بخش بزرگی از ارتقاء صنعت گردشگری مدرن مبتنی بر تحلیل داده های در دسترس، پیرامون مسافران و مشتریان بالقوه می باشد. طبیعتاً داده های خصوصی جمع آوری شده توسط فیس بوك (Facebook) برای بسیاری از شركت ها بسیار جذاب می باشند.
تجزیه و تحلیل های كمبریج، در ITB، به عنوان فراهم آورنده خدمات سری برای صنعت گردشگری، ارائه شده اند كه مشتریان برجسته ای برای آنها از قبل وجود داشته است، مانند یك شركت هواپیمائی فرست كلس (First Class) و بسیاری از هتل های ایران و یا هتل های زنجیره ای دیگر کشورها .
الكساندر تایلر، مدیر بخش داده ای این شركت، توضیح می دهد كه روش های تبلیغاتی قدیمی رو به افول می باشند اما در حال حاضر با شیوه خلق نمایه ها و مشخصات مشتریان (پروفایل) جایگزین شده است، روشی كه امكان تقسیم بندی محصول به بخش های مختلف را بر اساس ترجیحات مسافران فراهم می آورد.

مدیرعامل شركت، الكساندر نیكس است كه در رابطه با كمپین دونالد ترامپ برای تشویق و دستكاری رأی های نامزد جمهوری خواهان با مردم مذاكره كرد. داده های خصوصی مربوط به حدود 50 میلیون نفر دریافتی از فیس بوك بود همان وب سایتی كه اطلاعات لازم از آن جمع آوری شده بود.
تایلر در مورد مشتریان خود صحبت نمی كند، اما این را می پذیرد كه داده های موجود و مورد استفاده شرکت، از مشتریان بدست می آید و دارایی شرکت نمی باشد. “ما هیچ داده ای را كه برای كار مورد نظرمان مورد استفاده قرار می دهیم،‌ تحت مالكیت نداریم. ما یك شركت مشاوره ای هستیم و از داده های بدست آمده از منابع مختلف، استفاده می كنیم”. او به هیچ وجه در مورد داده های بدست آمده از پُست های كاربران در فیس بوك، نظر نمی دهد،‌ اما به استفاده از داده های بدست آمده از منابعی مانند آگزیوما یا اكسپریون (دو شركتی كه در زمینه دستیابی به هویت مشتریان تخصص دارند) اشاره کرده است.

او همچنین بیان می كند كه رمز و راز كار وی، بخصوص در صنعت گردشگری، این است كه آنها مشتریان را مطابق با چیزی كه شبیه آن هستند، به گروه های مختلف دسته بندی می نمایند. زمانیكه گروه های مذكور شناخته شدند، تبلیغات شخصی سازی شده و به همان گروه مخاطبان مخصوص ارائه می گردد و به تمایلات و علاقه مندی های آنان پاسخ داده می شود.

تایلر بر این موضوع اصرار دارد كه شركت او هدفی بیشتر و بالاتر از دیگران را برای خود در نظر گرفته است. “ما با یك برنامه مطالعه مشتری كارمان را آغاز كرده و داده هایی كه از پاسخ مشتریان دریافت نموده بودیم و نیز داده هایی كه از منابع دیگر جمع آوری كردیم را با یكدیگر ادغام نمودیم (داده های مشتریان، دیگر داده های در دسترس از نظر تجاری و یا داده های در دسترس به صورت عمومی) و با این مجموعه بدست آمده، از اطلاعات آن گروه ها استفاده می كنیم. چیزی كه عموم مردم نیاز دارند و خواستارش هستند و انواع پیام هایی كه به آن پاسخ می دهند، همه و همه به منظور خلق یك كمپین ارتباطاتی است.”

در 25 ماه مه سال 2018، پست مدیریتی جدیدی كه به دنبال حفاظت از داده های مشتریان باشد (معروف به GDRR)، به نیروی مدیریتی در اروپا اضافه می شود. تایلر هیچ توجهی به محدودیت های معرفی شده توسط اتحادیه اروپا ندارد. او می گوید: “چیزی كه در صنعت گردشگری ضروریست، این است كه كسب و كارهایی كه داده های خصوصی داشته و از چشم اندازهای متقاطع با هم برخوردارند، مانند وب سایت هایی كه قیمت ها را با هم مقایسه می کنند یا آنهایی كه كار رزرواسیون انجام می دهند مانند سایت ایران هتل آنلاین ، اطلاعات مربوط به كلیك های منجر به خرید را به اشتراك بگذارند.”

بعلاوه، خدمات یا پلتفرم های ارائه شده توسط رسانه مروری گردشگری، بازه وسیعی از رسانه های آنلاین را در بر می گیرد. علاوه بر همه اینها، وب سایت Tourism-Savvy.com، یكی از پورتال هایی كه راه حل های بازاریابی پیچیده ای را با تمركز كامل بر روی صنعت مسافرت و میهمانی به صورت آنلاین ارائه می دهد، هم جزء موارد مذكور است. بطور مشابه، Tourism-Review.com‌ بیش از یك دهه است كه آخرین اخبار این صنعت را جهت به روز نگهداشتن و الهام¬بخشی به متخصصان در سراسر جهان در بر دارد.

واقعیت مجازی در حال رشد و غلبه بر فضای تكنولوژیكی است و سوال اینجاست كه آیا می تواند به طور كامل جایگزین گردشگری گردد؟ سوالات بی پاسخ بسیاری در رابطه با فناوری واقعیت مجازی در اَشكال مختلف وجود دارد، ‌با این حال این شركت معتقد است كه واقعیت مجازی،‌ هرگز جایگزین صنعت گردشگری نخواهد گردید. در عوض، تجارب حاصل از مسافرت را بهبود خواهد داد.
واقعیت مجازی، انواع جدیدی از تجربه ها را امكانپذیر می نماید. شركت سِیبر لَبز نمونه ای از یك تور گردشگری در شهر رمِ دوره امپراطوری روم را بصورت واقعیت مجازی ارائه كرده است. چنین تجارب جدیدی می تواند بسیار مفید واقع شده و زمینه های تاریخی و قدیمی بسیار غنی را فراهم آورد. بعلاوه، تجربه واقعیت مجازی بسیار در دسترس تر بوده و به لحاظ آماده سازی ذهنی برای تجارب جهان واقعی و یا كسب تجربه در فعالیت هایی همانند شیرجه در استخر كوسه ها، بسیار یاری رسان است.
با این حال، مهمترین چیز در جهان فیزیكی و قابل لمس (مهمترین ویژگی جهان واقعی)، اعتبار و صحت آن است. این همان چیزیست كه اهمیت داشته و همزمان با افزایش غلبه واقعیت مجازی بر حوزه گردشگری، ارزش تجارب واقعی هم به همان میزان در حال افزایش است.

بشر به شدت نسبت به امكان كاوش در جهان هستی، هیجان زده است. اساسی ترین و اولیه ترین شكل گردشگری در فضا، رسیدن به ارتفاعی بالاتر از خط كارمن – یا همان خط مرزی بین اتمسفر زمین و فضا – است.
طی سال های متمادی، برنامه های بسیاری در این زمینه وجود داشته، اما به نظر می رسد كه فقط شركت هواپیمائی ویرجین آتلانتیك، برای راه اندازی پروازهایی به این منظور تا پایان سال 2018، بطور جدی فعالیت داشته است. تاكنون 500 مسافر هزینه این سفر را كه حدوداً 250.000 دلار به ازای هر نفر است، پرداخت نموده اند. به هر حال، مشكل اصلی چنین سفرهایی، هزینه بالای آنهاست. هرچیزی به غیر از یك سفر كوتاه به فضا، می تواند هزینه آن را به شدت افزایش دهد.
مابین سال های 2001 تا 2009، 7 شهروند از ایستگاه فضائی بین المللی بازدید بعمل آوردند. هزینه این سفر ها در این بازه زمانی، از 20 میلیون دلار تا 40 میلیون دلار متغیر بود. به هرحال طی سال های آتی، احتمالاً یك ایستگاه فضائی گردشگر پسند توسط بخش خصوصی افتتاح گردد. اما به مانند زمان كنونی، هزینه ها بسیار بالا خواهند بود.
سفر فضائی موسوم به اسپیس ایكس كه سفری به دور ماه است، هزینه ای بین 175 تا 300 میلیون دلار به ازای هر مسافر خواهد داشت (این سفر دو مسافر خواهد داشت). به هر حال، هدف بلند مدت، كاهش هزینه های پروازی به 200.000 دلار برای سفرهای رفت و برگشتی به سیاره مریخ است.

بلاک چین

بلاک چین، لغتی است كه به شكلی فراگیر در سال های گذشته مورد استفاده قرار گرفته است. این مورد در دگرگونی تمامی لایه های جامعه،‌ ضروریست. بلاک چین، دیواره هایی از داده هاست كه به ترتیب به زنجیره ای از دیواره ها و موانع مشابه اضافه گردیده اند. زمانیكه یك دیوار در جای خود قرار گیرد،‌ بدون كنار گذاشتن كل زنجیره،‌ نمی توان آن دیوار را جابجا كرده و یا تغییر داد. اما این مقوله چه ارتباطی با صنعت گردشگری دارد؟
سیستم بلاک چین در مواقعی بسیار حائز اهمیت است كه نیاز به سوابق شفاف و تغییرناپذیر از هر نوع اطلاعات برای دسترسی به بخش هایی كه شاید به یكدیگر اعتماد ندارند، دارید. نمونه های بلاک چین كه پیش از این در صنایع مورد استفاده قرار گرفته اند:
وب جت در حال راه اندازی سیستم كنترل اتاق های موجود در هتل بر روی بلاک چین است، ‌حال آنكه شركت هواپیمایی ایرباس امكانات بلاک چین را از طریق متخصصان خود مورد بررسی قرار داده و قبلاً بخشی از شركت بلاک چین پروژه هایپرلِجِر بوده است.
به هر حال، وجود متخصصین متمركز به منظور اطمینان از هویت مناسب،‌ انطباق سیاست و امنیت ضروری خواهد بود. هزینه این فناوری به صورت بالقوه بسیار زیاد است،‌ اما بلاک چین اطمینان دارد كه تأثیری عظیم بر صنعت گردشگری و سفر طی سال های پیش رو خواهد گذاشت.

اعتماد،‌ عامل ضروری در ساده سازی مسافرت است. این انتخاب ماست كه اطلاعاتی را در مورد خودمان با دیگران به اشتراك بگذاریم تا از میزان اعتماد آنها به خود مطلع گردیم. هر چه اعتماد بیشتری وجود داشته باشد، كیفیت تجربه ای كه كسب می گردد، بالاتر خواهد بود. مشكلات سفر مانند سیستم ورود هوشمند كره ای یا سیستم ایزی پاسِ آلمانی با هدف تسهیل مسافرت ایجاد گردیده اند. این موارد كه از طریق پرسشنامه، بررسی های زمینه ای و مصاحبه انجام گرفته اند، اعتماد را در بین افراد ایجاد كرده اند. مهمترین هدف،‌ توانایی در حوزه ساخت دقیق و سریع هویت در هر نقطه از یك سفر می باشد.
استرالیا در این زمینه اهداف جاه طلبانه ای را دنبال می كند، به نحوی كه برای اتوماتیك نمودن 90 درصد از سفرهای هوایی بین المللی تا سال 2020 با بكارگیری مجموعه ای از سیستم های شناسایی چهره، اثر انگشت و اسكن عنبیه چشم به منظور تشخیص هویت مسافران برنامه ریزی كرده است. در برخی از ورودی های فرودگاه های آلمان و فرانسه، گذرنامه ها اسكن شده و از چهره مسافران عكس گرفته می شود تا این اطمینان حاصل گردد كه كارت های شناسایی با صاحبان آنها مطابقت دارند. برخی از شركت های هواپیمائی هم در حال امتحان كردن مسیرها و روش های مشابه هستند. بنابراین، شاید اعتماد و ساده سازی مسافرت، راه ورود به آینده باشد.

