خانه >> جهانگردی >> روستا Bengkala در نزدیکی شهر بالی، دهکده سکوت
روستا Bengkala در نزدیکی شهر بالی، دهکده سکوت

روستا Bengkala در نزدیکی شهر بالی، دهکده سکوت

جایی در زمین آنجایی که اقیانوس آرام در برابر اقیانوس هند می ایستد جزیره ای قرار دارد که در میان جهانیان شهره و شناخته شده است. بالی جزیره ای کوچک در کشور اندونزی است که به کشور هزار جزیره کوچک شهره است. جزیره ای استثنایی با طبیعتی زیبا و مناظر بدیع و فرهنگ های جذاب که همه جور سلیقه ای را جذب خود می کند. این بار اما در میان زیبایی های بی شمار بالی سری به یک روستا می زنیم. روستایی با شالیزارهای وسیع گندم، مزارع انبه و درختان موز و مناظر بی بدیل و دیدنی. اما این روستا به خاطر این همه زیبایی شهره نشده بلکه در این روستا قواعدی حاکم است که با معادلات حاکم بر دنیای متناقض امروز کاملا متفاوت است، روستایی که در آن دست ها در سخن گفتن تواناترند. روستایی با یک ناشنوایی چند صد ساله که حالا ساکنین آرام و باوقارش شنوا و ناشنوا دست در دست هم با دست هایشان سخن می گویند و صدا را به زنجیر کشیده اند. اگر شما هم مشتاقید تا بدانید چرا این ناشنوایی مثل یک نفرین این روستا را در بر گرفته و یا اینکه چرا تا به حال ریشه کن نشده است حتما این سفر را به ما به بالی و روستای مشهورش بیایید. اگر روزی روزگاری قصد سفر و رزرو هتل های ایران در هر شهر و دیاری را داشتید حتما سری به ایران هتل آنلاین بزنید. از رزرو هتل در مشهد گرفته تا اقامتگاهی سنتی در جزایر جنوبی همه و همه در ایران هتل مهیاست، آن هم تنها با چند کلیک ساده!

روستای Bengkala
همه چیز از دعوای دو جادوگر قدرتمند آغاز می شود، از روزی که با یکدیگر به نزاع و درگیری پرداخته و دست آخر یکدیگر را نفرین کردند که دیگر هیچ چیز نشنودند و این سرآغاز هفت نسل ناشنوایی در روستای Bengkala است، جایی در میان جنگل های انبوه بالی. اگر از اهالی روستا معنی نام عجیب و غربش را بپرسید به شما خواهند گفت: جایی برای پنهان شدن. البته همیشه افسانه ای هست تا وقایع غیرقابل باور را کمی قابل درک کند اما در واقع مشکل از جای دیگری آب می خورد. ژن هایی که نسل به نسل ویژگی ها را از اجدادمان به ما منتقل می کنند گاهی اوقات حامل پیامدهای ناخوشایندی همانند ناشنوایی هستند. ژنی مغلوب و البته معیوب که گاهی اوقات بروز می کند و گاهی اوقات نه! این یعنی زمانی که یک نوزاد متولد می شود صرف نظر از والدین سالم و یا ناشنوای خود شانسی برابر برای شنوایی و یا عدم شنوایی دارد. در این روستا برخی می شنوند و برخی نه، اما میزان جمعیت ناشنواها به نسبت جمعیت کلی 3000 نفره روستا چیزی در حدود 15 برابر استاندارهای جهانی است که شگفت آور است. کدخدای روستا Arpana می گوید ما در این روستا فرقی بین شنوایان و ناشنوایان قائل نیستیم چرا که هیچ کس نباید احساس پایین دست بودن و یا ناتوان بودن را داشته باشد، چرا که حقوق بشر برای تمامی انسان ها یکسان است بنابراین چرا ناشنوایان باید محروم باشند؟
روستا Bengkala

در این روستای کوچک که اغلب مردم به کشت برنج و پرورش فیل مشغولند سطح تحصیلات پایین است. در مدرسه روستا اما اولین شگفتی رقم می خورد. اینجا همه چه شنوا و چه ناشنوا همه با زبان اشاره درس می خوانند. این زبان اشاره روستایی، اما عالم خود را دارد چرا که کاملا منحصربفرد است و برخواسته از اعتقادات و زندگی روزمره مردم روستای Bengkala است. زبانی محلی و بومی که با زبان های اشاره رایج و استاندارد جهانی متفاوت است و Kata Kolok نامیده می شود. زبانی که محصول قرن ها تلاش مردم روستا برای برقراری ارتباط با یکدیگر بوده و در طی صدها سال به تکامل رسیده است. اما چرا همه مردم روستا این زبان اشاره را فرا می گیرند؟

