سَن پِدرو د آتاکاما، شیلی- بیابان آتاکاما در شمال شیلی خشک‌ترین و قدیمی‌ترین بیابان دنیاست- ویژگی‌هایی که باعث می‌شود گردشگران تصور کنند در آنجا چیزی برای دیدن وجود ندارد. هرچند چند روز سیاحت در این فضای پهناور خلاف آن را ثابت کرد.
آتاکاما بیابانی با تنگه‌های صخره‌ای رنگارنگ، کوه‌های آتشفشانی با قله‌های پوشیده از برف، چشمه‌های آبِ گرم جوشان، دریاچه‌های سِنوت(اصطلاحی در مکزیک برای یک چاه در سنگ آهک که به سطح زمین باز می شود و دارای آب ساکن است)، گونه‌های مختلفی از گیاهان و جانوران و مجموعه حیرت‌انگیزی از مشخصه‌های زمین‌ شناختی از آب در آمد. لازمه تماشای زیبایی‌های این منظره فرازمینی، به جان خریدن سختی‌هایی‌ست که مطمئناً ارزشش را خواهد داشت. با کسب اطلاعات در مورد این جاذبه گردشگری با وبسایت رزرو هتل ایران هتل آنلاین هوشمندانه سفر کنید.

ویژگی‌های جغرافیایی
برای داشتن درک درستی از آتاکاما باید ابعاد حیرت‌انگیز آن را بدانیم. این بیابان در شمال شیلی واقع شده و مساحت آن بیش از 103599.52 کیلومتر مربع است که با اندکی اختلاف بعد از بیابان موهاوی در جنوب غربی ایالات متحده، قرار می‌گیرد. بیابان آتاکاما به طول 965.6 کیلومتر از شمال به جنوب مشترکاً در چهار کشور شیلی، پرو، بولیوی و آرژانتین واقع شده است.
چیزی که باعث می‌شود این بیابان غالباً به‌عنوان خشک‌ترین بیابان دنیا شناخته شود، موقعیت آن بین رشته‌کوه کوردیلرا دلا کوستا از غرب و رشته‌ کوه آند از شرق با ارتفاع 1.5 تا 4.8 کیلومتر است.
این کوه‌ها و دیگر عوامل محیطی مانع بارندگی در آتاکاما می‌شوند و به اصلاح سایه‌ باران پدید می‌آورند. به طور میانگین در آتاکاما سالانه کمتر از یک میلی‌متر باران می‌بارد. تحقیقات نشان می‌دهند تعدادی از رودخانه‌های آتاکاما 120000 سال پیش خشک شده‌اند و گفته می‌شود که حتی در برخی از نقاط این بیابانِ واقع در امریکای جنوبی تاکنون باران نباریده است.

مستقر شوید
بهترین راه برای سیاحت در آتاکاما اقامت در هتل و یا خانه‌ای در همان محدوده است.
هتل اِکسپلورا آتاکاما یکی از این هتل‌هاست که به شکلی هوشمندانه در زمینی به مساحت 17 هکتار در کنار جاده‌ای باریک و خاکی در روستای سن پدرو د آتاکاما که 2500 متر بالاتر از سطح دریاست، ساخته شده است.

هتل اکسپلورا که در سال 1993 مشترکاً در کشورهای شیلی، پرو، آرژانتین و بولیوی پی‌ریزی شد، با راهنمایی مهمانان در «سیاحت» در نقاط سرسبز آتاکاما از پیشگامان اکوتوریسم(طبیعت‌گردی) در این ناحیه بود.

با اقامت در این هتل می‌توانید در مواقع بیکاری در بار شیک هتل یک گیلاس شراب سفید سوینیون شیلی سفارش دهید، یا در ایوان رستوران یک بشقاب پاستای خوشمزه یا ماهی فلس‌دار را نوش جان کنید و یا در اتاق‌ها و سوئیت‌های ساده و بدون تکنولوژی از سکوت لذت ببرید. یک نکته برای کسانی که در چمدان بستن وسواس دارند: کفش و تجهیزات مخصوص پیاده‌روی در هر زمان و همه جا به کارتان می‌آید.

هیجان‌زده شوید

دیدنی‌های زیادی برای تازه‌کارها وجود دارد.
در اردوی نصفه‌روزه کاری، که به هم‌هوایی نیز احتیاجی ندارد، گردشگران به رشته‌کوه لاسال برای پیاده‌روی در امتداد دره تنگ و عمیق و مارپیچ کاری می‌روند. این دره عمیق و باریک در اثر فرسایش آبی به‌وجود آمده است و دیواره‌های بلند و آفتاب‌سوخته آن ترکیبی از سنگ گچ، خاک رس و نمک است.در این تور از چندین بخش می‌توان دیدن کرد، از تپه‌های شنی عظیم‌الجثه گرفته تا بستر خشک رودخانه‌ها و آبشارهای نمکی.

این پیاده‌روی دو ساعت و نیمه مستلزم کوه‌نوردی محتاطانه و پیاده‌ روی با دقت در دره صخره‌ای کاکتوس درمسیر رودخانه‌ای با آب سرد، زلال و کم‌عمق در تنگه‌ای عمیق است. کاکتوس‌های گل‌دار و بسیار بلند در هر طرف مانند نگهبانانی قد علم کرده‌اند.
مسافران خوش‌شانس در تور ماتانسیلا- در مواقعی که از مسیر شن‌زار و سنگلاخی در نزدیکی رشته‌کوه دومیکو خسته می‌شوند- می‌توانند گوآناکوهای(شترهای بی‌کوهان امریکای جنوبی که لاماهای اهلی‌شده از خانواده آنها هستند) را در حال چریدن تماشا کنند.

بر اساس سیستم اطلاعاتی یکپارچه در طبقه‌بندی گیاهی و جانوری(ITIS)، 6 گونه فلامینگو در جهان وجود دارند و جالب است بدانید که زیستگاه 3 گونه از این فلامینگوها در آتاکاماست.
گردشگران می‌توانند اقامت خود در هتل اکسپلورا را با پیاده‌روی‌ای در امتداد روتا دِل آگوآ به‌یادماندنی کنند. در بخش‌های دشوار این گردش، لازم است گردشگران دره‌های تنگ و عمیق را بپیمایند و زیر تابش مستقیم آفتاب زمین ناصاف و پوشیده از کاکتوس‌های پر از خار و گیاهان بیابانی را درنوردند.
چشمان تیزبین ممکن است روباه‌های خاکستری امریکای جنوبی، ویسکاچه‌ها(نوعی جانور جونده کوچک شبیه به سنجاب از خانواده چین‌چیلاها) یا گربه‌های کوهیِ در خطر انقراض آند را مشاهده کنند. این ماجراجویی کامل نمی‌شود مگر با صرف ناهار پیک‌نیکی و ریلکس کردن در چشمه آب گرم پوریتاما.

تماشای ستارگان

هتل اکسپلورا در سال 2008 رصدخانه خود را افتتاح کرد تا مهمانان هتل بتوانند با تلسکوپ قوی 16 اینچ مید آسمان شب را تماشا کنند. بسته به شرایط آب و هوایی، مهمانان هر شب می‌توانند به‌همراه راهنما به تماشای ستارگان بروند.
ستاره‌شناسانی که در کار خود مصمم هستند، مسافت 64 کیلومتری را با ماشین از اکسپلورا به‌سمت شرق می‌روند تا به آرایۀ میلیمتری/ریزمیلیمتری بزرگ آتاکاما(ALMA) که بزرگ‌ترین تلسکوپ رادیویی در دنیاست برسند.
در آنجا با استفاده از تکنیکی به‌ نام تداخل‌ سنجی، مجموعاً 66 آنتن برای جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل سیگنال‌هایی از سراسر دنیا و تشخیص منبع آنها کار می‌کنند. صبح‌های شنبه و یکشنبه، مهمانان هتل می‌توانند به صورت رایگان از ساختمان پشتیبانی عملیات که شامل اتاق کنترل، آزمایشگاه‌ها و قسمت‌های دیگر می‌شود دیدن کنند.
این نقطه دور افتاده شگفتی‌های بی‌شماری دارد، چه در آسمان و چه در زمین.

شاید این شن های روان، تلماسه ها و بیابان های خشک و لم یزرع بی انتها تا حد زیادی غیرقابل سکونت باشند ولی چیزی از اغواگری بیابان ها کم نمی کند و نمی تواند جلوی ساخت و ساز هتل ها و فروشگاه ها را بگیرد.
در این مقاله، بهترین هتل های بیابانی دنیا را به شما معرفی خواهیم کرد: از کمپ های لوکس در اعماق صحرای ساهارا تا کاخ های ماسه سنگی در حاشیه ی بیابان تار راجستان و اقامتگاه هایی که در Empty Qurater ابوظبی واقع شده اند و رزرو آنلاین هتل برای همگی قابل اجراست. این هتل های دورافتاده که در برخی از خارق العاده ترین بیابان های دنیا قرار گرفته اند، همچو واحه ای جذاب خودنمایی می کنند.

هتل قصر السراب متعلق به گروه هتل های آنانتارا، امپتی کوارتر، ابوظبی
این اقامتگاه (دو عکس فوق) در امپتی کوارتر ابوظبی (بزرگترین حجم شن دست نخورده ی دنیا) قرار گرفته است. این هتل مانند سرابی از میان تلماسه هایی به ارتفاع 800 فیت سر برآورده است. زیبایی شن های بی شمار اینجا هنگام غروب، زمانیکه شن ها که به صورت غباری صورتی رنگ درمی آیند بیشتر مشخص می شود و صحنه ای شگفت انگیز خلق می کند. مهمانان این هتل می توانند ساعت ها این چشم انداز را که آهسته آهسته تغییر می کند، ببینند و آن را تحسین کنند. به علاوه، فضای اطراف اینجا به قدری فرازمینی و جادویی است که در فیلم اخیر جنگ ستارگان به عنوان محل فیلمبرداری یکی از صحنه های فضایی و فرازمینی مورد استفاده قرار گرفت.

