اگر یک کره را بچرخانید و سپس به صورت شانسی انگشت خود را روی نقطه ای قرار دهید امکان این که انگشت شما روی یک منطقه آبی رنگ قرار داشته باشد زیاد است زیرا 71 درصد از سطح زمین را آب پوشانده است. پهنه های وسیع اقیانوس از لبه های قاره ها تا لبه قاره دیگر کشیده شده و چیزی که بین سواحل قرار گرفته یک فضای وحشی واقعی است. دور از درختان زمینی و مناطق کم عرق پرنور، پهنه اقیانوس هیچ جایی برای استراحت انسان یا بقا ندارد. جزایر اما از این قاعده مستثنی هستند. این مکان های وسیع و بلند بهترین مناطق برای استراحت و آرامش هستند، از آب های تازه گرفته تا غذای فراوان و گاهی اوقات نیز یک نوشیدنی میوه ای ترکیبی. شاید همین موضوع راز پشت علاقه همگانی به سفر به یک جزیره زیبا باشد. مانند جزیره پر از جنگل های بارانی کاوائی، برخی از این جزایر محل تجمع آتشفشان های غرق شده هستند که بالاتر از سطح آب در حال سوختن و دود کردن هستند. برخی دیگر، مانند سیشل، ترکیبی از ده ها جزیره کوچک پراکنده شده در یک گستره زمین هستند که بیشتر از جزایر مرجانی تشکیل شده است. چه در رویای یک ساحل زیبا برای فرار از هیاهوی شهرهای بزرگ یا سفری به انتهای زمین باشید در ادامه این مطلب شما را با 10 جزیره زیبای جهان آشنا خواهیم کرد.
لازم به ذکر است که جزایر جنوبی کشورمان نیز جزایر زیبایی به شمار آمده و در فصلی که این مناطق بهترین آب و هوا را دارند می توانید با رزرو هتل در کیش و رزرو هتل قشم یا اقامت در هتل های بندرعباس و بوشهر از سواحل جنوبی ایران نیز بهترین بهره را انتهای فصل گرم سال ببرید.
1- جزیره میلوس (یونان)

در جزیره میلوس صخره های بی رنگ با آب کبود برخورد می کنند، جزیره ای کوچک در انتهای جنوب غربی مجموعه جزایر موسوم به سایکلادها در یونان جایی که مجمسه مشهور یونانی Venus de Milo در سال 1820 در آن کشف شد. این جزیره نیز مانند همان مجسمه ادای دینی بسیار بجا به الهه عشق دوران باستان یونان است. خانه های سفید با پشت پنجره های آبی رنگ، نمای رنگی طبیعی جزیره را تکرار می کند و ساحل نیز به سمت سرزمین عجایبی از طاق ها، غارها و سواحل با شن های سفید کشیده شده که انسان را به جستجو وا می دارند. غارهای کلفتیکو که دسترسی به آن ها تنها از طریق عبور از میان آب ممکن است نیز بسیار حیرت انگیز است. نوشیدنی های محلی را می توانید در رستوران کنار ساحل نوشیده و غذای دریای تازه صید شده را به صورت گریل میل کنید. با یک پرواز 40 دقیقه ای یا سوار کشتی شدن از آتن که بین 3 تا 7 ساعت به طول خواهند انجامید می توانید خود را به جزیره میلوس برسانید.
2- جزیره بارتولومه (اکوادور)

یک منطقه حفاظت شده وحشی که در میان جزایر بسیار زیبای گالاپاگوس قرار دارد، بارتولومه یک فضای زندگی پر از جواهر برای پنگوئن های دوست داشتنی، خرچنگ های سریع و سوسمارهای دریایی است. نوک لخت قله Pinnacle Rock از میان سواحل بی رنگ و آب های سبز و آبی این جزیره به خوبی مشهود است در حالی که رنگ آب با رنگ گدازه های سیاه زغال سنگی که از خلیج سولیوان جریان دارد تناسب زیبایی را ایجاد می کند. شب ماندن در جزیره بارتولومه غیرممکن است، جزیره ای که اسمش از اسم دوست چارلز داروین گرفته شده است. اما فاصله این جزیره تا سانتا کروز، اصلی ترین پایگاه گالاپاگوس برای بازدید کنندگان تنها چند ساعت است. برای شنا و غواصی با پنگوئن ها، تنها پنگوئن هایی که در شمال قطب زندگی می کنند به این جزیره بیایید. همچنین می توانید شاهد پرندگان بومی باشید که در جستجوی غذا به سمت سطح آب شیرجه می روند.
3- جزیره فریگیت (سیشل)
جزیره فریگیت که در محاصره رنگ های متفاوت اقیانوس هند قرار گرفته یکی از رویایی ترین جزایر سیشل است. هنوز هم می توان مکان های بکر و دست نخورده ای را در این جزیره خصوصی یافت، جزیره ای که سواحل توسعه یافته سیشل را در خود دارد. لاک پشت های غول پیکر آلدابرا در زیر بوته های این جزیره پرسه می زنند در حالی که دو نوع لاک پشت دریایی برای تخم گذاری خود را به ساحل می رسانند. صخره های گرانیتی در مقابل موج های شکننده قرار گرفته و سواحل پودری را از خود به جای گذاشته اند که یکی از آن ها به نام آنسه ماکوریو را می توان به یک فضای شخصی بی نقص تبدیل کرد. از درختان خرمای مجاور می توان تابلوهای «ساحل اشغال شده» را آویزان دید که بازدید کنندگان را دعوت می کنند که یک خور کوچک زیبا را برای خود رزرو نمایند. بازدید کنندگان از جزیره فریگیت در لژهای خصوصی جزیره اقامت کرده و برای دور شدن از شلوغی می توانید یک جزیره کامل را اجاره کنید. خوردن صبحانه روی پلتفرمی که روی درختان انجیر هندی ساخته شده اند تجربه ای فراموش نشدنی خواهد بود.
4- جزیره سنت لوسیا (لسر آنتیلس)

خانه های به رنگ روشن مانند کاغذ رنگی در پهنه های شیبدار جزیره سنت لوسیا پراکنده شده اند که از قله های سنگی تا سواحل کارائیب کشیده شده اند. ترکیبی منظم از قله های آتشفشانی، رشته کوه های پیتونز، جلوه زیبای مرکزی این جزیره زیباست. جنگل سرسبز و انبوه در پای این کوهستان که بخشی از یک منطقه حفاظت شده و به ثبت رسیده در میراث جهانی یونسکو است نمایی از یک منطقه مینیاتوری جنگلی در ارتفاع بالاست. در اینجا باید به دنبال مرغ های مگس خوار بسیار کوچک، سرخس های زیبا و مسیرهای پیاده روی مه گرفته باشید. در این جزیره باید به نوک قله گروس پیتون بروید و از نوشیدنی های محلی نزدیک شوگر بیچ لذت برده و بعد به سراغ استخر وسیع خصوصی با نمایی زیبا از کوهستان بروید.
5- جزیره جورا (اسکاتلند)

