بر اساس مطالعات جدیدی که اولین تلاش برای محاسبه ی میزان کلی ردپای کربن ایجاد شده توسط صنعت جهانگردی در هوا به شمار می رود، این صنعت به عنوان عامل انتشار حدود 8 درصد گازهای گلخانه ای جهانی شناخته شد.
در مقاله ای بلندپروازانه که در ژورنال علمی Nature Climate Change به چاپ رسید، تیمی جهانی از دانشمندان، تاثیرات زیست محیطی همه ی عوامل؛ از پروازهای اقیانوس اطلس گرفته تا سوغاتی های ارزان را مورد مطالعه قرار دادند.

شاید دانستن این مسئله تعجب انگیز نباشد که کشورهایی که موجب بیشترین خطر در این زمینه می شوند در میان بزرگترین کشورها از لحاظ وسعت و ثروت بودند که در آنها ایالات متحده آمریکا، چین و آلمان در صدر لیست رتبه بندی قرار داشتند.
سفرهای هوایی مجرم اصلی این مسئله بود، از این رو پژوهشگران اظهار داشتند که این صنعت شدیدا آلوده کننده با ثروتمندتر شدن دنیا و افزایش تقاضای سفرهای تجملاتی و رزرو هتل بصورت روز افزون مشکل ساز خواهد شد.
صنعت جهانگردی جهانی بطور کلی با افزایش نرخ سالانه حدودا 5 درصدی مواجه بوده است که از میزان رشد تجارت بین المللی پیشی گرفته است.

سفرهای جهانی عامل 23 درصد کربنی است که در اثر صنعت توریسم در سال 2013 به وجود آمده است و این تصویر نشاندهنده ی جریان انتشار کربن از منابع آن در سرتاسر دنیاست. پیکان های این تصویر برعکس حمل و نقل مردم است، و رنگ های قرمز تا آبی نشاندهنده ی صدر تا ذیل لیست منابع انتشار گازهای گلخانه ای است. ( دانشگاه سیدنی)
مطالعات آنها در 189 کشور به اندازه گیری ردپای کربن در فعالیتهای توریستی می پردازد؛ فعالیتهایی همچون حمل و نقل، فستیوال ها، هتل ها، غذاها، خرید و زنجیره تامین بالادستی این کالاها و خدمات.
بر اساس گفته دکتر مالیک، این مطالعه یک سال و نیم به طول انجامید و در بردارنده ی تخمین تاثیرات آب و هوایی یک میلیارد زنجیره ی تامین بوده است.
مطالعات قبلی انجام شده تنها مربوط به مناطقی خاص بوده است و یا طیف محدودتری از فعالیتهای توریستی را مدنظر داشته است. این مطالعات منجر به تخمین های مربوط به انتشار کربن بوده که یک چهارم ارقام جدیدی است که توسط دکتر مالیک و همکاران او ارائه شده است.
در شرایط فعلی، حداقل 15 درصد انتشار گازهایی که مربوط به توریسم است با اهداف الزامی روبرو نیست، از آنجایی که گازهایی که از هوانوردی بین المللی و سوخت گیری کشتیرانی متصاعد می شوند از معاهده ی آب و هوای پاریس استثنا شده اند.
از آن بدتر آنکه رئیس جمهور ایالات متحده دانلد ترامپ – رهبر بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به توریسم در دنیا – از معاهده ی پاریس حمایت نمی کند و حتی در مورد وجود تغییرات آب و هوایی اظهار شک کرده است.
دکتر یا ین سون، نویسنده و از دانشگاه کوئین لند، اظهار داشت که حرکت به سوی توریسمِ کم اثر بسیار سخت خواهد بود، از آنجایی که انتظار می رود این صنعت در سالهای بعد قوی و قوی تر بشود. او همچنین گفت: « با درنظر گرفتن اینکه توریسم قاعدتا رشد بیشتری از بخش های اقتصادی دیگر خواهد داشت، احتمال دارد جامعه جهانی با محدود کردن پروازهای جهانی به کشورهای خاص، توریسم را در معاهده های بین المللی آینده همچون معاهده ی پاریس بگنجاند.برای مهارکردن رشد بی رویه انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به فعالیتهای توریستی، شاید مالیات کربن یا طرح های تجاری کربن – مخصوصا مربوط به هوانوردی- مورد نیاز باشد.»

پروفسور منفرد لنزن، سرپژوهشگر از دانشگاه سیدنی، گفت: « مسافران می توانند گام هایی بردارند برای آنکه اطمینان حاصل کنند که سفرشان سالم تر است و خطرات کمتری برای سیاره زمین در پی دارد. برای آنکه نسل های آینده امکان مسافرت داشته باشند، من در طرح کاهش خطرات زیست محیطی سرمایه گذاری میکنم به اندازه ای که تا اندازه ی مطلوبی این خطرات کاهش یابد، از این رو به جای انتخاب گزینه های سهل الوصول مثل افزایش راندمان برق شهری بر روی مواردی مثل جنگل کاری سرمایه گذاری میکنم.» او همچنین افزود: « البته این گونه اقدامات هزینه بر است. اگر من از ملبورن به بریتانیای کبیر یک سفر رفت و برگشت داشته باشم، حداقل 425 دلار ( برابر 237 پوند) برای خنثی کردن گازهای متصاعد از سفرم پرداخت خواهم کرد، و اگر بخواهم همین سفر را از سیدنی به بریزبین داشته باشم بایستی 45 دلار (برابر با 25 پوند) بصورت مازاد بپردازم.»
به عقیده ی نویسندگان این مقاله، ملت های زیادی به توریسم به چشم یک توسعه نسبتا کم اثر نگاه کرده اند که باعث شده است که آنها بطور گسترده ای برای جذب توریست بر روی زیرساخت های خود سرمایه گذاری کنند.
این ذهنیت در مللی همچون ژاپن، نپال و مجارستان شایع بوده است که آن ها را بدان واداشته که در عرض زمان کوتاهی تعداد توریست های خود را دوبرابر کنند. با این حال، پژوهشگران هشدار دادند که این نگرش اشتباه هست زیرا تحلیل های آنها نشان می دهد که توریسم در مقایسه با اَشکال دیگر توسعه ی اقتصادی به طور قابل توجهی میزان کربن را شدت می بخشد.
صنعت جهانگردی، در معرض آب و هوای متغیر، در شرف تنزل قابل توجهی است. با افزایش دمای هوا، کمتر می توان بر روی برف و یخ در مناطقی که برای جذب توریست بر روی آنها حساب باز می شود اعتماد کرد؛ مناطقی همچون پیست اسکی و مناطقی موسوم به « سرزمین عجائب زمستانی » مانند Lapland در کشور فنلاند.
در این حین، بالارفتن سطوح آب دریا زیرساخت های ساحلی که مشخصه ی بارز اقامت گاه های گرمسیری و جزیره ای است را در معرض تهدید قرار می دهد و در اثر گرمایش جهانی عجایب طبیعی جهان همچون صخره ی مرجانی بزرگ (Great Barrier Reef) در غرب اقیانوس آرام جذابیت خود را از دست می دهند و توریست های کمتری جذب خواهند کرد.
سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل متحد پیشتر اقداماتی را برای مبارزه با انتشار کربن مربوط به توریسم پیشنهاد کرده بود که در آنها مسافران را برای اجتناب از پروازهای بلند مدت ترغیب می کرد و برای گردانندگان توریسم جهت بهبود انرژی و بهره وری کربن انگیزه سازی می کرد.

در کشورهای جزیره ای مثل مالدیو و موریس، بعلت جمعیت کم، توریسم عامل 80 درصد انتشار گازهای گلخانه ای است.
نویسندگان این مقاله همچنین بیان داشتند که انتقال کمک مالی و فنی از کشورهای ثروتمندتر می تواند راهی برای برداشتن باری از دوش این کشورها باشد و به آنها اجازه خواهد داد که برای آینده آمادگی کسب کنند.

در شیراز هستم و ساعت سه صبح است. مردی به شانه ام تکیه داده در حالی که به دنبال سکه ای در کیفم می گردم. وحشت کرده ام چون نمی توانم پولی پیدا کنم تا به زنی که روبرویم ایستاده و دستش را دراز کرده بدهم. صورتم کاملا نشان می دهد که ترسیده ام.
“اجازه بدید من حساب کنم” مردی که پشت سرم ایستاده این را می گوید. او یک یاد داشت را روی پیشخوان می گذارد و زن همین طور که بقیه پول را به او بازمی گرداند به ما لبخند می زند و قهوه را به من می دهد. آن مرد غریبه در برابر اعتراض من با مهربانی برخورد می کند و می گوید: “من در ملبورن زندگی می کردم و مردم آنجا به من خیلی لطف داشتند.”