هتل آلتو آتاکاما، بیابان آتاکاما، شیلی
به این اقامتگاه بیابانی با دیوارهای خشت گلی. محوطه داخلی خنک و خدمات گرمایی و پخت و پز غذایی در قلب آتاکاما، خوش آمدید. آتاکاما مرتفع تربن و خشک ترن بیابان دنیاست. صحرای آتاکاما با آب و هوایی خشک، ارتفاعی که شش ها را قلقلک می دهد و هوایی تمیز و فاقد آلودگی، یکی از بهترین مناطق زمین برای خیره شده به ستارگان است. اگر شب هنگام به این هتل بیایید، آسمان سیاه و پرستاره هتل، شرایط مناسبی را برای دیدن کهکشان راه شیری فراهم خواهم کرد.در طول روز، خودتان را در استخر آب نمکی خنک کنید یا از دره Moon Valley که در همین نزدیکیست و فضایی ماورایی دارد، دیدن کنید یا به دیدن محل زندگی فلامینگوها در نمکزارهای Salar de Atacama بروید.

اقامتگاه کشتی بر گل نشسته، Skelton coast، نامبیا
این هتل جز اولین اقامتگاه هایی است که داخل پارک ملی پر رمز و راز و فراموش ناشدنی Skelton Coast ساخته شد. این اقامتگاه از رودخانه Uqab شروع می شود و تقریبا به طول 300 متر به سمت ساحل آتلانتیک کشیده شده است. همانطور که از نام این هتل مشخص است، هر کدام از 10 اتاق اینجا به گونه ای ساخته شده اند تا یادآور کشتی شکسته هایی باشند که در طول ساحل به گل نشسته اند. اما داخل این اتاق های بسیار شیک از رنگ های صامت و بخاری های هیزمی دکور استفاده شده است. از کارهایی که می توانید در اینجا انجام دهید، رفتن به تورهای تفریحی و راهنمادار است از گشت و گذار در تلماسه ها هنگام غروب گرفته تا سفر به Mowe Bay برای دیدن بقایای قایق های قدیمی و کلونی خوک های دریایی.

کمپ شب های بیابانی، واهیبا سندز، عمان
این کمپ بیابانی مخصوص کسانیست که نمی خواهند از راحتی ها و امکانات شهری صرف نظر کنند. این کمپ ایمن، افسونگر، رمانتیک و صدالبته، به شکل سوئیت هستند. این کمپ تا حدودی نرده کشی شده است ولی شما می توانید آزادانه در اطراف تلماسه ها قدم بزنید (کاری که قطعا شبیه ورزش کردن است). این کمپ با ماشین دو ساعت تا مسقط فاصله دارد و در جنوبشرقی مسقط واقع شده است. بخش آخر جاده خاکی است و برای پیمودن شن ها نیاز به ماشین چهار چرخ محرک (4*4) است. استایل این کمپ به سبک شیک بیابانی است و بر اساس سنت های عمانی ساخته شده است. درها بزرگ و چوبی اند و دارای قفل و چفت و بست های برنجی کلفتی هستند و دیوارها نیز برای ایجاد حسی جادویی با فانوس تزئین شده اند.

Amangiri، Canyon Point، یوتا، ایالات متحده
هتل Amangiri، هتل یا اقامتگاهی معمولی نیست بلکه ترکیبی از راحتی و تجمل در مهیج ترین منطقه بیابانی در آمریکای شمالی است. مهمانان به اینجا می آیند تا در مکانی دورافتاده احساس راحتی کنند و دور و برشان پر از معماری های جذاب و طبیعتی شگفت انگیز باشد و به شیوه ای کاملا شبیه به اقامتگاه های عمان، در آسایش کامل باشند. این هتل در مرز میان آریزونا و یوتا واقع شده است وتوجه داشته باشید که محل قرارگیری هتل در Canyon Point تا حد زیادی سری است و نمی توان آن را به راحتی در این بیابان مرموز پیدا کرد. گفته می شود که طی کردن مسیر خوش منظره از جاده اصلی تا هتل، جزئی از ماجراجویی های این سفر است.

Mihir Garh، بیابان تار، راجستان، هند
از شهر آبی جیپور یک ساعت به سمت جنوب رانندگی کنید تا به Mihir Garh برسید، جایی که مانند یک قلعه شنی از میان بیابان خشک تار سر درآورده است. این اقامتگاه لوکس خود محور تنها 9 اتاق دارد. یکی از این اتاق ها برای فرار از گرمای بیابان استخری عمیق دارد و یکی دیگر از اتاق ها برای شب های سرد، یک وان آب داغ در محوطه بیرونی دارد. بقیه نقاط این قلعه با این هدف طراحی شده اند که با شن های اطراف ترکیب شوند و نمایشگر معماری روستاهای محلی باشند، نقاطی مانند شومینه های باز، لبه های گرد و آلاچیق ها.

طول جغرافیایی 131، الورو، Northern Territory، استرالیا
بدون هیچ جر وبحثی، اقامت در این هتل بهترین راه برای سفر به منطقه ی پوشیده شده از سنگ ماسه ی الورو است. اتاقی پنج ستاره و سحرآمیز مخصوص شما در میان تلماسه ها و دیدن منظره ی خاص سنگ های اطراف از روی تخت خوابتان. تورهای تفریحی خصوصی و غذاهای عالی را هم به موارد بالا اضافه کنید. یکی از تپه های شنی هتل، دید 360 پانورامیک به محیط اطراف دارد و گزینه ای عالی برای تماشای طلوع و غروب خورشید است. در کل، یکی از آن تجاربی است که هر کسی آرزوی انجام دادنش را دارد.

اقامتگاه بیابانی andBeyond Sossusvlei، بیابان نامیب، نامبیا
اقامتگاه بیابانی andBeyond Sossusvlei در بیابان نامیب، هتلی خارق العاده و دنج با پس زمینه ی کوهها و تپه های شنی است. تک تک عناصر طراحی این هتل برای دیدن بهتر مناظر خارق العاده اطراف است: از پنجره های شیشه ای بزرگ گرفته تا تراس هایی که کل ساختمان را احاطه کرده اند و دوش های بیرونی. عکاسی در محیط اطراف این هتل، مثل بیشتر سایر نقاط نامبیا، آرزوی هر عکاسی است. برای گردش در محیط اطراف می توانید از ماشین های سافاری روباز یا تورهای پیاده روی همراه با راهنما استفاده کنید.

کمپ بیابانی آزالای، چیگاگا، صحرای ساهارا، مراکش
تجربه های اندکی وجو دارند که می توانند بهتر از اقامت شبانه در صحرای ساهارا باشند. کمپ بیابانی آزالای تجربه اقامت در این بیابان را در حد لوکسی به سرانجام می رساند که برای چنین منطقه ی دورافتاده ای بعید بنطر می رسد. این کمپ در میان تپه های شنی پنهان شده است و از نزدیک ترین روستا تا اینجا با ماشین 90 دقیقه فاصله است که باید در میان شن ها رانندگی کرد. از آنجا که جاده به خاطر وزش باد، مدام در حال تغییر است، وجود راهنمای محلی ضروری است. اگر به این کمپ رفتید، زیر ستارگان آسمان غذا بخورید، در میان وزش بادهای بیابان به خواب بروید و از ماجراهای عاشقانه این هتل، غش و ضعف کنید.

اقامتگاه سه شتر، بیابان گبی، مغولستان
قرن هاست که زندگی گله داران چادرنشین ساکن بیابان گبی مغولستان کمی تغییر کرده است و این موضوع برای کسانیکه می خواهند از راه درست خودکفا شوند، بسیار عالی است. بهترین جا برای اقامت در این ناحیه، اقامتگاه سه شتر است. این اقامتگاه در حاشیه بیابان واقع شده است و 40 خیمه ای که به خوبی بازسازی شده اند، شما را از شرایط محیطی سخت دور نگه می دارند وچشم انداز خوبی هم به بیابان و کوه گبی آلتای دارند. فقط توقع نداشته باشید که بتوانید ایمیل تان را چک کنید.

کمپ سن، بیابان کالاهاری، بوتسوانا
تصور مقصدی رمانتیک تر از کمپ سن، کار دشواری است. این کمپ که مشرف بر گودال های نمک Makgadikgadi است در قلب بیابان نیمه خشک کالاهاری در بوتسوانا واقع شده است. این کمپ تنها شش چادر سفید خیمه مانند دارد که با تخت خواب های چهار ستونه، فانوس های پارافینی و میزتحریرهای ساخته شده از چوب ماهون تجهیز شده اند و باید گفت که پهنه خالی از همه چیز اطراف این کمپ بشدت جذاب است. در طول روز می توانید با موتورهای چهارچرخه در ساوانای شنی کالاهاری گردش کنید و در شب، بخاطر نبود برق، خیره شدن به ستاره ها هیجان انگیزتر می شود.