منطقه وحشی و بادخیر هبریدس داخلی اسکاتلند به هزارتویی از جزایر صخره ای تبدیل شده است و با قله های عریان و رودهای بسیار شفاف، جزیره جورا زیباترین جزیره در این مجمع الجزایر است. مسیرهای پیاده روی در سراسر کوهستانی که خانه گوزن های قرمز بومی است وجود دارد در حالی که عقاب های طلایی و دریایی بالا سر ما می چرخند. مناظر طبیعی این جزیره چنان خیره کننده است که نسل های مختلفی از ماجراجویان و گردشگران به سمت آن جذب شده اند. کوهنوردی در میان تپه های بادخیز این جزیره و لذت بردن از نوشیدنی محلی که در همین منطقه تولید می شود را فراموش نکنید.
6-جزیره کومودو (اندونزی)

از سواحل صورتی تا سوسمارهایی که آزادانه پرسه می زنند، جزیره کومودو یک بهشت استوایی درهم و برهم است که انگار مستقیم از یک توهم ناشی از تب بیرون کشیده شده است. در این جا دشت بی درخت پر از خار به ساحلی رسیده که در مجاورت آب های کریستالی قرار داشته و اکوسیستم های با تفاوت بسیار زیادی دارد که پناهگاه حیات وحش عجیب و متفاوتی هستند. ساکن معروف این جزیره اژدهای کومودو است، خزنده آرام و بسیار کندی با دندان های تیز و زهری مرگبار. ریف های مرجانی این جزیره نیز زیستگاه زیبای اسب های دریایی کوتاه قامت و اختاپوس های حلقه آبی با ظاهر سوررئالی بوده و غواصان خوش شانس نیز می توانند نظاره گر وال های امورا یا داگونگ ها باشند، پستاندار دریایی که روزشان را به چریدن در چمنزارهای زیر دریا می گذرانند. به یاد داشته باشید که این جزیره در سال 2020 و برای حفظ زیستگاه اژدهای کومودو به روی گردشگران بسته خواهد شد.
7- جزیره سنجا (نروژ)
در جزیره سنجا کوهستان های بلند رفته رفته به سمت آب های نیلی کشیده شده اند، یک مقصد نمایشی در کشوری که بیشس از 50.000 جزیره زیبا در خود دارد. آفتاب بی پایان در فصل تابستان این سواحل را مورد لطف خود قرار می دهد و فصل زمستان نیز نورهای شمالی زیبای مشهور را با خود می آورد. در روستاهای ماهیگیری تاریخی این جزیره، می توان خانه های چوبی رنگ شده را در نزدیکی سواحل دید. از قله های سنگی پارک ملی آندردالن تا فیوردهای عمیق و یخ زده، سنجا یک منطقه بسیار زیبای طبیعی در اقیانوس منجمد شمالی به شمار می آید. در این جزیره می توانید نظاره گر گوزن شمالی باشید، سوار اسب های وایکینگ ها شوید و نورهای شمالی را از نزدیک تماشا کنید.
8- جزیره موئوریا (پولینزی فرانسه)
یک ریف مرجانی حلقه ای اطراف جزیره موئوریا را در آغوش گرفته که باعث شکل گیری یک تالاب آبی رنگ شده که به یک زمین بازی طبیعی برای شنا و غواصی تبدیل شده است. اما پس زمینه زیبای این منطقه که از کوهستانی های جنگلی تشکیل شده باعث شده که موئوریا یکی از زیباترین جزایر روی کره زمین باشد. قله ها مانند یک دندان سنگی نوک تیز از درون جنگل سر به فلک کشیده اند که نمایی زیبا در کنتراست با آب و بهشت زیرشان ایجاد می کنند. در حالی که جزیره موئوریا یک سفر دریایی کوتاه از جزیره بسیار زیبا و مشهور تاهیتی فاصله دارد اما این جزیره کوچک کمتر توسعه یافته است. این به معنای ازدحام کمتر در تلاش برای گشت و گذار در سواحل شنی سفید و شنا در کنار نهنگ های گوژپشت است. می توانید شب را در بانگالوهایی با دید نسبت به کوهستان بمانید و صبح در حالی که ماهی های استوایی در برابر چشم شما از آب بیرون می پرند قهوه صبحگاهی تان را سر بکشید.
9- جزیره پالاوان، فیلیپین

جزیره پالاوان که در مرکز منطقه حفاظت شده و به ثبت یونسکو رسیده پالاوان قرار گرفته یک بهشت زیبا از شن های بی رنگ و آب های تمیز است. صخره های خشن و شاه پسندهای زیبا نمایی خیره کننده در سواحل پالاوان ایجاد می کند هرچند این جزیره رازهای بسیاری در خود دارد. با این وجود بهترین نقطه این جزیره برای استراحت کردن می تواند پارک ملی رودخانه پورتو پرینسسا باشد که در فهرست آثار ثبت شده در یونسکو قرار داشته و رودهای زیرزمینی از میان غارهای آهکی بیرون می آیند. با ورود به این رودخانه ها می توانید به درون سیستمی از غارهای آهکی بروید.
10- جزیره کاوائی (ایالات متحده)

با پیشینه ای قرمز رنگ و داغ به عنوان یک جزیره دارای آتشفشان فعال، مخروط های گدازه ای جزیره کاوائی و سواحل با شن های سیاه رنگ آن تنها شروع زیبایی های این جزیره هستند. باغ بومی این جزیره زیستگاه گونه های پرنده است که تنها در جزایر هاوایی زندگی می کنند و سفر به درون طبیعت وحشی این جزیره شما را با دره های زیبا و آبشارهای بلند که بالاتر از آبگیرهای با آب تازه و روشن قرار گرفته اند روبرو خواهد ساخت. زیباترین منطقه طبیعی در جزیره گاردن هاوایی در ساحل نای پالی قرار دارد که کوهنوردان شجاع می توانند از طریق یک مسیر پیاده روی چالش برانگیز که یکی از صعب العبورترین و سخت ترین مسیرهای پیاده روی ایالات متحده به شمار می آید خود را به آن برسانند.

