گردشگرانی که به دنبال تجربه ای نو و متفاوت با اسکوبا دایوینگ می باشند، گزینه پارک ملی در جزیره محمیه مناسب آنها خواهد بود. گردشگران با تور قایق به مدت 45 دقیقه از غردقه به این جزیره خواهند رسید و می توانند در طول روز در میان صخره ها و مرجان های زیبای طبیعت غواصی کنند. گفتنی است که باغ های زیر آب قسمت باشکوه و جذاب دریای سرخ می باشد که در این جزیره امکان تماشای این صحنه ها وجود دارد. با غواصی در این آب ها به تماشای ماهی های رنگارنگ و دلفین ها بروید. در طول ماه های گرم این ناحیه مملو از گردشگران می باشد و اکثر افراد برای تماشا و لذت از زیبایی های محیط زیست به این جزیره سفر می کنند. بازدید از این جزیره سفری رویایی و فراموش نشدنی خواهد بود.

هر ساله وزارت بهداشت و سلامت مصر به مردم این کشور اخطار می دهد که خود را از ماهی موسوم به «فِسیخ» (feseekh) دور نگه دارند، شاه ماهی سنتی، نمکی و البته بدبوی مصری ها که تاریخچه ای هزاران ساله دارد. این ماهی اگر به درستی آماده نشود، به گفته وزارت بهداشت مصر، می تواند به مسمومیت بوتولیسم و در مواردی نیز مرگ منتهی شود. اما اخطاریه وزارت بهداشت کشور در مورد این ماهی خطرناک، در عمل باعث رونق بیشتر این ماهی مرگبار شده است. در یک فروشگاه مشهور ماهی و خاویار در شهر قاهره به نام «شاهین» که در زمینه فروش و تهیه این ماهی متعفن تخصص دارد، گفته می شود که اخطاره وزارت بهداشت علیرغم ظاهرش به یک تبلیغ رایگان برای ماهی فسیخ تبدیل شده است. صبری شاهین، مالک این فروشگاه خانوادگی با خنده در این باره چنین می گوید: «ما به آن به چشم یک تبلیغات مثبت نگاه می کنیم. این اخطاریه ترافیک مشتریان ما را بیشتر می کند».

در سراسر شهر قاهره، چندین مغازه فسیخ فروشی وجود دارند که نام شاهین را برای خود به کار می برند اما تنها دو مورد از آن ها متعلق به خانواده شاهین هستند و در واقع دیگر فروشگاه ها از نام این خانواده برای فروش بیشتر و افزودن بر اعتبارشان استفاده می کنند. با این وجود، خرید ماهی فسیخ از یک فروشگاه مطمئن و معتبر بسیار مهم است زیرا در سال 1991 و به ادعای وزارت بهداشت کشور، 18 نفر در اثر خوردن ماهی درست آماده نشده فسیخ جانشان را از دست دادند که بدترین سال در زمینه مرگ و میر ناشی از خوردن این ماهی مرگبار بود. البته این مرگ و میرها در اثر خرید از فروشگاه شاهین رخ نداده بود زیرا این فروشگاه معتبر تاکنون با شکایتی از جانب وزارت بهداشت یا مشتریان مواجه نشده و در آماده کردن این ماهی تخصص کامل دارد.

برخلاف دیگر غذاهای متفاوت مصر، نمی توانید ماهی فسیخ بدبو را در رستوران های پیدا کنید اما مشتریان شاهین همچنان فسیخ را جزئی از فرهنگ مصری خود می دانند. در واقع، تاریخچه فسیخ به دوران فراعنه کشور باز می گردد، جایی که هر سال بهار، رودخانه در حال عقب نشینی نیل پشته هایی از ماهی گندیده را از خود به جای می گذاشت. حتی امروزه نیز مصری ها ماهی فسیخ را در فصل بهار و در عید «شم النسیم» که به معنای بوی نسیم است و به یاد سنت قدیمی و باستانی خود می خورند. شلوغ ترین روزهای سال برای فروشگاه شاهین یک ماه قبل از عید شم النسیم است، زمانی که مصری ها شروع به خرید این ماهی در مقدار فراوان می کنند. با این وجود بسیاری از مردم قاهره ماهی فسیخ و «رینگا» (ringa) -یک نوع دیگر از شاه ماهی که بسیار لذیذ بوده و به اندازه فسیخ جنجالی نیست- را در دیگر تعطیلات، جشن ها، مراسمات و روزهای جمعه که روز عبادی اصلی مسلمانان کشور است و همچنین اولین روز هفته می خورند. از این رو نمی تواند انتظار داشت که این ماهی تخمیری بدبو به این راحتی از سفره مردم مصر برود.