روستا Bengkala
چرا که هر خانواده ای حتما چند عضو ناشنوا یا Kolok را در خود جای داده، بنابراین برای حفظ ارتباطات و تقویت همدلی همه ساکنین با یکدیگر روستایی ها تصمیم گرفته اند همه با این زبان با یکدیگر به صحبت بپردازند. حالا مدرسه روستا این زبان را از همان دوران کودکی همزمان با صحبت کردن همانند میراثی مقدس به کودکان می آموزد و همه کودکان از آموزشی یکسان بهره می برند. این کار در واقع یک تیر و دو نشان است، هم آموزش ناشنوایان برای برقراری ارتباط با یکدیگر و هم آموزش روشی برای ارتباط میان ناشنوایان و شنوایان. متاسفانه این تحصیلات تنها شامل مقطع ابتدایی است و اغلب بچه های ناشنوا برای ادامه تحصیل دچار مشکلات عدیده ای می شوند اما مردم مهربان، صبور، مقاوم و امیدوار روستا همه تلاش خود را به کار گرفته اند تا این مشکل نیز از سر راه بردارند. گرچه منحصربفرد بودن این زبان سبب می شود ناشنوایان تنها بتوانند با اهالی روستا به صحبت بپردازند و در خارج از مرزهای روستا کارشان کمی سخت است.
روستا Bengkala
اما داستان به همین جا ختم نمی شود، افراد ناشنوا آموزش های فراوانی می بینند تا بتوانند روزگار بگذرانند. از آموزش صنایع دستی و فروش آن ها به توریست ها گرفته تا کار کردن در مزارع و شالیزارهای برنج و پرورش فیل. اینجا همه چیز بین شنوا و ناشنوا یکسان است و این همه یکدلی حیرت انگیز است.
کدخدای روستا اما عقیده جالب دیگری نیز دارد او زبان و فرهنگ Kolokها را نوعی میراث مقدس می داند که باید برای همیشه حفظ شود. کدخدا معتقد است اگر این سنت رو به فراموشی برود او حتما یک گناهکار خواهد بود! نسل جوان اما همیشه به دنبال دریدن مرزهاست. تکنولوژی اینجا کاملا با زندگی جوانترها آمیخته شده و حالا آن ها سعی در یادگیری زبان های اشاره بین الملیی دارند تا بتوانند با دنیاهای بزرگتری ارتباط برقرار کنند.
روستا Bengkala
رقصی در سکوت
همهمه ای برپا می شود، مردان لباس بنفش به تن می کنند و کلاه هایی به سبک هندوها به سر می گذارند، زنان هم لباس های یکدست طلایی به تن می کنند و کلاهی مثل تاج طاوس بر سر می گذارند. آنگاه حرکت ها شروع می شود و نوعی رقص مقدس با حرکاتی ریتمیک آغاز می شود. با حرکت زنان کم کم سر و کله دسته مردان نیز پیدا می شود که با آداب و رسوم خاصی دور زنان حلقه می زنند. این مراسم نوعی رقص آئینی است که Janger Kolok نامیده می شود و تنها شرط شرکت در آن ناشنوا بودن است.
روستا Bengkala
افراد حاضر در گروه هیچ چیزی از آوازها و یا صدای ساز را نمی شنوند. آن ها تنها با تمرین های طاقت فرسا و سخت و به کمک حافظه قوی خودشان حرکت ها را اجرا می کنند. اینکه بتوانید حرکاتی کاملا هماهنگ را در سکوت پیاده کنید کار بسیار دشواری است ولی آن ها آموخته اند تا از چشم هایشان به بهترین شکل ممکن استفاده کنند. این مراسم که سه دهه از اجرای آن می گذرد حالا در میراث فرهنگی یونسکو به ثبت رسیده است. همه ساله هزاران گردشگر خودشان را از گوشه و کنار دنیا به این روستا می رسانند تا شاهد این مراسم جذاب و سنتی باشند. مراسمی که سه بار در ماه اجرا می شود و در میان رقصنده ها می توانید افرادی از رنج سنی 16 تا 72 سال را ببینید که به نوبه خود جذاب است.
روستا Bengkala
اگر در شهرهای بزرگ و پیشرفته مان هنوز که هنوز است معابر برای معلولین بهینه سازی نشده و یا فردی نابینا یا ناشنوا برای کارکردن وساختن زندگی آینده اش با هزار و یک مشکل کوچک و بزرگ دست و پنجه نرم میکند، در یک روستای دور دست، افراد ناشنوا و معلولش مهم ترین الویت اهالی روستا هستند و همه هم و غم ساکنین روستا تامین آتیه ساکنین ناشنوای روستاست تا در کنار آن هایی که خوب می شنوند بتوانند به بهترین شکل ممکن زندگی و آینده شان را بسازند. شاید این روستا و اهالی عجیب و غریبش تلنگری برای همه ما ساکنین کره زمین باشد.

جزیره موز، بهشتی لوکس در ساحل دوحه
ادامه مطلب

امتیاز دهید (چپ بیشترین)

این مطلب چقدر برای شما مفید بود؟

برچسب ها :

اشتراک گذاری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
[search_hotel]
  • محبوب ترین ها
  • آخرین مقالات
  • منتخب سردبیر