تماشای کشتی های به گل نشسته و غرق شده برای بسیاری از گردشگران لذت بخش است، در ادامه جاذبه ی کشتی های شکسته و غرق شده در گوشه و کنار جهان را معرفی می کنیم. پیشنهاد می کنیم به سوی کیش سفر کنید و با رزرو هتل های کیش و اقامت در هتل ترنج کیش به بازدید از کشتی غرق شده یونانی بپردازید و سفر بی نظیری را تجربه نمایید. گردشگرانی که ترسی از غواصی ندارند، بهتر است فرصت بازدید از کشتی های غرق شده را از دست ندهند.
غواصی یکی از ورزش های محبوب است اما محدودیت هایی دارد، نه تنها مسافتی که می توانید به اعماق دریا بروید بلکه مدت زمانی که می توانید در اعماق بمانید و مهم تر ظرفیت و کشش سیستم عصبی فرد است که تا کجا می تواند به ماجراجویی زیر دریا کمک کند، همگی از محدودیت های گردشگران می باشند. گردشگران نترس و شجاع می توانند در میان کشتی های شکسته به کاوش در میان اتاق ها بپردازند و هیجان و لذت را در این ماجراجویی تجربه کنند.
1 – تالاب تراک، کشور میکرونزی
بیش از 60 کشتی جنگی ژاپنی که توسط نیروهای آمریکایی در سال 1944 نابود شد، همگی در اعماق بکر آب های میکرونزی قرار دارند. امروزه خانواده های ژاپنی برای ادای احترام به افرادی که در این مکان جان دادند، در کنار این سواحل حضور پیدا می کنند و غواصانی از سراسر جهان به میکرونزی سفر می کنند تا دریچه ای به سوی تاریخ جنگ جهانی دوم باشند. از کشتی های باری ژاپنی، کشتی های حامل سوخت و کشتی های حامل جنگنده های زیرو را می توانید در این منطقه مشاهده کنید. براندون کول یک عکاس معروف زیرآب و غواص اسکوبا است، او در حال آماده شدن برای تجربه ای پرهیجان است، از نظر او غواصی در این منطقه روبرو شدن با تراژدی جنگ است، یافتن برخی لوازم شخصی مانند مسواک، چکمه، تکه هایی از لباس تاثیر بسیار عمیقی روی من داشت. تنها با اسلحه، مهمات و تانک روبرو نبودم بلکه زندگی و حیات انسان ها را حس کردم. ورود به درون برخی از کشتی های غرق شده نه تنها ترسناک است بلکه هیجان و ماجراجویی را نیز به همراه دارد.
2 – اسکاپا فلو، اسکاتلند

بازدید از جزایر اورکنی با آب های یخی، بهترین فرصت برای تماشای بقایای کشتی های به گل نشسته جنگ جهانی اول می باشد. بیش از 70 کشتی جنگی سلطنتی از ناوگان دریایی آلمان در سال 1919 میلادی، توسط دشمن سوراخ شدند و تعداد زیادی در نهایت نجات یافتند، اما در زیر آب های یخی رود اسکاپا هنوز هم کشتی های زیادی برای تماشای گردشگران شجاع وجود دارد، که برای نمونه می توان به نبرد ناوها و کروزهای آلمانی اشاره کرد که در اعماق 100 و 130 فوت خوابیده اند. در سمت راست در حدود 80 فوتی از عمق آب های اسکاپا، کشتی اس ‌ام ‌اس کارلسروهه، یکی از نزدیک ترین و در دسترس ترین لاشه ها می باشد. اما بهتر است به دلیل وجود چندین تن از مواد زاینده فولاد، غواص ها نهایت دقت را بکار برند و با احتیاط به کاوش ادامه دهند. سردبیر و مسئول مجله غواصی اسکوبا، مارک ریچارد ایوانز می گوید: بخش های ظاهری و بیرونی در وضعیت خوبی قرار دارند، برج های متحرک حمله، پل های جنگی و دیگر ویژگی ها به راحتی قابل تشخیص می باشند، اما تقریبا پس از گذشت صد سال در اعماق دریا، بهتر است گردشگران به بقایای شکسته و غرق شده وارد نشوند.
3 – مجمع الجزایر فلوریدا کیز، ایالت متحده امریکا
سواحل طولانی با صخره های کوتاه و کم عمق که فلوریدا کیز را احاطه کرده است، یکی از بهترین مکان های کره زمین برای تماشای کشتی های غرق شده و غواصی در میان آنها می باشد. طبق گفته ی استفان فرینک، ناشر مجله ی آلرت دایور، کشتی هایی که از این آب ها عبور می کردند تلاش می کردند به سرعت به ساحل صخره های مرجانی برسند تا از جریان شدید خلیج در امان باشند. بسیاری از کشتی ها شانس نداشتند و هم اکنون بقایای آنها به جاذبه ای پر هیجان برای غواص ها تبدیل شده است. گفتنی است که این کشتی ها مملو از مرجان ها بوده و محلی برای حیات دیگر موجودات دریایی شده است. در نزدیکی روستای ایسلامورادا بقایای کشتی باری ایگل با 287 فوت طول قرار دارد که غواص ها با کوسه های بزرگ و اره ماهی روبرو شده اند. کشتی یو اس اس اشپیگل گرو، که یک کشتی نیروی دریایی بوده است به طور عمد در این مکان غرق گردید، این کشتی که در اعماق 80 تا 90 فوتی واقع شده هم اکنون به زیستگاه موجودات دریایی تبدیل شده و دسته طوطی ماهی ها و نیزه ماهی را در اطراف آن می توان تماشا کرد.
4 – دریاچه ‌های بزرگ یا گریت لیکس، میشیگان، ایالت متحده امریکا
در عمق کم دریاچه های بزرگ میشیگان حتی غواص های کم تجربه نیز می توانند بقایای کشتی های قابل دسترس را تماشا کنند. هزاران کشتی در میان آب های این منطقه غرق شده اند، آب ها کشتی های بخار گرفته تا کشتی های دو دکله را توسط تندبادهای وحشتناک بلعیده اند و این کشتی ها در عمق کم قرار دارند، به طوری که گردشگران با اسنورکلینگ قادر به تماشای آنها خواهند بود. اندی موریسون، عکاس زیرآب است و گردشگران مبتدی را به سوی ویرانه های کشتی نوردمیر راهنمایی می کند، گفتنی است که این کشتی در جزیره تاندر بی شولز در سال 1966 میلادی در اعماق آب ها رها گردید. طبق گفته ی موریسون، تا چند سال پیش بخشی از این کشتی رها شده بر روی آب قرار داشت و مردم به راحتی می توانستند بر روی عرشه شبانه کمپ کنند اما هم اکنون در اعماق 40 فوتی قرار دارد و گردشگران می توانند درون قسمت های مختلف کشتی به کاوش و گردش بپردازند. همچنین غواص های با تجربه و حرفه ای که آموزش های خاصی دیده اند، می توانند از دیگر جاذبه ها و کشتی های غرق شده در این حوالی بازدید کنند، مانند کشتی دیترویت که در دریاچه هورون و منطقه محافظت شده ی تومب آیلند باتملند، در طی طوفان شدید در سال 1873 میلادی غرق شد و در اعماق 200 فوتی قرار گرفت. این کشتی دارای پره در دو سمت بوده و یک موتور بخار داشته که غواص ها از آنها دیدن می کنند.
5 – اوآهو، هاوایی، ایالت متحده امریکا
در کنار آب های بنای یادبود دایموند هد استیت در ایالت هاوایی، کشتی سوخت گیری یو-257 غرق شده است و هنگام جریان های شدید می توان عقاب ها و کوسه ها را در نزدیکی صخره و اطراف کشتی مشاهده نمود. یکی دیگر از جاذبه های معروف غرق شده زیر دریا، کشتی ماهیگیری چینی سی تایگر می باشد که در نزدیکی سواحل وایکیکی واقع شده است، این کشتی که ربوده شده بود در اوایل دهه 1990 میلادی بخاطر قاچاق انسان توقیف گردید و گردشگران ماهر و آموزش دیده می توانند از این جاذبه بازدید کنند.
6 – ساردینیا، ایتالیا
ساردینیا، بهترین مکان در دریای مدیترانه برای غواصی است، آب های زلال دریای کاگلیاری مقصد نهایی چندین کشتی غرق شده توسط مین ها و زیردریایی ها در طول جنگ جهانی دوم می باشد. کشتی باری ایتالیایی انتلان در سال 1943 میلادی زغال سنگ جا به جا می کرد که توسط اژدر زیردریایی انگلیسی مورد حمله قرار گرفت و هم اکنون در روی شن های دریا خوابیده است و بخاطر وجود موقعیت مناسب نور و وفور حیات دریایی، به مکان مناسبی برای غواصی و موضوعی برای عکاسی تبدیل شده است. مین بریتانیایی مسئول نابودی یک کشتی دیگر ایتالیایی معروف به رومگنا نیز می باشد که این کشتی بخار به دو تکه تقسیم شد و با اسفنج ها، مارماهی ها و با انواع ماهی های خاردار پوشیده شده است.
7 – برمودا
در هر مایل مربع این منطقه می توانید کشتی های غرق شده را مشاهده کنید، و بیشترین کشتی های جهان در این آب ها غرق شده اند، و برمودا پایتخت کشتی های غرق شده آتلانتیک است. صخره های مرجانی و تیز تیغ مانند موجب غرق شدن بیشتر کشتی ها بوده اند که بیش از 300 کشتی شکسته را در آب های اطراف می توانید بیابید. کروز لوکس اسپانیایی کریستوبال کولون که در سال 1936 میلادی بر روی صخره های مرجانی غرق شد، یکی از مواردی بود که داستان های زیادی در مورد آن نقل شد. غواص ها از کاوش در میان دیگ های بخار، لوله ها و درخشش تکه آهن ها که در کف اقیانوس پخش شده لذت می برند. تادا بردلی کونل، مربی شیرجه و غواصی در مورد برمودا می گوید: نکته ی جالب درباره برمودا این است که هنوز کشتی ها و ویرانه های بیشماری برای کاوش باقی مانده و این هیجان تفریح را چند برابر می کند. هرگز نمی دانید که یک جریان آب یا طوفان ممکن است کمک کند و چیز جدیدی کشف شود.
8 – دریای سرخ، مصر

