در شهری که یک کاسه نودل در شرایط طبیعی هیچگاه قیمتی بیش از 6 دلار ندارد، کافه ای در تایپه برای سوپ نودل گوشت قرمز خود بیش از 325 دلار معادل 10.000 دلار تایوانی دریافت می کند و مهمانان نیز در کمال میل این مبلغ گزاف را می پردازند.

هر کاسه سوپ حاوی دستکم 6 نوع متفاوت از گوشت گوساله های پرورش یافته در ایالات متحده و استرالیا است. تنها بهترین و لذیذترین برش های گوشت گوساله یعنی گوشت دنده و کتف در بهترین سوپ نودل گوشت قرمز این کافه که به سوپ نودل رییسی مشهور است استفاده می شود. این تکه های گوشت به آرامی پخته شده و سپس برای سه روز پیش از آن که به شکل های خاصی برش داده شود تا طعم و بافت بی نظیری بگیرد فریز می شود.

اکنون بیش از 20 سال است که سوپ نودل گوشت قرمز رییسی در این کافه سرو می شود اما قیمت بسیار گزاف آن تنها در سال 2007 به این عدد رسید. وانگ در این باره نیز می گوید:«برای بیش از 14 سال برچسب قیمت خالی مانده بود و ما به مشتریان می گفتیم هر آنچه که سوپ نودل ما به نظرشان ارزش داشته بپردازند. برخی می گفتند که حاضرند 10.000 دلار تایوانی برای سوپ نودل ما بپردازند. و در سال 2007 ما تصمیم گرفتیم که این قیمت را به عنوان قیمت رسمی سوپ نودل مخصوص خود تعیین کنیم».

پیش از اینکه بیشتر در مورد گوا بائو صحبت کنیم به شما توصیه می کنیم که در صورت تمایل به سفر به تایوان و خوردن خوشمزه ترین غذای خیابانی جهان، هوشمندانه سفر کنید و رزرو آنلاین هتل را پیش از سفر انجام دهید.

ظهور گوا بائو

این رستوران مدرن کار خود را با 6 صندلی در یک بازارچه مخصوص غذاهای خیابانی آغاز کرده و اکنون در 4 نقطه مختلف شهر لندن شعبه دارد و معمولاً هر وقت به سراغ این غذاخوری ها بروید با صف بلندی از مشتریان مواجه خواهید شد. چانگ در این باره می گوید:«حتی بحث هایی بر سر نان گردهای هیراتا و گوا بائو وجود داشت. اما اکنون کسی این درگیری ها را به خاطر نمی آورد و همه آن را بائو صدا می زنند!».
به گفته چانگ، بخشی از محبوبیت این غذای لذیذ به ارتباط فرهنگی این غذا با رفاه و فراوانی بر می گردد زیرا گوا بائو شباهت بسیاری به یک کیف پول سفید دارد. وی در این باره چنین می گوید: «برای مردم تایوان، به نظر من گوا بائو یک غذای سوپر استار در بازار به شمار نمی آید زیرا همه برای خوردن جوجه کباب یا املت صدف به رستوران ها هجوم می برند اما به دلیل اینکه می توان آن را برای نهار، بعد از مدرسه و یا به عنوان اسنکی در اواخر شب خورد، گوا بائو به یک غذای محبوب تبدیل شده است».

لان از گزینه هایی که در اختیار مشتریان خود قرار می دهد به خود می بالد و می گوید:« ما نمی توانیم به مشتریانمان اجازه دهیم که خودشان گوا بائو را بپیچند از این رو سعی می کنیم که به همان شکلی که مشتری می خواهد و به بهترین شکل ممکن این کار را می کنیم».