تصور جهانی كه مسافرت در آن عملاً تبدیل به فرآیندی با دستان آزاد می شود، خیلی آسان است، خصوصاً زمانیكه با تعداد بسیار زیادی از فناوری ها مانند تشخیص هویت بیومتریك تركیب گردد. چمدان اتوماتیك و یك حمل كننده فردی، مراحل تولید خود را پشت سر می گذارند و چه كسی می داند، شاید خیلی زود روزی فرا برسد كه دیدن روبات های كوچكی كه صاحبان خود را در فرودگاه ها، ایستگاه های قطار و غیره همراهی می كنند،‌حتی شاید در آینده ای نزدیک برای رزرو هتل و یا در قسمت پذیرش هتل ربات ها اداره ی امور را بر عهده داشته باشند و در مجموع حضور آنها به اتفاقی معمولی در زندگی روزمره تبدیل گردد.

سونامی های شبیه سازی شده، قادر به تخریب سواحل توریستی هستند
دانشمندان با استفاده از مدل شبیه سازی شده و توسعه یافته “TsuPy” چندین هزار سونامی ممکن را در 24000 ساحل سونامی خیز به صورت آزمایشی، بررسی کردند. آنها همچنین این آزمایش را در مناطقی که هنوز هیچ سونامی رخ نداده اما احتمال وقوع آن در آینده وجود دارد را نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند و سپس بر اساس داده های بدست آمده میزان زیان اقتصادی احتمالی را در 1000 مقصد گردشگری دنیا تخمین زدند. در نهایت این موسسه شاخصی به عنوان شاخص خطر سونامی را تعریف کرد. جیمز دانیل اعلام کرد “ما در این پژوهش از بهترین و آخرین داده هایی که هتل ها در اختیار ما قرار داده اند، استفاده کردیم”.

همچنین نتایج پژوهش نشان داد که هر ده سال یکبار، ضرر اقتصادی بالغ بر بیش از یک میلیارد دلار در نتیجه سونامی را می توان انتظار داشت. علاوه بر این، این تحقیق به وضوح نشان داد که مسافران بیشتری مناطق در خطر اروپا و جهان به عنوان مقصد سفر خود را انتخاب می کنند.

هر ده سال، یک سونامی با زیان یک میلیارد دلاری
در مالدیو، بیش از 20 درصد تمام استراحتگاه های ساحلی در نتیجه سونامی 2004 تعطیل شده بودند و در فانگ نگا و پوکت در تایلند بیش از دو سوم هتل ها بسته شده بودند.
شافر افزود: “پس از وقایع گذشته ای مانند سونامی اقیانوس هند، تعداد قابل توجهی از گردشگران این مناطق را ترک کردند و قیمت ها به دلیل از بین رفتن سواحل، خسارت های وارد شده به هتل ها و مشکلات زیرساختی به وجود آمده، کاهش یافت و رزرو هتل با افت چشمگیری همراه بود”.
با بررسی اطلاعاتی که این داده ها در اختیار ما قرار می دهند، امکان وقوع موج های ویرانگر سونامی در بسیاری از مناطق ساحلی دنیا وجود دارد. در منطقه مدیترانه، شهرهای ساحلی مانند کرت و آنتالیا جز مناطقی با شاخص خطر سونامی 100 هستند.

با این حال، یک نکته مثبت درباره منطقه ساحلی هاوایی وجود دارد. “به لطف سیستم های هشدار دهنده موجود در منطقه بیشتر خسارت ها، اقتصادی خواهند بود”. ” داشتن آمادگی کافی برای چنین رویداد هایی، بهترین کاری است که هتل ها و مراکز تجاری نزدیک به ساحل می توانند انجام دهند. برای مثال، می توان تمهیداتی از قبیل خدمات اضطراری و برنامه تخلیه برای محافظت از زندگی ساکنان، کارکنان و مهمانان خود داشته باشند. امیدواریم که شاخص خطر، اولین گام در درک وقوع سونامی های احتمالی در برخی مکان های دنیا باشد”.

شاید دانستن این مسئله تعجب انگیز نباشد که کشورهایی که موجب بیشترین خطر در این زمینه می شوند در میان بزرگترین کشورها از لحاظ وسعت و ثروت بودند که در آنها ایالات متحده آمریکا، چین و آلمان در صدر لیست رتبه بندی قرار داشتند.
سفرهای هوایی مجرم اصلی این مسئله بود، از این رو پژوهشگران اظهار داشتند که این صنعت شدیدا آلوده کننده با ثروتمندتر شدن دنیا و افزایش تقاضای سفرهای تجملاتی و رزرو هتل بصورت روز افزون مشکل ساز خواهد شد.
صنعت جهانگردی جهانی بطور کلی با افزایش نرخ سالانه حدودا 5 درصدی مواجه بوده است که از میزان رشد تجارت بین المللی پیشی گرفته است.

سفرهای جهانی عامل 23 درصد کربنی است که در اثر صنعت توریسم در سال 2013 به وجود آمده است و این تصویر نشاندهنده ی جریان انتشار کربن از منابع آن در سرتاسر دنیاست. پیکان های این تصویر برعکس حمل و نقل مردم است، و رنگ های قرمز تا آبی نشاندهنده ی صدر تا ذیل لیست منابع انتشار گازهای گلخانه ای است. ( دانشگاه سیدنی)
مطالعات آنها در 189 کشور به اندازه گیری ردپای کربن در فعالیتهای توریستی می پردازد؛ فعالیتهایی همچون حمل و نقل، فستیوال ها، هتل ها، غذاها، خرید و زنجیره تامین بالادستی این کالاها و خدمات.
بر اساس گفته دکتر مالیک، این مطالعه یک سال و نیم به طول انجامید و در بردارنده ی تخمین تاثیرات آب و هوایی یک میلیارد زنجیره ی تامین بوده است.
مطالعات قبلی انجام شده تنها مربوط به مناطقی خاص بوده است و یا طیف محدودتری از فعالیتهای توریستی را مدنظر داشته است. این مطالعات منجر به تخمین های مربوط به انتشار کربن بوده که یک چهارم ارقام جدیدی است که توسط دکتر مالیک و همکاران او ارائه شده است.
در شرایط فعلی، حداقل 15 درصد انتشار گازهایی که مربوط به توریسم است با اهداف الزامی روبرو نیست، از آنجایی که گازهایی که از هوانوردی بین المللی و سوخت گیری کشتیرانی متصاعد می شوند از معاهده ی آب و هوای پاریس استثنا شده اند.
از آن بدتر آنکه رئیس جمهور ایالات متحده دانلد ترامپ – رهبر بزرگترین منبع انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به توریسم در دنیا – از معاهده ی پاریس حمایت نمی کند و حتی در مورد وجود تغییرات آب و هوایی اظهار شک کرده است.
دکتر یا ین سون، نویسنده و از دانشگاه کوئین لند، اظهار داشت که حرکت به سوی توریسمِ کم اثر بسیار سخت خواهد بود، از آنجایی که انتظار می رود این صنعت در سالهای بعد قوی و قوی تر بشود. او همچنین گفت: « با درنظر گرفتن اینکه توریسم قاعدتا رشد بیشتری از بخش های اقتصادی دیگر خواهد داشت، احتمال دارد جامعه جهانی با محدود کردن پروازهای جهانی به کشورهای خاص، توریسم را در معاهده های بین المللی آینده همچون معاهده ی پاریس بگنجاند.برای مهارکردن رشد بی رویه انتشار گازهای گلخانه ای مربوط به فعالیتهای توریستی، شاید مالیات کربن یا طرح های تجاری کربن – مخصوصا مربوط به هوانوردی- مورد نیاز باشد.»

پروفسور منفرد لنزن، سرپژوهشگر از دانشگاه سیدنی، گفت: « مسافران می توانند گام هایی بردارند برای آنکه اطمینان حاصل کنند که سفرشان سالم تر است و خطرات کمتری برای سیاره زمین در پی دارد. برای آنکه نسل های آینده امکان مسافرت داشته باشند، من در طرح کاهش خطرات زیست محیطی سرمایه گذاری میکنم به اندازه ای که تا اندازه ی مطلوبی این خطرات کاهش یابد، از این رو به جای انتخاب گزینه های سهل الوصول مثل افزایش راندمان برق شهری بر روی مواردی مثل جنگل کاری سرمایه گذاری میکنم.» او همچنین افزود: « البته این گونه اقدامات هزینه بر است. اگر من از ملبورن به بریتانیای کبیر یک سفر رفت و برگشت داشته باشم، حداقل 425 دلار ( برابر 237 پوند) برای خنثی کردن گازهای متصاعد از سفرم پرداخت خواهم کرد، و اگر بخواهم همین سفر را از سیدنی به بریزبین داشته باشم بایستی 45 دلار (برابر با 25 پوند) بصورت مازاد بپردازم.»
به عقیده ی نویسندگان این مقاله، ملت های زیادی به توریسم به چشم یک توسعه نسبتا کم اثر نگاه کرده اند که باعث شده است که آنها بطور گسترده ای برای جذب توریست بر روی زیرساخت های خود سرمایه گذاری کنند.
این ذهنیت در مللی همچون ژاپن، نپال و مجارستان شایع بوده است که آن ها را بدان واداشته که در عرض زمان کوتاهی تعداد توریست های خود را دوبرابر کنند. با این حال، پژوهشگران هشدار دادند که این نگرش اشتباه هست زیرا تحلیل های آنها نشان می دهد که توریسم در مقایسه با اَشکال دیگر توسعه ی اقتصادی به طور قابل توجهی میزان کربن را شدت می بخشد.
صنعت جهانگردی، در معرض آب و هوای متغیر، در شرف تنزل قابل توجهی است. با افزایش دمای هوا، کمتر می توان بر روی برف و یخ در مناطقی که برای جذب توریست بر روی آنها حساب باز می شود اعتماد کرد؛ مناطقی همچون پیست اسکی و مناطقی موسوم به « سرزمین عجائب زمستانی » مانند Lapland در کشور فنلاند.
در این حین، بالارفتن سطوح آب دریا زیرساخت های ساحلی که مشخصه ی بارز اقامت گاه های گرمسیری و جزیره ای است را در معرض تهدید قرار می دهد و در اثر گرمایش جهانی عجایب طبیعی جهان همچون صخره ی مرجانی بزرگ (Great Barrier Reef) در غرب اقیانوس آرام جذابیت خود را از دست می دهند و توریست های کمتری جذب خواهند کرد.
سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل متحد پیشتر اقداماتی را برای مبارزه با انتشار کربن مربوط به توریسم پیشنهاد کرده بود که در آنها مسافران را برای اجتناب از پروازهای بلند مدت ترغیب می کرد و برای گردانندگان توریسم جهت بهبود انرژی و بهره وری کربن انگیزه سازی می کرد.