به گفته شاهین، مشتریانی که سابقاً 3 کیلوگرم ماهی فسیخ (هر عدد ماهی حدود یک کیلوگرم وزن دارد) می خریدند اکنون تنها یک یا دو کیلو می خرند. در اولین ماه میلادی 2019، او یک کیلوگرم فسیخ را به قیمت 120 پوند مصری و رینگا را کیلویی 50 پوند می فروخت که در مورد فسیخ دو برابر قیمت آن نسبت به هفت سال پیش بوده است. بخش کوچکی از مشتریان گذشته شاهین، اکنون خود در خانه این ماهی را آماده می کنند، مانند احمد که همسرش پس از دیدن یک برنامه آشپزی و جستجوی در اینترنت برای یاد گرفتن شیوه آماده سازی، از سه سال پیش شروع به درست کردن فسیخ در خانه کرده است. احمد می گوید که آماده کردن فسیخ صبر می خواهد. آن ها می گذارند که ماهی برای بیش از یک ماه در داخل آب نمک باقی بماند و هر هفته یک بار آن را هم می زنند. احمد اصرار دارد که نمونه خانگی بهترین نمونه فسیخ است.
مزه کردن یک غذای خانگی همان چیزی است که باعث شده ابراهیم حامد عطیه هنگام ظهر به مغازه شاهین بیاید. او می خواست آن شب برای دیدن دوستانش به کویت پرواز کند و آن ها از او خواسته بودند که مقداری فسیخ برایشان ببرد. وقتی که از او در مورد امکان فاسد شدن ماهی ها در طول پرواز سوال شد، فروشنده مغازه شاهین گفت که در طول پرواز باید آن را در داخل یخ قرار دهد.

ممکن است جریمه تعیین شده برای این افراد به 462 نیز یورو برسد. هدف این قانون، محافظت از صنعت گردشگری است که 12% اقتصاد کشور را تامین می کند، و در حال حاضر به دلیل رقابت قابل توجه دستفروش ها در عرضه خدمات شان به گردشگران در معرض خطر قرار دارد. ” قانون محافظت از عتیقه ها”، عنوانی است که توسط جراید محلی به این قانون داده شده و افرادی را که برای درخواست پول و یا ارائه و فروش خدمات به گردشگران نزدیک می شوند، جریمه خواهد کرد.

اسکار صالح یکی از افرادی است که در نزدیکی هرم گیزا، خدمات شتر سواری ارائه می دهد. او وجود هرگونه مزاحمتی برای گردشگران را تکذیب می کند. او می گوید” به موزه های مصر بروید، از اهرام دید کنید، خواهید دید که کسی برای شما مزاحمتی ایجاد نخواهد کرد.”

با این تجربه ها ساکن قاهره به شمار می روید: اگر فراموش کنید پنجره اتاق را ببندید، هنگامی که از خواب بیدار می شوید خود را درون شن و ماسه خواهید یافت ؛ از خوشی های فصل تابستان لذت می برید در حالی که دانشجویان دیگر سعی می کنند زمان خود را دور از شهر سپری کنند. در طول ماه های ژانویه و فوریه، که دما به 10 درجه سانتیگراد می رسد از روسری و کلاه استفاده می کنید. با وجود سرما، خانه ها به سیستم گرمایشی مجهز نمی باشند. و مهم تر اینکه مانند یک بومی قاهره، غذای فول مدمس یا خوراک باقلا را برای وعده ‌ی صبحانه صرف می‌کنید.

در جنوب پرو واقع شده است. این شهر خرابه در بالای کوهی قرار دارد که فقط با قطار می توان به آن جا رفت و یا با پیاده روی ۴ روزه. در سال ۱۹۱۱ توسط هیرام بینگام کشف شد که این مکان یک مرکز فرهنگی مهم برای تمدن اینکا بوده اما زمانی که اسپانیا به منطقه حمله کرد، تعطیل شده است. ( این به هنوان “ شهر گمشده ی اینکاها” شناخته می شود و فکر می کنند که درواقع ویلکابامبا است.) این محل در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک مکان میراث جهانی توسط یونسکو ثبت شد و در سال ۲۰۰۷ یکی از عجایب هفتگانه ی جدید جهان نام گرفت. نگرانی در مورد تعداد رو به رشد گردشگران منجر به اعمال محدودیت در ورود به این مکان شد. خوشبختانه، آن ها محدودیت تعداد افراد را بیشتر می کنند و این مکان می تواند تا ۱۰۰ ها سال دیگر عمر کند.
چگونه به آنجا برویم
ماچوپیچو در طول سال باز است. آسان ترین راه برای رفتن از کاسکو به ماچوپیچو این است که قطار آگوآس کالینتس ( شهری که چند مایل با مکان فاصله دارد) را سوار شوید. این یک سفر ۳.۵ ساعته با چشم اندازی زیبا است و قطار در امتداد رودخانه ی اروبامبا در دره ی مقدس حرکت می کند و در دو طرف دیوارهای مهیج دره هم قرار دارد. راه دیگر برای رفتن به ماچو پیچو از کاسکو پیاده روی به عنوان یک تور چند روزه است که خوش منظرتر نیز هست.

۲: تیکال

این شهر یکی از زیباترین و بزرگترین ویرانه های تمدن مایان است و نیروی حکم فرمای دنیای مایان در طول دوره ی کلاسیک بوده است (۹۰۰ـ۲۰۰ میلادی). این مکان در گواتمالا واقع شده است و شما می توانید ایندیانا جونز درونتان را در صبح زود یا آخر شب، هنگامی که توریست ها به خانه هایشان می روند، تجربه کنید. فقط شما هستید و جنگل. بسیار آرام و ساکت است و همین موضوع آن را به یکی از بهترین خاطرات سفری که داریم تبدیل کرد. حتما شب را در پارک بگذرانید تا آنجا را بدون حضور جمعیت ببینید. و به طور ویژه از دیدن طلوع خورشید از بالای معابد لذت ببرید.
چگونه به آنجا برویم