تایوان یکی از کشورهای جنوب شرق آسیاست که به خاطر فرهنگ ترکیبی و متنوعش شناخته می شود. همانند دیگر کشورهای این منطقه، تایوان نیز شگفتی های بسیاری دارد که سالانه میلیون ها نفر را به سمت خود جلب می کند و از آن میان، غذاهای متنوع و البته متفاوت این کشور نقش مهمی در جذب گردشگران دارند. در تایوان بازار غذاهای خیابانی بسیار داغ است اما در میان آن ها یک غذای خاص وجود دارد که اسنک ملی کشور به شمار آمده و علیرغم بوی بدی که دارد فواید بسیاری داشته و محبوب بسیاری از مردم این کشور است. اگر قصد سفر به تایوان را دارید، به شما توصیه می کنیم که هنگام رزرو هتل در این کشور و به خصوص پایتخت آن، مشهورترین رستوران تایوان در زمینه سرو توفوی بدبو را در ذهن داشته باشید.
در حال عبور از جاده ای در محله بسیار مجلل ژین یی بودم که یک بوی تند و زننده به صورتم خورد. اینگونه بود که دریافتم در حال نزدیک شدن به خانه توفوی بودار دای هستم، یکی از مشهورترین اما بدبوترین رستوران های پایتخت تایوان. برای نزدیک به 30 سال، وو هسو پی یینگ که اکنون 70 و چند سال سن دارد، این کسب وکار خانوادگی را در رستوران دای مدیریت کرده است و در این مدت از یک فرآیند رازآلود تخمیر که توسط والدینش برای ساخت 10 گونه متنوع از توفوی بدبو به او یاد داده شده است استفاده کرده است. توفوی بدبو یکی از محبوب ترین غذاهای تایوانی است که پر از باکتری های زنده است.

این توفو که اغلب به عنوان اسنک ملی کشور تایوان در نظر گرفته می شود، بویی بسیار تند شبیه تعفن دارد که تحمل آن دشوار است و شما را به یاد شیر ترش شده یا زباله های فاسد شده می اندازد. چه از آن خوشتان بیاید و چه از آن متنفر باشید، این غذای چسبناک تخمیر شده پرادویه یک مزه و بوی بسیار منحصربفرد دارد و نماد غذاهای خیابانی تایوان به شمار می آید.
در داخل رستوران، 4 موبد بودایی را دیدم که در حال خوردن یک تکه غذای چسبناک روی ظرفی پر از غذاهای گیاهی در یکی از میزهای مشترک اندک رستوران بودند. روی تابلویی به زبان ماندارین فواید این توفوی بدبو برای سلامتی ذکر شده و در کنار آن نیز عکس غذاهای موجود در منو رستوران نشان می دهد که این غذای بدبو به اشکال مختلف، سرخ شده یا بخارپز و یا به شکل سوپ تند حدود 20 تا 100 دلار تایوانی هزینه دارد که معادل 50 سنت تا 2.5 پوند است.
زنی لاغر و با سبک صحبت کردن بسیار آرام با لباس قرمز رنگ از اتاق تخمیر پشت رستوران بیرون آمده و متوجه درنگ من شده و به سمتم می آید. او در این بخش از رستوران همراه با پسر و عروسش کار می کند. او در حالی که لبخند می زند به من می گوید:«30 سال است که اینجا را افتتاح کرده ایم. هنوز هیچ مهمانی به خاطر خوردن توفوی بودار ما بالا نیاورده است». در حالی که کمی اعتمادم به این غذا را بازیافته ام به یاد اندرو زیمرن، مجری تلویزیونی مشهور آمریکایی می افتم که تمام دنیا را برای امتحان کردن عجیب ترین و حال بهم زن ترین غذاهای جهان می گشت. بعد از رفتن به رستوران دای و سفارش همبرگر معده پخته گاو در یک نان توفو بدبوی سرخ شده، زیمرن آن غذا را در درون دستمالش تف کرده و گفت: «نمی توانم این کار را بکنم… واقعاً ترسناک است».

روبرویم یک سوپ توفو بدبو و پرادویه با نام محلی «مالا» (málà) می بینم که از قارچ، فلفل و البته فلفل قرمز تشکیل شده و خیلی آرام یک قاشق از این سوپ پرروغن و بدبو را به سمت دهانم می برم. بر اساس افسانه ای محلی، توفو بدبو به شکل تصادفی صدها سال پیش در چین و هنگامی ابداع شد که یک فروشنده نگون بخت توفو، جعبه حاوی خوراکی فروخته نشده اش را پس از چند روز باز کرد و متوجه شد که ترکیب کشک و شیر سویای او شروع به تخمیر شدن کرده است. بعد از لحظاتی، تاجر سعی می کند تکه ای از این ترکیب بدبو و سبزرنگ را مزه کند و ناگهان متوجه مزه خوب آن می شود. او خیلی سریع شروع به فروش این غذای تخمیر شده می کند و این اسنک بدبو به سرعت چنان محبوب می شود که دواگر سیکسی، امپراطور آن دوران چین آن را به فهرست غذاهای سلطنتی که در قصر سلسله خینگ سرو می شود اضافه می نماید.
این غذا در طی جنگ داخلی چین به تایوان آورده می شود، زمانی که بیش از 2 میلیون نفر به دنبال ژیانگ کای شک در سال 1949 و پس از شکست او در مقابل نیروهای دولت کمونیست مائو زدونگ به این جزیره آمدند. اکنون این توفوی بدبو به اشکال مختلف در سراسر آسیا یافت می شود اما در هیچ جای دیگری به اندازه تایوان محبوب نیست، جایی که فروشندگان آن را سرخ کرده، تکه تکه کرده و با ادویه های مختلف بر مزه آن افزوده و در بازارهای شبانه جزیره به فروش می رسانند. آن ها برای جلب توجه مشتریان در بازار، باید مزه خاص و تندتری به توفو خود بدهند که متفاوت از دیگر توفوها باشد.

