استان تاریخی و باستانی “سیستان و بلوچستان” در جنوب شرق و شرق كشور از جمله استان های وسیع و پر جاذبه می باشد. استانی كه مناطق كویری، كوهستانی و ساحلی را در دل خود جای داده است. در گوشه گوشه این استان می توان جاذبه های كم نظیری را تجربه كرد. به همین دلیل در فصل های مختلف گردشگران و مسافران بسیاری به این منطقه سرمی زنند. آب و هوای گرم در سواحل آن در فصول سرد سال از پر گردشگرترین مناطق كشور می باشد. در این مقاله به صورت ویژه در رابطه با یكی از جاذبه های این استان كه در كشور بی نظیر بوده صحبت خواهیم كرد. آتشفشان “تفتان” تنها آتشفشان فعال كشور در منطقه “بلوچستان” این استان كه در میان گردشگران از محبوبیت بسیاری برخوردار است. گردشگرانی كه با سكونت در اقامتگاه ها و هتل های چابهار كه در میان هتل های ایران از ویژگی های منحصر به فردی برخوردار می باشند با خیال راحت به تفریح و گردش می پردازند. هتل هایی از جمله هتل لاله چابهار و هتل های زاهدان كه آماده پذیرایی از مهمانان و گردشگران در این استان می باشند.

در رشته كوه “تفتان” كه حدود 12 كیلومتر طول دارد می توان مناطق زیبا و منحصر به فردی را تجربه كرد. در ارتفاعات این رشته كوه دریاچه های زیبا و پر آبی به چشم می خورند. دریاچه هایی با آب شیرین و شور كه برخی از آن ها وسعت بسیاری دارند. دریاچه هایی كه با نام “دریا سر” شناخته می شوند. این كوه سرچشمه رودخانه های پر آبی از جمله “لادیز” و “گزد” می باشد. این رشته كوه در كنار جاذبه اصلی خود كه وجود آتشفشان فعال در دل خود می باشد، یكی از پر گردشگرترین مناطق گردشگری به ویژه برای كوهنوردانی كه در تمام مدت سال این منطقه را برای برف نوردی و سنگ نوردی های خود انتخاب می كنند، می باشد.
كوه تفتان 4 قله معروف دارد كه با نام های “كوه زیارت”، “مادر كوه”، “صبح كوه” و “نر كوه” شناخته می شوند. دیدن هر كدام از قله ها خالی از لطف نخواهد بود. اغلب كوهنوردان برای بازدید از این آتشفشان زیبا با رسیدن به دهستان “كوشه” در نزدیكی شهر “خاش” رفته و از آنجا نیز به روستای “خم چین” كه در نزدیكی این دهستان واقع شده است رفته و خود را آماده شروع كوهنوردی و صعود به این قله كنند. این بهترین مسیر صعود به این قله می باشد كه كوهنوردان حرفه ای و مبتدی آن را انتخاب می كنند.

همان طور كه اشاره شد به دلیل شرایط آب و هوایی و وجود رودخانه ها و دریاچه هایی در این رشته كوه قرار گرفته است، پوشش گیاهی و وجود گونه های حیوانات وحشی بسیاری در این منطقه دیده می شود. گیاهانی از جمله بنه، بادام كوهی، گز، آویشن و بسیاری دیگر از گونه های گیاهی در كنار حیواناتی از جمله روباه و گرگ و شغال و پرندگان شكاری بسیاری دیده می شود. بهتر است برای صعودی بی خطر و خاطره انگیز با یكی از اهالی بومی این منطقه و یا یكی از اعضای كوهنوردی این استان كه منطقه را به خوبی می شناسد هماهنگ شوید.

در سفر به این استان زیبا و همچنین بازدید از تنها آتشفشان فعال كشور، می توانید روزها و هفته ها از دیگر جاذبه های این استان كه برخی از آن ها در نزدیكی كوه آتشفشانی “تفتان” قرار گرفته اند لذت برد. از زیباترین و پر گردشگرترین مناطق این استان می توان به سواحل زیبای “چابهار” در جنوب این استان اشاره كرد. سواحلی خوش آب و هوا كه از بهترین سواحل برای استفاده از بازی های دربایی به ویژه موج سواری می باشد. در كنار این محیط زیبا وجود بازار های بزرگ و متنوع از دیگر جاذبه ها برای افرادی كه عاشق بازار گردی می باشند قرار گرفته است.

اگر به دشت “كهیر” در این استان سری بزنیم با «فواره های گلی» زببا و عجیبی كه در این منطقه قرار گرفته است روبرو می شویم. شاید مهم ترین آثار باستانی این استان را بتوانیم در شهر سوخته “سیستان” بیابیم. شهری كه قدمت آن بیش از 5000 سال می باشد. روستای “تیس” نیز در این استان از دیگر مناطقی می باشد كه ساخت آن به زمان “هخامنشیان” بر می گردد. در كل برای سفر به این استان می توانید روزها خاطرات خوشی را برای خود به ارمغان بیاورید. مناطق تفریحی و تاریخی و طبیعی این استان تقریبا تمام سلیقه ها را دربر می گیرد.

کوه خواجه زابل به عنوان یک عارضه ی طبیعی در میان دشت وسیع سیستان کاملا تنهاست به این معنا که هیچ عارضه ی دیگری در این دشت به چشم نمی خورد. این کوه دارای ارتفاعی در حدود ۶۰۹ متر از سطح دریا و حدود ۱۰۰ متر از سطح زمین است. در واقع ارتفاع آن در بلندترین نقطه ی خود به 132 متر می رسد. این کوه یکی از آثار به جا مانده از دوره ی اشکانیان را در خود محفوظ نگه داشته است، اثری که با نام تخت جمشید خشتی خوانده می شود. البته قسمت ‌های زیادی از این بنای خشتی به دلایل مختلفی مانند عوامل طبیعی و انسانی از بین رفته است، اما معماری زیبای آن همواره قابل رویت است. کوه خواجه در بخش شیب آب، در دهستان لطف الله، در نزدیکی روستای خواجه واقع شده است.

برای اقامت در استان سیستان و بلوچستان و دیدن از کوه خواجه آن می توانید با ورود به سایت ایران هتل آنلاین لیست هتل های زاهدان مانند هتل استقلال زاهدان را ببینید و بعد از یک بررسی اجمالی یکی را انتخاب و رزرو بفرمایید تا در سفر به این استان از ایران آسوده خاطر باشید.
وجه تسمیه کوه خواجه
کوه خواجه محل دفن شخص بزرگی با لقب خواجه است. این شخص فردی به نام مهدی بوده که از دوستداران خاندان علوی به شمار می رفته و با عنوان خواجه مهدی از او یاد می شده است. ایشان بعد از مرگ بر فراز کوهی به خاک سپرده می شود. این کوه از آن پس با نام کوه خواجه شناخته شده و همچنان با این عنوان معروف می گردد. البته کوه خواجه نام های دیگری هم دارد. از جمله ی این نام ها می توان به کوه خواجه غلطان، كوه نور، كوه موعود، كوه باطنی، کوه رضا، کوه میلاد، کوه رستم، کوه خدا، تخت سلیمان، قعلوس ،اوشیدا، اوشیدرنه و کوه بابا اشاره کرد اما نامی که اکثریت بر آن توافق دارند همان کوه خواجه است.

باورهای ادیان مختلف در مورد کوه خواجه
کوه خواجه و دریاچه ی هامون هر دو از نظر زرتشتیان، مسیحیان و مسلمانان مقدس و قابل احترامند. طبق اعتقاداتی که طرفداران آیین مزدیسنا (زرتشت) و اسطوره ‌های پهلوی دارند، در پایان هزاره ی دوازدهم، براى بار سوم از خاندان بهروز پارسا، دوشیزه‌ اى وارد آب دریاچه ی هامون می شود و «سوشیانت» موسوم به «استوت ارته» را به دنیا می آورد و چون کوه خواجه در دریاچه ی هامون و در آن نزدیکی ها قرار دارد آن نیز مقدس است؛ سوشیانت از نظر زرتشتیان منجی عالم بشریت و شخصی مقدس می باشد که با نام های مختلف در اکثر نوشته های زرتشتی و اوستایی از جمله گات ‌ها، یسنا، سروده‌ های زرتشت و یشت‌ ها از او یاد شده است و اشو زرتشت در کتاب مقدس اوستا به صراحت نام او را آورده است.

این در حالی است که کوه خواجه و محل قرارگیری آن که همان دریاچه ی هامون است از نظر مسيحيان نیز مقدس است چون مسیحیان معتقدند در زمان تولد حضرت عیسی (ع) سه مغ (روحانی) از بالای اين كوه نوری را دیده اند كه از حضرت عیسی در بدو تولد ساطع شده است. دیدن این نور توسط این سه تن باعث می شود آنها در همان لحظه به حضرت عیسی ايمان بیاورند و مسیحی شوند.
در کنار تمام این اعتقادات تاکنون تعداد بسیاری از پژوهشگران بر کوه خواجه تحقیق و پژوهش کرده اند. نتیجه ای که حاصل شده این بوده که این بنا متعلق به دوران اشکانیان و ساسانیان است و در این مورد جای هیچ شک و شبهه ای وجود ندارد.
آثار تاریخی به جا مانده در کوه خواجه
کوه خواجه بنایی است که قدمت آن به دوران سوم زمین شناسی و همزمان با تفتان برمی گردد لذا طبیعی است که آثار باستانی فراوانی در آن وجود داشته باشد. از جمله آثاری که در کوه باستانی خواجه از دست زمان جان سالم به در برده و از قدیم به یادگار مانده می توان به یک آتشكده، زيارتگاه خواجه مهدی و قبرستانی که افرادی از زمان های مختلف در آن به خاک سپرده شده اند اشاره کرد. كوه خواجه و اثار تاریخی و قدیمی موجود در آن برای اولین بار در سال 1916 میلادی ‪توسط یک باستان ‌شناس معروف انگليسی به نام «اورل اشتين» کشف شد. پس از کشف ایشان فرد دیگری به نام پروفسور «هرتسفلد» که شخصی آلمانی بود طی سال های 1925 تا 1929 شروع به جست و جو در دل این کوه تاریخی نمود به این امید که اثار باارزشی را در آن بیابد که البته همین طور هم شد. حاصل تلاش ‌های اين باستان شناس معروف را می توانید در یکی از کتاب های وی با نام «سكستان، ايران شرق باستان و تاريخ باستان ‌شناسی ايران» مطالعه بفرمایید. این در حالی است که حدود 40 سال پیش نیز شخصی به نام «گوئلینی» که او نیز یک باستان شناس معروف و البته یک معمار ایتالیایی بود به جست و جو برای پیدا کردن آثار تاریخی بیشتری در کوه خواجه پرداخت.‬

یکی از مهم ‌ترین آثار باستانی که در کوه خواجه کشف شده است قلعه ای به نام «قلعه ی کافرون» است که در قسمت جنوب شرقی کوه قرار گرفته و دارای سه دیواره ی دفاعی، دروازه ی اصلی، راهروهای جانبی، حیاط مرکزی، آتشکده و … می باشد. دومین اثری که در کوه خواجه به وجود آن پی برده شده مجموعه ای به نام «کک کهزاد» است که در بلندترین نقطه از کوه و مشرف بر قلعه ی کافرون قرار دارد. کک کهزاد در اعتقادات اسطوره ‌ای، حاکم دیوسانی بوده که در منطقه حکومت می کرده اما توسط رستم از پای درآمده و به قتل رسیده است. این مکان را می ‌توان محل شاه ‌نشین قلعه ی کافرون نیز دانست.
با وجود اثاری که در کوه خواجه یافت شده است می توان آن را بیشا ز اینکه یک کوه دانست یک بنای تاریخی تلقی کرد. بنایی که تزيينات معماری به کار رفته در برخی از قسمت هایش مانند تزئینات به کار رفته در معماری به روش يونانی است. از طرفی برخی از سرستون‌ های بنا به شیوه ی دوريک ساخته شده چون دارای پيچ‌ های توماری است. تعداد دیگری از سرستون ها مانند گل های كوچک نيلوفر (لوتوس) است. اینها همه نشان از به کار بردن هنر معماری به سبک هخامنشی دارد. با این حال برخی از تزئینات شبیه به روش هنر بين ‌النهرين می باشد.
بنای دیگری که در کوه خواجه به چشم می خورد کوشک چهل دخترون است که در زبان محلی سیستان با عنوان کوچک چل کنجه از آن یاد می شود. به جز این سه مورد بقیه ی سطح کوه خواجه با آثار به جا مانده از قبرهای اسلامی پوشیده شده، یکی از این قبرها مقبره‌ ی مقدس خواجه مهدی است که برای اهالی بسیار قابل احترام است. اهالی منطقه خواجه مهدی را از فرزندان یکی از شهدای خاندان حضرت علی (ع) می دانند، شهیدی که به دست کفار به شهادت رسیده است.