۳: اهرام ثلاثه در گیزا

آن ها حدود سه هزار سال قدمت دارند و هنوز نمی دانیم که به چه شکل ساخته شده اند و مصری ها چگونه آن ها را با دقت بالا ساخته اند ( آیا کار موجودات فضایی بوده؟ ) سه اهرام با ستارگان و خورشید در یک راستا قرار دارند و شامل تعداد زیادی اتاق هستند که هنوز باز نشده اند ( باز نمی شوند). آن ها چگونه آن اتاق های کوچک را ساخته اند وقتی که کسی حتی نمی تواند درون آن بخزد؟ بزرگترین آن ها، هرم بزرگ نام دارد که توسط فرح خوفو ساخته شده و دسترسی به آن محدود است. هرم ها واقعا شگفتی مهندسی انسان است که برای پادشاهان مهندسی شده است. شما همچنین می توانید ابولهول را در همان نزدیکی پیدا کنید. که یک مکان تاریخی دیگر است و اسرار آمیز بودن آن باعث سرگردانی محققان می شود وموضوع بسیاری از نظریه های توطئه است.
چگونه به آنجا برویم

این شهر قدیمی در کامبوج مرکز امپراطوری خمر بوده است که بر بیشتر آسیای جنوبی حکمرانی می کرده است. این امپراطوری رو به نابودی رفت ولی قبل از آن، معبد ها و ساختمان های شگفت انگیزی ساخته شد که تا صدها سال زیر انبوه جنگل پنهان بود.
اگرچه انکگور وات پر از توریست ها است ولی همچنان جایی فوق العاده برای بازدید است و مناطق معبدهای رو به شمال و جنوب تعداد توریست های کمتری نسبت به معبد اصلی دارند ( هرچند بعضی از آن ها فقط توده های خرابه ای از سنگ ها هستند).
معروف ترین معبدها عبارتند از: انگکور وات، بایون، تافروم و انگکور تام و همیشه پر از جمعیت هستند. برای داشتن یک تجربه ی کامل از معابد شما باید پاسپورت ۳ یا ۵ روزه داشته باشید. صبح زود، قبل از آمدن گروه های تورهای بزرگ، بهترین زمان برای دیدن معابد است و تا دیروقت ماندن بعد از رفتن آن ها نیز زمان مناسبی می تواند باشد.
چگونه به آنجا برویم

۵: پترا

این مکان در عربه ی اردن واقع است. پترا بوسیله ی سومین فیلم ایندیانا جونز وقتی که او به دنبال پیدا کردن گریل مقدس بود معروف شد. اینجا در سال ۱۸۱۲ توسط یک کاوشگر سوئدی وقتی که به دنبال بعضی از قبایل محلی می رفت یافت شد. قبل از پیدایش، اینجا برای جهان غرب مکانی فراموش شده بود. به نظر می رسد که این محل در اوایل قرن ششم قبل از میلاد ساکنینی داشته است. تحت حکومت رومی ها، این مکان رو به انحطاط رفت و در اواخر قرن چهارم متروکه شد. در سال ۱۹۸۵ پترا به میراث جهانی فرهنگی یونسکو تبدیل شد و اخیرا به عنوان یکی از عجایب هفتگانه ی جهان نام گرفت.
چگونه به آنجا برویم
شرکت های گردشگری، تورهای تمام روز برگزار می کنند که شمال هزینه های ورود، اسب سواری و یک راهنمای انگلیسی زبان است. اگر رانندگی می کنید، پترا از عمان ۳ ساعت فاصله دارد. این مکان از ۶ صبح تا ۶ بعد از ظهر باز است و ورودی ۵۰ دینار اردن است.

۶: استون هنج

نزدیک سالزبری واقع شده است. این سازه بیش از ۳۰۰۰ سال عمر دارد و همه ی سنگ های آن از ولز آورده شده اند. محققین هنوز مطمئن نیستند که سازنده ها چگونه سنگ ها را به آن جا برده اند و سعی کردند تا چیزی مشابه آن بسازند ولی نتایج جالب نبود. علاوه بر این، ما فقط ایده ی مبهمی از هدف این سازه داریم ( ما فقط حدس می زنیم). استون هنج حصارکشی شده است و شما نمی توانید به داخل آن بروید; بازدیدکنندگان فقط می تواند به دور این جاذبه قدم بزنند ولی ارزش آن را دارد که بخاطر رازی که درون آن است، به تماشای آن بروید و یک تور عالی و با جزيئات صوتی داشته باشید.
چگونه به آنجا برویم

