خیابان های تهران – بلاگ ایران هتل آنلاین

خیابان ولیعصر تهران، خیابانی به بلندای قدمت ایران

نویسنده ایران هتل آنلاین — Sat, 06 May 2023 10:16:16 +0000

در تمام نقاط دنیا پایتخت هر کشور حرف اول را زده و بیشتر از همه ی شهرهای آن سرزمین مورد توجه بوده است. هرچند که کشور ایران در طول سال های متمادی پایتخت های زیادی عوض کرده اما در این یک قرنی که تهران بزرگ به عنوان پایتخت انتخاب شده است اتفاقات و آثار مهم تاریخی را به خود دیده و در دل خود جای داده است. یکی از آثار تاریخی مهم این استان، خیابان بسیار طولانی “ولیعصر” می باشد که در این مقاله به صورت جامع به آن پرداخته خواهد شد. اگر شما خواننده گرامی قصد سفر به تهران و دیدن خیابان ولیعصر را در سر دارید، پس در ابتدا از طریق سایت ” ایران هتل آنلاین” هتل خود را رزرو نمایید و سفر هوشمندانه ای را آغاز کنید. از بهترین هتل های تهران با امکانات درجه یک، هتل اسپیناس پالاس تهران و هتل استقلال تهران می باشد .

تاریخچه کلی خیابان ولیعصر: این خیابان طولانی که با وسعت 17,9 کیلومتر لقب طولانی ترین خیابان خاورمیانه را یدک می کشد در ابتدا با نام خیابان ” پهلوی” در سال 1300احداث شد. نکته قابل توجه در رابطه با این جاده این است که از میدان “راه آهن”، جنوب تهران آغاز و به منطقه “شمیرانات” در شمال تهران ختم می شود. خیابان ولیعصر با فرمان رضاشاه احداث شد و طولی نکشید که تبدیل به مهم ترین و پررفت و آمد ترین نقطه تهران شد. خیابانی که از ابتدا تا کنون به نام های متفاوتی معروف گشته است. بعد از انقلاب از نام ” جاده مخصوص پهلوی” به نام ” خیابان مصدق” تغییر نام یافت و بعد از دو سال به نام ” ولیعصر” تغییر یافت. علاوه بر طولانی بودن خیابان، درختان انبوه چنار که تعدادشان به 60 هزار اصله درخت می رسد نیز بر شهرت این منطقه قدیمی افزوده است. درختان چنار که عمرشان به صد سال می رسد، خیابان ولیعصر را در آغوش گرفته اند و این منطقه را تبدیل به یک منظره زیبا و چشم نواز کرده اند.

خیابان ولیعصر در تهران قدیم: طولی نکشید که درختان در دوطرف خیابان، قد برافراشتند و جوی های آب جاری شدند. در سال1307 ابتدا به دست ” بلدیه تهران” سنگ فرش شد، و اندکی بعد ” مجلس شورای ملی” دستور به گسترش آن را داد و عملیات قیرریزی در خیابان آغاز شد ودر سال 1311 بعد از خیابان های مهمی مثل: لاله زار این شاهراه هم به جمع خیابان های آسفالت شده تهران ملحق و کم کم ساخت این اثرتاریخی تکمیل شد. نکته اساسی در آن زمان این بود که این تعداد فراوان درخت، برای بقا نیاز به آبیاری منظم داشتند و همین مسئله باعث حفر سه حلقه چاه در سه راه زعفرانیه شد، و اینگونه درختان چناری که در فاصله دومتری از هم قرار داشتن، همچنین بوته های گل سرخ رشد کردند و جلوه بی نظیری به طولانی ترین خیابان خاورمیانه دادند. اما این جاده طولانی تا بیست سال بعد از احداث یعنی سال 1320 فقط محلی برای عبور و مرور وزیران و درباریان به شمار می رفت.

در تهران قدیم، شمیرانات به عنوان منطقه ای ییلاقی به شمار می رفته و این خیابان هم نقش یک جاده را ایفا می کرده است. بعد از عمومی شدن خیابان ولیعصر کم کم مغازه ها و مراکز گوناگونی در مجاورتش شکل گرفت، مراکزی مثل: بوت کلاب یا باشگاه قایقرانی، و در قسمت چپ خیابان هم آب نمایی زیبا و با شکوه شکل گرفت اما این پایان ماجرا برای خیابان ولیعصر نبود و در سال 1332 تا 1335 این شاهراه اساسی از حالت جاده بیرون امد و کم کم شکل امروزی را به خود گرفت و باعث تبدیل شدن چهارراه ونک به میدان نیز گشت. در همین سالها بود که تاسیسات تلوزیون ایران نیز در سمت چپ خیابان بنا شد وساخت فروشگاها، رستورانها، ویلاها و کافه های متعددی باعث رونق بیش از پیش خیابان ولیعصر گشت. از جمله کافه های معروف و فرنگی که اطراف خیابان ولیعصر ساخته شده اند می توان به: کافه چاتالوگاه، باربیکیو و کازبا اشاره کرد، همچنین این خیابان باعث رونق گرفتن فرهنگ و هنر نیز شد و سینماهای بی شماری از جمله : سینما اسپایسر و آتلانتیک در این خیابان بنا شدند.

خیابان ولیعصر در پاییز: فصل پاییز همیشه تصویری زیبا را به نمایش گذاشته است و چنارهای باصلابت این منطقه نیز در پاییز تصویری ورای تصور را به این منطقه بخشیده است. ریختن برگ های پاییزی در سطح خیابان منظره را تبدیل به زیباترین نقاشی پاییزی کرده و همین زیبایی بی حد و حصر می باشد که همگان را در سراسر دنیا به واکنش واداشته است به طوری که ” پیتر دلاواله” جهانگرد ایتالیایی در کتاب خود نوشته است: «اگر استانبول شهر سروهاست، تهران را باید شهر چنارها خواند.»

مشکلاتی که امروزه گریبان گیر خیابان ولیعصر شده است: با گذشت زمان از میزان توجه به این خیابان قدیمی کاسته شد و همین موضوع باعث بروز مشکلاتی از قبیل نابودی درختان چنار خیابان که به نوعی شناسنامه این منطقه به شمار می رفت، شد. همچنین احداث بناهای غول پیکر در اطرف خیابان باعث از بین رفتن نما وبافت قدیمی این منطقه شده است و دیگر خبری از آن آب و هوای پاک در این منطقه نمی باشد و اگر به این خیابان قدیمی رسیدگی نشود طولی نخواهد کشید که یکی دیگر از هویت های ملی این مرز و بوم نابود خواهد شد.

اماکن مهم خیابان ولیعصر: این خیابان منطقه ای بسیار مهم می باشد و مراکز و اماکن بسیاری را در خود جای داده است که می توان به : صداسیما، پارک ملت، بیمارستان خاتم الانبیا، بیمارستان ولیعصر، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، برج اسکان، بیمارستان دی، سینما استقلال، سینما قدس، پارک ساعی، سینما آفریقا، بیمارستان مهرگان، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، دانشگاه هنر، پارک دانشجو، تئاتر شهر، کاخ مرمر، مهدیه تهران و دانشکده پرستاری علوم پزشکی شهید بهشتی اشاره کرد.

ورودی های خیابان ولیعصر: همانطور که اشاره شد خیابان ولیعصر بسیار طولانی و از جنوب تا شمال تهران گسترده شده است که نقش و کارکرد مهم این خیابان طویل در نقشه تهران به وضوح دیده می شود و از مناطق 1، 3، 6 و 11 عبور می کند. همچنین میدان ونک، ولیعصر ومنیریه در مسیر خیابان ولیعصر قرار گرفته اند و بزرگراه های متعددی به این شاهراه مرتبط می شوند که همه اینها به خوبی میزان اهمیت خیابان ولیعصر را نشان می دهد.