اکسپلورا آتاکاما، بیابان آتاکاما، شیلی
هتل اکسپلورا از محل ساکت و آرام بیابانی اش و آسمان شب صافش، بیشترین بهره را می برد. ساختمان کم ارتفاع این هتل تا حدی از خانه های بیابانی خشت و گلی محلی الهام گرفته است ولی دکوراسیون داخلی معاصر و نرم و صیقلی دارند. بیشتر پنجره های این هتل چشم اندازی عالی به کوه ها و دشت های مرتفع آند دارند و باغ هایی که به دقت طراحی شده اند نیز گیاهان بومی را به معرض نمایش می گذارند. این هتل با راهنمایی های کارشناسانه، آشپزی درجه یک و چشم انداز عالی به کوه ها و دشت های مرتفع آند، محلی عالی برای گشت و گذار در آتاکاما است.

Suryagarh، بیابان تار، راجستان، هند
قلعه ی ماسه سنگی Suryagrah مقصدی لوکس برای مسافرت به بیابان تار راجستان است. اگرچه استراحت کردن در محیط باشکوه و قصرمانند اینجا وسوسه انگیز است ولی تورهای گردش با ماشین بیابان هتل را از دست ندهید تا واحه های پنهان عظیمی را ببینید. شاید هم بد نباشد تا برای یک شام خصوصی به یکی از تپه های شنی بروید. اسپای هتل، درمان های طبیعی متعددی با استفاده از شن به شما ارائه می دهد.

دیسکاوری بدو، وادی روم، اردن
بیابان برهوت نیرومند وادی روم در جنوب اردن با شن های قرمز، سازه های سنگی به شکل برج و غروب های باشکوه، حقیقتا تجربه ای فرازمینی است. لوکس ترین محل اقامت، هتل دیسکاوری برو است، کمپی در محل مناسب که هر کدام از چادرها سرویس بهداشتی سرخود و تخت خواب های راحت و نرم دارند. در این کمپ، شام به روش عرب های بدوی و سنتی در زیر شن پخته می شود و شما می توانید در حالیکه خورشید تابان به آرامی از آسمان پایین می رود، آن را تماشا کنید و نوشیدنی بنوشید. هتل می تواند ترتیب بالن سواری در صبح زود را بدهد تا شما بیابان باشکوه را از آسمان مشاهده کنید.

اگر کویرنورد نیستید و برای اولین بار قصد سفر به آن را دارید، در مورد نکات سفر به کویر تحقیق کنید و با تهیه ملزومات سفر، تجربه ای جدید کسب کنید. در ادامه ما چند اقامتگاه زیبای کویری را به شما معرفی می کنیم.

1- هتل بالی اصفهان
هتلی بسیار زیبا، سنتی و تمیز با دیوارهای کاه گلی و اتاق هایی با رختخواب هایی نرم و پنبه ای و لحاف مخملی و گرم که در کویر مرکزی ایران قرار دارد. این هتل سه ستاره با وجود سادگی از امکانات رفاهی مطلوبی برخوردار است.
این هتل در سال 88 تأسیس شده است. دو طبقه و دارای 32 باب اتاق است که مطابق با استاندارهای هتلداری ساخته شده اند. تعدادی از این اتاق ها دارای تخت خواب هستند و تعدادی دیگر به سبک سنتی چیده شده اند و در آنها دیگر تخت و میز و صندلی قرار نگرفته است. اتاق های سری دوم که سنتی هستند بیشتر مورد پسند مسافران قرار می گیرند. زیرا افراد می توانند فضایی متفاوت از محل سکونت خود را تجربه کنند. این هتل دارای اتاق های دو، سه و چهار تخته و سوئیت 80 متری است. صبحانه جزو خدمات اتاق به شمار می رود. در داخل اتاق ها نیز سرویس بهداشتی فرنگی، حمام، تلوزیون و سیستم های گرمایشی و سرمایشی موجود است. همچنین دارای تاکسی سرویس و گشت نیم روزی نیز هست. در طبقه همکف رستوران و کافی شاپ هتل بالی وجود دارند.

هدف از تأسیس این هتل جذب توریست های خارجی و داخلی است که علاقه مند به کویرنوردی هستند. البته این هتل بخش دیگری نیز دارد که به صورت سنتی چیدمان نشده است. ساختمان این هتل بر اساس معماری کویری بنا شده است که علاقه مندان به این سبک معماری را به سوی خود جذب می کند. هتل 55 کیلومتر تا کویر مصر فاصله دارد. محل قرار گیری آن جالب است زیرا در دل کویر قرار دارد. سایر جاذبه های گردشگری اطراف این هتل شامل کانال های پلایا، دریاچه نمک خود و تالاب و نخلستان گرمه است. علاوه بر آن لذت بردن از سایر تفریحات کویری مثل شتر سواری و سافاری و سواری بر روی موتورهای ای تی وی نیز امکان پذیر است.
این هتل سالن های ورزشی بیلیارد و فوتبال دستی نیز دارد. دسترسی به اینترنت در لابی هتل امکان پذیر است. فضایی نیز برای نشستن در بیرون از هتل وجود دارد که سنتی و بسیار دلنشین است. البته لازم به ذکر است که سرویس های بهداشتی ایرانی در لابی هتل قرار دارند. این هتل مجهز به پارکینگ با ظرفیت 20 ماشین می باشد.
آدرس هتل خور، میدان فاطمی است. برای دسترسی به نقشه هتل بالی خور و بیابانک فقط کافیست بر روی قسمت آبی کلیک کنید.

2-اقامتگاه بوم گردی ستاره پلند فردوس
پُلُند روستای عشایری بسیار زیبایی در شهرستان فردوس است که نام اقامتگاه بوم گردی ستاره پُلُند فردوس از آن گرفته شده است. کویر پلند را کویر دم یوز نیز می نامند زیرا تپه های ماسه ای آنجا شکلی مانند دم یوزپلنگ دارند. کمی آن سو تر از تپه های ماسه ای، دق ها و کفه های نمکی این کویر، کوه هایی سر به فلک کشیده وجود دارند که به جذابیت این منطقه گردشگری افزوده اند.

سایر تفریحاتی که امکان استفاده از آن وجود دارند عبارتند از: شترسواری، موتور چهارچرخ، زیپ لاین و والیبال ساحلی. پلند بزرگ ترین زیپ لاین شرق ایران را دارد و طول آن به 300 متر می رسد. اگر با زیپ لاین آشنایی ندارید باید بدانید که یک تفریح سالم و جذاب و خانوادگی است. شما می توانید از طریق یک قرقره متصل به سیم بکسل مسافتی بین دو دره را عبور کنید. افراد با هر سنی می توانند این تفریح هیجان انگیز را تجربه کنند.

طعم خوش غذاهای محلی اقامتگاه ستاره پلند نیز بسیار معروف است. این اقامتگاه بوم گردی با ظرفیت 35 نفر مسافر، 6 اتاق دارد که 4 الی 6 نفر می توانند در آن استراحت کنند. اتاق ها به صورت سنتی و سبک روستایی چیدمان شده اند و تختخواب در آنها وجود ندارد. وعده صبحانه رایگان می باشد. البته امکان رزرو فول برد نیز وجود دارد. برای القاء حس نوستالژیک سرویس های بهداشتی فرنگی و ایرانی و حمام در خارج از اتاق ها قرار دارند و مشترک هستند. سیستم گرمایشی و تلویزیون در اتاق ها وجود دارد. این هتل سه ستاره پارکینگ هم دارد. یک آشپزخانه عمومی هم در فضای حیاط تعبیه شده که یخچال نیز در آن وجود دارد. مسافران و یا راهنمایان تور می توانند در صورت تمایل خود به آشپزی بپردازند. با اقامت در این هتل شما می توانید چند روزی یک زندگی ساده و بی آلایش را تجربه کنید. شاید بهتر است گوشی های خود را خاموش کنید و در این سبک زندگی خود را به چالش بکشید.

3- هتل سنتی تی دا کویر مصر
فصل زمستان بهترین فصل برای سفر به کویر مصر است. زیرا دمای هوا در این فصل بسیار متعادل و دلچسب است و دیگر از آن گرمای طاقت فرسای کویر خبری نیست. روزها را می توان با لباسی سبک و یا حداکثر یک لباس اضافه تر به راحتی در میان آرامش و سکوت کویر قدم زد، غروب را به تماشای منظره خیره کننده ای که آفتاب رقم می زند پرداخت و شب در آرامش کویر با برپایی آتش و سیب زمینی آتشی خستگی روزهای شلوغ را از تن به در کرد.
کمی که از شب می گذرد سرمای هوا بیشتر می شود اما باز هم می توان در شبهای بلند کویر با دوستان شب نشینی کرد. یکی از امکانات بسیار مورد پسند مسافران ایوان سنتی هتل تی دا است که در آن یک کرسی گرم قرارد دارد. مکانی دنج و گرم که می توانید ساعت های خوشی را با عزیزانتان به صبح برسانید و از چشیدن غذاهای سنتی و لذیذ هتل لذت ببرید. آبگوشت لاخلی هتل تیدا بسیار معروف است. یادتان باشد حتما آن را بچشید.

این هتل که از سال 92 فعالیت می کند، 30 واحد اقامتی دارد. همه در طبقه همکف هستند و برخی اتاق ها دور تا دور حیاط قرار دارند. پنجره ای در هر اتاق وجود دارد که به حیاط باز می شود. انتخاب اتاق سنتی و یا اتاق با تختخواب به عهده شماست. در این هتل سوئیت VIP با حیاط اختصاصی نیز ارائه می شود که شامل دو اتاق دو تخته است که با دری به هم متصل شده اند. برای دو یا سه خانواده که با هم مسافرت می کنند این سوئیت گزینه مناسبی است. در صورت درخواست، سرویس اضافه به صورت تشک نیز ارائه می شود و امکاناتی نظیر کمد، حمام، شوفاژ، یخچال، چای ساز و سشوار در آن موجود است.
سایر امکاناتی که هتل ارائه می دهد شامل سرو غذاهای ارگانیک، بهره مندی از آب بهداشتی و سالم، و قرار گرفتن در بستر شن های کویر مصر است که این امکان را به مسافران می دهد که با چشم غیر مسلح امکان رصد ستارگان را داشته باشند. این هتل سالن پذیرایی و کافی شاب با سرو انواع چای و دمنوش های گیاهی نیز دارد. در جلوی هتل نیز تپه های ماسه ای قرار دارند که شما می توانید از سایر تفریحات کویر مانند شتر سواری، ماشین سواری و موتور سواری لذت ببرید. برای رزرو هتل سنتی تی دا کویر مصر بر روی قسمت آبی کلیک کنید.
آدرس: اصفهان – شهرستان خور و بیابانک – روستای کویری مصر – روستای فرحزاد
ساعت تحویل اتاق 14 و ساعت تخلیه اتاق 11 می باشد.