در کشورهای جزیره ای مثل مالدیو و موریس، بعلت جمعیت کم، توریسم عامل 80 درصد انتشار گازهای گلخانه ای است.
نویسندگان این مقاله همچنین بیان داشتند که انتقال کمک مالی و فنی از کشورهای ثروتمندتر می تواند راهی برای برداشتن باری از دوش این کشورها باشد و به آنها اجازه خواهد داد که برای آینده آمادگی کسب کنند.

پیاده سازی کلان داده ها در گردشگری به معنای داشتن اطلاعات بلادرنگ در مورد کاربران ، حرکات آن ها و اولویتهایشان است .
اطلاعاتی در مورد حرکات مسافران ، اولویت های خرید آن ها آرزوهای آن ها و … و اگر این اطلاعات به شیوه درست مدیریت شوند مزایای بسیار زیادی در بخش گردشگری برای شرکت هایی که هم اکنون فرصت تعریف و بهینه سازی استراتژی ها برای افزایش فروش را دارند ، به ارمغان می آورند .
فعالیت های آنلاین گردشگران کلان داده هایی را به وجود می آورد که تصویر بهتری از رفتار آن ها را ارائه می دهند . به همین خاطر ، مطالعات بر مبنای نظر سنجی ها یا مصاحبه ها با کارشناسان فقدان عینیت لازم برای دریافت پاسخ های قطعی در مورد وضعیت واقعی گردشگری است .
مخصوصا این تکنولوژی منجر به گردآوری برخی پارامترها می شود که امکان بهبود خدمات ، روند تصمیم گیری و مدیریت تجارت های گردشگری را فراهم می کند .

کلان داده ها چه تاثیری در گردشگری دارند ؟
در مقایسه با روش های قدیمی ، تحلیل داده ها شش مزیت مهم در بر دارند .
قابلیت اطمینان
اطلاعات استخراج شده با بکارگیری کلان داده ها بر پایه ی عملکرهای واقعی مصرف کننده می باشند نه بر پایه ی اطلاعات دریافتی از نظر سنجی ها یا پیش بینی ها . بنابراین نتایج هدفمند هستند و ارزیابی هایی تحت تاثیر تفاسیر مختلف نیستند .
نمود

جزئیات اطلاعات و ظرفیت تقسیم بندی
با کنترل داده های مغایر ، اطلاعات گردآوری شده به آسانی قابل خواندن هستند و قابلیت تبدیل به کارهای موثرتر و دقیق تری دارند که امکان بهینه سازی نتایج مدیریت گردشگری با در دست داشتن جزئیاتی مانند خواست مشتریان را دارند .
به واسطه ی کلان داده ها ، شرکت ها ظرفیت واقعی مشتریان ، عادت ها و اولویت های آن ها را می دانند و بر این اساس شرکت ها می توانند مواردی را پیش بینی کنند برای مثال هزینه مناسب هر مشتری و بهبود تجربه آن ها .
پیوند زنی اطلاعات با منابع کنونی یا آتی

جریان های جدید اطلاعاتی
پیدایش کلان داده ها منبع جدید استخراج اطلاعات از طریق تکنولوژی هایی است که گردشگران برای خودشان به وجود می آورند ( مانند پرداخت از طریق کارت و یا اتصال به اینترنت از طریق گوشی همراه ) . بعلاوه ، پیدایش تکنولوژی قابل حمل و افزایش برنامه های گوشی های هوشمند امکان سنجش و اشتراک گذاری نظرات را فراهم می کند ، بنابراین شانس فراهم کردن چارچوب نمونه گیری بسیار بزرگتر به طور فزاینده ای افزایش می یابد .
شانس فرصت های تجاری جدید

چالش هایی که باید حل شوند :
ترکیب ساختارهای سنتی با ساختارهای مدیریت کلان داده ها
شکاف بین تعداد حرفه ای ها با علم کلان داده و مقدار بسیار زیاد شرکت ها که به بخش گردشگری اختصاص یافته اند
تنظیم سطح امنیت حریم خصوصی اطلاعات مشتری و همچنین مسئولیت کاربرد اطلاعات برای اطمینان مشتری از بهره مندی بدون وارد شدن خدشه به حریم خصوصی
از طریق کلان داده ها ، شرکت های گردشگری یک کار مشتری پسند جدی ، پر هزینه ، دشوار و با تکنولوژی بسیار بالا را توسعه می دهند . مقادیر زیادی از اطلاعات مجوز به کار گیری مدل های پیش بینی شده بسیار سودمند را می دهد که منجر به بهبود کارایی خدمات مشتریان و کالاهایی می شود که همه ما تقاضا داریم .
با این روش کانال های توزیع به تدریج به سمت شرکت هایی که کاملا تکنولوژیک هستند ، پیش می روند و این ها تنها شرکت هایی هستند که توانایی سرمایه گذاری های کلان برای توسعه تحلیل کلان داده ها را دارند .

از آنجاییکه مشکل جمعیت زیاد گردشگران در برخی شهرهای بزرگ و اصلی در حال دردسرسازشدن است بیشتر گردشگران در سال آینده به دنبال مقصدهای گردشگری کم هیاهو خواهند بود. رشد سریع گردشگری در شهرهایی نظیر آمستردام، پاریس و ونیز حس رانده شدن از شهر را در میان محلی ها بوجود آورده است و با وجود تعداد زیاد مسافران در خیابانها، فضاهای عمومی و حتی اقامتگاه ها مطمئنا سطح کیفیت زندگی ساکنین این شهرها نیز پایین خواهد آمد.
با توجه به این نکات بیشتر گردشگران مقصدهای گردشگری شبیه به این شهرهای بزرگ ولی با جمعیت گردشگری کمتر و البته ارزانتر را انتخاب می کنند. برای مثال به جای دنبال کردن جریان گردشگری به بارسلونا شهرهایی با فرهنگ تاثیرگذارتر و نزدیک تر به آن چون والنسیا یا سویل را انتخاب می کنند.

سال گذشته بیشتر سفرها با هدف امتحان غذاهای محبوب در اینستاگرام و رفتن به پرطرفدارترین رستورانها صورت گرفت. اما آینده گردشگری با هدف امتحان آشپزی از غذاهای گران قیمت بسوی تجربه کردن غذاهای اصیل و محلی سوق پیدا خواهد کرد. بازدید و گردش در بازارهای محلی و غذا خوردن با محلی ها در خانه های آنها اصلی ترین هدف مورد علاقه گردشگران در کشف مقصدهای جدید خواهد بود.
حتی احتمالا برنامه کل سفر بر مبنای غذا طرح ریزی خواهد شد و مقصدهایی بیشتر انتخاب می شوند که غذاهای اصیلی را ارائه کنند. در این راستا مطمئنا ژاپن به دلیل آشپزی منحصربفرد، بازارهای سنتی و تجربه صرف غذا با تم های جدیدش مورد توجه بیشتر گردشگران قرار خواهد گرفت.
موفقیت تجربه جدیدی است
سفرکردن دیگر تماشا و بازدید از کشورهای لیست شده نیست. یکی از جریانات احتمالی در سال آینده در زمینه گردشگری، سفر موفقیت آمیز خواهد بود. گردشگران از تجربه کردن کارهای تکراری و قدیمی خسته شده اند و در نتیجه بدنبال تجربه ای جدید ، دست یافتن به هدفی جالب توجه و انجام کارهایی جدیدی هستند که قبلا آن را تجربه نکرده اند. برای مثال موقعیتهای چالش برانگیزی چون باتمام رساندن یک ماراتن برای بار اول، صعود از کوه کلیمانجارو و یا پیاده روی در Santiago de Camino بر تصمیم یک مسافر در انتخاب مقصد بعدی سفر برای سال آینده بسیار تاثیرگذار خواهد بود.
این همان روند جاری در سال گذشته بوده است؛ گردشگران در سال گذشته بدنبال کشف فرهنگ بومی، ارتباط برقرار کردن با جوامع محلی و افزایش دانش و آگاهی از محل بوده اند. اما در سال آینده تمرکز اصلی بجای کشف و بررسی جوامع محلی بیشتر کشف خود درونشان خواهد بود.

مسافران کاری در سال 2018 بجای دنبال کردن روند سال گذشته یعنی ادغام کار و تفریح، سفر خود را اندکی طولانی تر می کنند. در حال حاضر این مسافران پس از انجام کار خود چند روزی بیشتر در مقصد می مانند و به دور از کار از سفر لذت می برند. به همین دلیل معتقدند مفهوم تفریح در کنار کار در سال گذشته کمرنگ تر شده است.
در سال آینده بیشتر کردن روزهای سفر هم کارساز نخواهد بود. در عوض بهترین راه حل کار تمام وقت یا نیمه وقت بمدت یک ماه یا بیشتر است. با توجه به وجود وای فای قابل اطمینان در سرتاسر دنیا، پیشرفت ابزارهای ارتباطی آنلاین و فضای کاری حرفه ای در شهرهای بزرگ جهان، کار کردن در مقصدهای مختلف برای مدتی طولانی آسانتر خواهد بود. برنامه هایی نظیر Remote Year به شما در انجام آسان این تجربه کمک می کند.

بسیاری از هتل ها در سال آینده به جای تلاش برای افزایش اندازه اتاق ها، تلاش خود را بر ایجاد فضاهای اجتماعی بزرگتر برای میهمانان متمرکز می کنند. امروزه گردشگران به طور فزاینده ای بدنبال یافتن فضایی همانند خوابگاه برای انطباق یافتن و ادغام شدن با دیگر فرهنگها و جوامع هستند. نقطه تمرکز گردشگران اجتماعی این نوع خوابگاه های بزرگ خواهد بود تا در آن بتوانند در کنار راحتی و حفظ حریم خصوصی در هتلها از مزیت ملاقات با دیگر افراد و آشنایی با سایر فرهنگها نیز برخوردار شوند. برای مثال هتلهای Moxy در Marriot’s millennial مجهز به لوژهای مخصوصی با بارها و قهو خانه هایی است که 24 ساعته در کل هفته باز هستند.
فناوری جدید در هتل ها
در سال آینده سرمایه گذاری روی تکنولوژی های جدید در الویت هتل ها قرار خواهد داشت. خصوصا بسیاری از هتل ها بودجه بسیار زیادی را به ارتقا سرویس وای فای با سرعت بالاتر و پهنای باند وسیعتر اختصاص می دهند. همچنین هتلها برای اقامت آسان و دایمی مهمانها به ارتقا مواردی چون هوش مصنوعی، کنترل خودکار ورود و خروج و نیز اپلیکیشن های برطرف کننده نیازهای مسافران در بیرون و داخل هتل متمرکز می شوند.
از جمله این اپلیکیشنها Hilton Honors است که به مسافران اجازه می دهد خدمات اتاق، رزرو چشمه درمانی و حتی رفت و آمد به فرودگاه را با موبایل خود برنامه ریزی کنند. مسافران با دسترسی آسان به خدمات و سرویس های هتل ها از طریق موبایل می توانند شرایط مطلوب خود را برای اقامتشان فراهم ساخته و نیز این امکان را برای کارمندان فراهم می سازد که بر بالا بردن کیفیت خدمات و سرویس ها و در نتیجه تجربه ای خوب برای مسافر متمرکز شوند.