این گونه رفتارها را تا هنگامی که منتظر پرواز برگشتم بودم زیاد شاهد بودم_ به این دلیل که سیستم واحد پول کشور دو گانه بود، ریال واحد رسمی است اما بیشتر قیمت ها به تومان می باشد، فکر کردم پولم برای گرفتن قهوه کافی است. از این قضیه یک حقیقت اساسی آشکار می شود: ایرانیان جزو مهمان نوازترین و بخشنده ترین مردمانی هستند که تا به حال دیده اید.
جای تاسف است که ما برعکس این گمان می کردیم. ایران در رسانه های غربی به عنوان تجسمی از قدرت های سیاسی مخالف آن ها، سلاح های هسته ای کنترل نشده و عقاید متعصبانه است.
اما این احمق ها کم کم دارند این موضوع را می فهمند که ایران هیچ شباهتی با جایی که آن ها درباره اش هشدار داده بودند ندارد. البته ایراداتی نیز دارد اما مسئله امنیت توریست ها در بین آن ها نیست.

ترامپ قصد کمک دارد!
“هفت سال پیش 400000 نفر برای بازدید به ایران آمدند” راهنمای من نادیا بدیعی این را می گوید، یکی از زنان جوان نسل جدید که در صنعت توریسم فعالیت می کنند. “سال پیش (2017) چهار میلیون نفر آمدند. آن ها آمدند تا با فرهنگ، تاریخ و طبیعت ایران آشنا شوند. اکثر مردم اینجا بسیار مهربان هستند و هنوز هم به توریست ها به چشم مهمان می نگرند.”
به نظر می رسد که صنعت گردشگری کشور دارد به خطر می افتد: دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده. ممکن است بیانات ضد اسلامی او به جای منصرف کردن گردشگران از بازدید از کشورهایی مانند ایران، اثر معکوس داشته باشد. از زمان اجرای ممنوعیت سفر اکثریت مسلمان، تعداد رزرو هتل ها و…به بیش از 100 درصد افزایش یافته است. جنی گری مدیر محصولات منطقه ای آفریقا و خاورمیانه در «گروه بی باک» می گوید (ممنوعیت ورود به آمریکا برای اکثریت مردم ایران، لیبی، سوریه و یمن).
گری می گوید: “با وجود رشد یا پسرفت یک منطقه، هیچ راهی برای تشخیص قطعی وجود ندارد. با این حال ما شاهد افزایش مداوم سفرها از زمان آغاز ممنوعیت ترامپ بوده ایم. به طرز عجیبی حتی شاهد کاهش شدید مسافران ایالات متحده بوده ایم. می دانم که موارد دیگری مانند این نیز هست. حتی می توان این مسئله را به افزایش اعتماد مشتریان در سفر به خاورمیانه نسبت دهیم.”
و به نظر می رسد که این گرایش با وجود تحریم های جدید آمریکا علیه این کشور به خصوص برای سال 2019، کم نشده است.
گری می گوید: “مسافران کنجکاوند که جاهای بیشتری را در دنیا ببینند.” او می گوید: “در حال حاضر خاورمیانه باعث تعجب آن ها شده است. هر کسی به دنبال جایی می گردد که از انتظاراتش فراتر رود و کلیشه ها را بشکند.”

در میان کشورهایی که پیشرفت کرده اند، اسرائیل، عمان، اردن و مصر قرار دارند ” که تغییرات اساسی ای داشته اند.” گری می گوید. مقصد ایران که هنوز نوپاست بیش از 17 درصد پیشرفت داشته است و برطبق افزایش محبوبیت این کشور«گروه بی باک» سه برنامه سفر جدیدش در سال جاری را معرفی کرد.

یک سفر دل انگیز
وقتی به تهران می رسیم دانه های برف را میبینیم که بر روی قله ها و گذرگاه های رشته کوه های البرز فرو می ریزند. شهری با ده میلیون نفر جمعیت که با حرکت فروشندگان دوره گرد کم و زیاد می شود. اما جو در کوچه ها و خیابان گرم است: محلی ها برای سنگک (نان نازکی که در تنور پخته می شود و به صورت ورقه های داغ از آن بیرون می آید) صف کشیده اند، جا به جا می شوند تا ما بتوانیم از چالاکی نانواها فیلم بگیریم و به ما لبخند می زنند. بچه ها با خنده می گویند: “اهل کجا هستید؟” پیرمردی به سمت میز ما در رستوران می آید و می گوید از خدا می خواهد سفر امن وامانی در کشورش داشته باشیم. به فارسی می گوید “خوش آمدید”.
دعای پیرمرد همچنان که به سمت جنوب در حرکتیم پشت سرمان است، به یک چشم انداز خشک و پژمرده می رسیم که احتمالا شکوفه های گل رز هر فصل بهار در آن نمی رویند. تلالو رنگ های زیبای آن ها بر روی پارچه های بافت کاشان، شهری که در آن این صنعت جزو پیشه های قدیمی است، جلوه می کند. این مکان موقعیت مهمی در جاده ابریشم داشته و بیش از 7000 کارگر بافنده هر روزه پیچ تاب های بی شمار ابریشم ها را در اینجا می بافتند. بدیعی می گوید: “امروز تنها پنج اوستای بافنده باقی مانده اند که جوان ترین آن ها 74 ساله است.”

از گذرگاه های کوهستانی کاشان که با یخ پوشیده شده اند و با تپه های سفالی ای که به کرانه های خالی می رسند محدود شده اند، عبور می کنیم. اصفهان در میان این مناظر متروک همچون یک آبادی به نظر می رسد، شهری که در باغ های آن بوی دارچین می آید و بستر گل ها پر از برف است. مسجد شیخ لطف الله مانند غنچه گل سرخی در کنار میدان امام جلوه گر است. گنبد پرزرق و برق و ورودی اصلی آن اشاره به تقدس درون آن دارد: طاق آن با صدها هزار کاشی رنگارنگ پوشیده شده که تمام آن ها به شکل پرهای یک طاووس بی پروا آراسته شده اند. اما مدرنیته نیز همیشه دستی در کار دارد. گروهی از دانش آموزان پسر از مسجد شاه بیرون می آیند- ساختمانی که ماورای تصور آن ها قدیمی است اما همچنان آن قدر بزرگ است که تعداد کثیر و شر و شور جوانی آن ها را دربربگیرد- در میدان، تلفن های همراه که بالا نگه داشته می شوند و مردمی که برای گرفتن عکس های دسته جمعی هستند ژست می گیرند دیده می شوند. “از کجا آمدید؟” این مکالمه آشنا به گوشم رسید. در حالی که به این بازدید کننده های جوانتر و سرزنده تر لبخند می زنم شیخی به ما شیرینی تعارف می کند و از ما به خاطر بازدیدمان از شهرشان تشکر می کند. “خوشحالیم که شما اینجا هستید زیرا می توانید بعضی از حقایق ایران را از نزدیک ببینید. می توانید با ایرانیان صحبت کنید، فرهنگمان را ببینید و سپس خودتان قضاوت کنید.”

در مرکز بی آبی
به کویر مرکزی یزد رسیدیم. جایی که زنان با پوشش های عربی به من اشاره می کنند که روی نیمکتشان بنشینم و با آن ها جلوی میدان امیر چخماغ عکس بگیرم. مسجدی رو به روی ما قد علم کرده که با شاه نشینی با سر در سوراخ دار و کاشی های آبی و مناره های بلند بر ما چیره شده است. در حقیقت زرتشت است که به خاطر آن این شهر دور و بی آب معروف شده است. بدیعی می گوید بیش از 1200 سال پیش همه ایرانیان پیرو این دین بوده اند. در حومه یزد گورستان مذهبیان زرتشتی که به برج های سکوت معروف است هنوز پابرجاست. از پناهگاه های خشتی که زرتشتیان در آن ها مرده هایشان را می شویند و لباس می پوشانند عبور می کنیم و از راهی که آن ها از طریق آن تل های خاک را به بالای دخمه های (برج) روباز می برند و در آنجا محکم می کنند، می گذریم. در آنجا مرده ها را به شکل دایره های متحد المرکز قرار می دهند و سپس آن ها را رها می کنند تا لاشخورها به سراغشان بیایند. 70 سال است که از این دخمه ها به عنوان گورستان های روباز استفاده می کنند. البته این سکوها هیچ سرنخی از حضور اجساد به جای نمی گذارند به طوری که حتی استخوانی که در اثر نور خورشید پوسیده باشد پیدا نمی کنید.

روابط دوستانه یک سفر حماسی را به وجود می آورد
در راه شیراز از یک کافه در کنار جاده قهوه گرفتیم و آن را با چند جرعه گلاب نوشیدیم. این بیابان راهی به تپه های کوه رحمت دارد که به یکدیگر متصلند و ترکیبی از انواع رنگ های سبز دارند و ستون های آهکی تخت جمشید، پایتخت هخامنشیان آن ها را احاطه کرده اند.

