اقیانوس هند به صورت مطلوبی گرم و دارای سایه های رنگارنگ و متنوع آبی و سبز است. صخره های مرجانی که بیشتر آن ها در داخل پارک های ملی دریایی محافظت شده است قسمت بزرگی از ساحل را محافظت می کند و زیستگاهی را برای میزان کثیری از زندگی دریایی فراهم می کند.
برای ورزش های بادی و موج سواری نسیم به اندازه کافی وجود دارد اما آنقدرها شدید نیست که خطری ایجاد کند و شما را با خود ببرد. در گذشته ها موانع زیادی بر سر کسب و کار هتل های ساحلی دورتر از مامباسا و مالیندی وجود نداشت، اما امروزه اقامتگاه هایی با سطوح گوناگون وجود دارد؛ از هتل های ارزان گرفته تا املاک شیک رده ی بالا.

جزیره ی «دیانی»

ساحل بکر، زندگی شبانه ی پرهیجان و فعالیت های ساحلی بی شمار جزیره ی دیانی را تبدیل به جزیره ای دیدنی کرده است.

جزیره ی دیانی همچنین امکان ترکیب سفر ماجراجویی در آفریقا و موج سواری را فراهم می کند؛ این امکان در زیستگاه ملی «شیمبا هیلز» یا «ولیوگنج اِلِفنت» که کمی بیش از یک ساعت با این جزیره فاصله دارند فراهم شده است. دیانی همچنین به عنوان قطب ورزش های ماجراجویانه شناخته می شود که ورزش های موج سواری با کایپ، آسمان بازی (skydiving) و ماهیگیری در عمق آبِ آن زبانزد است.

جزیره ی «چیل»

اگر گشت و گزار بر روی ساحل کافی نبود، اقامتگاه « the Sands at Chale Island» فعالیت هایی همچون کایک سواری در بین درختان مانگرو را برای شما فراهم خواهد ساخت.

منطقه ی «گازی»
این منطقه که در امتداد جاده ی ساحلی بین دیانی و مرز تانزانیا گسترده شده است یک ساحل شنی خصوصی است. تنها علاقه مندان شیفته ی سواحل کنیا از وجود چنین منطقه ای باخبر هستند. آب های این منطقه که توسط جزیره ی چیل محافظت می شود آرام هستند و در نزدیکی شن و ماسه ی آن درختان نارگیل قرار دارند که برای آنان که به نظرشان خورشید استوایی خیلی گرم است سایه ی دلپذیری فراهم می کند.

منطقه ی «کیکامبالا»

اقامتگاه «ویپینگو ریج» که بر روی بلندای تپه واقع شده است نماهای خیره کننده ای از اقیانوس و زمین گلفی درجه یک دارد.
این گستره ی زیبا از ساحل که در بین مامباسا و مالیندی واقع شده است در مقابل سایر سواحل کنیا حرفی برای گفتن دارد. تا چند سال پیش، این خط ساحلی بیشتر به جهت داشتن مزارع درخت آگاو زبانزد بوده است تا به جهت تفریحاتش در زیر نور آفتاب.
اما اکنون چندین اقامتگاه باشکوه این منطقه ی ساحلی را بیشتر شبیه سواحل کارائیب کرده است. پر جلوه ترین آنها اقامتگاه «ویپینگو ریج» است که بر بلندای تپه گسترده شده است و نماهای خیره کننده ای از اقیانوس هند و یکی ازبهترین زمین های گلف کنیا را گرد هم آورده است. هم چنین به تازگی خطوط هوایی «سافرالینیک» که کیکامبالا را به نایروبی و ساحل دیانی متصل می کند تاسیس شده است.
با وجود گسترش سریع کیکامبالا، هنوز می توان به شن زارهای مطبوع دست نخورده و اقامتگاه های ساده تری در امتداد سواحل جنوبی یا پیرامون رود «کلیفی ریک» دست پیدا کرد.

ساحل «لامو»

لامو- که شهر قدیمی اقوام سواحیلی است- موزه ای زنده از فرهنگ ترکیبیِ آفریقائی اسلامی است که برای صدها سال بر ساحل آفریقای شرقی حکفرما بود.
ساحل «شِلا» که بر روی سمتِ رو به باد این جزیره واقع شده طویل و نرم است و سرتاسر توسعه پیدا نکرده است. و از آن رو که هیچ سد مرجانی در اینجا وجود ندارد، ساحل شلا تبدیل به یکی از مکان های معدود در امتداد خط ساحلی کنیا شده است که می توانید در حال جلو بودن 10 انگشت پا بر روی تخته موج سواری، بر روی موج های نسبتاً آرام آن به موج سواری بپردازید.
هنگام غروب، شب را در اقامتگاه «کیزینگو» به سر کنید و در حالی که بر روی تراس خنک «پپونی» ایستاده اید و از نوشیدنی ها بهره می برید از نمای رو به آب لذت ببرید.

با ماشین بر روی جاده ی ساحلی به سمت شمال شهر «مالیندی» رانندگی کنید و پس از طی مدت کوتاهی به یک اقامتگاه مخفی برسید که از دیدها مخفی مانده است و فقط کسانی که ساحل را خوب می شناسند از آن با خبرند. بادهای ثابتِ دور از ساحل این منطقه را تبدیل به بهشتی دیگر برای موج سواری با کایت کرده است. اما مامبروی برای ماهیگیری در عمق دریا، غواصی در پارک دریایی مالیندی، پیاده روی طولانی در سواحل واقعاً بکر و گشت و گذار سریع به سمت پارک ملی «Tsavo East» نیز مناسب و ایده آل است.
تعداد معدوی هتل کوچک و محقر در شهر وجود دارد، اما اقامت در هتل « Che Shale» در دماغه ی کنیا چیز دیگری است. این هتل ساحلی شیک که در دهه ی هفتاد میلادی ساخته شده است و هنوز توسط خانواده ی « Aniere» اداره می شود، ایده آل برای زوج ها، موج سواران سرسخت و آنهایی است که می خواهند از هرگونه شلوغی و ازدحام به دور باشند.

شهر «واتامو»

صرف نظر از سواحل بی نظیر واتامو، این شهر، مهد خرابه های «گِدی» است که توسط میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است؛ گدی خرابه های سنگی شهر اقوام سواحیلی در زمان قرون وسطاست.

منطقه ی ساحلی که دقیقا در ده مایلی جنوب مالیندی واقع شده است اقامتگاه های شیکی مثل «لانو لاج» را در خود جای داده است. در اینجا تعدادی از بهترین رستوران های ساحل کنیا به چشم می خورد و فرصت های فراوانی برای ورزش های آبی همچون غواصی، موج سواری با کایت، موج سواری با تخته و بادبان ، کشتیرانی و ماهیگیری در عمق آب فراهم است.

نیالی بزرگترین ساحل شهری کنیا است و آنطرف رودخانه نسبتِ به مامباسا قرار دارد. اگرچه خوشبتانه کمبود هتل های بلند و ترافیک شهری باعث شده این شهر آنقدرها هم بزرگ به چشم نیاید.
در پشت نوار طولانی شن های سفید، خانه ها و اقامتگاه های رده بالایی مثل «وایت سندز» و «سِرِنا» به چشم می خورد. صخره های مرجانی و علفزارهای دریاییِ پارک ملی دریایی مامباسا مقصد خوبی برای غواصان کاشف هستند.
جاذبه های شهری فراوانی نیز در اینجا وجود دارد: بازارها و سوپرمارکت ها، مزارع پروانه و کروکدیل، معبد های هندو و حتی یک زمین گلف.

گردشگرانی که به دنبال تجربه ای نو و متفاوت با اسکوبا دایوینگ می باشند، گزینه پارک ملی در جزیره محمیه مناسب آنها خواهد بود. گردشگران با تور قایق به مدت 45 دقیقه از غردقه به این جزیره خواهند رسید و می توانند در طول روز در میان صخره ها و مرجان های زیبای طبیعت غواصی کنند. گفتنی است که باغ های زیر آب قسمت باشکوه و جذاب دریای سرخ می باشد که در این جزیره امکان تماشای این صحنه ها وجود دارد. با غواصی در این آب ها به تماشای ماهی های رنگارنگ و دلفین ها بروید. در طول ماه های گرم این ناحیه مملو از گردشگران می باشد و اکثر افراد برای تماشا و لذت از زیبایی های محیط زیست به این جزیره سفر می کنند. بازدید از این جزیره سفری رویایی و فراموش نشدنی خواهد بود.

10. ریاض ویلایی بِلانش

9. ال فاسیا اگودال

8. هتل کاسبا دار ایلهام

7. کاخ امانی

6. ریاض فرناتچی

5. تِرا میا مراکش

4. هتل دار اینیوِن

3. ریاض لاروسا

2. ریاض دار وان

1. هتل ریاض کنیزا

این هتل که در قلب شهر مراکش واقع است، سازه ای مجلل و کاملا بازسازی شده است که با پاسیوهای فضای باز، فواره ها، سالن های استراحت، رستوران و یک استخر شنای سرپوشیده تجهیز شده است. این هتل 11 سوئیت مجزا دارد و هر یک دارای امکانات لوکس که تلویزیون ماهواره ای و دسترسی به اینترنت از جمله آنهاست می باشد.

آبشار ویکتوریا
در نگاه اول این اعجاز الهی بر روی زمین شما را میخکوب خواهد کرد. شاید محو زیبایی دلربایش شده باشید که قبلا نظیرش را درک نکرده اید و شاید عظمت این تابلوی بی نظیر شما را متحیر کرده است. هر احساسی که داشته باشید بعد از گذشت مدت زمان کوتاهی که بر حیرتتان فائق می آیید، هیجانی غیر قابل وصف تمام وجودتان را فرا می گیرد. صدایی مهیب در آمیزه ای از تصویری بی بدیل که حس هیجان خفته روحتان را بیدار می کند. اینجا آبشار ویکتوریا است، که مردم محلی آن را آبشار موسی اوآتونیا به معنای رودی که می غرد می نامند. بهشتی غیر قابل وصف که بیشتر حضورش در قاره خشک و کم جان آفریقا حیرت انگیز است. ویکتوریا در مرز زیمباوه با زامبیا و بر روی رودخانه زامبزی قرار دارد.