۷: کلوسئوم و انجمن

کلوسئوم و انجمن دقیقا در کنار هم در شهر رم قرار دارند. بنا براین ما این دو را باهم در نظر گرفتیم. بقایای یک تمدن است که زمانی دنیا را کنترل می کرد. این مکان ها نه فقط برای زیباییشان بلکه برای تاریخ و دوره یشان بسیار جذاب هستند. شما در مکانی می ایستید که زمانی سزار قدم می زده و به میدان مسابقه ی گلادیاتورهایی که تا سرحد مرگ می جنگیده اند، خیره می شده است. کلوسئوم در طول دوره ها به آرامی فروریخته است و بیشتر آن اکنون در حصار قرار دارد. مخصوصا مف زمین و طبقه ی زیرین آن. جایی که همه چیز سازمان یافته بوده است. قدم زدن دور انجمن عالی است (و البته رایگان)، گرچه برای پالاسیوم نیاز به یک بلیط دارید. توصیه می شود از راهنمای تور استفاده کنید چون اطلاعاتی که توسط مسئولین داده می شود زیاد با جزیئات همراه نیست.
چگونه به آنجا برویم
خط B را در ایستگاه مترو کلوسئو سوار شوید. خطوط اتوبوس ،۵۱ ،۷۵ ،۸۵ ۸۷ و ۱۱۸ به خوبی به کلوسئوم می روند. شما همچنین می توانید واگن برقی شماره ۳ را نیز سوار شوید. کلوسئوم از ساعت ۸:۳۰ صبح در تمامی طول سال باز می شود و بسته به فصل بسته می شود. ورودی ۱۲ یورو است. در اولین یکشنبه ی اول ماه ورودی رایگان است و باید انتظار شلوغ بودن خطوط را داشت.

– شبکه ی کاملا پیچیده 4500 ساله ای از پلکان ها در معدن سنگ هاتناب در صحرای شرقی که ممکن است کمک کند تا به سوالات همیشگی درباره اینکه مصریان باستان چگونه اهرام می ساختند، پاسخ داده شود.
– تکه ی از پنیر گوسفند و بز 3200 ساله در سقاره که اولین مدرک بدست آمده است که ثابت می کند، پنیر بخشی از رژیم غذایی مصریان باستان بوده است.
– قدیمی ترین تاتوی جهان (یک گاو نر، یک گوسفند و یک طرح S شکل) بر روی دو مومیایی زن و مرد 5000 ساله در مقبره نایل ولی، بین اقصر و اسوان.
– یک مومیایی زن که خوب باقی مانده است و حدود 1000 مجسمه اوشابتی که به عنوان نمادی از خدمتکارانی بودند که احتمالا به متوفی در زندگی بعد از مرگش، ملحق شوند. این مومیایی در مقبره سلسله هفدهم در نزدیکی دره پادشاهان کشف شده است.

در ضمن، ساخت موزه بزرگ مصریان که مدت زمان زیادی معطل مانده بود، رو به اتمام است. بزرگترین موزه جهان که در اصل قرار بود در سال 2018 افتتاح شود، به یک تمدن اختصاص دارد و حالا به جای اینکه گالری های مختلف به مرور در اینجا استقرار پیدا کنند (براساس برنامه ی اصلی)، این موزه در حال آماده سازی خود برای یک افتتاحیه بزرگ در اواسط 2020 است.
این موزه در نزدیکی اهرام جیزه در حومه پایتخت مصر قرار دارد و قرار است محلی برای نمایش بیش از 100000 شی از جمله تمامی اشیایی که در مقبره توت عنخ آمون پیدا شده اند و بسیاری از آنها قبلا در معرض دید عموم نبوده اند.

تا زمانیکه موزه جدید افتتاح شود و همه ی آثار به جیزه منتقل شوند، موزه قدیمی مصریان که مشرف به میدان التحریر است و در مرکز شهر قاهره قرار دارد، بهترین مجموعه آثار مصریان باستان در دنیا را به نمایش می گذارد.

اهرام جیزه

هیچ چیزی روی زمین شبیه این سه هرم جیزه نیست، بزرگ، بد و برجسته. این سازه ها که حدفاصل صحرای ساهارا و حوزه شهری قاهره واقع شده اند، 4500 سال پیش به عنوان مقبره های سه فرعون قدیمی ساخته شدند. بزرگترین آنها، هرم بزرگ خیفه، از 2.3 میلیون قطعه سنگ با وزن تقریبی 5.75 میلیون تن ساخته شده است (16 برابر بیشتر از ساختمان امپایر استیت).

ابولهول که در پایین اهرام به حالت تعظیم قرار گرفته است، قدیمی ترین مجسمه ی یادبود شناخته شده در کل مصر است که از سنگ های آهکی فلات جیزه در قرن 26 قبل از میلاد ساخته شده است.

هرم پلکانی سقاره

این هرم در فاصله 20 مایلی جنوب قاهره در روستای نیل قرار گرفته است، این سازه ی آجر گل، الگویی اولیه برای ساخت سایر اهرام مصر باستان بود.

دره پادشاهان
فرعون های سلسله جدید مصر، با ادامه سنت مومیایی کردن، در مقبره هایی مخفی در دره ی بیابانی به شدت داغ و در آنسوی کرانه ی غبی رود نیل به خاک سپرده می شدند. تا الان 63 مقبره در اینجا کشف شده است که جدیدترین آنها در سال 2005 کشف شده است. در حالیکه دزدان مقبره بیشتر گنجینه های زیر زمینی را مدتها پیش به تاراج برده اند، دیوارها تکه های بی ارزشی از هنر هستند که با صحنه های نقاشی شده ی روشنی از الهه ها و زندگی باستانی و همچنین، خط هیروگلیف تزئین شده اند .

گردشگری در حال عکاسی از مجسمه رامسس دوم در ورودی معبد کرنک
بزرگترین معبد باستانی مصر در آنسوی رود نیل و دره پادشاهان ساخته شده است. این معبد که هزاران سال پیش ساخته شده، چندین جاذبه سنگی در خود جای داده است، از جمله تالار هایپوستل با ستون های نیلوفری عظیمش و یک خیابان بلند از ابوالهول ها.