درست بالای کوه ها، در مسجد ناصرالملک شیراز (مسجد صورتی)- کاشی کاری آن با طلا وزین شده و پنجره های شیشه ای و زنگ زده آن رنگین کمانی روی زمین ایجاد کرده است- ما یک زوج را در این سفر حماسی ملاقات کردیم. گولین ایتالیایی و آنتون استرالیایی، آن ها از سرزمین مادری گولین تا سرزمین مادری آنتون مسافرت می کنند. آن ها ما را به همراهشان معرفی کردند، او یک مرد شیرازی بود که به آن ها برای برپا کردن چادرشان کمک کرده و از آن ها دعوت کرده بود که به خانواده اش بپیوندند. او امروز می خواهد جاهای دیدنی را به آن ها نشان دهد.
آنتون ناباورانه می گوید: “چه کسی در اروپا دو جهانگرد را می بیند و آن ها را به خانه اش دعوت می کند؟”
سرهایمان را به نشانه موافقت تکان دادیم زیرا مشاهده کردیم که فرهنگ مهمان نوازی در ایران بسیار رایج است و این هشداری است که به ما می گوید احتمالا به اشتباه غیر از این فکر می کردیم.

غذا
متین لشکر از موسسین صنعت گردشگری غذاهای ایرانی می گوید: “ما ایرانیان در مقایسه با کشورهای دیگر آن قدر در معرفی غذاهایمان به دنیا تلاش نمی کنیم.” او درست می گوید: غذاهای خوش طعم که مواد آن ها مانند سیر خیسانده در شیره قند، گوشتی که به آرامی پخته می شود و برنج ایرانی که نزدیک به دریای خزر به عمل می آید، با زحمت آماده می شوند. اما با این حال هنوز ارزش واقعی خود را پیدا نکرده است.

اقامت
یکی از بهترین تجربه هایی که در سفر به ایران می توان داشت اقامت در خانه های محلی ترجیجا برای چند روز می باشد. اقامت در خانه های محلی نسبت به آپارتمان های شهری و چادرهای موقت از محبوبیت بیشتری برخوردارند.

اقامتگاه های ساحلی
وقتی به ایران فکر می کنیم معمولا به سواحل آن توجه نمی کنیم اما خلیج فارس با جزایر پراکنده بهشتی خود جلب توجه می کند، به عنوان مثال قشم که با مکان های تاریخی که یونسکو دسته بندی کرده است انباشته شده و زندگی دریایی در آن در جریان است و جزیره کیش، بهشتی از فروشگاه های بدون مالیات و سواحل سفید بی پایان (مخصوصا سواحلی که به بانوان اختصاص دارد در دسترس مردم می باشند).

اسکی
همچنین به نظر می رسد که برف نیز با ایران سازگاری ندارد اما پیست های شمال تهران بهترین شرایط را برای اسکی و اسنو برد دارند: ارتفاع زیاد، برف زیاد و گذرگاه های ارزان قیمت (حدود روزی 35 دلار در پیست دیزین، بهترین و معروف ترین پیست منطقه).

فقط خانم ها
همین که از پله های یک سالن زیبایی در ایران پایین می روید می توانید حجاب خود را بردارید و آنگاه متوجه می شوید که زنان ایرانی چقدر شبیه خواهران غربیشان هستند- شاغلند، به کلاس یوگا می روند و مسافرت می کنند- و با این حال چگونه به طور هم زمان با مواردی مثل واگن جدا در مترو یا پارک بانوان زندگی می کنند.

فصل تابستان نزدیک است و بسیاری از همین الان برای تعطیلات تابستان خود برنامه ریزی می کنند. بسیاری اقامت در هتل های کیش و هتل های قشم و برخی دیگر کمپ زدن در جنگل های شمال را گزینه مطلوب خود می دانند. بسیاری نیز به کوهنوردی و آب تنی فکر می کنند. اما علیرغم گزینه های داخلی متعدد، می توان به گزینه های خارج از کشور نیز فکر کرد زیرا سال 2019 سالی بسیار خاص برای صنعت گردشگری است. اگر هنوز هم مشغول فکر کردن به این موضوع هستید که تعطیلات تابستان 2019 خود را کجا بگذرانید، باید بدانید که 2019 سال سالگردهای بسیار مهم، مسیرهای پروازی جدید، گشایش موزه های بزرگ و بسیاری اتفاقات دیگر است. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با بهترین مقاصد گردشگری جهان برای تعطیلات تابستان 2019 آشنا کنیم.
1- لاس وگاس

به نظر می رسد که همیشه یک هتل جدید در شهر لاس وگاس در حال افتتاح است اما هتل جدید Park MGM که به تازگی افتتاح شده به چندین دلیل از دیگر هتل های جدید متفاوت است. این هتل چیزی فراتر از یک هتل معمولی است و مهمانان می توانند از فضای 40.000 فوت مربعی موسوم به «Eataly» نیز استفاده کنند که اولین بازار خوراکی و غذای شهر لاس وگاس به شمار می آید که شعبه هایی از آن در شهر نیویورک و شیکاگو نیز وجود دارد. بعد از آن نوبت به Park Theater می رسد، جایی که بیش از 5.200 نفر می توانند در مکان هایی اقامت کنند که ستارگان و سلبریتی های طراز اول در آن ها اجرای برنامه دارند. لیدی گاگا تا ماه نوامبر در این مکان حضور دارد و جانت جکسون و شر نیز تابستان به آنجا خواهند آمد. همچنین باید بدانید که برونو مارس نیز در ماه سپتامبر در این سالن بزرگ اجرای برنامه دارد.
2- نووا اسکوتیا

3- لندن

غیر از تنیس ویمبلدون، بچه ساسکس و هتل های جدید، دلایل بسیاری برای سفر به لندن در تابستان 2019 وجود دارد. برای تازه کارها باید بگوییم که علاقمندان به ورزش تنیس بدون شک تاریخ 1 تا 14 جولای را در تقویم سفرشان مشخص کرده اند تا شاهد مسابقات ویمبلدون باشند در حالی که علاقمندان به خاندان سلطنتی می توانند از گشت و گذار در منطقه وست مینستر اَبی و قصر ویندسور لذت ببرند. حالا که از خاندان سلطنتی صحبت به میان آمد باید بگوییم که سال 2019 مصادف با دویستمین سالگرد تولد ملکه ویکتوریاست. دو نمایشگاه جدید در 24 می در قصر کنزینگتون افتتاح خواهند شد: نمایشگاه «ویکتوریا: زن و سلطنت» که به زندگی شخصی ملکه می پردازد و «ویکتوریا: کودکی سلطنتی» که یک نمایشگاه جدید دائمی است که اقلامی تاکنون دیده نشده در آن به نمایش در می آید، از جمله کتابچه ای از عکس های بریده شده که توسط دایه بچه های ملکه ویکتوریا تهیه شده است. در زمینه هتل نیز هتل The Langley یک مکان اقامتی نسبتاً جدید است که در ماه ژوئن بازگشایی خواهد شد. این هتل در منطقه باکینگهام شایر واقع شده و روزگاری ملک شخصی سومین دوک مارلبورو بوده که کمتر از یک ساعت از شهر لندن فاصله دارد.
4- گرند کنیون

امسال یکصدمین سالگرد تبدیل شدن گرند کنیون به یک پارک ملی محافظت شده است و روش های مختلفی برای جشن گرفتن این مناسبت وجود دارد. از 22 تا 29 ژوئن، علاقمندان به ستاره شناسی می توانند در مراسم Star Party در کنار ستاره شناسان حرفه ای به صورت رایگان حضور داشته باشند. تلسکوپ های زیادی در اختیار مهمانان قرار دارد تا به جست و جو برای سیاره ها و سیارک ها بپردازند. صحبت در مورد علم ستاره شناسی و کارگاه های عکاسی در شب نیز به صورت رایگان برگزار می شود. به یاد داشته باشید که با غروب آفتاب دمای هوا در این منطقه به شدت کاهش می یابد هرچند یک هفته خوشگذرانی در گرند کنیون ارزش کمی تحمل سرما را دارد.
5- تاسمانی