مهمترین نوع سفر در سال 2018 سفر انفرادی خصوصا در میان زنان بوده است. همین روال در سال آینده ادامه خواهد یافت ولی شاهد افزایش علاقه به سفر خانوادگی نیز خواهیم بود. اعضای خانواده در طیفهای سنی مختلف از جمله والدین، پدربزرگ و مادربزرگ و فرزندان با همدیگر سفر خواهند کرد تا علاوه بر برقراری مجدد ارتباط با یکدیگر، خاطره های خوبی را هم برای یکدیگر رقم زنند. در این سفرهای گروهی حق انتخاب داشتن چه در مورد محل اقامت چه فعالیت های تفریحی بسیار مهم است؛ آنها باید به همه افراد و نیازهایشان توجه داشته باشند.
سفر آگاهانه
سفر پایدار مهم ترین شعار سال 2017 بوده است ولی شعار سال 2018 ” سفر آگاهانه” خواهد بود. در حالیکه در سفر پایدار به اقتصاد محلی و مسائل اقتصادی توجه می شد در سفر آگاهانه عنصر اجتماع نیز به این موارد اضافه خواهد داشت.
مسافران بیشتر از همیشه به تاثیر خود بر اقتصاد و نیز زندگی افراد محلی در مقصد گردشگری خود توجه خواهند داشت. مسافران علاوه بر تلاش آگاهانه برای رزرو هتل مناسب، داشتن تورهای سازگار با محیط زیست و طبیعت و نیز خرید محصولات ارگانیک در بازارهای محلی به جای صرف پول خود در جهت بالا بردن درآمد شرکت های سرمایه گذاری خارجی و بزرگ آن را بیشتر در جهت بالا بردن سود اقتصادی و اجتماعی محلی ها خرج می کنند. برای مثال به جای خرید در فروشگاههای زنجیره ای هتل از بوتیکهای کوچک آن و به جای مالهای بین المللی از مغازه های محلی خرید می کنند.

1 – توریست گشت و گذار می کند ؛ ولی جهانگرد همرنگ مردم بومی می شود.
پایه سلفی ، ایستادن کنار پیاده رو در حالی که به نقشه چشم دوخته اند ، جوراب با کفش راحتی … همگی با چنین توریست های تابلویی روبرو شده ایم و افراد محله به راحتی می‌توانند یک توریست را در بین خودشان تشخیص دهند. توریست ها از طریق انجام رفتار های ناهنجار اجتماعی توجه همه ( در بیشتر مواقع بار منفی) را به سمت خود جلب می کنند.

2 – توریست یا گردشگر غذایی شناخته‌ شده و باب طبع را ترجیح می دهد ؛
جهانگرد از دست پخت محلی لذت می برد.

توریست ترجیح می‌دهد در مکان‌هایی که تسهیلات رفاهی وجود دارد در آسایش و راحتی گشت و گذار کند و فقط از چشم انداز های محبوب شهر ها، جاذبه ‌ها و مقصد های اصلی توریستی دیدن می‌کند. این افراد هیچ تلاشی برای ارتباط و ملاقات با افراد دیگری غیر از هم سفرهای خود ندارند.

4 – توریست لباس راحتی می پوشد ؛ جهانگرد علاوه بر راحتی، لباسی به سبك مورد قبول و رايج تن می کند
توریست به شکل همیشگی لباس می پوشد و اغلب لباس های راحتی در سفر به همراه دارد. گاهی اوقات ممکن است این انتخاب نامرسوم باشد و مهم تر اینکه شاید توهینی به هنجارهای فرهنگی یا دینی کشور میزبان تلقی شود.

5 – توریست از زبان مادری استفاده می کند ، جهانگرد در یادگیری زبان محلی تلاش می کند.
توریست فقط زبان مادری را بکار می گیرد و به ندرت تلاش می کند تا از زبان محلی استفاده کند.

6 – توریست اولین سوغات گران قیمتی که ببیند می خرد ؛ جهانگرد مقدار و اندازه خرید را رعایت می کند
توریست ها به راحتی فریب خورده و پول زیادی در مغازه های سوغات محلی خرج می کنند با این تصور که لوازم موجود در مغازه های محلی کشور میزبان بسیار معتبر بوده است و تمایل به پرداخت و خرید دارند.

7 – توریست به نقشه ها اکتفا می کند ؛ جهانگرد به هوش و غریزه ایمان دارد.
توریست ها برای یافتن مناظر محبوب و رفتن از چشم اندازی به جاذبه ای دیگر، به نقشه ها اکتفا می کنند. به همین دلیل اغلب ماجراجویی در بین این افراد دیده نمی شود و در جستجوی مکانی گم نمی شوند.
جهانگرد با عمل به غریزه ی طبیعی به مکان های مختلف رفته و سیاحت می کند. گفتنی است که اعتماد به غریزه به معنای عدم استفاده از نقشه های گوگل نیست بلکه این دسته افراد از گم شدن و ماجراجویی ترسی ندارند. این حادثه به تجربه چیزهای زیبایی می انجامد که شاید تا به حال ندیده باشند.

نماینده شرکت فرانسوی در ژانویه 2017 گفت : ” ایران برای گروه ما به کشوری استراتژیک تبدیل شده است و ما در تلاشیم شبکه ای گسترده از هتل هایمان را در ایران توسعه دهیم .” نتیجه تصمیم دونالد ترامپ بر روی پروژه های این گروه ها چه خواهد بود؟ در حال حاضر پیش بینی پیشرفت های آتی و تاثیر این تصمیم روی گردشگری ایران بسیار سخت است .

از لحاظ حمل و نقل شرکت بوئینگ امریکا و ایرباس اروپا نیز تحت تاثیر هستند . بعد از سالها انزوای اقتصادی ، تهران اقدام به نوسازی ناوگان قدیمی حمل و نقل کرد . روی هم رفته عدم اجرای این کار منجر به ضربه به گردشگری هوایی ایران می شود چون ایران نیازمند 400 تا 500 خط هوایی در دهه آینده است . شرکت های بریتیش ایرویز و لوفتانزا (Lufthansa) که پروازهای مستقیم به ایران داشتند ، ملزم خواهند شد که این خطوط هوایی را متوقف کنند تا بتوانند پروازهایشان را در سراسر اقیانوس اطلس به صورت آزادانه انجام دهند.

هراس از اجرای تصمیم دونالد ترامپ هم اکنون صنعت گردشگری ایران را تحت تاثیر قرار داده است . کارشناسان کاهش میزان گردشگران خارجی را تا 15 درصد از میزان اوج سال 2017 پیش بینی می کنند .
در سال 2016 ، 4/94 میلیون گردشگر وارد کشور شدند . امید است تا با وجود تصویب تحریم های جدید این رقم به 20 میلیون گردشگر تا سال 2025 افزایش یابد.

گردشگری بیش از ظرفیت، نقطه مقابل گردشگری مسئولیت پذیر است. کریپندرف، پدر گردشگری مسئولیت پذیر، رشد گردشگران سرکش و عاصی را پیش بینی کرده بود و می گفت که در چنین موردی، نیاز به مردمان محلی سرکش داریم. حالا این محلی های سرکش دارند صدای خودشان را به گوش بقیه می رسانند.
بسیاری از شهرها، عنوان گردشگری بیش از ظرفیت را نمی پسندند و بیشتر تمایل دارند تا آن را چالش مدارا با موفقیت یا آنگونه که کن رابینسون عنوان کرده، بی کفایتی در اداره گردشگری، قلمداد کنند. با مدیریت بهتر عرضه و تقاضا در حوزه عمومی که منبع مشترک دارایی است، میتوان مشکلات را کاهش داد ولی محدودیتهای جدی فیزیکی و فرهنگی همچنان وجود خواهند داشت.

در حوزه عمومی، گردشگرها از منابع عمومی مشترک مانند موزه ها و گالری ها بیشترین بهره را می برند، درحالی که این منابع برای آسایش شهروندان رایگان یا با تخفیف ویژه هستند. منابع مشترک صنعت گردشگری نسبت به شلوغی بسیار آسیب پذیر است و با افزایش حجم گردشگران بدتر هم می شود. صنعت گردشگری می تواند دسترسی رایگان به دارایی های عمومی داشته باشد، دارایی هایی که اغلب محصولات اصلی آن جامعه هستند.

گردشگری چیزی است که ما بوجود می آوریم. ونیز و بارسلونا مجبور نیستند تا مقصد گردشگری و قربانی حجم زیاد گردشگر باشند. اخیرا، ساکنان محلی بیشتر و بیشتر به این موضوع می پردازند و این موضوع در حوزه اداره شهر، به بحث های سیاسی کشیده شده است. مثلا برای اداره صنعت گردشگری چکار می توان انجام داد تا شهرها مملو از جمعیت نشوند؛ شهرهایی نظیر –ونیز، بارسلونا، پاریس، لندن، نیویورک، پراگ، برلین، رم- که انبوه گردشگران دارد تبدیل به مشکل می شود.
گردشگری به جایی رسیده که میزبانان یا مهمانان یا گاهی اوقات، هر دو گروه، ناراضی هستند. چالش اصلی، پایدار ساختن مقاصد گردشگری و جلوگیری از مشکلات بیشتر است. سوال اصلی دولت های محلی و مدیران مناطق حفاظت شده این است که : مقاصد گردشگری از گردشگران بهره می برند یا مورد بهره برداری قرار می گیرند؟

برای دیدن نمونه های بیشتر درمورد علل، پیشینه و مدیریت گردشگری بیش از ظرفیت، توضیحات اچ. گودوین (2017) درباره چالش گردشگری بیش از ظرفیت را مشاهده کنید.
راه حلها

در بخش فناوری رزرواسیون، موج اول تورها و فعالیت های استارت آپ ها حتی روزهای ابتدایی تر خود را می گذراند. برنامه نرم افزاری چك فرانت، تنها یك سال زودتر ایجاد شده بود. بازیگرانی همانند رِزدی با بِیس (شركت اصلی) استرالیا و زولا با بِیس ایالات متحده، تأسیس شده بودند و بسیاری از پلتفرم های دیگر همچنان شانس خود را در مقوله B2C (استراتژی بازاریابی كسب و كار به مصرف كننده) امتحان می كردند.
در 7 سال گذشته چه اتفاقی افتاده است؟
بازار تورها و فعالیت ها، در حال حاضر یكی از داغ ترین بازارها در مقوله گردشگری و رزرو هتل بوده و متأسفانه اغلب دست كم گرفته شده است. اما این موضوع تغییر كرده است!
در سال های اخیر، بخش B2C‌ وارد میدان شده و به لحاظ سهم رزرواسیون، پیشرفت داشته و بعلاوه، همچنان تنها 5 درصد از بازار را تحت پوشش خود دارد (این مقدار در سال 2011، یك درصد بوده است! ).
B2C ها چرخه های مالی بزرگی را در اختیار داشته و نقل و انتقالات M&A (ادغام ها و خریداری ها) انجام پذیرفته اند، مانند خریداری ویاتور توسط تریپ ادوایزر به ارزش 200 میلیون دلار و تأسیس گِت یور گاید به ارزش 170 میلیون دلار.
بازیگران بخش نرم افزاری B2B (كسب و كار به كسب و كار) در ابتدای راه سرعتی بسیار پایین تر داشته اند، اما اكنون با سری A ری دییم 7 میلیون دلاری،‌ و سری B بوكینگ كیت و رزدی، سرعت بیشتری را تجربه می نمایند. امروزه پس از سال ها توسعه آهسته و آرام بازار تورها و فعالیت ها، اتفاقات جدیدتر و بیشتری طی 12 ماه گذشته نسبت به 12 سال قبل رخ داده است.