معبد اقصر که در طول رود نیل و در وسط شهری به همین نام واقع شده است، نسخه مینیاتوری کرنک است، با مجسمه های عظیم الجثه و ستون های نیلوفری بلند.

کرانه ی غربی اقصر پر از معابد سردخانه ای فرعون های باستان است اما هیچ کدام به بزرگی معبدی که مختص ملکه حتشسپوت نیستند. طراحی این معبد خارق العاده است (کاملا متفاوت از سایر بناهای اقصر). یک پلکان طولانی به سه ردیف ستون سنگی می رسد که در زیر یک صخره آهکی سربه فلک کشیده قرار گرفته اند.

این معابد که برای هزاران سال زیر شن ها پنهان شده بودند و سپس با جابجا شدن در یک پروژه جابجایی سرنوشت ساز در دهه 1960 از طغیان آب دریاچه ناصر نجات پیدا کردند، زمانی مرز جنوبی مصر باستان را تعیین می کردند.

اسکندر کبیر از صحرای بزرگ در سال 331 قبل میلاد عبور کرد تا پیشگویی را ببیند که او را وارث حقیقی تاج فرعون نامیده بود.

تل عمارنه که در 320 کبلومتری جنوب قاهره در روستای نیل واقع است، معرب اختاتن (پایتخت کوتاه مدت مصر در قرن 14 قبل میلاد) است.

طرفداران شعر حتما این سر سرنگون شده ی بزرگ را که در کنار این معبد متعلق به قرن 13 قبل میلاد است را همانگونه که در سونت مشهور اوزیماندیاس سروده پرسلی بیش شلی آورده شده به یاد خواهند آورد.
این مجسمه عظیم که در آنسوی رود نیل در برابر اقصر واقع شده است، معبد سردخانه ای رامسس بزرگ، همان حاکمی که دستور ساخت معبد ابو سمبل را نیز داد، بوده است. این مجموعه علاوه بر اوزیماندیاس سرنگون شده، مجسمه های عظیم دیگری از الهه ها و مرد دیگری که احتمالا بزرگترین فرعون مصر باستان بوده است را در خود جای داده است.

هرم می دوم، تقریبا در 100 کیلومتری جنوب شهر قاهره قرار دارد و این هرم همچون هرم منكورع در مجموعه اهرام جیزه دارای ارتفاع بسیار زیادی می باشد. هرم می دوم در طول سومین سلسله ی مصر ساخته شده است و قدمت بیشتری نسبت به اهرام جیزه دارد. این هرم برای فرعون هونی ساخته شده بود. هونی، واپسین فرعون در سلسله ی سوم مصر باستان به شمار می رفت. با تفاوت هایی که در ساخت اهرام دیده می شود می توان نتیجه گرفت که در آن تاریخ ساخت و طراحی اهرام به یک دانش علمی تبدیل نشده بود، و هرم می دوم در اصل به صورت هرم پلکانی بنا شده بود و در این سازه تراس هایی قرار داشت تا مراحل ساخت هرم را آسان تر نماید. در لایه ی بیرونی به جای سنگ، شن بکار رفته که موجب شده این هرم معروف در طول زمان فرو بپاشد.

هنگامی که از اهرام جیزه بحث می شود اغلب به سه ساختار متفاوت و معروف هرم خوفو، هرم خَفرِع و هرم منکورع اشاره می شود. در میان این سه هرم، هرم منکورع کوچک ترین می باشد با این وجود این هرم جایگاه بسیار مهمی در میان اهرام جیزه دارد و بهتر است که در طول سفر از آن بازدید کنید. هرم منکورع 2510 سال پیش از میلاد مسیح برای سلسله ی فراعنه منکورع ساخته شده است و 65 متر ارتفاع دارد. این هرم تقریبا به اندازه ی نصف دیگر اهرام محوطه ارتفاع دارد. گرانیت قرمز رنگ در ساخت قسمت های پایینی هرم منکورع بکار رفته است و در قسمت های بالای هرم از سنگ آهک استفاده شده است. قسمت هایی از گرانیت بکار رفته در هرم تراشیده نشده است، بر همین اساس باستان شناسان و تاریخ شناس ها معتقدند که ساخت هرم به پایان نرسیده است. امروزه با تماشای هرم منکورع متوجه می شویم که یک ردیف عمودی از سنگ های هرم در گوشه ای برداشته شده اند. برخی بر این باورند که در قرن 12 میلادی پسر صلاح الدین تلاش داشت که این هرم را نابود کند. ویران کردن هرم زمان و هزینه ی زیادی در برداشت به همین خاطر از تصمیم نابودی هرم صرف نظر کردند. این سنگ های نابود شده در یک ردیف هرم نشان دهنده ماندگاری و بقای هرم بوده و تاکید بر اهمیت حفاظت از این نوع ساختار ها دارد.