امروزه، توفو بدبو هنوز هم یکی از غذاهای اصلی خیابانی در سراسر تایوان است، جایی که این توفو به مانند سوپ نودل گوشت قرمز مترادف با بازارهای شبانه کشور است. وقتی که از یکی از بزرگ ترین و مشهورترین بازارهای تایوان در فضای باز دیدن می کردم دکه هایی را دیدم که نمونه های باربکیو شده، بخار پز، آب پز شده، کباب شده و سرخ شده این توفو را با بوی تندش همراه با تکه های سبزیجات عرضه می کردند. در غرب باغ وحش تایپه، خیابان قدیمی شنکنگ یک بلوار بزرگ دارد که به طور کامل به این غذای بدبو اختصاص داده شده و دستفروش ها این غذا را به شکل بسته بندی شده، پخته شده در یک سوپ تند پرادویه یا حتی به عنوان مزه بستنی به فروش می رسانند. در حالی که برخی رستوران ها ممکن است توفوی بدبو را با خون اردک یا به عنوان یک غذای جانبی سرو می کنند، رستوران دای یکی از معدود رستوران هایی است که منحصراً این غذا را به عنوان غذای پایه هر آیتم خوراکی موجود در منوی رستوران عرضه می کند.
در سال های اخیر، رستوران دای به قبله افراد علاقمند به توفو بدبو با وعده های غذایی متفاوت تبدیل شده است. در کنار انواع مختلف توفوهای کباب پز، آب پز و باربکیو شده ای که در سراسر بازارهای شبانه و روباز تایوان عرضه می شود، رستوران دای یک نمونه سرد و خام منحصربفرد از این غذای متنوع را ارائه می دهد و روی آن خمیر ترد با مزه گیاهان دریایی، تکه های پیاز و سس قهوه ای قرار می گیرد. و برای غذایی که هر چه بدبوتر باشد بهتر است، هر یک از غذاهای منوی این رستوران دارای نمره بدبویی خاص خود است که از نمره 10 برای سوپ سیچوانی تا برش های سرخ شده همراه با کلم خرد شده با نمره 12 و نمونه خام و سرد منحصر به رستوران با نمره 13 متفاوت است. هر چه نمره غذا بیشتر باشد مسلماً بوی تندتر و بدتری دارد و به همین دلیل توفوی ابداعی وو و خانواده اش یکی از بدبوترین غذایی است که در این رستوران خواهید یافت.

با این وجود هیچکدام از موارد گفته شده را نمی توان با بوی تهوع آور خمیر توفوی مخصوص این رستوران با نمره 15 مقایسه کرد، توفویی آبدار و قهوه ای که آنقدر تخمیر شده که می‌توان گفت تقریباً تجزیه شده است. این ترکیب آن چنان قوی است که به جای سرو کردن آن برای مشتریان، وو و خانواده اش این خمیر غنی از پروتئین را به عنوان پمادی برای نرم کردن و سفت کردن پوست به مردم می فروشند. وو که روبروی من پشت میز نشسته است می گوید: «از زمانی که بچه بودم خوردن توفوی بودار را دوست داشتم. اما اگر به اندازه کافی بودار نبود از آن خوشم نمی آمد».
وو که در تایپه به دنیا آمده و بزرگ شده به یاد دارد که والدینش توفوهای بدبو را در خانه خود تولید کرده و در خیابان به فروش می رساندند. او که یک رزمی کار شناخته شده بود تایوان را در جریان یک تور چند ساله ورزش های رزمی ترک کرده و به سفر در کشورهای مختلف جهان پرداخت. او در نهایت به تایوان بازگشته و از دستورالعمل 60 ساله خانواده اش در ساخت توفو بدبو برای افتتاح رستوران دای (دای نام ناپدری وو بوده است) در سال 1989 استفاده کرد.