طبق گفته های غواص ماهر، تراویس مارشال، آب های آرام و زلال مصر جایگاه پر هیجانی برای کشتی های ویران شده جهان می باشند. کشتی انگلیسی اس اس تیستلگورم نیز در این آب ها به گل نشسته است که غواص ها بهتر است از آن بازدید کنند. یک کشتی تجاری نیروی دریایی انگلستان نیز در سال 1941 میلادی در این منطقه غرق شد، این کشتی هنگام کاوش هایی در دهه 1950، توسط غواصی به نام ژاک کوزتو کشف شد. تراویس مارشال در مورد دریای سرخ چنین می گوید: این مکان بسیار خاص و متفاوت است، تمامی کشتی هایی که غرق شده اند به همراه تجهیزات و بارها به سوی نیروهای متفقین در بندر اسکندریه ارسال می شدند. با کاوش در میان بقایا می توانید جایی را که بمب های آلمانی اصابت کرده است را تماشا کنید و تمامی محموله های کشتی مانند کامیون های بدفورد، موتورسیکلت های بی اس آ، تفنگ ها، مهمات و چکمه های ولینگتون، همگی در کف دریا پخش شده اند و نشان دهنده ی تاریخ جنگ می باشند.
9 – جزایر اوتر بنکس، کارولینای شمالی
با بازدید از این منطقه فرصت غواصی در میان تاریخ جنگ جهانی دوم را خواهید داشت، در این ناحیه یو بوت زیردریایی آلمانی غرق شده است که بازدید از آن هیجان زیادی به همراه دارد و بهتر است برنامه ی غواصی در اوتر بنکس را فراموش نکنید. زیردریایی یو 352 آلمانی در سال 1942 میلادی توسط گارد گشتی ساحلی مورد هدف قرار گرفت و امروزه یکی از سایت های پر طرفدار غواصی در کارولینای شمالی می باشد که در دسترس بوده و در عمق 110 فوتی واقع شده است. برج هدایت این زیردریایی هنوز هم از بیرون نمایان است و اغلب غواص ها کوسه ببرهای ماسه را در اعماق و اطراف این لاشه ها مشاهده کرده اند. از دیگر جاذبه های غرق شده در اوتر بنکس می توان به یو اس اس شورز اشاره کرد که هلیکوپتر آتشبار ارتش آلمان در جنگ جهانی اول بوده است و هم اکنون در میان انبوه ماهی ها و دیگر موجودات دریایی به یک جاذبه ی جذاب تبدیل شده است.

سیشل که از مکان های محبوب فعالان اینستاگرامی است را بهشت اقیانوس هند می نامند. این مجمع الجزایر که در 1.000 مایلی ساحل شرقی آفریقا واقع شده مکانی برای آرامش با بیش از 115 جزیره ساکت و بدون سکنه در کنار دریاهای پر از حیات وحش دریایی است. تمرکز سفرهای قایقی بر جزایر داخلی منطقه و جزایر ماهه، پارسلین و لا دیگو است. بادهای آرام، آب های گرم، سواحل برفی، جزایر مرجانی رنگارنگ و حیات وحش منحصربفرد سیشل مانند لاک پشت های غول پیکر، خرچنگ های نارگیل و کوسه های دوست داشتنی باعث شده که این منطقه شانگاریالای ملوانان لقب بگیرد. از جزیره اصلی ماهه، قایق های تفریحی می توانند از یک جزیره زیبا جزیره دیگر بروند و از سواحل دیدنی مانند آنسه سورس دی آرجنت، آنسه لاتزیو و آنسه جئورجته دیدن کند و در پایان روز در زیر ستاره ها لنگر بگیرند.
واژه های کلیدی: دریا، دریانوردی، جاذبه گردشگری، گردشگری، سفر دریایی

با این حال، این ترس تا حد زیادی بی اساس است. حوادث ناشی از کوسه به ندرت اتفاق می افتد – در سال 2016، آمار جهانی حمله کوسه نشان داد که 81 حمله غیرمنتظره در سراسر جهان اتفاق افتاده است که تنها چهار مورد آن منجر به مرگ و میر شده است. واقعیت این است که بر خلاف تصور عموم، کوسه ها قاتلان نادان نیستند، آنها حیوانات تکامل یافته ای هستند با هفت حواس مختلف و اسکلتی که تماما از جنس غضروف ساخته شده است. برخی کوسه ها می توانند در سر تا سر اقیانوس با دقت تمام حرکت کنند، در حالی که برخی از آنها قادر به تولید مثل بدون رابطه جنسی هستند.