آدرس خیابان ولیعصر: تهران چهارراه ولیعصر، تقاطع خیابان انقلاب. شما می توانید برای رسیدن به این منطقه پررفت و امد از وسایل نقلیه عمومی مانند: مترو واتوبوس استفاده نمایید. اگر با مترو قصد امدن به خیابان ولیعصر را دارید باید در خط 4 مترو سوار و در ایستگاه تئاتر شهر پیاده شوید. همچنین می توانید با انتخاب اتوبوس از ایستگاه چهاراه ولیعصر و خط 4، قدم به این قسمت از بافت تاریخی تهران بگذارید.

کلام آخر: تمام این آثار قدیمی وکهن به عنوان هویت وشناسنامه تک تک مردم ایران به شمار می رود که باید از آن پاسداری شود.

نوشته خیابان ولیعصر تهران، خیابانی به بلندای قدمت ایران اولین بار در بلاگ ایران هتل آنلاین. پدیدار شد.

خیابان لاله زار تهران

نویسنده ایران هتل آنلاین — Sat, 06 May 2023 09:55:04 +0000

اولش صدای واگن اسبی می آمد اما کم کم سر و کله ماشین دودی ها پیداشد، بعد هم که پای آسفالت و اتول های نو به خیابان ها بازشد سروشکل خیابان هم تغییرکرد. هر گوشه ای را که بنگری کافه ای آن هم به سبک و سیاق اروپایی جاخوش کرده است. قدم به قدم هم سینماها با آن سردرهای جذابشان چشم ها را مسحورمی کنند. اینجا لاله زار است، خیابانی که با روح تهران عجین است و همچون فرزندی در آغوش این مادر قدکشیده است اما حالا آنقدر چهره عوض کرده که به سختی شناخته می شود. قصد سفر به هرجای ایران عزیز و رزرو آنلاین هتل های تهران مانند هتل آزادی را اگر داشتید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید و در این خیابان گردی تاریخی آن هم در قلب تهران ما را همراهی کنید.

خیابان لاله زار
تاریخ را که زیر و رو کنید می رسید به دوران فتحعلی شاه قاجار به روزهایی که هنوز تهران آنقدر رشد نکرد ه بود و حصار طهماسبی که یادگار عهدصفویه بود همچنین دورتادور شهر را احاطه می کرد. آن روزها دو باغ زیبا بیرون حصارهای تهران جاخوش کرده بودند که یکی نگارستان نام داشت و دیگری باغ لاله زار! باغ هایی که هر دویشان جزو املاک پادشاهان قجری بود و جز پادشاهان، شاهزادگان و درباریان کسی حق استفاده از آن ها را نداشت. باغ را لاله زار می نامیدند چرا که مملو از حضور لاله های خودرو و گل های زیبای بهاری بود و نرده ها چوبی دورتادور آن را فرامی گرفت و پاسبان ها تمام هفت روز هفته در اطرا
خیابان لاله زار، روزگار تهران نو
اولش صدای واگن اسبی می آمد اما کم کم سر و کله ماشین دودی ها پیداشد، بعد هم که پای آسفالت و اتول های نو به خیابان ها بازشد سروشکل خیابان هم تغییرکرد. هر گوشه ای را که بنگری کافه ای آن هم به سبک و سیاق اروپایی جاخوش کرده است. قدم به قدم هم سینماها با آن سردرهای جذابشان چشم ها را مسحورمی کنند. اینجا لاله زار است، خیابانی که با روح تهران عجین است و همچون فرزندی در آغوش این مادر قدکشیده است اما حالا آنقدر چهره عوض کرده که به سختی شناخته می شود. قصد سفر به هرجای ایران عزیز و رزرو آنلاین هتل را اگر داشتید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید و در این خیابان گردی تاریخی آن هم در قلب تهران ما را همراهی کنید.

خیابان لاله زار
تاریخ را که زیر و رو کنید می رسید به دوران فتحعلی شاه قاجار به روزهایی که هنوز تهران آنقدر رشد نکرد ه بود و حصار طهماسبی که یادگار عهدصفویه بود همچنین دورتادور شهر را احاطه می کرد. آن روزها دو باغ زیبا بیرون حصارهای تهران جاخوش کرده بودند که یکی نگارستان نام داشت و دیگری باغ لاله زار! باغ هایی که هر دویشان جزو املاک پادشاهان قجری بود و جز پادشاهان، شاهزادگان و درباریان کسی حق استفاده از آن ها را نداشت. باغ را لاله زار می نامیدند چرا که مملو از حضور لاله های خودرو و گل های زیبای بهاری بود و نرده ها چوبی دورتادور آن را فرامی گرفت و پاسبان ها تمام هفت روز هفته در اطراف باغ به نگهبانی می پرداختند. باغ لاله زار کوچکتر از باغ نگارستان بود و علاوه بر تفرج شاهزادگان قجری گاهی اگر میهمانی از دول خارجی می رسید در این باغ اقامت می کرد. نقل است به وقت ساخت باغ نگارستان یک افسر فرانسوی که مسئول ساخت این باغ بود در تمام مدت اقامتش در باغ لاله زار ساکن بود. یا میرزا قائم مقام فراهانی مرد نام آشنای تاریخ ایران هم در این باغ اقامت داشته است. اما در هیچ یک از منابع تاریخی نقل نشده که این باغ کی و به دست چه کسی ایجاد شده است. باغ لاله زار محلی برای برگزاری جشن روز سیزدهم فروردین بوده و خانواده سلطنتی روز سیزدهم فروردین را در دامان این باغ به سر می برده اند. روزها می گذرد و ناصرالدین شاه قاجار به حکومت می رسد. در این دوران برای نخستین بار بین کاخ گلستان که محل جلوس شاه بوده و باغ لاله زار یک خط تلگراف متصل می شود و لاله زار را یک قدم به تکنولوژی نزدیک تر می کند. شهر تهران آن روزها بی محابا در حال گسترش بود و تنها دیوارهای عصر صفوی جلوی پیشروی خانه ها و دکان های کوچک و بزرگ را می گرفت تا اینکه ناصرالدین شاه قاجار در سال 1250 هجری شمسی دستور می دهد حصار دور شهر را تخریب کنند و در عوض دوازده دروازه دورتادور شهر تهران بسازند. این تصمیم اما علاوه بر رشدوگسترش شهر متاثر از رقابتی بود که ناصرالدین شاه با خلفای عثمانی داشت و می خواست پایتختی درخور داشته باشد.

شهر پیشرفت می کند و دروازه ها ساخته می شود و در جریان این پیشرفت به یکباره باغ لاله زار درست در میان شهر و دروازه دولت نیز رو به این باغ قرار می گیرد. حالا هر وقت شاهزادگان قاجاری قصد عزیمت از ارگ شاهی به باغ را داشتند از دروازه دولت عازم لاله زار می شدند. لاله زار حالا بیشتر در دسترس بود و دورتا دورش را خانه ها و عمارت ها دربرگرفته بوند. تا اینکه یک روز ناصرالدین شاه قاجار به ترغیب صدراعظم خود میرزا حسین خان سپهسالار عازم دیار فرنگ می شود و در همان سفر اول دلباخته خیابان شانزلیزه! شاه که حسابی با آب و هوای فرنگ ساخته بود به محض برگشت از دیار فرنگ به فکر ساختن خیابانی به سبک و سیاق شانزلیزه می افتد تا تهرانی ها هم برای تفرج و وقت گذرانی خودشان را به این خیابان برسانند. دستور صادر می شود و بخشی از باغ لاله زار که درختانش را از دست داده بود در دو طرف باغ به دو خیابان که حالتی کوچه باغی داشتند مبدل می شود. یک خیابان لاله زار و دیگری خیابان سعدی. آب و هوای خوب اطراف باغ لاله زار هم سبب می شود تا بزرگان و ثروتمندان و رجال سیاسی آن روزها در اطراف این باغ و خیابان تازه تاسیسش خانه ها و عمارت ها برپا کنند و کم کم لاله زار رونق می یابد. میرزا علی اصغر خان اتابک که صدراعظم سه پادشاه قاجاری بود هم در این خیابان زمین هایی را متصرف می شود و عمارتی برای خودش برپا می کند. اقامت وی که یکی از مهم ترین رجال سیاسی آن دوران بوده سبب می شود تا یک خط کالسکه رو یا همان واگن اسبی تا درب خانه وی کشیده شود و اتابک اعظم در این زمینه نیز نگرانی خاصی نداشته باشند!

