برخی علاقمندان به سفر به دنبال مناطقی با ویژگی خاص و همچنین مقاصدی برای سفر های تخصصی تری می باشند. در این میان علاقمندان به كوهستان و همچنین كوه نوردانی كه به دنبال هیجان می باشند كم نیستند. همه ما در مورد آتشفشان ها و زیبایی های در كنار خطر آن ها بسیار شنیده ایم. از آن جایی كه این كوه های آتشفشان در كشور ما كمتر دیده می شود شاید تصور اینكه كوه آتشفشان فعال در كشور وجود داشته باشد برای ما مشكل باشد. در این مقاله شما را با تنها آتشفشان فعال كشور آشنا می كنیم. سفری به استانی زیبا با آب و هوایی متفاوت از دیگر استان های كشور و جاذبه هایی كه فقط می توان در این استان یافت. به راحتی می توان با یك برنامه ریزی خاص و رزرو هتل و انتخاب وسیله نقلیه مناسب، سفری خاطره انگیز را به استان “سیستان و بلوچستان” و به تماشا نشستن كوه زیبای “تفتان” تنها آتشفشان فعال “ایران” نشست. استانی زیبا كه در كنار رشته كوه های كم نظیر و آتشفشان فعال خود مناطق باستانی و تاریخی و تفریحی بسیاری را در دل خود جای داده است. جاذبه های از جمله: غار های سه گانه، قبرستان جن ها، سواحل رویایی، شهر 5 هزار ساله، فواره های گلی و بسیاری از جاذبه های دیگر كه در این منطقه گرد یكدیگر جمع شده اند.

استان تاریخی و باستانی “سیستان و بلوچستان” در جنوب شرق و شرق كشور از جمله استان های وسیع و پر جاذبه می باشد. استانی كه مناطق كویری، كوهستانی و ساحلی را در دل خود جای داده است. در گوشه گوشه این استان می توان جاذبه های كم نظیری را تجربه كرد. به همین دلیل در فصل های مختلف گردشگران و مسافران بسیاری به این منطقه سرمی زنند. آب و هوای گرم در سواحل آن در فصول سرد سال از پر گردشگرترین مناطق كشور می باشد. در این مقاله به صورت ویژه در رابطه با یكی از جاذبه های این استان كه در كشور بی نظیر بوده صحبت خواهیم كرد. آتشفشان “تفتان” تنها آتشفشان فعال كشور در منطقه “بلوچستان” این استان كه در میان گردشگران از محبوبیت بسیاری برخوردار است. گردشگرانی كه با سكونت در اقامتگاه ها و هتل های چابهار كه در میان هتل های ایران از ویژگی های منحصر به فردی برخوردار می باشند با خیال راحت به تفریح و گردش می پردازند. هتل هایی از جمله هتل لاله چابهار و هتل های زاهدان كه آماده پذیرایی از مهمانان و گردشگران در این استان می باشند.

در رشته كوه “تفتان” كه حدود 12 كیلومتر طول دارد می توان مناطق زیبا و منحصر به فردی را تجربه كرد. در ارتفاعات این رشته كوه دریاچه های زیبا و پر آبی به چشم می خورند. دریاچه هایی با آب شیرین و شور كه برخی از آن ها وسعت بسیاری دارند. دریاچه هایی كه با نام “دریا سر” شناخته می شوند. این كوه سرچشمه رودخانه های پر آبی از جمله “لادیز” و “گزد” می باشد. این رشته كوه در كنار جاذبه اصلی خود كه وجود آتشفشان فعال در دل خود می باشد، یكی از پر گردشگرترین مناطق گردشگری به ویژه برای كوهنوردانی كه در تمام مدت سال این منطقه را برای برف نوردی و سنگ نوردی های خود انتخاب می كنند، می باشد.
كوه تفتان 4 قله معروف دارد كه با نام های “كوه زیارت”، “مادر كوه”، “صبح كوه” و “نر كوه” شناخته می شوند. دیدن هر كدام از قله ها خالی از لطف نخواهد بود. اغلب كوهنوردان برای بازدید از این آتشفشان زیبا با رسیدن به دهستان “كوشه” در نزدیكی شهر “خاش” رفته و از آنجا نیز به روستای “خم چین” كه در نزدیكی این دهستان واقع شده است رفته و خود را آماده شروع كوهنوردی و صعود به این قله كنند. این بهترین مسیر صعود به این قله می باشد كه كوهنوردان حرفه ای و مبتدی آن را انتخاب می كنند.

همان طور كه اشاره شد به دلیل شرایط آب و هوایی و وجود رودخانه ها و دریاچه هایی در این رشته كوه قرار گرفته است، پوشش گیاهی و وجود گونه های حیوانات وحشی بسیاری در این منطقه دیده می شود. گیاهانی از جمله بنه، بادام كوهی، گز، آویشن و بسیاری دیگر از گونه های گیاهی در كنار حیواناتی از جمله روباه و گرگ و شغال و پرندگان شكاری بسیاری دیده می شود. بهتر است برای صعودی بی خطر و خاطره انگیز با یكی از اهالی بومی این منطقه و یا یكی از اعضای كوهنوردی این استان كه منطقه را به خوبی می شناسد هماهنگ شوید.

در سفر به این استان زیبا و همچنین بازدید از تنها آتشفشان فعال كشور، می توانید روزها و هفته ها از دیگر جاذبه های این استان كه برخی از آن ها در نزدیكی كوه آتشفشانی “تفتان” قرار گرفته اند لذت برد. از زیباترین و پر گردشگرترین مناطق این استان می توان به سواحل زیبای “چابهار” در جنوب این استان اشاره كرد. سواحلی خوش آب و هوا كه از بهترین سواحل برای استفاده از بازی های دربایی به ویژه موج سواری می باشد. در كنار این محیط زیبا وجود بازار های بزرگ و متنوع از دیگر جاذبه ها برای افرادی كه عاشق بازار گردی می باشند قرار گرفته است.

اگر به دشت “كهیر” در این استان سری بزنیم با «فواره های گلی» زببا و عجیبی كه در این منطقه قرار گرفته است روبرو می شویم. شاید مهم ترین آثار باستانی این استان را بتوانیم در شهر سوخته “سیستان” بیابیم. شهری كه قدمت آن بیش از 5000 سال می باشد. روستای “تیس” نیز در این استان از دیگر مناطقی می باشد كه ساخت آن به زمان “هخامنشیان” بر می گردد. در كل برای سفر به این استان می توانید روزها خاطرات خوشی را برای خود به ارمغان بیاورید. مناطق تفریحی و تاریخی و طبیعی این استان تقریبا تمام سلیقه ها را دربر می گیرد.

درفک نام قله ای با چشم انداز بسیار زیبا است که در استان گیلان و رشته کوه البرز مرکزی سر بر آسمان نهاده است. دامنه های چشمگیر این قله که زیبایی های طبیعت جنگلی شیرکوه را در بردارد، امروزه از خاستگاه های گردشگران به شمار می آید. منطقه زیبای درفک گیلان یکی از زیبا ترین مناطق کوهستانی ایران محسوب می شود. این منطقه از زیستگاه های گیاهی و حیوانی بیشماری برخوردار است. جنگل های انبوه درفک به جهت زیبایی خیره کننده و سکوت حاکم بر آن که حس دل انگیزی را هدیه می نماید، امروزه مورد توجه گردشگران واقع شده است. با رزرو هتل در رشت نظیر هتل کادوس رشت، از منطقه گردشگری درفک گیلان دیدن نموده و با برافراشتن چادر هایتان در این منطقه و اقامت کوتاه مدت در کلبه های روستایی آن از زیبایی منطقه ی مذکور دیدن نموده و از خواص درمانی و طبیعی آن بهره مند شوید.