4- اقامتگاه بوم گردی کاشکیلو شهداد کرمان
کویرنورد که باشید شهداد را به خوبی می شناسید. کویری پر از رمز و راز و شگفتی که به عنوان یکی از قطب های گرمایی این کره خاکی شناخته می شود. کلوت های شهداد سازه هایی خاکی هستند که با اشکالی زیبا در سرتاسر کویر به چشم می خورند و یادآور شهری هستند که انگار سالهاست کسی در آن سکونت نکرده است. شاید به همین خاطر است که به آن شهر جن و پری می گویند.
در نزدیکی کرمان چشمه آب گرمی نیز وجود دارد به نام آب گرم سیریچ که به دلیل مواد معدنی موجود در آن خاصیت درمانی دارد. افرادی که مشکلات مفصلی و یا پوستی دارند برای درمان به این چشمه مراجعه می کنند که البته ساماندهی شده و روزانه پذیرای تعداد زیادی از مراجعه کنندگان است.
در کویر شهداد شما می توانید مرتفع ترین هرم های ماسه بادی دنیا را ببینید. بلندترین تبکاها یا گلدان های کویری که گاهی طول آنها به حدود 10 متر نیز می رسد. جالب است که بدانید مرتفع ترین نبکاهای آفریقا تنها 3 متر بلندی دارند.

این اقامتگاه در کرمان، شهداد، میدان پاسداران، خیابان شفای 7 قرار دارد. برای رزرو این اقامتگاه از سایت ایران هتل آنلاین اقدام کنید.

5- اقامتگاه بوم گردی پایو خور و بیابانک
هر ساله استان اصفهان درصد بالایی از جذب گردشگران خارجی را به خود اختصاص می دهد. در کنار تمام جاذبه های طبیعی و مصنوعی این استان، اقامتگاه های سنتی و تاریخی آنها نیز بسیار مورد پسند است. یکی از این اقامتگاه ها پایو در شهر خور اصفهان است. که متعلق به دوران پهلوی است و قدمتی بیش از 70 سال دارد. این اقامتگاه دارای پرسنلی مسلط به زبان انگلیسی است که با مهمان نوازی خود از توریست های خارجی پذیرایی می کنند. این اقامتگاه در کوی دهریز شهر خور قرار دارد و فاصله آن تا کویر مصر نزدیک 60 کیلومتر است.

شما می توانید به راحتی و با کلیک بر روی قسمت آبی نسبت به رزرو اقامتگاه بوم گردی پایو خور و بیابانک اقدام کنید.

6- هتل سنتی یه تا خور و بیابانک
در شهرستان خور و بیابانک و در روستای بیاضه هتلی کویری با بیش از 150 سال قدمت وجود دارد که در گذشته کارونسرا بوده است و در سال 1389 اقدام به بازسازی آن صورت گرفته و به نام هتل سنتی یه تا شناخته می شود. این هتل از شهرستان خور 50 کیلومتر فاصله دارد.

اتاق های هتل شامل اتاق دو تخته دبل با یک تخت دو نفره، کولر، شوفاژ، یخچال، توالت فرنگی و حمام است. اتاق های سه تخته شامل یک تخت دو نفره و یک تخت یکنفره هستند که سایر امکانات آنها شبیه اتاق های دو تخته است. اتاق های چهارتخته یک تخت دو نفره و دو تخت یکنفره دارند. در محوطه هتل فروشگاه سوغاتی وجود دارد که می توانید برای عزیزانتان هدیه زیبایی تهیه کنید. اگر با توالت فرنگی مشکل دارید نگران نباشید در محوطه سرویس بهداشتی ایرانی وجود دارد. هتل دارای کافی شاپ و رستوران است. کارمندانی خونگرم و مهمان نواز در این هتل از شما پذیرایی خواهند کرد.

در هنگام شب، آسمان بیابان آتاکاما ترکیبی از رنگ های جذاب بوده و بسیاری را به خود جلب می کند. اگر شما نیز به این بیابان سفر کنید ممکن است در پیدا کردن مسیر دچار اشتباه شوید زیرا بسیاری از چیزهایی که در مسیر می بینید بیشتر سراب هستند تا واقعیت. اما یکی از جاذبه های این بیابان خشک که ممکن است با سراب اشتباه گرفته شود یک دست غول پیکر است که از دل بیابان بیرون زده و به سمت بالا اشاره مانند دست شخصی که در زیر شن ها دفن شده و تلاش آخرش را برای درخواست کمک انجام می دهد.

ابعاد خیره کننده دست بیابان
این دست غول پیکر که به برجی چند شاخه شبیه است نزدیک به 11 متر طول دارد. نزدیک ترین شهر به این بیابان خشک شهر آنتوفاگاستا است که 46 مایل از این دست فاصله داشته و عامل اصلی ساخت آن بوده است. مردم این شهر از ماریو ایرارازابال، مجسمه ساز سرشناس شیلیایی خواستند که یک بنای یادبود برای بیابان وسیع آتاکاما بسازد. بدین ترتیب بود که او «دست بیابان» را خلق کرد که از شن های روان سر برآورده و به سمت آسمان آبی کشیده شده است. این بنا در سال 1992 با استفاده از بتن و آهن ساخته شده و هزینه آن نیز توسط یک موسسه محلی تامین شد.
کسی معنای این دست را نمی داند. برخی می گویند دست بیابان به ما یادآوری می کند که انسان ها باید در مقابل طبیعت و عناصر احترام بیشتری از خود نشان دهند. برخی دیگر نیز می گویند این دست نشانه این است که انسان علیرغم تمامی سختی ها و مشکلات امید خود را از دست نداده و پیروز می شود. ماریو ایرارازابال در ایالات متحده درس خوانده و 5 سال در این کشور زندگی کرده است. وی همچنین سابقه اقامت و زندگی در ایتالیا و آلمان را نیز دارد. او در اواخر دهه 1960 به شیلی بازگشت تا زندگی اش را صرف مجسمه سازی کند و علیرغم این که پدرش یک کشیش رسمی بود اما ماریو ترجیح داد به جای کار در این حوزه، مجسمه سازی را ادامه دهد. بدین ترتیب او توانست جوایز متعدد بین المللی را برای دست بیابان و دیگر آثار هنری خود دریافت کند.

چگونه می توان دست بیابان را از نزدیک دید؟
اگر می خواهید هوشمندانه سفر کنید و برای دیدن این مجسمه زیبا به آنتوفاگاستا بروید، با در پیش گرفتن مسیرهای 26 یا 28 به سمت تقاطع مسیر 5 ادامه دهید. این دست بین مایل های 1309 و 1310 واقع شده است که به راحتی در کنار جاده قابل مشاهده خواهد بود. وقتی که در مسیر تابلو «Escultura» را دیدید مسیری به سمت راست جاده کشیده خواهد شد که در صورت ادامه دادن آن به دست مذکور خواهید رسید. در سال های اخیر این دست به یکی از جاذبه های گردشگری پرطرفدار شیلی تبدیل شده است به نحوی که گردشگرانی که به بیابان آتاکاما سفر می کنند حتماً در توری که برای دیدن دست بیابان راه اندازی شده شرکت می کنند.
هری هستینگز، موسس یک شرکت فعال در حوزه گردشگری در شیلی به نام «Plan South America» در این باره چنین می گوید: «این دست یک بنای شاخص بسیار مهم برای مهمانان ماست، که بیشتر آن ها یک سفر جاده ای در آمریکای لاتین را انتخاب می کنند که بزرگراه پان آمریکن نیز جزیی از آن است. این بنا نه تنها از لحاظ فرهنگی برای ما و مهمانانمان مهم است بلکه اهمیت زیادی نیز به خاطر زیبایی ظاهری خود دارد».

همیشه جنگل های سرسبز و یا کوهستان های بلند مقصد سفر آدم ها نیستند. حالا که طبیعت گردی به یکی از محبوب ترین نوع سفرها در میان گردشگران مبدل شده است بسیاری از گردشگران دیگر به دنبال مقاصد معمول نیستند بلکه برای برخی سوژه سفر هرچقدر خطرناک تر و منحصربفردتر باشد، سفر دل انگیزتر نیز خواهد بود. بر روی کره خاکی و زیبایمان که از دور شکل و شمایلی آبی دارد نقاطی قرار دارند که در تک تک ویژگی هایشان با سایر نقاط زمین متفاوت هستند. همین تفاوت هم این نقاط را به مقاصدی هرچند کمتر شناخته شده اما محبوب مبدل کرده است. این بار در میان جنگل های مخوف، رودخانه های سرکش و وحشی، کوهستان های بلندبالا و بی بازگشت، غارهای عمیق وناشناخته عازم بیابانی می شویم که با تمام بیابان های جهان متفاوت است و آنقدر زیبایی دارد که بسیاری تمام خطرهای بازدید از آن را به جان می خرند تا بار دیگر شاهکاری از آفرینش را با چشم خود از نزدیک ببینند. بیابانی با نام داناکیل که در شاخ آفریقا و در کشوری با نام اتیوپی قرارگرفته و چشم های بسیاری را مفتون طبیعت منحصربفرد خود کرده است. قصد سفر به هر نقطه از ایران و رزرو هتل از هتل های تهران گرفته تا هتل های کیش، هتل های قشم، هتل های تبریز و … را اگر داشتید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید.

