×

تارت تخم مرغی ماکائو؛ شیرینی ساده ای که یک شهر را شیفته خود ساخت

نویسنده نویسنده ایران هتل در تاریخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۴
دسته بندی غذا و خوراک
تارت تخم مرغی ماکائو؛ شیرینی ساده ای که یک شهر را شیفته خود ساخت
ماکائو یکی از کشورهای جنوب شرق آسیاست که اگر چه در گذشته کمتر مورد توجه قرار گرفته اما از زیباترین کشورهای این منطقه بوده و در سال های اخیر به خاطر رشد اقتصادی خیره کننده و توسعه صنعت توریسم با سیلی از گردشگران خارجی مواجه شده است. اگر چه این کشور چیزهای زیادی برای عرضه کردن دارد اما یکی از چیزهای دوست داشتنی که در این کشور و به طور خاص در یکی از شهرهای کوچک آن خواهید دید یک شیرینی بسیار متفاوت و خوشمزه است که بسیاری را از سراسر جهان به این منطقه کشانده است. اگر قصد سفر به ماکائو را دارید، سامانه ایران هتل که در عرصه رزرو آنلاین هتل در سراسر ایران فعالیت دارد به شما توصیه می کند که رزرو هتل خود را در شهر کوچک «کلوآن» انجام دهید تا یکی از خوشمزه ترین شیرینی هایی که در عمرتان خواهید خورد را امتحان کنید.
تارت تخم مرغی ماکائو
تارت تخم مرغی مشهور ماکائو که عموماً به عنوان یک شیرینی وارد شده از پرتغال در نظر گرفته می شود، در واقع محصول انرژی فراوان یک شیرینی پز انگلیسی پیشگام در این عرصه بوده است. اگر این روزها از شیرینی فروشی ساده این مرد در ماکائو دیدن کرده و یکی از تارت های الهام بخش او با نام «pastel de nata» را انتخاب کنید دریچه ای از میراث این شیرینی پز دوست داشتنی، 10 سال پس از مرگش به روی شما باز خواهد شد. این تارت نوعی شیرینی مخصوص است که لایه لایه بوده، مغز آن ترکیبی خوشمزه از شیر و تخم مرغ بوده و روی آن را خامه ای بسیار تازه پوشانده است. ایلین، خواهر این شیرینی پز پیشگام انگلیسی با نام اندرو استو، در این باره چنین می گوید: «او همه چیز را با هم قاطی می کرد و در آشپزخانه بسیار نترس بود. او یک پسر 6 ساله در بدن یک مرد بالغ بود زیرا هیچ ترسی از تغییر یک دستورالعمل غذایی مشهور و ارائه دستورالعملی مخصوص خود نداشت».
تارت تخم مرغی ماکائو
اندرو استو شیرینی پزی اکنون مشهور خود با نام « Lord Stow» را در سال 1989 در میدان مرکزی کلوآن (Coloane)، از شهرهای ماکائو، افتتاح کرد هرچند وی برای شیرینی پزی به این کشور نیامده بود. او در ابتدا یک داروساز صنعتی بود که بعدها وارد عرصه واردات کالا شد که در نهایت با شکست مواجه گردید. وقتی که استو تصمیم به افتتاح یک شیرینی پزی گرفت، این کار را در بهترین زمان ممکن انجام داد. در دهه 80 میلادی، پرتغالی های زیادی به ماکائو آمده و کسب و کار خود را آنجا راه اندازی می کردند زیرا اقتصاد ماکائو در حال شکوفایی بود. تا آن زمان فرهنگ غذایی اروپا در این کشور فراگیر نشده و تاثیر چندانی از خود برجای نگذاشته بود.
تارت تخم مرغی ماکائو
لیز توماس، که فعال در عرصه گردشگری و سفر بوده و از سال ها قبل در ماکائو ساکن است، می گوید: «در آن زمان تنها تارت کاستاردی که در شیرینی فروشی های محلی به فروش می رسید یک تارت با پوسته نازک بود که از هنگ کنگ وارد می شد و تحت تاثیر تارت کاستارد انگلیسی قرار داشت و البته خیلی هم خوشمزه نبودند». همچنین هتل «Hyatt Regency» نیز در بوفه خود نوع دیگری از این تارت را به مشتریانش عرضه می داشت که نسخه ای از شیرینی لیسبونی موسوم به «pastel de Belem» بود، تارتی تخم مرغی که از آرد ذرت درست شده و ترکیبات مغز آن ساده و کم بود.