عمه پدری ناصرالدین شاه هم که در هند اقامت داشته سنگ تمام می گذارد و برای نوه برادرش سه فیل و یک کرگدن پیش کش می نماید که آن ها هم به سبب آموزش علوم طبیعی به باغ لاله زار منتقل می شوند و مردم نرم نرمک برای دیدن این حیوانات و برخی حیوانات دیگر که از گوشه و کنار ایران شکار شده بودند به این باغ و خیابان تازه تاسیسش می آیند و لاله زار پررونق تر می شود. به نظر می رسد حمله یک پلنگ به یک کودک که منجر به از دست رفتن دست این کودک می شود در نهایت ناصرالدین شاه را بر آن می دارد تا حیوانات را به باغ وحشی در دوشان تپه منتقل کنند اما آن خیابان که درست آن سوی باغ قرار داشت با همان نام باغ وحش باقی می ماند. در سال 1271 ه.ش اما اتفاق دیگری رقم می خورد و ناصرالدین شاه خزانه اش را خالی می بیند بنابراین طی دستوری زمین های باغ لاله زار را تنها 90 هزار تومان ناقابل به فروش می رساند. درخت ها بریده، گل ها از بین رفته و نرده ها و حصارهای چوبی برچیده می شوند و باغ لاله زار برای همیشه از صحنه روزگار محو می شود و زمین ها بین مقربین درگاه پادشاهی تقسیم می گردند. اما این واقعه سبب پیشرفت بیشتر خیابان تازه تاسیس لاله زار می شود. با پیدا شدن سر و کله بانک ها، سفارت خانه ها، نمایندگان دول خارجی، رجال سیاسی و ساخته شدن عمارت های باشکوه با نماهای زیبا سنگی و آجری که بیشتر سر و شکلی اروپایی داشتند لاله زار تبدیل به یکی از محلات اعیان نشین و متجدد آن دوران می گردد.

آن روزها حتی یک کلیسای کوچک و مدرسه ای برای کاتولیک ها و یک گل فروشی که نخستین گل فروشی ایرانی بود هم در این خیابان سنگ فرش شده قرار داشته است. سفارت خانه ها، خانه های اعیانی، مغازه های جواهرفروشی و حتی صرافی ها نیز در این خیابان اقامت می کنند. نرم نرمک اما سر و کله عکاسی ها، رستوران ها، کافه ها، حتی پارچه فروشی ها و .. نیز در این خیابان پیدا می شود چرا که بالاخره لاله زار پاتوق خارجی هایی هم بود که هی به سفارت مراجعه می کردند و خیلی زود رنگ و بویی اروپایی گرفت.

با فرارسیدن دوره مشروطیت و حکومت محمدعلی شاه دیگر لاله زار تنها یک خیابان متجدد و اعیان نشین نبود بلکه با پیداشدن سر و کله احزاب و افتتاح دفترهایشان و برگزاری میتینگ ها و سخنرانی ها و افتتاح دفاتر روزنامه هایی همچون دفتر مجله صبا در این خیابان، لاله زار به یکی از سیاسی ترین تفرجگاه های ایران مبدل میشود. اما علاوه بر این تغییرات بزرگ لاله زار در این روزگار شاهد تولد اولین سالن های تئاتر در ایران بود. تئاترهایی همچون نصر که حالا تهران نام دارد و گیتی و پارس جزو آندست تماشاخانه هایی بودند که خیلی ها را برای گذر اوقاتشان به لاله زار می کشاندند و لاله زار را به خیابانی با هویتی فرهنگی تبدیل می کنند. گراند هتل که نخستین هتل مدرن ایرانی بود نیز درست در همین خیابان ساخته شد تا سبک و سیاق اسکان مسافرین را هم تغییر دهد. اما این توسعه که در ادامه منجر به شلوغی بیشتر این خیابان می شد سبب شد تا اعیان و ثروتمندان این خیابان کم کم خانه ها و محل سکونتشان را به حوالی باغ نگارستان که منطقه ای در شمال شهر و بسیار آرام و خوش آب و هوا محسوب می شد منتقل کنند و لاله زار بیشتر شکل تفریحی به خود بگیرد.

خیابان لاله زار در دوران پهلوی
با روی کار آمدن حکومت پهلوی لاله زار تبدیل به خیابانی آسفالته و نو شد و یک چهارراه درست در وسط آن احداث شد که موسیو کنت نام داشت. همزمان با دوران پهلوی اول و روی دادن کودتای 28 مرداد بازهم سرنوشت این خیابان دستخوش تحولات بسیاری شد. سینماهای مدرن و وسیع مثل سینما گراند هتل که در ست روبروی هتل قرار داشت در سرتاسر این خیابان ساخته شد. علاوه بر سالن های تئاتر و سینماها کافه ها، رستوران ها، کاباره ها، تجارت خانه ها، عکاس خانه ها، آرایشگاه ها، پارچه فروشی ها، چاپخانه ها، خیاط خانه ها، فروشگاه ها مد روز و شیرینی فروشی ها، شکلات فروشی ها، فروشگاه های کیف و کفش، پرده فروشی ها و .. در این خیابان سربرآوردند و به یکباره لاله زار را به یکی از محبوب ترین خیابان ها و تفرجگاه های تهران مبدل کردند که گاه با نمایش یک فیلم صدها تن خودشان را به این خیابان می رساندند و سالن های تئاتر آن مملو از حضور تماشاچی ها بود. برگزاری کنسرت های موسیقی به همراه نمایش نامه خوانی ها نیز در این خیابان صورت می گرفت و لاله زار به مدرن ترین خیابان ایران مبدل شد. خیابانی که خاطرات بسیاری در آن رقم خورد و به نوعی نماد تجدد و نوگرایی در تاریخ آن روزهای ایران محسوب می شد.

