این پارک چیزی جز بهشتی برای دوستداران تماشای پرندگان نمی باشد. مسیرهای صاف و چوبی پارک، پیاده روی در آن را آسان ساخته است؛ این پارک غنی گیایی، رودخانه و زمین باتلاقی فراوانی دارد. زمین های باتلاقی آن توقفگاه مهمی برای بسیاری از گونه های پرندگان مهاجر نظیر اردکها و غازهاست. برخی از پرندگان این زمین ها را برای اقامت در طول فصل زمستان و یا لانه سازی انتخاب می کنند. ساکنان دایمی این پارک، گونه هایی از اردکهای آبی نظیر ماهی خوار بنفش و خاکستری، حواسیل کوچک، اردک کاکول دار قرمز می باشد. جمعیت زیادی از گونه های مختلف اردکها نیز در میان آبهای این پارک به چشم می خورد. همچنین این پارک بخاطر چشم انداز غروب خورشید زیبای آن محبوبیت خاصی دارد.

این پارک ملی اغلب بدلیل تعدد گونه های حیوانی ساکن در آن seregeti اسپانیا نامیده می شود. آهوی کوهی، سیاهگوش ایبرینی، گرازهای وحشی، روباهها، سمورهای دریایی و شماری از گونه های پرندگان مختلف نظیر لک لک های سیاه نایاب، عقاب های سلطنتی اسپانیایی در خطر انقراض، مگس خوارهای رنگارنگ و کرکس های سیاه اوراسیایی از جمله حیات جانوری این پارک است. در طول فصل جفت گیری، تماشای قفل شدن شاخ آهوهای نر در یکدیگر و تلاش آنها برای جلب توجه ماده ها چیز چندان دور از انتظاری نیست. چشم انداز این پارک

این پارک ملی تعریفی از طبیعت بکر و تازه است. چشم انداز پارک رنگ های سبز، آبی و سفید است. کوههای پوشیده از برف، جنگل های انبوه و آب راههای روشن کریستالی در کنار یکدیگر چشم انداز زیبایی را ایجاد کرده اند. در محدوده این پارک نزدیک به 200 دریاچه وجود دارد. جنگل های پارک زیستگاه گونه های باستانی از درختان کاج، توس و مخروطی است. این پارک ملی تنها پارک در نوع خود در منطقه کاتولونیا و مثال بارزی از سلسه کوههای پیرانیه ای اسپانیایی است. تعیین محل گونه های حیات وحش پارک کار دشواری است ولی گردشگران خوش شانس می توانند بزهای وحشی، کرکس های ریش دار و موش خرماهای کوهی را از نزدیک ببینند.

این ناحیه بدلیل دور از دسترس بودن هزاران سال دست نخورده باقی مانده است. جزایر عمدتا پوشیده از چمن های نپتونی و چندین گونه گیاهی بومی است. ولی تنوع در جزایر به همین جا ختم نمی شود. بسیاری از گونه هایی که به ندرت در دیگر مناطق بیلیریک یافت می شوند در این پارک بفور دیده می شوند. برای مثالی از این نوع می توان به مارمولک سیاه و حلزونهای دریایی اشاره کرد. در آبهای اقیانوسی اطراف پارک جمعیت زیادی از لاک پشت ها، دلفین ها و وال ها و در امتداد سواحل نیز کولونی های بزرگی از پرندگان دریایی زندگی می کنند.

پارک ملی Teide، که در جزایر قناری قرار دارد بلندترین کوه اسپانیا را در خود جای داده است. Teide تمایز قابل ملاحظه ای با دیگر پارکها دارد. این پارک با 3 میلیون گردشگر در طول فصل های خوب و نیز کل فصول، پربازدیدترین پارک در سرتاسر اروپاست.

پارک ملی Ordesa ( قله اروپا)، میزبان یکی از کامل ترین چشم اندازهای دنیاست. این پارک در اسپانیا سه رشته کوه دارد: رشته کوههای مرکزی، غربی و شرقی. همگی این رشته کوهها توسط غارهایی با رودخانه هایی در میان آن از وسط دو نیم شده اند. در روزگاران دریانوردی، این غارها اولین شاخص زمینی برای مردان دریا بودند. مسیرهای بخوبی جهت یابی و علامتگذاری شده متعددی در پارک وجود دارد و این خود غرق شدن در زیبایی طبیعی طبیعت را آسان می سازد. از پارک، زیبایی دریا قابل مشاهده است زیرا دریا تنها در 20 کیلومتری پارک قرار دارد. از دیگر مشخصه های این پارک می توان به علفزارها، جنگل های سرسبز راش و بلوط، پرتگاههای شیب دار، قله های بلند و دره های عمیق اشاره کرد. هیچ چیز در قله اروپا محدود نیست. این پارک به معنی واقعی فوق العاده است. بنابراین بهتر است هوشمندانه سفر کنید و با کسب اطلاعات لازم و انتخاب بهترین مکانها سفر خوب را برای خود مهیا کنید.