موقعیت جغرافیایی و مسیر دسترسی
قله ی درفک که بام استان گیلان محسوب می شود، آتشفشانی خاموش است که ما بین دو شهرستان رودبار و سیاهکل واقع شده است. و در قسمت فوقانی منطقه ی دیلمان، عمار لو و خرگام قرار دارد. ارتفاع این قله را حدود 2700 متر عنوان نموده اند، که ازجهت جنوب به کوه های منجیل وصل بوده و از جهت شرق و جنوب شرق نیز تا کوه های پیشکوه و رشته کوه های تخت سلیمان امتداد می یابد. این امتداد به دره ی سه هزار تنکابن منتهی می شود.
از سمت تهران در اتوبان قزوین – رشت، پس از گذر از رودبار به محلی به نام رستم آباد می رسید. در مقابل راهدار خانه در رستم آباد به سمت راست تغییر جهت داده و از اتوبان عبور نمایید. در اینجا پلی بر روی سپید رود واقع شده است و شما را به جهت روستای شیر کوه هدایت می نماید. این محل می تواند استراحت گاه مناسبِ بین مسیر برای شما باشد. پس از شیر کوه خیلی زود وارد جنگل های انبوه منطقه می شوید. پس از عبور، به یک سراشیبی نسبتا تندی می رسید که فضایی بدون درخت و سر سبز را در جلوی دیدگان شما قرار می دهد که کلبه ای چوبی در این فضا نقش آفرینی می کند.

این منطقه لارنه نام دارد. پس از آن مجددا منطقه ای انبوه از درختان جنگلی با گیاهان نسبتا بلند را مشاهده می نمایید، که ارتفاع این گیاهان حدود 2 متر می باشد. در امتداد مسیر پس از گذشتن از منطقه ی کم درخت مزرعه، شیبی نسبتا تند را مشاهده می کنید. سپس به سیاه دره و درختان زیبای سیب جنگلی، خرمالوی وحشی، ازگیل و آلوچه می رسید. آنگاه چشمه ی جیرونی را خواهید دید که کلبه های زیبای روستایی آن تنها مکان استراحت قبل از حرکت به سمت درفک به شمار می آید. از جیرونی به بعد، مناطق کم درخت تر می باشند. از گردنه ی پهن دژ که بگذرید به قله می رسید.

وجه تسمیه
در خصوص وجه تسمیه ی قله ی درفک روایت های متعددی عنوان شده است. برخی درفک را دال فک عنوان نموده اند که در گویش محلی دال به معنای عقاب و فَک به معنای آشیانه می باشد. و از این منظر قله را با نام آشیانه ی عقاب معرفی کرده اند. بر مبنای روایت دیگر، نام قله ی درفک از قوم دربیک اقتباس شده است. این قوم تیره ای از اقوام ساکن در حاشیه ی دریای کاسپین به شمار می آیند.

معرفی منطقه ی گردشگری درفک گیلان

در گوشه ای از این فضای کاسه ای، نمایی زیبا و عمیق از برف زمستانی مشاهده می شود. رویت این منظره در فصول گرم سال حسی دل انگیز و وصف ناپذیر را ایجاد می نماید که کمتر زمانی آن را تجربه می کنیم. منطقه ی گردشگری درفک گیلان به جهت وجود طبیعت زیبای وصف ناپذیرش امروزه در کانون توجه گردشگران داخلی و خارجی می باشد. گفته شده است که، بخش هایی از قله ی درفک در زلزله ی سال 1369 فرو ریخته و پس از آن بر فرسایشش افزوده شده است. قله ی درفک از دید بومیان منطقه دارای اسرار سر به مهری از سالیان ِ گذشته ی اقوام گیل و دیلم می باشد.

درفک در فصل تابستان دارای هوایی روح بخش و طبیعتی سر سبز و دل پذیر است. در فصل پاییز نیز غرق در برگ های پاییزی شده و از رنگارنگی برگهای پاییزی درختان شگفت زده می شوید. با قدم زدن بر روی این برگها ی الوان پاییزی خاطراتی به یاد ماندنی برای گردشگران رقم می خورد که گویی هرگز فراموش نخواهد شد. ییلاق درفک در فصول سبز سال تپه های پردرخت را که رنگ زندگی به خود می گیرد هدیه می نماید. وجود گله ها در این نمای سبز و زیبا حسی دل انگیز را هدیه می نماید. چشم انداز بی نهایت دل پذیر منطقه ی زیبای درفک آن را به یکی از بکر ترین جاذبه های طبیعی استان تبدیل نموده است که همچنان مورد توجه گردشگران می باشد.

ایران، کشوری با تنوع آب و هوایی، شهر ها و استان های زیادی برای سفر، طبیعت گردی و گردشگری دارد. یکی از این استان ها، کهگیلویه و بویر احمد است که شاید به اندازه زیبایی و جاذبه هایش شناخته شده نباشد. این استان مانند ایران، از تنوع آب و هوایی برخوردار است و به همین دلیل به ایران کوچک نیز شناخته می شود. مرکز این استان، یاسوج است که برای مسافرت و گردش در این منطقه می توان در هتل های یاسوج مستقر شد.

موقعیت جغرافیایی
کهگیلویه و بویر احمد از استان های جنوب غربی ایران محسوب می شود و از نظر موقعیت جغرافیایی از شمال با استان چهارمحال بختیاری، از شرق با استان اصفهان و استان فارس، از غرب با استان خوزستان و از جنوب با استان بوشهر، همسایه است. این منطقه بکر، شامل شهرستان های کهگیلویه، بویر احمد، باشت، گچساران، بهمئی، دنا، چرام و لنده است. مردم این استان از لرهای ایران به حساب می آیند و مرکز این استان، شهر یاسوج است.

جاذبه های طبیعی
این منطقه به دلیل داشتن کوه های فراوان، چشمه ها، دشت ها و جنگل های متعدد و آبشار های گوناگون، از نظر طبیعت و زیبایی زبانزد است و به همین دلیل نام سرزمین چهار فصل را از آن خود کرده است. به علاوه این منطقه به دلیل داشتن کوه های فراوان و رشته کوه البرز، منطقه ای مرتفع و کوهستانی به حساب می آید. همین کوه ها، سرچشمه رودها، رودخانه ها و آبشار های فراوانی شده است که از جمله آنها می توان به رودهای مهریان، خرسان، بشار، ریگان و کوه گل اشاره کرد. از طرف دیگر استان کهگیلویه و بویر احمد، دو نوع آب و هوای سردسیری و گرمسیری را در کنار هم دارد که از جاذبه های شگفت انگیز آن به شمار می آید. وقتی گل های بهاری در مناطق گرمسیری چون کهگیلویه و چرام روییده اند، در بویر احمد و دنا، برف زمین را پوشانده است. نکته دیگر که قابل توجه می باشد این است که این دو نوع آب و هوا در دو منطقه ای با فاصله زمانی کمتر از یک ساعت وجود دارد که منجر به جذب گردشگران با علایق متفاوت به این مناطق می شود، زیرا کمتر جایی را در جهان می توان با این ویژگی پیدا کرد. از دیگر مواردی که بر جاذبه های این منطقه می افزاید، وجود عشایر در آنجاست. این منطقه از مراکز اصلی برای زندگی عشایر است که توجه گردشگران را به خود جلب می کند.
جاذبه های تاریخی
تا اینجا از مناظر طبیعی و ویژگی های آب و هوایی و منطقه ای کهگیلویه و بویر احمد گفتیم، اما این استان از منظر تاریخی نیز حائز اهمیت بوده و آثار تاریخی چون پل پاتاوه، قبرستان لما و چارطاقی خیرآباد را می توان نام برد.
یاسوج
مرکز استان کهگیلویه و بویر احمد، یاسوج، منطقه ای سر سبز در دامنه های رشته کوه دناست که به دلیل آب و هوایش، در فصل های بهار و تابستان، گردشگران و طبیعت دوستان را به سمت خود جذب می کند. این شهر به علت احاطه شدن با کوه ها، رودخانه ها و جنگل های فراوان، به شمال جنوب شناخته می شود. به علاوه، از دیگر جاذبه های گردشگری یاسوج می توان به تنگه مهریان، تنگه گنجه ای، آبشار یاسوج و پیست اسکی کاکان یاسوج اشاره کرد. در ۳۵ کیلومتری شمال غربی یاسوج، شهر سی سخت در مرکز شهرستان دنا، در دامنه های رشته کوه دنا واقع شده است.