خیلی ها هنوز هم فروشگاه های بزرگی همچون پیرایش را به خاطر دارند که همه چیز از لوازم خانه گرفته تا لباس های مد روز در آن عرضه می شد. بعدها سر و کله فروشگاه های بزرگ دیگری پیدا می شد که لاله زار را به یک مرکز خرید بزرگ مبدل می کرد. پاساژها هم از دیگر اعضای این خیابان بزرگ و بلندبالا بوند که سر و شکل خیابان را به کلی تغییر دادند. اما لاله زار با رشد و توسعه تهران به خصوص در دهه 30 و 40 شمسی رو به افول رفت و با کوچ اعیان نشین های تهران به سوی شمال شهر و انتقال فروشگاه ها و مراکز لوکس به آن سمت و سو بیشتر به پاتوق آدم های متوسط جامعه مبدل شد که برای گذران اوقات فراغت سری به خیابان لاله زار می زدند. اجرای نمایش نامه ها و موسیقی های مبتذل هم در این دهه ها در خیابان لاله زار رایج بود و سبکی با نام لاله زاری را پدید آورد. آثاری که جای اجراهای وطن پرستانه و ترقی خواه را گرفت و وجهه لاله زار را عوض کرد.
خیابان لاله زار پس از انقلاب
با وقوع انقلاب لاله زار بازهم دستخوش تغییرات زیادی می شود. بسیاری از سینماها و کاباره ها به آتش کشیده و تعطیل می شود. گراند هتل که در دوره پهلوی دوم متروکه شده بود به صورت نیمه مخروبه درمی آید و ظاهر این خیابان برای همیشه تاریخ عوض می شود. حالا با گذر سال ها دیگر اثری از آن همه عمارت ها و بناهای شکوهمند تاریخی باقی نمانده و تنها عمارتی که از آن روزها به یادگار مانده عمارت میرزا علی اصغر اتابک است که با نام عمارت دایی جان ناپلئون و یا خانه و باغ اتحادیه شناخته می شود. از 15 سینمای فعال آن روزهای خیابان لاله زار هم تنها 5 یا شش سینما هنوز مشغول به کارند. سالن های تئاتر تعطیل شده و تنها برخی از آن ها بازسازی شده و مثل خانه تئاتر تهران هنوز مشغول به کارند. کافه ها و رستوران ها هم از این خیابان رخت بربسته اند. لاله زار اکنون در مرکز شهر تهران قرار گرفته و یکی از شلوغ ترین و پرترددترین خیابان های شهر تهران است. خیابانی یک طرفه که رو به شمال می رود و مشمول طرح زوج و فرد است. خیابانی که مغازه های کوچک و بزرگ سرتاسرش را اشغال کرده اند و آنچه بیشتر از همه به چشم می خورد مغازه های الکتریکی است. لوسترها و چراغ های رنگ به رنگ هم بخش اعظمی از این خیابان را اشغال کرده اند.

لاله زار راسته لوازم الکتریکی
شاید جالب باشد اگر بدانید همین مغازه های الکتریکی یک عقبه تاریخی بسیار شنیدنی دارند. خیلی ها فکر می کنند پس از وقوع انقلاب این خیابان به راسته لوازم الکتریکی مبدل شده است اما در واقع این داستان سال ها قبل، حتی قبل از به روی کارآمدن پهلوی دوم استارت خورده بود. قدیمی ترهای این راسته از مردی کلیمی سخن می گویند که در فاصله بین سال های 1315 تا 1320 در این راسته یک مغازه الکتریکی داشته و البته شاید حتی سال ها قبل هم چنین مغازه ای وجود داشته اما حالا سندی از آن در دست نیست. سری به برخی از این الکتریکی ها که بزنید خواهید دید که عکس صاحبان قبلی این مغازه ها تا چند نسل قبل به در و دیوار مغازه ها نصب کرده اند و پیشه اجدادشان را ادامه داده اند. یکی از قدیمی ترین مغازه های این راسته الکترولاندیس است که توسط یکی از مهندسان آن دره با نام افضلی پور افتتاح شده است که وی بنیانگذار دانشگاه شهید باهنر کرمان است. ویترین این مغازه هنوز هم همان ویتریت هفتاد و اندی سال پیش است که از سوئیس وارد شده است. اما آنطور که به نظر می آید خیلی هایی که تا قبل از انقلاب شغل شان اداره سینما یا سالن های کاباره بوده پس از انقلاب به سبب پررونق بودن این شغل اقدام به تاسیس واحدهای فروش لوازم الکتریکی کرده اند. حالا لاله زار که برخی نماهای دوران پهلوی اش را بازسازی کرده اند خیابانی بی هویت است که در زرق و برق میان لوسترها، گذشته اش را به دست فراموشی سپرده است. واقعه ای که در دنیای پرسرعت امروز آنقدرها هم دور از ذهن نیست.

نوشته خیابان لاله زار تهران اولین بار در بلاگ ایران هتل آنلاین. پدیدار شد.

تاریخچه خیابان سئول تهران و خیابان تهران در شهر سئول کره جنوبی

نویسنده ایران هتل آنلاین — Sat, 06 May 2023 09:27:51 +0000

نام گذاری خیابان های تهران هر کدام حکایتی دارد. هر خیابانی برای خود تاریخچه ای دارد و فلسفه ای پشت نام آن قرار گرفته است. در سال 1977 تهران و سئول خواهر خوانده یکدیگر شدند و شهرداران این دو کشور قراردادی را امضا کردند مبنی بر اینکه هر کدام به نشانه اتحاد و دوستی یکی از خیابان های شهر خود را به نام کشور دیگر کند.
دانستن این نکته که در گذشته ای نه چندان دور کره ای ها آرزوی رسیدن به میزان توسعه و پیشرفت ایران را داشتند و امروز با گذشت کمتر از نیم قرن این رویای ایرانیان است که به سرعت توسعه و پیشرفت کشوره کره برسند، قابل تأمل است.

برای بازدید از خیابان سئول باید به تهران سفر کنید. برای سفر به تهران با انتخاب یکی از هتل های تهران مانند هتل اسپیناس پالاس تهران، سفری بدون دغدغه به این کلان شهر پر جاذبه داشته باشید.

تاریخچه این نامگذاری
روابط اقتصادی دو کشور ایران و کره بسیار از گذشته بسیار نزدیک و دو جانبه بود. به طوری که در سال 1354 با سفر شهردار ایران به کره این دو کشور خواهر خوانده اعلام شدند و برای نشان دادن وحدت و همبستگی تصمیم به نامیدن خیابانی در تهران به نام سئول و خیابانی در سئول به نام تهران گرفتند.

خیابان تهران در بخش گنگ سئول قرار دارد. این خیابان اکنون یکی از پر ترددترین و لوکس ترین خیابان های این شهر است. دفتر مرکزی شرکت های بزرگی مانند هینیکس و سامسونگ در این خیابان هستند. همچنین بلندترین و گران قیمت ترین سازه شهر در این خیابان است که ساختمان دولت کلان شهر سئول است. کم کم تمایل بانک ها و موسسات مالی و همچنین سایر شرکت ها به این خیابان بیشتر و بیشتر شد. این خیابان تنها خیابان این شهر است که نامی خارجی دارد.

به گفته ی جنگ بیونگ اوکه : «در جریان جنگ اعراب با اسرائیل کشورهای عربی فروش نفت به همهٔ کشورهای طرفدار آمریکا را تحریم کرده بودند. در آن زمان ما یک کشور طرفدار آمریکا بودیم. ایران نیز یک کشور طرفدار آمریکا بود. اما اگر کشورهای عربی نفت‌شان را به ما نمی‌فروختند، همهٔ کارخانه‌های ما از کار می‌افتادند. از این رو، ایران آن نفت را به ما ارائه داد؛ زیرا کشورهای عربی این کار را نمی‌کردند. اگر ایران در آن زمان به ما نفت نداده بود، اقتصاد کره به شدت آسیب می‌دید؛ چون همهٔ کارخانه‌ها از کار می‌افتادند.»

همکاری این دو کشور با انقلاب اسلامی و پس از آن نیز ادامه پیدا کرد. با رشد سریع کره، برندهای سامسونگ و ال جی و همچنین اتومبیل های هیوندا و دوو در بازارهای ایران گسترش یافتند.

خیابان سئول یکی از خیابان های معروف تهران است. این خیابان 3 کیلومتر است و در شمال تهران واقع شده است. در داخل خیابان سئول، پارکی به همین نام نیز قرار دارد. خیابان سئول از انتهای بزرگراه یادگار امام آغاز و در میدان شیخ بهایی خاتمه پیدا می کند.