سرعت سقوط قطرات آب به قدری بالاست که وقتی به پایین آبشار می رسد منفجر شده و به هزاران قطره کوچک تر تقسیم می شود و بر اثر برخورد نور خورشید با این قطرات آب چندین رنگین کمان زیبا همزمان شکل می گیرد. وجود مه و ابر بر روی آبشار آن هم تا ارتفاع چهارصد متری بر زیبایی هر چه بیشتر این آبشار حیرت-انگیز می افزاید. گاه شب هنگام هم اگر نور ماه کامل باشد رنگین کمان های شبانه را نیز می توانید در متن آبشار ببینید. اگر سطح آب پایین بیاید می توانید در استخر شیطان آب تنی کنید اما اگر سطح آب بالا باشد در آبشار سقوط خواهید کرد. قایق سواری در رودخانه زامبزی آن هم در جوار کروکودیل ها و اسب های بامزه آبی و مشاهده ابهت ویکتوریا از پایین لذتی آنچنان وصف نشدنی دارد که همه ساله گردشگران زیادی را از تمام نقاط جهان به خود می خواند. زیپ لاین بر فراز ویکتوریا از هیجان انگیزترین تفریحات این منطقه از آفریقای زیباست. بی شک سفر به آفریقا بدون بازدید از ویکتوریا ناتمام است.

دریاچه ناکارو

ماداگاسکار، خیابان بائوباب
ماداسگار در سواحل جنوب شرقی آفریقا، سرزمین شگفتی هاست و در وسعت محدودش آنقدر شگفتی و تنوع جای داده است که برخی آن را قاره هشتم می نامند. جزیره ای که به کتابی قطور و جذاب می ماند و خواننده را حتما تا آخر کتاب پا به پای خود نگاه می دارد. جزیره ای جذاب با مردمی جذاب تر که فرهنگ و تاریخ و پوشش و زندگی روزمرشان همه و همه شما را از این که به ماداگاسکار سفر کرده اید خشنود خواهد کرد. اما در میان زیبایی های بی نهایت این جزیره وانیلی و در میان امپراطوری لمورهای بامزه، ما فقط به یکی از جاذبه های دیدنی ماداگاسکار اسرار آمیز سر می زنیم. خیابان معروف بائوباب که در منابه ماداگاسکار قرار دارد و فکر می کنم بامزه ترین خیابان در نوع خود باشد. در دوطرف این خیابان درختان غول پیکر و به معنای تمام خاص و زیبا قرار دارند که بائوباب نامیده می شوند و این خیابان هم به دلیل حضور این درختان هزار ساله جذاب به این نام خوانده می-شود. بائوباب درخت زیبایی است که به درخت وارونه شهرت دارد چرا که با شروع برگ ریزان ظاهر درخت به شکلی در می آید که انگار ریشه هایش به سمت آسمان است. بازدید از این خیابان استثنایی را در کنار دیگر زیبایی های منحصربفرد جزیره را از دست ندهید.

دریاچه مالاوی
مالاوی سومین دریاچه بزرگ آفریقا و اولین دریاچه آب شیرین جهان با آبی بسیار زلال است. مالاوی در مرز سه کشور آفریقایی و در جنوب شرقی آفریقا قرار دارد و با عمر پنج میلیون ساله اش یکی از قدیمی ترین دریاچه های جهان است.

اما آن چه مالاوی را در لیست جاذبه های این مقاله قرار داده است تنوع بالای ماهی های شناور در آن است. مالاوی در بین جهانیان به عنوان بزرگترین و زیباترین آکواریوم جهان شناخته شده است که دنیایی از رنگ ها را در خود جای داده است. عقاب های ماهی خوار و کروکدیل ها هم از جذابیت های این دریاچه بسیار زیبا هستند.

چشم آبی ساهارا
شهرت ساهارا در کشور موریتانی به سوزان بودن آن است. وسیع ترین بیابان دنیا که شاید اصلا باور نکنید زمانی شاهد بارش برف فراوانی بوده اما به یک باره ورق برگشته و سرزمین آباد آن دوران به بیایان خشک و سوزان این روزها مبدل شده است. آن چه در این بیابان تبدیل به پدیده حیرت انگیز این روزها شده است، جاذبه ای است که بیشتر فضانوردان آن را کامل و بی نقص رؤیت کرده اند. پدیده ای چهل کیلومتری در پهنه قهوه ای رنگ ساهارا در پوششی از شن های زرد و قرمز و رسوبات آبی و سفید نمک که با رنگ دلفریب آبی به نام چشم آبی ساهارا شناخته می شود. وقتی به تصاویر چشم ساهارا می نگرید حسی غریب تمام وجودتان را در برمی گیرد و انگار موجودی وهم آلود با چشمی خیره کننده به شما خیره شده است. این چشم زیبا که محصول تغییرات زمین است از چند خندق با طول و عمق متفاوت تشکیل شده است. اما آن چه در ابتدای امر برای همه کارشناسان حیرت آور بود شباهت عجیب این چشم زیبا به گفته های افلاطون درباره سرزمین اسرار آمیز آتلانتیس است، دو دایره زمینی و سه دایره آبی هم مرکز آن هم در نزدیکی رشته کوه های اطلس هستند. این سرزمین در میان بومیان زیاد خوشنام نیست و برایشان به مانند سرزمینی نفرین شده است و دلیلش بیشتر کوهی با جاذبه آهن ربایی قوی است که تمام مسیریاب ها را از کار می اندازد و سبب سردرگمی می شود و رنگی مایل به آبی دارد. چشم آبی ساهارا در رنگ آمیزی منحصربفردش در صحرای ساهارا، در کنار تپه هایی قرار دارد که چیزی در حدود نودونه میلیون سال قدمت دارند.

کوچ بزرگ
برای عشاق ماجراجویی و برای طالبان هیجان، برای علاقمندان سافاری و حیات وحش، برای کسانی که عاشق طیبعت گردی هستند و برای آدم هایی که افسانه های آفریقا برایشان جذاب است و کوله بارشان را برای سفر به ناشناخته ها بسته اند باید بگوییم بهترین مقصد ممکن تانزانیا و کنیاست. شاید شما هم بارها در مستند حیات وحش کوچ بزرگ و دسته جمعی گورخرها، کرگدن ها، فیل ها و شیرها را دیده باشید.
این کوچ عظیم در محدوده این دو کشور زیبا اتفاق می افتد، واقعه هیجان انگیزی که هر بیننده ای را سر ذوق می آورد هر ساله گردشگران فراوانی را جذب خود می کند. سافاری و گشت و گذار در حیات وحش استثنایی این منطقه تجربه منحصر بفردی است که مشابه آن در جای دیگری اتفاق نمی افتد. اگر سری به تانزانیا زدید قطعا به کلیمانجارو نیز خواهید رفت. کلیمانجارو بلندترین قله ی آفریقاست.

نیرانگونگو
در کشور کنگو یک آتشفشان فعال قرار دارد که بیشتر شهرتش به راه انداختن دریاچه گدازه ای است که در عین ترسنا ک بودنش بی بدیل و زیباست. این دریاچه گدازه بر پهنه کوه با شیب خیلی تند جاری می شود و به همین دلیل سرعت فورانش بالاست. این پدیده زیبا و حیرت انگیز هر چند سال یک بار ظاهر می شود و در طول این زمان دوباره دریاچه شروع به شکل گرفتن می کند.

آبشار در دریا
از قاره آفریقا فاصله گرفته و به دو هزار کیلومتر آن طرف تر درست در اعماق اقیانوس هند می رویم. در جزیره ای دور افتاده که حالا تبدیل به یک قطب گردشگری شده است پدیده ای خارق العاده وجود دارد. آبشاری در زیر آب های اقیانوس، پدیده ای چشم گیر و چشم نواز که حیرت هر بیننده ای را بر می انگیزد. اما آنچه در این گوشه هستی می بینید فقط توهم دیداری است که ناشی از رسوبات لجن و تغییرات زمین است که سبب به وجود آمدن چنین صحنه ای شده است. این پدیده زیبا آن قدر جذاب است که همه ساله گردشگران زیادی برای دیدنش به موریس می آیند. قایق سواری و بسیاری تفریحات دیگر نیز از جذابیت های این جزیره اسرار آمیز است. موریس در قلب اقیانوس هند تداعی گر بهشت موعود است. چشم و ذهنتان این سفر رویایی را تا ابد به یاد خواهند سپرد.

دریاچه رتبا
در کشور سنگال دریاچه ای وجود دارد که بیشتر شبیه یک نوشیدنی خوشمزه با طعم توت فرنگی است دریاچه رتبا در سی و پنج کیلومری داکا پایتخت سنگال قرار دارد.این دریاچه با عمق سه متر در نزدیکی اقیانوس اطلس قرار دارد و فقط چند تپه آن را از اقیانوس جدا کرده است.غلظت نمک در این دریاچه بسیار بالاست و جلبکی که دوست دار شوری است در این دریاچه به وفور یافت می شود. رنگ صورتی خیره کننده این دریاچه به سبب حضور این جلبک هاست.آن چه رتبا را جذاب تر می کند تغییر رنگش از صورتی به بنفش در طول روز است. وجود تپه های نمک سفید در داخل دریاچه صورتی بر زیبایی هر چه بیشتر آن افزوده است.

کازابلانکا عروس آفریقاست؛ نه به خاطر زیبایی های بصری اش، بلکه بخاطر فضای بی آلایش، گرم و صمیمی، مردمانی خونگرم که تک تک سنگ فرش های این شهر را به محلی برای خلق خاطرات شورانگیز تبدیل نموده اند. شاید یکی از جذاب ترین ویژگی های کازابلانکا تحرکی است که در شب های این شهر وجود دارد. فرودگاه مجهز و پر تردد این شهر به خوبی نیازهای رفت و آمد و مسافران را برآورده می نماید و گردشگران می توانند در هر ساعتی از شبانه روز به هر جای دنیا سفر کنند.