با وجود تمام این تفاسیر معمولا بازدیدکنندگان در بازدید از کوه خواجه، به دیدن قلعه ی کافرون اکتفا می کنند اما پیشنهاد می شود حتما دیدن از مقبره ی خواجه مهدی و قبرهای بالای کوه را نیز که بسیار جالب توجه اند در برنامه ی بازدید خود بگنجانید و از دیدن آنها لذت ببرید. مطلب جالبی در مورد بازدید از قبرها وجود دارد. یکی از این مطالب بدین شرح است که در قسمت بالای قبر، سوراخ نسبتا کوچکی وجود دارد. اهالی منطقه بر این اعتقادند که هر کس دست خود را در این سوراخ فرو برد و در دل نیتی کند مطابق با نیتش چیزی در دستش قرار می گیرد که می تواند آن را از سوراخ خارج کرده و ببیند. این چیز معمولا پر یا چیزی مشابه آن است.
این مجموعه مساحت زیادی را به خود اختصاص داده است. در واقع سطح روی کوه که زمینی مسطح و صاف است مساحتی بیش از ششصد هکتار دارد. بخش بزرگی از این مساحت شامل قبرهای سنگی موجود در مجموعه است. اگر اندکی به باستان شناسی و گذر در تاریخ علاقه مند باشید می توانید از دیدن قبرهای موجود در مجموعه لذت ببرید. سنگ‌ هایی که روی این قبرها قرار گرفته اند در بیشتر موارد مسطح و گاهی به شکل منحنی هستند.
وجود یک گالری جالب در دل کوه خواجه
در کوه خواجه زابل نقاشی های زیبایی به چشم می خورد که بر روی دیوارها کشیده شده و گاه حتی تا سقف هم پیش رفته است. موضوع بیشتر این نقاشی ها عظمت و شکوه پادشاهان و بزرگان و حکایت داستان های مذهبی است. معمولا هر نقاشی در یک قاب کشیده شده و محل را شبیه به یک گالری زیبا کرده است. این گالری یکی از اثار قدیمی کشف شده در کوه خواجه است که از اهمیت بالایی برخوردار است.

مسیر دسترسی به کوه خواجه
برای رسیدن به کوه خواجه بایستی در جاده ی اصلی زابل – زاهدان قرار بگیرید. در همان ابتدای جاده تابلوی راهنما راه را نشان می دهد. این جاده ابتدا به روستای سرسنگ و سپس به روستای لطف الله می رسد. فاصله ی روستای لطف الله تا کوه خواجه چیزی حدود سه کیلومتر است. لازم به ذکر است در پای کوه خواجه امکانات تفریحی و رفاهی قابل قبولی برای بازدید کنندگان فراهم شده است. برای رسیدن به مقبره ی خواجه مهدی نیز دو راه وجود دارد. راه اول گذر از یک مسیر فنس کشی شده با پای پیاده است. راه دوم رفتن با خودروی شخصی است؛ برای پیمودن راه از این طریق بایستی از یک جاده ی خاکی کم عرض از سمت جنوب غربی کوه اقدام کنید تا تنها ظرف چند دقیقه به مقبره برسید. در نزدیکی مقبره تابلویی نصب شده که صاحب آن را معرفی می کند. این تابلو مقبره را به خواجه مهدی بن هادی بن علی بن ابراهیم بن محمد حنیفه که مشهور به خواجه غلطان است نسبت می دهد. در کتابی از آندره گلدار با نام هنر ایران آمده که کوه خواجه منسوب به مردی پارسا به نام خواجه سارا سریر است. او از فرزندان مستقیم حضرت ابراهیم (ع) بوده و بسیار مورد احترام مردم سیستان می باشد به طوری که در ایام نوروز در کنار مرقد او گرد هم جمع می شوند. خواجه مهدی در سال 222 هجری قمری از دست امین برادر مامون الرشید حاکم مداین فراری می شود و در سن 66 سالگی در نزدیکی کوه سیستان به دست عده ای از یاغیان به قتل می رسد.

رفتار مردم سیستان در برخورد با کوه خواجه
مردم مسلمان سیستان همواره مخصوصا در ایام نوروز به زیارت مقبره خواجه مهدی در بالای کوه خواجه می روند. آنها قبل از رسیدن به بالای کوه قربانی می کنند و دعا می خوانند. مقبره دیگری نیز بر این کوه قرار دارد که قبل از مقبره ی خواجه مهدی واقع شده است. نام صاحب این مقبره پیر گندم بریان است. در نزدیک این مقبره دو سنگ وجود دارد که یکی نماد الهی و دیگری نماد شیطان است. مردم به سنگ الهی گندم برشته و به سنگ شیطان سنگ پرتاب می کنند. داستان های بسیار متفاوتی در مورد این کوه وجود دارد. از جمله اینکه قبر برادر دانیال نبی در این کوه واقع شده و یا اینکه این کوه به دستور حضرت سلیمان و توسط دیو برای استراحت همسر بیمار حضرت سلیمان ساخته شده است. خلاصه اینکه کوه خواجه از نظر مردم سیستان بسیار مهم و قابل توجه است.

معرفی کلی
استان سیستان و بلوچستان پهناورترین استان ایران است و شهرهای دیدنی بسیاری دارد که سفر به آنها می تواند برای هر گردشگری جالب و جذاب باشد. تعداد جاذبه های دیدنی این استان به قدری زیاد است که با یک سفر چند روزه نمی توان از همه ی آنها دیدن کرد. استان سیستان و بلوچستان واقع در جنوب شرقی ایران استانی مرزی است که بیشترین مرز مشترک آن با کشور پاکستان است. این استان در سمت شمال با افغانستان نیز مرز مشترک دارد. سیستان و بلوچستان از جنوب به دریای عمان می رسد به همین دلیل در سفر به آن می توانید چهره ی بی ‌نظیری از طبیعت کنار ساحل را شاهد باشید. این در حالی است که این استان آثار تاریخی باارزشی نیز دارد که می تواند برای گردشگران قابل توجه باشد. سیستان و بلوچستان با قرارگیری در کرانه ی دریای عمان و اقیانوس هند لنگرگاه هایی دارد که کشتی های اقیانوس پیما در آن پلو می گیرند. در ادامه به معرفی برخی از شهرهای دیدنی استان سیستان و بلوچستان می پردازیم و تعدادی از جاذبه های دیدنی انها را ذکر می کنیم تا در سفر به این استان بزرگ و زیبا کمتر دچار سردرگمی شوید.

شهر زاهدان
زاهدان به عنوان مرکز استان سیستان و بلوچستان یکی از کلان‌ شهرهای ایران است که در شمال استان قرار دارد. این شهر را در قدیم با نام «دزداب» می شناختند اما از سال 1308 هجری شمسی به بعد همه آن را زاهدان می خوانند. زاهدان از سمت شمال به شهرستان زابل، از سمت جنوب به شهرستان خاش، از سمت شرق به کشورهای افغانستان و پاکستان و از سمت غرب به شهرستان فهرج و کویر لوت ختم می شود. اکثر ساکنان این شهر به زبان فارسی صحبت می کنند و لهجه ی سیستانی دارند. البته عده ی زیادی هم به زبان بلوچی سخن می‌ گویند و لازم به ذکر است همگی طرفدار دین اسلام هستند. از جمله جاذبه های شهر زاهدان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
مسجد زرنج زاهدان
موزه منطقه ‌ای جنوب شرق ایران
موزه پست و ارتباطات زاهدان
روستای لادیز
تالاب هامون
مسجد شاه علی زاهدان
برای اقامت در زاهدان می توانید هتل آپارتمان ملل زاهدان را انتخاب کنید.

شهر چابهار
چابهار یکی از مهم ترین شهرهای استان سیستان و بلوچستان است. از طرفی یک شهر بندری است و از لحاظ اقتصادی و گردشگری در کل ایران مهم و مورد توجه است. این شهر در جنوب شرقی استان واقع شده و تنها بندر اقیانوسی ایران است. این شهر بندری در کرانه ی دریای مکران و اقیانوس هند قرار دارد. چابهار به قدری جاذبه ی دیدنی دارد که آن را با نام «بهشت جنوب ایران» می شناسند. شهر چابهار به راحتی می تواند رضایت مسافران و گردشگران را جلب نماید و خاطرات بسیار خوبی از سفر به استان سیستان و بلوچستان را در ذهن آنها بسازد. مزیت بعدی که شهر چابهار دارد آب و هوای مطلوب و ملایمش می باشد. این شهر همان طور که از نامش پیداست شهری با اب و هوایی بهاری است. چابهار در واقع مخفف چهار بهار است؛ نامی که گویای آب و هوای بهاری و معتدل آن می باشد. شهر زیبا و دیدنی چابهار با آب و هوای خوبی که دارد به طور سالانه میزبان تعداد زیادی از گردشگران داخلی و خارجی است. در مورد شهر چابهار همین بس که گرم ترین نقطه کشور در زمستان و خنک ترین بندر جنوبی ایران در تابستان است. این شهر علاوه بر اب و هوای بسیار مطلوب و دلپسند در تمام ایام سال جاذبه های دیدنی بسیاری دارد که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
کوه‌ های مینیاتوری
تالاب لیپار
موزه محلی چابهار
مسجد جامع دزک
غارهای بان مسیتی
درخت مکرزن
گل افشان
منطقه حفاظت شده گاندو
مسجد جامع تیس
بندر گواتر
خلیج پزم
قلعه پیروز گت
برای اقامت در چابهار می توانید هتل آذین چابهار را انتخاب کنید.

شهر ایرانشهر
ایرانشهر شهر دیگری از استان سیستان و بلوچستان است که در قدیم با نام فهره از ان یاد می کردند. از جمله هنرهایی که در این شهر رواج دارد سکه دوزی و سوزن دوزی است. مردم این شهر نیز به زبان فارسی یا بلوچی صحبت می کنند. ایرانشهر در بخش مرکزی استان واقع شده و در آن رودخانه و زمین های سرسبز بسیاری وجود دارد که مکان های مناسبی برای تفریح و گشت و گذار هستند. علاوه بر اینها جاذبه های دیدنی دیگری در ایرانشهر انتظار گردشگران را می کشد که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:
چشمه آبگرم کنتی
گلفشان آب باد کاشی
چشمه آبگرم کتوکان
رودخانه بمپور
دریاچه جازموریان
چشمه آبگرم بزمان
غار کرمانچی
برای اقامت در ایرانشهر تنها انتخاب شما هتل قصر ایرانشهر است.

