×

حقایق پشت پرده هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی

نویسنده نویسنده ایران هتل در تاریخ ۱۳۹۸/۱۰/۴
دسته بندی حمل و نقل
حقایق پشت پرده هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی
با وجود فعالیت های پیرامون تغییرات شرایط اقلیمی و آب و هوایی كه در رابطه با وابستگی مسافرت های هوایی به سوخت، در حال تشدید است، احتمالاً طی ماه های اخیر خبرهای زیادی در مورد هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی و همچنین گزارشاتی در ارتباط با هواپیماهایی كه می توانند كاملاً با سوختی به نام "سوخت زیستی" به پرواز درآیند، دیده و شنیده باشید. ایده موجود در پس پرده هر دو موضوع، كاملاً واضح و آشكار است: انسان می خواهد تا جایی كه امكان دارد،‌ كربن كمتری وارد جو زمین نماید. و این ایده كه می توانیم هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی داشته باشیم، درست است - اما با آنچه شما فكر می كنید، كمی تفاوت دارد.
با رزرو هتل ترنج كیش، به این جزیره زیبا در خلیج همیشه فارس بیایید و اوقات خوب و خوشی را برای خود به ثبت برسانید.
 
هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی، چه هواپیماهایی هستند؟
در اینجا مطالبی در جهت شفاف سازی مسئله و همچنین آنچه مسافران بایستی در مورد هواپیماهای بدون آلایندگی كربنی بدانند، ارائه می گردد.
سوخت های زیستی (كه سوخت های تولید شده از گیاهان بوده و به این ترتیب سوخت فسیلی نیستند) نسبت به سوخت های با پایه نفت، به هنگام سوختن، كربنی كمتری تولید نمی كنند. با این حال آنها هنگام رشد كردن، ‌كربن جذب می كنند - و كربن جدیدی را كه هنگام سوختن آنها ایجاد می گردد، خنثی می نمایند. بنابراین: پرواز یك جتلاینر با سوخت زیستی، مقدار كربن منتشر شده در جو را در خودش كاهش نمی دهد، و این یك فرآیند محاسبه ای است.
 
رزرو هتل های تبریز در فصل زمستان برای علاقه مندان به اسكی روی برف می تواند بسیار دلچسب باشد، چرا كه پیست های اسكی سهند در این فصل پذیرای بسیاری از علاقه مندان به ورزش اسكی می باشد.
دانستن این موضوع كه تبدیل كردن یك هواپیما به یك وسیله بدون آلایندگی كربنی، بیشتر از اینكه فرآیندی مهندسی باشد، یك فرآیند ریاضیاتی است،‌ برای بسیاری از مردم تعجب آور است. به زبان ساده: دلیل اینكه سوخت های زیستی می توانند فاقد آلایندگی كربنی نامیده شوند، این است كه در حین پرورش یافتن گیاهان برای تهیه سوخت های زیستی، اكسیژن كافی تولید شده و كربن دی اكسید كافی را هم برای جبران كردن مقدار كربنی كه وارد جو می شود، جذب می نمایند. در فرآیند فوتوسنتز، گیاهان، جلبك ها و برخی از میكروب ها، كربن دی اكسید، آب و انرژی خورشیدی جذب می كنند و آنها را تبدیل به شكر و اكسیژن می نمایند. گیاهان، جلبك ها و میكروب ها از شكر به منظور ایجاد ساختارهای خودشان استفاده كرده و هرآنچه در چرخه آنها وجود دارد را انجام دهند. به این ترتیب زمانی كه این گیاهان، جلبك ها و میكروب ها را به یك سوخت مفید و قابل استفاده تبدیل كرده و در یك موتور جت آن را می سوزانید، فقط مقدار كربنی را كه منابع در اصل دریافت كرده اند را برمی گردانید.
 