معرفی برخی از مکان های دیدنی سئول
سئول شهری بسیار مدرن است که جاذبه های گردشگری متنوع و جالب توجهی دارد. این شهر پر جنب و جوش و لوکس یکی از پرطرفدارترین مقصدهای گردشگری دنیاست.
مراکز خرید لوکس،انواع پارک های زیبا، معابد و بناهای تاریخی با ارزش، رستوران های متعدد، غذاهای خوشمزه و مهم تر از همه سیستم حمل و نقل عمومی بسیار منظم و کارآمد این شهر را مملو از توریست هایی با رده های سنی مختلف کرده است.

قصر جیونگ بوک گونگ
معروفترین مکان گردشگری این شهر است که به دستور پادشاه تانجو ساخته شده است. این مکان مجموعه ای از ساختمان هایی است که موزه مردم شناسی و موزه ملی دو ساختمان آن هستند. این قصر از چندین قصر باشکوه تشکیل شده است و بقایای سلسله جوئسون در آن دست نخورده باقی مانده اند.
ساعت های بازدید از این قصر از 9 صبح تا 11 شب است و راهنمایانی با زبان های انگلیسی، چینی و ژاپنی توضیحاتی در خصوص این قصر ارائه می دهند.

بازار دونگ دمون

منطقه ای بزرگ است که شامل انواع بازارهای سنتی و مراکز خرید است. هر چیزی که بخواهید در این بازار پیدا می شود. قیمت محصولات نیز در این بازار بسیار مناسب هستند. در تمام طول شبانه روز گردشگران زیادی در این بازار مشغول خرید هستند. در کنار بازار سنتی مراکز خرید مدرن نیز قرار دارد.

علاوه بر این بازار سنتی، بازار دیگری نیز به نام میونگ دونگ طرفداران بیشماری دارد. چینی ها و ژاپنی های زیادی در تعطیلات آخر هفته برای خرید به این بازار می آیند.

برج N سئول

این برج که در سال 1969 ساخته شد در ابتدا با هدف برج پخش رادیو و تلوزیون ساخته شد ولی در سال 1980 اجازه بازدید عمومی از آن داده شد. تراس دیدنی این برج و رستوران هایی که در آن قرار دارد مورد توجه گردشگران بیشماری هستند. منظره که از رصد خانه دیجیتالی این برج مشاهده می کنید را کمتر جایی می توان دید. در این رصدخانه نمایی 360 درجه از شهر سئول را می بینید.

در طبقه بالای این برج تراس بزرگی وجود دارد که یکی از پاتوق های زوج های جوان است. زوج های عاشق برای نامیرا بودن عشقشان قفلی به حصار این تراس می زنند.

دیوار سئول
این دیوار در دوران سلسله چوسان یعنی در سال 1396 ساخته شد. طول آن نزدیک 19 کیلومتر و ارتفاع آن در حدود 8 متر است. این دیوار 8 دروازه داشته که در حال حاضر تنها 6 دروازه آن باقی مانده است.

رودخانه چئونگی چئون
این رودخانه 11 کیلومتری درست از مرکز شهر عبور می کند. این رودخانه مصنوعی حاصل بازسازی رود چئونگی چئون متعلق به دوران چوسان است که از میدان چئونگی آغاز می شود و به رود هانگانگ می ریزد. در دو طرف رودخانه سکوهایی تعبیه شده و نورپردازی های زیبایی در آن صورت گرفته است. گردشگران و شهروندان سئول را در طول این رودخانه و در روی سکوها مشاهده می کنید. همچنین در طول مسیر حرکت این رود پل های هوایی، آبشارهای زیبا، گالری های هنری و نورپردازی های بسیار زیبایی درست شده اند.

نوشته تاریخچه خیابان سئول تهران و خیابان تهران در شهر سئول کره جنوبی اولین بار در بلاگ ایران هتل آنلاین. پدیدار شد.

خیابان تجریش تهران، پر از شور زندگی

نویسنده ایران هتل آنلاین — Sat, 06 May 2023 09:27:40 +0000

رنگ، ازدحام و زندگی، توصیفی از این خیابان پرجاذبه پایتخت است. خیابان تجریش تهران یکی از خیابان های قدیمی آن است که قدم زدن در آن بسیار خاطره انگیز و جالب است. خرید از حجره های قدیمی با کاشی کاری هایی که بر روی سردر خود دارند آدم را به گذشته های دور می برد. تماشای انواع محصولات رنگارنگ و دلفریب بازار تره بار و خرید میوه ها و تره بار تازه چند ساعتی آدم را مشغول می کند.

انگار حس زندگی در راهروهای بازار سنتی این خیابان وجود دارد. کوچک و بزرگ، زن و مرد و حتی توریست های بیشماری را در طول این خیابان مشاهده می کنید که هر یک مشغول کاری هستند. به جز افرادی که فقط از این خیابان عبور می کنند سایرین بی دغدغه سرگرمند. عده ای خرید می کنند، برخی از خوراکی های خوشمزه ای که در جای جای این خیابان هست لذت می برند، چند نفر به قصد زیارت وارد امام زاده صالح می شوند و باقی نیز به تماشای این همه زیبایی مشغولند.

هتل های تهران

برای گشت و گذار در این خیابان به تهران سفر کنید. با انتخاب و اسکان در یکی از هتل های تهران به سیر و سیاحت در پایتخت زیبا بپردازید. از بهترین هتل های تهران که نمای رو به شهر دارند می توان به هتل اسپیناس پالاس اشاره کرد.

خیابان تجریش کجاست؟

تجریش در انتهای شمالی خیابان بلند ولیعصر قرار دارد. از همه جای تهران به راحتی به این میدان دسترسی پیدا می کنید. خط 1 متروی تهران در این میدان ایستگاه دارد. تاکسی های خطی از میدان تجریش به آزادی، صادقیه، شهرک غرب و مسیرهای دیگر تردد می کند. ترمینالی نیز برای اتوبوس ها وجود دارد. همچنین اتوبوس های BRT مسافران را تا راه آهن می رسانند.

تاریخچه تجریش
این خیابان که در حدفاصل دو خیابان ولیعصر و خیابان شریعتی قرار دارد، در گذشته به نام طجردشت نامیده می شده است. امروزه یکی از خیابان های شلوغ تهران است.

بر اساس روایت های تاریخی که وجود دارد در گذشته در اطراف پل رومی باغ بزرگی به نام گل باوکان وجود داشت که تجریش در آنجا واقع شده بود. در اطراف این باغ گرگ های زیادی سکونت داشتند که مزاحمت زیادی برای اهالی ایجاد می کردند. از این رو اهالی منطقه دهکده را ترک کرده و در نزدیکی امام زاده صالح سکنی گزیدند و به این ترتیب تجریش کنونی به وجود آمد.

سالیان بعد که طهران به عنوان پایتخت قاجار انتخاب شد تجریش را عنوان ییلاق خود در نظر گرفتند و باغ های زیادی را برای فصل گرمای خود احداث کردند.

در آن زمان تجریش سه محله داشت: محله بالا و پایین و حومه. محله بالا باغ فردوس و زعفرانیه و چهارراه حسابی و الهیه بود. محله پایین دزاشیب و قیطریه و فردوسی و ظهیر الدوله و اسدی، حومه هم زعفرانیه و محمودیه و …
با مرور زمان مردم از سایر شهرها به سوی تهران کوچ کردند و رفته رفته با افزایش جمعیت تجریش به شکل کنونی درآمد.

