×

آبشار ویسادار رضوانشهر

نویسنده نویسنده ایران هتل در تاریخ ۱۳۹۷/۳/۲۲
دسته بندی ایرانگردی
آبشار ویسادار رضوانشهر
آبشار ویسادار در 15 کیلومتری شهر پره سر رضوانشهرواقع در استان گیلان، آبشاری منحصر بفرد، بسیار جذاب و متفاوت است. بر خلاف سایر آبشارها، راحت ترین راه برای دیدن این آبشار به گونه ایست که ما مشرف به آن قرار میگیریم و دسترسی به قسمت پایینی آبشار قدری دشوار است. دیدن شکوه و عظمت آبی خروشان از روی پلی که در بالای آن قرار گرفته ،بسیار بسیار دیدنی است. علاوه بر آن، زیبایی منطقه ای که این آبشار در آن واقع شده، جاده ی باریک و جنگل های انبوه اطرافش بسیار بیاد ماندنی است. در ادامه این مقاله به قلم یکی از نویسندگان ایران هتل آنلاین به این طبیعت بکر سفر می کنیم.
آبشار ویس دار
سفری کوتاه اما بیاد ماندنی
با اینکه بسیار اهل سفر هستم اما معمولا سفرهای کمتر از یک هفته را ترجیح میدهم. اغلب با برنامه ریزی قبلی و با درنظر گرفتن همه جوانب عازم سفر می شوم. گاهی تنها سفر میروم، گاه همراه با خانواده و در بسیاری از مواقع نیز بهمراه دوستانم راهی سفرهای چند روزه به نقاط مختلف ایران می شویم. برای من جذابیت سفر، مسیر آن است و به همین دلیل سفر با وسیله ی شخصی را ترجیح میدهم. با این شرایط موقعیت کافی برای لذت بردن از جاذبه ها، استراحت های کوتاه بین راهی وحتی ثبت لحظات بصورت عکس و فیلم فراهم است.
بعد از مدتها فرصتی پیش آمد تا با یکی از دوستان، چند روزی به سفر برویم. بندر انزلی انتخاب خوبی بود چون با این شهر، مسیرها و محل اقامت، رستوران ها و مراکز خرید، دریا و جنگل، همه و همه آشنایی کامل داشتم و دردسر و نگرانی از بابت اتلاف وقت برای مسیریابی و اسکان نداشتیم. صبح از همدان حرکت کردیم و بعد از ظهر در هتل مورد نظر با تخفیف ویژه ی دانشجویی اسکان یافتیم.
بعد ازکمی استراحت به اسکله رفتیم، در پارک کنار اسکله قدم زدیم و بعد از شامی سبک، به هتل برگشتیم.
لیست کامل هتل های بندر انزلی 
آبشار ویس دار
شب دریا ...و هوا بارانی و عالی بود.