داناکیل، اتیوپی
اتیوپی نام دومین کشور پرجمعیت قاره آفریقا است. کشوری که شاید نام کنونی اش برای ما ناشناخته باشد اما حتما نام تاریخی آن یعنی حبشه را بارها شنیده ایم. اتیوپی از لحاط وسعت نیز در رتبه دهم کشورهای قاره آفریقا قرار دارد و بخش عظیمی از این وسعت در منطقه ای در شرق قاره سیاه با نام شاخ آفریقا قرار گرفته است. شاخ آفریقا در داقع یک شبه جزیره است که در میان آب های دریای عرب پیش روی کرده و درست در ضلع جنوبی خلیج مشهور عدن قرار دارد. شاخ آفریقا شرقی ترین نقطه قاره سیاه است و از یک سو به دریای سرخ و از سویی دیگر به اقیانوس هند منتهی می شود. این منطقه در میان دو محدوده خط استوا و مدار راس السرطان قرارگرفته و یکی از خشک ترین و کم باران ترین نقاط روی زمین است. یکی از کشورهایی که در محدوده شاخ آفریقا قرار گرفته است کشور اتیوپی است.

اما اتیوپی کشوری خشک و کم باران نیست بلکه از تنوع آب و هوایی بالایی برخوردار است و علاوه بر بیابان های سوزناک مناظق سرسبز با بارش های مناسب را نیز در خود جای داده است. همین تنوع آب و هوایی و موقعیت جذاب این کشور سبب شده تا اتیوپی جاذبه های طبیعی منحصربفردی را در خود جای دهد که یکی از آن ها بیابانی سوزان با نام داناکیل است. صحرایی وسیع که در گوشه شمال شرقی اتیوپی قرارگرفته است. اینکه یک بیابان در گرم ترین قاره جهان که از قضا بزرگ ترین بیابان های جهان را هم در خود جای داده است نیز به یک جاذبه گردشگری منحصربفرد مبدل شود خود عاملی است که هر گردشگر و طبیعت گردی را به دیدن این بیابان منحصربفرد مشتاق تر می نماید، بیایید سری به این بیابان منحصربفرد بزنیم.

داناکیل
به یکی از پست ترین نقاط روی کره زمین که به جهنم روی زمین نیز شهره است خوش آمده اید. به صحرایی که 125 متر پایین تر از سطح دریاها قرار دارد و میانگین دمای آن چیزی در حدود 37 الی 50 درجه سانتیگراد است. اگر این سوال در ذهن شما هم ایجاد شده است که اصلا این دما آنقدرها هم بالا نیست و گاهی در برخی شهرهای کشور خودمان هم اتفاق می افتد باید کمی صبر کنید تا ببینید این بیابان پست و سوزناک چرا به یک جهنم زیبا شهرت یافته است. این بیابان وسیع و زیبا که سطح آن را یکسره نمک و گدازه های آتشفشانی یا ماگماها پوشانده اند روزگاری بخشی از یک دریای بزرگ بوده است که امروزه با نام دریای سرخ شناخته می شود. کم کم فعالیت های آتشفانی و حرکت صفحه های زمین که سبب جدایی قاره آفریقا و آسیا و اروپا از یکدیگرشده سبب جدایی بخشی از دریای سرخ می شود. دمای بالای هوا و تابش بی وقفه خورشید این دریاچه تازه متولد شده را که در میان خشکی ها محصور شده بود تبخیر می کند تا جایی که بیابانی وسیع و خشک جای آن دریاچه کوچک را می گیرد.

بیشتر نمک هایی که سطح این بیابان را پوشنده اند یادگار همان دریاچه اند. این بیابان که حالا که پس از گذر قرون متمادی تقریبا خالی از سکنه و منطقه ای غیرقابل سکونت است روزگاری مهد تمدن بشری بوده است چرا که فسیل و استخوان های نخستین بشرهای مدرن که به نوعی اجداد انسان امروز تلقی می شوند در این منطقه کشف شده است. شاید جالب باشد اگر بدانید یکی از قدیمی ترین اسکلت های کشف شده در این منطقه متعلق به دختری است که در اثر وقوع سیل از دنیا رفته است!

آنچه در نگاه اول در این بیابان چشم هایتان را اسیر می کند زمین های پوشیده از نمک است. نمک هایی که برای هزاران سال محل درآمد ساکنین این دیار بوده است و هنوز هم با پیشرفت تکنولوژی به صورت دستی توسط ساکنین محلی استخراج می شود و به شکل موزائیک های سفید در پوششی از برگ اقاقیا پیچانده شده و بار کاروان های شتر راهی مقاصدی دیگر می شود. این صحنه شاید یکی از غم انگیزترین و در عین حال زیباترین صحنه های قابل رویت در این منطقه باشد. نمک که در این سرزمین به طلای سفید شهره است خواهان بسیاری دارد و گاهی مورد مناقشه اهالی این سرزمین و قبایا مختلف است بنابراین دیدن مردان مسلح در این بیابان امری عادی است. یکی از عجیب ترین قبایل جهان که در ردیف ناشناخته ترین مردمان نیز قرار می گیرند مردمان عفر هستند. مردمان عفر که در منطقه ای موسوم به مثلث عفر زندگی می کنند اغلب زندگی خود را با استحصال نمک می گذرانند. داناکیل هم درست در منطقه مثلث عفر واقع شده و با وجود ظاهر خشن خود زندگی ساکنین این دیار را تضمین می نماید. مثلث عفر خود حاصل انحراف سه صفحه زمین در محل تلاقی آن ها در شاخ آفریقا است.

اما عفر در دل بیابان داناکیل یک شگفتی حیرت انگیز دیگر را نیز جای داده است. آتشفشانی که کوتاه ترین دهانه را در میان آتشفشان های قاره گرم از آن خود کرده است و البته به عنوان فعال ترین آتشفشان اتیوپی شناخته می شود. ارتا آله دهانه آتشفشانی زیبا و البته خطرناک در میان این بیابان است که مسبب اصلی زیبایی های بی نظیر این بیابان است. از میان جاده های محصور در میان نمکزارهای انبوه که عبور کنید چشمتان به جمال رنگ هایی روشن می شود که حضورشان در این بیابان سوزناک گاه به یک معجزه می ماند. رنگ های سبز، سرخ، قهوه ای، نارنجی، زرد و … که با چنان طرافتی در کنار یکدیگر قرار گرفته اند که به بیبان را به یک تابلوی نقاشی سورئال مبدل کرده اند. در میان بیابان کم کم سر و کله چشمه های سوزان که آب گرم آن ها محصول تکاپوی ارتا آله است هویدا می شوند. چشمه هایی که آب آن ها مملو از حضور عناصر معدنی همانند سولفور و گوگرد است و بوی خاصی را در فضا منتشر می کند. در کنار این چشمه ها که اطراف آن را مواد معدنی ته نشین شده احاطه کرده اند، آب فشان های رسوبی کوچک و بزرگی به چشم می خورند که آب گرم را از دل زمین به بیرون پرتاب می کنند. آب فشان هایی که مواد معدنی حاصل از آب خارج شده از آن ها هی بر روی آن رسوب می کند و ارتفاع آن را افزایش می دهد. آهن و اکسید آهن یکی از عناصری است که در آب چشمه های این منطقه به وفور یافت می شود.

آهن به محض خروج از دل زمین و قرارگرفتن در معرض جریان هوا شروع به اکسایش و زنگ زدن می کند و به رنگ قهوه ای در می آید. چشمه های گوگوردی هم اغلب به رنگ زرد و سبز به چشم می خورند که بیابان را به زیبایی رنگ آمیزی کرده اند. در کنار این چشمه ها گاهی برکه های اسیدی هم قرار دارند که در کنار صخره های آتشفشانی مناظری زیبا را خلق کرده اند. گاهی گدازه های سردشده که شکل طناب های قطور را به خود گرفته و به گدازه طنابی شهره اند در کنار یکدیگر یک صخره زیبا و سیاه رنگ را خلق کرده اند که بسیار حیرت انگیز است.

دریاچه های کوچک و بزرگ و رنگارنگ در جای جای بیابان و به خصوص در حوالی آتشفشان به چشم می خورند. اما هر چه به کوه دالول که محل قرارگیری دهانه آتشفشان است نزدیک تر می شویم دنیای این بیان رازآلودتر، وهم انگیزتر و رنگین تر می شود. در نزدیکی دالول دریاچه گذازه های آتشفشانی به چشم می خورند که کم کم سردشده و شکل های جالبی را به وجود می آورند. گوگردهای بلوری شکل ته نشین شده در اطراف دریاچه ها و در پای کوه دالول نیز بسیار زیبا هستند و گاه مواد معدنی ته نشین شده شکل قارچ هایی را بخود گرفته اند که در جای جای بیابان روییده اند. فعالیت آبفشان ها هم اغلب در اطراف دالول بسیار بیشتر است و کوه های مخروطی بلندی را به وجود آورده اند. شاید جالب باشد اگر بدانید که در میان این برکه های اسیدی و دریاچه های داغ و سوزان موجوداتی ریز در حال زندگی هستند که تمایل زیادی به گرما دارند و نبض زندگی را در این منطقه سوزناک و مملو از حضور مواد معدنی و فعالیت های آتشفشانی فعال نگاه داشته اند.