حمل و نقل در کازابلانکا
حمل و نقل در شهر کازابلانکا بسیار در دسترس است. شما می توانید از هر نقطه شهر در فاصله ۵ دقیقه به مراکز اصلی شهر بروید از تاکسی، تراموا و اتوبوس برای حمل و نقل استفاده کنید و هزینه حمل و نقل شما بسیار ارزان خواهد بود.
کازابلانکا شهری با تمام ویژگی های اروپایی، با حفظ سنت های آفریقایی خود به عنوان مهمترین و بزرگترین شهر مراکش می باشد که پایتخت این کشور نیز هست و با جمعیت حدود ۵ میلیون نفر، شهری پویا و شاداب و فعال بوده و سرزندگی مردم این شهر آمیخته با جلوه های زیبای طبیعت، سبک طراحی و معماری شهری می‌توانند چیزی فراتر از یک سفر را به شما ارائه دهند.

این شهر از بعد تاریخی دارای پیشینه ای بسیار طولانی می باشد و از شهرهای تاثیرگذار در تاریخ منطقه ی شمال آفریقا و جنوب اروپا می باشد. در واقع ریشه های این شهر به شهر قرون وسطایی “عنفا” می‌رسد که در سیر تکامل این شهر به یکی از حومه های شهر امروزی کازابلانکا تبدیل شده است.
بعد از حمله اعراب که در قرن های هفتم و هشتم میلادی به این شهر صورت گرفت شهر عنفا مرکز حکومت بربرها بود. پس از آنکه بربرها به اسلام گرویدند نتوانستند به این دین پایبند بمانند و دوباره به آیین های خود بازگشتند اما قرآنی به زبان بربری برای خودشان تدوین کردند.
قلمرو این نوکیشان به ظاهر مسلمان “بور‌غواطه” نام داشت، کسانی که در این قبایل، با دولت های مخالف اعراب متحد شدند و بر علیه آنان جنگیدند. در قرن یازدهم میلادی سلسله “مرابطان” بر علیه این قبایل، جنگی مذهبی راه انداختند و نهایتاً شخصی به نام “ابو معین” بر آنها پیروز شد.
در قرن سیزدهم میلادی نیز این شهر تحت حکومت سلسله “مرینیان” قرار گرفت و مردم این شهر در زمان حکومت این سلسله از ضعف موجود استفاده کردند و استقلال خود را به دست آوردند.
پرتغالی ها به دلیل این که از سوی آن ها دزدی های دریایی انجام می شد، در سال 1۴۶۸ این شهر را ویران کردند، آنها برای ویرانی این شهر از ده هزار سرباز جنگی و ۵۰ کشتی استفاده کردند و پس از غارت شهر آن را رها کردند، اما دزدی های دریایی باز هم پس از مدتی ادامه یافت و پرتغالی ها باز هم دوباره این شهر را در سال ۱۵۱۵ ویران کردند.
در سال ۱۵۷۵ پرتغالی هابه بازسازی این شهر پرداختند و استحکامات آن را بنا نهادند و نام آن را “کازا برانکا” نام نهادند. هدف پرتغالی ها از احداث این شهر تسلط بر این ناحیه بود اما پرتغالی ها در نهایت از مسلمانانی که مدام به این شهر حمله می کردند شکست خوردند و بعد از زلزله ای که در سال ۱۷۵۵ در این شهر آمد و آن را به طور کامل تخریب کرد، این شهر را ترک کردند.

مناطق شهری و محل اقامت در کازابلانکا
شهر کازابلانکا از چند منطقه تشکیل شده است. یک ناحیه بالا شهری، یک بافت سنتی و قدیمی و مرکز شهر، نواحی این شهر را تشکیل داده‌اند. هتل Sofitel Casablanca tour blanche، یک هتل زیبا و مجلل در ۲ کیلومتری مسجد حسن دوم می باشد که در نزدیکی شهر قدیمی قرار دارد، و دارای استخرهای سرپوشیده آبگرم معدنی است. کارکنان خوش برخورد و امکانات خوب از جمله اتاق های مجلل موجب شهرت آن هستند.
هتل دیگری که می توانید برای اقامتتان برگزینید، هتل و آبگرم “لودوک” است که سرویس های بسیار خوبی دارد و با معماری خاص “آرت دکو” ساخته شده است. برای کسانی است که می خواهند در کنار ساحل اقامت داشته باشند “هتل چهارفصل کازابلانکا” پیشنهادی عالی است که جلوه های مدرنیته و توسعه مراکش امروزی را به رخ می کشد، شما می توانید از چشمه های آب گرم و استخر جکوزی این هتل استفاده نمایید.
هتل ساحلی “پستانا” که در کنار ساحل دریا قرار دارد برای خانواده ها انتخابی بسیار مناسب است. مخصوصا کسانی که بخواهند رزرو هتل انجام دهند وچند روز در این شهر اقامت داشته باشند.
در فاصله کوتاهی از مرکز شهر و ۳۰ کیلومتری مسجد حسن دوم، “هتل کنزی تاور” قرار دارد که دارای استخر و باشگاه ورزشی می باشد و چشم اندازی از سرتاسر شهر را به شما ارائه می نماید.

دیدنی های کازابلانکا
کازابلانکا به عنوان دروازه کشور مراکش، مرکز کسب و کار و صنعت کشور مراکش است و حال و هوای اروپایی دارد، با این حال تاریخ پر فراز و نشیب این شهر فضاها و مکان های بسیار جذاب و دیدنی را برای دید همگان به میراث گذاشته است در ذیل می توان به برخی از آنها اشاره نمود.

مسجد شیخ حسن دوم
یکی از پرطرفدارترین جاذبه‌های گردشگری شهر کازابلانکا “مسجد شیخ حسن دوم” است که همواره در برنامه ریزی هایی که تورهای گردشگری برای مسافران خود انجام می دهند جزوه مقاصد اصلی می باشد.
این مسجد که در بخش قدیمی شهر قرار دارد، نماد حکمرانی مسلمانان بر این شهر و تاریخچه حضور آنها می باشد که تکمیل و ترمیم آن در سال ۱۹۹۳ انجام پذیرفت و به عنوان دومین مسجد بزرگ دنیا لقب گرفت. مساحت این مسجد دو هکتار است و با مناره ۲۰۰ متری اش بلندترین مناره جهان است. ظرفیتی به اندازه ۲۵ هزار نمازگزار را دارد که اگر سقف متحرک آن جابجا شود حیاط نیز به مساحت مسجد اصلی افزوده می‌شود و تا ۸۰ هزار نفر گنجایش دارد.

میدان محمد پنجم

کورنیش

بازار مرکزی شهر
بازار مرکزی شهر کازابلانکا میعادگاه تاریخ و هنر مردمان آن است. منطقه ای برای خلق آثاری بی‌نظیر با تم آفریقایی- اروپایی و رنگ آمیزی سحر آمیز برای جلب نظر هر بیننده می باشد. فضای بازار کازابلانکا به گونه ای است که شما را مجاب خواهد کرد که از پول خود برای خرید زیبایی های بی نظیر این شهر استفاده کنید. زندگی شهری و شلوغی بازار و همهمه کسب و کار، شوق معامله برای خریداران و فروشندگان و فریادهای تبلیغی، جلوه ای از زندگی و شادابی را القا می کنند.
می‌توانید در این بازارها انواع صنایع دستی و سایر محصولات مختص این منطقه از کاسه های سفالی گرفته تا هر آنچه که زیبایی هنر مردمان این شهر را به رخ می کشد خریداری نمایید و با چانه زدن قیمتی مناسب را برای خرید یک اثر هنری ماندگار پرداخت نمایید. محل بازار مرکزی شهر کازابلانکا خیابان “علال بن عبدالله” می باشد.
از جمله جاهای دیگری که می‌توانید از آنها دیدن کنید کلیسای متروکه است. بنای بسیار زیبایی که در سال ۱۹۳۰ ساخته شده است اما به دلایلی متروک مانده است. ساحل محمدیه و ساحل اصیل نیز قسمت‌هایی از سواحل شهر کازابلانکا هستند که خصوصیات بسیار خوبی از بعد آرامش و سکوت کنار دریا را به شما می دهند.

رستوران های کازابلانکا
رستوران های شهر کازابلانکا دارای سبک آشپزی و کیفیتی مثال زدنی هستند. رستوران های فرانسوی طعم غذاهای پاریسی را برای شما فراهم می کنند و یا در رستوران “لوبودگا” موسیقی زنده به همراه غذاهای اسپانیایی را تجربه نمایید. اگر عاشق غذاهای دریایی هستید کازابلانکا شهر مورد علاقه شما خواهد بود چراکه رستوران های این شهر به غذاهای دریایی بسیار اهمیت می‌دهند و منوهای آنها سرشار از تنوع غذاهای دریایی است. انواع اسپاگتی ماهی و خوراک های خوش طعم را میتوانید در آن ها تجربه کنید.

پارک ملی اتوشا که در اطراف دشت‌ های نمکی اتوشا واقع شده است، پس از پارک ملی نامیب ناکلافت، دومین منطقه ی بزرگ حافظت شده مخصوص حیوانات در کشور نامیبیا به شمار می رود. به طور معمول این دشت خشک بوده و تنها در طول فصل تابستان چاله‌ های متعدد آب در این منطقه به چشم می خورد و این نوع آب هوا مناسب رشد جلبک آبی و سبز رنگی می باشد که هزاران فلامینگو را به این ناحیه جذب می کند. در اطراف چاله های آب می توانید گله ی حیواناتی مانند گورخر ها، حیوانات وحشی و بز های کوهی را تماشا کنید. در پارک ملی اتوشا پنج کمپ و استراحتگاه مناسب برای اقامت گردشگران طراحی شده است و همچنین این کمپ ها ماشین‌ های اجاره ‌ای کوچک برای کاوش و گردش در اختیار گردشگران قرار می دهند. گردشگرانی که به دنبال هیجان و ماجراجویی می باشند بهتر است که فرصت بازدید و تجربه ی حیات وحش را در این پارک ملی از دست ندهند. لحظات خوش و خاطره انگیزی در انتظار ماجراجویان می باشد.

