×

سنتی در هنگ کنگ که 300.000 زن را دور هم جمع می کند

نویسنده نویسنده ایران هتل در تاریخ ۱۳۹۸/۱/۱
دسته بندی آداب و رسوم
سنتی در هنگ کنگ که 300.000 زن را  دور هم جمع می کند
هنگ کنگ یکی از شگفت انگیزترین شهرهای جهان و البته شاید گرانقیمت ترین آن ها باشد که ساکنان آن برای تامین هزینه های زندگی خود ساعات زیادی را به کار کردن می پردازند. به همین دلیل خانواده های هنگ کنگی به استخدام زنان خانه داری می پردازند که معمولاً از کشورهای فقیر همسایه برای کار به این شهر می آیند. وبسایت ایران هتل آنلاین که یک سامانه بسیار آشنا در عرصه رزرو آنلاین بهترین هتل های ایران است از شما دعوت می کند که با سنت جذابی که این زنان خانه دار را در روزهای یکشنبه دور هم جمع می کند آشنا شوید.
دقایقی از ساعت 11 صبح روز یکشنبه در هنگ کنگ گذشته بود و در سایه دمای هوا به 32 درجه سانتیگراد می رسید. نور خورشید پس از برخورد به نمای بیرونی آسمانخراش های شیشه ای و آلومینیومی منطقه تجاری مرکز شهر منعکس می شد، در حالی که آنطرف تر و در مقابل برج بانک آمریکا راشل در حال باز کردن بند کیسه ای پلاستیکی حاوی مقداری غذای هنگ کنگی «ادوبو» (غذایی هنگ کنگی که از پاچه های مرغ درست می شود) بود. دوستانش، آیدا و گریس، نیز در کنار او بوده و هر سه زن روی یک کارتن مقوایی نشسته بودند.
این سه زن که اصالتاً اهل جزیره میندورو در فیلیپین هستند، بخش کوچکی از نزدیک به 300.000 زن فعال در حوزه خانه داری هستند که اکثراً فیلیپینی و اندونزیایی بوده و 6 روز در هفته و روزی تا 18 ساعت کار کرده و در انتهای ماه تنها 4.130 دلار هنگ کنگی دستمزد دریافت می کنند. همانند بسیاری از خانواده های دیگر شهرهای جنوب شرق آسیا و خاورمیانه، بسیاری از خانواده های هنگ کنگی برای کارهای خانه داری خود؛ از آشپزی و تمیز کردن خانه گرفته تا مراقبت از کودکان و شستن لباس ها به این کارگران نیاز دارند. این کار بسیار سخت و طاقت فرسا بوده و تمامی این زنان در خانه صاحبکاران خود زندگی می کنند که اغلب فضایی بسیار کوچک و تنگ در شهری است که دیگر جایی برای خانه سازی نداشته و یکی از گران قیمت ترین شهرهای جهان به شمار می آید.
These women often congregate on Sunday, their day off (Credit: Chris Dwyer)
بر اساس قانون، این زنان تنها یک روز در هفته را می توانند مرخصی بگیرند و اکثر آن ها روز یکشنبه را برای مرخصی خود انتخاب می کنند. برای بسیاری از این زنان، روز یکشنبه تنها فرصتی است که می توانند با دوستانشان همراه شوند، موهای یکدیگر را کوتاه کنند، مراسم مذهبی خود را انجام دهند یا شادی و تفریح کنند. همچنین آن ها از این فرصت کوتاه برای سخن گفتن با کودکان، همسران و خانواده های خود از طریق اسکایپ استفاده می کنند. با تنها هفت روز تعطیل در طول دو سال اول کار و نهایتاً 14 روز در سال پس از 9 سال کار، این زنان به ندرت شانس و فرصتی برای بازگشت به کشور خودشان را دارند.
اما خوردن غذا از کیسه های پلاستیکی و فویل های زیب دار بیش از هر چیز دیگری سمبلیک بودن روز یکشنبه را برای این زنان نشان می دهد. در دیگر روزهای هفته آن ها از غذایی که برای خانواده های صاحب کارشان درست می کنند تغذیه می کنند و به همین دلیل روز یکشنبه آن ها را به یاد کشور خودشان می اندازد؛ مزه غذای کشوری که به ندرت پیش می آید بتوانند زود به زود به آن سر بزنند.