امروزه، رستوران دای هنوز هم یک کسب و کار خانوادگی است و پسر و عروس او در آماده کردن غذا و خدمت رسانی به مهمانان به او کمک می کنند در حالی که برادر کوچکتر وو توفو پرس شده تولید می کند. با این وجود نفر اصلی در این کسب و کار خود وو است که دستورالعمل خاص خانوادگی توفو را نگهداری کرده و کاملاً دستی و به صورت شخصی توفو بدبوی مخصوص خانواده اش را تولید می کند.
مانند تمام غذاهای تخمیری، تهیه توفو بودار نیز زمان می برد. وقتی که وو تکه های پرس شده توفو را از برادرش دریافت می کند، آن ها را در خمره هایی در اتاق کوچک پشت رستوران ریخته که هر کدام از انواع مختلفی از سبزیجات طبیعی و آب نمک مخلوط با عصاره گیاهان دارویی می ریزد که در دمای اتاق و به شکلی آرام در مدت 2 سال تخمیر شده است. مانند اسفنج، توفو رفته رفته این ترکیب سبز تیره را به مدت دو هفته به خود جذب می کند. هر چه توفو بیشتر در این ترکیب بماند و هر چه مایع بیشتری جذب کند نرم تر و بدبوتر خواهد شد. در واقع بوی توفو نتیجه فعالیت و رشد باکتری های درون آن است و به همین دلیل هر چه توفو بیشتر تخمیر شود تعداد باکتری های بیشتر و بوی تندتری خواهد داشت.

بسیاری از دوستداران توفو بدبو بر این باورند که اگر بتوانید بوی تند ان را تحمل کنید، مزه این غذا برایتان بسیار بهتر و قابل تحمل تر از بویش خواهد بود که شبیه پنیر تند تخمیر شده است. با این وجود، برای وو و بسیاری از تایوانی ها، موضوع اصلی و مهم فواید این غذا برای سلامتی است که به گفته وو شامل کمک به سیستم گوارش و از بین بردن عوارض سرماخوردگی است. اما این پایان فواید توفو بدبو نیست زیرا این ترکیب غذایی از ابتلا به پوکی استخوان جلوگیری کرده، خطر ابتلا به سرطان پروستات و سینه را کاهش داده و سطح کلسترول خون را نیز پایین می آورد. وو در این باره می گوید: «افراد از هر کشوری برای خوردن توفو بودار به اینجا می آیند اما اگر بتوانند خوبی درون توفو من را درک کنند، شاید بتوانند از دست بیماری خود خلاص شوند».
سپس وو به اتاق تخمیر خود در پشت رستوران باز می گردد و با یک شیشه خمیر توفوی بسیار قوی باز می گردد. حباب های کوچک روی این ترکیب سبز و کف دار شکل می گیرند. با قاشق این خمیر غلیظ را داخل یک ظرف کوچک می ریزد و می گوید که مالیدن این ترکیب به پوست باعث نرم شدن آن خواهد شد. مقداری از این خمیر را روی انگش اشاره دست راستم می ریزد و از من می خواهد که آن را روی کف دست چپم بمالم. به سرعت کف دستم نرم تر و سفت تر می شود اما حتی پس از 8 بار شستن نیز بوی تند آن را روی کف دستم حس می کنم که تا 7 ساعت بعد همچنان ماندگار است.
بعداً متوجه می شوم که علیرغم سس سویای پایه توفو و مزه فلفلی، سوپ توفویی که من سفارش داده بودم بوی بسیار بدتری نسبت به مزه آن داشته است. در واقع توفو به ظهور بیشتر تازگی قارچ ها و فلفل قرمز کمک کرده و سوپ نیز علیرغم غلیظ بودن توفو بسیار ملایم و قابل تحمل است.

• تایوان با داشتن قله های مرتفع فراوان، آبشار های خروشان و پارک های جنگلی طبیعی و دست نخورده، برای ماجراجویی در فضای باز، یک بهشت به حساب می آید .