چشم انداز سال 2025 چگونه به نظر می رسد؟
تآمین كنندگان، برای دیجیتالی كردن خود از دو بخش مختلف تحت فشار هستند: اولاً، مشتریان آنها روز به روز فعالیت های خود را دیجیتالی تر انجام می دهند، و ثانیاً، كانال های توزیع مدام از آنها می خواهند كه امكان رزرواسیون آنلاین هتل در زمان واقعی را فراهم آورند.
در نتیجه، B2B با نرخ تطبیق بسیار بالاتری مواجه گردیده و به پیش نیازی برای كانال های توزیع تبدیل خواهد شد. هر دو بخش – B2C و B2B – با میزانی از تحكیم و تثبیت روبه رو شده اند: ستاره های آشنای كنونی خدمات B2C تحت فشار قرار گرفته اند، چرا كه شركت های عظیم مسافرتی، وارد گود شده و بازار را تثبیت و تقویت نموده اند.
بازیگرانی همانند گوگل، آمازون و فیسبوك كه تورها و فعالیت هایی را مستقیماً از منابع تأمین كننده و B2B به فروش می رسانند، میزانی از استحكام و تثبیت را تجربه كرده اند و سه بازیگر اصلی در هر مقصد قاره ای، باقی مانده اند و دیگران را به صورت تثبیت شده حفظ كرده اند و یا دیگر ارتباطی با آنها ندارند.

چشم انداز ما نسبت به آینده
در چشم انداز ما، محصولات تورها و فعالیت ها، مانند جذابیت ها و تجارب، نقطه مركزی و اصلی تمام برنامه های مسافرتی در آینده خواهند بود. با فعالیت كه دلیل رزرو كردن هتل ها یا پروازها و رفتن به یك مقصد است، بخش تورها و فعالیت ها، دلیلی برای خودِ سفر بوده و دیگر فقط یك رویداد تفریحی نخواهد بود.
در آینده، سازمان، رزرواسیون و مدیریت فعالیت ها برای هر مقصد، دقیقاً همانند رزرواسیون پروازها و هتل ها، دیجیتالی خواهد بود. تأمین كنندگان از هر دو سوی بازار قوی تر می شوند؛ تأمین كنندگان با زنجیره های طولانی، دید بیشتری خواهند یافت و رزرواسیون از طریق پیشنهادات ارائه شده توسط Airbnb‌ و تأمین كنندگان حرفه ای تر و برتر، رشد خواهد كرد.

بر اساس آمار رسمی لالیگا بیش از 2.7 میلیون تماشاگر در سراسر جهان دارد که افرادی که در خانه هایشان مسابقات فوتبال این لیگ را دنبال می کنند، یا کسانی که از طریق اینترنت به تماشای بازی تیم مورد علاقه خود می پردازند و یا حتی کسانی که پیراهن تیم محبوبشان را در هر نقطه ای از دنیا خریداری می کنند را نیز باید به آن اضافه کرد. در کنار این طرفداران ثابت، کسانی که به صورت موردی و گزینشی برای تماشای یک بازی خاص از لالیگا به این کشور سفر می کنند را نیز باید به ارقام سرسام آور بینندگان بازی های لالیگا اضافه کرد.

فوتبال باعث رشد و رونق بی سابقه صنعت گردشگری اسپانیا شده است و هر ساله بر تعداد این گردشگران اضافه می شود که متعاقباً افزایش کسب و کارها و کاهش نرخ بیکاری در کشور را در پی دارد. کره جنوبی، چین و ژاپن بازارهای اصلی فوتبال اسپانیا را تشکیل می دهند اما 20 درصد از کل خرید بلیط های این لیگ از ایالات متحده می آید. این کشور بیش از هر کشور دیگری برای تماشای بازی های لالیگا بلیط خریداری کرده است. جالب این که خرید بلیط بازی ها تنها منحصر به بازی های تیم های بارسلونا و رئال مادرید نبوده و رفته رفته بر تعداد تماشاگران بازی های دیگر تیم های لالیگا که از خارج وارد کشور می شوند افزوده می شود.
باشگاه خیرونا با انجام دو بازی دوستانه در هند طرفداران زیادی در خارج از کشور پیدا کرد و ایبار نیز به سومین باشگاهی که بیش از هر باشگاه دیگر در لالیگا مورد توجه شهروندان ژاپنی قرار گرفته تبدیل شده است. این تیم ها تنها مثال هایی از محبوبیت تیم های لالیگایی در دیگر نقاط جهان هستند که علت رشد گردشگری منتسب به فوتبال در اسپانیا را توجیه می کنند.

بازار فوتبال در حال توسعه مداوم بوده و اکنون تمام دنیا فوتبال اسپانیا را دنبال کرده و بخشی از درآمد باشگاه ها را تامین می کنند. آیا این رشد و بین المللی شدن پویا تاثیر مثبتی بر ترویج مقاصد گردشگری جدید در کشور خواهد داشت؟

تحقیقی که توسط یک شرکت مشاوره ای به نام KPMG Sports صورت گرفته با تمرکز بر روی تاثیر موضوعات اجتماعی- اقتصادی فوتبال حرفه ای بر روی اقتصاد اسپانیا، نقش ورزش را در این عرصه بسیار قابل توجه نشان می دهد. فوتبال دومین فاکتور مهمی است که بیش از هر فاکتور دیگری بر برند اسپانیا در صنعت توریسم تاثیرگذار بوده و پس از آن نیز فاکتورهای غذا و فرهنگ قرار گرفته اند. اسپانیا در زمینه گردشگری کشش بسیار خوبی دارد، از سواحل زیبا گرفته تا غذاهای خوشمزه و هنر معماری اما بازی های فوتبال این کشور نیز به یک عنصر کلیدی برای جلب توجه گردشگران خارجی تبدیل شده است. عرضه بیشتر فوتبال و در دسترس قرار دادن بیش از پیش آن برای طرفداران فوتبال در خارج از کشور نقش مهمی در توسعه صنعت توریسم اسپانیا دارد. اکنون طرفداران تیم های لالیگایی تنها در سویا، مادرید، والنسیا و بارسلونا نیستند بلکه می توان طرفداران پروپاقرص این تیم ها را در خارج از کشور مانند توکیو، بمبئی و میامی نیز یافت که به اندازه طرفداران داخلی این تیم ها به تیم محبوب خود علاقه داشته و برای دیدن بازی های آن هزینه می کنند.
در پایان این مقاله از شما دعوت می کنیم که در صورت نیاز به رزرو آنلاین هتل در بهترین هتل های ایران به سایت ایران هتل مراجعه کرده و به آسانی با قیمت هایی باورنکردنی هتل خود را در تمامی شهرهای ایران رزرو کنید.

گردشگری بیش از حد کجا اتفاق افتاده بود؟
منظور مرا اشتباه متوجه نشوید اما دیکشنری کولینز با واژه های انتخابی خود درآمد زایی خوبی دارد، شکی نیست کتاب های تاریخی فرهنگی از سال 2018 به عنوان سالی یاد می کنند که ما در مورد واژه هایی مثل پلاستیک های یکبار مصرف آگاهی پیدا کردیم و بحث در مورد شیوع بسیار زیاد و تکان دهنده ی سو رفتار جنسی در جنبش ” من هم همچنین ” شروع شد و مفهوم رژیم بدون وجود محصولات حیوانی ( گیاهخواری ) وارد مفاهیم اصلی شد .
اما سال 2018 همچنین به عنوان سال پرگردشگر نیز ثبت خواهد شد. شاهد بودیم که افراد محلی در اعتراض به تعداد زیاد گردشگران به خیابان ها آمدند . بسیاری از سواحل به روی عموم بسته شدند و دلیل آن وجود تعداد زیاد گردشگر بود. کنفرانس های بین المللی برگزار شد و مدیران صنایع مجبور به مقابله با این مشکل شدند . از گردشگری معمولا به عنوان امری مثبت و قابل تحسین یاد می شود. اما دهه ها بعد از رشد بی رویه آن یعنی افزایش چند برابری تعداد گردشگر به جای مدیریت آن، افزایش گردشگری در مقاصد خاص روندی بی ثبات در پیش گرفت. امروزه گردشگری بیش از حد و رزرو آنلاین هتل فقط مختص به اروپا نیست بلکه مسئله ای جهانی است .

افزایش معترضان به گردشگری
سیلی از معترضان به افزایش تعداد گردشگر در سال 2017 ابتدا در ونیز و بارسلونا و بعد در سراسر مقاصد گردشگری اروپایی مانند مالورکا ، آمستردام و سان پاستین آغاز شد. شاید بتوان گفت پرآشوب ترین آن ها حادثه بیرون از استادیوم کمپ نو در باسلونا بود که یک گروه ضد گردشگری وارد اتوبوس سر باز گردشگری شدند و تایرهای آن را پاره کردند . این جریان ضد گردشگری در سال 2018 نیز ادامه داشت. در آوریل بیش از 500 نفر در اعتراض علیه تاثیر گردشگری زیاد در ایبیزا به خیابان ها آمدند .بیانگر این واقعه یعنی ” آنجلز اسکاندل ” مدیر پروه فشار محلی یعنی ” پرو” گفت: ما مخالف گردشگری نیستیم اما مخالف گردشگری بدون حد و مرز و بیش از حد هستیم . اواخر این ماه جریان اعتراضات در ونیز بعد از اینکه شورای محلی پیشنهاد کنترل جمعیت را به منظور جلوگیری از حرکت جمعیت به مسیرهای اصلی را داد، آغاز شد.
“توماسو کاچیاری ” یکی از افرادی بود که این حرکت را به نقد و چالش کشید . او گفت : ما در باغ وحش نیستیم و حیوان هم نیستیم. این عملی سمبلیک بود تا جلوی این حرکت گرفته شود. من پسرم را به مکانی که باید برگه ای برای ورودش ارائه دهد نمی برم . سپس در جولای فعالان ضد گردشگری اعتراض و حمله ای دیگر در مالورکا و هتل های پالما با شعار ” گردشگری باعث مرگ شهر است ” به پا کردند و این اعتراضات را تا فرودگاه بین المللی جزیره ادامه دادند.
ویژگی رایج تمام این اعتراضات این است که فعالان به خود گردشگران حمله نمی کنند بلکه توجهشان معطوف به مدیریت نامناسب گردشگری است.

به بسته شدن مکان های گردشگری مشهور به صورت کوتاه مدت برای ترمیم و بازیابی عادت کرده ایم. در سال 2015 ، Spanish Steps رم به مدت شش ماه برای تعمیر که ناشی از میلیون ها قدم گذاری در سال است، بسته شد. برخی از جاهای دیدنی هم بالاجبار و برای همیشه بسته شدند، در سال 2014 آرامگاه Tutankhamun بخاطر رطوبت حاصل از نفس بازدیدکنندگان که منجر به بدتر شدن اوضاع آن شد، بسته شد.در سال 2018 رشد قابل توجهی در بسته شدن مکان های گردشگری شگفت انگیز صورت گرفت تا این اماکن از تاثیر گردشگری زیاد رها شوند . Boracay یک جزیره کوچک که زمانی جزو خوش منظره ترین جزیره های دنیا بود، اوایل امسال به روی گردشگران بسته شد .