شهر زابل
زابل شهری کاملا تاریخی است. از طرفی دیدنی‌ های بسیار زیادی دارد. این شهر در قدیم با نام سگستان، سجستان (سیستان) و نیمروز خوانده می شده است. زابل در گذشته زمین ‌هایی مملوء از تپه ‌های ماسه‌ ای همراه با رسوبات دریایی بوده و بخشی از آن در مسیر رودخانه ی هیرمند قرار داشته‌ است. با کم شدن آب هیرمند شهر زابل هم توسعه یافته به طوری که در سال ۱۳۱۴ هجری شمسی به آبادی و دو سال بعد به مرکز سیستان تبدیل شده است. از جمله جاذبه های شاخص شهر زابل می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قلعه رستم
قلعه کهک کهزاد
مجتمع فرهنگی، پژوهشی، تحقیقاتی و تفریحی بقیه‌الله الاعظم (عج)
گمرگ بلژیکی‌ها
کاروانسرای فرنگی
آسبادهای حوض‌دار
بانک ایران و انگلیس
موزه مردم شناسی زابل
آرامگاه خواجه غلطان
دهانه غلامان
مقبره سید غلام رسول

شهر خاش
خاش یکی از شهرهای دورافتاده و کمتر شناخته شده استان سیستان و بلوچستان است اما زیبایی های فراوانی دارد. مردم محلی خاش را خواش یا واش می خوانند. این واژه از لغت وش گرفته شده و به معانی خوش آب ‌و هوا می باشد. خاش یک شهر مرزی در استان سیستان و بلوچستان است و دارای هر دو دسته جاذبه های طبیعی و تاریخی می باشد. از جمله جاذبه های خاش می توان به موارد زیر اشاره کرد:
مسجد جامع خاش
چشمه آب معدنی دوشینگ
قلعه حیدر آباد
زیارتگاه مرتضی علی
رشته کوه تفتان
قلعه ایرندگان
غار گواتامک
غار چاهک
دریاچه ی سه دریا
سرو زربین سنگان

شهر سراوان
سراوان از آن دسته شهرهایی است که به شدت مظلوم واقع شده به طوری که شاید کمتر کسی خارج از استان نام این شهر را شنیده باشد. شهر سراوان تا قبل از سال ۱۳۰۵ هجری شمسی با نام روستای شستون شناخته می شده است. این شهر دارای آثار تاریخی فراوانی متعلق به دوران ایران باستان می باشد. از جمله جاذبه های سراوان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قلعه ی سب
موزه ی خاک
آبشار پالیزوک
آبشار چوتین گون
آبشار کوهک
روستای سب
روستای کلپورگان
دهستان ناهوک
منطقه ی حفاظت شده و کوه بیرک
روستای قلعه جانی
رودخانه ی ماشکل

شهر میرجاوه
میرجاوه یک شهر کوچک واقع در شرق استان سیستان و بلوچستان است که دارای قدیمی ‌ترین گمرک کشور با قدمتی بیش از صد سال می باشد. این شهر در ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر زاهدان واقع شده است. میرجاوه از این بابت که تنها مرز قانونی واقع در جنوب شرقی کشور است و اینکه ایران را از طریق راه‌ آهن به شبه قاره هند متصل می‌کند از اهمیت بالایی برخوردار است. در کتاب اقوام مهاجر ایران زمین آمده است که چهار دسته از قوم میر از عربستان به سمت جنوب شرق ایران (میرجاوه امروزی) مهاجرت کرده اند و مدتی را در این محل ساکن بوده اند به همین دلیل این محل را با نام میرجاوه خوانده اند. میرجاوه یا میرجاه به معنای محل زندگی میر است. از جمله جاذبه های شاخص شهر میرجاوه می توان به موارد زیر اشاره کرد:
غار هفتاد ملا
اداره ی پست میرجاوه
شهربانی میرجاوه
قبرستان هفتاد ملا
راه آهن میرجاوه
قلعه ی تپه لادیز
روستای تمین با معماری صخره ‌ای

شهر کنارک
شهر کنارک یکی از شهرهای بندری استان سیستان و بلوچستان است که در حاشیه چابهار و ساحل دریای عمان واقع شده است. کنارک از سمت شرق به شهرستان چابهار، از سمت غرب به استان هرمزگان، از سمت شمال به شهرستان نیکشهر و از سمت جنوب به دریای عمان می رسد. این شهر بندری زیبا دارای جاذبه های طبیعی بسیاری است که همواره تعداد زیادی از گردشگران را به طرف خود جذب می کند. کنارک علاوه بر اینکه از نظر گردشگری شهر مهم و مورد توجهی است به دلیل موقعیت خاصی که دارد از لحاظ اقتصادی و صنعت ماهیگیری و شیلات نیز حائز اهمیت است. علت نامگذاری این شهر وجود تعداد بسیار زیادی درخت کُنار در این شهر کوچک بندری است. وجود چشمه ها و غارها و طبیعت زیبا در کنار ساحل آرامش بخش شهر کنارک آن را به یک قطب گردشگری در استان سیستان و بلوچستان تبدیل کرده است. از جمله جاذبه های کنارک می توان به موارد زیر اشاره کرد:
تپه های گل فشان
چشمه ی گل فشان (ناپگ)
چشمه ی شور عین
چشمه ی گواتر
چشمه ی ترومپک در روستای شمه سر
غار طبیعی کل بی بانک در روستای حیدرآباد
غار گواتگل در روستای شمه سر
دریا
بندر ماهیگیری پزم تیاب
ساحل
دماغه ی پزم
خانه ی قدیمی آریان خان
زیارتگاه حاج حسین
زیارتگاه شیخ فرج

شهر نیکشهر
نیکشهر یکی از شهرهای استان سیستان و بلوچستان است و آن را به عنوان بهشت ناشناخته ای می دانند که پر از جاذبه‌ های طبیعی و چشمه‌ های اب معدنی شفابخش است. بنا به روایتی که در زمینه ی علت نامگذاری این شهر وجود دارد به دلیل اینکه انسان ‌های نیک فراوانی در آن زندگی می ‌کرده اند آن را به این نام می خوانند. نیکشهر دارای آب و هوای گرم و خشک بوده و در مسیر ایرانشهر- چابهار واقع شده است. از جمله جاذبه های نیکشهر می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قلعه ی نیکشهر
منطقه ی گردشگری گرگان
منطقه ی گردشگری بلپیر
منطقه ی گردشگری شالمال
بخش لاشار با جاذبه‌ های بکر طبیعی مانند آبشارها و چشمه های آبگرم و طبیعت بسیار زیبا و سرسبز

شهر سرباز
سرباز شهر دیگری از استان سیستان و بلوچستان است که به اندازه ی کافی جاذبه ی گردشگری و تاریخی برای دیدن دارد به طوری که آن را هندوستان کوچک و بهشت گردشگری و تاریخی سیستان و بلوچستان می خوانند. با این وجود برای گردشگران چندان شناخته شده نمی باشد. از جمله جاذبه های سرباز می توان به موارد زیر اشاره کرد:
قلعه ی سرباز
روستای ترند
روستای فیروز آباد
منطقه ی باهوکلات

سرزمین سیستان
سیستان و بلوچستان از آن‌دست نام‌هایی است که در چندین دهه اخیر بیشتر با فقر و خشکسالی بر سر زبان‌ها افتاده است اما زیر سایه سنگین این فقر و خشکسالی سرزمینی خفته است که شاید زیبایی‌هایش را نتوان در هیچ نقطه از جهان یک‌جا دور هم جمع کرد. قدم در این سرزمین عجایب که بگذارید به یک‌باره با فرهنگی متفاوت و جذاب و جغرافیایی منحصربفرد مواجه خواهید شد که در تمام وجوه زندگی مردمان این دیار ریشه دوانده است. در میان شهرهای بزرگ و کوچک این سرزمین زیبا و اصیل چابهار نامی شناخته شده است. بندری که راه به اقیانوس می‌برد و به همین دلیل در میان تمامی بنادر ایرانی منحصربفرد است، اما چابهار را با تمام زیبایی‌هایش به سوی مقصدی بکرتر ترک می‌کنیم.

مسیر چابهار تا گواتر
بهتر است از همین الان دوربین‌تان را آماده کنید مسیری که تا خلیج مورد نظر باید طی کنیم خود یک سفر تمام عیار است. از همان ابتدای مسیر در دو سوی جاده کوه‌هایی به شما زل زده‌اند که شکل و شمایل عجیب‌شان حس بودن در سیاره‌‌ای ناشناخته را متبادر می‌کند. کوه‌هایی که در طول هزاران سال با فرسایش دست و پنجه نرم کرده و با این رنگ عجیب و غریب‌شان تمام جاده را مسحور خود کرده‌اند. جاده اما علاوه بر این کوه‌های زیبا درست به موازات سواحل جادویی “مکران” به پیش می‌رود. “مکران” به سواحلی اطلاق می‌شود که از مرز ایران و پاکستان تا مرز دو استان “سیستان و بلوچستان” و “هرمزگان” امتداد دارند، آن‌هم درست در دل دریای “عمان”!

ملاقات با رمین
در همان ابتدای مسیر گذرتان به حوالی “رمین” خواهد افتاد. رمین را با انجیر معابدش و اقامتگاه بوم گردی رمین چابهارش می‌شناسند. درختی که با تمنایی غیر قابل وصف ریشه‌هایش را به طلب آسمان فرستاده است. قدم در محدوده رمین که بگذارید آنچه شما را تا ابد دلبسته این سرزمین خواهد کرد اسکله زیبای آن با آرامشی وهم‌برانگیز است. نگاهی به ساحل که بیاندازید صخره‌های بلندی را خواهید دید که در مصاف با موج‌های دریا صاف و صیقلی شده‌اند و هزاران سال است که نقش یک موج‌شکن آن‌هم از نوع طبیعی‌اش را بر عهده گرفته‌اند. موج‌شکن‌ها را انبوه صدف‌ها آراسته‌اند.

تالاب لیپار و روستای بریس
رمین را که ترک کنید چند کیلومتری بعد در میان سکوت خیال‌برانگیز جاده تابلوی “تالاب لیپار” را خواهید دید که با رنگ صورتی منحصربفردش خیلی‌ها را شیفته سواحل جذاب مکران کرده است. لیپار را هم که پشت سر بگذارید جاده کم‌کم در سکوتی عمیق فرو می‌رود. بریس هم روستایی زیبا با صخره‌های شگفت‌انگیز و بندری زیبا و آرام است که جایی در نزدیکی سواحل مکران جاخوش کرده است. با گذر از بریس دیگر کم‌کم با انتهای مرزهای جنوب‌شرقی ایران نزدیک می‌شوید.

پسابندر
روستای “پسابندر” هم در مسیر همین جاده جاخوش کرده است و حتما باید سری به آن بزنید. بندر این روستا یا همان بندر “پسابندر” را خیلی‌ها یکی از زیباترین و آرام‌ترین بندرهای ایرانی می‌دانند که البته زیر نام بندر چابهار جای برای عرض اندام ندارد. لنج‌های پهلو گرفته در بندر پسابندر خود دنیایی از زیبایی را به نمایش می‌گذارند. پسابندر را هم که پشت سر بگذارید نرم‌نرمک دیگر این جاده 95 کیلومتری به پایان مسیر نزدیک می‌شود. بعد از روستای پسابندر، روستایی کوچک و آرام به دور از هیاهوی زندگی مدرن در برابر چشمان شما ظاهر می‌شود که “گواتر” نام دارد.

روستای گواتر، خلیج گواتر
این‌جا روستای مرزی گواتر است و جاده کمی آن‌سوتر از روستا به پاسگاه مرزبانی منتهی می‌شود، به انتهای یکی از مرزهای ایران. گواتر درست در مجاور دریایی نیلگون قرار گرفته است که با نام خلیج گواتر شناخته می‌شود. خلیجی که در امتداد سواحل زیبای مکران جای گرفته و شاید حتی بر روی نقشه هم آنقدرها هویدا نباشد! برای اقامت در این روستا می توانید در اقامتگاه بوم گردی آژ چابهار اقامت کنید.
اگر پی تعاریف جغرافیایی بگردید، “خلیج” را معادل دریایی خواهید یافت که در دل خشکی به پیش رفته است. “خلیج ‌گواتر” هم درست در همسایگی روستای پسابندر و روستای گواتر در منتهی‌الیه شرقی ایران قرار گرفته و در دل سرزمین سیستان به پیش رفته است. خلیج اما در مقایسه با خلیج چابهار کوچکتر است، اما همین خلیج کوچک بین مرزهای سیاسی ایران و پاکستان دو نیم شده است. نیمی از خلیج در مرزهای ایران و نیمی دیگر در مرزهای آبی پاکستان واقع شده است و همسایگان پاکستانی آن را “گوادر” می‌نامند. “گوادر” یا “گواتر” در منتهی‌الیه جنوب غربی پاکستان و طبیعتا در منتهی‌الیه شرقی ایران قرار گرفته و برای هر دو سرزمین از اهمیت استراتژیک بالایی برخوردار است. از سمت مرزهای پاکستان رودخانه “نهردشت” خودش را به گواتر می‌رساند و از سمت خاک ایران نیز رودخانه مشهور “باهوکلات” خودش را به این خلیج زیبا می‌رساند. علاوه بر گواتر و پسابندر که در همسایگی این خلیج قرار گرفته‌اند در آن‌سوی مرزها هم شهر جیوانی در مجاورت این خلیج زیبا جاخوش کرده است که البته به مراتب از همسایگان ایرانی خلیج گواتر آبادتر و پررونق‌تر است.