– شبکه ی کاملا پیچیده 4500 ساله ای از پلکان ها در معدن سنگ هاتناب در صحرای شرقی که ممکن است کمک کند تا به سوالات همیشگی درباره اینکه مصریان باستان چگونه اهرام می ساختند، پاسخ داده شود.
– تکه ی از پنیر گوسفند و بز 3200 ساله در سقاره که اولین مدرک بدست آمده است که ثابت می کند، پنیر بخشی از رژیم غذایی مصریان باستان بوده است.
– قدیمی ترین تاتوی جهان (یک گاو نر، یک گوسفند و یک طرح S شکل) بر روی دو مومیایی زن و مرد 5000 ساله در مقبره نایل ولی، بین اقصر و اسوان.
– یک مومیایی زن که خوب باقی مانده است و حدود 1000 مجسمه اوشابتی که به عنوان نمادی از خدمتکارانی بودند که احتمالا به متوفی در زندگی بعد از مرگش، ملحق شوند. این مومیایی در مقبره سلسله هفدهم در نزدیکی دره پادشاهان کشف شده است.

در ضمن، ساخت موزه بزرگ مصریان که مدت زمان زیادی معطل مانده بود، رو به اتمام است. بزرگترین موزه جهان که در اصل قرار بود در سال 2018 افتتاح شود، به یک تمدن اختصاص دارد و حالا به جای اینکه گالری های مختلف به مرور در اینجا استقرار پیدا کنند (براساس برنامه ی اصلی)، این موزه در حال آماده سازی خود برای یک افتتاحیه بزرگ در اواسط 2020 است.
این موزه در نزدیکی اهرام جیزه در حومه پایتخت مصر قرار دارد و قرار است محلی برای نمایش بیش از 100000 شی از جمله تمامی اشیایی که در مقبره توت عنخ آمون پیدا شده اند و بسیاری از آنها قبلا در معرض دید عموم نبوده اند.

تا زمانیکه موزه جدید افتتاح شود و همه ی آثار به جیزه منتقل شوند، موزه قدیمی مصریان که مشرف به میدان التحریر است و در مرکز شهر قاهره قرار دارد، بهترین مجموعه آثار مصریان باستان در دنیا را به نمایش می گذارد.

اهرام جیزه

هیچ چیزی روی زمین شبیه این سه هرم جیزه نیست، بزرگ، بد و برجسته. این سازه ها که حدفاصل صحرای ساهارا و حوزه شهری قاهره واقع شده اند، 4500 سال پیش به عنوان مقبره های سه فرعون قدیمی ساخته شدند. بزرگترین آنها، هرم بزرگ خیفه، از 2.3 میلیون قطعه سنگ با وزن تقریبی 5.75 میلیون تن ساخته شده است (16 برابر بیشتر از ساختمان امپایر استیت).

ابولهول که در پایین اهرام به حالت تعظیم قرار گرفته است، قدیمی ترین مجسمه ی یادبود شناخته شده در کل مصر است که از سنگ های آهکی فلات جیزه در قرن 26 قبل از میلاد ساخته شده است.

هرم پلکانی سقاره

این هرم در فاصله 20 مایلی جنوب قاهره در روستای نیل قرار گرفته است، این سازه ی آجر گل، الگویی اولیه برای ساخت سایر اهرام مصر باستان بود.

دره پادشاهان
فرعون های سلسله جدید مصر، با ادامه سنت مومیایی کردن، در مقبره هایی مخفی در دره ی بیابانی به شدت داغ و در آنسوی کرانه ی غبی رود نیل به خاک سپرده می شدند. تا الان 63 مقبره در اینجا کشف شده است که جدیدترین آنها در سال 2005 کشف شده است. در حالیکه دزدان مقبره بیشتر گنجینه های زیر زمینی را مدتها پیش به تاراج برده اند، دیوارها تکه های بی ارزشی از هنر هستند که با صحنه های نقاشی شده ی روشنی از الهه ها و زندگی باستانی و همچنین، خط هیروگلیف تزئین شده اند .

گردشگری در حال عکاسی از مجسمه رامسس دوم در ورودی معبد کرنک
بزرگترین معبد باستانی مصر در آنسوی رود نیل و دره پادشاهان ساخته شده است. این معبد که هزاران سال پیش ساخته شده، چندین جاذبه سنگی در خود جای داده است، از جمله تالار هایپوستل با ستون های نیلوفری عظیمش و یک خیابان بلند از ابوالهول ها.

معبد اقصر که در طول رود نیل و در وسط شهری به همین نام واقع شده است، نسخه مینیاتوری کرنک است، با مجسمه های عظیم الجثه و ستون های نیلوفری بلند.

کرانه ی غربی اقصر پر از معابد سردخانه ای فرعون های باستان است اما هیچ کدام به بزرگی معبدی که مختص ملکه حتشسپوت نیستند. طراحی این معبد خارق العاده است (کاملا متفاوت از سایر بناهای اقصر). یک پلکان طولانی به سه ردیف ستون سنگی می رسد که در زیر یک صخره آهکی سربه فلک کشیده قرار گرفته اند.

این معابد که برای هزاران سال زیر شن ها پنهان شده بودند و سپس با جابجا شدن در یک پروژه جابجایی سرنوشت ساز در دهه 1960 از طغیان آب دریاچه ناصر نجات پیدا کردند، زمانی مرز جنوبی مصر باستان را تعیین می کردند.

اسکندر کبیر از صحرای بزرگ در سال 331 قبل میلاد عبور کرد تا پیشگویی را ببیند که او را وارث حقیقی تاج فرعون نامیده بود.

تل عمارنه که در 320 کبلومتری جنوب قاهره در روستای نیل واقع است، معرب اختاتن (پایتخت کوتاه مدت مصر در قرن 14 قبل میلاد) است.

طرفداران شعر حتما این سر سرنگون شده ی بزرگ را که در کنار این معبد متعلق به قرن 13 قبل میلاد است را همانگونه که در سونت مشهور اوزیماندیاس سروده پرسلی بیش شلی آورده شده به یاد خواهند آورد.
این مجسمه عظیم که در آنسوی رود نیل در برابر اقصر واقع شده است، معبد سردخانه ای رامسس بزرگ، همان حاکمی که دستور ساخت معبد ابو سمبل را نیز داد، بوده است. این مجموعه علاوه بر اوزیماندیاس سرنگون شده، مجسمه های عظیم دیگری از الهه ها و مرد دیگری که احتمالا بزرگترین فرعون مصر باستان بوده است را در خود جای داده است.

هرم می دوم، تقریبا در 100 کیلومتری جنوب شهر قاهره قرار دارد و این هرم همچون هرم منكورع در مجموعه اهرام جیزه دارای ارتفاع بسیار زیادی می باشد. هرم می دوم در طول سومین سلسله ی مصر ساخته شده است و قدمت بیشتری نسبت به اهرام جیزه دارد. این هرم برای فرعون هونی ساخته شده بود. هونی، واپسین فرعون در سلسله ی سوم مصر باستان به شمار می رفت. با تفاوت هایی که در ساخت اهرام دیده می شود می توان نتیجه گرفت که در آن تاریخ ساخت و طراحی اهرام به یک دانش علمی تبدیل نشده بود، و هرم می دوم در اصل به صورت هرم پلکانی بنا شده بود و در این سازه تراس هایی قرار داشت تا مراحل ساخت هرم را آسان تر نماید. در لایه ی بیرونی به جای سنگ، شن بکار رفته که موجب شده این هرم معروف در طول زمان فرو بپاشد.

هنگامی که از اهرام جیزه بحث می شود اغلب به سه ساختار متفاوت و معروف هرم خوفو، هرم خَفرِع و هرم منکورع اشاره می شود. در میان این سه هرم، هرم منکورع کوچک ترین می باشد با این وجود این هرم جایگاه بسیار مهمی در میان اهرام جیزه دارد و بهتر است که در طول سفر از آن بازدید کنید. هرم منکورع 2510 سال پیش از میلاد مسیح برای سلسله ی فراعنه منکورع ساخته شده است و 65 متر ارتفاع دارد. این هرم تقریبا به اندازه ی نصف دیگر اهرام محوطه ارتفاع دارد. گرانیت قرمز رنگ در ساخت قسمت های پایینی هرم منکورع بکار رفته است و در قسمت های بالای هرم از سنگ آهک استفاده شده است. قسمت هایی از گرانیت بکار رفته در هرم تراشیده نشده است، بر همین اساس باستان شناسان و تاریخ شناس ها معتقدند که ساخت هرم به پایان نرسیده است. امروزه با تماشای هرم منکورع متوجه می شویم که یک ردیف عمودی از سنگ های هرم در گوشه ای برداشته شده اند. برخی بر این باورند که در قرن 12 میلادی پسر صلاح الدین تلاش داشت که این هرم را نابود کند. ویران کردن هرم زمان و هزینه ی زیادی در برداشت به همین خاطر از تصمیم نابودی هرم صرف نظر کردند. این سنگ های نابود شده در یک ردیف هرم نشان دهنده ماندگاری و بقای هرم بوده و تاکید بر اهمیت حفاظت از این نوع ساختار ها دارد.

هرم پلکانی جوزر در محوطه هرم های سقاره در 25 کیلومتری جنوب شهر قاهره واقع شده است، در این محوطه مجموعه ی زیادی از اولین اهرام تاریخ مصر باستان، ساخته شده اند. یکی از مهم ترین اهرام این محوطه هرم پلکانی می باشد که جوزر نام دارد، این هرم قدیمی ترین ساختار سنگی جهان به شمار می رود و برای مصرشناسان، باستان شناسان و معماران اهمیت بسیار زیادی دارد. این هرم پلکانی در سلسله ی پادشاهی سوم مصر باستان توسط ایمهوتپ، وزیر فرعون جوزر، ساخته شده است و در حدود 27 قرن قبل از میلاد مسیح بنا شده است. در مقایسه با دیگر اهرام مصری هرم پلکانی جوزر ظاهری متفاوت دارد. گوشه های هرم هموار و صاف نبوده و دارای شیب زیادی است. هر یک از سطوح یا تراس هرم بر فراز دیگری بنا شده است. از لحاظ فنی هرم از شش (آرامگاه) تشکیل شده است که بر روی هم قرار گرفته اند و هر یک نسبت به دیگری اندازه های کوچکتری دارد. کل مجموعه ی هرم جوزر توسط دیواری از جنس سنگ آهک احاطه شده است و 14 درب ورودی در این دیوار ها ساخته شده بود. هرم دارای یک دروازه ورودی است و شاید دیگر درها تنها جنبه ی زیبایی داشته و یا قصد فریب و جلوگیری از ورود افراد به درون محوطه را داشته اند. از دیگر ویژگی های مهم هرم وجود خندقی بزرگ بود که مجموعه هرم را احاطه کرده بود و همچنین پایه های سنگی تزئین شده در ستون های راهرو که برای شبیه سازی به نی حکاکی شده بودند.