با افزایش ماشین و جمعیت، باغ های زیبا این منطقه تبدیل به ویلا شدند، ویلاها تخریب شدند و برج های بلند و ساختمان ها جای آنها را گرفتند.

اکثر تهرانی ها علی الخصوص آن هایی که ساکن تجریش و شمیرانات هستند، با بازار سرپوشیده و تاریخی تجریش تهران خاطره دارند. این بازار که در مجاورت رودخانه ی تجریش واقع شده است از بازار های سرپوشیده ی سنتی ایران محسوب می شود.

در گذشته در اطراف بازار سنتی تجریش ساختمان های مسکونی نبود. جز امام زاده صالح و بازار سنتی تجریش بقیه تمام باغهایی با درختان میوه بود. از هر تهرانی که پا به سن گذاشته اند اگر بپرسید احتمالا در مورد این باغ ها برایتان خاطره هایی بیان کنند.

تجریش پر جاذبه
تجریش که زمانی بسیار خلوت و سوت و کور بود اکنون جاذبه های گردشگری فراوانی در طول خود دارد. این جاذبه ها از نوع مذهبی، تاریخی و تفریحی هستند. به همین دلیل شهرداری تهران طی عملیاتی آستان مبارک امام زاده صالح و بازار تجریش را مرمت کرد.
میدان تجریش اکنون یکی از گذرگاه های اصلی پایتخت است و در هر ساعتی از شبانه روز شلوغ است. جاهای دیدنی تجریش را در ادامه معرفی می کنیم:
یکی از جاذبه های طول این خیابان خوردن در ایستگاه های جذاب و متنوع شکم گردی است. انواع خوراکی های خوشمزه با عطر و طعمی مسخ کننده در طول این خیابان و در رستوران ها و یا فست فودهای کوچک و بزرگ و حتی در دکه های کنار خیابان به فروش می رسند. خوراکی هایی مثل حلیم، جگر، آش، کباب و انواع فست فود.

اکبر مشتی، معروف ترین بستنی فروشی تهران است که در میدان تجریش مغازه ای کوچک دارد. این بستنی بالای 70 سال قدمت دارد. آن را اکبر جعفری یک جوان ملایری این خوراکی خوشمزه را بومی کرد و آنقدر معروف شد که آوازه آن به خارج از کشور نیز رفت.

این بستنی که از بهترین گلاب کاشان و زعفران اصل درست می شود و طرفداران بسیار زیادی دارد. خیلی ها برای خوردن این بستنی از مسافت های دوری از تهران به تجریش می آیند.

امام زاده صالح فردی از نوادگان امام موسی کاظم بود. وی از سوی فردی به نام حسن تعقیب می شده و سرانجام در محل فعلی این امامزاده که در گذشته باغی بود شهید می شود. اهالی این منطقه برای وی مرقدی می سازند. با مرور زمان وجود این مرقد سبب جاری شدن خیر و برکت برای مردم این منطقه شد.

در عکس بالا تصویر چناری که در امامزاده صالح وجود داشت را مشاهده می کنید. این چنار قدمتی دیرینه داشت. در برخی سفرنامه ها نامی از این درخت چنار برده شده است. اما بعدها بنا به دلایلی اقدام به قطع چنار گرفته شد.

بنای اصلی بقعه در قرن 5 هجری ایجاد شده و با حمله مغول ویران شد. سپس در سال 700 هجری فردی به نام غازان خان اقدام به احیاء و بازسازی آن می کند. سپس در دوره های صفویه و دوره قاجار بخش هایی به این امام زاده و بقعه اضافه می شود.
در داخل حرم نقاشی های بسیار ظریفی کشیده شده و همچنین مقرنس کاری های بسیار زیبایی در زمان هلاکو میرزا انجام شده است. این شخص فرزند فتحعلی شاه است.
این امام زاده دو درب ورودی دارد. یکی درب غربی است که به پایانه اتوبوس های شهری باز می شود و درب شمالی به بازار تجریش گشوده می شود. ورودی بانوان و آقایان جداست.
این مکان مقدس یکی از باشکوه ترین امامزادگان است که بارگاه آن مشتاقان زیادی دارد. در هر روز چیزی نزدیک به 30 هزار نفر در این امامزاده به زیارت مشغولند. به گفته مردم نذر نمک این امامزاده بسیار حاجت می دهد.

مرکز خرید تندیس یکی دیگر از مکان های تفریحی میدان تجریش است. این مرکز خرید چهار طبقه دو رستوران مجلل و بسیار معروف دارد. برندهای معروف در این پاساژ شعبه دارند. البته خرید کردن از این پاساژ و صرف غذا در رستوران های آن بسیار گران قیمت است.

پاساژ قائم تجریش نیز یکی از قدیمی ترین پاساژهای این شهر است. این پاساژ در کنار بازار سنتی قرار دارد. هر چیزی در این پاساژ پیدا می شود از طلاجات و بدلیجات بگیرید تا انواع پوشاک و وسایل تزئینی و کیف و کفش و غیره.
علاوه بر آن چندین کافی شاپ و بستنی فروشی نیز در این پاساژ وجود دارند.
خیابان تجریش تهران
بازار میوه و تره بار تجریش نیز تنها یک بازار نیست. خود یک جاذبه گردشگری است. رنگ و رنگ و رنگ است که در این بازار می بینید. بوی سبزی تازه و تماشای انواع میوه های واکس خورده و براق انسان را با خود می برد.

محصولات این بازار بسیار تازه و با کیفیت هستند. شما هر چیزی در این بازار پیدا می کنید. اصلا شاید نام برخی از این میوه ها را ندانید!

نوشته خیابان تجریش تهران، پر از شور زندگی اولین بار در بلاگ ایران هتل آنلاین. پدیدار شد.

بازار تجریش تهران

نویسنده ایران هتل آنلاین — Sat, 06 May 2023 09:27:28 +0000

درست است که مال ها و مراکز خرید بزرگ مدرن با مراکز تفریحی و رستوران ها و کافه هایشان طرفداران بسیاری دارند و برای گذران یک روز پرخاطره و یک خرید خوب و حسابی مکان های مناسبی هستند، اما فکر میکنم حتی اگر یک قرن دیگر هم بگذرد بازهم بازار برای هر ایرانی یک چیز دیگر است که اصلا حسابش با همه پاساژها و مال ها فرق می کند. حجره هایی کوچک و راسته ها و سراهایی که از شیر مرغ تا جان آدمیزاد در آن ها پیدا می شود و برای همه ما ایرانی ها یک جور خاطره بازی است. این بار شما را به بازدید از یک بازار نقلی و کوچک دعوت میکنم که نه تنها برای شما که حتی برای توریست های خارجی هم جذاب است. بازار تجریش در شمال تهران مقصد این باره ماست. کافی است یک بار عکس بازار تجریش را دیده باشید تا شما هم عاشق این بازار خاطره انگیز در آغوش امام زاده صالح(ع) شوید.

