خانه >> جهانگردی >> شهر کوچکی که مرز ایالات متحده و کانادا از وسط کتابخانه آن می گذرد
شهر کوچکی که مرز ایالات متحده و کانادا از وسط کتابخانه آن می گذرد

شهر کوچکی که مرز ایالات متحده و کانادا از وسط کتابخانه آن می گذرد

حتماً شما هم شنیده اید که در برخی از کشورهای اروپایی مرز بین دو کشور در واقع یک خط ساده است که از وسط یک خیابان می گذرد. در چنین شرایطی با عبور از این خیابان از کشوری به کشور دیگر می روید بدون این که حتی متوجه شوید. حتی در یک مورد مرز دو کشور اروپایی از بین یک اتاق خواب می گذشت. اما علیرغم باورنکردنی بودن این موضوع، چنین مرزهای نامحسوس و متفاوتی کم هم نیستند. ایران هتل آنلاین که یکی از کاربردی ترین سامانه های اینترنتی برای رزرو آنلاین هتل در هر نقطه از ایران است، شما را دعوت می کند که با ادامه این مطلب همراه باشید.
وقتی که در کتابخانه «هاسکل» (Haskell Library) قدم می گذارید آن را با یک کتابخانه معمولی در یک شهر کوچک آمریکایی اشتباه خواهید گرفت. اگر چه فضای داخلی آن بسیار زیباست، با همان وسایل چوبی سال 1905 میلادی و صندلی های مطالعه رنگ نشده اش، اما این کتابخانه هم مانند کتابخانه های دیگر به نظر می رسد. اما خیلی زود سوالی در ذهنتان ایجاد می شود و آن هم اینکه چرا کتابداران کتابخانه بدون هیچ زحمتی در حال تغییر زبان بین فرانسوی و انگلیسی هستند؟ چرا روی قفسه ها کتاب های زیادی به زبان فرانسوی در مورد تاریخ کانادا وجود دارد؟ و از همه گیج کننده تر این که آن خط سیاه که کف کتابخانه کشیده شده است چیست؟

بدین ترتیب خیلی زود متوجه می شویم که کتابخانه «هاسکل» با کتابخانه های دیگر بسیار متفاوت است. این کتابخانه دو ملیت دارد، یک پایش در ایالات متحده و پای دیگرش در کانادا است. آن خط سیاهی که وسط کتابخانه کشیده شده است که نواری چسبناک است نیز مرز بین دو کشور را مشخص می کند که شهرهای دربی لاین در ورمونت ایالات متحده را از استنستید در کبک کانادا جدا می سازد. در ورودی کتابخانه، برد بولتن عمومی و کتاب های بچه های در قسمت ایالات متحده و مابقی مجموعه کتاب های آن و اتاق مطالعه نیز در بخش کانادا قرار دارند.

نوار سیاه رنگی که مرز دو کشور را مشخص می کند رنگ و رویش را از دست داده است و جای تعجب ندارد که مورد توجه تمام کسانی است که وارد کتابخانه می شوند. نانسی رومری، رییس کتابخانه، می گوید که هیچ ساعتی از روز نیست که بازدید کنندگان کتابخانه در حال عکس گرفتن با این خط دیده نشوند. آن ها در حالی که شکلک در می آورند عکس می گیرند و گاهی این کار را در حالی که کنار خط مرزی دراز کشیده اند انجام می دهند. آن ها گاهی با «استنلی تخت» (Flat Stanley) عکس می گیرند، عکسی کاغذی از یک شخصیت کتاب های کودکان که بریده شده است. برخی خانواده ها در دو طرف خط می ایستند و عکس می گیرند و برخی دگر به ترتیب قد کنار خط مرزی می ایستند.
Library

حتی اخیراً رومری متوجه اتفاقی عجیب تر نیز شده است: برخی از بازدید کنندگان قبل از رسیدن به خط مرزی سیاه خشکشان می زند انگار که از این خط یک نیروی ناپیدای قوی خشک کننده پرتاب شده است. آن ها در اینترنت با این شایعه روبرو شده اند که عبور از این خط غیرقانونی است و البته این موضوع واقعیت ندارد. این کتابخانه به نحوی یک منطقه تجاری آزاد برای انسان هاست که برخلاف منطقه غیر نظامی بین دو کره، عبور از آن مانند دیگر مرزها دردسرساز نخواهد بود. اما چه شده که چنین مرز عجیب و غریبی شکل گرفته است. مرزها همواره انسان ها را حیرت زده کرده اند. مرزها چیزی در مورد جدایی دو دنیا هستند که هم پیچیده و هم ترسناک است. مرزها می توانند ترسناک باشند و این موضوع را نمی توان انکار کرد. آن ها به تاریکی و خطری که آن بیرون، در طرف دیگر وجود دارند. این همان چیزی است که باعث شده کتابخانه «هاسکل» آرامش بخش باشد و برخلاف دیگر مرزها استرس و ترس را به کسانی که قصد عبور از آن را دارند منتقل نسازد.
هال نیومن، یک شهروند کانادایی است که در این باره می گوید: « یک خط روی نقشه ظاهراً برای جدایی ما کشیده شده است، چیزی است که قرار است ما را از هم جدا سازد. اما این همان چیزی است که هاسکل را به چیزی فوق العاده تبدیل کرده است. بله از وسط آن یک مرز می گذرد اما همچنان مردم را به یکدیگر نزدیک می سازد. چقدر چنین چیزی فوق العاده است؟».