شام طولانی و دیروقت
تعطیلات آخر هفته در کوردوبا با شام در یکی از رستوران های شلوغ شهر مانند Casa Pepe de la Judería که یک تراس روی سقف داشته و بر شهر مسلط است آغاز می شود. یکی از محبوب ترین غذاهای منو هر رستورانی در شهر کوردوبا، «سالمورخو» (salmorejo) است، یک سوپ سرد پوره که ترکیبی از گوجه فرنگی، نان، سیر و روغن زیتون بوده و روی آن نیز مقداری نوشیدنی الکلی مخصوص اسپانیایی ریخته می شود. این سوپ، همراه با «آجوبلانکو» (ajoblanco) که سوپ سردی دیگر با ترکیب بادام، سیر و روغن زیتون است مملو از روغن زیتون می باشد. در واقع روغن زیتون ترکیبی مهم و همیشگی در فرهنگ غذایی شهر کوردوبا بوده زیرا به وفور در مناطق روستای این شهر کاشته می شود.

صبحی چشم نواز
روز شنبه را با دیدار از دو بنای ثبت شده در میراث جهانی یونسکو آغاز کنید: محله باستانی شهر و مسجد-کلیسای مشهور شهر که در داخل این محله کوچک قرار گرفته است. در هنگام صبح گردشگران کمتری به اینجا آمده و فضا شلوغ نیست. گونزالز می گوید: «گردشگران معمولاً بین ساعات 2 تا 5 عصر به این محله می روند از این رو هرگز رفتن در این ساعات را توصیه نمی کنم».

نمایش سوارکاری غروب
بعد از یک استراحت کوتاه نیمروزی تماشای نمایش اسب ها که مدت 70 دقیقه طول می کشد بسیار ضروری است. این نمایش به مدت 3 یا 4 روز در هفته در ورزشگاه مجاور اسطبل هایی که شاه فیلیپ دوم در قرن 16 میلادی ساخته برگزار می شود. این ورزشگاه حدود 5 دقیقه به صورت پیاده روی تا مرکز شهر کوردوبا فاصله دارد. به گفته گونزالز در این نمایش رقص اسب ها با فلامنکو ترکیب می شود و تماشاگران نیز همزمان در حال شادی کردن، کف زدن و رقصیدن هستند.

آخرین اثر باستانی نامرئی
یونسکو فستیوال های را در زمره میراث جهانی قرار می دهد به ویژه زمانی که بسیار مشهور و قدیمی باشند و فستیوال پاتیوس (Patios Festival) که آغاز آن به سال 1918 باز می گردد در سال 2012 به ثبت میراث جهانی یونسکو رسید. این فستیوال که برای خوشامدگویی به فصل بهار برگزار می شود در دو هفته اول ماه می و زمانی که 50 ساختمان رنگ آمیزی شده مرکز تاریخی شهر پاسیوهای پر از گل خود را به روی مردم باز می کنند برگزار می شود.

گونزالز توصیه می کند که اگر وقت بیشتری برای ماندن در شهر دارید رفتن به روستاهای اطراف شهر را فراموش نکنید که هر کدام جذابیت خاص خود را دارد: روستای Almodovar Del Rio که در فاصله 30 دقیقه ای از شهر با اتوبوس قرار دارد یک قلعه عربی را در خود دارد که بخش هایی از سریال «بازی تاج و تخت» در آن فیلم برداری شده است. همچنین روستای Montoro که با اتوبوس 50 دقیقه از مرکز شهر کوردوبا فاصله دارد یک پارک طبیعی به نام Cardena-Montoro Natural Park را در خود دارد که مسافران می توانند در آن به کوهنوردی و اسب سواری در فضای روستایی آن بپردازند.
گردشگران معمولاً به صورت شخصی به این شهر سفر می کنند اما استخدام یک راهنمای تور گردشگری برای نصف یا تمام روز گزینه دیگری است. برای مثال، گونزالز برای نصف روز 150 یورو دستمزد می گیرد و 10 گردشگر را با جاذبه های گردشگری شهر آشنا می سازد. شهر کوردوبا شایستگی مورد توجه قرار گرفتن بیشتر از جانب گردشگران و مسافران را دارد و با توجه به عنوانی که جدیداَ به شهر داده شده (شهری که بیشترین آثار باستانی به ثبت رسیده در فهرست میراث جهانی یونسکو را دارد) به نظر می رسد که دیگر مانند گذشته مورد بی توجهی واقع نشود.

شهر سویل که به آن سویا نیز گفته می شود مرکز بخش خودمختار اندلس در کشور اسپانیا و یکی از شهرهای توریستی آن است. این شهر مکان های تفریحی و سازه های تاریخی زیادی دارد و هر سال گردشگران زیادی را به سوی خود جذب می کند.

در سال 2011 متروپل پاراسول با مساحتی در حدود 18000 مترمربع ساخته شد. این پروژه نتیجه بیش از 7 سال تلاش است. این ساختار فوق مدرن دارای ستون های بتنی است. آسانسوری در ساختمان امکان رسیدن به ارتفاع بالای سازه را فراهم می کند. شش شکل چتر گونه به وسیله ستون ها حمایت می شوند و ساختمان را می سازند. این بنا در سال 2005 به وسیله یورگن مه یر کسی که رقابت برگزار شده توسط شهرداری را برای بازسازی پلازا برنده شد، طراحی شد.
هزینه اولیه این ساختار 50 میلیون یورو تخمین زده شد اما در طی روند ساخت و ساز و به علت تغییرات فنی هزینه ها تغییر کرد و در نهایت نزدیک 76 میلیون یورو برای ساخت این بنا هزینه شد. این پروژه در سال 2011 تکمیل شد و برنده جایزه اتحادیه اروپا برای معماری سال 2013 گردید.