سی سخت، یا بومرنگ طبیعی خلقت
سی سخت، نامی ناآشنا و برانگیزاننده حس کنجکاوی مخاطب است. علت این نام گذاری به سی پهلوان نامی کیخسرو کیانی برمی گردد. این سی پهلوان در گردنه بیژن در قله های رشته کوه دنا کشته شدند که این شهر با نام آنان مزین شده است. در این منطقه به علت جنگل های کهن، دشت هایی با گل های رنگارنگ و گیاهان دارویی و چشمه سار ها به بومرنگ طبیعی خلقت معروف شده است. از دیگر زیبایی های اطراف این شهر، می توان به دریاچه کوه گل، آبشار دره نازی، چشمه میشی و آبشار منج اشاره کرد. در اینجا سفری به آبشار منج خواهیم داشت
آبشار منج، مناظر طبیعی منحصر به فرد و شگفت انگیزی را در مسیر عبوری خود به وجود آورده است که از میان آنها می توان به غارها و باغ های بیشمار اشاره کرد.

رشته کوه دنا
شهرستان دنا، به شهر افسانه ها معروف است که در میان دامنه های رشته کوه دنا واقع شده است. رشته کوه دنا، معروف ترین رشته کوه از میان کوه های زاگرس است که در ۳۵ کیلومتری شمال غربی یاسوج مستقر است و از شمال غرب زاگرس تا جنوب شرق آن کشیده شده است. دنا، وسعتی به اندازه ۲۲۰۰ کیلومتر دارد و کوه هایی چون کاندانه، تل بیل کنی، چالدبر، ئهلی و کمر قبله را در بر می گیرد. این رشته کوه با نام دینار نیز شناخته می شود و به این علت که بلندترین قله ها در رشته کوه زاگرس را داراست با نام بام زاگرس نیز معروف است و از آنجا که ۴۹ قله آن ارتفاعی بیش از ۴۰۰۰ متر دارند،‌ مشابهی در ایران ندارد. دنا از چهار رشته، که سه رشته آن اصلی هستند و یک رشته فرعی و سه گردنه پوتک، بیژن و مورگل غربی تشکیل شده است.

با نزدیکی بهار و مسافرت های فراوان طبیعت دوستان و گردشگران، استان کهگیلیویه و بویر احمد، شهر یاسوج، شهر سی سخت و آبشار منج در دل رشته کوه زاگرس، با آب و هوایی متنوع و دلپذیر می تواند جای مناسبی برای سفر کردن و استراحت نوروزی باشد. برای اقامت در شهر سی سخت و گردش در اطراف آبشار منج می توان در هتل های شهر سی سخت اقامت گزید.

داستان ها و افسانه ها بخشی از هویت ما را تشکیل می دهند. در میان تمامی اقوام و سرزمین ها افسانه های فراوانی وجود دارد. افسانه هایی که گاه وظیفه شان توجیه مسائلی بود که دانش آن روزهای بشر قدرت پاسخگویی به آن ها را نداشت. در میان افسانه های سرزمین مان این بار سری به افسانه یک عقاب سنگی می زنیم. عقابی که روزگاری در آسمان مشغول پرواز بود اما یک روز خسته از پرواز در میانه یک دشت که ازقضا این روزها یک کویر خشک و تشنه است فرود آمد. اما این عقاب با تمام عقاب هایی که تاکنون دیده اید تفاوت دارد. عقابی غول پیکر در حد و اندازه های یک کوه مرتفع که پس از فرودش برای همیشه تبدیل به یک تکه سنگ شده است. حالا سال هاست که این عقاب سنگی را عقابکوه می نامند. کوهی بلندبالا و حیرت انگیز که درست شکل یک عقاب زیباست و ابهت گیرایش هر عابر و رهگذری را به تماشا وامی دارد. اگر می پرسید عقاب کوه کجاست و یا به دنبال عکس عقاب کوه می گردید حتما با ما تا نزدیکی شهر تفت همسفر شوید. برای دیدن عقاب کوه یزد را پشت سر گذاشته و خودمان را به روستایی در نزدیکی تفت می رسانیم. قصد رزرو هتل های تفت را اگر داشتید در بین اقامتگاه های بوم گردی این شهر پیشنهاد این باره ما اقامتگاه بوم گردی ناردونه تفت است.

عقابکوه
یزد را به مقصد تفت ترک می کنیم. به تفت هم که رسیدیم مسیر جاده یزد به شیراز را که سالیان سال است یزد را به شیراز می رساند پیش رو گرفته و از تفت هم فاصله می گیریم. پنج شش کیلومتر بعد از تفت نرم نرمک چشمتان به جمال کوه های استواری که روی خاک کویر جاخوش کرده اند روشن می شود. حالا که سی کیلومتری از یزد و چیزی در حدود ده کیلومتری از تفت فاصله گرفته ایم کم کم سر و کله یک دره زیبا و عریض پیدا می شود که روستایی سرسبز و زیبا ورای هرچه که از کویر در ذهنتان دارید را در بر گرفته و اگر دقیق تر بگوییم از دید کویر و آفتاب پنهان کرده است. روستایی که همچون نگینی سبز بر سینه کویر طلایی می درخشد و این همه سرسبزی و زیبایی اش ستودنی است، آن هم در دل این کویر سوزان و همیشه تشنه. اینجا روستای زیبا و دیدنی اسلامیه است، روستایی که تا همین چند دهه پیش فراشاه نام داشت و حالا هم خیلی از اهالی قدیمی این روستا آن را فراشاه می نامند. فراشاه برای اهالی این کویر و سرزمین های دور و نزدیکش به سان یک بهشت وعده داده شده است و در خیلی از روزهای گرم سال که خورشید امان همه را بریده اینجا در دامان سرسبز و بخشنده اش خیلی ها را در آغوش می کشد. فراشاه را کوه هایی بلند در برگفته اند که مهم ترین شان شیرکوه است. در کنار شیرکوه سهراب، انجیرایی و البته یک بلندی مرتفع دیگر به چشم می خورد که شکل و شمایل عجیبلی دارد و در اصل بهانه اصلی ما برای سفر به این سرزمین استثنایی است.

این ارتفاع بلند بالا عقابکوه نام دارد و بی هیچ چون و چرایی در همان نگاه اول هر بیننده ای را مسحور خود می کند و خیلی ها را در همان جاده پرتردد یزد به شیراز به سوی خودش جلب می کند و از هر نقشی که در ذهن دارید به نامش شبیه تر است. عقابکوه سالیان سال است که پش به اسلامیه و رو به جاده ایستاده و انگار با همین خستگی چند هزار ساله اش چشم از جاده برنمیدارد و اهالی روستا را دلگرم می کند.