هرم پلکانی جوزر در محوطه هرم های سقاره در 25 کیلومتری جنوب شهر قاهره واقع شده است، در این محوطه مجموعه ی زیادی از اولین اهرام تاریخ مصر باستان، ساخته شده اند. یکی از مهم ترین اهرام این محوطه هرم پلکانی می باشد که جوزر نام دارد، این هرم قدیمی ترین ساختار سنگی جهان به شمار می رود و برای مصرشناسان، باستان شناسان و معماران اهمیت بسیار زیادی دارد. این هرم پلکانی در سلسله ی پادشاهی سوم مصر باستان توسط ایمهوتپ، وزیر فرعون جوزر، ساخته شده است و در حدود 27 قرن قبل از میلاد مسیح بنا شده است. در مقایسه با دیگر اهرام مصری هرم پلکانی جوزر ظاهری متفاوت دارد. گوشه های هرم هموار و صاف نبوده و دارای شیب زیادی است. هر یک از سطوح یا تراس هرم بر فراز دیگری بنا شده است. از لحاظ فنی هرم از شش (آرامگاه) تشکیل شده است که بر روی هم قرار گرفته اند و هر یک نسبت به دیگری اندازه های کوچکتری دارد. کل مجموعه ی هرم جوزر توسط دیواری از جنس سنگ آهک احاطه شده است و 14 درب ورودی در این دیوار ها ساخته شده بود. هرم دارای یک دروازه ورودی است و شاید دیگر درها تنها جنبه ی زیبایی داشته و یا قصد فریب و جلوگیری از ورود افراد به درون محوطه را داشته اند. از دیگر ویژگی های مهم هرم وجود خندقی بزرگ بود که مجموعه هرم را احاطه کرده بود و همچنین پایه های سنگی تزئین شده در ستون های راهرو که برای شبیه سازی به نی حکاکی شده بودند.

هرم سرخ، به نام هرم شمالی نیز شناخته می ‌شود و در محوطه ی هرم های دهشور قرار دارد. به دلیل رنگ قرمز آجر های دیواره بیرونی، این هرم به نام هرم سرخ نامیده شده است. پس از هرم بزرگ خوفو در جیزه، هرم سرخ بزرگ ترین پایه نسبت به دیگر اهرام مصر را دارد. گوشه های هرم دارای سراشیبی، با زاویه ی 43 درجه و کوتاه تر از 104 متر می باشد. امروزه هرم سرخ سومین هرم بزرگ مصر و چهارمین هرم بلند مصر باستان محسوب می شود. این هرم اولین هرمی بود که با گوشه های هموار به طور موفقیت آمیز در مصر ساخته شد و از طرح های اهرام جیزه الهام گرفته بود. هرم سرخ دومین هرم (یا احتمالا سومین هرم) بود که به دستور فرعون سنفرو در 2575- 2551 سال قبل از میلاد مسیح، و تقریبا بین 22 یا 39 سالگی حکومت فرعون بنا شد. بر اساس سنگ نوشته ها و کتیبه هایی بر روی سنگ های سیاه مشخص شده که ساخت این هرم تقریبا 17 سال طول کشیده است. ارتفاع هرم 105 متر بوده و دارای سه تالار می باشد. همانند دیگر اهرام مصر، درب ورودی هرم در قسمت شمالی واقع شده است. در ورودی هرم راهرویی به طول 60 متر وجود دارد. در قسمت زیرین قسمت ورودی راهرو کوچکی قرار دارد که به تالار اول وصل می شود. ارتفاع تالار در حدود 12 متر می باشد. در قسمت جنوبی اولین تالار راهروی دیگری وجود دارد که به تالار دوم وصل می شود، اندازه ی این دو تالار تقریبا یکسان است. بر خلاف دیگر تالار های اهرام مصری، تالار دوم دقیقا در زیر راس و گنبد هرم سرخ واقع شده است. این دو تالار در سطح زمین قرار دارند. در قسمت جنوبی تالار دوم فضایی وجود دارد اما به دیوار ختم می شود. راه ورود به تالار سوم، راه پله های چوبی با سبکی مدرن می باشد. این تالار نسبت به دو تالار دیگر در ارتفاع بالاتری قرار داشته و توسط معماران فریماسونری ساخته شده است. تالار سوم 15 متر ارتفاع دارد و مکان اصلی دفن به شمار می رود. فرعون خوفو پسر فرعون سنفرو، پدرش را در این مکان دفن نمود. اثر باقیمانده ای در هرم وجود ندارد. سنگ کمیاب بالای دیوار کشف و بازسازی شد و امروزه در اختیار بازدید عموم قرار دارد. اینکه این سنگ کاربردی داشته یا نه، مشخص نیست و زاویه ی شیب آن با شیب هرم سرخ تفاوت دارد. بقایایی از معبد مردگان در قسمت شرق هرم به چشم می خورد.