این غول چوبی 4 فضای مختلف دارد که به ترتیب به بررسی آنها می پردازیم:
زیرزمین، موزه آنتیکاریوم (The Antiquarium archaeological museum)
پایین ترین طبقه این پل زیرزمین آن است که در آن موزه باستان شناسی قرار گرفته است. برای دسترسی به زیرزمین باید از طریق پلکان به پایین بروید. سالن موزه مربعی شکل و دارای مساحت 5000 متر مربع است. اشیاء نمایش داده شده در آن مربوط به دوران روم باستان و دهه 1970 میلادی است. جالب است بدانید که در هنگام ساخت این پل معماران و حفاران باستان شناس این بنا اشیاء نفیسی متعلق به دوران روم باستان پیدا کرده اند که آنها نیز در این موزه به نمایش گذاشته شده اند.

ایده ای که در پشت طراحی زیرزمین این بنا وجود داشت این بود که بازدیدکنندگان احساس کنند که چندین متر زیرزمین قرار دارند. با الهام گرفتن از دریا پروژه طوری طراحی شده است که مردم احساس می کنند زیر آب قرار دارند. حسی مانند حس کشف یک محیط غرق شده. فضا توسط پانل های شیشه ای شفاف درست شده است بنابراین به راحتی می توان دید و ادراک مناسبی از مناطق مختلف موزه و یافته های باستان شناسی داشت. همچنین استفاده از شیشه کمک می کند تا فشار ناشی از اتمسفر قابل کنترل باشد و به این ترتیب نگهداری اشیا موزه بهتر صورت می گیرد.

فضای میانی
طبقه ای با راهروهای پیچ دار که بیشتر مراسم مختلف در آن برگزار می شود. آمفی تأتری بزرگ نیز برای سخنرانی ها و رویدادهای گوناگون در این طبقه ساخته شده است. سالن های این بنا دارای دیوارهای شیشه ای هستند که روشنایی روز را جذب می کند و در شب به یک جاذبه توریستی تبدیل می شود. این شیشه های عایق صدا هستند زیرا فعالیت های متنوع و زیادی در طول سال در این متروپل انجام می شود.

طبقه سوم
این طبقه مخصوص خرید است. از سوغاتی های گوناگون اسپانیا و شهر سویل گرفته تا پوشاک و سایر لوازم را از فروشگاه های موجود در این طبقه تهیه کنید.

بالاترین طبقه
پرطرفدارترین طبقه متروپل پاراسول این طبقه است. مرتفع ترین قسمت پل 30 متر است. بازدیدکنندگان می توانند از این ارتفاع به مناظر اطراف نگاه کنند و لذت ببرند. عکس های زیبایی می توان از فراز این متروپل ثبت کرد. برای کسانی که در بالا رفتن از پله ها مشکل دارند آسانسور نیز تعبیه شده است.
در این طبقه رستورانی با فضای آزاد وجود دارد که محیطی بسیار دلچسب برای نوش جان کردن خوراکی های خوشمزه آنجاست.
کافه ای نیز در نزدیکی متروپل پاراسول و در فضای آزاد وجود دارد که طرفداران زیادی دارد.

به دلیل موقعیت مرکزی این بنا، راه های زیادی برای دسترسی به آن وجود دارد. متروپل در میدان پلازا قرار گرفته است. می توان به راحتی از وسایل حمل و نقل عمومی مانند اتوبوس و مترو استفاده کنید. یادتان باشد هنگام بازدید از این مکان پول و دوربین را فراموش نکنید.
در صورت تمایل به رزرو هتل در کیش و سایر شهرهای ایران کافیست به سایت ایران هتل آنلاین مراجعه نمایید.

این بنا علاوه بر زیبایی و چشم نوازی، بسیار مقاوم و مستحکم ساخته شده به طوری که بعد از گذشت صد سال از عمر خود همچنان پابرجاست و امروزه به موزه ی هنرهای معاصر بارسلونا مبدل گشته است. این بنا در بارسلونا به دو دلیل مشهور شده است. دلیل اول ذوق و خلاقیت فراوانی است که معمار زبردستش در ساخت آن به کار برده، دلیل دوم درخواست آقای بالتو به عنوان اولین خریدار خانه از معمار گائودی مبنی بر ساخت بنایی منحصر به فرد بوده که تا آن زمان نظیری نداشته است و در نهایت همین طور هم شده است.

در هر شهر و دیاری از ایران که زندگی می کنید پیشنهاد می شود برای رفتن به اسپانیا و دیدن از خانه استخوانی آن ابتدا به پایتخت سفر کنید و چند روزی را در یکی از هتل های شیک و دوست داشتنی تهران بگذرانید. برای رزرو هتل در تهران نیز می توانید به سایت ایران هتل آنلاین مراجعه کرده و لیست تمام هتل های تهران را ببینید. این سایت علاوه بر هتل های تهران لیست هتل های ایران را در مقابل چشمان شما نمایش می دهد تا هر یک را که می خواهید بررسی و در صورت تمایل و نیاز رزرو فرمایید و از سفر خود با خیال راحت لذت ببرید.

معرفی کلی
خانه استخوانی بارسلونا ساختمانی چند طبقه با مساحتی در حدود ۵۰۰۰ متر مربع است که در یکی از خیابان های اصلی بارسلونا به نام کاسا بالتو واقع شده است. نمای بیرونی این خانه با کاشی های فیروزه ای رنگ تزئین شده است و تماشای آن به انسان ارامش می دهد. این خانه تعداد زیادی بالکن دارد که گویی هر یک در پشت نقابی که بر چشمانی زده شده است قرار گرفته اند. پشت بام خانه استخوانی بارسلونا شبیه ستون فقرات اژدهایی است که کوژ پشت است. رنگ پشت بام نیز فیروزه ای است و طوری انتخاب شده است که با نمای بیرونی بنا تا حد زیادی همخوانی دارد. اینها تنها گوشه ای از زیبایی های نمای بیرونی بناست و توصیف تمام و کمال آن واقعا در سخن نمی گنجد.