در دره ی پر پیچ و خم و پارک مرکزی ” تاروکو “، قدرت طبیعت، شما را محو خود خواهد کرد. رودخانه ی ” لیوو، Liwu ” در تمام 11 کیلومتر این تنگه ادامه خواهد داشت و دیوار های مرمرین آن، در بعضی نواحی به 985 فوت هم می رسند. در ایستگاه های قطار ” ژین چنگ ،Xincheng ” یا ” هوالین ،Hualien ” ،اسکوتر اجاره کنید و در تقاطع جزایر در بزرگراه هشتم به گشت و گذار بپردازید.

2 – آبشار ” شیفن، Shifen “:
در مه ایجاد شده در اطراف آبشار حیرت انگیز ” شیفن ” به دنبال رنگین کمان ها باشید. این آبشار بر روی رودخانه ی ” کیلونگ، Keelung ” ،که در منطقه ی روستایی ” پینگ ژی، Pingxi ” تایپی جدید قرار دارد، در جریان است و به دلیل عرض 130 فوتی دیوار عظیم آبی، آن را با نام ” آبشار نیاگارای تایوان ” نیز می شناسند. آب این آبشار، با قدرت و به طور مداوم افشان می شود و در زیر نور آفتاب، می توان در داخل آن رنگ های مختلف رنگین کمانی را پیدا کرد.

3 – ” تاتاکا، Tataka ” و ” دونگ پو، Dongpu “:

5 – راه های کوهستانی ” ژیاوزویلو، Xiaozhuilu ” و ” شاکادنگ، Shakadang “:

6 – کوه ” کیژینگ، Qixing “:

7 – آبشار ” ژیاو وولای، Xiao Wulai “:

8 – ” شیبا لوئوهانشان، Shihba Luohanshan “:

9 – کوهستان های ” لیشان، Lishan ” و ” هئوهان، Hehuan “:

در میان دریایی از بخار و مه، در خط راه آهن تاریخی ” آلیشان ” که با دیزل کار می کند به سفر بروید. این خط راه آهن در سال 1911 میلادی برای حمل و نقل درخت های قطع شده افتتاح شد و بعد از کمی تعمیرات، در سال 2017 دوباره درب های آن به صورت محدود به روی علاقه مندان گشوده شد. قطار توریستی آن از مسیر شیب مارپیچ پر از مه منطقه ی تفریحی جنگلی ” آلیشان ” بالا می رود. این سفر نوستالژیک خیلی آهسته پیش می رود، پس راحت بنشینید و در حالی که از چندین تونل و پل می گذرید، از مناظر اطراف خود لذت ببرید .

به گزارش خبرگزاری مترو، در پارک شوانگجی شهر تایپه پایتخت تایوان، طی مراسم ویژه ای که توسط شهرداری برگزار می شود، بازدیدکنندگان می توانند لحظاتی را مثل یک قورباغه روی برگ های غول پیکر نیلوفر آبی بنشینند.

بنابه گزارش تایوان نیوز، این اداره مراسمات مشابهی را از سال 2014 تاکنون برگزار نموده که به خوبی از آن استقبال شده است، اما امسال ممکن است آخرین سالی باشد که مراسم برگزار می شود که علت آن شرایط اقلیمی و مقادیر زیاد آفت هایی است که مانع رشد برگ ها می شوند.

لین چائو چین مامور شهرداری به خبرگزاری مترو گفت: ” کرم های بُرنده و حلزون ها گیاهان را می خورند. اگر با آنها مبارزه نکنیم، برگ ها در همان اندازه ی کوچک بریده خواهند شد. سوراخ های ریز متعددی در برگ ها بوجود خواهد آمد که جلوی رشد آنها را می گیرد.”

به هر حال، این اداره هنوز 12 نوبت در سال برای نشستن روی برگ ها به مردم اجازه می دهد، که از صبح 14 آگوست امسال آغاز شده است. همچنین نوبت هایی در 16، 18، 21، 23 و 25 آگوست خواهد بود. در هر روز دو نوبت هست که یکی از ساعت 9 صبح و دیگری از 2 بعد از ظهر آغاز می شود. حداکثر 60 نفر در هر نوبت رزرو هتل انجام داده اند و مجاز به نشستن روی برگ ها هستند.