هرم سرخ، به نام هرم شمالی نیز شناخته می ‌شود و در محوطه ی هرم های دهشور قرار دارد. به دلیل رنگ قرمز آجر های دیواره بیرونی، این هرم به نام هرم سرخ نامیده شده است. پس از هرم بزرگ خوفو در جیزه، هرم سرخ بزرگ ترین پایه نسبت به دیگر اهرام مصر را دارد. گوشه های هرم دارای سراشیبی، با زاویه ی 43 درجه و کوتاه تر از 104 متر می باشد. امروزه هرم سرخ سومین هرم بزرگ مصر و چهارمین هرم بلند مصر باستان محسوب می شود. این هرم اولین هرمی بود که با گوشه های هموار به طور موفقیت آمیز در مصر ساخته شد و از طرح های اهرام جیزه الهام گرفته بود. هرم سرخ دومین هرم (یا احتمالا سومین هرم) بود که به دستور فرعون سنفرو در 2575- 2551 سال قبل از میلاد مسیح، و تقریبا بین 22 یا 39 سالگی حکومت فرعون بنا شد. بر اساس سنگ نوشته ها و کتیبه هایی بر روی سنگ های سیاه مشخص شده که ساخت این هرم تقریبا 17 سال طول کشیده است. ارتفاع هرم 105 متر بوده و دارای سه تالار می باشد. همانند دیگر اهرام مصر، درب ورودی هرم در قسمت شمالی واقع شده است. در ورودی هرم راهرویی به طول 60 متر وجود دارد. در قسمت زیرین قسمت ورودی راهرو کوچکی قرار دارد که به تالار اول وصل می شود. ارتفاع تالار در حدود 12 متر می باشد. در قسمت جنوبی اولین تالار راهروی دیگری وجود دارد که به تالار دوم وصل می شود، اندازه ی این دو تالار تقریبا یکسان است. بر خلاف دیگر تالار های اهرام مصری، تالار دوم دقیقا در زیر راس و گنبد هرم سرخ واقع شده است. این دو تالار در سطح زمین قرار دارند. در قسمت جنوبی تالار دوم فضایی وجود دارد اما به دیوار ختم می شود. راه ورود به تالار سوم، راه پله های چوبی با سبکی مدرن می باشد. این تالار نسبت به دو تالار دیگر در ارتفاع بالاتری قرار داشته و توسط معماران فریماسونری ساخته شده است. تالار سوم 15 متر ارتفاع دارد و مکان اصلی دفن به شمار می رود. فرعون خوفو پسر فرعون سنفرو، پدرش را در این مکان دفن نمود. اثر باقیمانده ای در هرم وجود ندارد. سنگ کمیاب بالای دیوار کشف و بازسازی شد و امروزه در اختیار بازدید عموم قرار دارد. اینکه این سنگ کاربردی داشته یا نه، مشخص نیست و زاویه ی شیب آن با شیب هرم سرخ تفاوت دارد. بقایایی از معبد مردگان در قسمت شرق هرم به چشم می خورد.

هرم خوفو در بین عجایب هفتگانه جهان باستان تنها اثر قدیمی و بازمانده است. همچنین هرم خوفو بزرگ ترین هرم کشور مصر بوده و در محوطه ی اهرام جیزه واقع شده است. این ساختار عظیم و باشکوه به نام های زیادی شناخته می شود که از جمله می توان به هرم بزرگ جیزه یا هرم خئوپس اشاره کرد. تاریخ شناس ها معتقدند که قدمت این هرم به 2560 سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد و اتمام سازه تقریبا بین 10 تا 20 سال به طول انجامیده است. بر اساس نام فرعون خوفو این هرم نامگذاری شده و هرم خوفو جایگاه مقبره ی فرعون خوفو می باشد، این فرعون از سلسله ی چهارم مصر بوده است. گفته می شود که همیونو، وزیر ارشد دربار خوفو، معمار هرم بزرگ جیزه بوده است. بیش از دو میلیون قطعه سنگ در ساختار هرم بکار رفته است که می بایستی از معادن سنگ محلی جابجا می شد، و مواد اصلی و تشکیل دهنده ی ساختار شامل سنگ آهک، گرانیت و ملات برای پوشاندن می باشد. امروزه هرم بزرگ خوفو 139 متر ارتفاع دارد و شاید این هرم ارتفاع بیشتری داشته که تحت فرسایش قرار گرفته و از ارتفاع آن کاسته شده باشد. گردشگران می توانند هنگام بازدید از هرم خوفو از محوطه ی درونی آن نیز دیدن کنند اما می بایستی توجه کنند که روزانه تنها 300 بلیت برای گردشگران وجود دارد و در صورت خوش شانس بودن و خرید بلیت می توانید به داخل هرم وارد شوید که در قسمت شمالی 15 متر بالاتر از سطح زمین قرار دارد. با حرکت در تونلی که به سمت بالا پیش می رود، می توانید فضای داخلی تعدادی از تالار ها را که هرم از آنها تشکیل شده را تماشا کنید. فرصت بازدید از تالار ملکه، تالار پادشاه و گالری بزرگ را از دست ندهید. در این هرم پنج تالار برجسته ی دیگری نیز وجود دارد که هدف از ساخت آنها محافظت از تالار پادشاه در برابر سقوط یا تغییرات در طول زمان بوده است. با قدم زدن درون هرم به خاطر بسپارید که محتویات درون هرم و بسیاری از آثار و هنرهای دستی تاریخی، پس از مرگ خوفو، قرن ها پیش ربوده شده است و موارد باقیمانده از دوران قدیم همگی به موزه ها انتقال یافته اند تا در محیطی امن از آنها محافظت کنند.

ایالت الی سنت ماری در قسمت ساحل شرقی ماداگاسکار واقع شده است. خلیج های حفاظت شده و نهر های این جزیره در طول قرن 17 و 18 میلادی مسیر ورود دزدان دریایی به سوی الی سنت ماری بوده اند و امروزه گردشگران می توانند کشتی های غرق شده دزدان دریایی را در آب های کم عمق خلیج بایدِس فوربانز تماشا کنند. امروزه جزیره کوچک الی سنت ماری یکی از محبوب ترین و زیبا ترین جاذبه های توریستی کشور ماداگاسکار به شمار می رود. آب های زلال و آرام خلیج های جزیره ناحیه ای مناسب برای فعالیت های مختلفی مانند کایاک سواری و غواصی می باشد. گفتنی است که نهنگ های گوژپشت در طول فصل تابستان و اوایل پاییز به این ناحیه ی بکر مهاجرت می کنند. گردشگران می توانند از تماشای این حیوانات غول پیکر دریایی لذت ببرند و دوستداران طبیعت با کاوش و گردش در طبیعت خاص و بی مانند این جزیره تجربه ای به یاد ماندنی را رقم خواهند زد.

پارک ملی بویندی در جنوب غربی اوگاندا و در محل تلاقی دشت‌ ها و جنگل ‌های کوهستانی قرار گرفته است و گونه‌ های بیشمار در معرض انقراض را در خود جای داده است. در صورتی که می خواهید حیات وحش نادر و کمیاب زمین را تماشا کنید، پس بهتر است بازدید از پارک ملی بویندی در کشور اوگاندا را به برنامه ی سفر ماجراجویانه و پرهیجان آفریقایی اضافه کنید. جهت بازدید از این منطقه می بایستی از ماموران حیات وحش اوگاندا مجوز دریافت کنید. گردشگران می توانند در مرکز مناطق بوهوما تا نکورینگو به کوهنوردی بپردازند یا در دریاچه های با عظمت و زیبای این پارک ملی لحظات خوشی را با کایاک سواری سپری کنند. تورهای بازدید از گوریل‌ ها یکی از مهم ‌ترین جاذبه‌ های گردشگری اوگاندا به شمار می رود. پارک بویندی کیلومتر ها داخل کوه های جنگلی واقع شده است و به همین خاطر پارک غیرقابل نفوذ نامیده می شود. پارک ملی غیر قابل نفوذ بویندی یکی از بهترین مکان ها در جهان به شمار می رود که می توانید زندگی گوریل های کوهستانی را در زیستگاه طبیعی آنها مشاهده کنید و شاهد حیات دیگر حیوانات از جمله شامپانزه و میمون کولوبوس باشید. گفتنی است که این طبیعت بکر در فهرست جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. پارک بویندی به دلیل داشتن گونه های مختلفی از درختان نادر نیز شهرت دارد. در سفر به کشور اوگاندا بازدید از دیگر جاذبه های توریستی و آشنایی با فرهنگ مردمان بومی را فراموش نکنید. بدون شک در قاره ی پهناور آفریقا لحظات خوشی را در دل طبیعت سپری خواهید کرد.

معرفی جاذبه های گردشگری روستای لسدی
روستای توریستی لسدی در نزدیکی ژوهانسبورگ و در آفریقای جنوبی واقع شده است. لسدی که در زبان بومی به معنی نور می باشد، در سال 1995 به عنوان جاذبه ی توریستی معرفی شده است. این روستا امروزه دارای پنج قبیله ی سنتی است که همگی به نوعی متفاوت فرهنگ آفریقای جنوبی را منعکس می نمایند. این پنج قبیله به نام های پدی، زولو، خوزه، بسوتو و نیدبلی هستند. نوع معماری خانه ها، سبک لباس، طرز صحبت و حتی صدا و لهجه نیز در این قبایل متفاوت می باشد.

آهنگ ها، جشن ها و پایکوبی های سنتی در این قبایل، زیبا و فراموش نشدنی است و می توان آن را از جاذبه های لسدی معرفی نمود. خانواده های قبایل مذکور به طور دائم در این روستا زندگی می کنند و به بهترین شکل از گردشگران استقبال می نمایند. به طوری که با آواز و پایکوبی سنتی خود به استقبال آنها می روند، و همزمان گروه های موسیقی این دهکده نیز نواختن را آغاز می نمایند. در همچنین در این منطقه مناظر رنگی رویایی که بازتابی از روستاهای آفریقای جنوبی است، و نیز تفاوت چشمگیر پنج قبیله ی موجود در این روستا را می توان از دیگر جاذبه های لسدی معرفی نمود.