هر غذایی که بخورند را با دیگران سهیم می شوند حتی با غریبه ها و قبل از این که خود را معرفی کنید خیلی زود با یک کاسه و قاشق از شما پذیرایی می شود. «ادوبو» یک سوپ گوشتی آرام پز سنتی در هنگ کنگ است که با استفاده از گوشت قرمز یا مرغ که در سرکه، فلفل و سس سویا خوابانده شده تهیه می شود و البته غذای ملی غیررسمی فیلیپینی ها به شمار می آید. آیدا می گوید که پاچه مرغ ارزان ترین بخشی از مرغ است که او توان خریدش در بازارچه محل زندگی و کارش را دارد. فیلیپینی ها می گویند که هر خانواده ای دستورالعمل خاص خود را برای تهیه این غذا دارد و به همین دلیل آیدا مقداری زنجبیل را به آن اضافه کرده تا فرهنگ غذایی خوشمزه خانوادگی و فرهنگی دور خودش را به یاد بیاورد.
Across the city, friends from the same region tend to stick together as a means of forming community
آیدا روی گوشی تلفن شکسته اش تصویری از دخترش را نشان می دهد و می گوید او 16 سال دارد و دو سال دیگر به دانشگاه خواهد رفت و حسابداری خواهد آموخت: «فرصتی که من هرگز نداشتم». راشل می گوید که به طور متوسط در طی 6 روز هفته مجبور به 80 ساعت کار است و ناخوشایندترین کارش را نیز شستن ماشین صاحبکارش می داند. او برای ضیافت امروز زنان فیلیپینی غذای «لینگ» آورده است که یک سوپ آبدار غلیظ و تند از ریشه و برگ گیاه تارو، پخته شده در شیر نارگیل با مقداری فلفل لابویو، آلیگو (چربی خرچنگ) و یک ماهی بسیار ریز به نام «دیلیس» است. این غذا که متعلق به یکی از جزایر دوردست فیلیپین است بسیار خوشمزه بوده و در این کشور بسیار پرطرفدار است.
ادویه مورد علاقه او «باگونگ» یا خمیر میگو است اما می گوید که پختن غذای فیلیپینی در خانه صاحبکاران ممکن نیست زیرا ممکن است آن ها از بوی غذا خوششان نیاید. به همین دلیل باید زمان بندی کرده و زمانی که آن ها خانه نیستند غذای فیلیپینی مورد علاقه اش را بپزد.
بیشتر زنان خانه دار فیلیپینی در نیمه های صبح و بعد از رفتن به کلیسا، به این نقطه از شهر هنگ کنگ می آیند تا جایی را در پیاده روها یا پارک های منطقه تجاری شهر پیدا کنند. هزاران نفر از زنان خانه دار اندونزیایی نیز در اطراف پارک ویکتوریا در «کاوزوَی بَی» دور هم جمع شده و غذاهای خود را که اغلب پرادویه تر از غذاهای فیلیپینی است با هم شریک می شوند. واژه اندونزیایی معادل «سس»، واژه «کساپ» است که کچاپ انگلیسی از آن گرفته شده است اما نمونه مالزیایی ترکیبی تند از سس ماهی،خمیر میگو، سرکه، زنجبیل، سیر و البته مقدار قابل توجهی فلفل تند است. این سس همراه هر غذایی سرو می شود حتی وقتی که غذای اصلی حاوی مقادیر زیادی فلفل قرمز تند باشد.
Food takes on a symbolic importance for these women as they gather
در سراسر شهر هنگ کنگ، زنانی که از یک منطقه آمده اند معمولاً در کنار یکدیگر می نشینند. گروهی به زبان «کبوانا» از جزیره «کبو» در شرق فیلیپین صحبت می کنند، برخی اعضای یک خانواده هستند و دسته ای دیگر نیز کنار یکدیگر جمع شده و دعا می خوانند. این گروه ها اغلب کوچک هستند اما در صورتی که تعداد دوستان بیشتر باشد جایی را در یکی از مراکز عمومی باربکیو در منطقه تجاری هنگ کنگ اشغال می کنند.