ورود به سنگ های بیرون زده در فیلیپین بعد از اینکه رئیس جمهور این کشور این سنگ ها را ” آبریز ” خطاب کرد، به مدت شش ماه دوره ترمیم و مرمت ممنوع اعلام شد. ماه گذشته این مکان مجددا باز شد اما با اعمال قوانین سخت تر در مورد تعداد گردشگران ، استفاده از پلاستیک و نوشیدن و سیگار کشیدن در مکان های عمومی. اوایل امسال مقامات تایلند اعلام کردند که احتمالا ساحل ماسه سفید در خلیج مایا واقع در جزیره Ko Phi Phi Leh تایلند بسته می شود تا خرابی های ناشی از تاثیر 5000 گردشگر در هر روز که دو برابر ظرفیت واقعی است، ترمیم شود. با این وجود ماه قبل اعلام کردند که این مکان برای مدتی نامعلوم بسته خواهد ماند.

موج جدیدی از مقاصد گردشگری
ما عادت داریم در مورد مقاصد مشابه در بحث گردشگری بیش از حد بشنویم. اسمهایی مانند Dubrovnik, Venice, Barcelona, Santorini و Mallorca اغلب بصورت صحیح یا اشتباه با عنوان ” خیلی شلوغ ” خطاب می شوند. اما در سال 2018 برخی از مقاصد جدید وارد بحث شدند. در طول چند سال گذشته برخی مقاصد کاملا مانند پرتغال و لیسبون شاهد رونق گردشگری بوده و در مرکز توجه قرار گرفته اند چون محبوبیت بالایی دارند.

از طرف دیگر گزارشگران محلی در کیوتو شروع به نوشتن درباره kankō kōgai یا آلودگی توریستی کرده اند. در سال های اخیر ژاپن شاهد رشد سریع گردشگری بوده است که بخشی مربوط به عدم اعمال محدودیت های ویزایی برای کشورهایی مثل هند و چین است. بر اساس گفته های روزنامه محلی Asahi Shimbun در پاسخ به این کار ساکنان کیوتو و صاحبان صنایع یک کمیته حفاظت از مناظر تشکیل داده اند تا از آمدن کوهنوردان نیمه برهنه، مسافران خاطی و عکاسی های طولانی جلوگیری کنند و هیئت گردشگری شهر در حال بکارگیری استراتژی هایی برای کاهش شلوغی بیش از حد می باشد. معروفترین سواحل کورنوال در حال مواجهه با رشد بی سابقه بازدید کنندگان در تابستان هستند. در نتیجه Visit Cornwallمردم را به دیدن ساحل Porthcurno و Kynance Cove دعوت نمی کند چون ترافیک سنگینی در ماه آگوست گزارش شده است.

پیش بینی برای سال 2019

در سال پیش رو مقاصد زیادی در وب سایت اجاره اقامتگاه Airbnb محدود می شوند، افزایش مقاصد گردشگری باعث اعمال سوگند یا تعهداتی برای گردشگران هنگام ورود، افزایش گردشگران در چین و معرفی تاکسی های گردشگری جدید در سراسر معروفترین مقاصد گردشگری اروپا و احتمالا در بریتانیا می شود. بنابراین در مورد صنعت گردشگری در سال 2019 باید احساس مثبت داشته باشیم یا منفی؟

Justin Francis مدیر اجرایی توریسم مسئولانه دیدگاهی اعتدالی دارد . او می گوید: من میترسم گردشگری بیش از حد، قبل از اینکه بهتر شود رو به بدتر شدن بگذارد. مقاصد گردشگری با این حقیقت روبرو می شوند که گردشگری صنعتی فعال و توسعه طلبانه است و مانند هر صنعت دیگر نیازمند مدیریت و نظارت است. در ضمن تفکرات غیر عادی هم تغییر نکرده اند . سفر هوایی بسیار ارزان، طبقه متوسط رو به رشد ، اقتصادهای نوظهور و علاقه مندی ما به ساخت برندهای شخصی مان از طریق عکس های اینستاگرامی تعداد و تمرکز گردشگری را روی نقاط حساس و خاصی منعطف می کند.
دکتر Jim Butcher جغرافی دان توریستی دیدگاه مثبت تری نسبت به آینده گردشگری بیش از حد دارد. او روی این موضوع بحث می کرد که در مسائل مربوط به گردشگری بیش از حد، بیش از حد اغراق می شود. او نظرات خود را در مقاله ای برای Spiked نوشت و گفت که: مسائل ظرفیتی و حوادث نامنظم و آشفته مشکلات قابل حلی هستند که باید در بافت توسعه های عظیم مورد توجه قرار بگیرند. ما نیازمند دیدگاهی مثبت تر، آینده نگرانه تر، همراه با فن آوری اطلاعات هستیم تا بدانیم چگونه مزایایی که صنعت گردشگری هم برای گردشگران و هم برای میزبانان به ارمغان می آورد را تعمیم دهیم.

برای مدت 10 سال، این شركت فعال در حوزه كارت اعتباری، عادات مربوط به مسافرت و مقاصد منتخب توسط كاربران خود را تحت بررسی و تحلیل قرار داد. طبق یافته های سال 2018، پس از مشاهده 162 شهر در سراسر جهان، برترین مقصدی كه مسافران به آن سرازیر شده اند، بانكوك بوده است، و با اختلافی بسیار اندكی لندن و پاریس را در تعقیب خود می بیند.
این تحلیل در نتایج خود به این مطلب اشاره كرده كه: “بانكوك با حدود 20 میلیون بازدید كننده و گردشگر بین المللی شبانه، در جایگاه اول لیست باقی مانده و به دلیل اینكه در سال 2018 رشدی برابر با 6/9 درصدی را تجربه كرده، احتمال اینكه جایگاه خود را از دست دهد، ضعیف به نظر می رسد. نكته جالب تر اینكه گردشگران تمایل دارند كه به طور میانگین 7/4 شب را در این شهر گذرانده و مبلغی معادل 173 دلار را به ازای هر روز هزینه نمایند.”

دیگر جایگاه های لیست 10 شهر برتر به دوبی، سنگاپور، نیویورك، كوالالامپور، توكیو، استانبول و سئول اختصاص دارند. اگرچه بانكوك دارای بیشترین تعداد بازدید كننده است، اما مناطق دیگر از هزینه كرد های بالاتر به ازای هر بار سفر لذت می برند. طبق گزارش مستركارت، بر اساس هزینه های شبانه بازدیدكنندگان و گردشگران، شهر دوبی دارای بالاترین جایگاه می باشد. در آنجا مسافران به ازای هر روز به طور متوسط 537 دلار خرج می كنند.

میگل گامینو جی. آر. معاون اجرائی بخش شهرهای جهانی مستركارت در یك سخنرانی گفته كه: “مسافرت های بین المللی برای بسیاری از اقتصادهای شهری حیاتی و مهم است، به طوری كه منجر به غنی تر شدن زندگی ساكنان و گردشگران می گردد. نمودار برای شهرهایی كه در زمینه فراهم آوری تجاربی قابل اعتماد و خاطره انگیز برای گردشگران، نوآوری و خلاقیت به خرج می دهند، نشان از ‌افزایش دارد. ما در سراسر جهان در حال مشاركت نزدیك با شهرهای مختلفی هستیم تا اطمینان حاصل كنیم كه این شهرها دارای بصیرت و فناوری هایی برای بهبود اینكه چگونه گردشگران را جذب و از آنها پذیرایی می نمایند،‌ هستند، حال آنكه آنچه را باعث ویژه بودن و در جایگاه برتر قرار گرفتن آنها می شود را نیز تحت نظر داشته باشند.”

رشد شدید در سراسر قاره سبز
به طور كلی، 32 مقصد از 34 مقصد گردشگری اروپا نشان دهنده رشد بوده اند، این در حالی است كه چهار كشور صدرنشین در رتبه بندی، رشد دو برابری را تجربه كرده اند. افزایش ترافیك (ورود و خروج) گردشگری در كشور تركیه به 23 درصد ارتقا یافته است. علت این پدیده به وضوح به خاطر حذف و رفع عملی مشكلات امنیتی و نیز كاهش ارزش لیر (در برابر ارزهای خارجی) بوده است. این موارد باعث شده كه كشور تركیه برای گردشگران قابل دسترس و جذاب به نظر برسد. بازگشت گردشگران به تركیه منجر به افول یكی از استثناهای تابستان گذشته در حوزه گردشگری گردید – اسپانیا، كشوری كه جریان ورود گردشگر به آن كاهشی 1/0 درصدی را در زمینه تقاضا از خود نشان داد.

بازارهای خارجی مهم برای صنعت گردشگری اتحادیه اروپا
به طور همزمان، جریان گردشگران ورودی به اروپا به طور وسیعی توسط بازارهای خارجی خلق گردیده اند؛ به عنوان مثال، كشور ایسلند رشدی 6 درصدی را از خود به ثبت رسانده است. این رشد به طور عمده به خاطر رشد گردشگران وارده از ایالات متحده و روسیه بوده است كه كاهش تقاضا در دیگر نقاط اروپا را جبران كرده اند.

رشد زیادی از مبداء كشور روسیه نیز ثبت شده است، ‌به خصوص در مالت (رشد 40 درصدی)،‌ در ایسلند (رشد 26 درصدی) در تركیه (رشد 26 درصدی) و در رومانی. انتظار می رود تا سال 2022، این جریان ورودی گردشگران روسیه ای به اروپا به طور متوسط سالانه به میزان 5 درصد افزایش یابد. 21 كشور آمار افزایشی را در ورود گردشگران كانادایی به ثبت رسانده اند، كه قبرس با رشد 68 درصدی و یونان با رشد 64 درصدی، بالاترین آمار را داشته اند.
جریان ورودی از كشورهای قاره آسیا در سال 2018، خصوصاً ژاپن و هند، برای صنعت گردشگری اتحادیه اروپا منجر به رشد گردیده اند. 20 كشور از 30 كشور، افزایش نرخ ورود گردشگر از ژاپن و بار دیگر، تركیه همراه با كشورهای حوزه بالتیك گزارش كرده اند كه آمار چشمگیر 76 درصدی توسط آنان به ثبت رسیده است. ضمناً جریان ورودی از هند در تمام مقاصد نشان از افزایش دارد. مونتنگرو (با رشد 360 درصدی)،‌ تركیه (با رشد 92 درصدی)،‌ لیتوانی (با رشد 74 درصدی) و اسپانیا (با رشد 68 درصدی) سریع ترین میزان رشد را در ورود از این بازار گزارش كرده اند.

با توجه به شاخص گذرنامه، در حال حاضر با پاسپورت امارات متحده عربی مجموعا می توان به 167 کشور سفر کرد که از این بین 113 کشور بدون ویزا و 54 کشور با صدور ویزا اجازه ورود می دهند.

اطلاعات و داده های شاخص هنلی بر اساس تحقیقاتی است که از منابع در دسترس عموم و اطلاعات رسمی از سازمان های دولتی گرفته می شود.

اردوگاه آشویتس در لهستان

آشویتس یکی از بزرگترین اردوگاه های آلمانی ها در طول جنگ جهانی دوم بوده است. مردم از سرتاسر اروپا برای کار به این اردوگاه تبعید می شدند. 90 درصد این مردم یهودی بوده و تخمین زده اند که حدود 1.1 تا 1.5 میلیون نفر از آن ها در این اردوگاه به قتل رسیده اند. این اردوگاه هنوز هم یکی از شناخته شده ترین مقاصد توریسم سیاه در جهان است. امروزه امکان دسترسی آزادانه به کل مجموعه از جمله درون “کلبه ها” که زندانیان در آن ها نگه داشته می شدند، وجود دارد. دشوارترین و شوک آورترین لحظات بازدید گردشگران هنگامی است که توده های مو و ناخن قربانیان را از نزدیک مشاهده می کنند.