قطعا داخل یک همچین ساختمانی با نمایی به این زیبایی دیدنی است. در ورود به خانه استخوانی اولین چیزی که به چشم می اید شیشه های رنگی به کار رفته در ساخت پنجره هاست که هنگام تابش نور خورشید به آنها نمایشی از نور و رنگ را به عرصه ی اجرا می گذارند. در اینجاست که پیشنهاد می شود سرتان را به سمت بالا بچرخانید و نگاهی به سقف خانه بیندازید تا گچ بری هایی را که در آن آیینه های آبی رنگ در میان بریدگی هایش جای گرفته تمام وجودتان را به وجد بیاورد. بدین ترتیب همین طور که در ساختمان قدم می زنید همواره از دیدن مهارت و خلاقیت بی حد و حساب گائودی معمار این بنای بی نظیر، شگفت زده می شوید که یک انسان تا چه حد می تواند در دنیای خیالات سیر کند و صحنه های ظاهر شده در مقابل چشمان خود را به این زیبایی در قالب یک ساختمان که بتوان به آن وارد شد به نمایش بگذارد!

گائودی یکی از بزرگ ترین معماران بارسلوناست که شهرت او در قرن بیستم به اوج خود رسیده است. این معمار کاربلد علاوه بر خانه استخوانی بناهایی ساخته است که همگی مشهور و بسیار پرطرفدارند. سه مورد از مشخصه های اصلی بناهای ساخته شده توسط او توجه به نور، رنگ و مجسمه سازی است؛ مشخصه هایی که تقریبا در تمام سازه های او به طرز جالبی به کار برده شده است. از جمله بناهای معروف او که در قرن نوزدهم توسط وی ساخته شده است Elcapricho و Casa Viens است که ترکیب زیبای نور و رنگ و توجه به همخوانی و همکاری این دو ویژگی در ظرافت بخشیدن به این بناها کاملا واضح و روشن است. وی در ساخت بناهای خود رنگ ها را به شکلی انتخاب کرده که سازه هایش در هر ساعت از روز چهره ی جدیدی به خود می گیرند چرا که در هر ساعت از روز خورشید از زاویه ای به داخل بنا می تابد و در قسمتهای متقاوتی از بنا سایه ایجاد می کند، به این ترتیب بنا به طرز عجیبی تغییر رنگ می دهد و از بازدیدکنندگان خود دلربایی می کند.

تاریخچه
خانه استخوانی در ابتدا تنها یک بنای ساده بوده، این خانه در سال ۱۸۷۷ توسط آنتونی گائودی ساخته شده و تا پایان قرن نوزدهم هیچ ویژگی منحصربه فردی نداشته است؛ تا این که آقای بالتو در سال ۱۹۰۰ که در آن زمان در شرف ازدواج بوده خانه را خریداری می کند؛ همسرش از او می خواهد خانه را به قصری زیبا تبدیل کند، وی نیز از گائودی درخواست می کند تا خانه را بازسازی و آن را به شاهکاری از معماری معاصر تبدیل کند. گائودی نیز این کار را در کمال ذوق و سلیقه انجام می دهد. گائودی بازسازی خانه را در سال ۱۹۰۴ شروع کرد. تغییراتی که انجام داد اضافه کردن یک طبقه جدید به بنا و اعمال تزییناتی با استفاده از نور و رنگ در خانه بود. بعد از مرگ اقای بالتو این خانه تا سال ۱۹۴۰ توسط همسر وی و تا سال ۱۹۵۴ توسط فرزندان او نگهداری شد. در سال ۱۹۷۰ اولین تعمیر خانه انجام شد و در سال ۱۹۸۳ بالکن ها به شکل امروزی در آمدند. تا زمانی که خانواده اقای بالتو در این خانه ساکن بودند، آن جا تنها استفاده مسکونی داشت اما بعد از مرگ آقای بالتو بعد از چند بار خرید و فروش خانه در نهایت در سال ۱۹۹۵ به ساختمانی تجاری تبدیل شد چرا که هم در منطقه مرکزی شهر واقع شده بود و هم ظاهری جالب و زیبا داشت.

جادوی رنگ ها در خانه استخوانی
زمانی که ذهن انسان پرواز می کند گاهی متوقف می شود اما در یک چنین بنایی این احساس به آدمی دست می دهد که ذهن معمار گائودی حتی یک لحظه هم متوقف نشده و همواره در دنیای تخیل سیر کرده و نتیجه پرواز ذهن او این بنای بی نظیر بوده است. نمای بیرونی خانه استخوانی الهام گرفته از رنگ آبی سطح دریاست. گائودی با به کار بردن ترکیبی از رنگ های آبی و سبز در این بنا تلاش کرده آرامشی را که با مشاهده ی دریا حاصل می شود به بینندگان بنا منتقل کند و به جرات می توان گفت که موفق هم شده است. وی به قدری به جزئیات کار توجه داشته که در نمای بیرونی بنا امواج ضعیفی از دریا دیده می شود که کار را واقعی تر جلوه می دهد. از طرفی گائودی این مورد را هم مد نظر قرار داده که با برخورد نور خورشید بر روی رنگ ها، نمایی هفت رنگ روی شیشه ها منعکس شود و تصاویر زیبایی را پدید آورد. با اینکه رنگ مدیترانه ای در اکثر رنگ آمیزی های نمای بیرونی غالب است اما تنوع رنگی به کار رفته دل هر بیننده ای را شاد می کند و حسی از شادابی و شور و نشاط را به وی ارزانی می دارد. هر گوشه از این بنا پیغامی را به بینندگان منتقل می کند؛ مثلا رنگ سبز که همواره نماد بهار است حس روییدن مجدد را در ذهن می سازد.