نیومن رییس سابق خانه اپرای شهر هاسکل است که آن هم نیز در واقع مرز بین دو کشور ایالات متحده و کانادا را در خود می بیند. او این خانه را «اتاق غیر ممکن» می نامند زیرا غیرممکن به نظر می رسد که چنین فضایی وجود داشته باشد. فضای برگزاری نمایش در کانادا واقع است اما بیشتر صندلی ها در خاک ایالات متحده قرار دارند. در واقع، مرز، برخی از آن صندلی ها را به دو نیم تقسیم می کند و بدین ترتیب سالن اپرای هاسکل «تنها خانه اپرا در جهان است که ممکن است گونه های شما هر کدام در یک کشور متفاوت باشند».
Library
این طراحی عمدی صورت گرفته و تصادفی نیست. خانواده هاسکل به عمد کتابخانه و خانه اپرا را بیش از یک قرن پیش در مرز ساختند تا تعاملات و دوستی بین دو مرز را بهبود بخشند. رومری که خود کانادایی است اما هنگام سخن گفتن در مورد کانادایی ها و آمریکایی ها از واژه یکسان «ما» استفاده می کند، می گوید که مدیریت یک سازمان دو ملیتی بسیار پیچیده است. در این کتابخانه هر دو دلار ایالات متحده و کانادا پذیرفته می شوند. اگر چه جریمه ای در کار نیست اما در کتابخانه کارت پستال ها و هدایای یادبود دیگری به فروش می رسند. همچنین در کتابخانه دو قانون مربوط به حفظ امنیت و ایمنی وجود دارد. برای رومری بیرون رفتن از کتابخانه برای خوردن ناهار مستلزم عبور از مرز و وارد شدن به خاک کشور ایالت متحده است. وی می گوید که نه تنها باید با خوانندگانی که در جستجوی آخرین رمان استفن کینگ هستند مذاکره کند بلکه هر روزه با پلیس سوار سلطنتی کانادا، نیروهای امنیت داخلی ایالات متحده و کمیسیون بین المللی مرزی و بسیاری دیگر گفتگو و مذاکره داشته باشد.
kayaking

15 سال پیش بود که کتابخانه می خواست یک آسانسور جدید نصب کند. آسانسور در کانادا بود اما آوردن جرثقیل، که در خاک ایالات متحده بود، به کنار آن، حتی برای چندین ساعت نیز به معنای مذاکرات و کارهای زیادی بود. راه حل؟ در نهایت جرثقیل را در خاک ایالات متحده رها کرده و آسانسور را از طریق حریم هوایی کانادا بالا کشیدند. با این وجود رومری کار کردن در کتابخانه «هاسکل» را دوست دارد. این کتابخانه چیزی فراتر از یک موجودیت حیرت انگیز جغرافیایی است. در این دوران پرتنش ژئوپلتیکی که همه از دیوارهای مرزی سخن می گویند، این کتابخانه به ما یادآوری می کند که مرزها تنها داستان هایی هستند که توسط انسان ها خلق شده اند که به همان اندازه که ما می خواهیم می توانند واقعی و ترسناک باشند.
مرزها مکان هایی ایستا نیستند، آن ها با حال و هوای هر دو طرف خط تغییر می کنند. تغییر بزرگ برای این مرز خواب آلود بعد از حملات یازده سپتامبر رخ داد. خیابان هایی که مرز از میان آن ها می گذشت بسته شده و ترافیک شدیدی ایجاد شد. درختان بزرگ گلدانی در مقابل کتابخانه نصب شدند، مانعی که هیچکس که در 10 سپتامبر 2001 فکرش را هم نمی کرد. این روزها یک خودرو متعلق به سرویس امنیت داخلی کشور 24 ساعت شبانه روز در کنار درب ورودی کتابخانه حضور دارد.