چرنوبیل اوکراین

یکی دیگر از مقاصد شناخته شده توریسم سیاه چرنوبیل در اوکراین است. در سال 1986 انفجاری در راکتور شماره 4 نیروگاه برق رخ داد و وحشتناک ترین حادثه هسته ای را در کل تاریخ بشر رقم زد. این انفجار باعث به وجود آمدن یک محدوده ای 30 کیلومتری در اطراف نیروگاه شد که شرکت های گردشگری سفرهای خود را جهت آن سازمان دهی می کنند. بسیاری از مردم علاقه خود را به بازدید از این مکان ابراز می کنند و در سال 2016 حدود 36000 نفر از این مقصد بازدید کرده اند.

نهرهای آتش فشانی در پمپی ایتالیا

آتش فشان وسویوس واقع در جنوب ایتالیا، در سال 79 میلادی فوران کرد و کل شهر باستانی پمپی طی آن نابود شد. قسمت “هیجان انگیز” این رویداد این است که گدازه های آتش فشانی کل شهر را به “سنگ” تبدیل کرده اند. پمپی توسط باستان شناسان رونمایی شد و خرابه ها که شامل اجساد فسیل شده می باشد را امروزه می توان در آنجا مشاهده کرد.

بنای یادبود صلح هیروشیما در ژاپن

در طول جنگ جهانی دوم پس از آزمایش سلاح های هسته ای در بیکینی آتول، مقصد حقیقی آمریکا ژاپن بود که نتیجه آن حمله به هیروشیما و ناکازاکی بود. در کل حدود 120 تا 226 هزار نفر در هر دو شهر در نتیجه بمباران اتمی کشته شدند. ساختمانی که در این حمله مورد اصابت قرار گرفت، به طور کامل سوخت و همه افراد در آن کشته شدند. امروزه این مکان به نام بنای یادبود صلح هیروشیما یا گنبد بمب اتمی شناخته می شود.

بنای یادبود 11/9 (11 سپتامر) در نیویورک

یکی از مشهورترین مقاصد توریسم سیاه در نیویورک واقع شده است. از زمان حمله تروریستی 11 سپتامر 2011، تعداد زیادی یادواره و موزه و … ساخته شده است. گردشگران بسیاری در نیویورک از این مکان ها دیدن می کنند در حالی که بسیاری از آن ها حتی متوجه این موضوع نمی شوند. در هر صورت این مکان ها با تعریفی که از توریسم سیاه داریم مطابقت دارند.

میدان های قتل در کمبوجیه

این مکان ها که به اصطلاح میدان های قتل نامیده می شوند حدود 300 نقطه در کمبوجیه را در بر گرفته اند و در آن ها کشتار های عظیمی رخ داده است. در این مکان ها به دستور دیکتاتور کمبوجیه پل پات، بیش از 100000 نفر کشته شده اند. یکی از معروفترین آن ها چویونگ ای کی است که در سال های 1975 تا 1979 بیش از 17 هزار نفر در آن به قتل رسیده اند. در این یادواره می توان ویترینی شامل حدود 5000 جمجمه که متعلق به برخی از کشته شدگان است را مشاهده کرد.

بیکینی آتول، جزایر مارشال

بیکینی آتول مجمع الجزایری در اقیانوس آرام است که به جزایر مارشال تعلق دارد. پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده سلاح های هسته ای را در این مناطق آزمایش می کرد. مردم این منطقه با این فرض که بعدا می توانند به سرزمینشان بازگردند، مجبور شدند خانه خود را ترک کنند و به جزایر غیر مسکونی نقل مکان کنند. با این حال آمریکا پس از انجام این آزمایش ها اعلام کرد که این جزایر کاملا آلوده شده و ساکنین دیگر نمی توانند به آن ها بازگردند. در مقابل جزیره هنوز دو کشتی جنگی ژاپنی به چشم می خورد. امروزه امکان بازدید این کشتی ها وجود دارد.

مقامات برلین، میزان نیتروژن دی اکسید موجود در هوای شهر را به عنوان یک ” مشکل بسیار جدی” بیان می کنند. میزان آلودگی هوا در این شهر تقریبا دو برابر استاندارد های انتشار اروپا است. تخمین زده شده است که سالانه 10000 نفر به دلیل آلودگی هوا در پایتخت آلمان جان خود را از دست می دهند. بیماران آسمی و مبتلایان به بیماری های قلبی و عروقی بیشترین صدمه را از این وضعیت می بینند.

مقامات اروپا گزارش کردند که سالانه در حدود 12000 مرگ در بلژیک در نتیجه کیفیت پایین هوا رخ می دهد و بروکسل پایتخت بلژیک، یکی از آسیب پذیر ترین ناحیه از سه ناحیه این کشور است. منطقه بروکسل محدودیت های سختی را در خصوص استفاده از وسایل نقلیه با آلایندگی بالا طرح ریزی کرده است. در مورد ماشین های دیزلی، در ابتدای امسال، استفاده از وسایلی با استاندارد یورو 1 ممنوع شده است و هر ساله روش های جدیدی اعمال خواهد شد که هدف آنها، ممنوعیت استفاده از کلیه وسایل نقلیه ای است که موفق دریافت حداقل استانداردهای یورو 6 تا سال 2025 نشده اند و به این معنی است که تنها به اتومبیل هایی با کمترین میزان انتشار نیتروژن دی اکسید اجاره تردد داده می شود. برای اتومبیل های بنزینی، این برنامه تا حدودی کمتر بلند پروازانه است: در سال 2025، تنها تردد وسایل نقلیه پایین تر از استاندارد یورو 3 ممنوع خواهند شد.

از سال 2010، آلودگی هوا در لندن بالاتر از حدود مجازی بوده که اتحادیه اروپا تصویب کرده است. در سال 2018، همانند هر سال دیگری در این یک دهه اخیر، آستانه مجاز در کل سال تا پیش از به پایان رسیدن ماه ژانویه از حدود مجاز تجاوز کرده بود. هر ساله مرگ بیش از 9000 لندنی بر اثر ترکیبات سمی موجود در هوا گزارش می شود. 50% آلودگی هوا در نتیجه استفاده از وسایل نقلیه موتوری به ویژه موتورهای دیزلی است.
در سال 2003 ، شهر لندن برای کاهش استفاده از وسایل نقلیه شخصی قانونی را تحت عنوان ” هزینه تردد” اعمال کرده بود، به این معنی که هر وسیله نقلیه شخصی که در “منطقه هزینه تردد” شهر قرار دارد مجبور به پرداخت هزینه ای در حدود 11.5 پوند (یا 13 یورو) بوده است. علاوه بر این، لندن سال گذشته قانون ” هزینه سمیت” را نیز برای وسایل نقلیه قدیمی اعمال کرده است که شامل یک هزینه اضافی 10 پوندی ( در حدود 11 یورو) است و به عنوان “هزینه T ” شناخته می شود. این وسایل نقلیه، شامل اتومبیل هایی هستند که موفق به دریافت استاندارد های یورو 4 را نشده اند و به طور کل وسایلی که پیش از سال 2006 ثبت شده اند.
شورای شهر لندن در حال مطالعه برای بررسی احتمال داشتن ” روزهایی بدون اتومبیل” است. این قانون ترافیک جاده ای را در نواحی خاصی از پایتخت و در روزهای متفاوتی از سال کاهش می دهد. هدف این برنامه گسترش روش های دوستدار محیط زیست تا سال 2019 است.

باغ ملی گیاهی کرستن بوش، کیپ تون

این باغ در کشور آفریقای جنوبی و در همسایگی پارک ملی کوهستانی قرار دارد و با توجه به این موضوع، پارک ملی گیاهی، چشم انداز رشک برانگیزی در پشت خود دارد. با وجود مساحتی بیش از ۱۳۰۰ هکتار، فقط کمتر از ۱۰ درصد از این باغ کشت شده است؛ بقیه همچنان دست نخورده مانده است. در این منطقه از جانداران اقلیم و گل فینبوس بی همتا حفاظت می شود. مسیرهای پیاده روی بازدیدکنندگان را از باغ به سمت منطقه ی حیات وحش می برد و برای ماجراجویی بیشتر، شامل دو مسیر رو به بالای کوه تیبل می باشد. باغ همچنین خانه ای برای مجموعه ی مجسمه هاست و از جمله مجسمه ی نلسون ماندلا، تعدادی از مجسمه های سنگی آفریقایی و همچنین دایناسورهایی با اندازه های واقعی در اینجا قرار دارد.

باغ های خلیج، سنگاپور

ژاردیم بوتانیکو، ریو دژانیرو

در پایین دامنه ی کوه کورکوادو، زیر تندیس مسیح، می توانید ژاردیم بوتانیکوی ریودوژانیرو را با مساحتی بالغ بر ۳۴۵ هکتار، که بخشی از آن دستخوش تغییرات شده و بخشی دیگر دست نخورده باقی مانده است را مشاهده کنید. ۱۳۴ نمونه از درختان باغ، که در خیابان رویال پالمز قرار دارند و قدمت آن ها به سال ،۱۸۰۸ زمانی که این باغ کشف شد، برمی گردد. علاقمندان به ارکیده، می توانند به ارکیداریو بروند و از ۶۰۰ نوع مختلف دیدن کنند و همچنین علاقمندان به درختان و آناناس ها نیز گزینه های زیادی برای تماشا کردن دارند و می توانند مشغول به تماشای ۱۵۰۰۰ نوع مختلف از بروملیادها در گلخانه ی بروملیاریو شوند.

باغ های کیو، لندن

باغ های کیو تمام چیزهایی که برای یک باغ کامل لازم است را دارد: تاریخ، تنوع، گیاهان کمیاب، گلخانه ها، نشانه گذاری واضح، کمک هزینه ی دانشجویی و تحصیلی فعال و چشم اندازهای زیبایی دارد و جاذبه هایی برای بازدیدکنندگانی که فرق بین پرچم گل و کلاله ی آن را نمی دانند، نیز وجود دارد. کافی است مسیر کوتاهی را با قطار از مرکز لندن طی کنید تا به باغ کیو برسید. کیو مکانی آرامش بخش و سرزمین عجایبی پر از برگ است که دیدن تمامی بخش های این باغ، می تواند روزها طول بکشد. گلخانه ی معتدل (بزرگترین خانه ی شیشه ای مربوط به زمان سلطنت ملکه ویکتوریا) که به تازگی احیا شده را از دست ندهید. ۲۰۰ متر طول این گلخانه است و پیاده رویی با ارتفاع ۱۸ متر دارد. هایو، مجسمه ای که چند حس انسان را درگیر می کند و بینشی را نسبت به زندگی زنبورهای کیو ارائه می کند. افرادی که در بهار به اینجا مسافرت می کنند، خواهند دید که کف باغ، با گل های بلوبلز، پوشیده شده است.

باغ های بوچارت، جزیره ی ونکوور

با یک رانندگی کوتاه از ویکتوریا می توانید به باغ بوچارت برسید که زندگی خود را به عنوان یک معدن سنگ سیمان آغاز کرده است. وقتی رسوبات سنگ آهک تمام شده بود، مالک باغ، جنی بوچارت، برای حیاط خلوت خود چیزی خوش منظر می خواست و شروع به درست کردن باغی کرد که امروزه به نام باغ سونکن معروف است و در جزیره ی ونکوور بیشترین جذابیت را دارد. این باغ ها برای داشتن مجموعه های گل رز، رنگ های پاییزی از باغ معبد ژاپنی و به عنوان مقصدی برای خوردن یک چای عصرانه ی رویایی معروف هستند. مکان آبنمای بوچارت به بازدیدکنندگان این امکان را می دهد تا با قایق (یا هواپیمای دریایی) به اینجا بیایید. این مسیری بسیار زیبا و به دور از ترافیک و جمعیت زیاد مردم است.