اکثریت کوسه ها بی ضرر هستند
اکثر افراد، با شنیدن کلمه “کوسه” برایشان تصویر های ذهنی ای مثل حیوانی سفید پوست و بزرگ، آرواره باز با دندان های تیز و آغشته با خون تداعی می شود. در واقع، بیش از 400 گونه مختلف کوسه وجود دارد که از کوسه فانوس کوتوله (گونه ای کوچکتر از اندازه ی دست انسان) گرفته تا کوسه نهنگ،غول اقیانوس،که می تواند تا بیش از 40 فوت / 12 متر طول برسد. اکثر گونه های کوسه بی ضررند. در واقع، اکثر آنها کوچکتر از انسان هستند.
سه نوع از بزرگترین گونه کوسه (کوسه نهنگ، کوسه کرگدن و کوسه مگاموت) که با یک رژیم غذایی که عمدتا از پلانکتون تشکیل شده است زندگی می کنند. تنها تعداد کمی از گونه ها در حوادث مربوط به کوسه دخالت دارند و تنها سه مورد معمولا برای انسان خطرناک اند. که نامشان بزرگ سفید، کوسه گاو و کوسه ببر است.
با این حال، در کشورهایی مانند فیجی و آفریقای جنوبی، گردشگران با وجود این گونه ها هر روزه با خیال راحت و اغلب بدون هیچ گونه محافظی در ساحل شنا می کنند.

انسان غذای طبیعی کوسه نیست
کوسه ها حدود 400 تا 450 میلیون سال است که وجود دارند. در آن زمان، گونه های مختلف با هدف شکار طعمه های خاص تکامل یافته اند، و دید هیچ یک از آنها به انسان ها به عنوان منبع غذا نیست. کوسه ها معمولا از حمله به حیوانات بزرگتر از خودشان جلوگیری می کنند، زیرا احتمال صدمه بسیار زیاد است. برای اکثر گونه ها این به این معنی است که انسان ها به طور خودکار از منوی غذایی آن ها خارج می شوند. تحقیقات نشان می دهد که کوسه های بزرگتر مانند سفید پوستان و کوسه های بیل انسان را عمدا برای غذا شکار نمی کنند در عوض، به شکار های حاوی چربی مانند ماهی تن روی می آوردند.
برخی از دانشمندان بر این باورند که حملات کوسه ها به انسان ها نتیجه یک اشتباه شناختی است. سفیدپوست های بزرگ، کوسه های ببر و کوسه های گاو نر همه از سمت پایین حمله می کنند و ممکن است یک انسان را مانند لاک پشت یا فک (به ویژه اگر کسی روی تخته موج سواری دراز کشیده باشد) اشتباه بگیرد. دیگر دانشمندان این نظریه را رد می کنند و استدلال آنان این است که کوسه ها بسیار هوشمندتر از این هستند که انسان ها را اشتباه بگیرند. گذشته از این ها، کوسه ها مشام بسیار قوی و توسعه یافته ای دارند و انسان ها به هیچ عنوان بوی فک نمی دهند.
در عوض، احتمالا بیشتر حملات در نتیجه کنجکاوی باشد. کوسه ها دست ندارند بنابراین زمانی که می خواهند یک شی ناشناخته را بررسی کنند، از دندان هایشان استفاده می کنند. این نظریه از این حقیقت پیروی می کند که قربانیان حمله ی کوسه ها بسیار کم، خورده می شوند. در عوض، اغلب مردم قبل از اینکه کوسه ها علاقه خود را از دست بدهند و دور شوند یک بار توسط آنان گاز گرفته می شوند. متأسفانه، آسیب ها اغلب بسیار شدید هستند به حدی که قربانیان تا زمانی که بتوانند به مراقبت های پزشکی کافی دست یابند از دست دادن خون می میرند.

کوسه ها باید سهم کمی از ترس های شما را شامل شوند
مقاله ای منتشر شده توسط آمار جهانی حمله کوسه ها اعلام می کند که احتمال کشته شدن یک انسان توسط کوسه یک نفر در3.7 میلیون نفر است. این در حالی است که در تفریحات ساحلی آمار غرق شدن انسان 132برابر و مرگ با قایق 290 بار بیشتر است. دفعه بعد که به دریا رفتید، در نظر بگیرید 1000 بار بیشتر احتمال این وجود دارد که در حال دوچرخه سواری بمیرید. دلایل عجیب و غریب دیگری که خطرناک تر از کوسه ها هستند، شامل مرگ ناشی از نارگیل، ماشین آلات فروش و توالت می شوند.

به حداقل رساندن خطر حمله بسیار آسان است
اگر هنوز هم نگران هستید، در نظر بگیرید که چندین اقدام آسان برای کاهش خطر حمله ی کوسه ها وجود دارد. اول اینکه در طلوع و غروب آفتاب که زمانیست که بزرگترین گونه های کوسه شکار می کنند داخل آب نروید. دوم این است که هر شی براق را از خودمان دور کنیم؛ زیرا نقره و طلا می توانند به راحتی به جای پولک ماهی ها اشتباه گرفته شوند. همچنین یک نظریه وجود دارد که رنگ زرد جذب کننده کوسه ها است.
در واقع، احتمال بیشتری دارد که کنجکاوی کوسه با کنتراست سایه روشن تر در برابر آبی تیره ی دریا تحریک شود. به این ترتیب، اگر برنامه ی وقت گذرانی طولانی در آب را دارید، ایده خوبی است که از انتخاب لباس های رنگ رنگی در هنگام برداشتن لباس های حمام کردن جلوگیری کنید و برای پوشیدن پوست رنگ پریده از یک دستمال کت و شلوار، دستکش استفاده کنید. چگونگی گذراندن وقتتان در آب نیز یک عامل است. از آنجا که کوسه ها از سمت پایین شکار می کنند، شناگران سطحی در معرض خطر بیشتری نسبت به غواصان هستند.
ماهیگیران باید به طور خاصی مراقب باشند، زیرا کوسه ها بواسطه بو و حرکت ماهی های مرده تحریک می شوند. کوسه ها می توانند ارتعاشات در آب را ببینند و به سطح آب جذب شوند. در نتیجه، اگر شما با کوسه زیر آب هستید، در هنگام ورود و خروج از آب احتیاط کنید چون ممکن است موجب برانگیختن آن شود. بر خلاف باور عمومی، شواهدی وجود ندارد که کوسه ها بوسیله عطر خون قاعدگی یا ادرار انسان جذب شوند.

