”، که سالانه هزاران بازدید کننده را به خود جلب می کند.

پاریس، فرانسه
پاریس سعی دارد خودش را در سبز ترین حالت ممکن نگه دارد، حتی خودروهای ساخته شده پیش از 1997 را نیز ممنوع می کند تا میزان انتشار کربن را کاهش دهد. اما با جمعیت 2.3 میلیون نفری با حمل و نقلی تمام وقت همراه با میلیون ها بازدید کننده سالانه، به نظر نمی رسد که سعیشان جواب دهد، آسمان به طور مداوم مه آلود است و کیفیت هوا به طور مداوم ضعیف است.
سایر تلاش ها شامل تأمین حمل و نقل عمومی رایگان در روزهایی که سطح دود بالاست از طریق سیستم گسترده مترو شهر صورت می گیرد، اما پاریسی ها اتومبیل هایشان را خیلی دوست دارند. برای پذیرش بیشتر شهروندانش از این ایده، قوه مقننه در نظر دارد حمل و نقل عمومی را هر روز رایگان کند.
در این میان، دودکش ها و یک آسمان مبهم هنوز هم این شهر بین المللی عاشقانه را طاعون می کند. حتی از بالای برج ایفل، در نمای چشم پرندگان از پاریس، ممکن است آن چیزی که انتظار می رود نباشد.

لس آنجلس، کالیفرنیا
فقط به دلیل اینکه L.A در ایالات متحده واقع شده است به این معنی نیست که مشکل آلودگی هوا را ندارد. در واقع، ایالت کالیفرنیا محل قرارگیری برخی از بدترین شهرهای متخلف است که در هر جایی می توان یافت. برخی از این آلودگی ها به دلیل دود ناشی از آتش سوزی جنگل های خارج از کشور است که در اثر شرایط جوی شدیدا خشک ایجاد شده است.

ریاض، عربستان سعودی
ریاض مملو از قلعه های تاریخی و آسمان خراش های مدرن است که همه کسانی که از این شهر دیدن می کنند را خیره می کنند، در صورتی که تنها می توانستند از طریق دود سیگار را ببینند و در هنگام تلاش برای انجام این کار راحت نفس بکشند. مانند کالیفرنیا، ریاض از پدیده طبیعیشبه شکل طوفان های عظیم گرد و غبار رنج می برد، اما این به هیچ وجه نتیجه ی عملکرد آنچه را که برای خود انجام داده اند و عدم تمایل آنها به تصحیح موضوع نیست.
این شهر علاوه بر اینکه پایتخت تولیدی با محدودیت های کمی در مورد آلاینده های مضر است، بیش از حد شلوغ و دارای وسایل نقلیه ی زیادی است. این را به معلق بودن ماسه ها اضافه کنید نتیجه یک مه متراکم را ایجاد می کند تنفس به زحمت و سختی انجام می پذیرد و به هر کسی که دارای بیماری های ریوی باشد توصیه می شود در این روزها در خانه بماند.
همچنان که ریاض به رشد خود ادامه می دهد، همانطور که به سرعت در حال آلوده تر کردن هواست، وضعیت فقط بدتر می شود مگر اینکه در حال حاضر تدابیری انجام شود. برخی می گویند برای جبران خسارت خیلی دیر شده است، اما هرگز برای شروع دیر نیست.

با افزایش جمعیت جهان، کیفیت هوا همچنان رو به کاهش است. در بعضی جاها بد نیست، در بعضی شهر های دیگر این ظلم است. اطمینان حاصل کنید که به کجا می روید و در صورت لزوم، اقدامات احتیاطی لازم را انجام دهید. استفاده از ماسک صورت یکی از راه های رهایی است.