سایهوجی، کیوتو

مانند دیگر باغ های سراسر ژاپن، شما می توانید انتظار داشته باشید که در پاییز، برگ های زرد از معابد به زمین بیافتند و درختان بامبو برقص درآیند ولی باغ های سایهوجی برای چیز کوچتری معروف هستند: خزه. بیش از ۱۲۰ گونه از خزه ها زمین باغ های (و ساختمان ها) معبد ۱۲۰۰ ساله و میراث فرهنگی یونسکو را می پوشانند و از این رو به آن لقب کوکه درا (معبد خزه) را داده اند. انتظار نشانه های کوچک با حروف لاتین را نداشته باشید: مگر اینکه با خود ذره بین آورده باشید. راه شناختن باغ این است که تغییرات ظریف باغ، بافت های متنوع و نحوه ی چیدمان طبیعت و محوطه سازی انسان ها در طی قرن ها را متوجه شوید. برنامه ی پیش رو: سایهوجی به شدت تعداد بازدیدکنندگان را به منظور مراقبت از جو مذهبی معبد، محدود می کند و بازدیدکنندگان برای رزرو بازدید، باید درخواست خود را از طریق ایمیل و حداقل سه هفته زودتر بفرستند.

باغ گیاهی استوایی ملی، کوائی

مقر اصلی این باغ در کوائی است و به منظور حفظ تنوع گیاهان استوایی و محافظت از گونه های کمیاب در معرض انقراض فعالیت می کند. بیشتر بازدیدکنندگان به باغ های آلرتون و مک براید در ساحل جنوبی و نزدیک پویپو می روند. باغ آلرتون چشم اندازی از معماری رویایی گرمسیری در دره ی لاوای است و با رودخانه و ساحل خود تکمیل می شود. باغ و درختان انجیر خلیج مورتون در بسیاری از فیلم ها و نمایش های تلویزیونی از جمله پارک ژوراسیک و پاسفیک جنوبی حضور داشته است. برای یک تور خودگردان، بازدیدکنندگان می توانند سوار یک شاتل شوند تا به باغ مک براید برسند و از ۵۰ هکتار باغ بازدید کنند که ادویه های گیاهی گرمسیری از سراسر جهان و گیاهان کانو که توسط مهاجران اولیه ی پولینزی، به اینجا آورده شده است، در اینجا یافت می شود. در ساحل شمالی، باغ لیماهولی سفری به گذشته و به نخستین باغهای مهاجران است.

ایزولا مادره، دریاچه های ایتالیایی

بعضی اوقات یک باغ عالی، کاملا به مکان آن بستگی دارد. خیلی سخت است که مکانی رمانتیک تر از ایزولامادره پیدا کنید. یکی از جزایر کوچک بورومین در دریاچه ی ماگیوره ی ایتالیاست. در پشت این باغ کوه های پوشیده از برف آلپ دیده می شود. این باغ ثروتمند، توسط ساختمان های مجلل قرون ۱۶ تا ۱۸ میلادی محاصره شده است. در داخل می توانید مجموعه عروسک های کونتس بورومئو را پیدا کنید که شامل مجموعه ای ترسناک و عروسک های خیمه شب بازی جهنمی هستند. بهتر است که با طاووس های سفید و مجموعه ی قابل توجه خرزه هندی، چای زینتی و دیگر گیاهان سمی در بیرون بمانید. در همین نزدیکی،می توانید از ایزولابلا که باغ ها و طاووس های بیشتری دارد و یکی از پالازهای شگفت انگیز در ایتالیا است را با یک بلیط ترکیبی بازدید کنید.

باغ دنور، کولورادو

یکی از پربازدیدترین باغ ها در آمریکای شمالی است و ثابت می کند که ارتفاع بالا، مانعی برای زیبایی نیست. گیاهان ویژه ی اینجا، گیاهان آلپاین و آمریکای غربی است. باغ کودکان موردکای، فقط زمین بازی بچه ها نیست: یک تور از شش اکوسیستم محلی است که به کودکان ( و بزرگسالان) کمک می کند تا با طبیعت ارتباط برقرار کنند. اگر گیاهان شما را جذب نکنند، موزیک یا هنر شما را جذب می کند: سریال کنسرت های تابستانی همیشه با اسامی بزرگی همراه است و مجسمه های هنرمندان مشهور به طور منظم به نمایش درمی آید. از زمان جشن شکرگذاری تا شب سال نو، در جشن شکوفه های سالیانه، باغ خیابانی یورک تبدیل به جنگلی پر زرق و برق و پر از رنگ، می شود.

اجتماعات و جشنواره ها

چشمه آب معدنی بالیایی

اقامت به قصد خوش گذرانی
در جزیره ای که به هنر و آرامش احترام می گذارد، یافتن تعدادی از بهترین هتل ها و اقامتگاه های جهان عجیب خواهد بود؟ از مکان های دنج خوشگذرانی در سواحل زیبای جنوب بالی در Canggu یا Seminyak، تا نشیمنگاه هایی که نقطه به نقطه روی صخره ها در بالای شن های سفید خیره کننده ی شبه جزیره بوکیت قرار گرفته اند. این هتل های باکلاس به همان اندازه که از بیرون دوست داشتنی بنظر می آیند، در داخل نیز مجلل اند. دیگر اقامتگاه ها که توسط معماران سرشناس ساخته شده اند را می توان در دره های رودخانه ی یوبود (Ubud) و در مناطق ساحلی بهشتی و دور افتاده یافت. اما این را هم باید در نظر بگیرید که برای اقامت در این هتل های لوکس باید هوشمندانه سفر کنید و از یک ماه قبل رزرو انجام دهید.
اقامت در منزل

کانگو (Canggu)

صنایع دستی جزیره

رقص بالیایی

یوبود

تفریحات شبانه
تفریحات شبانه با کافه ها و بارهای مد روز در سمینیاک آغاز می شود، مکان های روبازی که همه چیز در میان شمع های چشمک زن و قطعه های موسیقی هیجان انگیز کمی زیباتر بنظر می رسد. کمی بعد، بارهای کانگو که پر از آدم های باکلاس می شوند یا باشگاه های درجه یک منطقه ی ساحلی لژین شما را با آهنگ های محلی و بین المللی یا دی جی هایی که با چرخاندن دیسک های آهنگ های معروف روی سن های باشکوه شما را به یاد آدم های مشهور می اندازد به خود جذب می کند. باشگاه کوتا شما را لحظاتی قبل از طلوع آفتاب در خود فرو می برد و چند ساعت بعد در هنگامی که هوا تقریبا روشن است خسته و کوفته اما خوشحال بیرون میفرستد.
مزارع برنج جاتیلووی (Jatiluwih)

سواحل شبه جزیره بوکیت (Bukit)
گردی از شن های سفید از اقیانوس آبی رنگ هند بر میخیزد و خور زیر صخره های آهکی که در این زیبایی سبز استوایی در بر گرفته شده را پر می کند. شاعرانه بنظر می رسد و همینطور هم هست. ساحل غربی شبه جزیره ی بوکیت در جنوب بالی پر از سواحلی شبیه به این است، از جمله بالانگان، بینگین و پادانگ پادانگ را می توان نام برد. خانواده ها بارهای جالب ویژه ی موج سواران که در کنار جذر و مد و با چوب خیزران ساخته شده را اداره می کنند، جایی که تنها منظره ی موجود، شکستن امواج در چند متر جلوتر است. یک صندلی راحتی پیدا کنید و به لالایی امواج گوش بسپارید.

غذای دریایی جیمباران (Jimbaran)
میگوهای بزرگ تازه که در لیمو و سیر خوابانده شده و داخل پوست نارگیل سرخ شده، اشعه ی صورتی رنگ پس از غروب آفتاب در افق، ستاره های چشمک زن بالای سر، صندلی راحتی از پوست درخت ساج که می توانیددر حالی که نشسته اید با انگشتان پا با شن های ساحل بازی کنید، یک نوشیدنی یخ، همه حاضر و آماده است. غذاهای دریایی پخته شده در جیمباران را موقع عصر نباید هرگز از دست داد، با دیس های غذای دریایی تازه که سر صبح به بازار بالاتر از ساحل می آید. برای یک تجربه ی بومی تر مستقیم به بازار سر بزنید، جایی که ماهی فروشان حاضر و آماده اند تا برای ضیافت شما ماهی گریل شده آماده کنند.

سمینیاک (Seminyak)
در جزیره ای که به خلاقیت را به مانند تعداد کمی از دیگر مکان ها بها می دهد، این پایتخت مجلل جایی است که بوتیک های خلاقانه ای خواهید یافت که توسط طراحان بومی مدیریت می شود، گزیده ترین و جالب ترین مجموعه ی رستوران ها و هتل های بوتیکی کوچک که از کلیشه های این جزیره متمایز است.

مهاجران، محلی ها و مسافران بطور یکسان ساعت ها وقت خود را در کافه های سمینیاک می گذرانند.

معبد Pura Luhur Ulu Watu
یکی از مقدس ترین معابد بالی، Pura Luhur Ulu Watu بر روی صخره های بلند در جنوب غربی جزیره قرار گرفته است. در قرن 11 یک کشیش اهل جاوه اولین بار در اینجا عبادت نمود و از آن پس این مکان مقدس تر هم شده است. زیارتگاه ها و مکان های مقدس زنجیره وار در امتداد لبه ی پرتگاه آهکی قرار گرفته اند. می توانید قسم بخورید که می توانید کشور سری لانکا را از اینجا با خیره شدن به امتداد اقیانوس پر چین از امواج ببینید. اجراهای رقص در هنگام غروب سرخوشی می آورد و در همین حین میمون ها صبورانه برای دریافت موز یا شاید عینک های آفتابی تان انتظار می کشند.

ساحل کوتا (Kuta)
توریسم بالی از اینجا آغاز می شود و آیا علتش مشخص نیست؟ شن هایی که انحنایشان از کوتا تا افق رازآلود شمال غرب را فرا می گیرد. امتداد امواجی که از اقیانوس هند آغاز می شود با ضربات متقارن به ساحل برخورد می کند. می توانید 12 کیلومتر مسیر ساحل شنی را قدم بزنید، از ماساژ پا لذت ببرید یا یک نوشیدنی خنک را با بهترین دوستانی که تازه پیدا کرده اید بنوشید.

نوسا پنیدا (Nusa Penida)
یک قایق سواری 30 دقیقه ای در جنوب شرقی قسمت اصلی بالی، به نوسا پنیدا می رسد که هنوز تا حدودی توسعه نیافته است و در تیررس بیشتر بازدیدکنندگان از جزیره ی خدایان نیست. این موضوع شگفت آور است چون نوسا پنیدا پر از جاذبه های طبیعی خیره کننده است. از سواحل لاجوردی و مرداب های صخره ای آتش فشانی تا آبشارهای مخفی و آرایش بی نظیر صخره ها در کنار یکدیگر، چشم ها از دیدن این بخش از جزیره سیر نمی شوند. نوسا پنیدا همچنین محلی پرطرفدار برای شنا کردن با سفره ماهی هاست.

نوسا لمبونگان (Nusa Lembongan)