با این وجود بزرگ ترین تغییری که اینجا رخ داده جریان مداوم ورود پناهجویان است که در اینجا به آن ها «northbounders» به معنای دوستداران شمال گفته می شود و از ایالات متحده به کانادا می روند. در گذشته به راحتی می توانستید از این خط مرزی عبور کنید. در گذشته کارمندان گمرک اسم شما را می دانستند و هر بار که شما را می دیدند لبخند می زدند و دستی تکان می دادند. آن روزها بدون این که فکر کنید، برای خرید یک تکه پیتزا از مرز عبور می کردید. گفته نمی شود اما می توان در نگاه ساکنان منطقه خواند که در گذشته زندگی در این نقطه بسیار بهتر و دوست داشتنی تر بود.
kayaking

بازی روی، یک داروساز در داروخانه براونز در دربی لاین در این باره می گوید :«من قبلا به همان اندازه که دوست آمریکایی داشتم دوستانی نیز از کانادا داشتم. به آن ها به چشم آمریکایی یا کانادایی نگاه نمی کردم. آن ها فقط دوستانم بودند. در ذهن ما، مرزها وجود ندارند». امروزه دو شهر هنوز هم سیستم آب مشترکی دارند اما دیگر مثل گذشته نیست. کتابخانه و خانه اپرای مجاور آن تنها نقاطی هستند که ساکنان دو طرف مرز همچنان در آن ها بدون مشکلی با یکدیگر تعامل دارند.

داروخانه روی یک جایگاه مشکوک و مخاطره آمیز را اشغال کرده است، نوعی زمین بی صاحب و بی طرفی که بین ایالات متحده و کانادا قرار دارد. خودروهایی که از سمت کانادا می آیند باید قبل از رسیدن به گمرک و پاسگاه مهاجرت ایالات متحده حدود 100 متر اضافه را طی کنند و این بدان معناست که اگر چه آن ها در خاک ایالات متحده هستند اما همچنان باید به طور رسمی وارد این کشور شوند. داروخانه در این فضای خالی قرار دارد. روی در ادامه می گوید که گاهی مشتریان او نمی دانند در خاک چه کشوری هستند: «خیلی گیج کننده است و بسیار غیرطبیعی. شما مرزهای زیادی را به این شکل نخواهید دید».
kayaking

دربی لاین، مانند بسیاری از شهرهای کوچک، از لحاظ اقتصادی با مشکل مواجه شده است و این چیزی است که می توان با تماشای مغازه های این شهر به آن پی برد. رقابت بین فروشگاه های بزرگ را باید عامل این مشکل دانست اما به گفته روی، مرز نیز مقصر است. او می گوید: «تلاش زیاد برای جایزه ای اندک». گاهی اوقات مرزها باعث رونق اقتصاد محلی می شوند و گاهی نیز باعث از بین رفتن آن. مرزها هیچوقت بی طرف نیستند. برایان اسمیت، نماینده ایالت ورمونت که تمام عمرش را در دربی لاین زندگی کرده است می گوید: «من نیاز به محدود کردن قوانین را از 30 یا 40 سال پیش می دیدم اما برخی از کارهایی که می کنند غیرضروری است». اسمیت داستان یک مرد 85 ساله ورمونتی را روایت می کند که برای دیدن نامزد کانادایی اش باید با خودرو شخصی از مرز می گذشت. وقتی که برگشت، کامپیوترهای واحد امنیت داخلی ایالات متحده ارتباط خود با مرکز را از دست داده بودند، از این رو مامور این اداره که پیرمرد را نیز می شناخت از او خواست که یک ساعت پشت مرز بماند تا اتصال کامپیوترها دوباره برقرار شود. اسمیت می گوید: «این خنده دار است. کانادا دشمن ما نیست».
با این وجود در سال های اخیر برخی سعی کرده اند که از راحتی عبور از این مرز سوء استفاده کنند. در سال 2001، یک مرد اهل مونترال کانادا برای قاچاق یک کوله پشتی پر از اسلحه از طریق دستشویی کتابخانه دستگیر و بعدها به ایالت متحده مسترد شد تا به اتهاماتش رسیدگی شود. این موضوع برای پرسنل کتابخانه شوکه کننده بود که آن را هتک حرمت به یک مکان مقدس می دانستند. با این وجود در شرایط کنونی، آینده کتابخانه هاسکل در هاله ای از ابهام قرار دارد اما بستن آن بدون دردسر نیز امکان پذیر نیست و مردم دو طرف مرز به گفته خودشان دست به اعتراض خواهند زد.

13 مورد از زیبا ترین کتابخانه های اروپا
ادامه مطلب

امتیاز دهید (چپ بیشترین)

این مطلب چقدر برای شما مفید بود؟

برچسب ها :

اشتراک گذاری

اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
[search_hotel]
  • محبوب ترین ها
  • آخرین مقالات
  • منتخب سردبیر