جادوی نور در خانه ی استخوانی
گائودی به قدری در کار خود ماهر و متخصص بوده که نوسازی خانه استخوانی را بدون داشتن الگوی قبلی طراحی کرده است. جالب است بدانید زاوبه تابش نور در تمام این بنا روی ۴۵ درجه تنظیم شده است، زیرا اگر نور افقی یا عمودی می تابید تاثیر منفی بر روی رنگ های دیوارها می گذاشت. علاوه بر این بازی با نور در فضای داخلی ساختمان و سایه روشن هایی که از رنگ های مختلف در ساعات مختلف روز نمایش داده می شود از نکات جالب توجه این بنا می باشد. با تمام اینها می توان استفاده از نور برای بازی با سایه ها و عدم توجه به کاربردی بودن تابش آن را یک نقطه ضعف برای خانه استخوانی مطرح کرد با این حال شاید مطرح کردن این مورد به عنوان یک نقطه ضعف دور از انصاف باشد چرا که هیچ عامل مصنوعی در طول روز در روشنایی خانه دخالت ندارد و این تنها نور تابش خورشید است که فضای داخلی خانه را روشن می کند.

معماری خانه استخوانی
خانه استخوانی نمونه جالبی از به کارگیری هنر روز است. با ورود به این بنا از همان ابتدا متوجه استفاده از خطوط بیضی شکل به جای خطوط صاف و مستقیم در دیوارها و سقف ها می شوید. در این بنا به جای کاشی های صحیح و سالم و یک شکل از کاشی های شکسته برای تزیین دیوار ها استفاد ه شده است که جذابیت بنا را بیشتر می کند. سقف این بنا به صورت قوسی شکل و پشت بام آن مانند یک اژدهای کوژ پشت است. همه اینها دلیلی بر دوری گائودی از به کار بردن خطوط صاف در ساخت خانه استخوانی بارسلوناست.

قسمت های مختلف خانه استخوانی
قسمت اول: انبار
انبار این خانه یکی از غیر معمول ترین فضاهای آن است. در گذشته این انبار محل نگهداری مواد غذایی و مکانی برای شست و شوی رخت های ساکنان خانه بوده است. در اصطلاح معماری ساخت این انبار به صورت مدیترانه ای است زیرا دیوارهای آن ساده و سفید است و تزیینات خاصی در آن به کار برده نشده است.

قسمت دوم: طبقه اصلی
این طبقه توسط دو ستونی که در آن تعبیه شده استوار است. در این طبقه پنجره های باریکی وجود دارد که دارای کریستال های شیشه ای است که به زیبایی هرچه تمام تر رنگ آمیزی شده است. در این طبقه موزه ای با مساحتی بیش از ۷۰۰ متر مربع وجود دارد که بازدید عموم از آن آزاد است. ورودی این طبقه از ورودی کل بنا جداست. در این طبقه یک شومینه که طراحی ویژه ای دارد جلوه نمایی می کند. علاوه بر این اتاق مطالعه آقای بالتو هم در این طبقه وجود دارد که بازدید از آن می تواند جالب باشد.

قسمت سوم: بخش مرکزی
بخشی مرکزی یکی از فضاهای آرامش بخش بناست. این بخش ارامش خود را مدیون کاشی های آبی رنگ به کار رفته در آن است که مانند دریاچه ای زیبا و ارام است. علاوه بر این گچ بری های رنگی و آمیخته با شیشه هم بر زیبایی مکان می افزاید. هنگامی که گائودی و دستیارش در حال باز سازی کلیسای جامع پالما بوده اند این مکان محل اقامت آنها بوده است. این بنا در سال ۲۰۰۲ برای بازدید عموم بازگشایی شده و در سال ۲۰۰۵ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت گردیده است.

قسمت چهارم: پشت بام
پشت بام خانه استخوانی یکی از جالب ترین قسمت های این بناست .از جمله نکات جالب آن دودکش های عجیب و غریب و دندانه هایی است که بر روی لبه های این دودکش ها قرار دارد و بسیار به اژدها می ماند. نمای بیرونی پشت بام با استفاده از یک نوع کاشی خاص تزیین شده است. رنگ این کاشی ها از سمت راست تقریبا سبز است و هر چه به مرکز نزدیک تر می شود به بنفش و آبی می ماند.

نحوه دسترسی
برای بازدید از این خانه می توان سوار بر مترو و یا تاکسی شد. چنانچه بخواهید با مترو بروید بایستی بعد از سوار شدن بر خط ۳ یعنی خط سبز رنگ، در ایستگاه Passeig de Gràcia پیاده شوید، توجه داشته باشید که از خروجی Calle Aragó-Rambla Catalunya بیرون بیایید، بعد از خارج شدن از ایستگاه مترو حدود ۳۰ دقیقه طول می کشد تا به خانه استخوانی بارسلونا برسید.حال چنانچه مایل باشید می توانید برای رفتن به این خانه زیبا از تاکسی هم استفاده کنید. امکان بازدید از این مکان هر روز از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب فراهم است. هرینه ورودی به ازای هر نفر نیز ۲3 یورو و آدرس دقیق آن اسپانیا، بارسلونا، منطقه پسیج گراسیاست.