در بیابان داناکیل چندین دریاچه وسیع نیز به چشم می خورند که با نام های مختلفی شناخته می شوند. دریاچه های نمکی که حاصل فعالیت آتشفشانی هستند و توسط جریان گدازه ها به وجود آمده اند و اطراف آن ها را ستون های نمکی بلند فراگرفته اند. در این میان دو دریاچه Afrera و Giuletti از شهرت بیشتری برخوردارند. گاه رنگ این دریاچه ها به سبب حضور نمک به رنگ سرخ می ماند که بسیار حیرت انگیز است. داناکیل با حضور حباب های آتشفشانی که گاه شب های تیره را روشن می کنند و تپه های گوگردی که هر کدام به اشکال مختلفی درآمده و گاه ده ها رنگ را در کنار یکدیگر به نمایش می گذارند با حضور چشمه ها، آب فشان ها، برکه های اسیدی، نمکزارها و حضور کاروان های شتر بیشتر به یک رویا می ماند که البته برازنده لقب زیباترین رویای جهنمی روی زمین است.

سفر به داناکیل
حضور در این بیابان سوزناک و وسیع با شرایط آب و هوایی ویژه به تنهایی و بدون داشتن راهنما و همراه قطعا غیرممکن است. نخستین بار که یک جغرافیدان به همراه سه دستیار خود در اوایل قرن بیستم وارد این بیایان شد پس از ازدست دادن سه همراه خود به سختی توانست جان سالم بدر ببرد و این شگفتی حیرت انگیز را به سایر مردمان جهان معرفی نماید. حالا اما اگر قصد سفر به داناکیل را داشته باشید می توانید در تورهای یک روزه بازدید از این جهنم زیبا ثبت نام کرده و با گروه های مجهز به راحتی از این بیابان بازدید کنید. به خاطر داشته باشید که تحمل گرمای این بیایان برای برخی ممکن نیست و سبب گرمازدگی برخی گردشگران می شود. اما اگر تحمل دمای هوای این بیابان را دارید دیدن این جهنم زیبا و فریبنده را به هیچ وجه از دست ندهید. در این بیابان هیچ واحد اقامتی و یا فروشگاهی به چشم نمی خورد و دولت اتیوپی هم برای گسترش صنعت توریسم در این منطقه اقدام خاص را انجام نداده بنابراین بهتر است با کوله باری مجهز داناکیل را زیرپا بگذارید و دوربین عکاسی خود را هم به همراه داشته باشید چرا که زیبایی های داناکیل اگر بی نظیرنباشد قطعا بسیار کم نظیر است.

طلای سفید
اگر قدم زدن در این بیابان با دمای سوزناک و آب وهوایی منحصربفرد برای شما طاقت فرساست باید بدانید که کارگران معادن نمک در سرتاسر این بیابان هر روز هزاران قالب نمک را با دستان خود از دل بیابان جدا کرده و گاه بار شترها و کاروان هایشان می کنند.

اگر قرار است در سفرتان به کویر سریعتر از حالت عادی پیش بروید، به لیست وسائل مورد نیاز برای سفر و تمام ملزومات مهم پیاده روی کویر که در این مقاله آمده است احتیاج خواهید داشت! همچنین شما می توانید برای اقامتی آسوده در کویر از بین هتل های یزد اقامتگاه بوم گردی بوم قلعه آریز بافق یزد را برگزینید تا از اقامتتان در کویر آسوده خاطر باشید.
پیاده روی در کویر – بله، مسئله این است. اگر مشکل قلبی ندارید یا یک کوهنورد بی تجربه نیستید، پیاده روی در کویر یکی از زیباترین سفرهای چالش برانگیزی است که یک کوهنورد می تواند روی آن حساب کند. مناظر بسیار چشمگیر و خیره کننده، کوهنوردان را به دنیای متفاوتی منتقل می کند. سکوت کویر آرامش بخش است و شما را با شن های زیر پایتان و خورشید بالای سرتان متحد می کند. و حیات وحشش بی نظیر است: از کاکتوس های گلدار گرفته تا حیوانات جذاب، در هر گوشه اش چیز جدیدی برای کشف کردن وجود دارد.
اما در پشت زیبایی ها و ماجراجویی های پیاده روی کویری ده ها خطرات پنهان وجود دارد. نکته آخر این است که اگر برای پیاده روی در کویر آماده نشده باشید، می تواند بسیار خطرناک باشد.

ملزومات پیاده روی در کویر
در اکثر موارد، لیست موارد مورد نیاز برای پیاده روی در مسیر های مخلتف یکی است. اما پیاده روی در کویر کمی متفاوت است زیرا منظره و زمینی که با آن برخورد می کنید کاملاً متفاوت است. کویرها داغ، آفتابی و غیرقابل بازدید هستند، بنابراین لیست وسائلی که برای پیاده روی از طریق مسیرهای جنگلی به آن مراجعه کرده اید،به اینجا مربوط نمی شود. البته موارد معمول مانند کفش دویدن، تنقلات و قطب نما را بسته بندی کنید، اما موارد دیگری وجود دارد که باید در نظر بگیرید!
پودر جایگزینی سدیم
این پودرها به عنوان تعویض الکترولیت نیز شناخته می شوند، به بدن شما کمک می کند الکترولیتها را دوباره پر کند و از هیپوناترمیا جلوگیری کند. این مکمل ها نه تنها مفید بلکه یک اقدام ایمنی هستند.
آب اضافی
این مورد قطعا مورد نیازتان است. وقتی به صحرا می روید، به آب زیادی احتیاج دارید. روزانه دو تا شش لیتر برای هر پیاده روی توصیه می شود و تهیه پشتیبان های اضافی در حدود یک گالن در وسیله نقلیه تان نیز یک اقدام ایمنی مناسب است. اگر گم شوید، احتمالپیدا کردن چشمه یا رودخانه تقریباً وجود ندارد، بنابراین خطر نکنید.
یک کلاه آجدار
از آنجا که تمام روز در معرض آفتاب قرار خواهید گرفت، کلاهی به همراه ببرید که محافظت همه جانبه را فراهم کند. کلاه هایی مانند کلاه بیس بال یا ویزور این کار را انجام نخواهد داد. یک کلاه آجدار را در نظر بگیرید – هرچه عریض تر باشد، بهتر است از چشمانتان در برابر اشعه آفتاب و از گردنتان در برابر آفتاب سوختگی محافظت کنید.
ضد آفتاب
برای جلوگیری از آفتاب سوختگی ها، ضدآفتاب با SPF بسیار بالا الزامی است، حداقل SPF 30 و بسته به نوع پوستتان، کارتان را راه می اندازد. من در هر نوع پیاده رویی که می روم، ضد آفتابم را به همراه می برم، اما بسیاری از کویرنوردان این مورد را فراموش می کنند، بنابراین یک ضد افتاب بزرگ بیاورید و با کسانی که به همراه نیاورده اند به اشتراک بگذارید.
عینک آفتابی خوب
دقیقاً همانطور که استفاده از کلاه آفتابی و ضد آفتاب نشان می دهد، آفتاب می تواند در پیاده روی بیابانی کمی مسئله باشد. یک جفت عینک آفتابی واقعاً عالی می تواند هنگام پیش روی در کویر تفاوت زیادی ایجاد کند، بنابراین این سرمایه گذاری را انجام دهید و از چشمانتان خود محافظت کنید.
پیراهن آستین بلند پنبه ای
هر فرد با تجربه در خارج از خانه می داند پنبه بدترین ماده برای پیاده روی است. این جنس یک عایق وحشتناک است و اگر خیس شوید خیلی سریع خشک نمی شود. اما در بیابان، توانایی خنک کنندگی زیادی دارد. به علاوه اگر آستین بلند آن را انتخاب کنید، از قسمت فوقانی بدنتان نیز در برابر آفتاب محافظت می کند.
کلاه، دستکش و یک ژاکت
بله، بیابان گرم است، بنابراین ممکن است بسته بندی این وسایل عجیب باشد. اما قرار است شب در بیابان بمانید، اگر لباس گرم ندارید، خود را در معرض خطر جدی برای هیپوترمی قرار می دهید. ممکن است بیابان در طول روز به طور باورنکردنی گرم باشد، اما در بعضی از مکان ها دما در شب به زیر دمای انجماد می رسد. آنها را فقط در صورت بسته بندی کنید و امیدوارم نیازی به استفاده از آنها نباشد.
یک آینه
این شاید عجیب ترین مورد باشد، اما مفید ترین است. بخاطر بسپارید، خورشید خورشید است! بنابراین اگر به کمک نیاز دارید، یک آینه برای سیگنال دادن می تواند تفاوتی بین گیر کردن در کویر و بودن در خانه را ایجاد کند. آینه ها بسیار کاربردی اند و فقط دو دلار هزینه دارند.
GPS، نقشه و قطب نما

کبریت یا فندک

ابزار چند منظوره
یک ابزار چند منظوره می تواند در هر نوع از پیاده روی مفید باشد، اما در بیابان، برای بیرون آوردن خار کاکتوس از پوست و لباستان ایده آل است. حتی اگر ممکن است از آن استفاده نکنید آن را به همراه ببرید، بهتر است امن بمانید تا اینکه پشیمان شوید.