شاید باورش سخت باشد اما عقابکوه درست مثل یک عقاب است. عقابی که گردن برافراشته و بال های قدرتمندش را جمع کرده است. عقابی سنگی و باابهت که در همان نگاه اول، ابهتش هر بیننده ای را خواهد گرفت. شاید باورش سخت باشد که این عقاب سنگی غول پیکر که یک دنیا افسانه و داستان به دنبال دارد و به قول مادربزرگ ها یکبار که از پرواز خسته بوده اینجا برای همیشه فرود آمده است، یک پدیده کاملا طبیعی است، بدون دخالت هیچ انسانی! اینکه این عقاب سنگی که انگار صدها نفر استادکار ماهر سروقت نشسته اند و با ظرافت تمام حجاری اش کرده اند چطور اینجا قد علم کرده است، سوالی است که خیلی ها را به فکر فروبرده و پایشان را به پای عقابکوه می کشاند.

عقابکوه دو هزار و اندی متر از سطح دریا ها بلندتر است و اگر از سطح زمین زیرپایتان ارتفاعش را تخمین بزنید، قله اش که در واقع سر این عقاب شکوهمند سنگی است چیزی قریب به یکصد و چهل متر از سطح زمین فاصله دارد. کوه را از هر طرف که بنگرید به سان یک عقاب زیباست و باورش سخت که این اثر زیبای هنری تنها یک پدیده طبیعی حیرت انگیز است. عقابکوه درست در حاشیه جاده و در فاصله یک و نیم کیلومتری روستای زیبای اسلامیه قرار گرفته است. این عقاب سنگی که که برخلاف تمام عقاب ها از بلندی ها فرود آمده و اینجا در سینه کویر آرام گرفته است در واقع یک تکه سنگ آهکی است که شاید حجاری طبیعی اش میلیون ها سال زمان برده است. بر اساس نظریه کارشناسان و اساتید ژئومورفولوژیست شکل گرفتن این تکه سنگ آهکی به اوایل دوران دوم زمین شناسی بازمی گردد. همین قدمت بلندبالا و چند میلیون ساله نشان می دهد که عقابکوه علاوه بر ظاهر جسور و زیبایش برای جذب توریست ها، یک کلاس درس تمام عیار برای دانشمندان زمین شناسی نیز است. اما داستان تولد این عقاب چند میلیون ساله به همین جا ختم نمی شود. . همه می دانیم که حرکت پوسته های زمین بر روی یکدیگر و کلی فعل و انفعال تخصصی دیگر سبب بوجودآمدن کوه ها و ارتفاعات شده است. این فرآیند در میان دانشمندان به کوهزایی شهره است. دراین میان ارتفاعات این منطقه نیز از این اصل مستثنی نبوده و بر اثر کوهزایی و حرکات پوسته زمین بوجود آمده اند. اما کوهزایی این منطقه در چندین مرحله یا فاز مختلف انجام شده است.

بلندترین ارتفاع یزد شیرکوه است که روستای اسلامیه در دامنه آن جاخوش کرده است. به هنگام تشکیل این کوه بلندبالا در مراحل مختلف زمین شناس، توده گرانیتی شیرکوه سبب بالاآمدن این سنگ آهکی و ایجاد این کوه نسبتا مرتفع شده است. به اواخر دوره دوم زمین شناسی که نزدیک شویم کوه ها بر اساس تغییرات لایه های مختلف ارتفاعشان بیشتر می شود. زمان می گذرد آن هم در حد و اندازه چندین میلیون سال و با آغاز دوره چهارم زمین شناسی و یخبندان های طولانی و سهمگین این کوه منفرد و تنها در سینه دشت نیز دستخوش یخبندان های مکرر شده و با یخ بستن و ذوب شدن یخ ها بر روی تنه این کوه سنگ آهکی مزبور با چالشی به نام فرسایش دست و پنجه نرم می کند. حالا سه ارتفاع اطراف روستای اسلامیه را در نظر بگیرید.

سهراب، انجیرایی و شیرکوه که همانند یک مسیر از پیش تعیین شده باد و باران را به درون خود کشیده و عقابکوه تنها را در معرض فرسایشی بیشتر قرار می داده اند. دانشمندان و اساتید این تونل را یک تونل باد طبیعی می دانند که پای ثابت فرسایش در طول تاریخ بوده است. از آنجا که این کوه سنگی و آهکی با سنگ های اطرافش از حیث جنس و مقاومت تفاوت زیادی داشته اند عقابکوه باقی می ماند اما سایر سنگ هایی که در اطرافش قرار داشته اند به تدریج از بین می روند. فرسایش چه از نوع مکانیکی و چه از نوع شیمیایی اش طی میلیون ها در نهایت عقابکوه را به شکل و شمایل امروزی اش در می آورد.

عقابکوه جزو منحصربفردترین ارتفاعات ایران است و شاید در جهان هم نتوان همانندش را یافت. عقابی غول پیکر و سنگی که نه تنها از نمای روبرو بلکه از پشت سر نیز به سان یک عقاب هشیار است. نگاهی دقیق تر که به این عقاب بیاندازید خواهید دید که سرش را برگردانده و به نقطه ای در دوردست زل زده است. رد نگاهش را که بگیرید به چشمه خرم و جوشان تامهر روستای اسلامیه خواهید رسید. بال ها جمع شده و در تماس با بدنه قرار گرفته و همین بال ها بهترین راه صعود به قله عقابکوه است. تنها راه صعود به عقابکوه از ضلع غربی روستا و از یکی از بال ها که در دامنه شمال غربی قرار گرفته و شیب کمتری دارد میسر است. عقابکوه اما در همان نگاه اول عاری از هرگونه پوشش گیاهی است آن هم در همسایگی اسلامیه که همچون حبابی سبز رنگ است. گویی گیاهان هم از ابهت این عقاب عقب جسته و تنها به تماشا بسنده کرده اند اما واقعیت اینجاست که این کوه بلندبالا به سبب آهکی بودنش جایی برای رشد گیاهان باقی نگذاشته است و به همین دلیل در تمام طول عمرش فاقد پوشش گیاهی بوده است. اگر از کوهنوردانی که این کوه نه چندان یکدست را فتح کرده اند بپرسید که آن بالا بالاها چه خبر است به شما خواهند گفت که تن این عقاب زیبا و ستودنی پر از حفره ها و غارهای کوچک و بزرگ است. این حفره ها و غارها سال های سال است که مکانی برای لانه گزینی و پناه گرفتن وحوش این کویر زیبا و مناطق اطرافش است. عقابکوه را شاید همین ها تا این حد خواستنی کرده است. همینکه حواسش به جاده و روستاست و آغوشش مامنی برای حیوانات و آن تصویر همیشگی از عقاب را که تنها یک شکارچی ماهر است را از میان برده است. گویی عقابکوه افسانه ای روبروی روستا ایستاده و سینه اش را سپر کرده است تا هوای همه ساکنین این سرزمین را داشته باشد. تنهایی اش هم در میان این دشت وسیع شاید کمی دردناک باشد اما این خاصیت یک عقاب است که در قلمرو ش یار دیگری را برنمی تابد. اما داستان غم انگیز عقابکوه آنجاست که فرسایش هنوز که هنوز است دست از سر این کوه زیبا برنداشته است حتی با گذر میلیون ها سال!