اگر می خواهید با گرمای شدید و مقاصد گردشگری پرازدحام مواجه نشوید از زمستان استرالیا نهایت استفاده را برده و به تاسمانی سفر کنید، جزیره ای دیدنی در جنوب شهر ملبورن. پیاده روی یکی از بهترین گزینه های برای لذت بردن از زیبایی های این جزیره است و در حالی که این مسیر ماجراجویی با نام Lap of Tasmania مسیر تازه ای نیست اما با برنامه ریزی های آنلاین اخیر، این ماجراجویی بسیار آسان تر و در دسترس تر از گذشته شده است. طول این مسیر کمی بیش از 900 مایل بوده و برای اتمام آن به یک هفته وقت نیاز دارید و در طی این مدت می توانید از 12 نقطه مشخص که جاذبه های دیدنی اصلی مسیر هستند دیدن نمایید. در حالی که شهر هوبارت شناخته شده ترین مقصد گردشگری این منطقه است، در این مسیر گذرتان به تاکستان های مشهور منطقه Tamar Valley، شیطان های تاسمانی در شبه جزیره تاسمانی و سواحل شناخته شده ساحل شرقی منطقه خواهد خورد. در این میان، خلیج آتش ها که به خاطر صخره های نارنجی اش شناخته می شود و خلیج بینالونگ که سواحل شنی سفیدی دارد را نیز باید در فهرست تجربه های خود قرار دهید.
6- پولینزی فرانسه

برای کسانی که به آب و هوا اهمیت می دهند شاید تاهیتی انتخاب مناسبی برای سفر در فصل تابستان نباشد اما از آنجایی که این منطقه در نیمکره جنوبی واقع شده، زمستان آن به معنای دماهای مناسب و متعادل و رطوبت پایین است. پولینزی فرانسه و جزایر مشهور تاهیتی و بورا بورا، جاذبه های بسیاری برای ارائه به گردشگران خارجی دارند. در میان 118 جزیره این منطقه می توان به جزیره رانگیروا اشاره کرد که بهشت غواصان و شیرجه روهایی است که به منطقه مشهور بلو لاگوون، مزرعه مروارید و تنها تاکستان دریایی جهان می آیند. بعد از آن نوبت به تاها می رسد، بهشتی با بوی وانیل که معمولاً به خاطر جزیره بورا بورا نادیده گرفته می شود. موری نیز یکی دیگر از جزایر مجاور است که هر چیزی که فکر کنید، از رستوران های مدرن تا مراکز خرید لوکس را به بدون اینکه احساس ازدحام کنید در اختیار شما قرار می دهد. همچنین مهمانخانه های محلی و کافه های فصلی نیز باعث می شوند که هزینه های اقامتی شما در این منطقه کاهش یابد.
7- آنکریج، آلاسکا

برای اولین بار و از 6 جولای، یونایتد ایرلاینز یک مسیر فصلی مستقیم را از نیوآرک به سمت آنکریج راه اندازی خواهد کرد که تا 8 سپتامبر ادامه خواهد داشت. در حالی که علاقمندان به ساحل شرقی منطقه می توانند از سفرهای دریایی به آلاسکا لذت ببرند، دلایل زیادی برای سفر به منطق آنکریج نیز وجود دارد. دمای متوسط در این منطقه در فصل تابستان بسیار مناسب بوده و نور خورشید تا 21 ژوئن در حدود 22 ساعت از شبانه روز در دسترس قرار دارد و البته فستیوال تابستانه تحول آفتاب دانتون نیز هر ساله در این فصل برگزار می شود. روزهای تابستان در این منطقه بسیار طولانی هستند و همین موضوع به گردشگران اجازه می دهد که بیشتر از کافه ها و رستوران های شهر لذت ببرند. موزه آنکریج نیز در سال 2017 توسعه یافته و هنرهای دستی مدرن مردم محلی در آن به نمایش در می آیند در حالی که در پارک تاون اسکور شب های پنجشنبه شاهد کنسرت های شبانه رایگان در تابستان است.
8- سنگاپور

به لطف کتاب و فیلم «آسیایی های خرپول» (Crazy Rich Asians) هنوز هم مورد توجه روزافزون گردشگران خارجی قرار دارد اما این موضوع تنها دلیل برای سفر به این جزیره ثروتمند نیست. سال 2019 با دویستمین سالگرد تاسیس این منطقه توسط سر استمفورد رافلز به عنوان یکی از گذرگاه های دریایی تجارت بریتانیا مصادف شده است و اقامت در هتل رافلز سنگاپور یکی از روش ها برای جشن گرفتن این مراسم بزرگ است. این هتل پس از آغاز بازسازی و توسعه در سال 2017، قرار است اول آگوست 2019 بازگشایی شود. اما این تمام ماجرا نیست. در هفت سال اخیر، فرودگاه چانگی سنگاپور به عنوان بهترین فرودگاه جهان انتخاب شده و این بی دلیل نیست زیرا این سازه چیزی فراتر از یک فرودگاه بلکه یک جاذبه گردشگری متنوع به شمار می آید. اخیراً یک بخش جدید به این فرودگاه اضافه شده که «جواهر» ( Jewel) نام دارد و یک سازه 1.25 میلیارد دلاری چند منظوره و بسیار مدرن است که از شیشه و آلومینیوم ساخته شده و سه ترمینال از چهار ترمینال فرودگاه را به هم متصل می سازد و امکاناتی دارد که در هیچ فرودگاه دیگری نخواهید یافت. از این میان می توان به آبشار داخلی 130 فوتی، پارک قایقی که دارای یک پل 164 فوتی احاطه شده توسط باغ ها و مسیرهای پیاده روی متعدد است، یک سالن سینمای آی مکس، پارک گیاه شناسی داخلی و حدود 300 فروشگاه و رستوران اشاره کرد.
9- فرانسه
جام جهانی فوتبال زنان 2019 در فرانسه و مسابقات این فستیوال ورزشی بزرگ بین 7 ژوئن تا 7 جولای برگزار خواهند شد. این مسابقات در شهرهای پاریس، نیس و هفت شهر دیگر در سراسر کشور برگزار می شود، از مونت پلیه پر از دانشجو تا شهر رن با معماری قرون وسطایی. همچنین 75اُمین سالگرد عملیات معروف به «دی دَی» (D-Day) نیز امسال در فرانسه جشن گرفته خواهد شد، عملیاتی که در آن نیروهای متفقین در 6 ژوئن 1944 در ساحل نرماندی پیاده شدند و در ادامه فرانسه را آزاد کردند. آتش بازی و پیک نیک های عمده در ساحل اوماها در میان جشن های برنامه ریزی شده قرار دارد. در شهر پاریس، گالری مشهور Galeries Lafayette نیز یک نمایشگاه جدید را در ماه مارس افتتاح می کند. همچنین در تابستان 2019، پانصدمین سالگرد فوت لئوناردو داوینچی با برگزاری فستیوال های موسیقی و نمایش های متعدد گرامی داشته می شود.
10- رواندا

وقتی که به رواندا و سافاری فکر می کنیم، اولین چیزی که برای فصل تابستان به ذهنمان خطور می کند ماجراجویی سافاری برای ردیابی گوریل ها و دیدن آن ها از نزدیک است. برنامه سافاری تازه پارک ملی آکاگرا، که به تازگی راه اندازی شده مفهومی تازه به سافاری بخشیده و برای تعقیب و رویارویی نزدیک به شیرها، پلنگ ها، کرگدن ها، فیل های آفریقایی و بوفالوهای این پارک ملی بزرگ برنامه ریزی شده است. این برنامه با عنوان «ماگاشی کمپ» در ماه می افتتاح شده و یک گزینه فراتر از حد تصور برای دوستداران سافاری است که تنها دارای 6 چادر بزرگ با تختواب های بزرگ و دکوراسیون و تجهیزات محلی و راحت است. علاوه بر حیواناتی که اشاره کردیم، در طول این سافاری با حیوانات دیگری مانند زرافه ها، گورخرها و بیش از 500 گونه پرنده آشنا خواهید شد. لازم به ذکر است که پس از سال ها شکار غیرقانونی، پارک ملی آکاگرا از نو بازسازی شده است و در سال های 2015 و 2017، به ترتیب شیرها و کرگدن های سیاه بار دیگر به این پارک آورده شده اند.

از معابد بودایی در کامبوج و معابد هندو در هند تا کلسیاهای ایتالیا و مساجد مسلمانان در مراکش، می توانید در تورهای گردشگری مذهبی شرکت کرده و با مکان های عبادت و پرستش ادیان مختلف و تعدادی از بهترین آثار هنری، تاریخی، باستانی و موسیقایی تمام دوران آشنا شوید. بسته به این که در جستجوی مراکز مقدس کدام دین هستید، باید هوشمندانه سفر کنید و بر اساس آن دین آداب و قوانین مربوط به ورود به این مراکز را رعایت نمایید.