نکات پیاده روی کویر:
اکنون که می دانید چه مواردی را بیاورید، زمان آن رسیده که نکاتی را بیان کنیم که بهتر است اجرا کنید. این امر به شما كمك می كند تا سفرتان به بیابان ایمن و لذت بخش باشد و باعث شود كه شما بخواهید دوباره به بیابان برگردید.
مسیر را به آرامی طی کنید – آخرین چیزی که باید درباره آن نگران باشید، گذر کردن از وسط بیابان است، بنابراین مسیر را راحت طی کنید، استراحت کنید و یک تن آب بنوشید. اگر نیاز دارید که بنشینید، خوب بنشینید! با سرعت آرام بروید و از پیاده روی لذت ببرید.
دوست خود را بیاورید – از آنجا که بیابان محیط خصمانه ای است، تنهایی رفتن ایده خوبی نیست. دعوت از یک دوست، یا بهتر از آن، گروهی از مردم. از نظر ایمنی و سرگرمی ایده ی بی نظیری است.
اگر دوربینی را آورده اید، از کوچک بودن آن اطمینان حاصل کنید – یک دوربین بزرگ شما را به سمت پایین می کشد و در گرمای کویر، وزن آن را ده برابر بیشتر از آنچه در واقع هست، احساس می کنید.
حیوان خانگیتان را به همراه نبرید – بیشتر کویرنوردان دوست دارند با دوستان چهار پا یشان مسیر ها را طی کنند، اما کویر مکانی امن برای حیوان خانگیتان نیست. شن و ماسه گرم می تواند به شدت به پنجه های آنها آسیب برساند.
تلفن خود را بیاورید، اما آن را خاموش کنید – گرمای شدید باعث خراب شدن بیشتر تلفن ها شده و باتری را خیلی سریعتر از حد معمول تخلیه می کند. باتری خود را صرفاً در صورت نیاز به تلفنتان ذخیره کنید و تا زمانی که اتفاقی بیفتد آن را خاموش کنید. اگر به تلفنتان نیاز دارید، یک باتری پشتیبان تهیه کنید.
کاکتوسها را مصرف نکنید – این یک راز بزرگ است – خوردن داخل کاکتوس عطش شما را فرو نمی برد. و به احتمال زیاد شما را به معده درد مبتلا می کند، که باعث کم آبی بدن می شود.
در صورت پیدا کردن سایه از سایه استفاده کنید – در صحرا سایه ی زیادی وجود ندارد، بنابراین وقتی با آن روبرو شدید، از آن استفاده کنید واستراحت کنید. این به شما در حفظ انرژی، آب و حفظ سلامتیتان در جای مناسب کمک می کند.
برنامه اضطراری را در محل خود داشته باشید – تحت هیچ شرایطی، بدون اینکه به کسی از برنامه خود بگویید به کویر نروید. با تماس گرفتن با یک دوست و گفتن اینکه در کجا می خواهید پیاده روی کنید، چه زمانی باید دنبالتان بگردد، و چه زمانی فرض کند که گم شده اید. پیدا کردن کویرنوردان گمشده در بیابان مانند یافتن سوزن در انبار یونجه است، بنابراین آن را آسان کنید و برنامه ای مشخص داشته باشید.

پرطرفدار ترین مقاصد کویر نوردی
تعداد انگشت شماری از بیابان های بزرگ در سرتاسر جهان وجود دارد که زمینه ی مناسبی برای کویر نوردی را ایجاد می کند. در اینجا فقط چند مقصد برای شروع کار وجود دارد که هر یک زیبا و بی نظیر هستند.
پارک ملی جوشوا درخت کالیفرنیا
هر ساله صدها هزار مسافر در این پارک زیبا پیاده روی می کند، به خصوص کسانی که علاقه به صخره نوردی دارند. این پارک پوشیده از سازندهای دراماتیک سنگی، تخته سنگ های شفاف و داشتن ساعت های گرگ و میش خیره کننده ای است که نقطه شروع بسیار خوبی برای هر علاقه مندی به کویر است.
Cabo San Lucas، Baja California، مکزیک
برای هر کسی که در کویر پیاده روی می کند، امید به آب در انتهای پیاده روی اش مانند دریافت یک قطعه کوچک از بهشت است. بنابراین پیاده روی در کویر لس کابو جادویی است و به یک ساحل خیره کننده ختم می شود و همچنین برای خنک شدن بسیار مناسب است. این مسیر پیاده روی پر از پوشش گیاهی منحصر به فرد و مناظر زیبایی از ساحل اقیانوس آرام است.
سالار دو یونی، بولیوی
همه بیابان ها یکسان نیستند، دقیقاً همانطور که این بیابان زیبا اثبات می کند. این کویر کاملاً از نمک ساخته شده است و آن را به بزرگترین کویر نمک مسطح جهان تبدیل کرده است.کاملاً عاری از پوشش گیاهی و حیات وحش است. این تجربه مسلماً یکی از به یاد ماندنی ترین تجربه هاست.
پارک ملی نامیب-ناوکلفت، نامیبیا
این صحرا که بعنوان قدیمی ترین صحرای جهان شناخته می شود، به راحتی قابل بازدید است. دارای برخی از بلندترین تپه های ماسه ای جهان و چشمگیرترین مناظر کویری است و اگر به دنبال یک ماجراجویی بزرگ هستید این کویر نا امیدتان نخواهد کرد.
صحرا آتاکاما، شیلی
یکی از بزرگترین ویژگی های این کویر خشک و زیبا، شهرت آن برای فرصت های بی نظیر ستاره نگری است. کویر آتاکاما که به عنوان خشک ترین کویر جهان شناخته شده است، با نمای شگفت آورش از راه شیری، شما را حیرت زده خواهد کرد.
چه قصد داشته باشید در بیابانی در نزدیکیتان پیاده روی کنید چه در یک کشور دیگر، باید بدانید که بهترین تجربه ی زندگیتان خواهد بود. فقط بیاد داشته باشید که ایمنی را بسیار جدی بگیرید، بنابراین خود را در وضعیت سختی قرار ندهید. در غیر این صورت، برای بیابان آماده شوید و مطمئن باشید خاطراتش هرگز فراموش نخواهید کرد.

در روزهایی که هوای سرد پاییزی و به دنبال آن زمستان در راه است، هیچ چیز به اندازه سفر به مناطق گرمسیر لذت بخش نیست. بدین ترتیب برخلاف فصل تابستان، در این روزها بازار سفر به شهرهای جنوبی و مناطق گرمسیر شرقی کشور گرم است. کویر نوردی یکی از جذاب ترین گزینه های گردشگری در فصول سرد سال است که می توان در استان های کرمان و یزد تجربه کرد. اگر به دریا و هوای شرجی و گرم علاقه دارید نیز توصیه ما به شما سفر به بوشهر و بندرعباس و اقامت در هتل های لوکس و مجهزی مانند هتل هرمز بندرعباس و هتل پاسارگاد بوشهر و لذت بردن از هوای لطیف و ملایم این استان های ساحلی در این روزهای سرد است. اگر هم قصد و توانایی سفر خارجی را دارید بدون شکل استرالیا یکی از گزینه های محتمل و جذاب است که برخلاف دیگر نقاط جهان این روزها هوای ملایم و مطبوعی دارد.
در یک شنبه آفتابی که یک روز بی نقص دیگر در غرب استرالیا به شمار می رفت، چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد چیزی بسیار غریب و نامتعارف نظر مرا خود جلب کرد: هزاران ستون آهکی بزرگ که از میان شن های زرد رنگ سر بر آورده بودند.

استرالیا در سراسر جهان به خاطر سازه های متفاوت سنگی خود شناخته می شود اما سازه های سنگی عجیب تر و قابل توجه تری از سازه های بیابان Pinnacles Desert وجود دارد. و در سرزمینی که جلوه های زمین شناختی عجیب و غریب با نام های عجیب و غریب تر به ندرت باعث جلب توجه و حیرت افراد می شود، قله های بیابان Pinnacles Desert بسیار متفاوت هستند. کارولا ورشورن، که از کارمندان یک مرکز گردشگری در بندر پرث است در این باره می گوید: «اینجا یک جای بسیار خاص است. آن سنگ های گچی، رنگ های آن، منظره بیابان؛ این واقعیت که می توانید تمام این چیزها را در نزدیک ترین فاصله به شهر پرث تماشا کنید خارق العاده است. من به گردشگران می گویم که انگار وارد سیاره ای جدید می شویم».
من از قبل تصمیم گرفته بودم تا به انتهای شمال بندر پرث که یک سفر یک روزه 400 کیلومتری بود سفر کنم زیرا در مورد بادهای عجیب و بسیار قوی که ساحل را درنوردیده و یک محیط جهان دیگری که قابل تصور هم نیست را ایجاد می کند بسیار شنیده بودم. سفر خود را در شهر مرکزی زیبا و مسحور کننده ایالت آغاز کردم و در حالی که از منطقه St George’s Terrace به عنوان یکی از شاهراه های اصلی شهر عبور می کردم این توصیه را دریافت کردم که دامنم را محکم بچسبم. این توصیه مرا به خنده واداشت زیرا آن روز هوا بسیار باثبات و آرام بود، آسمان بدون ابر هیچ نشانی از آشوب و آشفتگی نداشت. اما ناگهان وزش باد در خیابان شروع شده و ساختمان های بلند دو طرف آن عملاً به یک تونل بادی بزرگ تبدیل شدند. من نیز خودم را کج و کوله کرده و محکم لباس هایم را گرفتم. این اولین برخورد من با چیزی بود که ساکنان محلی به آن «دکتر فرمنتل» می گفتند.
نیل بنت، مدیر بخش رسانه و ارتباطات اداره هواشناسی غرب استرالیا در این باره می گوید: «این نامی است که ما برای نسیم دریا انتخاب کرده ایم. اما گاهی اوقات با نسیم دریایی مواجه نیستم؛ این باد همیشه مهربان و یک غول خنک ملایم نیست بلکه می تواند به یک هیولای واقعی بر حسب قدرت زیادش تبدیل شود. پرث وحشی ترین شهر در کل استرالیاست».
این «دکتر»- نام زیبا و خلاصه ای که اغلب برای بادهای شهر در نظر گرفته می شود- در تمام روزهای تابستان در هنگام ظهر و رأس ساعتی دقیق از راه رسیده که به گفته بنت به دلیل اختلاف دمای بین اقیانوس و زمین شکل می گیرد. وی در ادامه صحبت هایش در این مورد می گوید: «این همان جایی است که واژه دکتر از آنجا می آید؛ این باد نوعی درمان و رهایی از گرماست. این باد همه چیز را خنک و آرام می کند».
در واقع، از گرمای شدید تا طوفان های حاره ای تا گربادها، غرب استرالیا خانه انواع مختلفی از شدیدترین وقاعی اقلیمی و آب و هوایی است. این ایالت رکورد قوی ترین بادی که تاکنون وزیده را در اختیار دارد (بادی با سرعت ترسناک 408 کیلومتر بر ساعت که در سال 1996 با ساحل غربی این ایالت برخورد کرد) و همین بادها هستند که باعث شکل گیری شگفتی های طبیعی عجیب و غریب شهر شده اند.