خلیجی رو به اقیانوس
رو به خلیج گواتر، که در امتدا سواحل جادویی “مکران” قرار گرفته است، که بایستید دریایی نیلگون و آبی را خواهید دید که بی‌واسطه با گذر از دریای عمان به یکباره به اقیانوس “هند” می‌پیوندد. نقشه‌ها می‌گویند اگر از این خلیج کوچک راهی اقیانوس‌ شوید می‌توانید یکسره خودتان را به قطب جنوب برسانید آن‌هم بدون اینکه یک تکه خشکی را بر سر راه خود ببینید. سال‌ها قبل، در روزگاری که گواتر اینقدر آرام و مسکوت نمانده بود بازرگانانی از سرزمین هند و پاکستان برای تجارت با سرزمین‌های دوردست آفریقایی خلیج گواتر را برای تردد برمی‌گزیدند اما حالا ردپای هیچ تاجری در این سرزمین به چشم نمی‌خورد گویی علاوه بر تاریخ آدم‌های عصر حاضر نیز این سرزمین را فراموش کرده‌اند. گواتر آنقدرها که باید شناخه شده نیست اما به نظر می‌رسد همسایه شرقی‌مان بیشتر از ما از آن بهره می‌گیرد. گواتر تا همین چند سال پیش یکی از قطب‌های مطرح صید میگو و شاه میگو هم بوده اما حالا چند سالی است که صید و پرورش میگو هم در آن فروکش کرده است گرچه هنور همسایه شرقی صید خوبی از این خلیج زیبا دارد و هر روز تورهای بزرگتری را به آب می‌اندازد.

موج‌شکن‌های گواتر
چشم به صخره‌های اطراف خلیج که بدوزید به سان سواحل مکران که در طول مسیر چشم‌مان به جمالش روشن شد این‌جا هم صخره‌هایی بلند به چشم می‌خورند که سد راه موج‌های بلند خلیج گواتر شده‌اند. محلی‌ها می‌گویند ارتفاع امواج خلیج وقتی به ساحل صخره‌ای می‌رسند گاهی تا 5 متر هم می‌رسد البته این ارتفاع مختص دورانی است که هنوز سر و کله بادهای موسمی پیدا نشده است. با وزش بادهای موسمی که حوالی تیر تا اواخر مرداد شروع به وزیدن می‌کنند گاهی ارتفاع امواج به 15 متر هم می‌رسد که جان می‌دهد برای موج‌سواری آن‌هم از نوع حرفه‌ای! اما گواتر ناشناخته‌تر از این حرفه‌هاست که شاید اگر آوازه زیبایی‌هایش گوش به گوش و دهان به دهان می‌چرخید امروز میزبان رویدادی جهانی بود و کمی از این فراموشی فاصله می‌گرفت.

گاهی که امواج به موج‌شکن‌های صخره‌ای برخورد می‌کنند در حفره صخره‌ها فرو می‌روند و با فشار به بیرون پرتاب می‌شوند. محلی به این پرتابه‌ها موج‌فشان می‌گویند، که الحق برازنده است. ساحل خلیج‌ گواتر یک ساحل اقیانوسی تمام عیار است که هنوز بکر و دست‌نخورده باقی مانده است، این بکر بودن اما آنقدرها هم بد نیست چرا که هنوز آرامشی وصف‌ناپذیر در این خلیج کوچک جاری است. در آب‌های نیلگون این خلیج دیگر خبری از لنج‌ها نیست و فقط صدای حرکت قایق‌های موتوری به گوش می‌رسد. اینجا در زمره آب‌های مرزی است و اگر نابلد باشید حتما سر از آب‌های سرزمین همسایه درمی‌آورید. آنچه گواتر را خواستنی‌تر می‌کند سواحل بکر و زیبای آن است که علاوه بر زیبایی‌های طبیعی و ذاتی هنوز به کابوس حضور آدم‌ها عادت نکرده است.

ماهی تازه
شغل مردم این دیار به سان اغلب مجاورین دریا، ماهیگیری است. شانس بیاورید و به وقت بازگشت معدود قایق‌های روستا از صید، یک ماهی خوشمزه از صیاد بگیرید. ماهی که در آب اقیانوس‌های آزاد رشد کرده و به‌سان اغلب ماهی‌های جنوب خوش‌طعم و خوشمزه است. ماهی را زنان این سرزمین با انبوهی از ادویه‌های خوش‌طعم طبخ می‌کنند که مزه‌اش تا مدت‌ها در ذهن باقی می‌ماند.
ملاقات دلفین‌ها
اگر خلیج آرام باشد باید حتما سوار قایق یکی از محلی‌های خون‌گرم گواتری شوید و خودتان را کمی دورتر از ساحل خلیج گواتر به بزم دلفین‌ها برسانید. دیدن بازیگوشی دلفین‌ها در این خلیج آنقدر شیرین است که حالا حالاها از یادتان نمی‌رود.

جنگل‌های حرا

پرندگان مهاجر
سواحل این خلیج اما مامنی برای پرندگان مهاجر و بومی هم هست. اگر به فصل کوچ پرندگان مهاجر از سرزمین‌های سردسیری به این سرزمین بیایید انبوه پرندگانی را خواهید دید که غوغای حضورشان تمام خلیج را فرا گرفته است.
سفر به جیوانی
چابهار با 100 کیلومتر فاصله، نزدیک‌ترین شهر به گواتر در داخل مرزهای ایران است. محلی‌ها اغلب برای تامین مایحتاج‌شان راهی شهر می‌شوند اما اغلب مسیرشان چابهار نیست! همسایه پاکستانی یا همان شهر کوچک جیوانی بین اهالی گواتر محبوب‌تر است و با قایق تنها با صرف زمان 30 الی 40 دقیقه‌ای به راحتی قابل دسترسی است. این رفت و آمد بین اهالی گواتر و جیوانی ریشه‌های عمیق دارد، تا جایی که اغلب لحن صحبت و لهجه‌شان نیز شبیه یکدیگر است. عروس دادن و عروس آوردن هم سنتی است که بین اهالی این دو سرزمین همسایه بسیار مرسوم است. برخی هم کارشان آوردن اجناس مختلف از جیوانی و فروش آن در شهرها و روستاهای مجاور است.

اقامت در گواتر
راستش را بخواهید اغلب مسافرین این دیار معتقدند که مردم گواتر در مهمان‌نوازی بی‌رقیبند. مردمانی خون‌گرم و اصیل که با آغوش باز پذیرای هر مسافری هستند اما اگر قصد دارید تا شبی را در این سرزمین رویایی سپری کنید باید بدانید که گواتر یکی از محروم‌ترین روستاهای ایران است و از امکانات حداقلی برای اقامت نیز محروم است پس باید شب را به همان چابهار بازگردید اما اگر مایل باشید می‌توانید در خانه اهالی روستا هم اقامت کنید و حتما طعم غذاهای سنتی این دیار مثل بریانی را بچشید. بریانی‌های این روستا با تمام بریانی‌های سیستان متفاوت است و البته بسیار تند، درست به سبک همسایه پاکستانی!
بهترین فصل سفر
فصل زمستان و اوایل فصل بهار بهترین زمان برای حضور در سواحل رویایی خلیج گواتر است.
منطقه حفاظت‌شده گاندو
خلیج “گواتر” را خیلی‌ها خلیج “نعل اسبی” عمان می‌دانند. این خلیج نعل اسبی به همراه جنگل‌های حرای بارزشمند خود بخشی از منطقه حفاظت‌شده گاندو است. خلیج گواتر اما به همراه خوری که باهو نام دارد یکی از بزرگترین تالاب‌های ایران محسوب می‌شوند که با 175 هزار هکتار وسعت در سال‌های اخیر در فهرست تالاب‌های بین‌المللی نیز به ثبت رسیده‌اند.

برای عبور از جاده چابهار پریس، باید از شهر چابهار خارج شوید و به سمت شرق حرکت کنید. می توانید موسیقی آرامی در خودرو خود پخش کنید و از سرتاسر این جاده در کنار همسفرانتان لذت ببرید. در این جاده زیبایی های طبیعی بسیاری خواهید دید. از مناظر طبیعی گرفته تا گونه های گیاهی و جانوری همه چشمان شما را نوازش خواهند کرد. در هنگام رانندگی در این جاده رعایت سرعت ماشین را بکنید. زیرا ممکن است در طول جاده شترها در حال حرکت باشند. حتماً در رانندگی در جاده کمتر نظیر چنین صحنه هایی را دیده اید.

این جاده خلوت است و در هر کجای آن منظره ای شگفت انگیز یافت می شود. می توانید اتومبیل خود را به کناری بزنید و عکاسی کنید. علاقه مندان به عکاسی سوژه های حیرت انگیزی می توانند در این جاده یافت کنند.

به ویژه در هنگام غروب آفتاب، منظره خیره کننده ای در کنار آب مشاهده می کنید. صدای آواز پرندگان دریایی در کنار صدای امواج آب بسیار آرامش بخش است.

جاده چابهار پریس را نمی توان تنها یک جاده دانست. خود جاذبه گردشگری است. در کنار جاده که حرکت می کنید، صخره های زیبا را در امتداد ساحل و کوه های مریخی را در سمت دیگر و در دوردست ها مشاهده می کنید. در قسمت هایی از جاده به صحرا می رسید و در تمام طول راه در امتداد دریای زیبای مکران حرکت می کنید.

جاذبه های گردشگری بریس

در سر راه شما جاذبه های گردشگری دیگری نیز هست. مانند روستای رمین، پسابندر، خلیج زیبای گواتر و بندر بریس.
پسابندر یکی از مکان های بسیار جذاب برای مسافران است. کشتی های کوچک و قایق های رنگارنگ زیادی را در پسابندر مشاهده می کنید که همگی در کنار اسکله آن لنگر انداخته اند. در اینجا ماهی تازه صید می شود و بسیاری از گردشگران این ماهی های تازه را خریداری می کنند.

اگر کمی بر روی سطح آب دقت کنید، ماهی های ریزی را مشاهده خواهید کرد که به صورت دسته جمعی به بیرون از آب می پرند و منظره ای بسیار زیبا خلق می کنند.

اگر علاقه مند به ماهیگیری باشید، می توانید ساعتی را در پسابندر به این کار بپردازید و البته اگر خوش شانس باشید، می توانید ماهی نیز صید کنید.

روستای رمین سواحل تماشایی دارد که همگی در امتداد جاده قرار دارند. در انتهای این جاده شما به نقطه صفر مرزی می رسید. می توانید در آنجا قایقی اجاره کنید و به گشت و گذار در میان دریای عمان بپردازید. البته تعداد قایق هایی که برای اجاره وجود دارند، زیاد نیستند و بهتر است که اگر قصد چنین کاری را دارید، پول نقد به همراه داشته باشید. خلیج گواتر از نظر امکانات گردشگری در سطح پایینی قرار دارد.

بندر ماهیگیری بریس

علاوه بر زیبایی جاده ای که منتهی پریس است، یک جاذبه دیگری نیز در این روستا وجود دارد و آن صخره ای است که به اسکله مشرف است. از بالای این صخره تماشای منظره روبرو بسیار شگفت انگیز است.