قوانین و آداب بازدید از معابد بودایی
• قبل از ورود کفش ها و کلاه خود را بردارید: در تمامی معابد بودایی معمولاً تابلویی وجود دارد که از بازدید کنندگان می خواهد قبل از ورود کلاه و کفش خود را برداشته و در جایی خاص که تعیین شده قرار دهند.
• شانه هایتان را بپوشانید: از آنجا که در شهرهای جنوب شرقی آسیا و در طول تابستان هوا بسیار گرم و شرجی است بسیاری از گردشگران فراموش می کنند که قبل از ورود به مکان عبادت هندوها شانه ها و پاهای خود را بپوشانند. هنگام ورود به این مکان ها از پوشیدن شلوارها یا دامن های کوتاه خودداری کنید.
• وقتی موبدان و راهبه ها وارد می شوند سر پا بایستید: درست همانطور که در هر مراسم رسمی برای خوشامدگویی به مهمانان عالیقدر از جای خود بلند می شوید وقتی که یک موبد یا راهبه وارد معبد بودایی می شود نیز باید از جای خود بلند شوید.
• قبل از عکس گرفتن اجازه بگیرید: مطمئن شوید که استفاده از دوربین برای عکس گرفتن در داخل معبد مشکلی نداشته باشد به خصوص زمانی که در داخل معبد هستید و می خواهید با مجسمه های درون آن عکس بگیرید. معمولاً بعد از عکس گرفتن باید هدیه ای مالی نیز در کنار مجسمه به جای گذاشت.

• انگششتان را به جایی اشاره نکنید: اگر می خواهید جا یا کسی را در داخل معبد بودایی به دوست یا همراهتان نشان دهید از دست راست خود و در حالی که دستتان باز بوده و کف آن رو به سقف است استفاده کنید. استفاده از انگشت برای اشاره کردن به چیزی در درون معبد بی احترامی انگاشته می شود.
• به موبدان بودایی دست نزنید: هیچ وقت سعی نکنید به موبدان و راهبه های بودایی دست بزنید به خصوص اگر زن باشید. زنان حتی نمی توانند چیزی به دست موبدان بودایی بدهند. مردانی که می خواهند چیزی به این موبدان بدهند یا چیزی از آن ها بگیرند نیز باید با استفاده از دست راست خود این کار را بکنند.

قوانین و آداب بازدید از معابد هندو
• قبل از ورود کفش های خود را دربیاورید و در مکان های خاصی که تعیین شده قرار دهید. هنگام ورود به معابد هندوها با کفش های متعددی روبرو می شوید که در مقابل در ورودی روی هم قرار گرفته اند.
• سعی کنید پاها و شانه های لخت خود را بپوشانید: از آنجایی که هوا در مناطق هندو نشین گرم و مرطوب است شاید فکر کنید با به تن کردن لباس های کمتر بتوانید از گرمای هوا خلاص شوید. اما ورود با شانه ها یا پای لخت به داخل معابد هندو ممنوع است.
• از گرفتن عکس بدون اجازه خودداری کنید: در معابد هندو نیز نباید بدون اجازه با مجسمه خدایان هندو عکس گرفت و به یاد داشته باشید که بعد از عکس گرفتن نیز سعی کنید هدیه ای در کنار مجسمه به جای بگذارید.

قوانین و آداب ورود به مساجد مسلمانان
• کفش ها، عینک آفتابی و کلاه خود را بردارید: علاوه بر کندن کفش و برداشتن کلاه، هنگام ورود به مساجد مسلمانان باید عینک آفتابی خود را نیز دربیاورید.

• در لباس پوشیدن دقت کنید: در مساجد باید لباس های بلند با آستین کشیده بپوشید حتی اگر هوا گرم باشد. برای زنان نیز باید لباس آن ها تا مچ پا بلند بوده و از پوشیدن لباس های تنگ یا لباس هایی دارای شعارهای تند غیرمذهبی و تبلیغات تصویری خاص نیز خودداری کنید.
• هنگام ورود به تابلوهایی که در کنار در ورودی نصب شده توجه کنید: برخی از مساجد ورودی های مجزایی برای زنان و مردان دارند. اگر متوجه این تابلوها نشدید اما شاهد جمع شدن جداگانه مردان و زنان در قسمت هایی از مسجد شدید شما هم مثل آنان رفتار کنید.

قوانین و آداب ورود به کلیسای مسیحیان
• کفش هایتان را در برخی از کلیساها باید دربیاورید: اگر چه در اکثر نقاط جهان با کفش می توان وارد کلیسا شد اما برای مثال در اتیوپی باید کفش هایتان را قبل از ورود به کلیسا دربیاورید.

• قبل از گرفتن عکس اجازه بگیرید: اگر چه گرفتن عکس در بسیاری از کلیساهای جهان آزاد است اما در برخی از کلیساهای ایتالیا این امکان وجود ندارد. از این رو بهتر است قبل از عکس و فیلم گرفتن از امکان چنین کاری در داخل کلیسا اطمینان حاصل نمایید.
• پاهایتان را ضربدری قرار ندهید: وقتی که در یک کلیسای ارتدوکس یونانی نشسته اید از ضربدری گذاشتن پاهایتان خودداری کنید زیرا نوعی بی احترامی است. با این وجود در دیگر کلیساها معمولاً چنین سختگیری برای ورود و حضور در کلیسا وجود ندارد.

قوانین و آداب ورود به کنیسه های یهودیان
• اگر مرد هستید حتماً کلاه مخصوص یهودیان را هنگام ورود به کنیسه به سر داشته باشید: هر مردی که به سن تکلیف رسیده باشد باید هنگام ورود به کنیسه کلاهی کوچک و گرد به نام «یارمولک» را به سر داشته باشد. معمولاً در ورودی های کنیسه ها تعدادی از این کلاه ها وجود دارد که در اختیار توریست ها و افراد دیگر قرار می گیرند.

• به ورودی ها و مکان نشستن توجه داشته باشید: برخی کنیسه ها ورودی ها و مناطق مشخص شده متفاوتی برای زنان و مردان دارند. اگر متوجه شدید که مردان و زنان در مکان های متفاوتی تجمع کرده اند از آن ها پیروی کنید. برخی کنیسه های ارتدوکس جایگاه نشستن را برای زنان و مردان جدا کرده اند از این رو وقتی که در طول برگزاری مناسک مذهبی وارد کنیسه ای شدید در بخش مخصوص به خود بنشینید.
• در طول مراسم شبات از عکس و فیلم گرفتن خودداری کنید: شب های جمعه و صبح های شنبه و در طی مراسم شبات که در روز تعطیل یکشنبه برگزار می شود از گرفتن عکس و فیلم خودداری کنید.
• به دیوار غربی پشت نکنید: اگر از دیوار مشهور غربی در شهر قدیمی بیت المقدس دیدن می کنید باید متوجه شده باشید که یهودیان به این دیوار پشت نمی کنند و عقب عقب رفته و از آن دور می شوند. به همین دلیل شما نیز باید از همین سبک برای ترک دیوار غربی استفاده کنید.

گردشگری از همان ابتدای کار یک فعالیت سودمند و خوشایند بود و تعطیلات در این صنعت، فروش منحصر به فرد تفریح، لذت و دوری از همه مسئولیت ها می باشد. این صنعت توانسته است به جوامع محلی فراموش شده سود و ثروت ارائه کند، از شدت فشارهای مالی بکاهد، از گونه هایی که در بحران خطر انقراض قرار دارند محافظت کند و از نابودی شهرهای تاریخی جلوگیری کرده و آنها را بازسازی نماید. مزایا و فواید بالقوه صنعت گردشگری مشخص است اما تنها دید مثبت و توجه به مزیت های گردشگری یک باور اشتباه است. حضور بیش از حد توریست ها می تواند آسیب های جدی به مناطق تاریخی بزند. در ایام تعطیلات نوروز گردشگران زیادی به سوی جزیره کیش سفر می کنند و از لحاظ درمانی و بهداشتی یا خدمات عمومی با مشکل مواجه می شوند، سفر در ایام لو سیزن که توریست های کمی در این جزیره حضور دارند را پیشنهاد می کنیم و با رزرو هتل های کیش و با اقامت در هتل ترنج کیش می توانید با خاطرات خوبی به خانه برگردید.
با وجود بحث و بررسی راجع به جنبه های منفی گردشگری در دهه های گذشته، هنوز هم بسیاری از مردم مضرات این صنعت را باور ندارند، و تا همین اواخر اثرات منفی حضور بیش از حد توریست ها قابل تصور نبود. در تابستان سال 2017 میلادی، رسانه ها و صنعت گردشگری بالاخره توجه خود را به سوی اثرات منفی صنعت تعطیلات و توریسم نشان دادند و اصطلاح اورتوریسم به وجود آمد.
مفهوم اورتوریسم