کوسه ها بیشتر از انسان ترسیدند
برآورد ها مبنی بر این است که 90 درصد از کوسه ها در اقیانوس ها در 100 سال گذشته ناپدید شده اند. این نتیجه مستقیمی از فعالیت بشر است، از جمله تغییرات آب و هوایی، از دست دادن زیستگاه و مهمتر از همه، ماهیگیری بیش از حد. هر ساله انسان ها حدود 100 میلیون کوسه را می کشند – به طور میانگین هر 11 ساعت 4117و اکثریت آن ها برای بازارهای آسیا فرستاده می شوند، در حالی که سوپ کوسه به عنوان نشانه ای از ثروت است.
در برخی کشورها، مانند آفریقای جنوبی و استرالیا، کوسه ها به طور هدفمند برای کاهش احتمال حملات انسانی مورد هدف قرار می گیرند. بیشتری روش هایی که برای هدف قرار دادن کوسه های به اصطلاح قاتل مورد استفاده قرار می گیرند، بی قاعده اند، کشتن گونه های بی خطر کوسه و حیوانات دیگر از جمله نهنگ ها، دلفین ها و لاک پشت ها نیز از تبعات این تصمیم است.

به جای ترس از کلیشه های قدیمی هالیوودی، اطلاعات مفیدی را در مورد کوسه ها برای خودتان پیدا کنید. مکان های زیادی در سراسر جهان وجود دارد که با طریقه برخورد کوسه ها در حیات طبیعی آشنا هستند. این که شما با کوسه های صخره ای در باهام ها شنا می کنید و یا با سفید پوستان سفید پوست در آفریقای جنوبی یا مکزیک شنا کنید، دیدن آنها برای اولین بار تنها راه قدردانی زیباترین شکارچی ترین بدبخت جهان است.
در نهایت اگر شما هنوز هم از کوسه ها می ترسید، به یاد داشته باشید که اجتناب از حمله به اندازه ماندن در دریا آسان است. از سوی دیگر، بیش از یک چهارم از گونه های کوسه ها و پرنده ها در معرض خطر انقراض هستند – برای آنها، هیچ جایی برای پنهان شدن باقی نمانده است.

در روزهایی که هوای سرد پاییزی و به دنبال آن زمستان در راه است، هیچ چیز به اندازه سفر به مناطق گرمسیر لذت بخش نیست. بدین ترتیب برخلاف فصل تابستان، در این روزها بازار سفر به شهرهای جنوبی و مناطق گرمسیر شرقی کشور گرم است. کویر نوردی یکی از جذاب ترین گزینه های گردشگری در فصول سرد سال است که می توان در استان های کرمان و یزد تجربه کرد. اگر به دریا و هوای شرجی و گرم علاقه دارید نیز توصیه ما به شما سفر به بوشهر و بندرعباس و اقامت در هتل های لوکس و مجهزی مانند هتل هرمز بندرعباس و هتل پاسارگاد بوشهر و لذت بردن از هوای لطیف و ملایم این استان های ساحلی در این روزهای سرد است. اگر هم قصد و توانایی سفر خارجی را دارید بدون شکل استرالیا یکی از گزینه های محتمل و جذاب است که برخلاف دیگر نقاط جهان این روزها هوای ملایم و مطبوعی دارد.
در یک شنبه آفتابی که یک روز بی نقص دیگر در غرب استرالیا به شمار می رفت، چیزی که توجه مرا به خود جلب کرد چیزی بسیار غریب و نامتعارف نظر مرا خود جلب کرد: هزاران ستون آهکی بزرگ که از میان شن های زرد رنگ سر بر آورده بودند.

استرالیا در سراسر جهان به خاطر سازه های متفاوت سنگی خود شناخته می شود اما سازه های سنگی عجیب تر و قابل توجه تری از سازه های بیابان Pinnacles Desert وجود دارد. و در سرزمینی که جلوه های زمین شناختی عجیب و غریب با نام های عجیب و غریب تر به ندرت باعث جلب توجه و حیرت افراد می شود، قله های بیابان Pinnacles Desert بسیار متفاوت هستند. کارولا ورشورن، که از کارمندان یک مرکز گردشگری در بندر پرث است در این باره می گوید: «اینجا یک جای بسیار خاص است. آن سنگ های گچی، رنگ های آن، منظره بیابان؛ این واقعیت که می توانید تمام این چیزها را در نزدیک ترین فاصله به شهر پرث تماشا کنید خارق العاده است. من به گردشگران می گویم که انگار وارد سیاره ای جدید می شویم».
من از قبل تصمیم گرفته بودم تا به انتهای شمال بندر پرث که یک سفر یک روزه 400 کیلومتری بود سفر کنم زیرا در مورد بادهای عجیب و بسیار قوی که ساحل را درنوردیده و یک محیط جهان دیگری که قابل تصور هم نیست را ایجاد می کند بسیار شنیده بودم. سفر خود را در شهر مرکزی زیبا و مسحور کننده ایالت آغاز کردم و در حالی که از منطقه St George’s Terrace به عنوان یکی از شاهراه های اصلی شهر عبور می کردم این توصیه را دریافت کردم که دامنم را محکم بچسبم. این توصیه مرا به خنده واداشت زیرا آن روز هوا بسیار باثبات و آرام بود، آسمان بدون ابر هیچ نشانی از آشوب و آشفتگی نداشت. اما ناگهان وزش باد در خیابان شروع شده و ساختمان های بلند دو طرف آن عملاً به یک تونل بادی بزرگ تبدیل شدند. من نیز خودم را کج و کوله کرده و محکم لباس هایم را گرفتم. این اولین برخورد من با چیزی بود که ساکنان محلی به آن «دکتر فرمنتل» می گفتند.
نیل بنت، مدیر بخش رسانه و ارتباطات اداره هواشناسی غرب استرالیا در این باره می گوید: «این نامی است که ما برای نسیم دریا انتخاب کرده ایم. اما گاهی اوقات با نسیم دریایی مواجه نیستم؛ این باد همیشه مهربان و یک غول خنک ملایم نیست بلکه می تواند به یک هیولای واقعی بر حسب قدرت زیادش تبدیل شود. پرث وحشی ترین شهر در کل استرالیاست».
این «دکتر»- نام زیبا و خلاصه ای که اغلب برای بادهای شهر در نظر گرفته می شود- در تمام روزهای تابستان در هنگام ظهر و رأس ساعتی دقیق از راه رسیده که به گفته بنت به دلیل اختلاف دمای بین اقیانوس و زمین شکل می گیرد. وی در ادامه صحبت هایش در این مورد می گوید: «این همان جایی است که واژه دکتر از آنجا می آید؛ این باد نوعی درمان و رهایی از گرماست. این باد همه چیز را خنک و آرام می کند».
در واقع، از گرمای شدید تا طوفان های حاره ای تا گربادها، غرب استرالیا خانه انواع مختلفی از شدیدترین وقاعی اقلیمی و آب و هوایی است. این ایالت رکورد قوی ترین بادی که تاکنون وزیده را در اختیار دارد (بادی با سرعت ترسناک 408 کیلومتر بر ساعت که در سال 1996 با ساحل غربی این ایالت برخورد کرد) و همین بادها هستند که باعث شکل گیری شگفتی های طبیعی عجیب و غریب شهر شده اند.