غذای اصلی و سنتی این منطقه نیز از دیگر جاذبه های مورد نظر گردشگران می باشد. این غذای خوش طعم از پوره ی ذرت و لوبیای پخته تهیه می شود. این غذا که به خورشت سنتی معروف شده است، «potjekiekos » نام دارد. غذای مذکور را در دیگ های سیاه طبخ می نمایند. از دیگر غذاهای این روستای توریستی می توان به کباب دنده، استیک یا جوجه، سوسیس گوشت، گوشت کروکودیل، گوزن آفریقایی و گراز اشاره نمود.

قابل ذکر است که آنچه در این روستای توریستی نظر گردشگران را به خود معطوف داشته است، نمایش ها و جشن های شبانه که با رقص و آواز سنتی صورت می گیرد، می باشد. جشن های برگزار شده در روستای توریستی لسدی در خصوص سنت های مختلف و جذاب آفریقایی می باشند. از سوغات های منطقه ی مذکور نیز که بسیار مورد توجه گردشگران است، می توان به انواع صنایع دستی نظیر بافتنی ها و دست ساخته های چوبی ، شاخ، عاج حیوانات و پوست اشاره نمود.

پارک ملی نامیب ناکلافت توسط آلمانی ها ساخته شد تا سپری در برابر تجاوز انگلیسی ها باشد. این پارک ملی در طول سال ها گسترش پیدا کرد و به بزرگ ترین منطقه ی محافظت شده و پارک ملی کشور نامیبیا تبدیل شد. در میان مرز های تحت حفاظت پارک، چشم انداز ها و مناظر بی نظیری خواهید یافت. مکان های باستان شناسی موجود در این پارک از اهمیت زیادی برخوردار بوده و قدمت این یافته ها به حدود 200 هزار سال قبل باز می گردد. وفور حیات وحش و مناظر بکر نظر هر بازدید کننده ای را جذب و شیفته خود می کند. تنوع موجود در این ناحیه افراد مختلف با هر سلیقه ای را راضی می کند. تپه‌ های شنی که در سراسر سرزمین نامیبیا از شهرت خاصی برخوردار می باشند را می توانید در ناحیه ی معروف سسوس ولی (Sossusvlei) مشاهده کنید. در زیر آسمان آبی رنگ، تپه های شنی زیبا و سرخ رنگ مانند پس زمینه ای تماشایی در کنار درختان سیاه خشکیده و سوخته به چشم می خورند. تصویر کنتراست بین رنگ های موجود در دل طبیعت نظر هر توریستی را به سوی خود جذب می کند. بازدید از این چشم انداز های طبیعی نامیبیا را بهتر است که از دست ندهید.

پارک ملی اتوشا یکی دیگر از جاذبه های توریستی در کشور نامیبیا می باشد و محبوبیت زیادی در بین گردشگران دارد. پارک ملی اتوشا بهترین و برترین پارک ملی نامیبیا نیز محسوب می شود. تنوع زیستی و حیات وحش موجود در این پارک گردشگران را تحت تاثیر قرار می دهد. هنگام بازدید از این حیات وحش فرصت های مناسبی برای تماشای موجودات کمیابی مانند کرگدن های سیاه در حال انقراض و همچنین کرگدن های معمولی و سفید رنگ را خواهید داشت. شب هنگام دسته های انبوهی از حیوانات به سوی حفره های آب موجود در ناحیه ی اوکاکوجو حرکت می کنند و این لحظات صحنه های بی نظیر و تماشایی از حضور حیوانات در کنار هم را رقم می زند. فیل ها و شیر ها برای نوشیدن آب وارد این حفره ها می شوند. اتوشا در زبان بومی به معنای مکان سفید با عظمت می باشد و در گذشته بخشی از دریاچه ی بزرگی بود که مدت ها پیش خشک گردید. امروزه سرزمین اتوشا در دشت‌ های نمکی سفید رنگ گسترده شده است. دسته فیل ها و ایمپالا ها یا آهو های سرخ رنگ آفریقایی در میان گرد و غبار دشت می چرخند و شیر ها در امتداد علفزار های گرمسیری استوایی کمین کرده اند. بازدید از اتوشا همراه با هیجان بوده و این سفر لذت بخش از خاطره ها پاک نمی شود.

ساحل زیبا و جذاب کمپس بی تنها ده دقیقه از مرکز کلان شهر کیپ تاون فاصله دارد. این ناحیه ی ساحلی معروف مملو از امکاناتی نظیر مغازه ها، رستوران ها و کلوب های شبانه زیادی می باشد که به گردشگران خدمات ارائه می کنند. شن های سفید ساحلی در کنار تپه ها مکان مناسبی برای قدم زدن و تماشای غروب آفتاب می باشد. دوستداران موج سواری که امواج بزرگ را ترجیح می دهند، همواره این ساحل را انتخاب می کنند، همچنین گردشگران زیادی پیاده روی در مسیر های ساحلی را دوست دارند و از قدم زدن در این ساحل لذت می برند. ساحل کمپس بی، مکان مناسبی برای گذراندن اوقات فراغت و تعطیلات به دور از هیاهوی زندگی شهری می باشد. گردشگران با سفر به این شهر بزرگ و مهم می توانند با فرهنگ و سنت های مردم محلی آشنا شوند و از چشیدن طعم غذا های محلی لذت ببرند. مردم برای صرف شام در کنار شن های سفید ساحلی دور هم جمع می شوند و در رستوران های ساحلی انواع غذا های معروف و نوشیدنی های محلی را میل می کنند، از خوردن ماهی های تازه لذت می برند و غروب آفتاب رنگارنگ و زیبا را تماشا می کنند.

با وجود تعداد زیاد معروف ترین پارک های ملی آفریقای جنوبی، پارک Kruger به تنهایی برای جذب گردشگران بین المللی به این کشور کافی است. این منطقه حفاظت شده، منزلگاه بسیاری از حیوانات است و در واقع بهترین مکان در آفریقا برای دیدن حیوانات بزرگ است. علاوه بر پنج مورد از حیوانات بزرگ، بیش از 150 نوع حیوان بزرگ دیگر مانند گوره خرها و آهوهای آفریقایی وجود دارند که در دشت ها پرسه می زنند و به قطع یقین بازدیدکنندگان تجربه ای فراموش نشدنی را با دیدن گستره متنوعی از حیوانات زیبا خواهند داشت. در این پارک سفری ها واقعا خاطره ساز هستند و نوارهای روی بدن گوره خرها و یا یال شیر برای همیشه در ذهن شما حک خواهند شد. این پارک ملی در واقع باعث غرور در بین پارک های ملی آفریقای جنوبی است و زیبایی باور نکردنی و حیات وحش حیرت انگیز در معرض نمایش است.

ساحل زیبای لاس کیواس تنها شش کیلومتر از جنوب شهر قدیمی و برج و بارو دار آسیلا فاصله دارد. این ساحل در پایین صخره های گرد و خاکی که از ساحل محافظت می کنند، قرار گرفته است. عبور از میان مسیر های پر شیب و خاکی از سمت جاده به سوی ساحل راحت نیست اما روش های دیگری نیز برای رسیدن به این ساحل بکر وجود دارد. گردشگران می توانند از مسیر های دیگر استفاده کنند و سوار بر اسب یا درشکه شده و به سوی ساحل درخشان لاس کیواس پیش روند.

ساحل مارتيل کشور مراکش در سمت دریای مدیترانه واقع شده است و مکان محبوبی برای گذراندن اوقات تعطیلات در مراکش به شمار می رود. این ساحل در کنار شهر کوچک اما جذاب ساحلی واقع شده است، افراد زیادی برای داشتن لحظاتی آرام در آب و هوای گرم تابستان خود را به این ساحل می رسانند. کوهستان های سبز روشن ساحل کنار دریا را در آغوش گرفته و احاطه کرده اند و گردشگاه ساحلی مکان مناسبی برای آهسته قدم زدن و آرامش در امتداد ساحل به شمار می رود. در کنار کافه های ساحلی لحظاتی توقف کنید و یک قهوه ی یخ دار میل کنید و برخورد امواج آبی با شن های سفید و شیری ساحل را نظاره کنید.

ساحل دراگون در منطقه ی پر مناقشه ی صحرای غربی در شبه جزیره داخله واقع شده است. این ساحل در امتداد اقیانوس اطلس و در مجاور ساحل آفریقایی قرار داشته و دارای آب های فیروزه ای و شفاف و شن های سفید درخشان می باشد. گردشگرانی که عاشق هیجان و ورزش های آبی می باشند همچنین علاقه مندان به طبیعت، بهتر است که ساحل زیبای دراگون را جزیره ای کوچک در میان تالاب های مرجانی است را انتخاب نمایند.

گردشگرانی که به دنبال طبیعت بکر و تغییر نیافته می باشند بهتر است به سوی ساحل سيدی كاوكی سفر کنند، در این ساحل آرامش در کنار شیوه ی سنتی زندگی ترکیب شده است. ساحل سيدی كاوكی، ساحلی دست نخورده و جنگلی باقی مانده است، تپه های شنی و گیاهان در کنار دریا چهره ای دنج و آرام به ناحیه بخشیده اند. در این ساحل بر خلاف ساحل نزدیک صویرا، از وزش باد های تند خبری نیست و آرامش عمیقی ساحل را فرا گرفته است. این یکی از سواحل پنهان و خاص مراکش است که مناظر خوش روستایی و دورافتاده بودن ساحل بر جذابیت و افسون آن می افزاید.

ساحل العین دیاب در شهر کازابلانکا یکی از محبوب ترین مقصد های گردشگری مراکش به شمار می رود. اغلب ثروتمندان شهر برای داشتن لحظاتی آرام و به دور از هیجان زندگی شهری، اوقاتی را در ساحل معروف العین دیاب سپری می کنند. گستره ی این ساحل شنی در بین دو صخره قرار گرفته است و پاتوق معروف نوجوانان و خانواده ها در گذراندن تعطیلات آخر هفته محسوب می شود. در طول تابستان استخر های شنا و مدارس موج سواری در کنار ساحل، همگی مملو از افرادی می باشند که برای داشتن خاطراتی خوش و لحظاتی خنک در زیر نور آفتاب سوزان به این ساحل سفر کرده اند.