علت روی دادن اورتوریسم
صنعت گردشگری نیز مانند هر صنعت دیگری بر رشد تمرکز کرده است و توجه زیادی به عواقب و اثرات منفی آن ندارد. پس از دهه ها رشد بدون کنترل این صنعت پر منفعت به ضرر تبدیل شده است، می توان گفت که در بسیاری از مقصدهای گردشگری توریست ها بیش از منفعت، آسیب و ضرر به آن مقصد می زنند. آسیب اورتوریسم در مناطق مختلف متفاوت است، شاید در یک شهر پایتخت حضور میلیون ها توریست مشکل ساز باشد و در یک منطقه روستایی کوچک حضور بیست نفر دیگر به جمع گردشگران قبلی مشکل ساز باشد. همچنین اورتوریسم مشکل شهرهای بزرگ نبوده و این پدیده در نواحی حیات وحش و پارک های ملی و مکان هایی مانند جزیره ی کوچک اسکای در غرب اسکاتلند مشکل ساز بوده است.
چرا هم اکنون به پدیده اورتوریسم توجه زیادی می شود؟

در طول دهه ها تعداد بازدیدکنندگان به طور پیوسته در حال افزایش بوده است و مردمی که در یک شهر توریستی خاصی زندگی می کنند یا افرادی که از سواحل یا جاذبه های مشخصی بازدید کرده اند، صحت این موضوع را تایید می کنند. هم اکنون تقریبا دو میلیارد گردشگر در هر سال به سوی مقصدهای توریستی سفر می کنند و این رقم با 6 درصد افزایش ثابت روبرو می باشد.
در نتیجه پدیده اورتوریسم مشکل جدیدی نیست، با وجود اینکه این اصطلاح در سال 2012 به وجود آمد اما تا تابستان سال 2017 میلادی مورد توجه رسانه ها قرار نگرفت و اخیرا به تیتر خبرها تبدیل شده است. تیتر شدن پدیده اورتوریسم بخاطر افزایش تعداد توریست ها نبوده و این موضوع مهمی محسوب نمی شد، بلکه اعتراض ناگهانی و واکنش نسبت به حضور توریست ها توسط ساکنان محلی در سال 2017 میلادی خبرساز شد، و چنین اعتراض بزرگی در سال های قبل صورت نگرفته بود. توریست ها در شهرهایی همچون بارسلونا، ونیز و بندر دوبرونیک با کمبود خدمات غذایی روبرو شدند و در مناطق دورافتاده ای همچون جزیره ی اسکای که دور از ذهن بود نیز این مشکلات پیش آمد و در نهایت با بهم خوردن تعادل پدیده اورتوریسم معنی گرفت و اعتراض های مردم بومی شدت یافت. مردم در خیابان ها راهپیمایی کردند و شعار توریست به خانه برگرد را در دیوارها نوشتند. و در برخی موارد مقامات محلی اقداماتی انجام داد و هزینه ها را افزایش دادند، به کسب و کارهای مرتبط با توریست در مراکز شهری دیگر مجوز صادر نکردند و حتی در قسمت هایی کل جزیره را به سوی بازدیدکنندگان بستند و از ورود آنها جلوگیری کردند. اینها اقداماتی بودند که موجب شدند پدیده اورتوریسم به تیتر خبرها تبدیل شود.
عوامل کلیدی و مهم در بروز پدیده اورتوریسم
عوامل زیادی در ایجاد این پدیده ارتباط دارند و البته این موارد از مکانی به مکان دیگر متفاوت می باشند. ایربی ان بی وبسایتی که توریست ها می توانند مکان های اقامتی را کرایه کنند که اخیرا سپر بلا شده است، هزاران تخت خواب در شهرها و روستاها در سراسر جهان توسط این سایت در خدمت توریست ها قرار می گیرد بدون اینکه برنامه ریزی صورت بگیرد یا مجوز صادر شود و در بسیاری از موارد مالیات پرداخت نمی شود. میزبان ها مکان های خود را ارزان تر از هتل ها و هاستل ها در خدمت توریست ها قرار می دهند و حتی در نواحی مملو از توریست، برخی اتاق هایشان را خالی می کنند، و مفهوم خانه ی اشتراکی تبلیغ می شود، تقاضا برای اجاره کردن آپارتمان هزینه کرایه ها را بالا می برد و مردم محلی از خانه ها بیرون می شوند تا خانه ها در تعطیلات به گردشگران واگذار گردد.
گفتنی است که با وجود نقش و حمایت سایت ایربی ان بی از گردشگران، نمی توان گفت که این سایت یکی از عوامل کلیدی در پدیده اورتوریسم باشد و بجای عامل اصلی بهتر است بگوییم که یکی از نشانه های اورتوریسم می باشد. مقامات و دولت های ملی و محلی و انجمن های گردشگری در گذشته تصور می کردند که افزایش تعداد توریست ها بهتر است. سال موفقیت و شکوفایی در صنعت گردشگری، زمانی بود که تعداد توریست ها به صورت قابل ملاحظه ای افزایش می یافت. فرقی نداشت که این افزایش در مسافرهای کروز باشد یا در میان خریداران بدون پرداخت مالیات، مسافرهای تفرجگاه ها، کوله گردها یا دیگر بازدیدکنندگان باشد، برای آنها تنها افزایش تعداد گردشگرها مهم بود. این مقامات برای افزایش تعداد توریست ها، مالیات روزانه گردشگران را افزایش ندادند؛ از صف کشتی های کروز لنگر انداخته هزینه ای دریافت نکردند و حتی سعی نداشتند مطمئن شوند که حضور توریست ها سودبخش است و حداقل برای سبک زندگی مردم محلی و جاذبه های مقصد ضرری ندارد.
از عوامل دیگر می توان به وجود پروازهای ارزان قیمت اشاره کرد که در سال های اخیر کل اروپا را در پدیده اورتوریسم درگیر کرده است. وقتی سفر هوایی از لندن به مراکش ارزان تر از سفر با قطار در مسیر لندن به منچستر باشد مشکلات شروع می شود. هزینه های پایین سفر به خاطر نبود مالیات در سوخت مصرفی هواپیماها به افزایش سفر منجر شده است و با وجود یارانه، میلیاردها پوند در هر سال تنها در بریتانیا نصیب صنعت توریسم می گردد.