نکات سفر به چابهار

به طور کلی چند نکته را نیز باید به خاطر بسپارید که از نظر روشنایی این جاده در هنگام شب از کیفیت خوبی در این زمینه برخوردار نیست و علاوه بر آن دیدن زیبایی های کل مسیر در طول روز امکان پذیر است. از این رو توصیه می کنیم که طوری برنامه ریزی انجام دهید که تا قبل از تاریکی هوا به مقصد خود برسید. از سوی دیگر کیفیت آسفالت جاده چابهار پریس نیز قابل قبول نیست، خواهشمندیم که در طول مسیر جانب احتیاط را رعایت بفرمایید. امکان ورود شترها به درون جاده نیز وجود دارد پس سرعت اتومبیل خود را در حدی نگه دارید که کنترل اوضاع را در دست داشته باشید.
بهتر است در فصل های پاییز و زمستان به جنوب کشور سفر کنید تا از آب و هوای مطبوع آنجا بهره مند شوید. برای رزرو هتل در چابهار به سایت ایران هتل آنلاین مراجعه نمایید و با اقامت در آن سفری چند روزه و به یادماندنی در این شهر زیبا داشته باشید و از جاذبه های اطراف چابهار لذت ببرید.

چابهار

در جنوبی‌ ترین نقطه استان وسیع سیستان و بلوچستان شهری قرار دارد که تمام فصول آن به لطافت بهار است. شهری بندری با اسکله‌های متعدد که انبوه کشتی ها و قایق های ماهیگیری آن را احاطه کرده اند. چابهار تنها بندر ایران است که به آب های آزاد راه دارد و بی‌ هیچ واسطه ای شما را به اقیانوس هند متصل می کند. شهری که درست بر سواحل دریای عمان قرار گرفته است و زیبایی سواحلش آن را به مقصدی بی بدیل در سرتاسر نوار جنوبی ایران تبدیل کرده است. چابهار در سال های اخیر به سبب اتصالش به آب های آزاد میزبان یکی از پررونق ترین مناطق آزاد ایران با نام منطقه آزاد چابهار بوده است اما فارغ از جنبه تجاری اش این شهر با داشتن صدها جاذبه تاریخی و طبیعی مقصدی تمام عیار برای عاشقان سفر است. سواحل زیبای چابهار با شکل و شمایل صخره ای، مرجانی و شنی ترکیبی خارق العاده را به نمایش می گذارند که تنها در این نقطه از کشورمان به چشم می خورد. اما تنها سواحل زیبای این شهر بندری و اقیانوسی بهانه ما برای بازدید از این شهر زیبا نیست. از سواحل زیبای شهر چابهار گرفته تا سواحل زیبای خلیج گواتر در جنوب شرقی ترین نقطه ایران این سواحل زیبا و حیرت انگیز مملو از دیدنی های اعجاب آور است. اما اگر سری به سواحل شهر چابهار بزنید در کنار سواحل زیبای این شهر بندری و زیبا پدیده ای رخ می دهد که در هیچ نقطه از کشورمان به چشم نمی خورد. پدیده ای که به موج فشان معروف است.

ساحل دریا بزرگ

ساحل دریا بزرگ و ساحل دریا کوچک دو ساحل اصلی شهر چابهار اند که اغلب بومی ها و گردشگران را به سوی خود جلب می‌کنند. ساحل دریا بزرگ محل خودنمایی امواج سرکش دریای عمان است. در این ساحل شما شاهد خودنمایی و قدرت نمایی آب های آزاد اقیانوس هند و دریای عمان خواهید بود. ساحل دریا کوچک که در داخل خلیج چابهار قرار دارد و محل پهلوگرفتن قایق های ماهیگری محلی ها است اما بسیار آرام تر و کم عمق تر از ساحل دریا بزرگ است. این آرامش محصول حضور موج شکن ها و اسکله هایی است که در این ساحل ساخته شده است. در میان این دو ساحل زیبا راه ساحل دریا بزرگ را پیش رو می گیریم. باید خود را به میدان ناخدا رسانده و بعد مسیر خیابان کارگر را پیش رو بگیرید. در انتهای این خیابان بوستانی قرار دارد که با نام دریا بزرگ شناخته می شود.ساحل دریا بزرگ در محل تلاقی این بوستان با سواحل دریای عمان قرار گرفته است. ساحل دریای بزرگ با صخره های بلند بالایی که در مواجهه و هم نشینی هزاران ساله با امواج خروشان به شکل و شمایلی عجیب درآمده اند بسیار دیدنی و حیرت انگیز است. اگر خوب نگاه کنید هم نشینی آب دریا و صخره ها سبب ‌شده تا این ساحل زیبا مملو از حضور مرجان های دریایی و خزه ها نیز باشد که از سر و روی صخره ها بالا رفته اند.

هم نشینی جذاب مرجان، خزه های سبز رنگ و صخره هایی تیره رنگ سبب شده تا این ساحل یکی از زیباترین سواحل این منطقه باشد. در این ساحل شما شاهد حضور دیوارهای صخره ای خواهید بود که یکسره با خزه پوشانده شده اند و در بین گردشگران به فرش خزه معروف اند. حرکت امواج به سمت صخره ها که آغاز می شود ناگهان کوبشی عظیم اتفاق می افتد و موجی بلند شکل می گیرد. بازی امواج و صلابت صخره ها در این ساحل ستودنی است. صدف ها هم در گوشه و کنار ساحل به وفور به چشم می خورند و زمین را می آرایند. ملاقات ماهی های کوچک و هزار رنگ هم از دیگر جذابیت های این ساحل است. ساحل چابهار در تمام فصول سال زیبا است چه در تابستان که خنک ترین ساحل جنوبی ایران است و چه در زمستان که مطبوع ترین و گرم ترین نقطه ایران است. اما اگر می خواهید یکی از زیباترین پدیده های ساحل دریا بزرگ را ببینید باید در فصل مونسون خود را به این ساحل برسانید.

مونسون

چابهار به سبب قرارگرفتن در همسایگی اقیانوس هند همیشه تحت تاثیر بادهای موسمی قرار دارد که از سمت شبه قاره هند شروع به وزیدن می کنند بادهایی که در میان عامه مردم به بادهای موسمی شهره اند اما اهالی این سرزمین آن را با نام مونسون می شناسند. مونسون درست همانند نسیم دریاست اما گاه سرعت آن به طرز سرسام آوری بالا می رود و تنها در برهه ای از سال شروع به وزیدن می کند. مونسون اما دریا را نیز حسابی آشفته می کند و امواج را به خروش می آورد. در چابهار وزش بادهای مونسون از اواخر اردیبهشت آغازشده و تا نیمه های شهریور ادامه پیدا می کند. اوج مونسون در چابهار در تیر ماه و مرداد ماه اتفاق می افتد. اگر در مرداد ماه به ساحل دریا بزرگ بروید خواهید دید که با حرکت امواج و کوبیده شدنشان به ساحل صخره ای به ناگاه از دل زمین و از میان شکاف صخره ها آبی با فشار به سمت بیرون پرتاب می شود که گاه بیش از 15 متر ارتفاع دارد. پدیده ای جذاب که موج فشان نام دارد.

موج فشان
آنچه این پدیده شگفت انگیز را رقم می زند وزش بادهای موسمی یا همان مونسون است. موج فشان را بسیاری با نام فواره طبیعی می شناسند. موج فشان را در غالب روزهای سال می توانید ببینید اما موج فشان های تابستان به خصوص مرداد ماه آنقدر بلند است که حتما شما را نیز هیجان زده خواهد کرد. قدرت خروج آب از موج فشان ها بسته به عوامل متعددی همچون ماه های سال، وزش باد، سرعت امواج و … متفاوت است و از سه الی چهارمتر آغاز شده و گاه به ارتفاع بیست متری نیز می رسد. در نیمه نخست سال به دلیل شدت امواج برخوردی با سواحل صخره ای، ماسه هایی که درون شکاف صخره ها را پر کرده اند خالی می شوند. پس از خالی شدن شکاف صخره ها آبی که با سرعت به صخره برخورد می کند با فشار بالایی از این سوراخ به بیرون پرتاب می شود و یک موج فشان متولد می شود. این حفره ها محصول فرسایش چندین ساله صخره ها است. علت اصلی ایجاد این پدیده همان بادهای موسمی هستند که سبب سرعت گرفتن امواج شده و شدت برخورد آن ها به صخره ها را افزایش می دهند. به همین سبب شما در مرداد ماه شاهد پرتاب موج فشان های بلندتری خواهید بود. موج فشان ها یکی از محبوب ترین تفریحات کودکان و بزرگ سالان این منطقه است. آب بازی با امواج و غرش یک باره موج فشان ها حضور در این منطقه را بسیار دل انگیزتر می نماید. اگر به هنگام غروب خود را به این ساحل زیبا برسانید شاهد رقص امواج در میان شعله های سرخ رنگ خورشید خواهید بود و غرش موج فشان ها را هرگز فراموش نخواهید کرد.

تفریحات ساحل دریا بزرگ

علاوه بر پیاده روی در ساحل دریا بزرگ، تماشای خزه ها، صخره ها، موج فشان ها و … شما می توانید سری به رستوران های محبوب اطراف این ساحل نیز بزنید. انواع ماهی های خوشمزه و غذاهای بومی در این رستوران ها سرو می شود که شما را با گنجینه غذاهای این منطقه آشنا می سازد. بوی ماهی کبابی در این ساحل هر رهگذری را بر سر اشتها می آورد. منو هم از تنوع زیادی برخوردار است از ساندیچ کوسه گرفته تا سرو انواع خرچنگ ها در این ساحل و بر روی چرخ دستی دستفروشان به چشم می خورد. غذاهای بومی این منطقه اغلب از طعم تندی برخوردارند. این تندی شما را به یاد غذاهای تند و تیز هندی خواهد انداخت. مردم این سرزمین قرابت زیادی با هندی ها دارند و آشپزی شان نیز شباهت زیادی به آشپزی هندی ها دارد. طعم منحصربفرد غذاهای این سرزمین را در هیچ نقطه دیگری از جهان نخواهید یافت. در پارک ساحلی دریا بزرگ آلاچیق ها و سکوهایی برای اقامت مسافرین تعبیه شده است و سایر امکانات رفاهی همانند سرویس بهداشتی در دسترس می باشد.

سایر دیدنی های منطقه چابهار

در سفر به این بندر اقیانوسی جاذبه های متعدد و منحصربفردی را خواهید یافت که نگاه شما به چابهار را برای همیشه تغییر خواهد داد. دریاچه صورتی لیپار، ساحل منحصربفرد تیس، درختان انجیر معابد، خلیج زیبا گواتر، کوه های مینیاتوری که شما را به یاد سیاره مریخ می اندازند، قلعه پرتغالی ها، اسکله ها و قایق های ماهیگیری، هنرنمایی دلفین ها، دسته های پرندگان مهاجر، لاک پشت های منحصربفرد، گاندوها یا همان تمساح های پوزه کوتاه، غارهای باستانی بان میستی، جنگل های حرا در کنار سواحل منحصربفرد این منطقه از جمله جاهای دیدنی چابهار است که شما را شیفته این سرزمین منحصربفرد در نوار جنوبی ایران خواهد کرد.

از آنجا که روستای رمین یک روستای دیدنی و گردشگری است و همواره عده ی زیادی از گردشگران برای دیدن از آن و جاذبه های زیبایش راهی استان سیستان و بلوچستان می شوند دارای اقامتگاه نیز می باشد. البته مسافران گرامی می توانند در یکی از هتل های چابهار اقامت کنند با این حال اقامتگاه بومگردی رمین چابهار نیز گزینه ی مناسبی برای افرادی است که قصد دارند شب را در رمین بمانند. آدرس دقیق اقامتگاه رمین که در واقع شامل تنها یک واحد اقامتی است استان سیستان و بلوچستان – 14 کیلومتری شرق شهرستان چابهار – روستای رمین – بعد از نانوایی عادلی فر – پشت مدرسه ی دخترانه ی مهدیه است. این اقامتگاه در فروردین ماه سال 1396 شروع به کار کرد تا گردشگران و مسافران به رمین از رفاه حال بیشتری برخوردار باشند و مجبور نشوند برای اقامت در شب به شهر چابهار که در نزدیکی آن قرار دارد برگردند. دسترسی به ساحل رمین از اقامتگاه موجود در روستا کار آسانی است. از طرفی فاصله ی آن از تالاب لیپار به عنوان یکی از جاذبه های دیدنی چابهار چیزی حدود تنها 9 کیلومتر است. چنانچه در تصاویر مربوط به این اقامتگاه تخت و مبلمان نمی بینید تعجب نکنید، دلیل آن حفظ فضای سنتی مکان و حس خوبی است که با ماندن در آن به مسافران القا می شود.