اگر نگاهی به دامنه عقابکوه بیاندازید سنگ های بزرگ و کوچ بسیاری را خواهید دید که خود را از بالادست ها به دامنه رسانده اند. محلی ها و ریش سفیدها هم می گویند عقاب کوه در طی این چند سال هی دستخوش تغییر شده و تکه هایی از تنش جدا شده اند. کوهنوردها و زمین شناس ها هم می گویند که حفره ها و غارهای تن عقابکوه هی بزرگتر و بزرگتر می شوند و رفت و آمد حیوانات، کوهنوردان و گاه بارش باران و وزش باد هم دست به دست هم داده و عقابکوه زیبا را درر معرض خطر تخریب و تغییر چهره قرار داده اند. این ریزش و تخریب اما برای اهالی اسلامیه هم سخت و ناگوار است و اهالی اش دل نگران از دست دادن این نشان ماندگار کویرند. اگر راهی برای حفظ کردن این منظر طبیعی خارق العاده باشد امیدواریم هرچه زودتر تمهیدی برای حفظ این اثر ارزشمند و زیبای طبیعی اندیشیده شود تا این نگین ماندگار کویر تا سالیان سال چشم هر بیننده و مسافر ی را بنوازد و آدم های بیشتری از این زیبایی طبیعی لذت ببرند. این کوه زیبا و پرابهت چند سالی است که به عنوان یک منظر طبیعی ارزشمند در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است و همین امر نشان از اهمیت بیشتر حفظ آن دارد. عقابکوه علاوه بر اهمیت توریستی و تاریخی اش مثل یک کلاس درس جغرافیا و زمین شناسی است که حفظ و نگهداری اش حتما برای آیندگان نیز سودمند خواهد بود.

اسلامیه
حالا که تا یک و نیم کیلومتری روستای اسلامیه و تا پای عقابکوه آمده اید حتما سری به روستای زیبای اسلامیه بزنید. اسلامیه یا همان فراشاه سابق روستایی با قدمت هزاران ساله است که از حیث آبادانی و مدرنیته چیزی کم ندارد اما در کوچه پس کوچه های قدیمی و خشتی اش نیز ردپای اصالت بوضوح پیداست. نگینی سرسبز و زیبا با کوچه های کاه گلی، گذرها و دالان های مسقف، باغ های میوه، درختانی که سر از حیاط خانه ها به بیرون کشیده اند، درب ها چوبی، بادگیرهای بلند و زیبا، پشت بام های متصل، پیاده روهای سنگ فرش، کوچه باغ های خاطره انگیز و قدیمی و انبوه درختان میوه که این روستای زیبا و تاریخی را به مامنی سرسبز و دلچسب برای طبیعت دوستان و مسافرین مبدل کرده است. همین زیبایی، آب و هوای مطبوع، آبادانی و اصالت اسلامیه سبب شده تا مردم به جای دل کندن و رفتن به سوی شهرها، شهرهایشان را به مقصد این روستا ترک کرده و در آن ساکن شوند. چشمه تامهر هم که در امتداد نگاه عقابکوه قرار گرفته است از اوایل فرودین تا مهر از دل زمین می جوشد و سرسبزی و حیات را پیشکش می کند. این چشمه که یکی از دلایل اصلی سفر به اسلامیه است در کنار رودخانه خروشان روستا همه چیز را زنده تر و جذاب تر می نماید. روستا پر از آثار تاریخی ارزشمند نیز هست. زورخانه، قدمگاه، آسیاب آبی، برج دیده بانی و غار اسلامیه تنها بخشی از دیدنی های این روستای زیباست که حتما باید سری به آن بزنید. اسلامیه یا فراشاه یکی از همان مقصدهای تمام عیاری است که هر دوستدار سفری را راضی می کند. یادتان باشد که حتما دوربین عکاسی تان را به همراه داشته باشید. فرصت دیدن کویری سبز و عقابی سنگی و پرابهت آن هم در این قد و قواره را حالاحالاها در یک جا نصیبتان نخواهد شد.

برخی از پدیده های طبیعی به قدری جالب توجه اند که خیلی زود به یک جاذبه ی دیدنی تبدیل می شوند. یکی از این پدیده ها فرآیندی به نام گل افشان است. نمونه ای از این فرآیند کوه های گل افشان چابهار است. اولین سوالی که در مورد این کوه ها مطرح می شود اینکه گل افشان کجاست. نمونه های متفاوتی از گل افشان در جهان وجود دارد اما گل افشانی که مورد بحث این مقاله است در شمال جاده ی کهیر – تنگ قرار دارد لذا با نام گل افشان کهیر هم شناخته می شود. در سفر به شهرستان چابهار می توانید در یکی از هتل های چابهار اقامت کنید. برای اقامتی هوشمندانه وارد سایت ایران هتل آنلاین شوید و تنها با چند کلیک ساده هتل مورد نظر خود را انتخاب و رزرو بفرمایید. از جمله ی اینها هتل آذین چابهار است که در انتهای بلوار قدس – اسکله شهید بهشتی قرار دارد و می تواند اقامتی رضایت بخش را برای مسافران به ارمغان بیاورد.

پدیده ی گِل ا‌فشان

کوه های گل‌ افشان چابهار در 95 كیلومتری بندر كنارك از سمت غرب، در دشت وسیع كهیر، نرسیده به روستای تنگ واقع شده اند و شامل سه تپه ی كوچك می باشند که همگی از نوع گل افشان هستند اما تنها یكی از آنها فعال و شبیه آتشفشان است و بقیه چند سال است که کاملا غیرفعال شده اند. قطر دهانه‌ ی هر یک از این تپه ها حدود چند متر است و از دهانه ی گل‌ افشانی كه همچنان فعال است، گلی به رنگ خاكستری بیرون می ریزد و بر دامنه‌ ی تپه جاری می ‌شود. این عمل به طور متناوب انجام می شود و هر ده تا پانزده دقیقه یکبار رخ می دهد. هر بار که این اتفاق می افتد خاك تپه می لرزد و گاهی در لحظه ی خروج گل و لای از دهانه ی تپه صدایی شبیه شلیك تفنگ شنیده می شود. از آنجا که گل و لای از داخل این کوه ها به صورت چشمه وار بیرون می ریزد برخی آن ها را چشمه های گل افشان هم می نامند. جالب اینکه ارتفاع این کوه ها چیزی حدود 100 متر است. لازم است بدانید بهترین زمان بازدید از این جاذبه ی شگرف طبیعی دو فصل بهار و پاییز است. نمونه های دیگری از این کوه های گل افشان در کشورهای جمهوری آذربایجان و آمریكای مركزی نیز وجود دارد اما نمونه ای که در ایران قابل رویت است یکی از بهترین نمونه های آن می باشد. آدرس دقیق این جاذبه استان سیستان و بلوچستان، حدودا 100 کیلومتری شهرستان چابهار است. این کوه ها با نام کوه های گل افشان بندر تنگ هم شناخته می شود و از جمله امکانات رفاهی که در اطراف آنها وجود دارد می توان به سرویس بهداشتی، بوفه و شبکه ی موبایل اشاره کرد.