از طرفی کشتی های کروز مجاز به استفاده از نوعی سوخت ارزان می باشند که آلوده کننده هوا نیز می باشد، در نتیجه کشتی ها با هزینه های پایین کرایه کمتری دریافت می کنند و تعداد توریست بیشتری جابجا می کنند. کشتی های غول پیکر کروز یکی دیگر از عوامل اصلی ایجاد پدیده اورتوریسم محسوب می شوند. روزانه هزاران مسافر از درون این کشتی های بزرگ راهی شهرهای بندری می شوند و در زمان شام به کشتی باز می گردند. این مسافرها اغلب زمان کمی را در مقصد سپری می کنند به همین خاطر می توان آنها را در خیابان های تاریخی، بناهای یادبود، کافه ها و مغازه ها مشاهده کرد که با ازدحام خود صحنه ی ناخوشایندی هم برای مردم محلی و هم برای دیگر گردشگرانی که مدتی در آن مقصد اقامت دارند ایجاد می کنند.
گردشگران چگونه می توانند از پدیده اورتوریسم جلوگیری کنند؟
توریسم مسئولیت پذیر به گردشگری اشاره دارد که بر زندگی کردن تاکید دارد و با این شعار تلاش می کند مکان بهتری برای زندگی مردم بومی فراهم نماید. بنابراین تعریف، وظیفه توریست مسئول در نقطه ی مقابل پدیده اورتوریسم قرار دارد، و افراد بی مسئول کیفیت زندگی مردم محلی را کاسته و تجربه ی منفی برای دیگر مسافرها ایجاد می کنند، اما فرد مسئول سعی می کند شرایط بهتری به وجود آورد. اورتوریسم اغلب با افزایش تعداد گردشگران در یک مقصد رخ می دهد: افراد زیادی هم زمان در یک مکان مشخص حضور دارند، اما در برخی موارد یک رویکرد مسئولانه تر می تواند از اثرات منفی توریسم بکاهد.
در چنین شرایطی مسافرت به عنوان یک توریست مسئولیت پذیر می تواند مشکل گشا باشد، به گونه ای سفر کنید که تاثیرات مثبت خود را چندین برابر کرده و اثرات منفی را به حداقل برسانید. به دو مورد مهم که نقش اساسی در این پدیده دارند توجه کنید، درباره زمان و مکان سفر فکر کنید. همانطور که از خبرها پیدا است اسپانیا، ایتالیا، کرواسی از قربانیان پدیده اورتوریسم بوده اند و در هر یک از این کشورها، این مشکل در مناطق خاصی روی داده است. شهر بارسلونا مملو از توریست شده و بسیاری از شهروندان این شهر از تحمل اوضاع خسته شده اند، اسپانیا کشور بزرگی است و بسیاری از شهرهای دیگر با ازدحام توریست ها مواجه نشده اند، گردشگران مسئول می توانند به سوی روستاها و مناطق کوهستانی اسپانیا سفر کنند تا به دور از این هیاهو از جاذبه های طبیعی لذت ببرند. با انتخاب مسئولانه نه تنها می توانید زندگی روزمره در اسپانیا را تجربه کنید بلکه به عنوان معدود گردشگری که به این نواحی سفر می کند با اشتیاق مورد استقبال مردم قرار می گیرید. گفتنی است که مناطق زیادی در سراسر کره ی خاکی وجود دارند که نیازمند حضور تعداد زیاد توریست می باشند پس بهتر است کمتر به سوی مناطق پر ازدحام سفر کنیم.
البته گردشگرانی که می خواهند در میان راهروهای بازار عمومی بزرگ در منطقه قدیمی شهر بارسلونا به نام لا بوکریا قدم بزنند و خرید کنند، گزینه ای دیگر ندارند و می بایستی برای این بازدید به شهر پایتخت کاتالونیا یا همان اسپانیا سفر کنند. اما با وجود سفر به این شهر معروف باز هم روش هایی وجود دارد تا بتوانید مسئولیت پذیری خود را نشان دهید، در فصل های اوج گردشگری سفر نکنید. این روش نه تنها برای گردشگران بهتر است بلکه از سطح استرس ساکنان محلی نیز می کاهد، فشار کمتری به سیستم حمل و نقل عمومی وارد شده و حتی ممکن است بخاطر پایین آمدن هزینه ها، بتوانید مبلغی را صرفه جویی کنید.
هر موقع که سفر می کنید سعی کنید مطمئن شوید که پول های خود را در مناطق محلی خرج کنید. هنگام ورود به پارک های ملی هزینه ی ورودی پرداخت کنید تا اطمینان یابید که این بازدید در حفاظت از محیط زیست سودمند بوده است؛ در مسافرخانه هایی که مالک آنها بومی آن مکان باشد اقامت کنید؛ در رستوران های محلی غذا میل کرده و در تورهایی شرکت کنید که توسط راهنماهای محلی هدایت شوند. با وجود اثرات منفی توریسم هنوز هم می توان اوضاع را تغییر داد و از این نیروی بزرگ به خوبی بهره برد، به طوری که مردم محلی، زیستگاه های گیاهان و جانوران بومی، و حیات وحش همگی از حضور گردشگران منفعت به دست آورند.
به صورت گردشگر مسئول سفر کردن، در گروه های کوچک و دور از ازدحام، نه تنها از بروز پدیده اورتوریسم جلوگیری می کند بلکه کمک خواهد کرد تا بتوانید ارتباط معناداری با مردم بومی و روش های زندگی آنها به دست آورید.

در طول سفر بهتر است تلاش کنیم تا مطمئن شویم که رفتارمان تا حد ممکن مضر نبوده و برای اهالی مقصد مفید باشد. اما برای اینکه بتوانیم شاهد تغییرات گسترده ای در صنعت توریسم در سطح جهانی باشیم می بایستی اقداماتی در سطوح بالاتری توسط مقامات و مسئولان پیش بینی شود. دولت ها و مقامات محلی به روش هایی نیاز دارند که بتوانند تعداد توریست ها را کنترل کنند، قیمت ها را افزایش دهند، مجوز ورودی به برخی از جاذبه ها را صادر کنند، ورود کشتی های بسیار بزرگ کروز را منع کنند و یا کسب و کارهای مرتبط با گردشگری را بیش از پیش کنترل کنند.

اسکیفت سایتی که در زمینه اخبار گردشگری و سفرهای خارجی فعالیت می کند اصطلاح پدیده اورتوریسم را ایجاد کرد و پس از کاربرد آن موج مشکلات این پدیده اوج گرفت؛ کارکنان موزه لوور در روز دوشنبه بخاطر اذیت گردشگران شکایت کردند و موزه را به تعطیلی کشاندند. در سراسر جهان در مقصدهای معروف گردشگری نیز چنین مشکلاتی پیش آمد.
در شهر پاریس کارکنان موزه توانایی کنترل شلوغی و ازدحام بیش از حد توریست ها را نداشتند و موزه لوور برای یک روز بسته شد. کوهنوردان کوهستان هیمالیا از ازدحام قله ی اورست نگران بودند و احتمال بالاترین آمار تلفات سال در این منطقه وجود دارد. در شهرها و مقصدهای توریستی اطراف جهان، از بارسلون گرفته تا بالی، پدیده اورتوریسم در طول سال مشکلات زیادی به همراه داشته است.
دریاچه السینور کالیفرنیا در بهار سال جاری مملو از گردشگرانی بود که به دنبال ثبت لحظات خود در کنار گل های وحشی دریاچه بودند تپه های شهر مملو از گردشگر بود و مردم از ترافیک ایجاد شده بسیار نگران و ناراضی بودند. این ازدحام سختی و آزار زیادی برای مردم محلی و جامعه دارد. در تابستان سال گذشته زمین های مملو از گل های آفتاب گردان در اطراف شهر تورنتو برای گرفتن عکس های زیبای اینستاگرام شلوغ شد و این منطقه بعد از نابودی توسط گردشگران بی مسئول به مکان معروف اینستاگرامی تبدیل شد.
وجود تخفیف های زیاد شرکت های هوایی، اتاق های اجاره شده توسط مردم بومی در سایت ایر بی ان بی و رسانه های اجتماعی که مقصدهای دیدنی و باشکوه را با مردم به اشتراک می گذارند همگی در این پدیده نقش دارند؛ این عوامل نعمت توریست ها، نفرین و ناراحتی مردم بومی و حتی شرایط خطرناک در برخی مکان های دور دست و آرام را به ارمغان آورده اند. جول دایچمن استاد مطالعات جهانی در دانشگاه بنتلی ماساچوست در مورد پدیده اورتوریسم می گوید: گردشگران جاذبه های دیدنی که برای تماشای آنها سفر کرده اند را نابود می کنند. برخی از جوامع برنامه های جدیدی ایجاد کرده و در تلاش اند که توریست ها را برگردانند، با قوانین و مقررات جدید و با اطلاعات خدمات عمومی می گویند که گردشگران در کشور میزبان می بایستی چگونه رفتار کند.

1 – فراموش نکنید اینجا خانه شخصی تان نیست.
دور از خانه بودن و کسب تجارب ناآشنا در فرهنگ های متفاوت ممکن است تحولاتی در افراد ایجاد کند، فرد حس آزادی کند و یا حتی حس هدونیسم به او دست دهد و به دنبال لذت مطلق باشد. اما بخاطر داشته باشید که این مقصد خانه و کاشانه ی افراد دیگری بوده و این فرهنگ به آنها تعلق دارد. پس بهتر است قبل از رزرو هتل کمی تحقیق کنید و بدانید دقیقا می خواهید از چه چیزی بازدید کنید. در نتیجه چه رفتاری می بایستی داشته باشید؟ خط مشی و سیاست رفتاری در محیط های طبیعی چیست؟، اگر از خدمات آژانس های مسافرتی بهره می برید می توانید در این باره از آنها پرس و جو کنید و راهنمایی دریافت کنید.
راشل داتز موسس شرکت مشاوره ای توریسم پایدار می گوید: مقصد گردشگری را مکانی مانند دیسنی تصور نکنید.
پاویا روساتی موسس شرکت خدمات مسافرتی فتوم و نویسنده همکار کتاب مسافرت به همه جا (هاردی گرنت، 2019)، به گردشگران یادآوری می کند که به مقصدهای شگفت انگیز و غریبه سفر کنند؛ هدف از سفر افزودن چیز خارجی به مجموعه تان نیست.
شاید در سفر به مکانی مانند تایلند با گرمای صد درجه بتوانید تاب و شلوار کوتاه بپوشید؛ اما در صورت بازدید از معابد بودایی ها این نوع پوشش بی احترامی محسوب می شود، اشتباه نکنید و لباس مناسب بر تن کنید.
دایچمن که اغلب با شاگردانش به کشورهای خارجی سفر می کند، به دیگران توصیه می کند که دقیق و حساس باشند و راهنمایی های لازم را از مردم محلی دریافت کنند. برای نمونه او می گوید: هنگامی که در شهرهای اروپایی در مترو یا در اتوبوس باشید، مردم محلی را خواهید دید که به آرامی نشسته اند و در حال خواندن یا استراحت می باشند. مانند آنها رفتار کنید؛ از مکالمه های بلند پرهیز کنید یا گرفتن عکس را به مکانی دیگر موکول کنید.