خریدی در مجاورت امام زاده صالح(ع)
از وقتی پای آسفالت به خیابان ها و گذرهای شهرها رسید، مدرنیته به سرعت برق وباد شروع به بلعیدن همه چیز کرد و ظاهر زندگی ها را آن چنان دگرگون ساخت که دیگر هیچ چیز حتی با پنجاه سال قبل قابل مقایسه نبود. تهران در طول این سال ها اما به واسطه پایتخت بودنش در مدرن شدن گوی سبقت را از همه شهرهای ایران ربوده بود و به یکباره به اندازه ای قد کشید که اصلا هیچ کس یادش نمی آید تهران کی اینقدر بزرگ شد. اگر از ریش سفیدها بپرسید برایتان خواهند گفت که تهران، شهر پرغوغای این روزها، تا همین شصت هفتاد سال پیش اصلا تا به این حد بزرگ و پیچیده نبود. اطراف تهران مشجر بود و پر از مناطق ییلاقی و روستاهای کوچکی که شغل بیشتر مردمانش کشاورزی، باغداری و دامداری بود. باغ های میوه و رودخانه های پرآب اطراف تهران با نمایی از البرز برف گرفته و آب وهوایی مطبوع همان روستاهای کوچک را به تفرجگاه پایتخت نشینان و شهرهای کوچک اطراف تبدیل کرده بود. وقتی پای آسفالت به خیابان ها باز شد و سهولت دسترسی زیر زبان آدم ها مزه کرد، خیابان ها آنقدر قد کشیدند تا شهر را به روستاهای اطراف رساندند و روستاها را یک به یک درنوردیدند و سایه شهرنشینی را تا فرسنگ ها گسترش دادند. حالا اغلب آن روستاها و مناطق ییلاقی جزوی از شهر تهران است و البته اغلب شمال شهر تهران.

این بار که به پایتخت آمده ایم می خواهیم در میان انبوه مدرنیته سری به مکانی بزنیم که با هجمه قدرتمند تجدد و مدرنیته هنوز هم توانسته ماهیت سنتی خودش را حفظ کند و صد البته سرپا و پرطرفدار بماند. بنابراین مشهورترین و بلندترین خیابان پایتخت را به سمت شمال شهر در پیش می گیریم. خیابان ولیعصر یا همان پهلوی سابق یکی از مهم ترین خیابان های پایتخت است. جایی که خیابان ولیعصر تمام می شود، شما خودتان را در میدان تجریش خواهید یافت. میدان تجریش که جزو منطقه شمیرانات است، روزگاری یکی از همان روستاهای کوچک و سرسبز و مناطق ییلاقی اطراف تهران بوده است. بیایید گشتی در اطراف میدان بزنیم.

رستوران ها، کافه ها، مغازه های کوچک و بزرگ، مراکز خرید و ساختمان های بلند در کنار یک بازار شلوغ و پرهیاهو نخستین نمایی است که از میدان تجریش می بینیم. شاید باورتان نشود روزگاری یک رودخانه این جا جریان داشته که مردم لباسهایشان را آنجا می شستند و یا قناتی کمی پایین تر از میدان امروزی قرارداشته که محل تامین آب مورد نیاز مردم بوده است. یک پل که حالا ردپای نامش در خیابان پل رومی به چشم می خورد، آغاز گسترش روستای کوچک تجریش بوده است.

تجریش که در آن زمان طجرشت نامیده می شده روستایی کوچک در منطقه شمیرانات بوده که بر بالای یک تپه قرار داشته است. روستایی آباد با باغ های میوه که محصولاتش میان اهالی تهران و شهرهای اطراف شهره بوده است. روستایی با قدمتی هزار و اندی ساله که روزگاری پای پادشاه سلجوقی به آن می رسد و زندگی اش در همان روستا به پایان می رسد. روستا اما در نزدیکی امام زاده ای از نوادگان امام هفتم قرار داشته و همین امام زاده سبب می شود تا میدانی نزدیک امام زاده شکل بگیرد که محل تجمع مردم باشد. مردم با دامهایشان از اطراف به سمت امام زاده می آمدند و دام هایشان را در طویله هایی اطراف امام زاده نگاه میداشتند. برخی که باغ داشتند میوه هایشان را در گاری هایی دور تا دور میدان برای فروش می گذاشتند. زن ها لباس هایشان را توی رودخانه می شستند و خیلی ها هم به تجریش می آمدند تا هم زیارتی بکنند و هم در میان باغ های مصفا کمی استراحت کنند.

کم کم گاری های میوه کنار امامزاده ثابت و تبدیل به مغازه های کوچک می شوند تا در فصل تابستان میوه هایشان را همان دم امام زاده به فروش برسانند. سر و کله قهوه خا نه ها، مس گری ها و آهنگری ها هم همانجا پیدا می شود و کار تجریش هی رونق می گیرد. زمان قاجار هم تجریش به واسطه ییلاقی بودنش بسیار مورد توجه بوده تا اینکه با آمدن پهلوی ها و ساختن پل و البته کشیده شدن خیابانی که به دربند می رفت رونق تجریش را بیشترشد. سر و کله ماشین دودی ها که پیدا شد تجریش حسابی شلوغ شده بود و دکان ها و حجره ها کنار هم یک بازار کوچک را تشکیل داده بودند. بازار فصل تابستان برپا بود اما بقیه فصول به دلیل بارش و هوای سرد تعطیل بود. تا اینکه بازاری ها تصمیم گرفتند سقفی بر روی بازار روبازشان تعبیه کنند و محصولاتشان را در امان و در حجره هایشان را باز نگه دارند.

سقفی چوبی و برخی جاها هم از جنس حلبی که در همان اوایل دوران پهلوی شکل گرفته بود، تجریش را دارای بازاری دائمی می کرد. همان طویله های اطراف امام زاده که در کوچه پس کوچه ها بودند هم کم کم تبدیل به دکان شدند و هی بازار گسترش یافت. باورتان نمی شود تجریش تا قبل ازسال 1345 اصلا جزو شهر تهران نبوده و هنوز حالت ییلاقی داشت. در سال 52 بالاخره بازاری ها سقفی یکدست آهنی بر روی بازار کشیدند و بازار تجریش را رونقی دوباره دادند. شکل و شمایل بازار سرپوشیده تجریش شاید چیزی در حدود هفتاد سال قدمت داشته باشد اما قدمت تشکیل هسته اولیه بازار قطعا بیشتراز یکصد سال است. سال ها گذشت و سینماها هم پایشان به تجریش باز شد و درکنار بستنی که آن روزها حسابی مزه می کرد نام تجریش را به عنوان پاتوقی برای تفرج بر سر زبان ها انداخت.

حالا که سال ها از آن روزها گذشته از تجریش آن روزها فقط وفقط یک بازار در کنار امام زاده صالح ، دو تکیه عزاداری و چند مسجد قدیمی برجای مانده که خوشبختانه هنوز هم حال و هوای آن روزها را اندکی زنده می کند. بر روی نقشه، بازار تجریش با آن شکل و شمایل نوستالژی و زیبایش حالا درست در میدان تجریش قرار گرفته و بهانه ما برای گشت وگذاری دلچسب در پایتخت است. تجریش امروز بیشتر با نام بازار و امام زاده صالح شناخته می شود. اینکه این بازار در شمال شهر و در میان انبوه مراکز خرید مدرن جان سالم به در برده، جای خوشحالی دارد. از همان میدان تجریش ورودی بازار با آن نمایی که بیشتر شبیه بناهای قاجاری است چشمتان را می گیرد. هر وقت که گذرتان به تجریش بیافتد بازار شلوغ و پرغوغا است.

نمای بیرونی بازار آجری است و باید بگویم این نما کاملا نو و کار شهرداری تهران است که بازار را به شکل زیبایی بازسازی و مرمت کرده است. بازاری آجری که با طاق هایی در جلوی درب مغازه ها خودنمایی می کند. کاشی کاری زیبای سردر بازار، فرهنگ ایرانی را یکهو وسط این هجم از مدرنیته در نگاهتان می ریزد. کاشیهایی به رنگ آبی که نشان میدهند اینجا بازار تجریش است. قدم در بازار که می گذارید دیگر خبری از سقف آجری و نورگیرهای آن چنانی و راسته ها ، کاروانسراها و تیمچه های بازار ایرانی نیست اما بازار تجریش زیبایی های خود را دارد. یک راسته اصلی در بازار قرار دارد و بقیه شاخ و برگ ها هم در کوچه هایی که به بازار متصلند.