این روزها اکثر پسران و دختران جوان برای پیدا کردن شریک زندگی خود به دنبال راه هایی می روند که از نظر آن ها بهترین نتیجه را دارد؛ برخی از طریق رسانه های اجتماعی و برخی دیگر از راه آگهی های روزنامه ای. اما برخی از ساکنان تایوان علاوه بر اپلکیشن های اجتماعی معروف دوست و همسریابی، روش دیگری برای پیدا کردن عشق خود دارند و آن درخواست از خدای عشق و ازدواج است. بر اساس افسانه شناسی چینی، «خدای عشق» یا «یو لائو» (Yue Lao) دارنده «کتاب ازدواج ها» بوده و می تواند نیمه گمشده زندگی تان که نام او در سرنوشتتان قرار دارد را برای شما پیدا کند. از این رو اگر شما هم در پیدا کردن عشق خود ناکام بوده اید می توانید با سفر به تایوان و رزرو هتل در پایتخت این کشور، ساعاتی به معبد خدای عشق در نزدیکی محل اقامتتان رفته و در این معبد مشهور برای یافتن عشق خود دعا کنید.

امروزه باورمندان به خدای عشق در معابد مختلفی در سراسر آسیا در مقابل مجسمه های این خدای مقدس دعا می کنند. اگر چه مجسمه های متعدد و رنگارنگ و بزرگ تری از خدای عشق در منطقه وجود دارد اما خدای عشق موجود در معبد شهر ژیا های در تایوان از همه معروف تر است. نائومی لی، راهنمای این معبد در مورد خدای عشق معبد مذکور چنین می گوید: «من نمی توانم قولی بدهم اما اگر ایمان داشته باشید به خواسته خود خواهید رسید. اگر ایمان نداشته باشید او نمی تواند کمکی به شما بکند». هر روزه بیش از 500 نفر که در جستجوی عشق گمشده خود هستند به این معبد می آیند و در روزهایی مانند روز ولنتاین یا سال جدید قمری چینی این تعداد از 1.000 نفر در روز نیز فراتر می رود. لی می گوید که سارا جسیکا پارکر، از بازیگران زن سرشناس هالیوود نیز از بازدید کنندگان این معبد و خدای عشق بوده است.

معبد ژیا های در حدود 40 دقیقه با شهر تایپه، پایتخت تایوان فاصله دارد. این معبد در سال 1859 میلادی ساخته شده اما مجسمه خدای عشق در سال 1971 در آن قرار داده شد. این مجسمه که تنها 43 سانتیمتر طول دارد بسیار پرابهت تر از دیگر مجسمه های مربوط به خدایان عشق به نظر می رسد زیرا برخلاف دیگر مجسمه ها، این یکی ایستاده است و به گفته راهنمای تور معبد آماده اجرای جادوی عاشقانه خود است. همچنین برخلاف دیگر معابد، یک نفر می تواند برای اعضای خانواده اش شفاعت بخواهد، بدین معنی که اگر از خدای عشق خواسته ای دارید لازم نیست شخصاً به این معبد بیایید و یکی از اعضای خانواده شما نیز می تواند از طرف شما این کار را انجام دهد.

«او هیچگاه به من توجه نداشت»

محله اطراف معبد خدای شهر ژیا های که با نام «دادائو چنگ» (Dadaocheng) به خاطر چای هایش شناخه می شود زیرا در گذشته یک بندر معروف در زمینه صادرات چای بوده است و بخشی از سریال جدید سرویس نتفلیکس با عنوان «داستان تایوانی دو شهر» (A Taiwanese Tale of Two Cities) نیز در این محله فیلمبرداری شده است.
واژه های کلیدی: عشق، ولنتاین، تایوان، معبد بودایی، خدای عشق، جاذبه های گردشگری تایوان، سفر به تایوان. همسریابی

سفر به یک کشور جدید با فرهنگی متفاوت مانند قدم گذاشتن در دنیایی دیگر است که ممکن است با آن تصوری که قبلاً داشته اید متفاوت باشد. از این رو وقتی به سفر به کشور جدیدی می گیرید که فرهنگ بسیار متفاوتی دارد تنها نباید به فکر جمع آوری وسایل، گرفتن بلیط هواپیما و رزرو آنلاین هتل باشید. قبل از سفر به این کشور نکته مهم دیگری را باید مد نظر قرار دهید و آن آشنایی اولیه با فرهنگ و باید و نبایدهای رفتاری در آن کشور است که در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با مفهومی اینچنین در تایوان آشنا کنیم.
یون تزای لی و جوآن چن از آن زوج هایی هستند که هر یک جملات دیگری را به پایان می رساند، انگشتانشان را در انگشت یکدیگر گره زده و بسیار دوست داشتنی به نظر می رسند. اما ادای عبارت ساده «دوستت دارم» برای لی به اندازه نامزدش چن آسان به زبان آورده نمی شود. حتی با فکر به زبان آوردن این عبارت نیز صورت او به شدت سرخ می شود و باعث می شود که احساس خجالت زدگی یا تاسف خوردن شود که در زبان تایوانی از آن با عنوان «بوهویسوه» (buhaoyisi) یاد می شود.