هرم خوفو در بین عجایب هفتگانه جهان باستان تنها اثر قدیمی و بازمانده است. همچنین هرم خوفو بزرگ ترین هرم کشور مصر بوده و در محوطه ی اهرام جیزه واقع شده است. این ساختار عظیم و باشکوه به نام های زیادی شناخته می شود که از جمله می توان به هرم بزرگ جیزه یا هرم خئوپس اشاره کرد. تاریخ شناس ها معتقدند که قدمت این هرم به 2560 سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد و اتمام سازه تقریبا بین 10 تا 20 سال به طول انجامیده است. بر اساس نام فرعون خوفو این هرم نامگذاری شده و هرم خوفو جایگاه مقبره ی فرعون خوفو می باشد، این فرعون از سلسله ی چهارم مصر بوده است. گفته می شود که همیونو، وزیر ارشد دربار خوفو، معمار هرم بزرگ جیزه بوده است. بیش از دو میلیون قطعه سنگ در ساختار هرم بکار رفته است که می بایستی از معادن سنگ محلی جابجا می شد، و مواد اصلی و تشکیل دهنده ی ساختار شامل سنگ آهک، گرانیت و ملات برای پوشاندن می باشد. امروزه هرم بزرگ خوفو 139 متر ارتفاع دارد و شاید این هرم ارتفاع بیشتری داشته که تحت فرسایش قرار گرفته و از ارتفاع آن کاسته شده باشد. گردشگران می توانند هنگام بازدید از هرم خوفو از محوطه ی درونی آن نیز دیدن کنند اما می بایستی توجه کنند که روزانه تنها 300 بلیت برای گردشگران وجود دارد و در صورت خوش شانس بودن و خرید بلیت می توانید به داخل هرم وارد شوید که در قسمت شمالی 15 متر بالاتر از سطح زمین قرار دارد. با حرکت در تونلی که به سمت بالا پیش می رود، می توانید فضای داخلی تعدادی از تالار ها را که هرم از آنها تشکیل شده را تماشا کنید. فرصت بازدید از تالار ملکه، تالار پادشاه و گالری بزرگ را از دست ندهید. در این هرم پنج تالار برجسته ی دیگری نیز وجود دارد که هدف از ساخت آنها محافظت از تالار پادشاه در برابر سقوط یا تغییرات در طول زمان بوده است. با قدم زدن درون هرم به خاطر بسپارید که محتویات درون هرم و بسیاری از آثار و هنرهای دستی تاریخی، پس از مرگ خوفو، قرن ها پیش ربوده شده است و موارد باقیمانده از دوران قدیم همگی به موزه ها انتقال یافته اند تا در محیطی امن از آنها محافظت کنند.

مجموعه ی مقدس
مارک یوهانسون می گوید: برای فهمیدن داستانی غیر ممکن – و اینکه چرا تعداد کمی از مردم از آن خبر دارند – ۲.۵ ساعت از سانتیاگو به شمالی ترین شهر آفریقا پرواز کرده ام. از آنجا٬ سوار یک تاکسی اشتراکی شدم و مسیر ۱۵ کیلومتی را در Azapa Valley طی کردم و سپس به روستای کوچک San Miguel de Azapa برای دیدن موزه ی آن رفتم.
این نهاد بی ادعا که دو بال کوچک دارد٬ بقایای ۳۰۰ مومیایی از مردم چینچورو را نگه داری می کند و فقط حدود ۱۰ درصد از آن را برای بازدید عمومی قرار می دهد. این به ابن علت است که اکنون نه پول و نه فضای کافی برای به نمایش گذاشتن مومیایی ها در شرایطی که به آن ها آسیب وارد نشود٬ وجود ندارد.

مومیایی های سیاه و قرمز
مومیایی ها با نوزادان و جنین ها و قبل از تبدیل شدن به بزرگسال آغاز شده است. در گستره ی حدود ۴۰۰۰ سال ۵ گونه ی متفاوت وجود داشته است ولی سانتوس می گوید شایع ترین گونه٬ مومیایی های سیاه و قرمز هستند.
برای ساختن مومیایی های سیاه٬ بدن فرد فوت شده را به طور کامل جدا می کنند و عملیات لازم را روی آن انجام می دهند و سپس آن ها را به هم متصل می کنند. مومیایی های قرمز با زدن برش های کوچک برای از بین بردن عضوهای داخلی و خشک کردن حفره های بدن درست می شود.
هر دو معمولا با چوب و نی پر می شوند ( برای پر کردن اشکال )٬ با موی مصنوعی تزئین شده و روی صورت ها خاک رس می ریختند و قبلی در منگنز و بعدی در خاک رس نقاشی می شدند.
سانتوس می گوید: من متعجب هستم که آيا مومیایی های چینچورو به همان اندازه ی مومیایی های مصری نیستند؟ او معتقد است ممکن است به این علت باشد که شیلیایی ها خودشان ارزش لازم را برای این گنجینه های خود قائل نشده اند.

امید به حفاظت از میراث جهانی
پیش بینی می شود که پیشنویس شیلی برای اینکه چینچورو جزو میراث جهانی به حساب بیاید در سال ۲۰۲۰ در دست یونسکو باشد. تا رسیدن به آن تاریخ٬ دولت محلی تلاش های خود را برای ترویج گردشگری باستان شناسی و تقویت جامعه ی ماهیگیری بیشتر کرده تا مکانی جذاب تر برای توریست ها شود.
یک مدار تازه طراحی شده٬ گردشگران را به یک روش ملموس برای ردیابی کردن قدم های چینچورو از موزه در San Miguel de Azapa تا مکان های باستان شناسی در نزدیکی Arica و Caleta Camerones که حدود ۱۱۳ کیلومتر تا جنوب ادامه دارد.
در همین حال٬ موزه ی باستان شناسی در San Miguel de Azapa بال بزرگی از چینچورو را در سال ۲۰۲۰ باز می کند و قادر است بقیه ی ۳۵ درصد مجموعه را نگه دارد. امید است که اگر خود شیلیایی ها به اهمیت جهانی فرهنگ مومیایی درست کردن پی ببرند٬ شاید بقیه ی دنیا نیز بتوانند این موضوع را درک کنند.
برناردو آریازا انسان شناس فیزیکی ( دانشمندانی با نگرانی تکامل و تنوع زیستی بشرها ) که درباره ی مومیایی های چینچورو بیش از سه دهه مطالعه کرده اند٬ یکی از نقش های کلیدی ثبت اهمیت پیشنویس این مکان تاریخی است.
او می گوید: آنچه ما سعی داریم تا نشان دهیم این است که ما نه تنها قدیمی ترین شواهد ساخت مومیایی را داریم بلکه این کار توسط مردم شکارچی در محیطی طبیعی و دست نخورده انجام شده است که تا کنون باقی مانده است.
وی در ادامه می گوید: این ها اولین ساکنان منطقه یAtacama بوده اند و من دوست دارم تا فکر کنم آ« ها به عنوان پیشگامان بیابان بوده اند. ممکن است آن ها از نظر تکنولوژی پیشرفته نبوده باشند ولی تمام پیچیدگی های آن ها در آماده سازی برای مرگ بوده است.