چیزی که در میان تمامی این زنان وجود دارد این است که آن ها از هیچ تلاشی برای پس انداز کردن پول به منظور فرستادن برای خانواده هایشان دریغ نمی کنند. این بدین معناست که روز تعطیلشان را در هوای متغییر هنگ کنگ روی یک کارتن و زیر چترهایی که آن ها را از تابش آفتاب یا بارش باران محافظت می کنند می گذرانند بدون این که بخواهند با رزرو یک مکان بهتر مقداری از دستمزد خود را هدر دهند. تنها چند دقیقه دورتر از این زنان منطقه ای در شهر هنگ کنگ قرار دارد که گران قیمت ترین املاک شهر را در خود جای داده است؛ از هتل های پنج ستاره و رستوران های دارای ستاره میشلین گرفته تا شرکت های چندین میلیارد دلاری و غول های تجاری و حقوقی که برخی از آن ها خالی بوده و نگهبانان از آن ها مراقبت می کنند.
در کنار یک مغازه که یک کیف دستی گران قیمت را به قیمت 12.000 دلار هنگ کنگی به فروش گذاشته، گروهی از دختران و زنان که از یک خانواده هستند روی یک زیرانداز پلاستیکی آبی رنگ نشسته اند و غذاهایشان را با یکدیگر قسمت می کنند. این یکی هم ادوبو بود با گوشت قرمز و مرغ هماره با تخم مرغ آب پز و درست مانند غذا، دستورالعمل پخت آن نیز با دیگر دختران گروه به اشتراک گذاشته می شد.
Sometimes, meeting spots are in front of luxury stores, such as Cartier
مارجری که هنوز 3 ماه از اقامت و کارش در شهر هنگ کنگ می گذرد می گوید: «من شکر و گاهی نیز مقداری کچاپ به ادوبو اضافه می کنم. این راز من است». در ظرف پلاستیکی دیگری مقداری ماهی و دنبلان دارد که در گوجه و سس سویا پخته شده و همراه با برنج و یک نوشیدنی غلیظ بسیار ارزان قیمت به نام «کانگ کونگ» که از انگور بدست می آید و به آن فلفل اضافه شده سرو می شود. مارجری و دختر عموهایش از منطقه «کوِزون» در جنوب شرقی مانیل به هنگ کنگ آمده اند. قبلاً دو نفر از آن ها در مالزی کار می کردند، جایی که هر کدام به مدت بیش از دو سال و بدون حتی یک روز مرخصی، هفت روز هفته را مشغول کار بودند. به همین دلیل، مرخصی داشتن در روزهای یکشنبه در هنگ کنگ و ملاقات با دیگر دختر عموها برای آن ها بسیار لذت بخش و لاکچری جلوه می کند.
More than 300,000 domestic helpers congregate in urban areas like these
مارجری در حالی که بخشی از یکی از ترانه های جدید و مشهور ریحانا را می خواند و سپس قهقهه می زند، می گوید: «ما همیشه منتظر یکشنبه ها هستیم زیرا می توانیم به عنوان یک خانواده بزرگ کنار یکدیگر باشیم. این یک روز، روز استراحت است زیرا از دوشنبه تا شنبه را فقط کار و کار و کار می کنیم». خنده یکی دیگر از صداهایی است که در گردهمایی زنان خانه دار خارجی در هنگ کنگ به طور مداوم شنیده می شود که هوای مرطوب و سنگین شهر را می شکافد. توریست ها معمولاً با دیدن این صحنه ها دچار تعجب می شوند اما مردم محلی هنگ کنگ به این وضع عادت کرده اند و برایشان طبیعی است. اما این زنان سختکوش، فوق العاده و انعطاف پذیر توانایی های دیگری نیز غیر از سرگرم کردن یکدیگر در بهترین روز هفته خود دارند، به خصوص وقتی که پای سهیم شدن در غذایی در میان باشد که همه را به یاد وطنشان می اندازد.
واژه های کلیدی: چین، زنان چین، سفر به چین، سنت چینی، جاذبه های گردشگری چین، هنگ کنگ