به میدان مین زبانشناختی زبان تایوانی خوش آمدید، جایی که به زبان آوردن عبارت ساده «بوهویسوه» می تواند جعبه اسرارآمیزی از ادب و نزاکت عمیق را به روی شما باز کند. این واژه از 4 کاراکتر ساخته شده که معنای ساده آن «معنای بد» یا «احساس بد» بوده و می تواند در موقعیت های مختلف به عنوان یک واژه ساده و دم دستی مورد استفاده قرار گیرد؛ از یک واژه ساده برای جلب توجه گارسن در یک رستوران تا اظهار پوزش عمیق از رییس تا عبارتی که هنگام تلاش تان برای اظهار و اعتراف به عشق مانند یک احساس فلج کننده سرتاپای شما را در بر می گیرد.

«بوهویسوه» اغلب چنان سریع و در غالب مصوت هایی پشت سر هم به زبان آورده می شود که برای یک گوش ناآشنا بسیار نامفهوم جلوه می کند و برخلاف واژه « Entschuldigung » در زبان آلمانی که به معنای «ببخشید» است، ترجمه واژه «بوهویسوه» کار آسانی نیست. واژه «متاسفم» یا «ببخشید» بسیار محدوتر از آن است که بتواند تمام جنبه های گسترده اخلاقی و اجتماعی این واژه تایوانی را پوشش دهد زیرا «بوهویسوه» می تواند یک احساس، یک هیجان، یک قانون رفتاری یا یک سیستم کامل از افکار باشد که در فرهنگ تایوانی رخنه کرده است.

برای یک خارجی و غریبه ای که با این واژه آشنایی ندارد، شاید تایوان پایتخت معذرت خواهی جهان باشد، ملتی که دوست دارد دائماً تقاضای بخشش داشته باشد اما در واقع فرهنگ « بوهویسوه » چیزهای زیادی در مورد لایه مخفی ادب، نزاکت و خجالتی بودن فرهنگ مردمان این منطقه از آسیا فاش می کند. دهه ها تحت استعمار ژاپن قرار داشتن و آموزه ای اخلاقی کنفسیوس، نقش زیادی در شکل دادن به فرهنگ عذرخواهی مداوم و عمیق امروزی مردمان این کشور داشته است. خین هوان لی، زبانشناس اجتماعی و استاد بازنشسته دانشگاه ملی تایوان می گوید که اگر چه ریشه این واژه یا عبارت ترکیبی در زبان تایوانی مشخص نیست اما او و دیگر زبانشناسان بر این باورند که این مقوله تا حدود زیادی محصول مفهوم هارمونی در اعتقادات کنفسیوس است که هزار سال در این منطقه قدمت داشته و بر برقراری و تداوم ارتباطات بین شخصی به جای ارتباطات فردی تاکید داشته است. حفظ ارتباط و هماهنگی اجتماعی به هر قیمتی، هنوز هم سنگ بنای فرهنگ اخلاقی در تایوان است: اینکه جامعه بزرگ تر یا قبیله را ارجح تر از خودتان، از شخص قرار دهید و این کلید برقراری هارمونی در جامعه محسوب می شود.
علاوه بر این، بخشی از فرهنگی «بوهویسوه» در تایوان به مقدار زیادی تحت تاثیر فرهنگ عذرخواهی ژاپنی ها بوده که هر دو فرهنگی عمیق را به اشتراک می گذارند. روی هم رفته به عنوان یک عادت اجتماعی، به زبان آوردن واژه «بوهویسوه» باعث می شود که رویارویی ها بالا نگیرند. لی در این باره می گوید: «فرهنگ سنتی تایوان این است که بیشتر ملایم رفتار کرده و به دیگران فکر کنید، سعی کنید روابط محترمانه و مودبانه ای با دیگران داشته باشید».