ساحل زیبای آگادیر در میان جوش و خروش طبیعت اقیانوس اطلس و کوهپایه با شکوه کوهستان اطلس واقع شده است.این ساحل پر از هیجان بخشی از شهر شلوغ بربر به شمار می رود. ساحل زیبای آگادیر غرق در نور آفتاب بوده و امواج تپه های شنی خشکی صحرای بزرگ آفریقا را به سوی دریای آرام گسترده است.

روزگاری مسیر گردشگری هیپی، در دهه ی 1960 میلادی از شهر باستانی و تاریخی صویرا عبور می کرد و در طول مسیر توقف گاه های زیاد و معروفی وجود داشت که گردشگران با توقف از فضای طبیعت اطراف لذت می بردند و با فرهنگ منطقه آشنا می شدند. امروزه شهر صویرا رشد کرده و به یک شهر مهم و قدرتمند بندری تبدیل شده است، و با ساحل زیبا و شیک گردشگران بیشماری را از سراسر جهان به سوی خود جذب می کند، با وجود رشد و توسعه این ناحیه ریشه های محکم سنتی را حفظ کرده است. با سفر به صویرا می توانید با فرهنگ مردم مراکش آشنا شوید و علاوه بر سواحل بکر به بازدید از بنا های تاریخی و باستانی شهر نیز بپردازید.

دهکده ی کوچک و سنتی ماهیگیری تاغازوت در شمال شهر آگادیر واقع شده است. صنعت توریسم در این منطقه رو به رشد می باشد، و دولت مراکش سعی دارد این دهکده را به یک تفرجگاه ساحلی تبدیل کند، تا به امروز، کوهنوردان و موج سواران بیشترین گردشگران این ناحیه بوده اند. این ساحل زیبا در حقیقت بهشتی برای موج سواران به شمار رفته و مانند مغناطیس گردشگرانی که دوست دارند تابستان را سوار بر امواج سپری کنند، به سوی خود جذب می کند.

ساحل ولیدیه در غرب کشور مراکش واقع شده است و مکان محبوبی برای گذراندن تعطیلات آخر هفته به شمار می رود، هر چند توریست های بین المللی آشنایی زیادی با این ناحیه ندارند. تالاب ولیدیه دهکده ای جذاب است که سواحل رنگارنگی دارد. این دهکده چند ساعت از شهر مراکش فاصله دارد، خط ساحلی بکر و طبیعی ولیدیه به کمک تالاب آبی رنگ نرم شده است و از ناهمواری های ایجاد شده توسط تکه صخره های قرمز رنگ اقیانوس اطلس در امان مانده است.

ساحل لژزیرا چشم اندازی نمادین و معروف دارد و ساختار های صخره ای طبیعی این ساحل توانسته در گوشه کنار دنیا محبوبیت زیادی به دست آورد. در میان صخره ها دو گنبد از جنس ماسه سنگ شکل گرفته است و این زیبایی طبیعی موجب شده این ساحل نسبت به دیگر سواحل شهرت زیادی به دست آورد. بزرگ ترین گنبد طبیعی موجود در دل صخره که در طول هزاران سال با فرسایش روبرو بود، متاسفانه در سال 2016 ریزش کرد. گنبد کوچک تر تاکنون سالم باقی مانده و از مناظر اصلی ساحل به شمار می رود. این گنبد کوچک پس زمینه عکس های سلفی گردشگران زیادی در طول غروب آفتاب بوده است.
ساحل لژزیرا مکان خاصی در شکل گیری صخره های عجیب، محسوب می شود و به داشتن غروب های طلایی در کنار منظره آسمان و ردیفی از صخره های سرخ رنگ شهرت دارد. آب و هوای ساحل توفانی بوده و فرصت مناسبی برای دوستداران پاراگلایدر و موج سواری فراهم آورده است. همچنین گردشگرانی که دوست دارند لحظات رمانتیک و متفاوت غروب آفتاب را در کنار ساحل تجربه کنند، فرصت بی نظیری در این ساحل به دست می آورند. بدون شک با سفر به طبیعت زیبای سواحل مراکش لحظات فراموش نشدنی و زیبایی را تجربه خواهید کرد.

آژانس بوش کمپ
مکان: زامبیا
این آژانس در جنوب پارک ملی لانگورا در زامبیا، امکان دسترسی بی نظیر گردشگران به حیات وحش از جمله شیرها، ببرها، زرافه ها و تعداد بیشماری از فیل ها را فراهم می سازد. گردشگران می توانند در لوژ اصلی آژانس و یا کمپ های دایر شده در سرتاسر پارک اقامت داشته باشند. هیچ یک از این اقامتگاه ها به وای فای یا تلویزیون دسترسی ندارند و این یعنی دور بودن کامل از شبکه های ارتباطی که خود به معنای واقعی یک هدیه است.
در کنار همه این موارد، گردشگران از اینکه پولهایشان صرف حفاظت از حیات وحش و جامعه اطراف آن خواهد شد، احساس خوبی خواهند داشت. بوش کمپ برنامه تغذیه ای دارد که بر طبق آن در دو مدرسه محلی هر روز یک وعده غذا به دانش آموزان داده می شود و نیز حامی مالی صدها دانش آموز نیز می باشند. آنها پیش قدم برنامه دیگری تحت عنوان ” تعهد نسبت به آب تمیز” نیز شدند و چندین چاه بزرگ در اطراف روستا احداث کردند تا آب آشامیدنی سالم و رایگان در اختیار روستاییان قرار گیرد.

آژانس تائو سافاری
مکان: تانزانیا، رواندا و زانزیبار

آژانس والدرنس سافاری
مکان: بوتسوانا

آژانس نچرال وورد سافاری
مکان: اسوالبارد

آژانس اند بیاند
مکان: کنیا

مکان: نامیبیا

مراسم Khweta

قیمت گذاشتن روی عروس

تف انداختن برای شکر نعمت

پریدن از روی گاو نر

مرد حجاب می پوشد

زنان خانه های مخصوص خود دارند

زنان نمی توانند برای فوت افراد مسن عزاداری کنند

پسرها توسط دایی هایشان بزرگ می شوند

سنجیدن ثروت از طریق تعداد گاوها

زندگی با حیوانات

بلوک هایی به رنگ زرد آتشین

جمع کننده شکارچی ها

رقابت خواستگارها

پاکسازی کامل

موهایی سرخ در قبیله هیمبا

دختری با موهای پوشانیده با خمیری اخرایی رنگ

زیبایی همیشه طرافدران بسیاری داشته است. اگر سری به این قبیله در نامبیا بزنید خواهید دید که دختران و زنان بالغ این قبیله موهای خودشان را به رنگ سرخ درآورده اند. برای داشتن موهایی سرخ در قبیله هیمبا شما باید هر صبح موهای خودتان را با خمیری سرخ رنگ بپوشانید. برای تهیه این خمیر سرخ از چربی و گل اُخری استفاده می شود.
زنان هیمبا بر این باورند که آن ها با این موهای سرخ بسیار زیباترند. موهای سرخ زنان هیمبا یکی از جذاب ترین رسم های قاره آفریقا است.
آفریقا سرزمین سنت های جذاب و رنگارنگ
رسم و رسومات جالب قاره آفریقا تمامی ندارد. آداب و رسومی که در طی سالیان دراز و در اثر هماهنگی با طبیعت اطراف پدید آمده است. آداب و رسومی که شاید در ابتدا بسیار عجیب و حتی خطرناک به نظر بیاید اما وقتی ریشه های این سنت ها را بررسی می کنید گاه به دلایلی ساده می رسید که برای تان جذاب خواهد بود. اما در نهایت کدام یک از این سنت ها نظر شما را جلب کرده است؟ شما چه نظری در رابطه با حفظ سنت ها دارید؟

گشاد کردن لب ها

جنگل کریندی و بائوباب ها
سفر خود را از سمت غرب و با تماشای حیات وحش شروع کنید و در میان درختان نمادین این جزیره قدم بزنید. با روحیه و شادی در میان جنگل پرسه بزنید، از میان مسیر های جنگلی که هر یک به دیگری شباهت دارد عبور کنید. اندکی صبور باشید تا در میان انبوه درختان بتوانید لمورها را تماشا کنید، لمورها با سرهای خرس عروسکی مانند و چشم های قهوه ای عینکی شکل از میان گودی درختان بیرون می آیند.
چند قدمی که پیش روید حیوانی پشمالو و سفید رنگ به نام شیفاک ورو، مانند هنرمند بندبازی در نوک درختان ظاهر می شود، سر کوچک فرزندش که از بدن ابریشمی و پشمالوی شکم مادر بیرون زده است و بر فراز درختان می چرخند. با ادامه مسیر خانواده لمورهای قرمز رنگ را خواهید یافت که برای بررسی انسان ها، خود را به آنها می رسانند. آخرین بازماندگان جزیره ی دورافتاده در جنگل سنگی کریندی، در خزان خشک جنگل در سواحل غربی ماداگاسکار زیستگاهی برای خود فراهم کرده اند. این زیستگاه از هشت گونه ی متفاوت لمورها محافظت می کند و همچنین موجودی که شکم او با دیدن انسان ها شروع به غر می کند نیز در این زیستگاه زندگی می کند. این جنگل باشکوه یکی از بهترین مکان ها برای بازدید لمورها و گونه نادر و کمیاب فوسا از راسته گربه سانان می باشد.