روستای رمین چابهار

به طور خلاصه می توان گفت رمین را به صورت روستایی تصور کنید که در سفر به آن در یک طرف جاده کوه هایی بسیار زیبا و در طرف دیگر آن دریا را می بینید و با دیدن این مناظر به وجد می آیید. این روستا یک منطقه ی گردشگری است لذا از جمله امکاناتی که در آن برای رفاه حال مسافران و گردشگران فراهم شده است می توان به نانوایی، مسجد، خانه بهداشت، بازار ماهی فروشان، اقامتگاه بوم گردی، بانک، مغازه های خرید سوغات و صنایع دستی و … اشاره کرد.

جاذبه های دیدنی روستای رمین

کوه‌ های مینیاتوری

یکی از مهم ترین جاذبه های موجود در روستای رمین که همواره گردشگران را به سمت خود فرا می خواند و از آنها دعوت به عمل می آورد تا اوقات بسیار خوب و خوشی را پشت سر بگذارند کوه های مینیاتوری است که با نام کوه های مریخی هم شناخته می شوند چون بسیار شبیه به سیاره ی مریخ هستند. این کوه ها که در شمال روستا قرار دارند در اندازه های بزرگ و کوچک و شکل های بسیار جالب و دیدنی که دارند هموراه توجه عده ی زیادی از گردشگران داخلی و خارجی را به سمت خود جذب می کنند و آنها را به تماشای خود می نشانند.

درختان مکرزن

یکی از جاذبه های دیدنی و البته قدیمی روستای رمین یک جاذبه ی طبیعی به نام درخت مکرزن است که اهالی روستا از آن به عنوان کرگ یاد می کنند. قدمت این نوع درخت که چند مورد از آن در روستای رمین قابل رویت است به حدود 5 قرن پیش باز می گردد. اگر می خواهید این درخت کهنسال را از نزدیک ببینید بایستی به مرکز و یا جنوب روستا بروید تا شاهد عظمت و زیبایی آن باشید. در زمان های قدیم آخر هفته ها زیر سایه ی این درخت گوسفند و بز قربانی می کردند و در اطراف قبرستانی که در جنوب روستا قرار دارد در کنار این درخت برای شفای بیماران و گره گشایی از کار مشکل داران دعا می خواندند.

تالاب لیپار

تالاب زیبا و معروف لیپار یکی از بزرگترین و زیباترین تالاب های استان سیستان و بلوچستان است که در فاصله ی 4 کیلومتری از سمت شرق روستای رمین واقع شده است. تالاب لیپار مانند یک سد طبیعی عمل می کند و موجب گردهمایی آب های موجود در منطقه می شود و آنها را در دل خود جمع می کند تا مورد استفاده ی گیاهان و پرندگان موجود در منطقه قرار گیرد. رویش درختچه‌ های مختلفی از جمله حرا، گز و چش در اطراف این تالاب تصاویری را پدید می آورد که دل هر بیننده ای را می رباید و چشمان او را خیره می کند. در این تالاب نیز مانند هر تالاب دیگری پرندگان مختلفی زندگی می کنند. از جمله پرندگانی که تالاب لیپار را محل زندگی خود قرار داده اند می توان به چنگر، فلامینگو، کشیم، حواصیل سفید و خاکستری، طاووسکن، باقرقره، تیهو و خوتکا اشاره کرد. وجود این پرندگان در اطراف تالاب لیپار یکی از دلایل سفر گردشگران در فصل مهاجرت آنان به روستای رمین می باشد.

تالاب لیپار علاوه بر اینکه بسیار زیبا و دیدنی است ویژگی جالب توجه دیگری نیز دارد و آن اینکه این تالاب در فاصله ی بسیار نزدیکی از جاده ی ساحلی و گردشگری چابهار به طرف خلیج گواتر واقع شده است. این ویژگی موجب می شود همواره عده ی زیادی از گردشگرانی که برای دیدن از چابهار به سمت سیستان حرکت می کنند به بازدید از تالاب لیپار هم بپردازند و چند ساعتی را در کنار آن به تماشای تصاویر زیبای طبیعی بنشینند.

نوار ساحلی کلات رود

همان طور که اشاره شد نوار ساحلی کلات رود از یک طرف به تالاب لیپار می رسد لذا در کنار بازدید از تالاب لیپار می توان از آن هم دیدن کرد. این نوار ساحلی در واقع یکی از جاذبه های بسیار دیدنی شهرستان چابهار است که در نزدیکی روستای رمین کاملا قابل رویت است. نوار کلات رود دارای وسعتی معادل ۱۰ هکتار می باشد و به عنوان بخشی از نوار ساحلی دریای عمان در دامنه ی تپه‌ های ماسه‌ ای بسیار زیبا نظر گردشگران را به سمت خود جلب می کند.

اسکله روستای رمین

جاذبه ی دیگری که در روستای رمین دل گردشگران را می رباید و آنها را به سمت خود دعوت می کند اسکله ی ماهیگیری روستاست. گردشگران می توانند در این اسکله ی زیبا حرکت و پهلوگیری انواع لنج‌ ها را ببینند و شاهد منظره ی جالب تخلیه ی ماهی های صید شده از دریا باشند. منظره ای که شاید تنها در یک چنین مناطق بندری بتوان از نزدیک دید و از تماشای آن لذت برد.
شاید برایتان جالب باشد بدانید که روستای رمین با اسکله ای که از وجود آن بهره می برد دارای مقام سوم صید ماهی در کل کشور می باشد. این در حالی است که بیشترین میزان صید تن ماهی در سطح شهرستان چابهار به این روستای زیبا تعلق دارد. با این تفاسیر حتما تا کنون متوجه شغل اصلی اهالی روستای رمین شده اید. بله اکثر اهالی رمین دارای شغل صیادی هستند و روزی خود را از دل دریا به دست می آورند. عده ای نیز در کارخانه های کنسرو ماهی و تولید فرآورده های آبزی که در اطراف روستا در حال فعالیت هستند مشغول به کار می باشند و از این طریق امرار معاش می کنند. عده ی دیگری نیز از طریق تولید صنایع دستی کسب درآمد کرده و چرخ زندگی را می چرخانند.

صنایع دستی روستای رمین

زمانی که نام روستا شنیده می شود گوشه ای از ذهن ها به سمت صنایع دستی و ظرافت و زیبایی که در آن وجود دارد می رود. هر یک از روستاهای ایران دارای صنایع دستی زیبایی هستند که معمولا توسط زنان هنرمند روستا تهیه می شوند. روستای رمین نیز زنان هنرمند و باسلیقه ای دارد که با سوزن دوزی، مکرمه بافی، گل سازی و توربافی وسایل جالبی می سازند و از این طریق هم به اقتصاد خانواده ی خود و هم به اقتصاد روستایشان کمک می کنند و هم فرصت های شغلی مناسبی در روستا به وجود می آورند. صنایع دستی می توانند بهترین سوغات و یادگاری از هر شهر و روستا و دیاری باشند که برای همیشه می مانند و شما را به یاد خاطرات خوب و خوشی که از سفر به آن دیار داشته اید می اندازند. مخصوصا اگر اهل سفرهای پی در پی هستید قطعا صنایع دستی جاهایی که رفته اید می تواند مجموعه ی زیبایی باشد که در گوشه ای از منزل شما جلوه نمایی می کند و هر یک شما را به یاد سفری که آن را خریداری کرده اید می اندازد.

جایگاه کتاب در روستای رمین

روستای رمین در کنار جاذبه های دیدنی بسیاری که دارد از وجود یک ویژگی ویژه بهره می برد. در واقع این ویژگی توجه اهالی روستا به کتاب و کتاب خوانی است. این ویژگی باعث شده تا گردشگران علاقه ی بیشتری به دیدن اهالی روستا نشان دهند و برای اشنایی با آنها راهی این دیار شوند. جالب است بدانید روستای رمین جزء یکی از ۱۰ روستای دوستدار کتاب و کتاب خوانی در ایران است و مردم آن افرادی اهل مطالعه هستند و برای کتاب و کتاب خوانی ارزش زیادی قائل می باشند. قطعا روستایی که افرادی کتاب خوان دارد با سایر روستاها متفاوت می باشد پس بازدید از آن می تواند جالب و جذاب باشد.

ما در این مقاله قصد داریم شما را با تمام جنبه های جالب چابهار آشنا كنیم. بهترین جاهای دیدنی چابهار را بازگو نماییم. به آثار باستانی، مراكز تفریحی، غذاهای سنتی و … چابهار اشاره داشته باشیم و سری به بهترین هتل های این شهر ساحلی بزنیم. پس با ما همراه باشید تا با چابهار آشنا شوید و برای سفر به این شهر زیبا تصمیم بگیرید.

درباره ی چابهار

شهر چابهار در جنوب شرقی استان سیستان و بلوچستان واقع شده است. مهم ترین نكته ای كه در مورد چابهار وجود دارد اینكه تنها بندر اقیانوسی ایران است. این شهر اسکله ای دارد كه کشتی‌ های اقیانوس ‌پیما می توانند در آن پهلو بگیرند. بندر چابهار نزدیک‌ ترین راه دسترسی كشورهای افغانستان، ترکمنستان، ازبکستان، تاجیکستان، قرقیزستان و قزاقستان به آب ‌های آزاد است.
چابهار دارای جاذبه ‌های دیدنی فراوانی است. همان طور كه از نام آن پیداست آب و هوای این شهر همواره بهاری است. جاهای دیدنی چابهار بیشتر شامل جاذبه های طبیعی و بناهای تاریخی است. با این حال چابهار مراكز تفریحی، غذاهای سنتی، هتل های مجلل و جنبه های جالب دیگری نیز دارد. تمام اینها دست به دست هم داده اند تا چابهار را به یك شهر گردشگری و پرطرفدار در ایران تبدیل كنند.

تاریخچه ی چابهار

پیشینه ی چابهار و تعلق آن به كشور ایران به سال 1289 هجری قمری بر می گردد. در این سال دولت ایران توسط ابراهیم خان، بندر چابهار را از تصرف اعراب كشور عمان خارج كرده و اختیار آن را به دست گرفت. آثاری كه از قلعه ی پرتغالی ها در یکی از روستاهای چابهار بر جای مانده است نشان از رونق چابهار در زمان دولت های استعمارگر دارد.
در سال ۱۳۵۲ هجری شمسی طرح جامع تاسیس بنادر چابهار مطرح شد. عملیات اجرایی بندر شهید کلانتری به عنوان اولین بندر مهم چابهار از سال 1362 آغاز شد و به بهره برداری رسید. بندر شهید بهشتی نیز به عنوان دومین بندر مهم چابهار در سال 1361 احداث شد.

جاهای دیدنی چابهار

درخت مکرزن كه با نام انجیر معابد، انجیر هندی یا آور نیز شناخته می شود درختی معروف در شهر چابهار است. این درخت که در نزدیکی دریای عمان قرار دارد به عنوان یکی از دیدنی های چابهار به شمار می رود. ساحل گواتر آخرین نقطه ی مرزی شهرستان چابهار است. این ساحل یکی از زیباترین ساحل های ایران است که از یک سو به دریای عمان و از سوی دیگر به جنگل های حرا می رسد.

فواره ی چابهار جاذبه ای بسیار زیبا در ساحل صخره ای چابهار است. در واقع وقتی موج های دریا به صخره های ساحلی برخورد می کنند، آب از طریق حفره هایی با فشار بسیار زیاد به سمت بالا فوران می کند و مانند یك فواره ی مصنوعی زیبا به نظر می رسد.