بازار طول زیادی ندارد، شاید چیزی در حدود 700 متر ولی تا دلتان بخواهد مغازه دارد. هر حجره بر سر در خودش یک کاشی کاری بسیار زیبا دارد که نام مغازه را به نمایش می گذارد. بیرون حجره ها هم با همان نمای آجری کار شده و مقرنس ها و کاشی کاری ها، تمام راسته را آراسته اند. راسته کمی باریک و طولانی است و در آن از شیر مرغ تا جان آدمیزاد به چشم می خورد. بازار تجریش به همین تنوعش شهره است و چیزهایی را می توانید در آن بیابید که شاید در بازار بزرگ تهران هم نیابید. از هر تیپ و قیافه ای که بخواهید در بازار پیدا می شود و گاهی چشمتان به توریست هایی می افتد که با ذوق وشوق در بازار مشغول خرید هستند.

بازار اما الحق والانصاف خوش آب و رنگ است. از همان ابتدا ادویه های هزار رنگ و عطاری ها حسابی مستتان می کنند. حجره ها درست مثل مغازه های قدمی اجناسشان را جلوی چشمانتان چیده اند و حسابی دلتان را می برند. آجیل اعلا، میوه خشک و انواع خشکبار هم با کیفیتی مناسب در بازار پیدا می شود.

بوی زعفران هم که هر نگاهی را جذب این طلای سرخ فام می کند. زرشک هم اینجا از قافله عقب نمانده و هی خودش را به رخ می کشد.

اما بازار تجریش است و ترشی های معطر و هزار رنگش. دنیایی از طعم ها این جا با چشم و دلتان بازی می کنند.

طلافروشی و پارچه فروشی ها خصوصا ترمه های زیبا و خوش ترکیب هم به وفور به چشم می خورد. بازار را دست کم نگیرید چرا که کتاب فروشی، اسباب بازی فروشی، لوازم الکترنیک، کیف و کفش و لباس هم این جا پیدا می شود.

ظروف مسی و روحی هم اینجا به وفور پیدا می شود و انگار حضور توریست ها بی تاثیر نبوده چرا که گز اصفهان و سوهان قم و انواع و اقسام صنایع دستی هم اینجا به چشم می خورد.

قرار گرفتن بازار در جوار امام زاده سبب شده تا هرکس که برای خرید راهی امام زاده می شده حتما به فکر خرید سوغات هم باشد.

عطرهای خوشبو و تسبیح های زیبا هم در بازار پیدا می شوند. بازار جان می دهد برای خرید. راسته را که تا انتها ادامه بدهید تازه اول ماجراست. بازار میوه و تره بار در میدانی در انتهای بازار قرار گرفته و البته آن هم مسقف است.

دنیای هزار رنگ و خوش ترکیب از انواع و اقسام میوه ها که برخی شان را شاید تا بحال ندیده باشد و البته گاهی با قیمت های نجومی. این جا آنقدر خوش آب ورنگ است که امکان ندارد دست خالی از آن عبور کنید. انواع سبزیجات و صیفی جات هم اینجا به چشم می خورد و انبوه خریدارانی که کنار بساط فروشنده ها صف کشیده اند.

حالا که به بخش تره بار رسیده اید باید بگویم اینجا یکی از قدیمی ترین قسمت های بازار است که اتفاق قدمتش بیشتر از بازار است. تکیه بزرگ بازار تجریش که حتما تصاویر عزاداری های قدیمی و تعزیه خوانی های محرمش را دیده اید.

مردم تجریش مراسمشان را در همان میدان و در یک چادر برگزار می کردند اما با زیاد شدن جمعیت دیگر چادر جوابگو نبوده و این تکیه را ساخته بودند. میوه فروشها که بساطتشان را جمع کنند میدانی را با یک سکو می بینید که چند ستون دارد و دور تا دورش را یک ساختمان دو طبقه و یک سقف شیروانی بلند احاطه کرده است. طبقه اول را مغازه های کوچک و بزرگ تشکیل داده اند اما طبقه دوم که بیشتر جنبه انباری دارد در ماه محرم برای حضور بانوان خالی می شود تا بتوانند از طبقه بالا به تماشای تعزیه بنشینند.

طبقه بالا را دورتادور پنجره کار کرده اند که بسیار زیباست. مردها هم همانجا کف میدان می نشینند و عزاداری می کنند.

اگر خوب نگاه کنید کاشی نوشته ای را خواهید دید که عبارت تکیه بزرگ تجریش بر روی آن حک شده است. یک مسیر کوتاه شما را از با گذر از تکیه به امام زاده صالح می رساند و یک زیارت خوب حال وهوایتان را به کل عوض می کند.

بازار اما چند مسجد قدیمی هم دارد که چشمتان را خیره خواهد کرد، مثلا مسجد اعظم تجریش یا مسجد صاحب الزمان.

سبک که شدید برگردید توی بازار و حتما به سراغ یکی از همان کبابی ها و جگرکی های داخل بازار بروید و کباب با ریحان و دوغ را اینجا امتحان کنید. البته تجریش به آش هایش هم شهره است یا حتی حلیم هایش. چه در بازار و چه در اطراف بازار انواع غذاخوری ها و رستوران ها قرار دارد که می توانید یک وعده غذای خوب در آن ها صرف کنید.

اهل مخلفات هم اگر باشید حتما یک پرس لبو یا باقالی با گلپر فراوان هم خودتان را میهمان تجریش کنید.

اگر به فکر خرید از مراکز لوکس هستید اصلا نگران نباشید مراکز خرید مدرنی همچون ارگ سنتر، میری، قائم، البرز و تندیس هم در همان اطراف بازار قرار دارند که می توانید سری به آن ها بزنید. اینجا شلوغ و پر تردد است پس سعی کنید با مترو یا بی آرتی خودتان را به تجریش برسانید .پارک کردن خودرو اینجا کار آسانی نیست.

ساعات کاری بازار تجریش اما از همان اوایل صبح آغاز می شود و تا پاسی از شب ادامه دارد و روزهای جمعه بازار فقط صبح ها دایر است. اگر قصد سفر به پایتخت و رزرو هتل در تهران را دارید می توانید حوالی بازار هتل تان را رزرو کنید. هتل های بسیاری همانند هتل استقلال تهران در همان حوالی قرار دارند و به مکان های دیدنی بسیاری به راحتی دسترسی خواهید داشت.

روش های دسترسی به بازار تجریش
با وسیله شخصی : فضای پارک در اطراف بازار بسیار کم پیدا می شود به این دلیل پیشنهاد می کنیم از اتوبوس یا مترو استفاده کنید. در غیر این صورت اگر می خواهید با ماشین به تجریش بروید از خیابان ولیعصر، زعفرانیه، نیاوران و شریعتی می‌توانید به تجریش بروید.
دسترسی با مترو : در ایستگاه پایانی خط ۱ (کهریزک-تجریش) پیاده شوید و مسیرتان را به سمت خروجی جنوبی ایستگاه ادامه دهید. سپس در سمت غرب خیابان شهرداری ورودی بازار را خواهید دید.
دسترسی با اتوبوس تندرو : اتوبوس‌های خط ۷ (راه آهن-تجریش) را سوار شده و در ایستگاه تجریش پیاده شده و سپس خود را به بازار برسانید.
بهتر است بدانید که تقریباً همه‌ ایستگاه‌های تاکسی تهران دارای خط مستقیم به تجریش هستند.

نوشته بازار تجریش تهران اولین بار در بلاگ ایران هتل آنلاین. پدیدار شد.