از طریق جاده ساحلی به سمت شمال شهر راندم و بعد از عبور از مزارع بادی به شهر کوچک ماهیگیری لنسلین رسیدم که هر سال در ماه ژانویه و به هنگام میزبانی یکی از معروف ترین مسابقات قهرمانی آبی جهان به نام Lancelin Ocean Classic که موج سواران و کایت سواران را از سراسر جهان به خود جذب می کند، جمعیت آن از 700 نفر به بیش از 2000 نفر می رسد.
بنت می گوید:«مردم از سراسر جهان به لنسلین می آیند زیرا باد در این جا همواره وجود دارد». می توانم از همان لحظه ابتدایی ورودم به شهر این موضوع را درک کنم. خانه های کم ارتفاع در کنار درختانی که به زاویه 45 درجه رشد کرده اند دیده می شوند، انگار که در جیغی یخ زده گیر افتاده و سعی دارند از بادی سهمگین پیشی بگیرند. در پارکی کوچک و رنگارنگ که کودکان در آن اسکیت سواری و دوچرخه سواری می کنند، میزهای پیک نیک و باربکیوهای عمومی برای پا برجا ماندن به سه دیوار بسته شده اند و تنها در بخش شرقی باز هستند. می توان تپه هایی شنی و ناهمتراز به ارتفاع ساختمانی سه طبقه و تشکیل شده از شن کاملاً سفید را ببینم که بسیاری از آن ها وارد حریم شهر شده اند که در اثر وزش باد کیلومترها از ساحل و محل اصلی تجمع شن ها فاصله گرفته اند. ورشورن در ادامه صحبت هایش می گوید: «این تپه ها را با عنوان تپه های شناور می شناسند زیرا با سرعت سالانه 12 متر به سمت شمال و به سمت قله ها در حرکت هستند. حتی در مسیر جاده تابلوهایی نصب شده که به رانندگان در مورد کاهش دید در هنگام وزش باد هشدار می دهند زیرا این بادها بسیار قوی بوده و باعث بلند شدن شن های ساحل می شوند».
گردشگران ماجراجو از سراسر جهان به این تپه های شنی عظیم الجثه هجوم می برند تا به رانندگی با خودروهای آفرودی، دوچرخ سواری بیابانی و شن سواری بپردازند و در این سفر از قله های مخروطی و آهکی مشهور شهر نیز دیدن می کنند. اما بسیاری نمی دانند که این همان شن ها در ترکیب با بادهای تند غربی است که آن هزاران ستون سنگی را در فاصله 50 کیلومتری به سمت شمال شکل داده است.

سازه های موسوم به Pinnacles Desert که در مرکز پارک ملی نامبونگ واقع شده اند از مناظر خیره کننده و حیرت انگیز بسیار دیدنی و مشهور استرالیا به شمار می آیند. اینجا، ستون های آهکی بزرگ و فراوانی که ارتفاع برخی به 4 متر نیز می رسد، در کنار پس زمینه از شن های طلایی قرار گرفته اند. در حالی که از میان ستون های دندانه دار و مناره های قارچی شکلی می گذشتم که در تعداد بیشمار در همه جا دیده می شدند، سنگ های آهکی زرد رنگ در زیر آفتاب تند درخشیده و رگه هایی رنگی از ترکیبات آلی در سنگ درخشش خاصی پیدا می کردند. دقیقاً به این می مانست که یک ارتش کامل در حالی که در کنار ساحل به خط شده و نیروهای مهاجم را نظاره گر بوده اند به یکباره به سنگ تبدیل شده اند؛ چیزی که ما را به یاد نگاه مردم بومی استرالیا به ماجراجویان و مهاجران اروپایی که قرن ها قبل با کشتی از غرب به این منطقه آمدند و تعجب و ترس آن ها از ماهیت و منشآ این انسان های متفاوت می اندازد.
در واقع، این مکان برای مدت های طولانی مکانی مقدس برای مردم بومی منطقه بوده است و حسی از حیرت و پرستش را به خوبی حس می کردم. حجم و بزرگی این فضا بسیار عظیم و خیره کننده بود. چندین بازدید کننده، در مقابل صخره های تحلیل رفته در اثر باد عکس سلفی می گرفتند، شبیه به مورچه هایی که روی منظره ای بزرگ ایستاده بودند. این فضا چنان غریب و فرازمینی بود و به محیط ماه شباهت داشت که درک وجود آن هم برایم دشوار بود.

نظریات بسیاری در مورد چگونگی شکل گیری این قله های آهکی وجود دارد. اولین ماجراجویان اروپایی که به اینجا آمدند بر این باور بودند که با خرابه های یک شهر گمشده مواجه شده اند در حالی برخی دیگر فکر می کردند این ها در واقع تنه فسیل شده درختان هستند. به گفته پروفسور کن مک نامارا، استادیار کالج زمین شناسی دانشگاه استرالیای غربی، واقعیت این است که این سازه ها در حدود 120.000 سال پیش و پس از عقب نشینی دریا و برجای ماندن لایه های غنی از کلیسم دریا یا کربنات کلسیم و شن های کوارتزی شکل گرفته اند.
او با تشریح این که در طول هزاران سال بادهای غربی این منابع شنی را به تپه هایی بلند در کنار ساحل تبدیل کرده اند که در نهایت به ستون هایی آهکی بدل شده و به خاطر فرسایش به قله هایی نوک تیز تغییر شکل داده اند می گوید: «آن ها حیرت انگیزند، نمونه هایی خارق العاده از پدیده کارستی شدن».
بنت نیز با این ایده موافق است و می گوید: «شکل این قله های آهکی در اثر فرسایش بادی شکل گرفته است؛ وزش مداوم باد باعث بلند شدن ذرات شل شن شده و آن ها را مانند چکش به سازه های سنگی کوبیده است و این همان شکلی از فرسایش بادی است که صورت گرفته».
در حالی که روی شن های در حال تغییر راه می رفتم، از کنار ردپای شترمرغ های استرالیایی و مارمولک های آفتابگیر گذشته و به سمت بیابان قله ها می رفتم، آفتاب پایین تر رفته و باعث شکل گیری سایه هایی متحرک در میان شن ها شده بود که فضا و حس و حال منطقه را بسیار غم انگیز می ساخت. ورشورن می گوید: «می توانید هر روز از سال به اینجا بیایید و هر بار عکس بگیرید و هر روز عکستان متفاوت باشد. نور و سایه ها حیرت انگیز هستند».