2 – در زمان و مکان مناسب عکس بگیرید
امروزه با وجود دوربین در گوشی های همراه مشاهده می کنید که افراد همیشه در حال عکس گرفتن می باشند. اما عکاسی از مردم، فرزندان آنها و حتی از خانه های شخصی ممکن است تجاوز به حریم خصوصی تلقی شود. همچنین به فضا و محیط طبیعی نیز احترام بگذارید؛ به سوی گل های وحشی نروید و آنها را برای گرفتن عکس یادگاری له نکنید. خطرات موجود در اطراف را فراموش نکنید؛ در آبشار کاترسکیل که در کوهستان کستکیل شهر نیویورک واقع شده است چهار گردشگر در سال های اخیر به خاطر گرفتن عکس های سلفی در میان شرایط خطرناک جان باختند. طبق گفته ی گیا ناردینی، استادیار دانشگاه دنور، شاید اگر لحظات کمتری مشغول عکاسی باشید بتوانید بیشتر از طبیعت اطراف خود لذت ببرید. همچنین با خودداری از عکاسی می توانید به مقصد گردشگری که از آن لذت می برید نیز کمک کنید و از پدیده اورتوریسم جلوگیری نمایید.

3 – هدیه بدهید
زمانی که روساتی، موسس شرکت خدمات مسافرتی فتوم، برنامه سفر با کروز در طول رودخانه آمازون را برنامه ریزی کرده بود، می دانست که در طول مسیر و در نزدیکی روستاها توقف خواهند داشت و در آن مکان کودکان به لوازم اساسی مانند مداد، مداد شمعی و کاغذ احتیاج دارند؛ بنابراین او چمدان خود را بیشتر با لوازم مورد نیاز مدرسه پر کرده بود، با رسیدن به این روستاها لوازم را هدیه داد و سپس با خرید صنایع دستی سنتی چمدان خود را پر کرد.
پول تان را به جای هتل های زنجیره ای بین المللی برای اقتصاد محلی خرج کنید و در رستوران ها و بارهای غذا میل کنید که با مالکان محلی اداره می شوند.
موسس شرکت مشاوره ای توریسم پایدار، داتز، می گوید: برای اینکه به محیط زیست کمک کنید تا حد امکان از سیستم های حمل و نقل عمومی استفاده کنید با این روش سفر بهتری را تجربه خواهید کرد.

4 – سلام دهید
داتز نویسنده ی کتاب جدید اورتوریسم: واقعیت ها و راه حل ها (2019) درباره ارتباط با مردم محلی یادآور می شود که پدرش بارها تذکر می داد که بهتر است جمله ی چگونه می توانم یک فنجان قهوه تهیه کنم را در زبان بومی یاد بگیرید.
حتی در مکان هایی که بیشتر مردم بومی به زبان انگلیسی تسلط دارند نیز بهتر است کلماتی مانند لطفا، مچکرم، بله، نخیر را یاد بگیرید تا تجربه ای واقعی کسب کنید و مورد استقبال اهالی قرار بگیرید.
همچنین با افرادی که مسئول کنترل ازدحام می باشند صبورانه و محترمانه رفتار کنید. در موزه ی لوور کارکنان گزارش دادند که خدمات بازسازی در اطراف مونا لیزا صورت گرفته بود و به همین خاطر مشکلات سازمانی پیش آمده، صف های طولانی شکل گرفته بود و در نتیجه گردشگران بی مسئول رفتار نامناسب و آزاردهنده ای با کارکنان داشتند.
گردشگران اعتراض داشتند که نسبت به دهه های گذشته از تعداد کارمندان پاسخ گو کاسته شده درحالی که میزان گردشگران تا بیست درصد نیز افزایش داشته است.
با وجود هیجان در مکان های شلوغ دایچمن، استاد دانشگاه، چنین بیان کرده است: تصور کنید که این شرایط در روستای خودتان پیش آید، پس با رعایت چند نکته ی ساده می توانید از پدیده اورتوریسم جلوگیری نمایید.

آیا احساس می کنید که بودجه ی شما برای مسافرت رفتن به شهری دیگر کافی نیست؟ شما تنها نیستید. بسیاری افراد ترجیح می دهند تا تعطیلات را در خانه و یا شهر خود بگذرانند تا اینکه به شهرهای دیگر سفر کنند و هتل های ایران را رزرو کنند. ولی نزدیک خانه بودن همیشه باعث بی حوصلگی شما نمی شود. می توانید اوقات بیشتری را صرف آرامش خود بکنید و کمتر پشت فرمان باشید و مقداری پول ذخیره کنید. چرا توریست شهر خود نباشید و زمان خود را با آرامش در آن سپری کرده و به اکتشاف حیات خلوت خود نپردازید؟ با انتخاب ماندن در شهر خود و نرفتن به مسافرت گران٬ شما پول ذخیره کرده اید و دوباره عاشق شهر خود می شوید.

روش اول: دیدن کردن از جاذبه های محلی

.جشنواره های فصلی رایگان را دریابید. آيا توریست ها از راه های دور و نزدیک برای شرکت در جشنواره های شهر شما می آیند؟ بروید و شکوفه های گیلاس را تماشا کنید یا به جشنواره ی مشهور بالن هوای داغ بروید که هیچوقت برای دیدن آن نرفته اید.

. اگر بر روی آب زندگی می کنید٬ ممکن است از تور کشتی کروز لذت ببرید که بعضی از آن ها تجربه ی تماشای غروب در کشتی کروز یا دلفین یا نهنگ را به شما پشنهاد می دهند.
. برای داشتن نقطه نظر کاملا متفاوت از شهر خودتان٬ برای سوار شدن به هلی کوپتر یا هواپیمای دو نفره ثبت نام کنید.

روش دوم: بهره بردن از شهر تا حد ممکن

. از مکان هایی دیدن کنید که به خودتان قول داده اید که یک روز از آن ها دیدن می کنید. الان وقت آن رسیده است.
. افراد محلی معمولا می توانند از تخفیف ها در بلیط های جاذبه ها٬ نرخ ورودی ها استفاده کنند. فقط بخواهید.

. اگرچه بسیار عالی است تا عکس های زیادی بگیرید ولی حواستان باشد تا از لحظه لذت ببرید.
. مانند یک توریست عکس بگیرید٬ نه فقط سلفی. از زمین های محلی و یا نشانه های شهر خود عکس بیاندازید. این کار باعث می شود تا شما ذهنیت توریستی داشته باشید.

. گزینه ی دیگر برای لذت بردن این است که اصلا رانندگی نکنید. خودرو را در خانه بگذارید و برای شام به بیرون بروید یا اجازه بدهید فرد دیگری رانندگی کند و یا از تاکسی های اینترنتی استفاده کنید.

. از قبل برنامه ریزی کنید و برای شب مورد نظر یک پرستار بچه استخدام کنید و یا از دوست یا خانواده ی تان بخواهید تا وقتی که شما در شب به بیرون رفته اید٬ از بچه های شما مراقبت کنند.

روش سوم: برنامه ریزی کامل برای تعطیلات در خانه

. اگر فقط آخر هفته و یا چند روز را دارید٬ نگران نباشید! شما همچنان می توانید زمان خوبی را برای بازی کردن نقش یک توریست در شهر خودتان داشته باشید.
. سعی کنید به کارتان توجه زیادی بکنید تا از رو به رو شدن با حجم انبوهی از کار بلافاصله بعد از اتمام تعطیلات رو به رو نشوید.

. بودجه ای حدود ۵۰۰ دلار برای یک هفته نقطه ای خوب برای شروع کردن می باشد.
. مطمئن شوید تا قیمت های فعالیت های مورد نظرتان٬ غذا خوردن در بیرون٬ بنزین و خدمات ماساژ را گرفته باشید و آن ها را در برنامه ریزی های خود با توجه به بودجه ای که دارید٬ لحاظ کنید.

. چند کپی از راهنمای سفر در شهر خود را بردارید و شروع به انتخاب فعالیت هایی بکنید که برای شما جذاب است.
. مواظب باشد که برای یک روز تعداد زیادی انتخاب نکنید. شما باید زمان زیادی را بین فعالیت هایتان برای استراحت در نظر بگیرید.
. با درست کردن تخته ی انتظارات٬ برای انجام برنامه هایتان و انرژی گرفتن از آن استفاده کنید. عکس هایی را از مجلات ببرید و برای اضافه کردن ایده به کلاژ خود از آن ها سود ببرید.

. با ساختن جوی خوب و شاد و آرام در شب اول شما احساس خود را برای شروع کل تعطیلاتتان ساخته اید.
. سعی کنید از چند یادآور فیزیکی برای اینکه به یاد بیاورید خانه ی شما در طول هفته در تعطیلات است٬ استفاده کنید. شمع ها و گل های تازه به ساختن توهم اینکه خانه ی شما یک هتل موقت است٬ کمک می کند.