آثار باستانی چابهار

غارهای بان مسیتی در دامنه ی کوه شهبازبند، در ۵ کیلومتری شمال شرق روستای تیس قرار گرفته اند. این مجموعه شامل چند غار می باشد که اولین آنها طبیعی است اما به دست انسان گسترش یافته است. در كنار این غار طبیعی، دو غار مصنوعی نیز وجود دارد. قدمگاه خضر چابهار در محلی به نام سپوزه واقع در جنوب غربی چابهار قرار دارد. این مكان یکی از اماکن تاریخی و زیارتی چابهار می باشد.

مراکز تفریحی چابهار

ماهیگیری با قایق تفریحی، كانوسواری و جت اسكی از دیگر تفریحاتی است كه در شهر بندری چابهار می توانید از انجام آن لذت ببرید. لازم به ذكر است كه کانو یا بلم نوعی قایق باریک و کوچک است که معمولا از طریق پارو زدن و با نیروی انسانی كنترل می شود.

طبیعت چابهار (جاهای دیدنی اطراف چابهار)

ساحل بریس چابهار

تالاب لیپار

تالاب لیپار که با نام تالاب صورتی نیز شناخته می شود در فاصله ی ۱۵ کیلومتری شرق چابهار، در نزدیکی روستای رمین قرار دارد. آب این تالاب به دلیل وجود فیتوپلانکتون های خاصی که در آن زندگی می کنند به رنگ صورتی دیده می شود. کوه‌ های گِل افشان سه تپه خاکستری رنگ هستند كه در 100 کیلومتری شهر چابهار بین دشت های تنگ و کهیر قرار گرفته اند.

مراکز خرید چابهار

اگر اهل خرید به صورت خرده یا عمده هستید از بازارهای چابهار و مراكز تجاری آن غافل نشوید. از جمله بازارهای چابهار می توان به بازار سنتی، بازار صالح یار، بازار فردوس و بازار زرگرها اشاره كرد. چابهار جدای از بازارهای قدیمی پاساژهای شیك و زیبایی هم دارد. مجتمع تجاری صدف، مجتمع تجاری تیس، مرکز خرید پردیس و مجتمع تجاری ابریشم از جمله پاساژهای چابهار هستند.

آداب و رسوم چابهار

چابهاری ها آداب و رسوم خاصی دارند كه هنوز آن را حفظ كرده و بر انجامش پایبندند. مثلا در روز عید قربان در محلی به نام عیدگاه جمع می شوند و بعد از قربانی کردن شتر گوشت آن را در بین نیازمندان تقسیم می كنند. در عید فطر کلوچه ی خرمایی و شیرینی های محلی می پذند و همدیگر را در آغوش می گیرند.
یكی از مهم ترین آداب و رسوم چابهاری ها مربوط به مراسم ازدواج است كه آیین ویژه ای دارد. این آیین شامل حنا بندان، بر بند مالی، جل بندی، گندونن، سرآپی، هبرجنی، مشاطه و شب یکجایی است. چابهاری ها برای ماه رمضان نیز اهمیت زیادی قائلند و آداب خاصی را در این ماه مبارك به جا می آورند. مثلا افطاری می دهند و روزه شان را در كنار هم باز می كنند.

غذاهای سنتی چابهار

چابهار غذاهای سنتی بسیار خوشمزه ای دارد كه تقریبا در همه ی آنها از خرما، ماهی یا گوشت استفاده می شود. جالب اینكه برخلاف سایر غذاهای جنوبی، غذای چابهاری ها چندان تند نیست. ماهیگ پیچ و بت ماش دو غذای خوشمزه ی چابهار هستند كه بیشتر در فصول بارانی سال طبخ می شوند.
بریانی ماهی یک غذای هندی است که برای تهیه ی آن از برنج هندی و ماهی سالمون استفاده می شود. تباهنگ و استانبولی چابهار هم كه بیشتر با نام استانبولی بلوچی شناخته می شود جزء غذاهای محلی چابهار به شمار می رود و طعم بسیار خوبی دارد.

رستوران های چابهار

اگر اهل خوردن غذاهای دریایی هستید می توانید رستوران بام چابهار در روبروی مجتمع تجاری پردیس را انتخاب كنید. اگر اهل خوردن غذاهای محلی هستید به رستوران بلوچ در بلوار امام بروید. اگر هوس كباب كرده اید به رستوران تهرانی در بلوار امام سری بزنید. البته اینها تنها یك تعداد از رستوران ها و غذاخوری های چابهار هستند.

هتل های چابهار (هتل های خوب چابهار)

یكی از بهترین هتل های چابهار هتل فردوس چابهار است كه در منطقه آزاد چابهار – خیابان تجارت قرار دارد. فاصله ی کوتاه این هتل تا بازار و مراکز خرید و دسترسی آسان آن تا ساحل دریای عمان از نکات قابل توجه هتل فردوس چابهار به شمار می رود. هتل آذین، هتل ونوس، هتل لیپار، اقامتگاه بومگردی آژ و هتل سپیده گزینه های دیگری هستند كه در سفر به چابهار می توانید انتخاب كنید.

موزه های چابهار

اگر اهل موزه‌ گردی هستید و دلتان می خواهد در مورد فرهنگ مردمان چابهار بیشتر بدانید می توانید به موزه ی محلی چابهار سری بزنید. این موزه در یك ساختمان زیبا و قدیمی كه از دوران قاجار به یادگار مانده است دایر می باشد. موزه ی محلی چابهار دارای چند بخش مختلف پیش از تاریخ، تاریخی، معاصر و مردم ‌شناسی است. هر یک از این بخش‌ها آثار زیبایی را در دل خود جای داده ‌اند.

پارک های چابهار

چابهار شهری بندری واقع در جنوب ایران است كه جاذبه های طبیعی و تاریخی بی شماری دارد. برخی از این جاذبه ها به قدری جالب توجه هستند كه بایستی بارها و بارها از آنها دیدن كنید تا به تمام جنبه های جالبش پی ببرید. آیا چنین شهری برای سفر كردن گزینه ی مناسبی نمی باشد؟

سیستان مهد میوه های گرمسیری
نگاهی به جغرافیایی گسترده این استان که بیاندازید خواهید دید که در بافت مرکزی و شمالی استان سیستان و بلوچستان شاهد اقلیمی کوهستانی و معتدل هستیم که اغلب تابستانی معتدل تر به نسبت سایر نقاط استان را به نمایش می گذارد. اما نظری به جنوب این استان که بیاندازید به سبب همسایگی با اقیانوس هند و دریای عمان آب و هوایی گرمسیری و استوایی تمام این منطقه را در برگرفته است که شما را به یاد شبه قاره هند می اندازد. این تنوع اقلیمی سبب شده تا سیستان و بلوچستان بتواند به طور همزمان به تولید محصولات گرمسیری و سردسیری بپردازد و در عبارتی کلی تر در چهار فصل سال قابلیت کشت و زرع داشته باشد. ویژگی منحصربفردی که تنها در اخیتار این استان است و سبب شده تا این استان وسیع و زیبا بخش وسیعی از تولیدات گلخانه ای کشور را هم از آن خود کند. شاید باورتان نشود اما سیستان و بلوچستان در کنار تولید انبوه باکیفیت ترین و متنوع ترین نوع خرما از توت فرنگی، کدو، خیار و گوجه فرنگی گرفته تا بی ضررترین نوع پسته جهان، انار، خوشمزه ترین نارنگی پاکستانی، زردآلو، انگورهای یاقوتی، هلو، گیلاس، گردو، فندق و حتی شاتوت را تولید کرده و به اغلب شهرها و کشورهای همجوار صادر می کند.

چیکو نام یکی از محبوب ترین میوه های گرمسیری این استان است که در نگاه اول شما را به یاد کیوی می اندازد. البته این میوه به صورت کروی و گاه بیضوی است و گوشت آن بسیار شیرین و البته آبدار است این میوه زیبا بر روی یک درخت همیشه سبز قرار دارد که در مقایسه با سایر درختان از ارتفاع کوتاه تری برخوردار است و تا هشتاد سالگی محصول می دهد. وزن این میوه خوشمزه بین 100 الی 400 گرم متفاوت است اما گاه نمونه هایی از این میوه با وزن یک کیلوگرم هم مشاهده شده است! یکی دیگر از ویژگی های چیکو علاوه بر طعم بسیار مطبوع آن عطر دلنشین این میوه خوشمزه است. چیکو خواص درمانی بسیار متعددی دارد تا جایی که هسته آن در دفع سنگ کلیه بسیار تاثیر گذار است. حتی میوه نارس چیکو هم مملو از خواص درمانی است و به سبب داشتم تانن و شیرآبه فراوان در درمان اسهال بسیار مفید است. دم کرده برگ چیکو هم یکی از درمان های رایج در درمان سرفه و سرماخوردگی است. شما برای پایین آوردن فشارخون هم می توانید از این دم کرده استفاده کنید. اما تمامی چیکوها هم خوردنی نیستند. چیزی در حدود 15 درصد چیکوها طعم مطلوبی ندارند و قابل خوردن نیستند. شما می توانید از این میوه پرخاصیت در تهیه شربت، مربا و سالاد نیز استفاده کنید. چیکو یکی از میوه هایی است که از درخت آن در ساخت خمیردندان و چسب نیز استفاده می شود.

اگر در اوایل بهمن ماه سری به سیستان بزنید خواهید دید که درخت ‌های گواوا به زیبایی تمام به گل نشسته اند. عطر مدهوش کننده گل های گواوا شما را شیفته این درخت خواهد کرد. گواوا یکی از خاص ترین میوه های تولید شده در استان سیستان و بلوچستان است که در ابتدا شما را به یاد گلابی می اندازد. درخت گواوا دارای تنه ای سبز رنگ است اما گاهی رنگ تنه درخت به رنگ قهوهای مایل به قرمز در می آید. میوه گواوا هم به محضر رسیدن رنگی سبز مایل به زرد دارد. یکی از دلایل محبوبیت این میوه عطر بسیار خوب آن است. گواوا در بین محلی ها با نام زیتون محلی شناخته می شود. اما از مزایای این میوه خوشمزه می توان به مبارزه با رادیکال های آزاد و در نتیجه حفظ جوانی و مبازه با سرطان اشاره کرد. گواوا یکی از راه های درمان هر چه سریع تر زخم ها نیز است و اغلب برای بندآوردن خونریزی نیز استفاده می شود. گواوا در ابتدا تنها در مکزیک کشت می شده است اما به مرور زمان پای خود را به سایر کشورهای گرمسیری جهان باز می کند. در این بین چابهار بیشترین سازگاری را با این میوه داشته و یکی از اصلی ترین نقاط کشت این میوه در ایران است. این میوه که دارای ارزش غذایی بسیار بالایی است علاوه بر صنایع غذایی در صنایع آرایشی نیز بسیار پرطرفدار است. درخت گواوا نیز به سبب زیبایی اغلب به عنوان یک گیاه زینتی به کار کی رود. مقادیر بالای ویتامین ث، کلسیم، فسفر، آهن و پکتین هم این میوه را به یک ماه غذایی ارزشمند تبدیل کرده است. شما می توانید در تهیه شربت، سالاد، انواع دسرها و آب میوه از این میوه خوشمزه استفاده کنید. برگ گواوا نیز بسیار پرخاصیت است و از صنایع درمانی گرفته تا صنایع رنگ سازی مورد استفاده قرار می گیرد.

بیش از چهل گونه درخت سدر در سراسر جهان وجود دارند. کنار میوه درخت سدر است اما کنار تولید شده در سیستان و بلوچستان مزه و عطر و طعمی متفاوت دارد. این میوه ارزشمند که در بیشتر در شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان کشت می شود از نوع پیوندی است و به نسبت سایر میوه های کنار درشت تر، آبدارتر، شیرین تر و خوش عطرتر است. مزه کنار چابهار، باهوکلات و زرآباد هم به نوبه خود بسیار خوشمزه و دلنشین است. کشت کنار در سیستان به پنجاه سال گذشته باز می گردد و درخت این میوه خوشمزه هم از پاکستان و هند به این نقطه آورده شده است. درختی کوتاه، خاردار و بسیار مقاوم که محصول آن میوه ای خوش طعم شیرین است. این میوه گرمسیری هم به دو صورت گرد و بیضوی دیده می شود و میوه ای گوشتی و آبدار است. برداشت این میوه از ماه دی آغاز می شود و شما می توانید تا اوایل فصل بهار این میوه را در بازارهای سیستان پیدا کنید. کنار مملو از ویتامین ث، ب، ای، آهن، فسفر و کلسیم است که میزان ویتامین سی موجود در آن چندین برابر پرتقال است. درخت کنار هم اکنون به صورت خودرو در اغلب نقاط جنوبی استان سیستان و بلوچستان می روید. این میوه یکی از ارزان ترین میوه های گرمسیری است که می توانید در سیستان و بلوچستان تهیه کنید.