10. لا گومرا

9. مینوركا

8. فورمنترا

7. فوئرته ونتورا

6. لانزاروته

5. لاپالما

4. گرن كاناریا

3. ماجوركا

2. تنریف

شهرت این جزیره به خاطر باشگاه های شبانه، میهمانی ها و سواحل آن می باشد. دهكده ایبیزا و سان آنتونیو معروف ترین مكان ها برای لذت های زندگی شبانه می باشند. این مكان های تفریحی تا قبل از ساعت 7 بعد از ظهر شروع به كار ندارند و تا پاسی از بامداد باز هستند. در طول روز، یك بازار به سبك كارناوال به چشم می خورد كه از آن می توان غذاهای تازه و صنایع دستی خریداری نمود. كوا دكان ماركا یك غار بزرگ طبیعی است كه ارزش دیدنش را دارد و گردشگران و جهانگردان می توانند از طریق یك قایق به جزیره ای در همان حوالی به نام فورمنترا دسترسی داشته باشند.

موقعیت جغرافیایی
شهر “مریدا” در استان “باداخوس” در كشور “اسپانیا” قرار گرفته است. كشور “اسپانیا” كه در گذشته قسمتی از امپراتوری “روم” باستان بوده است یكی از كشور های خوش آب و هوا و پر جاذبه اروپایی می باشد. جاذبه های بسیاری را می توان با سفر به این كشور و شهر تجربه كرد كه هر كدام دنیایی از تاریخ و فرهنگ را در دل خود جای داده اند. پیشینه این كشور و برخی از جاذبه های آن از جمله تاتر “مریدا” به سال های قبل از میلاد مسیح بر می گردد. همین تمدن كهن این منطقه را از جمله پر گردشگر ترین مناطق اروپایی قرار داده است.

“تئاتر” یا”آمفی تئاتر” چیست؟
آمفی تاتر ها در گذشته های دور به ویژه در زمان “یونان” باستان از مكان هایی بوده كه محل مناسبی برای تجمع افراد و تماشای هنر نمایی ها و نمایش های هنر مندان و جنگ جویان بوده است. در اروپا از گذشته تا كنون آمفی تاتر ها یا همان “تماشاخانه” های بسیاری بر جای مانده است كه می توان هم اكنون برخی از این بنا ها را در گوشه گوشه جهان به تماشا نشست.

تاریخچه آمفی تاتر “مریدا” در “اسپانیا”
آمفی تاتر رومی “مریدا” حدود 20 سال قبل از میلاد مسیح(ع) بنا نهاده شد. این آمفی تاتر زیبا كه به دست هنر مندان زمان خود با هنرمندی هرچه تمام ساخته شده است، از فاخر ترین آمفی تاتر ها در جهان می باشد. این آمفی تاتر معروف به دست “آگریپا” از نزدیكان امپراتور “آگوستوس” ساخته شده. این آمفی تاتر كه با گذشت بیش از 2 هزار سال همچنان پای برجاست. طی سالیان گذشته و به دلیل عواملی همچون آتش سوزی قسمت هایی از این مجموعه تخریب شده و مجددا بازسازی گردیده است.

معماری آمفی تاتر “مریدا”
همانند اغلب آمفی تاتر های دوران “روم” باستان، آمفی تاتر “مریدا” نیز با معماری خیره كننده ای ساخته شده است. در فضایی وسیع و روباز به صورت دایره یا نیم دایره اغلب این تماشا خانه ها ساخته می شده كه تمامی تماشاگران بتوانند میدان را به وضوح ببینند. این آمفی تاتر حدود 6000 تماشاگر را در خود جای می داده كه از بزرگترین آمفی تاتر های جهان به حساب می آید. در یك سمت محل نشستن تماشاگران و در سمت دیگر صحنه اصلی كه محل قرار گرفتن گروه های هنر مندان و بازیگران می باشد قرار گرفته است. ستون های بلند كه كه مجموعه ای چند طبقه را بر روی خود جای داده است و محل قرار گرفتن امپراتور و درباریان و اشرافیان بوده است. طی سالیان گذشته این مجموعه چندین بار تخریب و دگرگون شده و آخرین بار در سال 1970 به شكل كنونی خود در آمده است.

دیگر جاذبه های شهر “مریدا”
در شهر “مریدا” در كنار تاتر معروف آن جاذبه های بیشمار دیگری نیز خود نمایی می كند كه سالانه گردشگران بسیاری از كشور های مختلف برای دیدن آن به این شهر سفر كرده و از تماشای آن لذت می بردند. از دیگر جاذبه های این شهر تاریخی در كشور “اسپانیا” می توان به: موزه ملی هنر رومی، معبد دیانا، ویلای رومی ها، میدان اسب دوانی باستانی، كلیسای سانتا ماریا دلا آسونسیون، كلیسای سانتا ائولالیا، پل رومی، قنات معجزات، آلكاسابا، طاق تروجان و دیگر اماكن تاریخی و طبیعی این شهر اشاره كرد.
ادرس آمفی تاتر “مریدا”: اسپانیا – شهر “مریدا” – میدان تاتر رومانو “مریدا”