انتخابی کاملا اتفاقی
برنامه ی خاصی برای فردا نداشتیم به همین دلیل در جستجوگر گوگل مناطق دیدنی اطرافمان را پیدا کردیم. بعد از بررسی چندین گزینه، باتفاق طالب دیدار آبشار ویسادار شدیم که خیلی هم از ما دور نبود. جز چند عکس و اینکه در رضوانشهر واقع شده، اطلاعاتی نداشتیم اما بطور خاصی مصمم به رفتن بودیم. قرار فردا صبح را قبل از خواب گذاشتیم و نگرانی از بابت راه نبود. مسیر نزدیکی بود که هیجان دیدن مناظر زیبای جدید آن را کوتاهتر هم میکرد.
طبق عادت صبح زود بیدار شدم، به حیاط هتل رفتم تا هم به ماشین رسیدگی کنم و هم کمی قدم بزنم.
ویسادار
حلزون های بسیار زیادی در باغچه ها بچشم می خوردند و من دقایقی را فقط به تماشای آنها گذراندم. گل ها، حشره ها حتی شن ها بسیار زیباتر از همیشه بنظر می رسیدند؛ تا جاییکه حتی فکر میکردم که اگر هیچ جای دیگری هم نرویم، من با دیدن همین صحنه ها سهمم را از این سفر گرفته ام.
بعد از صبحانه، بسمت رضوانشهرحرکت کردیم. خیلی زود رسیدیم و به راحتی تابلویی که جاده ی آبشار ویسادار را نشان میداد، پیدا کردیم و وارد جاده شدیم. اوایل جاده بودیم که احساس کردیم چقدر این جاده خلوت و بکر است. بسیار باریک، ساکت، سرسبز و متفاوت. چند کیلومتری جلو رفته بودیم که کم کم از آن همه سکوت و خلوتی احساس خطر کردم، از دوستم سوال کردم که آیا میدانی چند کیلومتر راه داریم یا نه و او گفت که روی تابلو نوشته شده بوده 15 کیلومتر. با احتساب من، ما فقط 7 کیلومتر از راه را آمده بودیم. این اولین بار بود که در کل سفرهایم، جاده ای توانسته بود من را به وحشت بیاندازد تا جاییکه دودل بودم که جلو برویم یا برگردیم و آبشار را فراموش کنیم. بالاخره حس ماجراجویی بر حس ترس غلبه کرد و هر طوری بود، مسیر را طی کردیم.
در طول مسیر، پیاده و سواره های انگشت شماری را دیدیم و تازه متوجه شدیم که خلوتی جاده به آن زیبایی که مشخصا توریستی هم بود، بدلیل ماه رمضان است. به هر ترتیبی بود، به پایان مسیر رسیدیم که بعد از آن دیگر جاده آسفالت نبود و با دیدن تعدادی افراد بومی و چند ماشین پارک شده، متوجه شدیم که آبشار بسیار نزدیک است. حتی موقع پیاده شدن از ماشین هنوز احساس ترس با ما بود. جاده ی بسیار دیدنی و انبوهی جنگلها و سکوت و خلوتی غیرعادی تاثیر خاصی روی ما گذاشته بود و این خود، دیدار آبشار را برایمان جذاب تر میکرد. با اضطراب و با احتیاط مسیری را که حدس میزدیم به آبشار برود دنبال کردیم. از کنار جاده، پله های سنگی دیدیم که مسیر پیاده رو بود و از طریق آنها به پل فلزی میرسیدیم که دقیقا مشرف به این آبشار با شکوه بود و در واقع ما بالاتر از آبشار بودیم و باید اقرار کنم که صحنه ی ناب، نادر و خارق العاده ای را میدیدیم.
آبشار ویس دار
فضا بسیار جذاب و متفاوت بود. آبشاری خروشان در قلب جنگل انبوه و آن همه زیبایی که هرگز از یاد نمیرود. بعد از مدتی که آنجا بودیم، رفت و آمدها و حس مشترکی که با سایر بازدید کنندگان از آبشار داشتیم، احساس امنیت و آرامش را به ما بازگرداند و حالا موقع لذت بردن از آن همه جاذبه ی چشم نواز بود.
انگار همه چیز متفاوت و تازه بود؛ حتی گیاهها، سنگها و جنگل بنظر جور دیگری بودند و چیزی که این حس را تشدید کرد، نحوه ی طبخ بلال هایی بود که در آن مکان به مسافران عرضه میشد. همیشه بلال روی آتش و منقل کباب میشود اما اینجا چشممان به یک کوره ی استوانه ای شکل فلزی افتاد که در جداره اش ،روزنه هایی برای قرار گرفتن ذرت ها وجود داشت و این دستگاه ساده برای من بسیار شگفت انگیز بنظر رسید؛ این تفاوتها، گویی نشاندهنده ی سبک متفاوت زندگی ویا حتی نمادی ازنگرشی متفاوت بودند. در یک جمله ؛این سفر کوتاه و زیبایی هایش، انگار دریچه ای بود به دنیایی جدید.
ویسادار
اوج زیبایی و هیجان
در مسیر برگشت، به دلیل آشنایی نسبی با جاده و آرامش و رضایتی که بعد از دیدن آبشار داشتیم، فرصت بیشتری برای لذت بردن از مناظر بود. پل چوبی معلقی را دیدیم که واقعا زیبا بود.
کنار جاده ماشین را پارک کردیم. انگار پل من را بسمت خود فرا میخواند، بسمتش رفتم ، با احتیاط روی پل قدم زدم و حس نزدیکی به طبیعت و ورود به دنیای جدیدی پر از طراوت و تازگی را حس میکردم.
در پایان جاده، پل فلزی بود که عرض بسیار کمی داشت بطوریکه دو ماشین بطور همزمان نمیتوانستند از روی پل عبور کنند؛ در راه رفت، این پل بسیار خطرناک بنظر رسید اما حالا که برمیگشتیم این پل اوج هیجان و لذت جاده بود. با احتیاط و با دقت با سرعت مناسب از روی آن رد شدیم و این صحنه را فیلمبرداری کردیم که به جرات میتوانم بگویم از بینظیر ترین لحظات ثبت شده در کل سفرهایم بود.
آبشار ویس دار
بعد از آن، فرصتی یافتیم برای پیاده شدن کنار درختهای انار پر گلی که در دو طرف جاده بچشم میخوردند؛ مدتی را به عکس گرفتن و برچیدن گلهای اناری که روی زمین ریخته شده بودند، گذراندیم و این پایان سفر کوتاه ما به آبشار اسرارآمیز ویسادار بود.
زیبایی گلهای انار این سفر کوتاه را خوشرنگتر و بیاد ماندنی تر کرد.