لی همچنین می گوید که این فرهنگ منحصر به تایوان است و در دیگر مناطق جهان که به زبان چینی صحبت می کنند دیده نمی شود. اگر چه در خیابان های سراسر تایوان واژه «بوهویسوه» را بارها و بارها می شنوید اما احتمال این که همین واژه را در چین یا مالزی بشنوید بسیار کم است، جاهایی که تاکید کمتری بر روی فرهنگ مودب بودن دارند. تایوان همواره یکی از بالاترین جایگاه ها را در میان کشورهای با فرهنگ دوستانه و مودبانه به خود اختصاص می دهد. در حدود 90 درصد از خارجیانی که در تایوان زندگی می کنند نمرات بالایی را در زمینه مهمانپذیری به مردم تایوان می دهند در حالی که این نمره در مورد کشورهای غربی تنها 65 درصد است.
بر اساس تحقیقی که بر اساس پاسخ های بیش از 12.500 فرد خارجی از سراسر نقاط جهان صورت گرفته، بیش از یک سوم آن ها گفته اند که در نظر دارند برای همیشه در این جزیره اقیانوس آرام بمانند. راز جلب توجه مردم از سراسر جهان به این جزیره سرسبز و استوایی دوست داشتنی تنها مهربان بودن مردمان آن است. با این وجود به باور یک داروساز 25 ساله به نام جیرو یو که در شهر بندری کائوسیونگ زندگی می کند، این گفتمان ساده و دوست داشتنی مبنی بر اینکه تایوان در زمینه مهربانی رتبه اول را در جهان دارد می تواند نادرست باشد یا دستکم تصویری تمام نما از واقعیت ماجرا نباشد. کوچک کردن همواره خود و معذرتخواهی دائمی برای کوچک ترین اتفاقات، اشتباهات و خطاها و گاهی تنها حضور داشتن صرف، می تواند در اکثر موارد به جای کمک کردن، آسیب زننده و ناراحت کننده باشد. و خنده دار تر اینکه اجازه گرفتن همیشگی برای انجام یک کار، سخن گفتن، آمدن یا رفتن بیش از هر کسی دیگری می تواند برای خود شخص دردسرساز و آزار دهنده باشد.

به همین دلیل است که در تایوان فرهنگ رویارویی و درگیری نکوهش می شود. تایوان کشوری است که مردم آن نهایت تلاش خود را برای اجتناب از درگیری و حفظ تعادل و هارمونی به هر قیمتی انجام می دهند و هیچ گزینه دیگری غیر از این نخواهید داشت، البته اگر بخواهید ظاهر و تصویر خود را در برابر چشمان دیگران حفظ کنید. در طرف دیگر ماجرا کسانی که برخلاف این رویه رفتار کرده و به اصطلاح تصویر و ظاهر خود را حفظ نکنند اعتبار و جایگاه اجتماعی نداشته یا آن را از دست خواهند داد. اگر نمی توانید این فرهنگ تایوانی را دنبال کنید بهتر است با تایوانی ها وارد درگیری نشوید زیرا آن ها برای حفظ ظاهر خود هر کاری می کنند.

ون هوی چن، استاد انفورماتیک دانشگاه مینگ چوان که پدیده جزیره ارواح را بررسی می کند می گوید که در مقیاس جهانی، هویت تایوانی ها همواره مورد کج فهمی قرار می گیرد. او بر این باور است که اغلب تایوان را گروگانی بین چین و ایالات متحده تلقی می کنند که قدرت و اعتبار دیپلماتیک یک کشور به رسمیت شناخته شده را ندارد. وی بر این باور است که فرهنگ معذرتخواهی و مودب بودن تایوان فایده ای برای این کشور نداشته و ممکن است به انفعال جامعه در برابر خواسته های بیرونی منجر شود.
البته این نظر همه مردم تایوان نیست و افرادی مانند لی، فرهنگ معذرتخواهی مداوم در این کشور را از فاکتورهای مهم برای برقرار ماندن صلح در کشور می دانند و اگر این فرهنگ از بین برود، قرن ها سنت و فرهنگ این مردمان نیز از بین خواهد رفت. لی در این باره چنین می گوید: «اگر جامعه این مفاهیم را حفظ کرده و به صورت روزانه این عبارات را بیان کند، جامعه بسیار مودب، بسیار اخلقای و بسیار محافظه کار خواهد بود. در غیر این صورت، جامعه بی ادب، بی اخلاق و بسیار تهاجمی خواهد بود. فرهنگ تایوان باید از لحاظ اخلاق و هارمونی در شرایط خوبی حفظ شود». در پایان جمله اش نیز لی واژه «بوهویسوه» را به زبان می آورد و به صحبت هایش پایان می دهد.