پاپایا در بین اهالی سیستان با نام خربزه درختی شناخته می شود. میوه ای گوشتی که رنگ گوشت آن نارنجی است و دانه های سیاه رنگی نیز در هسته میوه به چشم می خورد که به راحتی جدا می شوند. دانه های پاپایا را لایه ای ژلاتینی در بر گرفته اند. اگر نگران ابتلا به انواع سرطان ها هستید باید حتما مصرف این میوه خوشمزه را در برنامه های خود قرار دهید چرا که پاپایا منبع غنی از آنتی اکسیدان است و احتمال ابتلا به انواع بیماری ها را کاهش می دهد. پاپایا یکی از روش های درمان مشکلات پوستی نیز است و برای درمان انواع عفونت های قارچی و یا مشکلات پوستی همچون زگیل بسیار مفید است. مصرف این میوه به سبب جلوگیری از رسوب کلسترول از سکته های قلبی نیز پیشگیری می کند. پاپایا در ابتدا به رنگ سبز است اما با قرارگرفتن در معرض نور و رسیدن به رنگ زرد زیبایی در می آید. پاپایا به سبب داشتن ترکیبات موثر در هضم غذا نیز بسیار کمک کننده است. این میوه شیرین و خوش طعم یکی از گزینه های اصلی تهیه سالاد میوه در جهان است. در کنار تهیه سالاد شما می توانید برای تهیه پوره نیز از این میوه خوشمزه استفاده کنید. استفاده از هر دو صورت نارس و رسیده این میوه بسیار معمول است. پاپایا یکی از معمول ترین و متداول ترین میوه های گرمسیری در جهان نیز است. علاوه بر آنتی اکسیدان ها شما می توانید ویتامین ث، آ، فیبر و بسیاری از مواد معدنی مورد نیاز خود را در این میوه ارزشمند پیدا کنید.

درختچه های نسبتا کوتاه فالسا در کنار گل های زرد و نارنجی خوش رنگ خود میوه های ریز و خوش مزه ای دارند که با طعم ترش خود شما را شگفت زده خواهند کرد. میوه هایی کوچک و ریز درست به اندازه گیلاس که بیشتر به رنگ بنفش و قرمز دیده می شوند. فالسا یکی از میوه های گرمسیری کم یاب و منحصربفرد استان است که برداشت آن در کمتر از چهارهفته پایان می پذیرد بنابراین شما تنها در فاصله نیمه دوم اردیبشهت تا نیمه نخست خرداد این میوه را در بازار خواهید یافت. هرچه از زمان رسیدن میوه بگذرد ظاهر میوه چروک تر می شود. از فالسا در تهیه سالاد استفاده می شود.

جمبو نام درختی است که به همیشه سبز بودن شهره است. این درخت زیبا دارای میوه ای به همین نام است که در ابتدا سبز رنگ است اما به محضر رسیدن به رنگ سیاه درمی آید. جمبو که به صورت خوشه ای می روید در هند از محبوبیت زیادی برخوردار است و سرکه آن شهرتی جهانی دارد.

تاریخچه قلعه ناصری ایرانشهر

معماری قلعه ناصری

بهترین زمان سفر به سیستان و بلوچستان

با ما همراه باشید تا به استانی سفر کنیم که اقلیم شگفت انگیز آن بسیار خاص و منحصر به فرد است. با سفر به این سرزمین زیبا با سبک زندگی این مردم بیشتر آشنا خواهیم شد، این آشنایی دریچه ای است که نحوه ی زندگی کپرنشینان بلوچستان را به ما نشان می دهد. ایران هتل آنلاین با رزرو هتل های زاهدان در این سفر همراه شماست. ایران هتل با رزرو آنلاین هتل استقلال زاهدان برای شما بهترین ها را آرزو می کند.

با توجه به این که استان سیستان و بلوچستان یکی از پهناورترین استان های کشور است، بافت و اقلیم متفاوتی دارد، که این تنوع اقلیمی به نوبه ی خود باعث تنوع شکل و ساختار خانه های این منطقه شده است. در این استان پهناور و شگفت انگیز هنوز هم می توان خانه هایی را که از سنگ، گل و خشت ساخته شده مشاهده کرد. اما هر چه به جنوب این استان نزدیک تر می شویم شکل و جنس سازه ها تغییر کرده و خانه ها به سکونتگاه هایی به نام کپر تبدیل می شوند. این سکونتگاه متفاوت (کپر بلوچستان) سبک زندگی مردم بلوچستان را بیان می کند.

سازه ی کپر یک پلان بسیار ساده دارد، این پلان مستطیلی شکل یا دایره ای شکل است و جداره های آن با شاخه های درخت خرما پوشیده می شود. این بنای مخصوص که با تنه، شاخه و برگ درخت نخل به وجود آمده کپر نامیده می شود و قدمتی برابر با تاریخ معماری یکجا نشینی دارد. بی شک ساخت این بنا به این سبک نه تنها محصول مصالح بومی این منطقه بوده است، بلکه مزایایی داشته که باعث محبوبیت و دوام آن در طی سالیان دراز شده است.

سازه ی کپر
کپر نام اقامتگاهی است که احداث آن در جنوب و جنوب شرقی ایران از جمله در بلوچستان رایج است. در ساخت آن درخت نخل و اجزای آن نقش مهمی دارند. به جرات می توان گفت که نخل منبع الهام قوم بلوچ است و تاثیر آن در زندگی و هویت بلوچستان تردیدناپذیر است، استفاده همه جانبه و همیشگی از درخت نخل که در گویش محلی به آن مُکmok) ) یا مَچ (mach) گفته می شود، هنوز هم کم وبیش ادامه دارد و علاوه بر کاربردی که در صنایع دستی و زیورآلات دارد در ساخت کپرها هم از آن استفاده می شود.

کپر از این اجزا تشکیل شده است: کَرز یا شاخه ی درخت خرما، تَگِرد یا حصیر و چیلک که طناب بافته شده از برگ درختان خرماست.
از زمان های قدیم مردم نواحی جنوبی کشور مانند مردم بلوچستان برای استراحت روزانه یا دائم خود کپر می ساختند. کپرها نه تنها برای اقامت موقت بلکه برای اقامت دائم نیز سکونتگاه مناسبی به شمار می روند، زیرا سبک معماری کپرها مناسب با آب و هوای این منطقه بوده و معماری آن بر مصالح بومی استوار است.

علاوه بر سهل‌الوصول بودن و در دسترس بودن درختان خرما و نخل وحشی شاید انعطاف‌پذیر بودن این نوع معماری از دلایلی است که باعث حفظ و دوام آن شده است. زیرا در فصل‌های مختلف سال این سازه قابل تغییر می باشد. در تابستان با برداشتن شاخ و برگ درختان از اسکلت‌بندی اصلی کپر، سازه به ‌صورت مشبک در می آید و با ایجاد پنجره‌هایی شبکه مانند فضای داخل آن تهویه می‌شود، و در پاییز و زمستان با پوششی از شاخ و برگ و حصیرهای بافته‌شده از برگ درختان نخل وحشی بنا را عایق‌بندی می‌کنند.

از دیگر دلایل محبوبیت کپر در گذشته امکان خنک‌سازی آن بوده به ‌نحوی‌ که با پاشیدن مکرر آب بر سطح بیرونی آن، تگردها مرطوب می‌شد و عبور نسیم به کاهش دمای درون کپر کمک شایانی می‌کرد. از مزایای دیگر کپر که در عصر حاضر نیز مزیتی برای ساختمان‌های مدرن امروزی محسوب می‌شود، می توان به این موارد اشاره کرد: سبک بودن سازه، ضد زلزله بودن آن، ساخت سریع، استفاده از مصالح قابل بازیافت و کم مصرف، که همه این موارد در کنار هم باعث می‌شود در مبحث معماری پایدار نیز کپر جایگاه قابل قبولی داشته باشد.

باید به این نکته نیز اشاره کرد که اگرچه امروزه با گسترش ارتباطات و سهولت دسترسی به مصالح نوین و وسایل سرمایشی و گرمایشی زندگی در کپر کمتر مورد توجه است، ولی وجود کپر همیشه نشانه ی فقر ساکنان منطقه و زاغه‌نشینی نیست، چراکه ویژگی‌های مثبت آن سبب می‌شود که این سازه نقش خود را حتی در دوران مدرنیته هم به خوبی ایفا کند و اقامتگاهی مناسب برای مردم مناطق بیابانی و گرمسیری کشور باشد.

زاهدان کجاست؟
زاهدان یکی از بزرگترین شهرهای کشور است که در جنوب شرق ایران قرار دارد و به عنوان مرکز استان سیستان و بلوچستان شناخته می شود. در گذشته این شهر را با نام دزآب می شناختند. یکی از ویژگی های بارز این شهر، همجواری آن با کشورهای پاکستان و افغانستان است.
آب و هوای شهر زاهدان در اغلب روزهای سال گرم و خشک است. اما شب های این شهر بر خلاف روزهای آن، دمای کمی دارد. بیشترین بارش های استان سیستان و بلوچستان به این شهر اختصاص دارد.

شرایط استراتژیک جغرافیایی زاهدان، آن را به مکانی مهم از لحاظ نظامی و تجاری تبدیل نموده است. زاهدان دارای امکانات زیادی نظیر ایستگاه راه آهن و فرودگاه بین المللی است. این شهر راه آهن سراسری ایران را از طریق مرز میرجاوه به راه آهن پاکستان متصل می کند.
زاهدان دارای مختصات جغرافیایی به این شرح است: ۶۰ درجه و ۵۱ دقیقه و ۲۵ ثانیه طول شرقی، ۲۹ درجه و ۳۰ دقیقه و ۴۵ ثانیه عرض شمالی. طبق آخرین سرشماری در سال ۱۳۹۵، شهر زاهدان دارای ۵۸۷۷۳۰ نفر جمعیت است. اغلب مردم این شهر به زبان فارسی و گویش سیستانی صحبت می کنند. اما مهاجرین بلوچ، دارای گویش بلوچی هستند.

هتل فرهیختگان زاهدان:
هتل فرهیختگان یکی از هتل های زاهدان است که توسط دانشگاه آزاد اسلامی این شهر، در راستای رفاه عموم مردم شهر و مسافران احداث گردیده است. این هتل همچنین امکانات و خدمات زیادی را در اختیار کارکنان و اعضای هیات علمی قرار می دهد.

هتل فرهیختگان زاهدان دارای ۲۶ سوئیت مجزا است و جمعا دارای ۸۵ تختخواب می باشد. کلینیک تخصصی یکی از مراکزی است که در این هتل قرار دارد. همچنین مسافرانی که قصد اقامت در این هتل زیبا را داشته باشند، می توانند از امکاناتی نظیر سونا، جکوزی و استخر استفاده نمایند.
سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان در مراسم افتتاح این هتل اعلام نموده است که هدف از احداث هتل فرهیختگان زاهدان علاوه بر ارائه خدمات به مسافران، افزایش در آمدهای غیر شهریه ای این دانشگاه نیز بوده است.
این هتل با به کار گیری کادر خدماتی مجرب و آموزش دیده، خدمات بسیار مناسبی را به مهمانان شهر زاهدان ارائه می دهد. قیمت مناسب برای اقامت در این هتل نیز یکی دیگر از ویژگی های بارز آن است. از این رو هتل فرهیختگان زاهدان به یکی از بهترین هتل های این شهر مبدل گشته است.