در نزدیکی ساحل کشف شده است
مکس اوله٬ یک باستان شناس آلمانی می باشد که صد سال پیش در نزدیکی ساحل Arica کشف شد و آن را چینچورو نامیدند.
وی می گوید بعد از صحبت کردن با آریازا من ۲ مایل به سمت Playa Chinchorro رفتم که سواحل گسترده ای از شن های شکر قهوه ای از مرکز شهر Arica تا دهانه ی رودخانه ی Lluta گسترده است.

المورو٬ به ارتفاع ۱۳۹ متر بر روی تپه ای واقع شده است. پیچیده ترین مومیایی چینچورو٬ در دامنه های آن پیدا شدند. ۳۲ تا از آن ها در Museo de Sitio Colon 10 نگهداری می شوند.
شهر مدرن Arica بر بالای گورستان وسیعی از مردم چینچورو قرار دارد. با این حال٬ قدیمی ترین اشکال مومیایی های چینچورو ۷۰ مایل به سمت جنوب در Caleta Camarones٬ در ساحلی قرار دارد که در مدت ۷۰۰۰ سال و زمانی که ماهیگیرهای باستانی خود را برای مرگ آماده می کردند٬ به ندرت تغییر کرده است.
وی ادامه می دهد که من یک شب در هتل Apacheta در Arica اقامت داشته ام و صبح فردای آن روز به سمت Caleta Camarones رانندگی کردم.
بزرگراه Pan-American٬ Arica را به Caleta Camarones از طریق چشم اندازی بدون آب متصل می کند. تنها نشانه های وجود انسان در طول راه شش مجسمه ی جدید چینچورو می باشد که به تازگی و توسط هنرمندان محلی به نام های Paola Pimentel و Johnny Vasquez ساخته شده است.
از آنجایی که بیشتر پیوند این منطقه با فرهنگ چینچورو به مردگان دفن شده زیر صحرا می باشد٬ این مجسمه های کنار جاده ای هم یادآور ملموسی از گذشته است و هم نگاه اجمالی ای به آينده ی توریسم چینچورو می اندازد که به واقعیت تبدیل شود.

آب و هوای خشک
Caleta Camarones دومین مکان پیشنهادی برای یونسکو می باشد. Arriaza آن را به عنوان مکانی برای ردیابی میراث زندگی چینچورو در دوران مدرن برای ماهیگیران کنونی آن نگاه می کند.
مارک یوهانسون می گوید من با جورج آردیلز رئیس اتحادیه ی ماهیگیران محلی به سفری کوتاه برای یافتن صدف و توتیا رفتیم. وقتی به خشکی برگشتیم بر روی آن ها آب لیمو ریختیم و به طور خام خوردیم٬ این کاری است که مردم چینچورو انجام می دهند.
وی ادامه می دهد: سپس به سمت Camarones 14 رفتیم٬ مکانی که قدیمی ترین مومیایی ها در آن جا حضور دارند و مربوط به ۵ هزار سال قبل می شود و در سال ۱۹۷۸ کشف شد.
او می گوید دلیلی که باعث شده است مومیایی ها در طول سال ها در اینجا باقی بمانند٬ آب و هوای بسیار خشک اینجاست. به اضافه ی اینکه شوری بسیار بالای نزدیک به ساحل باعث می شود تا شما چیزهایی مربوط به صده های قبل را در اینجا ببینید. بنابراین تا زمانی که آب و هوای دچار تغییرات شدیدی نشود٬ این داستان پابرجاست.
یک باران شدید در فوریه باعث شد تا یک لایه ی تازه از مصنوعات از زیر لایه های خاکی چینچورو خارج شود که من آن را زمانی که با آردیلز در بالای تپه ای قدم میزدیم پیدا کردم. به معنای واقعی کلمه٬ استخوان ها و فیبرهای گیاهی از زمین قهوه ای در ناحیه ای به اندازه ی زمین فوتبال وجود دارند.
ماهیگیرهای محلی مصنوعات خارج شده را با کثیفی های خاک می پوشانند تا از دست دزدان در امان باشد. آن ها می گویند این بهترین کاری است که آن ها می توانند انجام دهند.
در انتها٬ در هیچکدام از موزه های شیلی٬ جایی برای این مومیایی ها وجود ندارد. آن ها هنوز جزئی از میراث جهانی نیستند و بیشتر مردم حتی نمی دانند که قدیمی ترین مومیایی ها پیدا شده اند.