کوه های گل افشان چابهار

کوه های گل افشان چابهار در موقعیت جغرافیایی N252800 E595559 واقع شده اند. این کوه ها با ارتفاعی تقریبا معادل 100 متر و قطر قاعده ای برابر با چندین متر در فاصله ی تقریبی 100 کیلومتری از شهرستان چابهار در دل بیابانی گسترده قرار گرفته اند. این بیابان ها احتمالا به دلیل اتفاقاتی که در درون زمین رخ داده تشکیل شده است. برای رسیدن به کوه های گل افشان باید وارد چاله ای به عمق 2 متر شد که در فاصله ی 200 متری از کوه ها قرار دارد.
اگر در زمانی که شرایط هوایی مساعد است و خبری از بارندگی نیست از کوه های گل افشان بالا بروید با هیچ مشکلی مواجه نخواهید شد اما در غیر این صورت بالا رفتن از کوه ها کار چندان راحتی نمی باشد. در بالاترین نقطه ی کوه و اصطلاحا قله ی آن چاله ای به قطر حدود یک متر و عمق حدود نیم متر وجود دارد که پوشیده از گل و لای می باشد. حدودا هر ده دقیقه یک بار، مقداری گل و لای با صدای مهیبی شبیه به شلیک تفنگ از این چاله خارج شده و در اطراف پخش می شود. احتمال می رود تمام کوه های موجود در منطقه بر اثر این پدیده ی طبیعی ایجاد شده و تشکیل آنها سالیان سال طول کشیده باشد. تعداد این کوه ها در کل 3 مورد بوده و به نظر می رسد زمانی هر سه ی آنها فعال و گل افشان بوده اند اما امروزه تنها یکی و بلندترین انها در حال فعالیت است.

در ایران کوه های گل افشان دیگری نیز وجود دارد که بیشتر در جلگه ی‌ ساحلی دریای عمان مخصوصا در جنوب استان سیستان و بلوچستان تجمع کرده اند و اکثرا در حال فعالیت هستند اما فعالیت آنها در ایام مختلف از سال تغییر می کند. این تغییرات حتی در طول سال های مختلف نیز متفاوت می شود. این پدیده ی طبیعی جذاب و دیدنی عمدتا در فصل های باراندگی یکی از جاذبه ‌های بی نظیر استان سیستان و بلوچستان به شمار می ‌رود. واژه ی گل ‌فشان در بین بومیان استان سیستان و بلوچستان و هرمزگان تحت عناوین مختلفی تلفظ می ‌شود. به عنوان مثال مردم منطقه ی گواتر و جلگه ی دشتیاری و اهالی شرق بلوچستان آن را بوتن، اهالی چابهار و كهیر و زرآباد گل فشان را گل پاشان و گاهی اوقات ناپك به معنای ناف زمین یا ناف دریا و ساكنان شرق استان هرمزگان آن را آب باد می خوانند.

کوه های گل ا‌فشان یکی از جاذبه های منطقه ی ساحلی خزر و دریای عمان هستند. با اینکه نمونه های مشابه آنها در دیگر نقاط دنیا نیز وجود دارد اما از آنجا که این پدیده ی زمین شناسی ارتباط محکمی با منابع نفتی و گازی دارد و این دو منطقه محل استخراج نفت و گاز می باشد کوه های گل افشان موجود در آنها نمونه های بسیار جالب توجهی هستند. در حالت كلی کره ی زمین بیش از 800 مورد کوه گل افشان دارد که بیش از نیمی از آنها در اطراف دو دریای خزر و عمان قرار گرفته اند. این در حالی است که تعداد زیادی از آنها در اطراف دریای خزر و در محدوده ی کشور جمهوری آذربایجان واقع شده اند.
طبق نظر كارشناسان زمین شناسی و گردشگری مطالعات جدی و مفیدی راجع به گل ا‌فشان‌ های موجود در كشور ایران صورت نگرفته و با توجه به اینکه این پدیده از لحاظ گردشگری دارای ارزش و اهمیت بالایی است می تواند به عنوان یكی از مهم ترین برنامه ها در صنعت گردشگری منطقه مورد توجه قرار بگیرد. از جمله ی این برنامه ها ایجاد امکانات رفاهی و اقامتی مناسبی است که بتواند رضایت گردشگران و بازدیدکنندگان را تا حد قابل قبولی جلب نماید.

تعداد کوه های گل افشان در منطقه ی چابهار هفت مورد است كه در اندازه های مختلف در حال فعالیت هستند. بزرگترین آنها که در جاده ی كهیر – تنگ قرار دارد نمونه ی مورد بحث ما می باشد. از جمله امکاناتی که در اطراف این جاذبه فراهم شده جاده ی آسفالته، آلاچیق های سایه ‌بان دار، سرویس ‌های بهداشتی، آب آشامیدنی و فروشگاه است. تمام این موارد توسط فرمانداری منطقه فراهم شده است. این در حالی است که تورهای گردشگری مختلفی نیز در این زمینه برگزار می شود که موجب شناسایی هر چه بهتر این جاذبه ی نادر به گردشگران خواهد شد.

لازم به ذکر است که گل‌ افشان های استان سیستان و بلوچستان دارای ویژگی ‌های خاص و منحصر به فردی هستند به طوری که نسبت به بسیاری از نمونه‌ های مشابه خود در كشورهای خارجی مانند آمریكای مركزی وضعیت بهتری دارد اما متأسفانه توجه لازم به آنها نشده است و امید می رود به نحو شایسته تری با این پدیده ‌ی بکر برخورد شود و به طرز بهتری به همگان معرفی گردد.

نحوه ی تشکیل گل افشان

نحوه ی تشکیل کوه های گل افشان تا حد زیادی به منشا خروج گل از درون زمین و نوع آنها بستگی دارد. البته تنها دو نوع گل فشان در کل دنیا وجود دارد. نوع اول گل فشان های سرد هستند که دارای منشا تکتونیکی می باشند. نوع دوم گل فشان های گرم هستند که در نتیجه ی فعالیت آتش فشان ها به وجود می آیند. در مورد علت اصلی فوران گل و لای از درون زمین به سطح آن نظرات متفاوتی وجود دارد. عده ای معتقدند که گاهی اوقات لایه های ضخیم رس بسیار سریع رسوب می کنند به طوری که آب درون آنها به صورت عادی خارج نمی شود بلکه به حالت سیال درآمده و نیروهای تکتونیکی که به علت وجود آب فراوان در رس ها ایجاد می شود رس ها با فشار زیادی همراه با گاز به سمت بالا می فرستند. عده ی دیگری معتقدند که فعالیت های مرتبط با زمین لرزه علت اصلی این امر می باشد. عده ای نیز علت را در فشار مخازن نفت و گاز درون زمین می دانند. با وجود این نظرات متفاوت تقریبا تمام پژوهشگران و دانشمندان معتقدند که عامل اصلی تشکیل هر نوع گل افشان فشار است. حال این فشار ممکن است دلایل مختلفی داشته باشد.

از نظر اهالی منطقه گل افشان یک پدیده ی طبیعی است كه ارتباط مستقیمی با دریا دارد. طبق نظر برخی از آنها حداکثر میزان فعالیت گل افشان ها در فصل تابستان و در زمانی است که اب دریا بالا می آید یعنی دچار مد می شود. در نتیجه آن را ناف زمین یا ناف دریا می گویند. برخی دیگر معتقدند پدیده ی گل افشان به اجرام آسمانی مخصوصا ماه و جاذبه ی موجود در آن بستگی دارد. آنها حداکثر میزان فعالیت گل افشان را در نیمه ی اول ماه قمری می دانند. عده ی دیگری نیز نهایت فعالیت گل افشان ها را پس از بارندگی های شدید می دانند. در کنار تمام اینها باید بدانید که از نظر علمی وجود گل افشان ها در ابتدا به فعالیت های تكتونیكی و در ادامه به لایه هاِی سنگی دارای ذخایری مانند نفت بستگی دارد. در واقع فشار گازهای حاصل از وجود این لایه ها و ذخایر موجود در آنها باعث می شود كه سنگ های رسی و مارنی كف و زیرین كه توسط آبهای زیر زمینی اشباع و نرم شده اند و یا به شکل گل در آمده اند به خارج از سطح زمین فرستاده شوند و کوه های گل افشان به وجود آیند.