اشکال و وسعت این سازه های سنگی بسیار حیرت انگیز است. اگر چه حس می کردم که در حال عبور از میان یک منطقه باستانی هستم اما مک نامارا بعدها به من گفت که اگر در یک روز بادی به این منطقه می رفتم می توانستم قله های جدیدی که در برابر چشمانم شکل می گرفتند را ببینم.
او با اشاره به اینکه تپه هاش شنی موجود در لنسلین در واقع نمونه های مدرن تر قله های شنی هستند تصریح می کند: «یک برآمدگی گرد در باد شکل می گیرد و فکر می کنید که اگر چند سال دیگر برگردید، و باد همچنان بوزد احتمالاً در آنجا با یک قله دو تا سه متری مواجه خواهید شد. احتمالاً به باران های بیشتر و مقداری گیاه رستنی برای تثبیت نیاز دارند زیرا تا زمانی که متحرک هستند شکل ثابتی نمی گیرند اما در نهایت می توانند به ستون های شنی تبدیل شوند. می توانی 10.000 یا 20.000 سال دیگر برگردی و خودت ببینی»!
اگر چه فاصله ای زیاد از خانه ام در شهر ملبورن داشته و انتظار نداشتم که خیلی زود به این منطقه برگردم اما این سرزمین غریب و فرازمینی به شدت مرا درگیر و مجذوب خود ساخته بود. در حالی که آنجا را ترک می کردم، آفتاب در حال غروب کردن در دریا بود و رنگ های متنوعی را در آسمان پراکنده می کرد، از قرمز تا نارنجی و بنفش. اقیانوس هند تا دوردست های بی پایان کشیده شده بود و تا آفریقا ادامه داشت و در حالی که باد از سمت دریا وزیدن گرفت به خودم لرزیدم، آخرین یادآوری از قدرتی که دکتر باد در این ساحل بسیار طولانی و خلوت داشت.

کمتر کسی می تواند این واقعیت را انکار کند که دریای آزاد بسیار زیبا و عالی است، چه موج سواری و چه به راحتی خورشید را خیس می کند، همه آن روزهای گرم تابستان را به دریا می روند. سواحل کیش از آن دسته از سواحلی است که با کمترین خطر و زیباترین مناظر هر سال میزبان گردشگران زیادی است که با رزرو هتل ترنج کیش می توانید روی این آب های نیلگون اقامت کنید. با این وجود سواحل خطرناکی در سراسر جهان وجود دارد و این یک لیست شامل برخی از آن هاست.

1. کیپ Tribulation، کوئینزلند، استرالیا
کیپ Tribulation یک مکان جنگلی زیبا است که به دلیل مسیر های پیاده روی، پیست های 4 × 4، اسب سواری، کایاک و… در بین گردشگران محبوب است. با این حال، این ساحل مکانی خطرناک است زیرا منطقه در دسترس مارهای مسموم، چتر دریایی، کایاک سواری ها و تمساح ها است.

2. Chowpatty Beach Mumbai
گفته می شود این ساحل بسیار آلوده است و برای شنا نامناسب است، همه چیز از زباله های کشتی گرفته تا زباله های شهر در این آب ها رها می شود. مطالعات نشان داد مقادیر زیادی از كلیفرم مدفوع در آب ساحل چوپاتی به دلیل ضعف دفع فاضلاب و دفع زیاد آن وجود دارد. شنا در این آب می تواند باعث بیماری های جدی شود.

3. ساحل گانسبائی آفریقای جنوبی
این ساحل در منطقه به حملات کوسه ها مشهور است. در طی چند سال گذشته بسیاری از افراد عزیزانشان را به دلیل این موجودات دریایی گم کرده اند. برخی از مطالعات نشان می دهد که این موجودات سفید بزرگ به ساحل کیپ تاون جذب می شود.

4- آتشفشان Kilauea Beach Sand Beach
ساحل Kilauea بسیار خطرناک است زیرا در کنار یک آتشفشان فعال قرار دارد. این ساحل دارای شن و ماسه سیاه است که نشانه بزرگی از فعالیت های آتشفشانی در منطقه است.

5. Playa Zipolite

6. سواحل آمازون
آمازون خانه بسیاری از موجودات زیبا است و شناخته شده است ودارای چندین سواحل وسوسه انگیز زیبا است. با این حال سواحل آمازون پر از موجودات خطرناکی مانند پیرانها، مارماهی ها، آناکونداها و بسیاری دیگر است.

7. جزیره Frasier استرالیا
جزیره Frasier استرالیا به همان اندازه خطرناک است که کیپ Tribulation در بسیاری از موجودات خطرناک که در آبهای سواحل وجود دارد، زندگی می کند. موجودات کشنده مختلفی مانند کوسه ها وجود دارد و همچنین به عنوان مقصد برخی از کشنده ترین جریان های پراکندگی جهان شناخته شده است که جان بسیاری از افراد را گرفته است.

8. ساحل جدید اسمیرا، فلوریدا
این ساحل ممکن است از دور پر زرق و برق باشد، اما برخی از آنها زمینه پرورش و خانه بسیاری از موجودات کشنده هستند. Smyrna محل زندگی کوسه های کشنده است و به “پایتخت حمله جهانی کوسه” مشهور است. افراد بیشماری نیز با کوسه مورد حمله قرار گرفته اند.

9. ساحل Hanakapiai – هاوایی
این ساحل به دلیل جزر و مد های مهیج و کشنده اش باعث این شده است که افرادی زیادی در طول سالهای متمادی جان خود را از دست بدهند. گفته می شود مسافت ایمن از دریا فاصله 6 مایلی دارد. این جریان این گونه شناخته شده است که شناگران را به داخل می کشد.

10. سواحل شمال استرالیا
ژله های سمی خطرناک سواحل قلمرو شمالی استرالیا را طاعون دار می کند. این شاخک های می توانند تا 6 برابر طول داشته و با یک سم بسیار قوی که باعث ایست قلبی در بعضی از افراد می شود، کشنده باشند.