شهر سن سباستین در نزدیکی ایالت باسک قرار دارد و تنها 19 کیلومتر (12 مایل) از فرانسه فاصله دارد. سواحل و تفرجگاه های زیبای این شهر ساحلی با تپه هایی احاطه شده است، که بر زیبایی و مناظر آن می افزایند. سواحل خلیج لا کونچا (La Concha)، یکی از بهترین سواحل شهری جهان به شمار می آیند و از معروف ترین و محبوب ترین جاذبه های گردشگری در شهر سن سباستین محسوب می شوند. این سواحل زیبا پایتخت تابستانی اروپا می باشند. محله قدیمی شهر کافه های بیشماری دارد که به برپایی پارتی های شبانه شهرت دارند. گفتنی است که در سال 1813 میلادی شهر سن سباستین توسط انگلیسی ها و پرتغالی ها ویران شد و پس از این ویرانی دوباره ساخته شد، به همین خاطر قدمت بسیاری از ساختمان های شهر به قرن 19 میلادی باز می گردد. شهر سن سباستین به برگزاری فستیوال جاز در ماه ژوئیه معروف است و این یکی از قدیمی ترین فستیوال های اروپا محسوب می شود که در کنار دیگر رویداد ها و فستیوال های فرهنگی برگزار می گردد. این شهر توریستی جاذبه های گردشگری زیادی دارد که ارزش دیدن دارند، بازدید از کوه مونته ایگِلدو را فراموش نکنید تا چشم انداز های زیبای شهر را از بالا نظاره کنید. هنگام سفر به سن سباستین بهتر است که از جاذبه های دیگری مانند قلعه ها، بنا های باستانی، جزایر تماشایی و کوهستان های مرتفع و زیبای شهر نیز بازدید کنید.

این شهر پر جنب و جوش با ساحل ماسه ای زیبا، مناظر چشم نواز، شب های زنده و پر تکاپو و داشتن امکاناتی مانند کلوپ های ورزش های آبی و مهییج گردشگران را مجذوب خود می کند. قدمت ایبیزا به 600 سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد، زمانی که فنیقی ها ساکن آن بودند، بعدها ایبیزا بخشی از امپراطوری روم باستان شد. این شهر در طول تاریخ حیات خود شاهد تغییرات بسیاری بوده است و با نام های یابسه و ایویزا نیز شهرت دارد. ایبیزا همیشه مورد توجه گردشگران بوده است و می توان گفت جزیره ی ایبیزا در اسپانیا مکانی است که تمام افراد و سلیقه ها را جذب خود کرده و با جلوه های خاص و متفاوت خود رضایت آن ها را جلب می کند. با ما همراه باشید تا با جاذبه ها و دیدنی های ایبیزا بیشتر آشنا شویم. ایران هتل آنلاین با رزرو هتل های ایران بهترین سفرها را برای شما آرزو می کند.

ایبیزا(Ibiza)
ایبیزا یک جزیره ی کاتالانیایی در دریای مدیترانه و در ساحل شرقی اسپانیاست. جزیره ای که در 150 کیلومتری والنسیا قرار دارد و سومین جزیره ی از جزایر بالئارس به شمار می رود. بزرگترین منطقه ی مسکونی آن ایبیزاست و دو منطقه ی مسکونی دیگر سنت آنتونی دی پورت مانی Sant Antoni de portmany و سنت اویلاریا ریوSanta Eulària des Riu هستند. ایبیزا با شب زنده داری، رقص و موسیقی الکترونیک و برنامه های تابستانی اش شهرت بسیاری در جهان پیدا کرده است.

ایبیزا یک سایت میراث جهانی یونسکو است و صنعت گردشگری در آن رونق زیادی دارد. بخش بزرگی از مساحت این جزیره با زمین های سرسبز و گندمگون پوشیده شده است، در برخی قسمت های آن گندم و زیتون کشت می شود و در برخی قسمت ها، پوشش گیاهی آن کاملا متفاوت است، پوشش گیاهی غالب این مناطق درخت کاج است.
خط ساحلی شمالی و جنوب غربی ایبیزا کوهستانی است و بلندترین قله ی این منطقه Sata talia نام دارد و از آن جا که این جزیره زیستگاه پرندگان مهاجر و انواع و اقسام جانوران آبزی است، نه تنها یک تفرجگاه، بلکه مکانی برای عاشقان طبیعت و صخره نوردان نیز هست، این جزیره دیدنی ها و جاذبه های متنوعی دارد که در این جا به آن ها می پردازیم.

سواحل ایبیزا
این جزیره بیش از 40 ساحل دارد که هر یک از آن ها زیبایی خاص خود را دارد. در این میان ساحل بنیراس(Benirras) با آب ها خوش رنگ و شن های سخت بسیار پرطرفدار است. در ساحل شمالی جزیره ساحل بیضی شکل و کوچکی به نام کالا دان سرا (Cala d’en Serra)) قرار دارد که با شن های طلایی، آب های نیلگون و صخره های باشکوهی احاطه شده است. از جاذبه های دیگر این منطقه می توان غارهای آگواس بلانکا Aguas) Blancas)) را نام برد.