سه گونه ی کمیاب از حیوانات جزیره، روز را در کمپ مرکز تحقیقاتی زیست محیطی کریندی گذراندند. این حیوانات ژنتیک عجیب و وحشتناکی دارند با ترکیب ژن های سگ و راسو، با خز های خاکستری قهوه، چشم های زرد رنگ و دمی که به اندازه ی بدن شان بزرگ است را می توانید در ظاهر آنها مشاهده کنید. مامی رامپارانی مدیر کمپ مرکزی است که نگران زیستگاه و آینده این موجودات است، کشاورزی و بریدن درختان موجب نابودی این زیستگاه طبیعی می شود و حیواناتی که غذای کافی در طبیعت نمی یابند به سوی کمپ می آیند. مدیر کمپ با نگهبانی مراقب حیوانات بوده و از بازگشت این موجودات به سوی جنگل اطمینان پیدا می کند. از نظر او حفظ منابع طبیعی چالش بزرگی در ماداگاسکار می باشد و تا زمانی که حیوانات جنگل وجود دارند امید برای حمایت از آنها نیز ادامه دارد.
تنه های تنومند و پهن درختان بلند جنگل کریندی در این چالش طبیعت نقش مهمی دارند. این درختان بائوباب نامیده می شوند و مادر جنگل محسوب می شوند، گفتنی است که روزگاری این منطقه مملو از درختان بائوباب بوده است اما با گسترش کشاورزی در طول قرون گذشته از تعداد آنها کاسته شده است و تعدادی در اطراف با فاصله از هم قرار دارند، تنه ی این درختان همچون خانه ضخیم است، سر به فلک کشیده اند و زیبایی را به جزیره ماداگاسکار هدیه بخشیده اند.

تقریبا در 25 مایلی جنوب جنگل کریندی، خیابان بائوباب قرار دارد که یادآور عظمت و شکوه از دست رفته می باشد. سیده دم مه غلیظی این خیابان را فرا می گیرد و 20 درخت بائوباب در امتداد جاده صف کشیده اند با سایه های تیره و مه گرفته را می توانید نظاره کنید، برخی از این درختان بیش از 600 سال قدمت دارند. کشاورزان با داس و تبر بر دست از میان مه غلیظ ظاهر می شوند. در امتداد این خیابان خانه های از گل ساخته شده، بومی ها در بیرون از خانه آتش روشن می کنند، ظروف سیاه شده را روی آتش قرار داده و آماده پختن غذا می شوند. خورشید طلوع می کند و در این لحظات از میزان گرد و غبار مه نیز کاسته می شود. روز شروع شده و ترافیک را در این جاده مشاهده خواهید کرد، جیپ ها و دوچرخه های موتوری از خیابان بائوباب به سوی شهر ساحلی مورونداوا حرکت می کنند. در کنار این درختان غول پیکر قلمه های ضعیفی با عرض یک سانتی متر و یک متر و نیم ارتفاع نیز به چشم می خورند که در کنار این درختان تنومند در حال رشد بوده و نشانه ای از آینده ی درخشان می باشند.
جاده ای به سوی منطقه حفاظت شده سینجی
سفر به ماداگاسکار سرتاسر هیجان و ماجراجویی است و طبیعت رنگارنگ در گذر از جاده ای با دست انداز های زیاد از کریندی به سوی منطقه محافظت شده ی سینجی در سمت شمال در انتظار گردشگران است. از نظر راهنماهای تور محلی، در کنار گوناگونی زیستی و منحصر به فرد جزیره، ماداگاسکار به داشتن جاده های بد نیز شهرت دارد. کمتر از بیست درصد جاده های این جزیره آسفالت شده اند و طی کردن مسیری به سوی جاذبه ی دیگر کار دشواری می باشد. نقشه گوگل مسافت را مشخص می کند و طبق گوگل از کریندی تا جاده ای صد مایلی به سوی روستای بکوپاکا در شمال، سه ساعت طول خواهد کشید. روی نقشه های گوگل حساب نکنید که اشتباهات زیادی دارد. این منطقه محافظت شده با داشتن جغرافیای منحصر به فرد، جنگل های کرنا، حیات وحش پرندگان وحشی و جمعیت انبوه لمورها در لیست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده است. گفتنی است که گذر از این مسیر جنگلی همراه با خانواده لمورها پر از هیجان است.

هنگام عبور از این مسیر جنگلی از گل و لای که شبیه جاده نیست گذر خواهید کرد و صبح زود شاهد رفت و آمد کودکان به مدرسه یا بازی فوتبال در میان گرد و غبار خواهید بود. زنان با دامن های رنگی و روشن در میان دهکده ها قدم می زنند و دسته های ذرت یا هیزم در دستان خود جمع کرده اند، و صورت آنها با خمیری که از درخت تمبر هندی به دست می آید، پوشیده شده است تا از پوست آنها در برابر تابش آفتاب محافظت کند. خانواده ها در کنار رودخانه رخت می شویند، لباس های آنها بر کناره و لبه ساحل یا بر روی گاری چوبی و غیره آویزان است تا خشک شوند.

زیپو که نوعی گاو کوهان دار است برای مردم ماداگاسکار اهمیت زیادی دارد. از این حیوانات برای حمل و نقل و همچنین در زمین کشاورزی استفاده می شود، و نیز در مراسم رسمی یا مراسم تدفین و در امر پزشکی نیز کاربرد دارند. روغن کوهان زیپو قدرت زیادی به انسان می دهد و بومی ها با مالیدن آن به پوست خود قوی می شوند. در میان سفر جاده با رسیدن به رودخانه سیریبیهینا قطع می شود و جیپ ها با احتیاط بر روی قایق هایی از فلز که با طناب بسته شده اند، به آن سوی رودخانه هدایت می شوند.

با کاهش گرمای شدید روز، فعالیت بومی ها در روستاهای نزدیک جاده افزایش می یابد، مرد ها با داس نی ها را کنار می زنند و زن ها با هاون های بزرگ برنج را کوفته و آرد می کنند. کودکان به سوی هر وسیله نقلیه هجوم می آورند و برای تمرین زبان خارجی خود، محترمانه از گردشگران خودکار یا آب نبات درخواست می کنند. عبور از این مسیر و گذر از رودخانه تا رسیدن به روستای بکوپاکا در شمال، تقریبا یازده ساعت طول می کشد.
پارک ملی سینگی دی بماراها
بهتر است چند روزی در ماجراجویی پارک ملی عجیب و متفاوت ماداگاسکار زمان صرف کنید. برای بازدید از این پارک ملی معروف و صعود از صخره های بزرگ می بایستی در بکوپاکا به سوی دفتر اداری بروید و بلیت ورود به پارک ملی سینگی دی بماراها را رزرو نمایید. اکثر توریست هایی که این مسیر طولانی را طی می کنند تمایل دارند از این طبیعت وحش بی نظیر بازدید کنند.
این پارک ملی به دو بخش بزرگ و کوچک تقسیم شده است، و قسمت کوچک تری نیز دورتر از اداره پارک گسترده شده است. راهنمایی تور گردشگران را هدایت می کند و آنها را از میان گذرگاه باریکی عبور می دهد، به گردشگران از قبل تذکر داده می شود که این منطقه بسیار مقدس بوده و قبر های زیادی در آنجا وجود دارد، می بایستی به مرده ها احترام بگذارید. گفتنی است که اجازه بازدید به کودکان داده نمی شود، زیرا مردم محلی معتقدند که در این مکان کودکان ممکن است با روحی روبرو شوند.
گفته می شود که تقریبا 150 میلیون سال پیش سرتاسر ماداگاسکار زیر دریا قرار داشت، با پس رفتن آب سرزمینی فوق العاده زیبا و چشم اندازهایی از دنیای دیگر، غارها و صخره هایی از سنگ آهک، فسیلی هایی از بدن جانوران دریایی منقرض شده ظاهر گشت. قرون گذشته ظاهر جدید و متفاوتی به صخره ها بخشیده است، ساقه های نرم درخت انجیر دور این صخره ها حلقه زده است و تا شکاف سنگ ها به چشم می خورد. کنار صخره ها برکه های کوچک مارماهی و خرچنگ هایی را درون خود پنهان کرده است و تارهای بزرگ عنکبوت از ابریشم طلایی در بین برجستگی های میان صخره ها گسترده شده است.

مجموعه ای از طناب ها، نردبان و پل ها به بازدید کنندگان کمک می کند تا از این مسیر عبور کنند، و به مسیری در پشت صخره ها برسند، و در ارتفاعات بلند از سنگ آهک به تماشای خورشید بنشینند. هدهد ماداگاسکار و عقاب دریایی بر فراز این جنگل خاکستری پرواز می کنند و گونه شیفاک دکن با چهره ای سیاه رنگ و بدنی با خز های سفید در این طبیعت جست و خیز می کند.
تمام این تلاش ها و گذر از بخش کوچک یا پتی پارک ملی، تنها تمرینی برای رویارویی با رویداد مهم عبور از بخش بزرگ جنگل سینگی است، که تقریبا در ده مایلی این پارک قرار دارد. در بخش بزرگ می بایستی لوازم صخره نوردی را آماده کنید و قبل از شروع مسیر کارابینر یا حلقه ی کوچک برای وصل کردن طناب به صخره ها را بررسی کنید. با شروع این مسیر صدای شیفاک ها را که در میان درختان انعکاس دارد را خواهید شنید و از پرواز طوطی های سیاه رنگ بر بالای سرتان حیرت زده خواهید شد.
با ادامه صخره نوردی به زمین پرتگاه مانندی می رسید که دیگر قادر به دیدن قله نخواهید بود. هنگام عبور از صخره ها بهتر است که میخ هایی را به صخره ها چکش کنید و سیم های ضخیمی را بین آنها قرار دهید تا بتوانید حلقه ی طناب را به این سیم ها آویز کنید و خودتان را به بالا بکشانید. این مسیر طولانی است، تقریبا 60 متر به سمت بالا می روید، بارها حلقه ی طناب را به سیم های وصل شده می چسبانید تا بتوانید به مسیر امنی که بتوان بر روی سنگ های آهکی قدم گذاشت، برسید. اگر آهسته و آرام به مسیر ادامه دهید می توانید به راحتی مسیر مقابل خود را ببینید و در نتیجه ترس بر وجودتان غلبه نمی کند. هنگامی که بر فراز صخره ها رسیدید می توانید عظمت و شکوه بخش بزرگ پارک ملی سینگی را تماشا کنید. چشم انداز های زیبایی که تا جنگل گسترده شده است. ادامه باقی مسیر در پارک ملی چندین ساعت دیگر طول خواهد کشید، از میان صخره ها می خزید، از روی پل های طنابی به آرامی گذر کرده، و از غار های وسیعی پایین رفته و درون تونل ها می بایستی سینه خیز به راه خود ادامه دهید تا ادامه هیجان مسیر را تجربه کنید.