از طریق جاده ساحلی به سمت شمال شهر راندم و بعد از عبور از مزارع بادی به شهر کوچک ماهیگیری لنسلین رسیدم که هر سال در ماه ژانویه و به هنگام میزبانی یکی از معروف ترین مسابقات قهرمانی آبی جهان به نام Lancelin Ocean Classic که موج سواران و کایت سواران را از سراسر جهان به خود جذب می کند، جمعیت آن از 700 نفر به بیش از 2000 نفر می رسد.
بنت می گوید:«مردم از سراسر جهان به لنسلین می آیند زیرا باد در این جا همواره وجود دارد». می توانم از همان لحظه ابتدایی ورودم به شهر این موضوع را درک کنم. خانه های کم ارتفاع در کنار درختانی که به زاویه 45 درجه رشد کرده اند دیده می شوند، انگار که در جیغی یخ زده گیر افتاده و سعی دارند از بادی سهمگین پیشی بگیرند. در پارکی کوچک و رنگارنگ که کودکان در آن اسکیت سواری و دوچرخه سواری می کنند، میزهای پیک نیک و باربکیوهای عمومی برای پا برجا ماندن به سه دیوار بسته شده اند و تنها در بخش شرقی باز هستند. می توان تپه هایی شنی و ناهمتراز به ارتفاع ساختمانی سه طبقه و تشکیل شده از شن کاملاً سفید را ببینم که بسیاری از آن ها وارد حریم شهر شده اند که در اثر وزش باد کیلومترها از ساحل و محل اصلی تجمع شن ها فاصله گرفته اند. ورشورن در ادامه صحبت هایش می گوید: «این تپه ها را با عنوان تپه های شناور می شناسند زیرا با سرعت سالانه 12 متر به سمت شمال و به سمت قله ها در حرکت هستند. حتی در مسیر جاده تابلوهایی نصب شده که به رانندگان در مورد کاهش دید در هنگام وزش باد هشدار می دهند زیرا این بادها بسیار قوی بوده و باعث بلند شدن شن های ساحل می شوند».
گردشگران ماجراجو از سراسر جهان به این تپه های شنی عظیم الجثه هجوم می برند تا به رانندگی با خودروهای آفرودی، دوچرخ سواری بیابانی و شن سواری بپردازند و در این سفر از قله های مخروطی و آهکی مشهور شهر نیز دیدن می کنند. اما بسیاری نمی دانند که این همان شن ها در ترکیب با بادهای تند غربی است که آن هزاران ستون سنگی را در فاصله 50 کیلومتری به سمت شمال شکل داده است.

سازه های موسوم به Pinnacles Desert که در مرکز پارک ملی نامبونگ واقع شده اند از مناظر خیره کننده و حیرت انگیز بسیار دیدنی و مشهور استرالیا به شمار می آیند. اینجا، ستون های آهکی بزرگ و فراوانی که ارتفاع برخی به 4 متر نیز می رسد، در کنار پس زمینه از شن های طلایی قرار گرفته اند. در حالی که از میان ستون های دندانه دار و مناره های قارچی شکلی می گذشتم که در تعداد بیشمار در همه جا دیده می شدند، سنگ های آهکی زرد رنگ در زیر آفتاب تند درخشیده و رگه هایی رنگی از ترکیبات آلی در سنگ درخشش خاصی پیدا می کردند. دقیقاً به این می مانست که یک ارتش کامل در حالی که در کنار ساحل به خط شده و نیروهای مهاجم را نظاره گر بوده اند به یکباره به سنگ تبدیل شده اند؛ چیزی که ما را به یاد نگاه مردم بومی استرالیا به ماجراجویان و مهاجران اروپایی که قرن ها قبل با کشتی از غرب به این منطقه آمدند و تعجب و ترس آن ها از ماهیت و منشآ این انسان های متفاوت می اندازد.
در واقع، این مکان برای مدت های طولانی مکانی مقدس برای مردم بومی منطقه بوده است و حسی از حیرت و پرستش را به خوبی حس می کردم. حجم و بزرگی این فضا بسیار عظیم و خیره کننده بود. چندین بازدید کننده، در مقابل صخره های تحلیل رفته در اثر باد عکس سلفی می گرفتند، شبیه به مورچه هایی که روی منظره ای بزرگ ایستاده بودند. این فضا چنان غریب و فرازمینی بود و به محیط ماه شباهت داشت که درک وجود آن هم برایم دشوار بود.

نظریات بسیاری در مورد چگونگی شکل گیری این قله های آهکی وجود دارد. اولین ماجراجویان اروپایی که به اینجا آمدند بر این باور بودند که با خرابه های یک شهر گمشده مواجه شده اند در حالی برخی دیگر فکر می کردند این ها در واقع تنه فسیل شده درختان هستند. به گفته پروفسور کن مک نامارا، استادیار کالج زمین شناسی دانشگاه استرالیای غربی، واقعیت این است که این سازه ها در حدود 120.000 سال پیش و پس از عقب نشینی دریا و برجای ماندن لایه های غنی از کلیسم دریا یا کربنات کلسیم و شن های کوارتزی شکل گرفته اند.
او با تشریح این که در طول هزاران سال بادهای غربی این منابع شنی را به تپه هایی بلند در کنار ساحل تبدیل کرده اند که در نهایت به ستون هایی آهکی بدل شده و به خاطر فرسایش به قله هایی نوک تیز تغییر شکل داده اند می گوید: «آن ها حیرت انگیزند، نمونه هایی خارق العاده از پدیده کارستی شدن».
بنت نیز با این ایده موافق است و می گوید: «شکل این قله های آهکی در اثر فرسایش بادی شکل گرفته است؛ وزش مداوم باد باعث بلند شدن ذرات شل شن شده و آن ها را مانند چکش به سازه های سنگی کوبیده است و این همان شکلی از فرسایش بادی است که صورت گرفته».
در حالی که روی شن های در حال تغییر راه می رفتم، از کنار ردپای شترمرغ های استرالیایی و مارمولک های آفتابگیر گذشته و به سمت بیابان قله ها می رفتم، آفتاب پایین تر رفته و باعث شکل گیری سایه هایی متحرک در میان شن ها شده بود که فضا و حس و حال منطقه را بسیار غم انگیز می ساخت. ورشورن می گوید: «می توانید هر روز از سال به اینجا بیایید و هر بار عکس بگیرید و هر روز عکستان متفاوت باشد. نور و سایه ها حیرت انگیز هستند».

اشکال و وسعت این سازه های سنگی بسیار حیرت انگیز است. اگر چه حس می کردم که در حال عبور از میان یک منطقه باستانی هستم اما مک نامارا بعدها به من گفت که اگر در یک روز بادی به این منطقه می رفتم می توانستم قله های جدیدی که در برابر چشمانم شکل می گرفتند را ببینم.
او با اشاره به اینکه تپه هاش شنی موجود در لنسلین در واقع نمونه های مدرن تر قله های شنی هستند تصریح می کند: «یک برآمدگی گرد در باد شکل می گیرد و فکر می کنید که اگر چند سال دیگر برگردید، و باد همچنان بوزد احتمالاً در آنجا با یک قله دو تا سه متری مواجه خواهید شد. احتمالاً به باران های بیشتر و مقداری گیاه رستنی برای تثبیت نیاز دارند زیرا تا زمانی که متحرک هستند شکل ثابتی نمی گیرند اما در نهایت می توانند به ستون های شنی تبدیل شوند. می توانی 10.000 یا 20.000 سال دیگر برگردی و خودت ببینی»!
اگر چه فاصله ای زیاد از خانه ام در شهر ملبورن داشته و انتظار نداشتم که خیلی زود به این منطقه برگردم اما این سرزمین غریب و فرازمینی به شدت مرا درگیر و مجذوب خود ساخته بود. در حالی که آنجا را ترک می کردم، آفتاب در حال غروب کردن در دریا بود و رنگ های متنوعی را در آسمان پراکنده می کرد، از قرمز تا نارنجی و بنفش. اقیانوس هند تا دوردست های بی پایان کشیده شده بود و تا آفریقا ادامه داشت و در حالی که باد از سمت دریا وزیدن گرفت به خودم لرزیدم، آخرین یادآوری از قدرتی که دکتر باد در این ساحل بسیار طولانی و خلوت داشت.