ورزش های آبی
آب های شفاف و آبی اییبزا هر کسی را مشتاق شنا کردن در این فضای عالی و امتحان ورزش های آبی این جزیره می کند. جت اسکی، پاراسیلینگ، ویند سرفینگ، ویک بوردینگ، اسنورکلینگ، کایاک سواری و ماهیگیری در این جزیره از فعالیت های مهییج و جذابی هستند که تمام افراد می توانند به آن ها پردازند. آب های کم عمق ساحل آن حتی به کودکان نیز اجازه می دهد که شنا و آب بازی کنند و علاقمندان به دیدن کف دریا هم می توانند با اجاره ی قایق کف شیشه ای زندگی آبزیان و ماهی ها را تماشا کنند.

بندر ایبیزا
برای تماشای چشم انداز دریا و رفت و آمد کشتی ها، بندر ایبیزا جای مناسبی است مخصوصا نشستن در رستوران ها و کافه های دلنشین آن به گردشگران این امکان را می دهد که با آرامش و بی دغدغه رفت و آمد کشتی ها را به نظاره بنشینند.

پارک ملی سس سالینز
پارک ملی سس سالینز ( Ses salinz)بخش جنوبی و قسمتی از جزیره ی مجاور را فرا گرفته است. سواحل بکر، با بیش از 178 گونه ی گیاهی و 210 نوع پرنده ی بومی، از جاذبه های این منطقه است. این پارک در سال 1995 منطقه ی حفاظت شده اعلام شد و به دلیل داشتن اکوسیستم غنی و تنوع زیستی گیاهی و جانوری در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.

دالت ویلا
دالت ویلا ایویسا (Eivissa Dalt Vila) قدیمی ترین بخش از شهر قدیمی ایبیزاست، به همین دلیل برای حفظ و نگهداری آن، دولت محلی آن را منطقه ی حفاظت شده اعلام کرده است. کلیسای جامع سانتا ماریا دی ایویسا(سانتا ماریا دو ایویس) که متعلق به قرن چهاردهم میلادی است از مهم ترین جاذبه های آن است و تماشای شهر از این کلیسا منظره ای تماشایی را مقابل گردشگران به نمایش می گذارد. گورستان نکروپولیس پوچ دس مولینز(Necropolis of Puig des Molins)، گورستان چند هزار ساله ای است که از دیگر آثار تاریخی این منطقه به شمار می رود.

آتلانتیس
منطقه ی زیبا و معروف آتلانتیس (Atlantis) شهری با داستان ها و افسانه ای بسیار است. شهری که امروزه اثری از آن دیده نمی شود زیرا کاملا در زیر آب فرو رفته است. زیبایی این مکان بسیار مسحور کننده و شگفت انگیزست و چشم اندازهای زیبا را در اختیار بینندگان قرار می دهد.

بازارHippie
ایبیزا قبل از تبدیل شدن به یک مکان توریستی، منطقه ای ایده آل برای هنرمندان خلاق بود. آن ها برای الهام گرفتن از طبیعت و مناظر زیبای ایبیزا، راهی این منطقه می شدند و حس و حال و هوای این منطقه آن ها را برای خلق آثار هنری به یاد ماندنی برمی انگیخت. بازار هیپی ها جایی است که هنوز هم می توان در آن تا حدی این حس و حال را بازیافت. در این بازار انواع و اقسام چیزها برای فروش ارائه می شوند، این بازار هفته ای دوبار در جزیره برپا می شود.

جزیره ی فورمنترا
جزیزه ی فورمنترا(Formentera) با یک مسیر آبی باریک از خط ساحلی ایبیزا جدا شده است و سواحل بکری دارد که بسیار زیبا و کاملا دست نخورده هستند و جز مناطقی عالی برای آفتاب گرفتن و شنا کردن به شمار می روند.

تماشای غروب خورشید
تماشای غروب خورشید از سواحل این منطقه یکی از لذت های نابی است که این جزیره به گردشگران می بخشد. سواحلی مانند سس واریادس ( (Ses Variades فضای زیبایی را هنگام غروب به تصویر می کشند، اما مناطق دیگری مانند کافه مامبو(Mambo) و هوستال لاتوره (Hostal la Torre) ودرا راک (Vedra Rock) نیز برای تماشای غروب زیبای خورشید عالی هستند.

فستیوال و فرهنگ
از ماه می فستیوال تئاتر خانوادگی Barraguet در سانتا اویلاریا فعالیت خود را آغاز می کند. این فستیوال با ارائه ی برنامه های جذابی مانند تئاتر خیابانی، نمایش عروسکی، سیرک و شوهای دیدنی رویداد قابل توجهی در ایبیزا محسوب می شود. در واقع شب های ایبیزا با وجود این کنسرت ها بسیار پر جنب و جوش و فوق العاده زنده است و انواع کنسرت ها در آن برپاست.

غارهای کان مارکا
بازدید از غارهای کان مارکا can marca caves در شمال شهر ایبیزا و در پورتو سن میگل از جاذبه های شگفت انگیز جزیره ی ایبیزا است. وجود یک دریاچه ی زیرزمینی که تابش نور در آن تلالو باشکوهی را به نمایش می گذارد از زیبایی های بی نظیر این غار است.

یکی از دیدنی های جالب دیگر خانه ی کشاورزیTrull de Ca N’Andreu Olive Press است که میراث کهن کشت و زرع در ایبیزا را نشان می دهد.

مکان های دنج با عنوان اس پو دس لئو
Es Pou des Lleo مکان آرامی است که چشم اندازهایی از جزیره ی تاگوماگو را از آن جا می توان دید. این منطقه در ساحل شرقی ایبیزا و در سانتا اویلاریا قرار دارد و مکانی است دنج برای اهل آرامش و تعمق