گازهای تشکیل دهنده ی گل افشان

کاربرد گل افشان ها

کاربرد گل افشان ها تنها به زیبایی آنها و جذب گردشگر ختم نمی شود بلکه یک گل افشان کاربردهای زیادی دارد. از جمله اینکه می توان از گل آن در سفال سازی و کوزه گری و گل درمانی استفاده کرد و از گاز آن بهره برداری نمود. شاید برایتان جالب باشد که بدانید از گل این کوه ها می توان برای درمان بیماری های پوستی، کمردرد، درد های مفصلی و … بهره برد. این نوع گل ها حتی برای درمان تنگی عضلانی و انقباض عروق نیز به کار می روند.

کوهنوردی ورزشی است که طرفداران زیادی دارد. بالا رفتن از مکان های سخت و اثبات خود به دیگران حس بسیار خوبی دارد. معمولا کوهنوردان تا سن بالایی همچنان از تنی سالم و روح و روانی شاداب برخوردارند. یکی از بهترین مقاصد کوهنوردی در ایران رشته کوه زردکوه واقع در استان چهارمحال و بختیاری است که با نام زردکوه بختیاری شناخته می شود. این رشته کوه در زاگرس شمال مرکزی واقع شده است و در جنوب غربی ایران، در نزدیکی شهرستان کوهرنگ قرار دارد. بلندترین قله زردکوه با ارتفاعی بیش از 4200 متر، پس از کوه دنا، به عنوان دومین کوه مرتفع در رشته کوه های زاگرس به شمار می رود و صعود به آن می تواند افتخار بزرگی برای هر کوهنوردی باشد.

در سفر به شهرستان کوهرنگ از استان چهار محال و بختیاری می توانید در هتل کوهرنگ شهرکرد در فاصله 91 کیلومتری شهرکرد، مقابل آبشار اقامت کنید. این هتل در سال 1380 شروع به کار کرده و در سال 1395 مورد بازسازی قرار گرفته است. هتل کوهرنگ شهرکرد شامل 30 باب اتاق اقامتی است که در قالب دو طبقه قرار دارند. از جمله مزایای این هتل سه ستاره قرارگیری در فاصله نزدیکی از آبشار کوهرنگ است. این هتل با موقعیت قرارگیری خوبی که در دل طبیعت دارد می تواند اقامتی رویایی را برای گردشگران به ارمغان بیاورد.

معرفی کلی
کوهرنگ یکی از شهرستان های دیدنی ایران است که اغلب آن را تحت عنوان دشت لاله های واژگون می ‌شناسند. یکی از جاذبه های طبیعی این شهرستان رشته کوه زردکوه است. زردکوه در حقیقت رشته کوهی است که میان دو رودخانه معروف کوهرنگ و بازفت قرار گرفته است. این رشته کوه دارای قله های مهمی مانند هفت تنان، شاه شهیدان، سردان، زرده، چری و … می باشد. قسمت غربی زردکوه شامل دیواره های صعب البور و دره های عمیقی است که کوهنوردان در فصل سرد زمستان برای صعود به آن بایستی انرژی بیشتری صرف کنند و بسیار مراقب باشند. از جمله مواردی که بر محبوبیت این رشته کوه می افزاید وجود دریاچه های کوهرنگ و نازی و یخچال های ایلوک و پورسونان و خرسان است که موجب افزایش اهمیت منطقه شده و آن را به یکی از بهترین مناطق کوهنوردی در کل کشور تبدیل کرده است.

سفر به زردکوه با تورهای گردشگری
لازم به ذکر است بازدید از زردکوه در حالت کلی برای عموم اتباع ایرانی و خارجی کاملا رایگان است اما چنانچه بخواهید از تمام جنبه های آن دیدن کنید و گردشی برنامه ریزی شده و هدفمند داشته باشید می توانید در یکی از تورهایی که در این زمینه برگزار می شود ثبت نام کرده و با پرداخت هزینه ای از تفریح و گردش خود کمال لذت را ببرید. اکثر این تورها در تعطیلات آخر هفته مخصوصا در فصل تابستان برگزار می شود اما شما می توانید در سایر تعطیلات رسمی سال مانند تعطیلات نوروزی برای شرکت در این تورها اقدام کنید و در جوار زردکوه تعطیلات خوشی را پشت سر بگذارید. این تورها معمولا 3 روز طول می کشد و برای برگزاری آن از مینی بوس استفاده می شود. شما می توانید با جمعی از دوستان خود هماهنگ کرده و تعدادتان را به حد نصاب مورد نظر برگزارکننده تور برسانید و یکی را به عنوان نماینده انتخاب کرده تا اقدام به رزرو تور بنماید.

جاذبه های اطراف زردکوه
نزدیک ترین جاذبه به زردکوه دامنه های سرسبز و زیبای آن است که مانند مخملی سبزرنگ تمام منطقه را پوشش داده و می تواند بهترین تفرجگاه برای گردشگران و کوهنوردان باشد. جاذبه بعدی روستای قلعه تبرک از توابع شهرستان کوهرنگ است که در بخش بازفت این شهرستان قرار دارد. این روستای سرسبز و خوش آب وهوا دارای مردمانی خونگرم و مهمان نواز و چشمه سارها و رودهایی جاری و پرآب است. جاذبه بعدی روستای سرآقاسید کوهرنگ است. این روستا یکی از بکرترین روستاهای ایران است و با وجود معماری و چشم اندازی‌ های تماشایی که دارد می ‌تواند مقصد مناسبی برای گردشگران باشد. جاذبه دیگری از شهرستان کوهرنگ آبشار شیخ علی خان واقع در روستای شیخ علی خان از توابع شهر چلگرد است که از صخره ای بلند به سمت پایین فرو می ریزد و طراوت و شادابی را نثار اطراف خود می کند. از دیگر جاذبه های کوهرنگ می توان به تونل کوهرنگ به عنوان تونلی 2900 متری متعلق به سال 1327 هجری شمسی، چشمه ی دیمه واقع در 10 کیلومتری شهر چلگرد در روستای دیمه با خواص معدنی فراوان، دشت لاله های واژگون در اطراف شهر چلگرد با مناظری فوق العاده زیبا و اب و هوایی دلربا و منطقه ی بازفت اشاره کرد.

قله های زردکوه
زردکوه در قسمت جنوب غربی ایران و از غربی ترین نقطه ی استان چهارمحال و بختیاری تا شرق و شمال شرقی استان خوزستان امتداد دارد. این رشته کوه یکی از مهم ترین ذخایر طبیعی آب ایران به شمار می رود به طوری که رودخانه ی بزرگ کارون، به عنوان بزرگ ترین رودخانه ی ایران و نیز زاینده رود که در نهایت وارد استان اصفهان می شود از این رشته کوه سرچشمه می گیرد. زردکوه دارای چندین قله ی بلند و زیبا و معروف نیز می باشد که از جمله ی آنها می توان به شاه شهیدان، زرده، دوزرده، هفت تنان، کلونچین و کینو اشاره کرد که قله ی کلونچین با ارتفاعی حدود 4220 متر بلندترین قله ی زردکوه و قله ی شاه شهیدان با ارتفاعی حدود 4150 متر دومین قله ی بلند آن می باشد.