ریموند پیچلیمیر که سرآشپز رستوران مذکور و از مشتریان کسب و کار واردات کالای استو بود این مرد انگلیسی را با دستورالعمل تولید تارت تخم مرغی «pastel de nata» آشنا کرده و با دادن قالب های متعدد تارت به او، از استو خواست که شانس خود را در این عرصه امتحان کند. استو که از تارت های سنتی این هتل و ساختار ژله مانند درون آن خوشش نمی آمد، این دستوراالعمل را تغییر داده و آرد ذرت را از ترکیبات آن حذف کرد. او همچنین تصمیم گرفت که برای شکل دادن به این تارت ها از دست استفاده کند و بدین ترتیب قالب های زیر این تارت های انگلیسی را کنار گذاشت.
تارت تخم مرغی ماکائو
نتیجه دستورالعمل خاص استو یک ترکیب هیبریدی پرتغالی-انگلیسی بود که کاستارد آن بیشتر شبیه نسخه انگلیسی بود، با قالب های سبک و لایه لایه و کاراملی که روی شیرینی قرار می گرفت و بدین ترتیب در این زمینه به تارت های «pastel de nata» که گفته می شود توسط راهبان قرن هجدهم میلادی در صومعه «Jeronimos Monastery» در شهرستان «بلیم» (Belém) در لیسبون اختراع شده است وفادار مانده بود. ایلین می گوید: « به یاد دارم که در سال 1988 در حال قدم زدن در خیابان آکسفورد در کنار اندرو بودم که از کنار یک شیرینی پزی رد شدیم و او با انگشت به مغازه اشاره کرد و گفت این همان چیزی است که من می خواهم در مغازه شیرینی پزی ام درست کنم. داخل رفتیم تا آن ها را امتحان کنیم و او گفت اوه وحشتناک هستند و بعد گفت که مال من بسیار بهتر از این خواهند بود».
و بدین ترتیب بود که استو موفقیت در این عرصه را بدست آورد. علیرغم سختی های اولیه مانند ناراحتی و نارضایتی پرتغالی ها و چینی ها از نمونه های اولیه، ایلین می گوید که شرکت آن ها روزانه 13.500 تا 14.000 عدد تارت تخم مرغی به فروش می رساند. آن ها یک شعبه دیگر از شیرینی پزی استو را در کلوآن راه اندازی کرده اند که نزدیک فرودگاه شهر قرار داشته و خانواده استو در حال باز کردن یک رستوران در همین شهر هستند. اما مغازه اولیه و اصلی خانواده اسنو همچنان هر روز با صف های طولانی مردم محلی و گردشگران مواجه می شود.
تارت تخم مرغی ماکائو
آدری استو، دختر اندرو، با هیجان و شادی از پدرش یاد می کند و از روزهایی که کنار پدرش در یک شیرینی پزی کوچک کار می کرد را به یاد می آورد. آن شیرینی پزی دارای 3 اجاق گاز بوده و پشت آپارتمان سابق خانواده قرار داشت. او می گوید: «پدرم و تعدادی از خانم ها را می دیدی که در حال برش دادن، فشار دادن، پختن و فروش تارت همه در یک مکان بودند». از بعضی از جهات او شخصیتی قابل پیش بینی داشت: او هر روز همان لباس های همیشگی را می پوشید با کفش های سفید «Reebok » تی شرت سفید چینی و شلوار جین یا شلوار کوتاه. اما همزمان او شخصیتی غیر قابل پیش بینی داشت.با انرژی بی پایان یک بچه و شوخ طبیعی بهترین کمدین های بریتانیایی، استو هر چیزی را برای ساخت تارت جدید خود امتحان می کرد. او یک چهره شناخته شده در ماکائو بود و در روز خاکسپاری اش بسیاری از مردم محلی حضور یافته بودند، از رقصنده های ماکائویی گرفته تا راهبه ها و همسایگان. اکنون 10 سال از مرگ اندرو می گذرد اما تقریباً هیچ چیزی در شیرینی پزی خانوادگی او تغییر نکرده است. تصویری از او با تی شرت سفید همیشگی و لبخندی که به لب داشت هنوز هم در سر در شیرینی پزی اصلی خانواده استو به مشتریان گرسنه خوشامد می گوید.