اما برخلاف سوخت های فسیلی، سوخت های زیستی تجدید پذیر هستند: وقتی دسته ای گیاه را برداشت می كنید، دسته ای دیگر را می كارید. چقدر احتمال دارد كه این پروسه تغییر كند؟ فناوری های جدید روش عملی را برای به حركت درآوردن هواپیما با غیر از سوخت معمولی منتشر كننده كربن و بدون در نظر گرفتن اینكه سوخت مورد استفاده چگونه تولید شده است، مهیا نمی كنند. شاید هواپیماهای مجهز به باتری / الكتریسیته و انرژی خورشیدی / الكتریسیته برای سفرهای كوتاه بُرد و بعضی از كاربری های خاص، كاربردی باشند،‌ اما در صورتی كه بخواهید از مبدأ نیویورك به مقصد كالیفرنیا سفر هوایی داشته باشید، تنها روش رسیدن در حال حاضر، همان سوزاندن سوخت معمولی است. اگر می توانستید هیدروژن خالص را به جای هیدروكربن بسوزانید، (به صورت تئوریك) می توانستید بدون انتشار كربن، پرواز نمایید، اما هیدروژن نیازمند مخزن های بسیار بزرگ و سنگین می باشد. اكنون بایستی برای پرواز كردن، گاز كربن منتشر نمایید،‌ وگرنه نباید پرواز كنید.
 
اما هر زمانی كه بتوانید یك تُن سوخت زیستی را جایگزین نفت نمایید، توانسته اید به موفقیت مدنظر دست یابید. و اینكه این یك تن سوخت را در یك هواپیما بسوزانید، یا یك تریلی یا در یك نیروگاه تولید برق، برای جو و اتمسفر فرقی نخواهد كرد.
چقدر احتمال دارد كه شركت های هواپیمایی سوخت زیستی را جایگزین سوخت های معمولی مورد استفاده نمایند؟ با در نظر گرفتن این حقیقت كه برای صنعت هوانوردی، عموماً نفت نسبت به سوخت زیستی عملكرد بهتری دارد، شركت های هواپیمائی احتمالاً مشكل موجود را با استفاده از سوخت زیستی حل نخواهند كرد، بلكه به جای آن از طریق پرداخت نوعی از مالیات كربن، انتشار این گاز را جبران كرده و صنایع دیگر را برای تغییر سوخت مورد استفاده شان به زیستی تشویق می نمایند. این كار باعث خشنودی همه می شود: شركت های هواپیمائی از حداكثر كارایی لذت می برند و زمین هم می تواند استراحتی داشته باشد.
 
سوخت زیستی تقریباً با تحلیل های اقتصادی دقیق مشكل دارد. شاید به طور مجزا خوب به نظر برسد، اما اگر نیازمند آب زیاد بوده و یا (كشت گیاهان) جایگزین كشت های مربوط به غذا و خوراك گردد، نه. انرژی زیادی برای كشت و برداشت گیاهان نیاز است. اقتصاد حوزه سوخت های زیستی می تواند امنیت شغلی به اندازه تمام طول عمر برای اقتصاددانان و حسابداران ایجاد نماید.
اگر سیستم به شكل منطقی خوب كار كند، نتیجه خالص آن می تواند این باشد كه مردمی كه سفرهای هوایی انجام می دهند، هزینه های بالاتری را به منظور پرداخت مالیات های جبران كربن می پردازند. دولت ها هم می توانند مسافران را از طریق دریافت مالیات برای پروازهای كوتاه تر در مناطق دارای سیستم های قطار سریع السیر برای استفاده از این سیستم ها تحریك نمایند، اما این كار در ایالات متحده یا كانادا به این زودی ها نمی تواند اتفاق بیافتد. آنچه در ابتدا می تواند اتفاق بیافتد این است كه شركت های هواپیمائی، مالیات كربنی پرداخت نمایند - كه این موضوع قطعاً نه تنها روی كیف پول شما تأثیر خواهد داشت،‌ بلكه روی سیاره زمین هم می تواند اثر گذار باشد.