موقعیت جغرافیایی
زردکوه که در زبان محلی با نام زرده خوانده می شود از شمال غرب به جنوب شرق کشیده می شود. دو شهر دیدنی چلگرد و اردل در دامنه های شرقی زردکوه و جنگل های بازفت و گرآب و دره ی زیبای شیخ علی در دامنه های غربی آن واقع شده است. لازم به ذکر است بلندترین قله ی زردکوه یعنی کلونچین از سمت شمال شرقی به قله های شاه شهیدان، دوزرده و هفت تنان و از سمت جنوب غربی به قله های چری و کوه میلی می رسد. این قله ی مرتفع به وسیله ی مسیر پاکوبی که در سمت جنوب آن قرار دارد قابل دسترسی می باشد.

پناهگاه ها
قطعا کوهنوردانی که برای صعود به قله های زردکوه عازم شهرستان کوهرنگ می شوند در مسیر حرکت خود خسته می شوند و به مکانی که بتوانند قوای جسمانی خود را به دست آورند و اندکی استراحت کنند نیاز خواهند داشت. هرچند طبیعت منطقه به قدری زیبا و چشم نواز است که خستگی معنا ندارد و یا اینکه افراد در هر کجا خسته شوند می توانند در همانجا بر زمین بنشینند و چند دقیقه با تنفس اکسیژن ناب انرژی دوباره بگیرند با این حال دو عدد پناهگاه به نام های چال میشان و خرسان در دامنه های شرقی قله ی کلونچین زردکوه برای رفاه حال کوهنوردان ساخته شده است. پناهگاه چال میشان از نوع فلزی و پناهگاه خرسان از نوع سنگی است و تنها سقف آن از نوع فلزی می باشد. لازم به ذکر است در کنار پناهگاه چال میشان آب آشامیدنی هم وجود دارد که می توان با نوشیدن جرعه ای از آن به راحتی به راه خود ادامه داد و مسیر به سمت قله را در پیش گرفت تا به آن صعود کرد و لذت قرارگیری در اوج را نصیب خود گرداند.

مسیرهای صعود
معمولا افرادی که زردکوه را برای کوهنوردی انتخاب می کنند هدف خود را صعود به بلندترین قله ی آن یعنی کلونچین قرار می دهند. لذا در اینجا مسیرهای صعود به این قله ی بلندبالا توضیح داده می شود. برای صعود به کلونچین سه مسیر وجود دارد که همگی از شهر چلگرد استان چهار محال و بختیاری شروع می شود. مسیر اول شامل یال شمالی – سد اول تونل کوهرنگ – پناهگاه چال میشان می باشد. این مسیر نسبتا سخت و طولانی و شیبدار است که باید به صورت دست به سنگ طی شود. مسیر دوم دره ی شرقی – سد دوم تونل کوهرنگ – دره ی کول خدنگ است که معمولا پوشیده از برف است و در فصل گرم تابستان سریع ترین و آسان ترین راه برای رسیدن به قله ی کلونچین می باشد چون فقط در قسمت های ابتدایی دره کمی حرکت به صورت دست به سنگ نیاز دارد اما در زمستان خطر بروز بهمن آن را تهدید می کند. پس عبور از این مسیر در فصل زمستان به هیچ وجه توصیه نمی شود. مسیر سوم یال شرقی – پناهگاه خرسان است که مسیر پیشنهادی برای صعود در فصل زمستان می باشد.

صعود به قله کلونچین در زمستان
برخی از افراد هستند که فصل زیبا و سفیدپوش زمستان را برای کوهنوردی ترجیح می دهند. افرادی که در این فصل زردکوه را برمی گزینند باید بدانند صعود به قله های آن در زمستان یکی از صعودهای سخت و طولانی مدت عمرشان خواهد بود. از طرفی ممکن است با خطر ریزش بهمن و شاید ناپایداری هوا مواجه شوند. لذا افراد باید در مرحله ی اول از مهارت و توانایی کامل برخوردار باشند دوم اینکه از وضعیت آب و هوای منطقه مطلع بوده و آمادگی مواجه با خطرات احتمالی را داشته باشند. در کل باید بدانید بهترین زمان برای صعود به این منطقه دو ماه مرداد و شهریور است و در این دو ماه چنانچه بتوانید به قله ی کلونچین صعود کنید می توانید در صورت مساعد بودن هوا از بالای این قله قله های شاه شهیدان، دوزرده، هفت تنان، چری، کوه میلی و همچنین خط الراس اشترانکوه در شمال غربی و خط الراس دنا در جنوب شرقی را به راحتی ببینید.

ثبت رشته کوه‌ های زردکوه در فهرست جهانی یونسکو
طبق گفته ی مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان چهارمحال و بختیاری نام رشته کوه‌ های زردکوه در لیست انتظار ثبت یونسکو قرار گرفته است. بهمن عسگری مهم‌ ترین دلایل ثبت این اثر در فهرست آثار یونسکو را منحصر به فرد بودن این رشته کوه ‌ها، داشتن گونه‌ های متنوع گیاهی از جمله دارویی و خوراکی مانند کرفس کوهی و قارچ وحشی و اهمیت اینها به عنوان سکونت‌ گاه برای اقوام بختیاری در زمان کوچ می داند. طبق اظهارات ایشان این دلایل مصداق‌ های بند 77 کنوانسیون ثبت آثار یونسکو هستند.

اطلاعات تکمیلی
رشته کوه زردکوه ‌از شمال غربي تا مركز شهرستان کوهرنگ کشیده شده است. این رشته کوه دارای کوه های لم لی، تورک، گله سگا، شنگی، گرد، کمر بی کس، دالانک، میلی، هفت تنان، چری، قیصری، چهل خشت و کهنو می باشد. بلندترین قله ی آن کلونچین با ارتفاع 4220 متر و دیگر قله های بلند آن به ترتیب شاه شهیدان با ارتفاع۴۱۵۰ متر، پنبه گال با ارتفاع ۴۰۰۰ متر، میش چال، دوزرده، چری و هفت تنان است. از این رشته کوه رودخانه های بسیاری سرچشمه می گیرند که از جمله ی آنها می توان به رودخانه های آب بازفت، آب کوهرنگ، آب زک، لب، آب شنگی، آب شرمک، آب ترکی، آب دره کل، آب دزداران و آب کوفی اشاره کرد. چنانچه به دامنه های شرقی این رشته کوه بروید می توانید از رودخانه های کوهرنگ و آب زک دیدن کنید. چنانچه دامنه های غربی را برای گردش برگزینید به لب و بازفت می رسید و اگر در دامنه های شمال غربی زردکوه قدم بگذارید شاهد گذر رودخانه های آب الکن و دره لاوه خواهید بود.

راه های مالرو چلگرد به شو، چلگرد به لاوه، چلگرد به خویه، براشگفت به سرخلا و دشتک به مورز می تواند شما را در دل زردکوه قرار دهد. دامنه های باختری و شمالی زردکوه از جنگل پوشیده شده و بسیار سرسبز و دیدنی است. میزان بارندگی در زردکوه در طول سال چیزی بین 800 تا 1200 میلی متر و میانگین دمای آن بین 5 تا 15 درجه ی سانتی گراد است. با وجود سدهای کوهرنگ در دامنه های شرقی این رشته کوه آب رودخانه های آن در این سدها ذخیره شده و به وسیله ی تونل کوهرنگ از داخل کوه کارکنان به رود زاینده رود ریخته می شود. این رشته کوه دارای یخچال های طبیعی مهمی نیز می باشد که اکثرا دائمی هستند. از جمله این یخچال ها می توان به ایلوک، پورسونان، خرسان، کول خدنگ و قنبرکش اشاره کرد و بلندترین آنها ایل بیگ نام دارد. این یخچال ها هستند که آب رودخانه های بازفت و کوهرنگ را در فصول مختلف سال فراهم می کنند و موجب می شوند این دو رود همواره جاری و روان باشند.